دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(130- қисм)  

 Ха, аллохнинг шариатидаги қонунларга таслим бўлмайдиган кишиларга нисбатан муомала қилиш бўйича мусулмонларнинг энг яқин мақсадларидан бири шуки, улкан душман билан муомала қилишда  янада кўпроқ ва улкан қудратни касб қилиш учун кофирларнинг жамиятини орасидан ўзларига ёрдам берадиган кучларни чиқариб олишлари лозим, уларни химоя қила оладиган ёки уларни озодлигини таъминлайдиган хар қандай кишилардан фойдаланишлари керак ва душманни ўртасидаги хилма-хил сафларни орасида мавжуд бўлган ихтилофлардан ва уларнинг турли-хил назарга эга бўлишларидан фойдалана билишлари лозим, агар қодир бўлишса уларнинг яхши қобилиятлари учун тўлов тўлашлари хам керак.

Мана бу кофирларни ёнида бошқа бир кофирларнинг дастаси хам мавжуд бўлиб,улар хам аллохни шариатидаги қонунларга таслим бўлишмайди, аммо икки мақсад сабабли,

 «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

Очлик ва фақирликдан қутулиш учун ва рифохни қўлга киритиш ва қўрқувдан, нотинчликдан қутулиш ва амниятни қўлга киритиш учун мусулмонлар билан бирга хамрох бўлишади. Улар бизларни динимизни хохлашмайди, фақат бизлар орқали таъминланадиган дунёни исташади. Уларнинг мана бу талаблари бутун тарих давомида мавжуд бўлган бўлиб, бу шаръий жавобга мухтож бўлган ўрин хисобланади. Мана бу икки талаб ана бу дастанинг бизлар билан бирга хамрох бўлиб муттахид бўлишлари учун иллатни огохона,мақсадли ва харакатланувчи холатга олиб келади ва у мубхам бўлмаган  равшан, амалий, аниқ, зохирий  жавобга мухтож. Худди шундай жавобни росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ва у кишини асхобларидан олишган эди.

Бу ерда шу нарсага эътибор берилиши керакки, кофирларнинг мана бу дастаси билан хампаймон бўлишлик ва вахдатга эришишлик, фақатгина уч каналдан бирини йўли орқали вужудга келган умматни қўл остида бўлиши керак, яъни рахбарият қудрати бу умматни қўлида бўлиб ана бу кофирлар  уларни қўл остида бўлишлари лозим. Агар бир киши мана бу уч каналдан бошқасини қўл остида хам ана бу кофирлар билан хампаймон бўлиш мумкин деб тасаввур қилса, шубхасиз у хаёлпарастлик қилибди, чунки бу холатда у истаса ва истамаса хам мана шу кофирларни қўлида абзорга айланиб қолади, буни вахдат эмас балки таслим бўлиш дейилади, таслим бўлиш билан вахдатни ўртасида жуда катта фарқ бор.   

Мисол тариқасида айтадиган бўлсак, хозирни ўзида сурияда хам шундай гурухлар борки, секуляр туркия хукуматини канали орқали натони хизматини қилишади, бошқа бир гурухлар эса оли саъудни,қатарни,иорданияни, қувайтни канали орқали американи ихтиёрида хизмат қилишади, яна ужалонни сотқин тўдасига ўхшаган  бошқа бир гурухлар хам борки – курдларнинг хозирги даврдаги мусайламайи каззоби – улар русларни ихтиёрида хизмат қилишади, мана бу гурухларнинг барчаси навбатдан натони ва американи ва россияни сиёсатлари асосида бир- бирлари билан жанг қилишади. Бу ерда вахдат мавжуд эмас, балки улар фақат абзорга айланиб қолишган холос, улар фақат арбобларини хизматини қилишади.

Кофирлар билан вахдатга эришишлик фақат ва фақат уч абзордан бири орқали вужудга келган  умматни воситасида амалга оширилади, аллох таоло мана бу умматнинг гумрох ва саргардон бўлмаслигини замонатини берган ва шубхасиз бу ерда  қудратнинг ўринлари хақида гапириляпти.  Бу харбий қудрат бўлиб, у душман билан алоқа қилиш бўйича мусулмонларнинг аслий дипломатикасини химоячиси хисобланади.

Аллох таоло душманларимиз билан муомала қилган пайтимизда энг мухим фарзлардан бўлган ирхоб ва уларни харбий қудрат билан  қўрқитишга ишора қилиб мархамат қиладики:

  وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60)

( Эй мўъминлар), улар учун имконингиз борича куч ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйингизки, бу билан аллохнинг ва ўзларингизнинг душманларингизни хамда улардан ташқари сизлар билмайдиган – аллох биладиган бошқа бировларни хам қўрқувга солурсизлар.

Мана бу суратда, аслий тўсиқ ролини ўйнайдиган ва бизларни, аллохни душманларини қўрқитадиган ва душманни шаррини бизлардан узоқлаштирадиган ва кофирлар билан бирга олиб бориладиган даъватимизни, дипломатикамизни химоячиси бўладиган нарса, танхо харбий қудрат саналади. Эътибор беринглар, фақат харбий қудрат хисобланади.

Агар андалусга ўхшаб бизларнинг молиявий қудратимиз қанчалик кўпроқ бўлса, душманларимиз хам кўпроқ таъма қилишади, фақатгина илмий қудратни ўзи кифоя қилмайди, хатто маккада росулуллох саллаллоху алайхи васаллам учун илмни ўзи кифоя қилган эмас, балки фақат  харбий ва жисмий қудратни тили билан баъзи мархалаларда эса илмий гохида иқтисодий химояни воситасида сухбатлашишга тўғри келади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг баъсатларини аввалида хам аллохни нусратидан сўнг, росулуллохга зарар етишига монеълик қилган нарса, бани Хошимнинг қиличлари бўлган, қуръонни оятлари ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни илмларининг меъзони ёки уммул мўъминин Хадичани мол- давлатини ўзи қудратга эга бўлган эмас, Умар ибни Хаттобга ё Саъад ибни Ваққосга, Али ибни Аби Толибга зарар етмаслигига ёки Сумайяга,Ёсирга ва бошқаларга зарар етишига боис бўлган нарса, мана бу қудратни бор ё йўқлиги бўлган. Бошқаларни устида  маълум шароитни мажбурлаб юклайдиган нарса харбий қудрат бўлган, шахсни тўғри ё нотўғри шароитларга таслим бўлишига мажбур қиладиган нарса хам харбий қудрат эди. Мана бу формула узоқ ўтмишдан буён хозирги давргача вето қилиш хаққи ва бошқалар қолибида халқаро миллатлар сатхида ё минтақавий сатхда хокимлик қилади.

Аби Толибни ўлимидан сўнг бани Хошимнинг қудрат қиличлари Абу Лахабни қўлига ўтади ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу харбий қудратни химоясидан махрум бўладилар, шунинг учун хам у киши бошида мана бу қудратни Тоифдаги одамларни қиличи орқали қўлга киритса бўлади,деб фикрлайдилар, аммо бу нарса муяссар бўлмайди, энди мадинада мана бу қудратни қўлга киритган пайтларида хам, бошқа кофир қабилалар билан алоқа қилиш, хатто уларни назорат қилиб бошқариш, мунофиқларни бошқариш бўйича хам, у кишининг харбий қудратини меъзони аллохни шариатидаги қонунларни химояси остида энг мухим ўринни тутади.

Худайбия паймонидаги ошкор фатхдан олдин ва ошкор фатхдан кейинги даврда росулуллох саллаллоху алайхи васалламни дипломатикасидаги  қудратни меъзонига қараб униб –ўсаётган эди, у макка фатхидан сўнг ўзини энг юқори  чўққисига кўтарилди. Нима учун? Чунки бу даврда мусулмонларнинг харбий қудрати хам авжига чиқаётган эди.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(129- қисм)  

Умму Салама розиаллоху анхо айтадики: “ Аллохга қасамки, Нажжоший билан ана бу мухолиф томоннинг муборазаси эълон қилинган пайтда бизлар шунчалик ғамгин бўлиб тушкинликка тушиб кетдикки, бундан олдин бундай холатга тушмаган эдик.” Албатта мусулмонларнинг муносабатлари ғам ва ғусса ейиш хаддидан ошиб  ўтиб бедорликлар ва эхтиёт бўлиш ва жанг мархалаларини кузатиб боришгача етиб борди; Зубайр ёш бола бўлганлиги сабабли, уни кузатаётганига хеч ким шубха қилмасди, шу сабабли хабар олиш масъулиятини бўйнига олади ва у денгиздан ўтиб у томондаги жангни қатъий хабарини мусулмонларга етказиб келади, у Нажжошийнинг кофир лашкарининг ғалабаси билан шунчалик хурсанд бўлган эдики, узоқдан туриб  либосини ечади ва уни ғалабани аломати сифатида силкитади, бир мусулмон киши рахбарлик қиладиган ва уларни ибодатини,амалини озодлигини замонат қиладиган кофир лашкарнинг мана бу озодликларни нобуд қиладиган бошқа бир кофир лашкар устидан қозонган ғалабаси билан табриклайди.

