وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (69- қисм)  

Кимки жохилона хатокор мўъминларни қувиб чиқариш жиноятига қўл урадиган  бўлса, мусулмонларга зарба уриш ва ахли қибланинг ошкор ва пинхон душманларига хизмат қилиш бўйича амал қилибди, шубхасиз у мушрикларнинг ва секуляристларнинг ва бошқа душманларнинг режасига мувофиқ равишда амал қилган золим инсон хисобланади. Эътибор беринглар аллох таоло нима деб мархамат қилган:

   وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِیِّ یُرِیدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَیْکَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَیْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِکَ عَلَیْهِم مِّن شَیْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَکُونَ مِنَ الظَّالِمِینَ‏(انعام/52-53)

Эртаю кеч парвардигорларининг юзини истаб унга илтижо қиладиган зотларни (хузурингиздан) хайдаманг! Сизнинг зиммангизда уларнинг хисоб- китобларидан хеч нарса йўқдир ва сизнинг хисоб- китобингиздан уларнинг зиммаларида хеч нарса йўқдир. Бас, уларни хайдаб золимлардан бўлиб қолманг!

Бизлар душманларимиз махсусан мушрик ва секуляр душманларимиз юрган йўлдан юришга хаққимиз йўқ, балки:

  وَإِذَا جَاءکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِنَا فَقُلْ سَلاَمٌ عَلَیْکُمْ کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَن عَمِلَ مِنکُمْ سُوءاً بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ‏(انعام/54)

Қачон сизнинг олдингизга бизнинг оятларимизга иймон келтирадиган зотлар келсалар: “сизларга тинчлик бўлсин, парвардигорингиз ўз зиммасига рахмат қилишни ёзгандир. Сизлардан ким билмасдан бирон ёмонлик (гунох) қилса, сўнгра ўша ёмонлигининг кетидан тавба қилиб, (ўзини) тузатса, бас, (гунохи кечирилади), албатта ( аллох) мағфиратли, мехрибондир.” деб айтинг.

Бу ерда мана бу биродарларимизнинг ёмон ва хуник амаллари нима экани мухим эмас, мухими шуки улар бу ёмон амални жахолатни кетидан қилишган, бизнинг вазифамиз уларни  росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишларига кўра огохлантиришдан иборат, тоинки уларга  мана бу гунохдан тавба қилиш учун шароит мухайё бўлсин, ва натижада улар ақидавий ё рафторий булғанишлардан пок бўлишсин ва мана бу ички ё зохирий касалликдан нажот топишсин.

Бизларнинг вазифамиз фақир ва бемор кишиларни оёқ-ости қилиб  уларни қувиб ташлаш эмас, балки нажот бериш ва дармон қилиш  шароитини уларга мухайё қилишдан иборат. Агар мусулмонларни ғайри шаръий холатда қувиб ташлаш хатосига дучор бўладиган бўлсак, ва мусулмонларни жахолатлари сабабли ўзимиздан узоқлаштириб ташласак ва уларнинг жахолатларини мана бу жохилий жамиятларда уларни узоқлаштириш ва тафарруқ учун сабаб қилган бўлсак, ва улар амалга оширган ёмон амаллар бўйича уларга узр ба жахл келтирмасак,  ўзимиз   вужудга келтирган мана бу вайронгар тафарруқ билан гирифтор бўлиб қолган   пайтимизда  аллох  томонидан ким бизларни қўллаб- қувватлайди? Аллох таоло ўзини нусратидан сўнг мўъминларни нусратнинг   сабабларидан деб кўрсатмаганми?

 هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ .

Мўъминлар аллохни нусратидан сўнг қудратга келишни,насрни нозил бўлишини,ғалабани энг катта сабабларидан хисобланади, бизлар жахолатлари сабабли ёмон амалларга дучор бўлган мана бу жохил мусулмонларни баробарида уламойи суъ варрувайбизани ва аимматул музиллинни, дуату ала абваби жаханнамни канали бўйича амал қилмаймиз ва душманларимизни режаси бўйича уларни узоқлаштириш ва тафарруқни ижод қилиш йўлидан юрмаймиз, балки мана бу бемор ва булғанган биродарларимизни ислох қилишда ва вахдатимизни хифз қилишда  мухим тактика ва қурол бўлмиш сабрдан фойдаланамиз, бўлиб хам сабр жуда  содда нарса эмас. Махсусан хозирги мавжуд вазиятда, аммо қилиниши керак бўлган  қоида шу.

 رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ(اعراف/126)

Бизлар ёмон амаллар ва хатоларга дучор бўлган мусулмон бародарларимиз ва опа-сингилларимизга муомала қилиш бўйича, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг сахобаларини равишига кўра бирдан бошлаб то 70 тагача узр ва бахоналар  келтирамиз. 70 та дегани бу  жуда хам кўп, яъни қўлимиздан келганича. Энди агар биз келтирган мана бу узрлар хам кифоя қилмайдиган бўлса, балким бизлар хабардор бўлмаган  бошқа узри бордир,деймиз. Мана бу бошқа бир мусулмоннинг хатосини баробарида қилиниши керак бўлган  бошқа бир  мусулмоннинг услуби хисобланади. Бўлиб хам бу ишлар  қайси жамиятда қилинган ? Сахобаларни ва хулафойи рошидинни жамиятида. Энди тоғутий хукуматлар ва мунофиқлар, секулярзадалар, уламойи суъ варрувайбиза ташқи босқинчи кофирларни ва ана ўшанча спутник ахборот воситаларини, ижтимоъий ва таълим-тарбиявий  каналларни химояси билан мана шунча касалликлар, булғанишлар вужудга келтирилган бу  бемор,жохил жамиятда, мусулмонлар учун қанча шаръий узр келтиришимиз керак бўлади?