Шу ерда ишора қилиб ўтилиши лозим бўлган нуқталардан бири шуки, Нажжоший ва Жаъфар ибни Аби Толибни хар иккови мусулмон эди, аммо уларнинг хар бири ўзига хос вазифаларни бажаришар эди, кўриб турганимиздек Нажжошийга жоиз бўлган нарсалар Жаъфар учун жоиз бўлмайди. Нажжоший хатто ўзини иймонини хам пинхон қилиб яширишга мажбур эди.

Жаъфар  розиаллоху анху ислом ва мусулмонларнинг  нотиқ ва намунали кишиси хисобланган, одамлар керакли ўринларда уни сухбатлари орқали ислом ақидасини ва хабарларини тушуниб олишарди, шу сабабли хам унда хақиқатни  яшириб ўтиришга бахона йўқ эди, хар қандай хақиқатни пинхон қилишлик, одамларга равшан қилиниши лозим бўлган  ислом хақиқатларини яшириш ва беркитиш маъносини англатарди. Лекин Нажжоший розиаллоху анхуни шахсияти исломий асосларни ва усулларни таништириб бера олмайди, у киши хали одамларни наздида мусулмон эмас,балки  бир насроний кофир сифатида танилади, у кишини барча лашкари  ва яқинлари хам кофир насронийлардан иборат бўлган, ўша пайтдаги исломни ва мусулмонларни маслахати учун вазият уни ақидасини ва динини пинхон тутишни, хамда бундай нозик ва оғир  лахзаларда киноя,мулозамат билан чекланишни ва ўзини ақидасини пинхон тутиб яширишни   тақозо қиларди, у киши одамларни зехнида хануз бир насроний кофир бўлиб туриши керак эди, у киши бу равиш билан қурайш секуляристлари хабашада ёққан қўзғалонни оловини ўчириши ва пайғамбари хотамнинг шариатидаги янги оқимга хизмат қилиши  лозим эди.

Нажжоший ва Нуъайм ибни Масъудни хар иккови турли-хил шахсият хисобланади, уларнинг хар бири ўзларига топширилган ролни ва масъулиятни, вазифани бажаришган, улар ер юзида мусулмонларнинг вужудини хифз қилиш ва мусулмонларнинг қудратини зиёда қилиш учун шароитни мухайё қилишган ва исломий харакатни баъзи бир мархалаларда дучор бўлиши мумкин бўлган бўхронлардан, мушкилотлардан нажот беришган.

Энди кофирларнинг яна бошқа бир дастаси бор бўлиб, улар Нажжоший рохимахуллохга ўхшаб иймон келтиришмайди,аммо улар  чиройли сифатларга эгадурлар ва мана бу сифатлари билан бирга жамиятда одамларни оқимини бир йўлга йўллашга қодир бўлишади, улар умумни фикрини йўллашда ва  кофирларнинг хоким бўлиб турган аппаратига босим ўтказиш бўйича Нажжоший розиаллоху анхуни ролини ўйнашади, бугунги кунда хам бу каби мисолларни кўрамиз.

Улар Аби Толибни дарасида мусулмонларни устига қўйилган иқтисодий мухосарани йўқотиш учун даста ва гурухни вужудга келтирган маккадаги секуляр кофирларнинг дастасига ўхшайди, бу даста жамиятдаги мана бу золимона паймонни синдириш учун харакат қилишган эди. Хишом ибни Амр ва Зухайр ибни Умайя ва Мутъим ибни Адий, Абул Бахтарий ибни Хишом ва Замъа  ибни Асвад ва бундан бошқа кишиларни хаммаси биргаликда одамларни ўртасида босим ўтказувчи дастаг сифатида инсон дўстона,қудратли бир оқимни вужудга келтиришган эди. Кейинчалик Хишом ва Зухайр иймон келтиришади,Мутъим эса маккада куфр холатида вафот топади, Абул Бахтарий ва Замъа хам бадр жангида ўлдирилади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам улар қилган инсон дўстона ишни мукофоти сифатида Абул Бахтарийни ўлдирмасликни таъйинлаган эдилар, аммо уни ўзи ўлимни танлайди.

Хар қандай холатда хам улар чиройли сифатларга эга  кофирларнинг бир дастаси хисобланади, шубхасиз мусулмонлар улардаги бу сифатларни химоя қилишади ва улар билан мана бу сифатларида муттахид ва хамрох бўлишади, агар қўлларидан келса уларнинг қилган яхшиликларини хар қандай шароитда бўлса хам жавобини қайтаришади, хатто агар улар мусулмонларнинг қаршисида қилич билан қуролланиб чиқишган бўлсалар хам.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “даъват ва ёрдам умидида” Тоифга борган ва у ерда одамларнинг қаршилигига ва хақоратига учраб, маккага қайтган пайтларида кофир бўлган  Мутъим ибни Адийни панохидагина маккага киришга қодир бўладилар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Мутъимнинг мана бу шарофатли химоясини, хамда  Аби Толибни дарасидаги иқтисодий мухосара паймонини бузиш учун қилган хизматларини ўзларини хотираларида сақлаб қолган эдилар. Мутъим ибни Адий секуляр кофир бўлган эди, у ақидавий жихатдан қурайш секуляристларидан фарқ қилмасди, аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қудратни қўлга киритган пайтларида хам уни яхшиликларини унутмадилар, қурайшни етакчи кишиларидан ташкил топган 70 нафар асирларни озод қилишни сўраб келган қурайшликларга жавобан мархамат қилган эдиларки: “ Агар Мутъим шу ерда бўлиб бу асирлар учун панох сўраганда,асирларни албатта унга топширган бўлар эдим.” Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мусулмонларга қарши қуролли жангда иштирок этган ва жанг майдонида хозир бўлган  Абул Бахтарийга нисбатан хам шундай муносабатда бўлган эдилар; у киши агар Абул Бахтарий  асир тушадиган бўлса, ўлдирмасликка буйруқ берган эдилар.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(128- қисм)

14- Ғазабни бошқариб назорат қиладиган шаръий абзорлардан яна бири, аллох учун муомала қилишдан иборат, яъни аллох бизларни кечириши учун авф этамиз ва кечирамиз. Аллох таоло мархамат қиладики:

  وَلْیَعْفُوا وَلْیَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ‏(نور/22)

Сизлардан фазл ва кенг- катта мол- давлат эгалари қариндошларга, мискинларга ва мухожирларга аллох йўлида инфоқ- эхсон қилмасликка қасам ичмасин, балки уларни авф қилиб, кечирсинлар! Аллох сизларни мағфират қилишини истамайсизларми?! Аллох мағфиратли ва мехрибондир.

Мана булар мусулмон шахс учун энг кўп дунёвий ва ухровий манфаъат келтирадиган йўлдаги ғазабни бошқариб назорат қилиш учун керакли абзорлар намунасидур. Албатта бундан бошқа шаръий абзорлар хам мавжуд, аммо бу қисқа фурсат ичида уларни хаммасига ишора қилишни иложи йўқ.

Аниқ- равшан кўриниб турганидек ғазаб бир эхтиёж бўлиши билан бирга фитрий нарса хам хисобланади, бундан ташқари ғазаб шундай бир холатки, инсонни ботинида жамланиб босим остида қоладиган вулқонни қудратига ўхшайди, мана бу вулқоннинг  қудратини   бўшаб туришга эхтиёжи бор. Агар бу аллохни шариатидаги қонунларни йўлида бўшатиладиган бўлса бу айни муддао бўлади, аммо агар ғайри шаръий йўлга тушиб қоладиган бўлса, бошқаларни хатто шахсни ўзини нобуд бўлишига сабаб бўлади.

Хар қандай холатда, яъни мусулмон шахс “уч абзордан” узоқлашиб кетгани ва шахсий, фирқаий  ижтиходларга ва таъвилотларга ёпишиб олгани сабабли  ўзини саргардон қилган бўлса  ва натижада ўринсиз ғазабдан фойдаланса ва бу сифатларда ўзини кофир ва мунофиқларга ўхшатса хам, ёки шахс ғазабини бошқариб назорат қилишни ўрнига уни бостирган бўлса ва бу айниган ғазаб уни ўзини ва бошқаларни хам гирифтор қилган тақдирда хам; уларни хар иккови касаллик хисобланади ва хар иккови ўзини равишига кўра мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатига зарба уради ва бундай вахдатни қаршисида монеъ,тўсиқ бўлади.

Мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатининг жараёнига ғайри мусулмонларни хам хамроқ қилишлик.

Биз шу ергача дарсимизда айтиб ўтган нарсалар, ўзимизга яъни ахли исломга тегишли вахдат хақида эди,энди кофирларнинг ранго- ранг ва хилма- хил жамияти хақидачи? Ахли қибла кофирларнинг дасталари билан бирга хампаймон бўлишини ва мусулмонлар уларга ўзларини жибхаларидан жой беришларини имкони борми?

Душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратиш дарсимизда дўстларимизга керакли ва зарурий нуқталарни айтиб ўтган эдик, унда бизлар учун жохилий тузум ва ақидалар ва жохилий рафторларга нисбатан қандай муносабатда бўлиш хунари кўрсатиб ўтилган.  Худди шу душманшуносий дарсимизда айтиб ўтганимиздек, бизлар кофирларни орасида мусулмонлар учун  ёмонлиги камроқ ва  манфаъати кўпроқ  бўлган ёмонликни химоя қиламиз; уни муваффақияти учун хурсанд бўламиз ва мағлубияти учун хафа хам бўламиз.

 Энди янада майдалаб айтадиган бўлсак: кофирларнинг мана бу хилма- хил жамиятида солих инсонларнинг сифатларига эга бўлган шахслар хам бор, улар ўзларини қавмларини ўртасида ва минтақаларида  шойиста, яхши ва тўғри сифатларга эга инсонлар бўлиб, улар яхшиликни ва тўғри ишларни кетидан юришади.

Кофирларни ўртасида мусбат кўз-қарашлар ва сифатлар мавжудлиги сабабли, баъзи вақтларда фитрий масалаларга эргашилгани боис бир нав дўстлик вужудга келади, баъзи вақтларда эса анбиёларнинг таълимларини қолдиқлари борлиги учун хар қандай қавмда маданий суратда бу сифатлар сақланиб қолган, масалан хаёга ўхшаш, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 “إنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الْأُولَى: إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْت” .

Баъзи вақтларда эса бу сифатлар маданий тараққиётга  ва бошқа миллатлар билан маданиятни,рафторни  алмашинувига  боис бўлади. Хар қандай холатда хам ва хар қандай далилга кўра бўлса хам, мана бу яхши сифатлар шахсда вужудга келади, биз бу сифатларни  ёқлаймиз ва улардан керакли ўринларда  фойдаланамиз.

Мана бундай шахсларни баъзиларига ислом етиб келиши билан унга таслим бўлишади, чунки ислом улардаги сифатларни комил кўринишидур. Худди насронийларга ўхшаш, аллох таоло мархамат қилганидек улар мусулмонларга маваддах назари бўйича яқинроқдурлар ва бундан ташқари такаббурга хам эга эмаслар: 

 وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ (مائده/83)

Улар пайғамбарга нозил қилинган нарсани ( қуръонни) эшитган пайтларида унинг хақ эканини билганлари сабабли  кўзларидан ёш қўйилаётганини кўрасиз. Улар: “парвардигоро, иймон келтирдик. Бас, бизни гувохлик бергувчилар қаторига ёзгин ”, дейдилар.

Хўп, мана булар яхши имтиёз ва яхши сифатлардур.

Мана булар ёмонларни  ўртасидаги яхшилар бўлиб албатта уларни химоя қилиниши керак. Шу ерда сизларга бир мисолни айтиб ўтмоқчиман, бу мисол хабашадаги  мухожир мусулмонларга ва Нажжоший розиаллоху анхуни кофир лашкарига боғлиқ.

Амр ибни Ос кофир қурайш секуляристларининг вакили сифатида, мана бу кофирлар  қаттиқ мағлубиятга учрашганига қарамасдан, хабашадаги одамларни орасида ички жанг уруғини экмагунича бу минтақани тарк қилмайди. У ўзининг сиёсати билан хабашадаги насроний кофирларни икки жибхага бўлиб қўяди: биринчи жибха Нажжоший розиаллоху анхуни рахбарлигида бўлиб, хабашади мухожирларни яшашига рухсат беради, энди мусулмонларни сокин бўлишига қарши бўлган иккинчи жибха ички жангни вужудга келтиради. Қурайш секуляр кофирларининг вакили бўлмиш Амр ибни Ос хабашада  мусулмонларнинг сокин бўлишларига мухолиф бўлган жибхани химоя қиларди, мусулмонлар эса Нажжоший билан бирга бўлган,яъни улар  мусулмонларнинг хабашада сокин бўлишларини химоя қиладиган кофирларга тарафдорлик қилишарди.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(127- қисм)

5- Ғазабни назорат қилиб бошқарадиган абзордан бири жисмий холатни ўзгартиришдир: агар шахс турган бўлса, ўтиради ё агар ўтирган бўлса, туриб бир оз юради ёки имкони бўлса ўша маконни тарк қилиб чиқиб кетади, масалан агар манзилида бўлса кўчага чиқиб пиёда юради ва манзилни тарк қилади.

6- Яна бир шаръий абзорлардан бири  тахорат олишдур: чунки ғазабланган пайтда баданни харорати юқорига кўтарилади ва қон тезлик билан айлана бошлайди, бу нарса хушёрликни ва иродани назорат қилишни пасайишига сабаб бўлади. Тахорат олинганда баданни харорати пасаяди.

7- Ғазабни бошқарадиган шаръий абзорлардан яна бири, ғазабни омилини шаръий ахамиятини меъзонини кўрсатиб беришлик ва ундан мухимроқ бўлган ишлар билан машғул бўлишдир. Масалан саййидимиз Хорунни давридаги бузоққа сиғинганларни даъват ва басират билан тўғри йўлга солишни иложи бўлмаган пайтда, бу холат бизларни ғазабимизни келтириши табиий, аммо агар биз бу ғазабимизни уларни устида бўшатадиган бўлсак, бу ундан хам каттароқ тафарруқ ширкига боис бўлади ва кичик ширкдан катта ширкка дучор бўлган бўламиз, шу сабабли хам токи хамма қабул қиладиган рахбар келмагунча  бор куч-қудратимизни вахдатни хифз қилишга тафарруқни ижод қилмасликка сарфлаймиз. Бугунги кунда фақат вохид шўро ва вохид ижмоъ ва вохид уммат ва вохид жамоатни йўли орқали уч абзорни каналига кўра бу рахбарни вужудга келтирса бўлади. Бу ерда уларнинг  қилаётган ширклари бизларни ғазаблантиради, аммо тафарруқ ширки ундан хам баттарроқдур, шунинг учун бизлар хамма қабул қиладиган рахбарни вужудга келтириш томонга харакат қиламиз.

Ёки шахсдан жамоат сари, жамоатдан мужохидларнинг шўросини мажлиси сари ва ундан исломий изтирорий бадал хукумат сари ё ундан нубувват манхажига асосланган исломий хукумат сари  харакат қилаётган пайтимизда, мана бу йўлда уларнинг фожирликлари бизларни ғазабимизни келтирадиган  фожир амирларга рўбарў келишимиз мумкин, аммо мана бундай амир қалқон бўлганлиги ва бутун жахон босқинчи кофирларни,муртадларни, мунофиқларни ва махаллий вахший секулярзадаларни дафъ қилишни ахамияти ва уч абзорни йўли орқали харакат қилишни ахамияти ва умматни ташкил қилишни,мақсадимизга етишни ахамиятига назар ташлайдиган бўлсак, бу ишлар шахсни ўзига қайтадиган фожирликдан кўра мухимроқ эканини тушуниб етамиз ва ўзимизни ўша мухимроқ бўлган ишлар билан машғул қиламиз. Худди шунга ўхшаган ишларни ибни Таймия ва Салохиддин Айюбий амалга оширишган.

8- Ғазабни назорат қилиш ва бошқаришни, хамда уни шаръий йўлга хидоят қилишни  шаръий абзорларидан яна бири, сабр- тоқат қилишни кучайтириш ва оят,хадисларни ўрганиш орқали сабр қилишдан, саргузаштларни мутолаъа қилишдан ёки ўринсиз, айниган, бостирилган  ғазабни қоралайдиган  маърузаларни эшитишдан  ва бундай  маърузаларга иштирок этишдан иборат.

9- Ғазабни бошқаришни шаръий абзорларидан яна бири, бошқаларни хақларини тўғри таниб олиш ва  муқобил тарафдан бундай муносабатни кутишдир, чунки хаммамиз инсонмиз ва хато қилишимиз табиий. Бошқаларни хуқуқларини таниб олиш бўйича исломни буйруқларига қулоқ соламиз, масалан аёлларга қандай муносабатда бўлиш борасида.

Мана бу борада бир мисолни сизларга айтиб бермоқчиман, бу бошқаларни хуқуқларини сахих равиш билан таниб олишимизга ва ғазабни бошқаришга  ёрдам беради: ибни Хажар Хайтамий ва бошқа бир неча уламоларни зикр қилишларича, бир шахс Умар ибни Хаттобни олдига келиб ўзини аёлини жаврашидан шикоят қилмоқчи бўлади, лекин у Умар ибни Хаттобни манзилига келган пайтида Умарни аёли хам худди шундай жавраётганига, аммо Умар унга хеч нарса демаганига  гувох бўлади; шу сабабли хам шикоят қилиш фикридан қайтади ва ўзига айтадики: агар амирал мўъмининни ахволи бундай бўладиган бўлса, мени холим қандай бўлсин? Шунинг учун у қайтиб кетади.

Шу лахзада Умар манзилидан чиқиб уни кўриб қолади ва уни чақиради:     

مَا حَاجَتُك يَا أَخِي؟

Биродар хожатинг нима эди? Бу шахс айтадики: аёлимни ахлоқи хақида шикоят қилмоқчи бўлган эдим, аммо сизни аёлингиз сизга нима деганига гувох бўлдим ва қайтиб кетишга қарор қилдим ва ўзимга қараб айтдимки: агар амирал мўъмининни ахволи бундай бўладиган бўлса, мени холим нима бўлсин? Умар ибни Хаттоб унга айтдики:

  إنَّمَا تَحَمَّلْتُهَا لِحُقُوقٍ لَهَا عَلَيَّ: إنَّهَا طَبَّاخَةٌ لِطَعَامِي خَبَّازَةٌ لِخُبْزِي غَسَّالَةٌ لِثِيَابِي رَضَّاعَةٌ لِوَلَدِي، وَلَيْسَ ذَلِكَ بِوَاجِبٍ عَلَيْهَا، وَيَسْكُنُ قَلْبِي بِهَا عَنْ الْحَرَامِ، فَأَنَا أَتَحَمَّلُهَا لِذَلِكَ،

Унинг мана бу жаврашларига бўйнимдаги хақлар сабабли сабр- тоқат қиламан: у мен учун таом пишириб беради, менга нон пиширади ва либосларимни ювади, болаларимга сут беради ва уларни парвариш қилади, аммо бу ишлар унга вожиб эмас, мени қалбим хам уни воситасида сукунат  ва оромиш топади ва харом тарафга юрмайман. Шунинг учун хам уни жаврашларига сабр- тоқат қиламан. У киши айтдики: эй амирал мўъминин мени аёлим хам худди шундай, Умар ибни Хаттоб унга айтдики: эй биродар унга сабр- тоқат қилгин.