Баъзи биродарларимиз хатога йўл қўяётган нуқталардан бири шуки, улар шахснинг қилган жиноят амали билан бу шахсни ўзини ўртасига фарқ қўймайдилар. Улар худди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  Усома ибни Зайд ва Холид ибни Валидни қилган хатоларига нисбатан қилганларидек, ёмон амалга эга бўлган мусулмонларга бундай  муносабатда бўлиша олишмайди. Бизлар биродаримизни ё опа-синглимизни ўзидан эмас, фақат  қилган амалидан бароат қилишимиз керак. Биз мусулмон биродаримиз ва опа-синглимизнинг  ёмон, гумрох амал қилганини кўрган пайтимизда, уларни мутлақо  гумрох бўлди деб хисобламаслигимиз керак. Балки ўша мавзуда уларни жохил ва гумрох деб биламиз. Бу худди Холид ибни Валидга ё Усома ибни Зайдга ё Миқдодга ё махсулини алмаштириш бўйича Билол бошидан кечирган  ходисаларга ўхшайди.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(69- قیسم)

کِیمکِی جاهِلانَه خَطاکار مُؤمِنلَرنِی قوُوِیب چِیقَه رِیش جِنایَتِیگه قوُل اوُرَه دِیگن بوُلسَه، مُسُلمانلَرگه ضَربَه اوُرِیش وَ اَهلِی قِبلَه نِینگ آشکار وَ پِینهان دُشمَنلَرِیگه حِذمَت قِیلِیش بوُیِیچَه عَمَل قِیلِیبدِی، شُبهَه سِیز اوُ مُشرِکلَرنِینگ وَ سِکوُلارِیستلَرنِینگ وَ باشقَه دُشمَنلَرنِینگ رِیجَه سِیگه مُوافِق رَوِیشدَه عَمَل قِیلگن ظالِم اِنسان حِسابلَه نَه دِی. اِعتِبار بِیرِینگلَر اَلله تَعالَی نِیمَه دِیب مَرحَمَت قِیلگن:   وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِیِّ یُرِیدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَیْکَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَیْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِکَ عَلَیْهِم مِّن شَیْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَکُونَ مِنَ الظَّالِمِینَ‏(انعام/52-53) اِیرتَه یُو کِیچ پَروَردِیگارلَرِینِینگ یوُزِینِی اِیستَب اوُنگه اِیلتِجا قِیلَه دِیگن ذاتلَرنِی (حوُضوُرِینگِیزدَن) حَیدَه مَنگ! سِیزنِینگ زِیمَّنگِیزدَه اوُلَرنِینگ حِساب – کِتابلَرِیدَن هِیچ نَرسَه یوُقدِیر وَ سِیزنِینگ حِساب – کِتابِینگِیزدَن اوُلَرنِینگ زِیمَّه لَرِیدَه هِیچ نَرسَه یوُقدِیر. بَس، اوُلَرنِی حَیدَب ظالِملَردَن بوُلِیب قالمَنگ!

بِیزلَر دُشمَنلَرِیمِیز مَخصُوصاً مُشرِک وَ سِکوُلار دُشمَنلَرِیمِیز یوُرگن یوُلدَن یوُرِیشگه حَققِیمِیز یوُق، بَلکِی:   وَإِذَا جَاءکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِنَا فَقُلْ سَلاَمٌ عَلَیْکُمْ کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَن عَمِلَ مِنکُمْ سُوءاً بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ‏(انعام/54)  قَچان سِیزنِینگ آلدِینگِیزگه بِیزنِینگ آیَتلَرِیمِیزگه اِیمان کِیلتِیرَه دِیگن ذاتلَر کِیلسَه لَر: “سِیزلَرگه تِینچلِیک بوُلسِین، پَروَردِیگارِینگِیز اوُز زِیمَّه سِیگه رَحمَت قِیلِیشنِی یازگندِیر. سِیزلَردَن کِیم بِیلمَسدَن بِیران یامانلِیک (گوُناه) قِیلسَه، سوُنگرَه اوُشَه یامانلِیگِینِینگ کِیتِیدَن تَوبَه قِیلِیب، ( اوُزِینِی) توُزَتسَه، بَس، (گوُناهِی کِیچِیرِیلَه دِی)،اَلبَتَّه ( اَلله ) مَغفِرَتلِی، مِهرِباندِیر.” دِیب اَیتِینگ.

بُو یِیردَه مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیزنِینگ یامان وَ حوُنِیک عَمَللَرِی نِیمَه اِیکَه نِی مُهِم اِیمَس، مُهِمِی شوُکِی اوُلَر بُو یامان عَمَلنِی جَهالَتنِی کِیتِیدَن قِیلِیشگن، بِیزنِینگ وَظِیفَه مِیز اوُلَرنِی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رَوِیشلَرِیگه کوُرَه آگاهلَنتِیرِیشدَن عِبارَت، تائِنکِی اوُلَرگه مَنَه بُو گوُناهدَن تَوبَه قِیلِیش اوُچُون شَرائِط مُهَیّا بوُلسِین وَ نَتِیجَه دَه اوُلَر عَقِیدَه وِی یا رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَردَن پاک بوُلِیشسِین وَ مَنَه بُو اِیچکِی یا ظاهِرِی کَسَللِیکدَن نَجات تاپِیشسِین.