فَتَحَمَّلْهَا يَا أَخِي فَإِنَّمَا هِيَ مُدَّةٌ يَسِيرَةٌ.

10- Ғазабни бошқариш ва назорат қилишни шаръий абзорларидан яна бири, шаръий билимни янада кўпайтириш ва ўзимизни танқид қилинишимизни қабул қила олишдан иборат, бўлиб хам бу ўзимизга эътимод қилишни белгиларидан хам хисобланади.

11- Ғазабни бошқариб назорат қиладиган шаръий абзорлардан яна бири муқобил тарафни хаққига дуо қилиш,мағфират талаб қилишдан иборат, шу иш қалбдаги кинани йўқолишига ва кина дилга ўрнашиб олмаслигига сабаб бўлади, бундан ташқари портлаб кетадиган ғазабни кўрсатилишига ва муқобил тарафга нисбатан хақоратли муносабатда бўлинишига монеъ бўла олади.

12- Ғазабни бошқариб назорат қиладиган шаръий абзорлардан яна бири, инсон албатта имтихон қилинади,деган иймонда бўлишлик ва аллох таоло мана бу шахсни бу ходиса орқали имтихон қилган бўлиши мумкин,деган фикрда бўлишликдур.

13- Ғазабни бошқариб назорат қиладиган шаръий абзорлардан яна бири, ўринсиз ғазаб иймонни заифлигини нишоналаридан бири  бўлишидан ташқари ақл ва жисмдаги заифликка хам далолат қилади, у қудратни нишонаси бўла олмайди. Масалан хасадчи,бахил, девона, бемор ва аксаран ёши катта кишилар жуда тез асабийлашишади.

Хасадчи,бахил киши ички касалликка эга бўлади ва уни ботинида заифлик мавжуд, шу сабабли хам жуда тез ғазабланади.

Девона яъни ақли кам киши хам ақлида заифлик бор, шунинг учун тезда қизишиб асабийлашади. Бемор шахс хам жисмида заифлик бор, бу нарса унинг тез асабийлашишига боис бўлади.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

  (126- қисм)  

Бу ерда очиқ кўриниб турган нарса шуки, исломни мақсади ғазабни бостириш эмас, балки уни назорат қилиш,бошқариш ва ғазабни тартибга солишдан иборат. Бу ерда очиқ-ойдин кўриниб турганидек, ғазабни бошқариш ва назорат қилиш,ғазабни бостириш маъносида келмаган, балки уни огохона  тартибга солиш демакдир. Ғазабни назорат қилиб хидоят қилишлик, инсонда рафторий мувозанатни ижод қилиш ва рафторни бошқариш йўлларидан бири саналади. Бизлар ғазабни вужудга келтирадиган омилларни ва ходисаларни йўқота олмаслигимиз мумкин, ёки ғазабни вужудга келтирадиган омилларга рўбарў бўлишдан хам пархез қила олмаслигимиз мумкин, лекин унга нисбатан ўзимизни қандай муносабат билдиришимизни назорат қилиб бошқара оламиз.

Ғазабни бошқариш учун хам  жуда кўп шаръий абзорлар ва йўллар мавжуд, масалан:

1-“Ла илаха иллаллох ва Мухаммадур росулуллох”га ихлос билан пойбанд бўлишлик ва “самиъна ва атоъна” билан бирга аллохни шариатидаги қонунларга  комил таслим бўлишлик, аслий чора хисобланади.

  2-Умматни вохид шўроси ва вохид жамоатини хамрохлигида харакат қилишлик, бу фақат ва фақат “уч абзорни” йўли орқали вужудга келади холос, шахс фақат мана бундай замонат қилинган холатда гумрохликка ва залолатга дучор бўлмайди. Бўлмасам мана бу “уч абзордан” вужудга келадиган умматдан узоқлашишлик, шахс учун саргардонликка сабаб бўлади ва шахс нотўғри таъвилотлар ва хато ижтиходлар билан ўринсиз ғазабдан фойдаланади ва натижада анъамта алайхимни йўлидан бошқа йўлда харакатланади.

3-Тилни назорат қилишлик, биринчи ўринда бошқарувни, назоратни ва хидоят қилишни талаб қиладиган нарса хисобланади, ихфаз лисанака. Тилингни тий ёки хифз қил.

4-Кечириш ва авф қилишлик хам аллохни шариатидаги қонунларни бир қисми хисобланади.

 فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ‏(حجر/85).

Бас (шундай экан, эй Мухаммад, сиз жохил кимсаларнинг етказаётган озор-азиятларига сабр- тоқат қилинг ва улардан) чиройли юз ўгириш билан юз ўгиринг!

Кечириш яъни яхши билан яхшироқни ўртасида биз яхшироқни танлаймиз ва “бизларни назоратимиз” аммаротум биссуъ нафсини ё шайтонни қўлига тушиб қолишига рухсат бермаймиз ёки назорат бошқаларни қўлига тушишига хам йўл қўймаймиз, чунки иблисни макрларидан бири мусулмонларга босим ўтказишдан иборат, у яхши билан яхшироқни ўртасида яхшини  танлашимизни истайди.

Энди мадинадаги мусулмонлар тушган ўринларга ўхшаш, шахс яхши билан яхшироқни ўртасида албатта яхшироқни танлаши зарур  бўлиб қолиши мумкин, чунки душман шахсни бошқариш  учун бир мусулмоннинг  яхши ғазабини бошқа бир мусулмонни устига бўшатишга тарғиб қилади, у буни натижасида ўзига керакли манфаъатлардан фойдаланади ва бир мусулмон яхши билан яхшироқни ўртасидан  яхшироқни танлашига йўл қўймайди; Умар ибни Хаттоб ғазабланишлик лозим  бўлган кишилар борасида росулуллох саллаллоху алайхи васалламга айтар эдиларки: менга рухсат беринг уни бўйнига урай. росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баъзи ўринларда қаршилик қилиб мархамат қилганлар:

  «یَا عُمَرُ! لاَ یَتَحَدَّثُ النَّاسُ أَنَّ مُحَمَّداً یَقْتُلُ أَصْحَابَهُ».

“Эй Умар! Одамлар Мухаммад ўзини ёронларини ўлдиряпти,дейишмасин.” яъни уни ўлдириш аслида яхши, аммо агар кечирилса, уни оқибати яхшироқ бўлади, шу сабабли уни кечириш керак.

Масалалар борасида яхшини ўрнига яхшироқни танлашлик аслан душманни фойдасига ишламайди, чунки биз ундан суистефода қилиш абзорини тортиб олдик, шу сабабли хам улар хатто ўзларини ахборот воситалари орқали  хақ эгаси бўлган мусулмонни ғазабини қўзғашга харакат қилишади ва режалари бўйича яхшироқни ташлаб қўйиб  яхши бўлган ишни қилишга мажбур қилишади, улар гохида мусулмоннинг ўринсиз ғазаб сабабли ўлдирилишини ва мусулмонлар  улар хохлаган йўлга тушиб қолишларини исташади.

Чунки ўринсиз ғазаб осонлик билан инсонда  ақл ва фикр юритиш қудратини ва назорат қилиш қудратини  пасайтириб юборади ва уни ишдан чиқаради, инсоннинг  ақлини хушёрликни энг кам миқдорига тушуриб ташлайди,яъни орқада қолган ё  таназзулдаги инсонларни даражасига олиб бориб қўяди, худди ортда қолган қолоқ инсонлардек пастга тушуриб юборади.  Шахс бундай холатларда гохида иймонига хам зарар етказиб қўяди, хақорат қилиш ва ёмон сўзлар айтиш, масхара қилиш, сўкиш, бошқаларни сирларини фош қилиш билан дўстларини ўртасида душманчилик тушишига сабаб бўлади ва осонлик билан шахсни атрофидаги дўстлари, яқинлари ундан узоқлашиб пароканда бўлишади. Шу сабабли хам аллох таоло росулига қарата мархамат қиладики:

   فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظّاً غَلِیظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِکَ فَاعْفُ عَنْهُمْوَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ (آل عمران/159)

(Эй Мухаммад), аллох томонидан бўлган бир мархамат сабабли уларга (сахобаларингизга) юмшоқ сўзли бўлдингиз. Агар қўпол,қаттиқ дил бўлганингизда эди, албатта атрофингиздан тарқалиб кетган бўлар эдилар. Бас, уларни авф этинг, улар учун аллохдан мағфират сўранг ва ишларингизда уларга маслахат солинг!

Мана бу холатдаги кечирим, яъни “қудрат”дур. Шунинг учун хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: қахрамон ва қудратманд киши курашга тушиб ғалаба қозонадиган шахс эмас, балки ғазаби келган пайтида ғазабини ютган киши  қудратманд хисобланади.”

Масжидни устунига боғлаб қўйилган Сумома ибни Усолдан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сўрайдилар:

  «مَاذَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ؟»:

 Эй Сумома қандай фикрдасан? ( каллангда қандай фикрлар бор,сен билан қандай муносабатда бўламиз,деб ўйлайсан?) Сумома айтдики:  эй Мухаммад, яхшиликни кутяпман; агар мени ўлдирсанг, ўлимга мустахақ бўлган кишини ўлдирган бўласан, ( аммо агар менга миннат қилиб мени озод қилсанг) миннатдор бўладиган кимсани озод қилган бўласан; ва агар мол-дунё хохласанг, нимани сўрасанг сенга берилади. Аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам охирида хам  бирор нарса олмасдан мархамат қиладиларки:

«أَطْلِقُوا ثُمَامَةَ»

“Сумомани бўшатиб юборинглар”. Уни ечиб юборишгач, у масжидни яқинидаги хурмозорга бориб ғусл қилиб келди ва айтдики:

«أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلَهَ إِلَّااللهُ،  وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ»

Эй Мухаммад, аллохга қасамки бундан олдин ер юзида мен учун  сени чехрангдан кўра манфурроқ чехра йўқ эди, лекин бугун мени наздимда сени чехрангдан кўра махбуброқ чехра йўқдур. Аллохга қасамки бундан олдин мени наздимда сени динингдан кўра манфурроқ дин йўқ эди, аммо хозир сени дининг мени наздимда энг яхши дин хисобланади…….

Ха, мана бу ғазабни керакли ўринларда  бошқариш, назорат қилиш, ўчириш демакдир, яхши ва яхшироқни ўртасидан шахс яхшироғини танлайди, энди мана бу кечирим бир мусулмон кишини устида бўладими ё кофир кишиними, буни фарқи йўқ? Мана бу кечирим яъни қудратни устига яна қудрат қўшишдан иборат. Мана бу тарзда кечира олган киши хақиқий пахлавон, қудратманд шахс хисобланади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(125- қисм)

Бостирилган ё айниган ғазаб:

3-Айниган ғазаб яъни бостирилган ғазаб хисобланади, у қасос олиш ва шужоат қудратига эга эмас, шахс ўзини ва ақидасини,ишончларини, қадр-қийматини, номусини ва бошқаларни баробарида бепарво,беғайрат бўлиб қолади. Оли саъуднинг салтанатидаги фосид салафийлари ё ихвонул муфсидин – ихвонул муслиминнинг адашган шохаси – каби. Буюк кишиларимиздан бирини айтишича: ғайрати бўлмаган кишида яхшилик йўқдир.

Ўринсиз кина, ўринсиз қасос олиш, изтироб, ғайбат қилиш, бошқаларни айбини қидириш, бошқалар хақида жосуслик қилиш, бошқаларни сирларини фош қилиш, озор бериш каби рухий касалликлар тўпланмасига эга бўлган мана бундай шахслар, ўзларидан ташқари атрофидагиларга хам зарба уришади. Бундан ташқари ғазабни бутунлай бостиришни жисмга хам манфий таъсири бор, шахсни турли- хил жисмий касалликларга мубтало қилади, масалан улардан бири жигардан қанд моддаси ишлаб чиқарилишига сабаб бўлади, бу ўзини ўрнида жисмий тутқаноққа олиб келади.

Албатта бизларнинг қадрли биродарларимиз ва опа- сингилларимиз шу нарсага диққат қилишлари керакки, мана бу бостирилган ва зарарли ғазаб, баъзилар учун  ғазабни назорат қилиш ё бошқариш равишларидан бири ёки мўъминларнинг  сифатларидан бир сифат дейилиши мумкин, аммо мана бу икковини ўртасида асосий фарқлар мавжуд. Уларни бири айни қудратга ва қобилиятга эга бўлган пайтда ўзини бошқариш бўлиб, унга тавозеъ хам дейилади, яъни яхшини ўрнига яхшироқни танлаш, иккинчиси эса  ғайратсизлик ва заифлик пайтидаги бостириш бўлиб, унга залиллик ва хорлик хам дейилади.

Аллох таоло қуръонда мўъминларнинг сифатларини баён қилган пайтида, уни белгиларидан бирини  ғазабни устида ғалаба қилиш қудрати деб таништиради:

 الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ. (آل عمران/134)

(У тақводор зотлар) яхши – ёмон кунларда инфоқ – эхсон қиладиган, ғазабларини ичларига ютадиган, одамларнинг (хато – камчиликларини) авф этадиган кишилардир. Аллох бундай яхшилик қилувчиларни севади.

– وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَا لْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَاغَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ (شوری/37)

Улар катта гунохлардан ва бузуқликлардан четланадиган, ғазабланган вақтларида эса кечириб юборадиган зотлардир.

Ғазабни ичига ютишлик ёки казимул ғойз ва кечиришлик, шахс учун рухий ва жисмий саломатликни келтиради ва ўринсиз ғазабни изхор қилишдаги мушкилотга тўла оқибатларни олдини олади ва хатто ўринли ғазабни хам яхшидан кўра яхшироқ даражасига кўтаради. Яъни агар уни амалга оширмаса яхшироқ бўлади, аммо агар бир киши бу ишни қилган бўлса ёмон иш қилган хисобланмайди, лекин бу ишни қилмаса яхшироқ бўлади, яъни у яхши билан яхшироқни ўртасида яхшироқни танлаган бўлади. Масалан бир киши одам ўлдирган, энди қарши тараф агар уни қасосини олса уни хаққи хисобланади,бу яхши деб саналади,лекин агар шаръий далилларга кўра уни кечирса, яхшироқ ишни қилган бўлади. Бу иш хам ўзига хос самарага эга бўлиб айниган ва бостирилган ғазабдан бутунлай фарқ қилади: масалан:

– Казимул ғойзга эга бўлган шахс  аллох ваъда берган манфаъатларни ўртага қўйиш орқали, аллох хам уни кечириши ва унга мукофот бериши сабабли, қарши тарафга нисбатан ўзини дилида кинага жой бермайди ва аллохни розилигини жалб қилиш билан шайтон кириб келадиган йўлларни ёпиб ташлайди; аммо айниган ва бостирилган ғазаб кинани кўпайтиради ва уни бошқа шева билан  кўрсатиб беради ва шайтонни васвасаси  учун эшикларни очиб беради.

– Айтиб ўтганимиздек казимул ғойз томонидан  ғазабни назорат қилишлик, тавозеъни аломати бўлиб қудратга эга бўлган ўринда ишлатилади ва шахсни иродасини ва ўзига ишончини қудратманд бўлишига сабаб бўлади, бу муқобил тарафни баробаридаги заифлик  нишонаси хисобланмайди, у қасос олишга қодир , аммо бу ишни қилмайди; аммо ғазабни бостиришлик хамиша заифлик ва қўрқув сабабли амалга оширилади ва хақоратни,иродасизликни, хақорат ва залилликни  хис қилишни янада мустахкамланишига олиб келади.

– Ғазабини контрол қилиб бошқара оладиган казимул ғойз бўлган шахс қасос олиб ўтирмайди, у кечириб юборади, аъфина анин нас; аммо ғазабни бостириш қасос олувчи- хужум қилувчи  рафторлар хамрохлигида бўлади, чунки у тўпланиб кўпайиб кетади ва кейинчалик янада шиддат билан бўшатилади.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(124- қисм)

Ўткан дарсларимизда айтиб ўтканимизга кўра, имомни вужудга келтирадиган каналлар ва абзорлар қайсилар хисобланади? Мана бу имом қайси каналлар орқали вужудга келади? Имомни вужудга келиши учун фақат ва фақат учта канал мавжуд: 1- нубувват манхажига асосланган хилофат, 2- исломий изтирорий бадал хукумат, 3- мужохидларнинг вохид шўро мажлиси, мана буларни бирортаси мавжуд бўлмаган диёрларда мусулмонлар учун хеч қандай амният мавжуд эмас, магарам бу мусулмонлар ислом динини тўрт мафхумидан қўлларини  тортсалар  амниятга эга бўлишади.

Энди агар мана бу алданган биродарларимиздан қуйидагича савол сўраладиган бўлса: эхтиёж ва зарурат вақтида сизларни бутун жахон секуляр кофирларидан ва махаллий муртадлардан химоя қиладиган қалқон қайси? Америка ва муртадлар толибонни исломий ва изтирорий бадал хукуматига хамла қилган пайтида сизларни қирғин бўлишингизга нима монеълик қилди ва сизлар қаердан панох топдингиз? Сизни ужалонни ишчилар хизбидаги сотқинлари – курдларнинг хозирги замондаги мусайламайи каззоби –  томонидан қирғин  қилинишингизга нима тўсқинлик қилди? Ёки демократ ахзобларни ва кумалаларни ва борзонийларни ва толибонийларни ва эронни курдистонидаги бошқаларнинг кушхоналарини қайтиб келишларига нима сабаб бўлди? Сизни айтадиган бошқа қандай сўзларингиз бор?