بِیزلَرنِینگ وَظِیفَه مِیز فَقِیر وَ بِیمار کِیشِیلَرنِی آیاق – آستِی قِیلِیب اوُلَرنِی قوُوِیب تَشلَش اِیمَس، بَلکِی نَجات بِیرِیش وَ دَرمان قِیلِیش شَرائِطِینِی اوُلَرگه مُهَیّا قِیلِیشدَن عِبارَت. اَگر مُسُلمانلَرنِی غَیرِی شَرعِی حالَتدَه قوُوِیب تَشلَش خَطاسِیگه دوُچار بوُلَه دِیگن بوُلسَک وَ مُسُلمانلَرنِی جَهالَتلَرِی سَبَبلِی اوُزِیمِیزدَن اوُزاقلَشتِیرِیب تَشلَه سَک وَ اوُلَرنِینگ جَهالَتلَرِینِی  مَنَه بُو جاهِلِی جَمِیعیَتلَردَه اوُلَرنِی اوُزاقلَشتِیرِیش وَ تَفَرُّق اوُچُون سَبَب قِیلگن بوُلسَک وَ اوُلَر عَمَلگه آشِیرگن یامان عَمَللَر بُویِیچَه اوُلَرگه عُذر  بَه جَهل کِیلتِیرمَه سَک، اوُزِیمِیز وُجُودگه کِیلتِیرگن مَنَه بُو وَیرانگر تَفَرُّق بِیلَن گِیرِیفتار بوُلِیب قالگن پَیتِیمِیزدَه اَلله  تامانِیدَن کِیم بِیزلَرنِی قوُللَب – قُوَّتلَیدِی؟ اَلله تَعالَی اوُزِینِی نُصرَتِیدَن سُونگ مُؤمِنلَرنِی نُصرَتنِینگ  سَبَبلَرِیدَن دِیب کوُرسَتمَه گنمِی؟  هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ.مُؤمِنلَر اَلله نِی نُصرَتِیدَن سُونگ قُدرَتگه کِیلِیشنِی،نَصرنِی نازِیل بوُلِیشِینِی، غَلَبَه نِی اِینگ کَتتَه سَبَبلَرِیدَن حِسابلَه نَه دِی، بِیزلَر جَهالَتلَرِی سَبَبلِی یامان عَمَللَرگه دوُچار بُولگن مَنَه بُو جاهِل مُسُلمانلَرنِی بَرابَرِیدَه اوُلَمایِی سُوء  وَالرُّوَیبِیضَه نِی وَ اَئِمَّةُ المُضِلِّیننِی، دُعاةُ عَلَی الاَبوابِ الجَهَنَّمنِی کَنَلِی بوُیِیچَه عَمَل قِیلمَیمِیز وَ دُشمَنلَرِیمِیزنِی رِیجَه سِی بوُیِیچَه اوُلَرنِی اوُزاقلَشتِیرِیش وَ تَفَرُّقنِی اِیجاد قِیلِیش یوُلِیدَن یوُرمَیمِیز، بَلکِی مَنَه بُو بِیمار وَ بُولغَنگن بِرادَرلَرِیمِیزنِی اِصلاح قِیلِیشدَه وَ وَحدَتِیمِیزنِی حِفظ قِیلِیشدَه مُهِم تَکتِیکَه وَ قوُرال بوُلمِیش صَبردَن فایدَه لَه نَه مِیز، بوُلِیب هَم صَبر جوُدَه ساددَه نَرسَه اِیمَس. مَخصُوصاً حاضِرگِی وَضِیعیَتدَه،اَمّا قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن قائِدَه شُو.  رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ(اعراف/126)

بِیزلَر یامان عَمَللَرگه وَ خَطالَرگه دوُچار بوُلگن مُسُلمان بِرادَرلَرِیمِیز وَ آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزگه مُعامَلَه قِیلِیش بوُیِیچَه، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِینگ صَحابَه لَرِینِی رَوِیشِیگه کوُرَه بِیردَن باشلَب تا 70 تَگه چَه عُذر وَ بَهانَه لَر کِیلتِیرَه مِیز. 70 تَه دِیگه نِی بُو جوُدَه هَم کوُپ، یَعنِی قوُلِیمِیزدَن کِیلگه نِیچَه. اِیندِی اَگر بِیز کِیلتِیرگن مَنَه بُو عُذرلَر هَم کِفایَه قِیلمَیدِیگن بوُلسَه، بَلکِیم بِیزلَر خَبَردار بوُلمَه گن باشقَه عُذرِی باردِیر، دِییمِیز. مَنَه بُو باشقَه بِیر مُسُلماننِینگ خَطاسِینِی بَرابَرِیدَه قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن باشقَه بِیر مُسُلماننِینگ اوُصلوُبِی حِسابلَه نَه دِی. بوُلِیب هَم بُو اِیشلَر قَیسِی جَمِیعیَتده قِیلِینگن؟ صَحابَه لَرنِی وَ خُلَفایِی راشِیدِیننِی جَمِیعیَتِیدَه. اِیندِی طاغُوتِی حُکوُمَتلَر وَ مُنافِقلَر،سِکوُلارزَدَه لَر،اوُلَمایِی سُوء وَالرُّوَیبِیضَه تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی وَ اَنَه اوُشَنچَه سپُوتنِیک اَخبارات واسِیطَه لَرِینِی، اِجتِمائِی وَ تَعلِیم – تَربِیَه وِی کَنَللَرنِی حِمایَه سِی بِیلَن مَنَه شوُنچَه کَسَللِیکلَر، بُولغَه نِیشلَر وُجُودگه کِیلتِیرِیلگن بُو بِیمار، جاهِل جَمِییعیَتدَه مُسُلمانلَر اوُچُون قَنچَه شَرعِی عُذر کِیلتِیرِیشِیمِیز کِیرَک بوُلَه دِی؟

بَعضِی بِرادَرلَرِمِیز خَطاگه یوُل قوُیَه یاتگن نوُقطَه لَردَن بِیرِی شوُکِی، اوُلَر شَخصنِینگ قِیلگن جِنایَت عَمَلِی بِیلَن بُو شَخصنِی اوُزِینِی اوُرتَه سِیگه فَرق قوُیمَیدِیلَر. اوُلَر حوُددِی رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اُسامَه اِبنِ زَید وَ خالِد اِبنِ وَلِیدنِی قِیلگن خَطالَرِیگه نِسبَتاً قِیلگنلَرِیدِیک، یامان عَمَلگه اِیگه بوُلگن مُسُلمانلَرگه بوُندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشَه آلِیشمَیدِی. بِیزلَر بِرادَرلَرِیمِیزنِی یا آپَه – سِینگلِیمِیزنِی اوُزِیدَن اِیمَس، فَقَط قِیلگن عَمَلِیدَن بَرائَت قِیلِیشِیمِیز کِیرَک. بِیز مُسُلمان بِرادَرِیمِیز وَ آپَه – سِینگلِیمِیزنِینگ یامان،گوُمراه عَمَل قِیلگه نِینِی کوُرگن پَیتِیمِیزدَه اوُلَرنِی مُطلَقا گوُمراه بُولدِی دِیب حِسابلَه مَسلِیگِیمِیز کِیرَک. بَلکِی اوُشَه مَوضُوعدَه اوُلَرنِی جاهِل وَ گوُمراه دِیب بِیلَه مِیز. بُو حوُددِی خالِد اِبنِ وَلِیدگه یا اُسامَه اِبنِ زَیدگه یا مِقدادگه یا مَخصُولِینِی اَلمَشتِیرِیش بُویِیچَه بِلال باشِیدَن کِیچِیرگن حادِیثَه لَرگه اوُحشَیدِی.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(69- قسمت)

کسی که جاهلانه مرتکب جرم طرد چنین مومنین خطاکاری بشود در صدمه زدن به مسلمین و در خدمت به دشمنان آشکار و پنهان اهل قبله کار کرده است، و شکی نیست که انسان ظالمی است که طبق نقشه ی مشرکین و سکولاریستها و سایر دشمنان عمل کرده است. دقت کنید الله تعالی چه می فرماید: وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِیِّ یُرِیدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَیْکَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَیْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِکَ عَلَیْهِم مِّن شَیْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَکُونَ مِنَ الظَّالِمِینَ‏(انعام/52-53)کسانی را (از پیش خود) مران که سحرگاهان و شامگاهان خدای را به فریاد می‌خوانند[« بِالْغَدَاةِ وَ الْعَشِیِّ» مراد، در همه اوقات است].منظورشان (تنها رضایت) او است . نه حساب ایشان بر تو است و نه حساب تو بر آنان است (و هرکس در گرو عمل خویش است). اگر (به حرف سکولاریستها درباره این گونه مؤمنان گوش دهی و از خود) آنان را برانی، از زمره ستمگران خواهی بود .‏

‏ ما حق نداریم چنین مسیری را که دشمنان ما و بخصوص دشمنان مشرک و سکولار ما رفته اند را برویم و باید : وَإِذَا جَاءکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِنَا فَقُلْ سَلاَمٌ عَلَیْکُمْ کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَن عَمِلَ مِنکُمْ سُوءاً بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ‏(انعام/54) هرگاه مؤمنان به آیات ما به پیش تو آمدند بدیشان بگو: سلام بر شما باد ! خداوند شما بر خویشتن رحمت واجب نموده است که هرکس از شما از روی نادانی و جهالت دچار عمل و کار سوء و بدی شد، ولی بعد از آن توبه کرد و اصلاح کرد (خداوند عذر تقصیر او را می‌پذیرد) چرا که او بخشنده ایست که رحم می کند.

در اینجا مهم نیست که این عمل سوء و زشت برادرمان در چه است، مهم این است که عمل سوئی را از روی جهالت انجام داده است، و وظیفه ی ما دادن آگاهی به سبک رسول الله صلی الله علیه وسلم به او است تا زمینه های توبه ی اورا از این جرم برایش فراهم بشود و از این آلودگی عقیدتی یا رفتاری پاک بشود، و از این بیماری درونی یا ظاهری نجات پیدا کند .

وظیفه ی ما درمان و فراهم کردن اسباب و زمینه های نجات فقراء و بیماران است نه کشتن آنها و یا طرد کردن آنها . اگر ما دچار اشتباه طرد غیر شرعی مسلمین شدیم، و مسلمین را به دلیل جهالتشان از خودمان طرد کنیم، و جهالتشان در این جوامع جاهلی را اسبابی برای طردشان و تفرق بیشتر کردیم، و برایشان عذر به جهل در اعمال سوئی که انجام می دهند نیاوریم، آنوقت با این تفرق ویرانگری که تولید کردیم چه کسی از جانب الله پشتیبان ما خواهد بود؟ مگر الله تعالی بعد از نصرت خودش مومنین را از اسباب نصر قرار نداده؟ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ.چرا؟ مومنین بعد از نصرت الله بزرگترین اسباب قدرت گیری و نزول نصر و پیروزی هستند، ما در برابر این مسلمین جاهلی که به خاطر جهالتشان دچار اعمال سوئی شده اند طبق نقشه ی دشمنامان از کانال علمای سوء و الرویبضه و الائِمَّةَ الْمُضِلِّينَ و دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ عمل نمی کنیم، و طبق نقشه ی دشمنامان در طرد اینان و ایجاد تفرق پیش نمی رویم، بلکه از تاکتیک و سلاح مهم صبر در اصلاح این برادران مریض و آلوده مان و حفظ وحدتمان استفاده می کنیم، که صبر کار ساده ای هم نیست.بخصوص در وضع موجود اما قاعده همین است:رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ(اعراف/126)

ما در روش برخورد با برادران و خواهران مسلمانمان که دچار عمل سوء و اشتباهی شده اند به سبک صحابه ی رسول الله صلی الله علیه وسلم  از يك تا هفتاد عذر و بهانه ی شرعی می آوریم . 70 یعنی خیلی زیاد و تا آنجایی که می توانیم. حالا اگر این عذرهای ما کافی نبودند می گوییم  شايد عذر ديگري هم داشته باشد و ما از آن بي خبر باشيم. این اسلوب یک مسلمان در برابر اشتباه یک مسلمان است . آن هم در کدام مجتمع؟ در مجتمع صحابه و عصر خلفای راشدین. حالا در این جامعه ی جاهلی و بیماری که حکومتهای طاغوتی و منافقین و سکولار زده ها و علمای سوء و الرویبضه با حمایت کفار اشغالگر خارجی و آنهمه رسانه ی ماهواره ای و کانالهای اجتماعی و آموزشی و غیره اینهمه آلودگی و بیماری تولید کرده اند باید چند عذر شرعی برای مسلمین بیاوریم .