Мана бу нарсалар кина,таъассуб,тор назарлик ва душманнинг аллохни шариатидаги қонунларга қарши тузган  режалари сабабли, айни хақиқатни кўришга қодир бўлмаётган ярим девона (ақли кам) бизларнинг биродарларимиз учун нотўғри йўлда кетаётганликларига  далил бўла олади. Улар мана бу холатда ошкора неъматга қарши жанг қилишяпти ва ғазабларини хам неъматга қарши қилиб қўйишган, агар уларнинг боболари Салохиддин Айюбий рохимахуллох мана бу изтирорий холатда мана шунча вахший муртадларни, жиноятчиларни ва ана ўшанча ташқи секуляр кофирларни қаршисида бор бўлганида, икки қўллаб унга ёпишган бўларди, ва мана бу қалқонни ортида – агарчи у эски ва занглаган ва баъзи айбларга эга бўлса хам – ўзини ана ўшанча бутун жахон кофирлари ва махаллий муртадлар ва хаёсиз мунофиқлардан иборат душмандан химоя қилиш  орқали, ўзини саргардонлик халокатига ташламасди ва тафарруқ ботқоғига ботирмасди ва совуққонлик билан душманни режалари асосида харакат хам қилмасди.

-Ёки агар мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизга қуйидагиларни айтилса: баъзи бир фаслий ижтиходлар фақат хос одамларга тегишли ва мана бу ижтиходлар агарчи ўша маконни энг буюк уламолари томонидан содир қилинган бўлса хам  бошқа одамларга ёки бошқа фаслларга ишлатиб бўлмайди, бундай шароитда хам улар ўринсиз ғазабга дучор бўлишади ва ўзларини ғазабларини мусулмонларга қаратишади ва улардаги жохиллик уларни мана бу сифатларда хам кофирларга,мунофиқларга ўхшашларига сабаб бўлади.

Буюк уламоларнинг фаслий ва мавсумга оид ижтиходларини умумийлаштириб олган мусулмонлар хато қилишади.  Бир олим бахор фаслида бизларнинг хали қорга тўла минтақамизда бир хукмни ўша минтақадаги  одамлар учун содир қилади, худди шу даврда Хижоздаги бир олим мана бу одамлар учун бошқа бир хукмни содир қилиши мумкин. Бизларнинг мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимиз ижтиход қилинган ойни ва фаслни назарга олмаган холда уни бошқа фаслларга хатто бошқа маконларга,замонларга умумийлаштириб юборишади,- уларни  жохилликдан ташқари – кина  ва ўринсиз нафрат каби хос ғаразлар бу ишга ундайди, хақни талаб хам қилишмайди ва хақга таслим хам бўлишмайди.

Мана бу биродарларимиз исломий фирқаларнинг ўтган бир неча аср давомида харгиз бирдам бўлмаганликларини жуда яхши билишади, бир аср давомида хар бир фирқадан ўнлаб кичик дасталар ажралиб чиққан бўлиши мумкин, уларни хар бири ўзини алохида созини чалган. Чунки улар  ўзини вохид ижмоъси билан бирлаштирадиган вохид мажлис бўлган эмаслар. Бундан ташқари кейинги даврлардан шу бугунги кунгача хар бир фирқа инкор қилиб бўлмайдиган ўзгаришга эга бўлишган, бугунги кунга келиб хам хеч қайси бир фирқа бирдам бўла олган эмас.

Хозирни ўзида салафийларга бир назар ташланглар, улар ана ўшанча олий таълим олинадиган билим юртларига эга  бўлишларига қарамасдан нечта дастага ва гурухга тақсим бўлиб кетишган? Сўфийларга бир қаранглар, шофеъийларга ва ханафийларга ва бошқа мазхабларга бир назар ташлангларчи, улар қанча даста ва гурухга бўлиниб кетишган экан? Хатто бир қишлоқни ё шахарни ўзида бизлар бир неча турли-хил гурухга,мазхабга ва фирқага гувох бўламиз, хонадонларда хам бир неча дастага бўлиниб кетганмиз. Демак, бир фирқадаги шахсни, хонадонни ё гурухни устида содир қилинган хукм хамма замон ва макондаги одамларни барчасига умумий бўла олмайди, хатто агар уларни ўртасида муштарак нуқталар бўлган тақдирда хам умумийлаштириш мумкин эмас. Мусулмон киши бошқа мусулмон биродарини худудлардан  поклаш учун бирорта шубха қидиради, лекин уни устида худудни ижро қилиш учун шубха қидириб юрмайди…….

Мана булар бизлар хар куни рўбарў бўлаётган мисоллар хисобланади. Бизлар ошкор воқеият ва хақиқатни баён қилсак ва амал қилсак етарли, шуни ўзи бизларни мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизни ўринсиз ғазабига дучор қилади.

  Айтиб ўтилган мисоллар ёрдамида ўринсиз ғазабнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатга тўсқинлик қилувчи нарсалардан бири эканини тушуниб етдик деб ўйлайман, бу ғазаб агар аллохни шариатидаги қонунларга қарши бўладиган бўлса, ўзимиз хохлаган ё хохламаган холда хаққа қарши ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши ва “анъамта алайхим”га қарши ишлатилади ва “мағзубин” ва “золлин” учун ошкора хизмат қилади.

 (давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(123- қисм)

Янада қадимроқдаги тарихий илдизга эга бўлган мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз ва тахминан ярим девона(ақли кам) дўстларимиз хақидаги мисол орқали биргаликда  илгари харакат қилсак яхшироқ бўлади:

-Масалан у аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишлик асл яъни дарахтни танаси бўладиган бўлса, худудларни ижро қилишлик уни  фаръий қисми яъни бу  дарахтни  шохлари хисобланишини билмайди. Энди агар “уч абзордан” бири аллохни шариатидаги қонунларга эргашган холда, ва Умар ибни Хаттобни замонидаги  ўғирликни хаддини ижро қилинмаслиги каби  шаръий далилларга ё бошқаларга  кўра, вақтинчалик хадларни шахслар ё гурухларни устида ижро қилмаса ва шариат рухсат берган бошқа кишиларга нисбатан хам ижро қилмаса ёки жанг вақтига ўхшаган хос шароитларда – энди бу қанча муддат давом этишини фарқий йўқ – хадларни бошқа равиш билан татбиқ қилса ёки хатто татбиқ қилмаса, у ўзини жохиллиги сабабли, аллохни шариатидаги қонунларни барчасига иймон келтирадиган,аммо аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлган холда ва шаръий шароитни эътиборга олиб хукмни ижро қилмайдиган ёки уни шаклини мавжуд вазиятга муносиб холда ўзгартирадиган икки мусулмон амирини, аслан аллохни шариатидаги қонунларга  иймон келтирмайдиган – аммо у хам мана бу хукмни ижро қилмайдиган – кофир ё муртад секуляристга солиштиради ва шубхага тушади ва хар икки томонни  аллохни шариатидаги фалончи қонунни ижро қилмаслик бўйича муштарак деб хисоблайди, осонлик билан уларни хар икковини бир хил даражага қўйиб қўяди, хатто мусулмонларнинг амирини аслий кофирдан кўра баттарроқ даражага тушуриб ташлайди.   

Ёки бир хукмни татбиқ қилиш борасидаги уни тушунчаси бошқача бўлиши мумкин ва мусулмонларни амири ё ахли қиблани баробарида ана ўшандай муносабатни билдириши хам мумкин, шунга ўхшаш ишни хавориж саййидимиз Алига нисбатан хокимият масаласи бўйича қилишган эди, хатто ер юзидаги хурмони қоқиси ва насоро,кофирларни чўчқаси уларни дастидан омонда бўлган, лекин росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  сахобасини фарзанди ва уни хомиладор аёли ва бу аёлни қорнидаги гўдаги ва мусулмонларнинг жаннатий рахбари хам  уларни қўлидан ва тилидан омонда бўлган эмас. Рухсат берсанглар бизларнинг мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз ва ярим девона (ақли кам)  биродарларимиз хақида бир достонни сизларга арз қилиб ўтсам. Бу воқеага гувох бўлган кишини ўзи хаворижларни гурухида иштирок этган,аммо у гурухдан қочиб кетишга муваффақ бўлади, бу киши айтадики:

“Мен нахравондаги ёронлар билан бирга бўлган эдим, аммо бир оз муддатдан сўнг уларни қилаётган ишларини ёқтирмай қолдим, улар мени ўлдиришларидан қўрққаним учун бу нарсани улардан пинхон қилдим. Мен уларни гурухи билан бирга бир қишлоққа кириб келдик, биз билан бу қишлоқни ўртасида дарё бор эди, тўсатдан бу қишлоқдан ридосини судрат келаётган бир киши чиқиб келди. Улар бу кишига айтишдики: биз сени қўрқитиб юбордикми? У ха,деди. Шунда улар унга қараб: қўрқишингга хожат йўқ,дейишди. Мен ўзимга айтдимки: аллохга қасамки улар бу кишини танишади, аммо мен уни танимайман. Улар бу кишига қараб айтишдики:  сен росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сахобаси Хаббобни ўғлимисан?  Отанг росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан нақл қилган хадисни бизларга айта оласанми? Мен у кишидан эшитишимча айтган эдиларки: росулуллох саллаллох алайхи васаллам бир фитна хақида қуйидаларни мархамат қилган эдилар: унда ўтирган киши турган кишидан яхшироқдир, турган киши эса юраётган кишидан яхшироқдир, юраётган киши эса харакат қилаётган кишидан яхшироқдир. Агар сен бу замонда хозир бўлсанг аллохнинг ўлдирилган бандаларидан бўлгин. Улар уни ва оиласини ушлаб олишди.