نکته ی دیگری که عده ای از برادران درآن اشتباه می کنند این است که فرقی بین عمل مجرمانه ی شخص با خود شخص نمی گزارند. نمی توانند مثل برخورد رسول الله صلی الله علیه و سلم با اشتباهات اسامه بن زید و خالد بن ولید با مسلمین دارای عمل سوء برخورد کنند.  ما باید تنها از آن عمل آن خواهر یا برادرمان اعلام برائت کنیم نه از خودشان . ما زماني که برادر یا خواهر مومنمان را می بینیم که مرتکب عمل سوء و گمراهی شده اند نباید آن را بصورت مطلق گمراهش بنامیم . بلكه در همان موضوع ایشان را جاهل و گمراه می دانیم.  مثل اتفاقی که برای خالد بن ولید یا اسامه بن زید یا مقداد یا بلال در معاوضه ی محصولش رخ داد.

(ادامه دارد……..)

Дарси хафтуми муқаддамотий / шинохти мухтасари бидъат дар манобеъи шаръий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(2-қисмат)

Бале,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

“إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا یَستَبَاحُ ﺑَﯿْﻀَﺔُ اﻟْﻤُﺴْﻠِﻤِﯿﻦَ، یا سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا، وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ”،[1]

Аллох таоло замонат ва ваъдайи се чизро дар мовриди умматам ба ман дода еки инки умматам гурсна намемонанд,

«لا يَجُوعُوا»

Дувум инки умматам бар гумрохий хам раъй намешаванд

«لا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ، لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ»

Ва севум инки душман бар умматам чийра намешаванд.

Танхо қудратики монеъ мешавад душманони кофари ошкор даражайи 1ва 2 ва 3, мунофиқин ва секулярзадахо ба унвони душманони даража 4 бар муслимин ва бар находхойи хаётийи муслимин тасаллут пейдо накунанд, фақат ва фақат қудрати хукумати муслимин ва мезони аъдоди низомий онхост.

Агар ин қудрат заиф шавад ё аз бейн биравад ва жамоати вохид вужуд надошта бошад, мейдон барои аъмоли табахкоронайи ин чохор душмани аслий ва хатто муслимини мужрим хам боз мешавад. Абдуллох бин Муборак рохимахуллох мегуяд:

لَوْلاَ الْجَمَاعَةُ مَا كَانَتْ لَنَا سُبُلٌ وَكَانَ أَضْعَفُنَا نَهْبًا لأَقْوَانَا،

Агар жамоат намебуд мо роххойиро пеши худ надоштем ва заифони мо дар дасти қавитархо мовриди таррож қарор мегирифтанд.

Барои хамин бузургони мо фармуданд:

:«كَدَرُ الجَمَاعةِ خَيْرٌ مِن صَفْو الفُرْقَةِ»،[2]

Тирагийи жамоат бехтар аз зулолийи тафарруқ аст; яъни хатто агар ин жамоат доройи олудагихойи хам бошад боз, бехтар аз тафарруқ ва танхоий астки азоби дунёвий ва ухровийро бо худиш меоварад.

Бале,агар ин уммат ва жамоати қавий аз тариқи хукумати исломий ала минхажин нубувват набуд, ё хатто заифтар аз он тавассути хукумати бадили изтирорийи исломий бо олудагихойи хам вужуд надошт, ё заифтар аз ин ду- ба унвони севумин гузинайи ночорий – тавассути мажлиси вохиди шўройи мужохидин бо олудагихойи хам вужуд надошт, онвақт барои муслимин ва ахли дунё танхо азоб мемонад. Хам барои муслимин саргардоний меояд, хам тасаллути душманон бар муслимин, ва хам гурснагий бар муслимин ва соири дунё.

Умматки буд ин се офат ва се азоби саргардоний, тасаллути душманон ва гурснагий вужуд надорад, умматки аз бейн рафт ин се офат ва се азобро мебинем.

Ин хамон азоби астки қарнхо пеш аллох таоло дар мовриди пархези аз гирифтор шудан ба он ба муслимин хашдор дода ва мефармояд:

«وَلا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ» (آل عمران/105)،

Ва монанди касони нашавидки пароканда ва мутафарриқ шуданд ва дучори ихтилоф шуданд ( он хам ) баъди аз онки нишонахойи ровшан ба онон расид, ва барои инхо азоби бузурги вужуд дорад.

وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ.

Дар ин сурат, агар гурснагий, тасаллути душманон ва саргардонийи фарогирро дар миёни муслимин мебини яъни тафарруқ хоким шуда, ва уммати вохид ва жамоати вохиди вужуд надорад, ва инсонхо бо ин тафарруқ ва дурийшон аз уммати вохид ва жамоати вохид, дархости азобро карданд, ва асбоби нузули азобро барои худишон фарохам карданд.

Чун, кулли ин ваъдахойики аллох таоло ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дода мутаъаллиқ ба уммати вохиди астки жамоати вохидиро ба вужуд овард, ва агар каси мехохад азобхойи гурснагий,фақр, тасаллути душманон ва саргардонийро дар миёни муслимин аз бейн бибарад бояд дубора уммати вохидро ба вужуд биёварад, ва дубора хукуматро ба

«ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»

Баргардонадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро баён карда аст.

Дубора хукуматро ба

«ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»

Баргардонадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро баён карда аст. Чун, хатто бо ташкили уммат ва жамоат аз тариқи хукумати бадили изтирорийи исломий бо олудагихойики дорад танхо бахши аз сарзаминхойи муслимин метавонад аз гурснагий, адами тасаллути душманон ва саргардоний нажот пейдо кунадки тахти контроли он қарор дорад, ва дар замони набуди ин хукумати бадили изтирорий ва бо ташкили уммат аз тариқи мажлиси шўройи мужохидин танхо бахшхойи ночизтари аз муслимин тахти пушиши мазоёйи ин уммат қарор мегиранд.

(идома дорад……..)

---

[1]– في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤ ( عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[2]– الجاحظ في البيان والتبيين، ص 142

Дарси хафтуми муқаддамотий / шинохти мухтасари бидъат дар манобеъи шаръий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(1-қисмат)  

Бисмиллах валхамдулиллах.

Иннал хамда лиллах, нахмадуху ва настаъинуху ва настағфируху, ва наъузу биллахи мин шурури анфусина ва мин саййиъати аъмалина, май яхдихиллаху фала музилла лах, ва май юзлил фала хадия лах,ва ашхаду анла илаха иллаллох вахдаху ла шарика лах, ва ашхаду анна Мухаммадан абдуху ва росулух.

• یأْ أیهَاْ الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاْتِهِ وَلاَتَمُوْتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُون (آل عمران/102)
• یأْ أیهَا النَّاْسُ، اتَّقُوْاْ رَبَّکُمُ الَّذِی خَلَقَکُم مِنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّ خَلَقَ مِنْهَاْ زَوْجَهَاْ وَ بَثَّ مِنْهُمَاْ رِجَالاً کَثِیراً وَّ نِسَاءً وَّاتَّقُوْاْ اللهَ الَّذِی تَسَاءَلُوْنَ بِهِ وَالأرْحَاْمَ إِنّ اللهَ کَاْنَ عَلَیکُمْ رَقِیبَاً(نساء/1)
• یأْ أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ وَ قُوْلُوْاْ قَوْلاً سَدِیداً يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَن يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا (احزاب/70)

Аммо баъад:инна асдақол хадиси китабуллохи ва хойрул худа худа Мухаммадин ва шаррул умури мухдасатуха ва кулла мухдасатин бидъатун ва кулла бидъатин золалатун ва кулла золалатин фин нар.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Дарси хафтум муқаддамотимонро ба шархи шаръийи шинохти бидъат ихтисос медихемки ба далили адами ошноийи бисёри аз муслимин, аз тарафи душманонимон ва дустони жохилимон ба унвони ек абзор барои тафарруқи бештар дар миёни муслимин аз он истефода мешавад.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

: لَتُنْقَضَنَّ عُرَى الإِسْلَامِ عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ تَشَبَّثَالنَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا،وَأَوَّلُهُنَّ نَقْضًا:الحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ:الصَّلَاةُ،[1]

Дастгирахойи ислом ек ба ек шикаста мешаванд, хар замоники дастгирайи нобуд шавад мардум ба ончи наздики он аст чанг мезананд, аввали онхо шикастани хукм аст ва охари онхо намоз аст.

Аввалин дастгирайики дар миёни муслимин шикаста шуд хукм кардан ва хокимияти исломий хилафату ала минхажин нубувват пас аз саййидина Хасан бин Али розиллоху анхума буд. Ба дунболи шикаста шудани ин дастгира, муслимин жихати хифзи уммат ва жамоатишон ба дастгирайи наздиктар яъни хукумати бадили изтирорийи исломий чанг задандки холи аз олудагий хам набуд, ва дар маконхойики ин хукумати бадили изтирорийи исломий хам аз бейн рафт муслимин ба ночор ба мажлиси шўройи мужохидин чанг мезананд. Ин пойинтарин дастгирайи астки муслимин метавонанд барои мухофизат аз уммат ва жамоатишон ба он чанг бизананд ва баъди аз ин ,охарин дастгирахо еки пас аз дигари нобуд мешаванд то инки ба тарки намоз мерасадки- охарин дастгирайи астки намоди зохирийи мусалмон будан аст – ва ин хам бидуни пуштибонийи ин “ се абзор” ба тадриж нобуд мешавад. Инро мо ошкоро дар Андалус ва дар миёни курдхойи шайтонпарасти язидий мовжуд дар Ироқ ва курдхойи шайтонпарасти малик товусий ба истелох алиюллохий ё досний ё ба қовли худишон ёрсоний мовжуд дар ғарби Эрон ва манотиқи дигар ба ановини мухталиф ва бо исмхойи мухталиф мисли кокеий ва исмоилийхо ва амсолихим мебинем ва дидем.

Фақат аз тариқи ин се дастгирайи астки муслимин метавонанд уммати вохид ва жамоати вохидиро аз тариқи шўройи улил амр ба вужуд биёваранд ва аз гумрохий ва  саргардоний нажот пейдо кунандки, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз аллох таоло замонат гирифтаки чанин уммати гумрох нашаванд:

سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ، فَأَعْطَانِيهَا،[2]

Бале, ин уммати вохидики аз тариқи шўройи улил амри вохидишон ба вужуд омаде бо ижмойи вохиди худ ек жамоати вохидиро хам тўлид мекунандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам амр мекунад ба пейвастан ба чанин жамоати:

: فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ.

Ва чанин жамоати астки химояти аллохро ба даст меоварад.

«فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ».

 Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху хам аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят мекунад:

:«عَلَيْكُمْ بِالجَمَاعَةِ وَإِيَّاكُمْ وَالفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ مَعَ الوَاحِدِ وَهُوَ مِنَ الِاثْنَيْنِ أَبْعَدُ، مَنْ أَرَادَ بُحْبُوحَةَ الجَنَّةِ فَلْيَلْزَمُ الجَمَاعَةَ»،[3]

Бар шумо вожиб ва лозим астки пойбанди жамоат шавид, ва бархазар бошид аз тафарруқ ва жудоийки, шайтон ба хамрохи ек нафар танхо аст ва аз ду нафар дуртар аст, хар касики хостори васати бехишт бошад хатман пойбанди жамоат бошад.

(идома дорад……..)

---

[1]– أخرجه أحمد (٢٢١٦٠) مِنْ حديثِ أبي أمامة الباهليِّ رضي الله عنه، وصحَّحه الألبانيُّ في صحيح الجامع٥٠٧٥

[2]– في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤ (عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ،رواه الترمذي

[3]– الترمذي، ابن ماجة (2363)، أحمد

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(68- қисм)  

Бизлар барча ахли қиблани вахдатни  ва ташқи секуляр босқинчиларга, махаллий муртадларга мухолиф бўлган мусулмонларни барчасини паймонларни атрофида ўзимизга хамрох қиламиз ва мана бундай кенг- қамровли вахдатни тарафдоримиз, бу нарса харгиз беақллик билан жамланиш ё дастурсиз келишув маъносида эмас. Бизлар исломий усулларни риоят қилиш билан босқинчиларни зиддидаги, секулярларни зиддидаги ва аллохни шариатидаги қонунни зиддидаги  кучлар билан хамрох  бўлишни тарафдоримиз, муштарак ва аслий душманни кучига қарши муборазада, ситам кўрганларни химоя қилишда ва исломий адолатни хукмрон  қилиш бўйича уларга ёрдам беришда  хамма кучларни бир-бири билан муттахид қилишни тарафдоримиз.        

Хатто аслий душманга қарши жиходни кенгайтириш жараёнида душманни зиддидаги унсурларни хам химоя қилишимиз ва уларни аслий душманга қарши харакатга тарғиб қилишимиз мумкин. Худди шу ишни росулуллох қурайш секуляристларига қарши хузоъага ўхшаган қабилалар билан қилган эдилар.

Мана бу зарурий ва керакли  тактикаларни ижро қилиш бўйича баъзи мувозанатмиз ва меъзонсиз биродарларимиз уни хазм қилиш ва уни дарк қилиш қудратига эга бўлмасликлари мумкин ва ғайри шаръий, хиссиётли сўзларни айтишлари ё қадамларни ташлашлари хам мумкин, мана бундай холатда шундай бир заруратга дуч келинадики, тор назарли,лаёқатсиз ёки ифротий,мувоназатсиз хатто келишувчан  унсурларни танқид қиламиз ва уларнинг мана бу ёқимсиз хислатларини бир четга отиб юборамиз ва мусулмонларнинг  исломий жараёнини мана бу танқидлар билан уларнинг касалликларига дучор бўлишидан ваксина қиламиз.

Ахли қиблага нисбатан сахих муносабатда бўлишни равиши бўйича онгли,мақсадли ва харакатланувчи  вахдатнинг олди эхтиёжи сифатида риоя қилиниши керак бўлган нуқталардан бири, ўзларини четга олган ёки изтирорий холатдагина имоматга ўтиб хутба ўқийдиган ёки икрох,мажбурият холатига тушиб қолган ва фасодроқни фосид билан дафъ қилишдан бошқа чораси қолмаган  уламоларга нисбатан қандай муносабатда бўлишдан иборат.

 Мана бу ўринларни ё бунга ўхшаган ўринларни барчасида бир мусулмон нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бўлмаганлиги сабабли ёки исломий изтирорий бадал хукумат хам йўқлиги сабабли ва хатто уламойи суъ варрувайбизани, мунофиқларни, ахли бидъатни жамиятдаги қудратнинг ташкилотларида хукмронлик қилишлари боис хос бир замон ва маконни шароитида тиқилиб қолиши мумкин ва  буни кўриб турган баъзи кишиларда балким бу хам ана ўша бемор кимсаларни ва мунофиқларни,секулярзадаларни жумласиданмикин деган шубхани келтириб чиқариши хам мумкин, бу ердаги қоида шуки мусулмон киши учун қўлдан келганча узр келтириш ва уни шак, шубха йўлидаги  эхтимолий жиноятдан поклашдур, хоким бўлиб турган жохилиятга қарши муборазада бир четга чиқиб олган кишилар учун ўлчов меъёри хам қуйидаги нарсадан иборат:

  مَن رَأى مِنكُم مُنكَرَاً فَليُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِقَلبِه وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإيمَانِ.

Сизларни орангиздаги хар қандай киши агар бир гунохни кўрадиган бўлса, қўли билан бу гунохни қилинишига монеълик қилсин ва агар бунга қодир бўлмаса тили билан монеълик қилсин ва агар бунга хам қодир бўлмаса – хаддиақал – қалби билан – уни инкор қилсин ва унга рози бўлмасин – қалби билан инкор қилган кишини иймони энг заиф иймон хисобланади.

Қалб билан инкор қилишлик, яъни манфий мубораза, мункар билан мубораза қилишда хар учта равиш бир четга чиқишлик, мункарга ё жиноятчи шахсга  ёрдам бермаслик мавжуддир. Мана бу оддий холатлардаги муборазани қоидаси хисобланади, аммо агар шахс изтирорий холатга тушиб қоладиган бўлса, 

«الضرورات تبیح المحضورات»

қоидасига тобеъ бўлиши керак. Масалан мусулмон киши баттарроқ бўлган нарсани  ёмон нарса билан дафъ қилмоқчи бўлади,ёки фосидроқ бир нарсани йўқотиш учун фосид нарсага чанг солади.