Улардан бири хурмо дарахтидан тушган мевасини олдидан ўтди ва уни олиб оғзига солди. Бу гурухдаги бошқа бир киши бу мевани  эгаси ахд  ва паймон қилинган шахсдур, уни қандай қилиб халол қилиб оласан? У хурмони мевасини оғзидан чиқариб ташлади. Сўнгра улар бир чўчқани олдидан ўтишди, улардан бири қилич билан мана бу чўчқани секин бир урди, бошқа бир киши унга айтдики: мана бу харом чўчқа ахди ва паймондаги нарса, уни нима билан халол қилиб оласан? Абдуллох ибни Хаббоб айтдики: сизларни бундан хам кўра сизларга харом бўлган нарсага йўллаб қўяйми? Улар ха, дейишди. Абдуллох у мен бўламан,деди. Улар уни дарёни бўйига олиб келишди ва бўйнини қилич билан чопиб ташлашди. Ровийни айтишича: қон сувни юзига худди оёқ кийимни ипига ўхшаб оқаётганини кўрдим. Уни кетидан хомиладор бўлган аёлни олиб келиб уни қорнини ёришди ва қорнидаги болани чиқариб олишди. Ровийни айтишича: хеч бир қавм билан бирга бўлишлик мана бу одамлар билан бирга бўлишдан кўра нафратлироқ, ёмонроқ эмасди. Ва нихоят чеккароқ бир жойда уларни олдидан қочиб кетдим. Мана энди бизлар нима учун бу биродарларимизга қарата мувозанатсиз ва меъзонсиз ва ярим девона (ақли кам) деганимизни тушунгандирсиз?   Агар биз уларга нисбатан бу сўзлардан фойдаланган бўлсак, буни далили  бор.

Ёки қуйида келтириладиган шаклга кўра, худди шу шахслар мунофиқлар ва оловга бензин пурковчилар билан бирга қилаётган ишлари, жамалда муқобил томоннинг Усмонни қотилларини жазолаш бахонаси билан  мусулмонларнинг халифаси Али ибни Аби Толибга нисбатан қилган  ишга ўхшайди, улар жуда улкан миқдордаги мусулмонларни фариб бериб жангчи кофирларни  ва жиноятчиларни устида  ишлатиладиган ғазабни, қаттиққўлликни мусулмонларни орасидаги курашга қаратишади ва ана ўшанча қирғинни,фожеаларни вужудга келтиришади.

-Хозирни ўзида хам агар қуйидаларни айтиладиган бўлса: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган эдилар:

 «إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ، يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ، وَيُتَّقَى بِهِ، فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَلَ، كَانَ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرٌ، وَإِنْ يَأْمُرْ بِغَيْرِهِ كَانَ عَلَيْهِ مِنْهُ» 

Албатта имом қалқондур. Қатъан имом қалқон бўлиб, бу қалқонни ортида туриб жанг қилинади ва у билан бирга ёқимсиз ишларни  узоқлаштириб ташланади ва ундан панох топасиз ва уни дифоъ қилишади ва ундан панох топишади, демак агар худодан қўрқиб адолат билан амр қилса, мукофотга сазовор бўлади. Ва агар буни тескарисига амр қилса гунохкор бўлади. Яъни имом бир тўсиқ ва қалқон каби кофирлар мусулмонларга зарба уришларига монеъ бўлади ва умумий исломни дифоъ қилади ёки мусулмонларга бошқа мусулмонлар томонидан зарба урилишига монеълик қилади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(122- қисм)  

Мана бундай маъжунларни ишлаб чиқаришгандан сўнг – англияни ва американи ва оли саъудни махфий хизматлари томонидан вужудга келтирилган салафийлар маъжуни каби – бу маъжунни рувайбиза ва уламойи суъни канали орқали мусулмонларга ироя беришади ва алданган мусулмонлар хам мана бу ўзгартирилган ясама матлабларга ишонишади ва худди шу хато хисоб-китоб билан ғазабларини,қаттиққўлликларини, валоъ ва бароъларини тартибга келтиришади; улар мана шундай осонлик билан душманни режасига кўра амал қилишади ва ўзлари хохламаган холда душманларини режасини ер юзида пиёда қилишади. Аллохни шариатидаги қонунларни душманлари ва оли саъудни салтанат уламолари ва дорул куфрларда, хатто англияга ўхшаган дорул харбларда сокин бўлиб яшаётган  абу басир  ва абу қатода  каби, тақлид қилинадиган шахслар томонидан мушриклар,муртадлар ва хаворижлар каби истелохлар билан ўйнашиш, усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматини охирги кунларидан бошлаб хозирги кунгача роиж бўлган кўзга кўринарли тушунчалардан хисобланади, шу бугунги кунгача бу нарсалар мусулмонларни ўртасидаги  тафарруқни чуқурлаштиришдан ташқари ташқи босқинчи кофирларнинг ва махаллий муртадларнинг  поясини янада махкамроқ бўлишига ва минглаб мусулмонларнинг қонини бекордан тўкилишига сабаб бўлди.

Демак асл мушкилот ақидада ва ички масалаларни фахмлашдадур, барча зохирий ва рафторий амалларни хаммаси хам мана шу ички масалаларни асосига кўра шаклланади. Агар рафторларни ўзгартиришни хохласангиз ақида ва фикрни хам ўзгартиришингиз керак бўлади. Худди шу ишни барча пайғамбарлар қилишган, хозирни ўзида хам кофирлар мусулмонларга қарши олиб бораётган рухий ва маданий жангларида шу равишдан фойдаланишяпти.

  Энди ясама ва ўзгартирилган маъжунни истеъмол қилишни оқибатида мувозанатини ва меъзонини қўлдан бой берган ва динни,аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилинишини тарафдори бўлган  мана бу мусулмонлар, ўзгартирилмаган ва аслий динни баробарида манфий муносабат билдиришади ва  мана бу айтилган хақиқатлар уларни осонлик билан ғазабини келтиради, худди шу ғазаб ўринсиз ва ғайри шаръий ғазаб хисобланади.  Шу ерда Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхуни мана бу биродарларимиз хақида айтган сўзлари ўз тасдиғини топади: инсон ўзи танимаган нарсасига нисбатан душманчилик қилади.

Имоми Ахмад рохимахуллохга қуйидаги сўзлар билан : Яхё ибни Муъин имоми Шофеъий хақида ёмон сўзлар айтиб уни айблаяпти,дейишган пайтида у киши ажабланиб хайрон бўлдилар ва айтдиларки: яъни Яхё ибни Муъин Шофеъий хақида ёмон сўзларни айтяптими?! Шунда айтишди: ха, Шофеъий хақида ёмон сўзларни айтяпти, имоми Ахмад айтдики: албатта Яхё Шофеъий айтган гаплардан хабардор эмас, хар қандай одам бир нарсани билмайдиган бўлса, унга нисбатан душманчилик қилади.

Мана бу сўзлар такаббур,хасад,ўжарлик каби касалликларга мубтало бўлмаган кишилар хақидадир, чунки уларнинг душманчилигини омили жохиллик холос. Бу дастадаги кишиларни шарри хасад,ўжарлик ва такаббурни  бошқа касалликларига мубтало бўлган кишиларга нисбатан камроқ бўлади. Чунки жохил илмдан хабардор бўлгач ором бўлади,аммо ўжар ва мутакаббир инсон илмдан хабардор бўлгач хам тинчланмайди.

 Бизларнинг баъзи бир биродарларимиз ўзларини жохилликларини маъжун ясаётган кимсаларни ва уламойи суъни  ўжарлиги билан аралаштириб юборишган ва ўзларини мувозанатсиз ва меъзонсиз ва гох ярим девона(жинни)га айлантириб қўйишган, улар ўзларига кўндаланг қилинган хамма нарсага ғазаб билан манфий муносабат билдиришади. Нима учун? Чунки ана бу кимсалар уларнинг тақлид қиладиган маржаълари хисобланади ва бизларнинг мана бу биродарларимиз эса ўзларини ақлларини, қулоқларини ва дилларини ана бу тақлид қилишяпган маржаъларига ижарага бериб қўйишган. Шу холос.

Масалан, мушриклар ё бугунги тил билан айтганда секуляристларни ўзларига хос ахкомлари ва қонунлари бор, улар шаръий манбаъларда ахли китобни кофирлари ва шибхи ахли китобни кофирларидан фарқ қилишади; масалан бизлар мушриклар ё секуляристлар сўйган нарсаларни истеъмол қила олмаймиз ёки уларни покиза қизлари ва аёлларини никохлай олмаймиз ёки улар жизъяга шомил бўлишмайди, аммо бошқа кофирлар шомил бўлишади, оли саъуднинг фосид режимидаги салтанат уламолари биринчи марта мусулмонларни қирғини ва одамларни сафарбар қилиш учун мушриклар калимасини булғанган,ясама ва ўзгартирилган холда ироя беришди, уларнинг энг яқин мақсадлари хам мушрикларни ахкомини ўзларига мухолиф бўлган ахли қиблани устида қўллашдан иборат бўлди.

Уларда  мана бу мухолиф ахли қиблани қириш учун шаръийга ўхшаган асосга эхтиёж туғилган эди, агар улар шу ишни қилишмаганда мухолиф ахли қиблани қирғинида мусулмонлар иштирок этишмаган бўларди; шу сабабли хам салтанат уламолари мушриклар калимасидан кейинчалик эса хавориж истелохидан фойдаланишди, нима учун? Чунки энг аввало бундан кўра баттарроқ  нарса мавжуд эмасди. Иккинчидан эса  улар бу мухолиф мусулмонларни  яхудий ё насроний ё мажусий ё собеъин дея олишмасди; чунки мана бу кофирлар ўзига хос шаклларга эга эдилар, аммо улар  мушриклар калимаси орқали ўзлари вужудга келтирган шубхалар билан бирга суистефода қилиш имконига эга бўладилар ва мусулмонларни хам алдашга муваффақ бўлишади. Албатта кейинчалик мана шу калима билан барча мухолифларини юзига  қора чаплашди ва хавориж деган калимадан хам фойдаланишди, улар бу ишларни хозирда хам қилишяпти.

 Энди бизларнинг шаръий манбаъларимизда собиқаси бўлмаган мана бу захарли маъжунни ахли қиблани фалон гурухи мушрик,деган унвон билан азиз биродарларимизни миясига қуйишади, агар бу кишиларга аллохни оятларини ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларини хаммасини ва хатто  мана бу хукмга мухолиф бўлган  хойрул қурундаги  аиммаларни раъйларини кўрсатсангиз хам, мушрикларни хукми яхудий,насроний,мажусий  кофирларининг хукмидан фарқ қилади ва аллох таоло мана бу ошкор кофирларни мушрик,деб санамаган,энди сизлар қайси далилга кўра аслида мушрик бўлмаган  ахли қибланинг фалончи гурухини мушрик деб хисоблайсизлар?,-десангиз, улар жуда қаттиқ ғазабланишади ва ўринсиз асабийлашишади, аксар холларда хақорат қилишлик  ва тухмат тошини отишлик, мана бу ўринсиз ғазабни муқаддамаларига айланади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(121- қисм)  

2-Энди ўринсиз ё хаддан ошган ғазаб кофир ва мунофиқларнинг сифатларидан бўлиб, улар бу ғазабни аллохни шариатидаги қонунларни баробарида ишлатишади. Демак қудратдан суифтефода қилиш ва  инсонларнинг хуқуқларига хамла қилишдан келиб чиққан хар қандай қаттиққўллик – аллохни шариатидаги қонунлар бу хуқуқларни инсон учун йўлга қўйган – ўринсиз ва ботил қаттиққўллик хисобланади. Албатта баъзи бир мусулмонлар жохилликлари ё қасддан кофир ва мунофиқларнинг мана бу касаллигига мубтало бўлган бўлишлари мумкин. Аммо барибир бу сифат мусулмонларга тегишли эмас, балки тафарруқ ва ўжарлик, такаббур каби кофир ва мунофиқларга тегишли сифатдур, аммо жохиллик ва бошқа нарсалар каби бу билан мусулмонлар хам мубтало бўлган бўлишлари мумкин.

Хар қандай холатда ўринсиз ғазаб яъни шахсга нисбатан ғайри шаръий жисмий ва рухий ё моддий зарар етишига боис бўладиган хар қандай амал, табиатан аллохни шариатига мухолиф  ва харом хисобланади. Бир мусулмонни секуляризм динидаги куфр қонунларига эргашишга мажбур қилиш ёки мусулмонларнинг ақидаси ва хулқ –атворидаги озодликларини секуляристлар томонидан ўзбошимчалик билан тортиб олиниши каби рухий зарарлар ёки шахсий озодликлар унвони остида ахлоқий ва рафторий турли- туман  фасодларни ривожлантиришга ўхшаш мусулмонларнинг рухиясини тўғридан –тўғри нишонга оладиган зарарлар шулар жумласидандур. Ёки нажод ажратиш ёки мушрик ва муртад бўлмаган мусулмон шахсни мушрик ва муртад дейишлик ё хавориж бўлмаган мусулмонни хавориж дейиш ё мусулмон кишига тухмат қилишлик, мусулмон шахсга нисбатан ўринсиз ва рухий ғазабни мажбурлаб қўллашади. Ёки қиз ва аёлни мажбурлаб никохлаш ёки жохилиятда мавжуд бўлган турли-хил ботил никохлар хам шулар жумласидан бўлиб, бугунги кунда жинсий бузуқликлар қолибида мавжуд, бу нарсалар  аёл кишига нисбатан рухий қаттиққўлликни қўллаш хисобланади.

 Бир мусулмоннинг ўринсиз ғазаби кичик ва ахамиятсиз масалалардан бошланади ва ёмонлик даражасига етиб боради, ёмонлик даражасига етганда шахсга девона,жинни хукми берилади.  Шариатда агар бундай шахс аёлини талоғини берса хам, уни талоқ хукми қабул қилинмайди ва талоқ  хукмини  ижро қилинмайди. Агар биз баъзи бир меъзонсиз ва мувозанатмиз биродарларимизга бундай холатларда ярим девона,жинни деган бўлсак, ошириб юбормаган бўламиз, аслида биз улардаги хақиқатни кўрсатганмиз. 

Ошкор кўриниб турганидек, ғазаб ва қаттиққўллик хам ичимликлар ва озуқалар ва инсонни бошқа эхтиёжлари каби хам яхшиси, ўринлиги бор ва хам ёмони, ўринсизи бор. Уни яхшиси аллохни шариатидаги қонунлар билан бошқарилади ва хидоят қилинади, ундан аллохни шариатидаги қонунларни йўлида хам фойдаланилади, аммо ғазабдан  аллохни шариатидаги қонунлар йўлида фойдаланишни  билмайдиган мусулмон, ундан нотўғри равиш билан   бошқа  йўлларда фойдаланади.  Масалан муртадга сарфланиши керак бўлган ғазабни,қаттиққўлликни нотўғри равиш билан  муртад бўлмаган  ахли қиблага нисбатан сарфлайди. Ёки бир ўғрини устида фойдаланиш керак бўлган ғазабдан нотўғри равиш билан  ўғри бўлмаган бошқа кишига нисбатан фойдаланилади, ёки мушрик ва секуляр кимсани устига сарфланиши керак бўлган ғазабни нотўғри равишда ахли китобни ё шибхи ахли китобни кофирини устида фойдаланилади, ё хаворижни устида сарфланиши керак бўлган ғазабни  нотўғри равиш билан хавориж бўлмаган  бир мусулмонга нисбатан ишлатилади.

Демак, бу холатда агар бир киши ғазабини ғайри шаръий йўлда ишлатаётганини кўрсангиз, қуйидаги ўринларга шубха қилмасангиз хам бўлади:

– Унинг қадриятлари ва ғазабини назорат қиладиган қонунлари секулярист ва бошқа кофирлар каби фосиддур.

– Ёки мунофиқларни ва секулярзадаларни тўдасига жойлашиб қолган мусулмондур.

– Ёки кофир ва мунофиқларга хос бўлган  такаббур ва ўжарлик, тафарруқ,ўринсиз ғазаб касалликларига мубтало бўлган бир мусулмон бўлиши мумкин.

– Ёки ғазабни, қаттиққўлликни аллох таъйин қилган томонга сарфлашни билмайдиган ва унга дин номи билан маъжунлар едирилгани сабабли мувозанатсиз ва меъзонсиз бўлиб қолган жохил мусулмон бўлиши мумкин.

 Аввал хам айтиб ўтганимиздек, пайғамбарлар аллохни шариатидаги қонунларни олиб келиш орқали, аслида аллох томонидан инс ва жинни ўртасидаги ички ва рафторий мувозанат омилини ироя беришган, энди мана бу мувозанатли ва меъзонли инсон қандай қилиб мувозанатсиз ва меъзонсиз инсонга айланиб қолади? Унга нотўғри қонунларни ироя бериш ёки бу қонунларни ноқис ироя бериш бунга  сабаб  бўлган; энди бу қасддан бўлиши мумкин ёки ихтиёрсиз равишда бўлиши хам мумкин. Шундай осонлик билан мувозанатсиз ва меъзонсиз бир инсон вужудга келади.

Баъзи ўринларда эса “аимматул музиллин” ёки “дуъату ала абваби жаханнам” ва ёмон уламолар қасддан аллохни шариатидаги қонунларни нотўғри ё ноқис холда шахсга етказишади, аввал улар маълумотларни ва фикрий масалаларни ўзгартиришади ва хақни ботилга аралаштириб ташлашади, хақни огохона ўзларини ихтиёрлари билан қасддан пинхон қилишади, яъни шахс миясига  фақат ботилни сингдирибгина қолмасдан, балки бу ботилни хақ билан аралаштириб ташлашади ва унга сингдиришади, аллох таоло эса қуйидагича мархамат қилган:

    وَ لاتَلْبِسُواالْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُواالْحَقَّوَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ (بقره/42)

Хақни ботилга аралаштирманглар ва билган холингизда хақни беркитманглар.

(давоми бор…….)