Мана бундай жохил,нодон  жамиятларда мунофиқлар тўдаси билан мўъминларни ўртасидаги чегара аралашиб кетиб уни ажратишга қодир бўлмаслигимиз мумкин, мўъминларни мухофизат қилиш учун ва мусулмонлардан айбловни олиб ташлаш учун энг кичкина шубхаларга хам чанг соламиз, мусулмонларга нисбатан хусни зон ва яхши гумон қилишликни, уларнинг ишларини яхшилик томонга асослаш ва тафсир қилиш учун бир вожиб сифатида қўллаймиз, ва бу ишни мусулмонларни жибхасини қувватлантиришни бир нави деб биламиз.

Аллох таоло бизнинг бандалари учун узр келтиришимизни ва бандаларини шубха билан жиноятдан оқлашимизни яхши кўради:

 ادْرَءُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ

бизлар аллохни яхши кўрганлиги ва иймонимизни қувватлантириш учун хам барча ўринсиз  киналарни,нафратларни ва шайтонни хутувотларини бир четга улоқтириб ташлаймиз.

 مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ، وَأَبْغَضَ لِلَّهِ، و أَعْطَى لِلَّهِ، فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الإِيمَانَ

“кимки аллох учун яхши кўрса ва аллох учун душманни ёмон кўрса ва аллох учун бир нарсани эхсон қилса, уни иймони комил бўлибди.” Мана бу хам уни амалда дунёвий хаётимизда татбиқ қилинишидур:

«إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ »

Бизлар нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ёки уни изтирорий бадалини панохида барча мусулмонларнинг ва бутун жахондаги  мустазъафин кишиларнинг иродасини кўриниши ва вакили бўлмиш  минтақавий ва жахоний улил амр шўросини ташкил қилинишига эхтиёжимиз бор, бу  умматни ташкил бўлиб боқий қолишига замонатчи ва яна буни биринчи,иккинчи,учинчи,тўртинчи даражали барча душманларни,хамда жиноятчи ахли қиблани устидаги ғалабани  ва қудратни хифз бўлишига,қувватланишига замонатчи деб биламиз.

Бизлар ўзимизнинг жохилона амалларимиз билан аллохни ризоси учун эртаю – кеч зикр  қилаётган ахли қиблани мана бу иттиходдан, мана бу қудратдан, мана бу бутун жахон харакатидан бир четга суришга хаққимиз йўқ, агарчи улар турли-хил далилларга кўра катта айбларга ва хатоларга эга бўлишса хам бу мухим эмас, бизлар уларнинг  хатолари ва айблари учун жавобгар эмасмиз, балки бизлар уларни огохлантиришимиз  ва улар тавба қилишлари учун заминани мухайё қилишимиз керак.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(68- قیسم)

بِیزلَر بَرچَه اَهلِی قِبلَه نِی وَحدَتِی وَ تَشقِی سِکوُلار باسقِینچِیلَرگه، مَحَلِّی مُرتَدلَرگه مُخالِف بوُلگن مُسُلمانلَرنِی بَرچَه سِینِی پَیمانلَرنِی اَطرافِیدَه اوُزِیمِیزگه هَمراه قِیلَه مِیز وَ مَنَه بوُندَی کِینگ – قَمراولِی وَحدَتنِی طَرَفدارِیمِیز، بُو نَرسَه هَرگِیز بِی عَقللِیک بِیلَن جَملَه نِیش یا دَستوُرسِیز کِیلِیشوُ مَعناسِیدَه اِیمَس. بِیزلَر اِسلامِی اوُصُوللَرنِی رِعایَت قِیلِیش بِیلَن باسقِینچِیلَرنِی زِددِیدَگِی، سِکوُلارلَرنِی زِیددِیدَگِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُننِی زِیددِیدَگِی کوُچلَر بِیلَن هَمراه بوُلِیشنِی طَرَفدارِیمِیز، مُشتَرَک وَ اَصلِی دُشمَننِی کوُچِیگه قَرشِی مُبارَزَه دَه، سِیتَم کوُرگنلَرنِی حِمایَه قِیلِیشدَه وَ اِسلامِی عَدَالَتنِی حُکمران قِیلِیش بوُیِیچَه اوُلَرگه یاردَم بِیرِیشدَه هَمَّه کوُچلَرنِی بِیر- بِیرِی بِیلَن مُتَّحِد قِیلِیشنِی طَرَفدارِیمِیز.

حَتَّی اَصلِی دُشمَنگه قَرشِی جِهادنِی کِینگَیتِیرِیش جَرَیانِیدَه دُشمَننِی زِیددِیدَگِی عُنصُورلَرنِی هَم حِمایَه قِیلِیشِیمِیز وَ اوُلَرنِی اَصلِی دُشمَنگه قَرشِی حَرَکَتگه تَرغِیب قِیلِیشِیمِیز موُمکِین. حوُددِی شُو اِیشنِی رَسُول الله قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِیگه قَرشِی حُذاعَه گه اوُحشَه گن قَبِیلَه لَر بِیلَن قِیلگن اِیدِیلَر. 

مَنَه بُو ضَرُورِی وَ کِیرَکلِی تَکتِیکَه لَرنِی اِجرا قِیلِیش بوُیِیچَه بَعضِی مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیز اوُنِی حَضم قِیلِیش وَ اوُنِی دَرک قِیلِیش قُدرَتِیگه اِیگه بوُلمَسلِیکلَرِی موُمکِین وَ غَیرِی شَرعِی، حِسِّیاتلِی سوُزلَرنِی اَیتِیشلَرِی یا قَدَملَرنِی تَشلَشلَرِی هَم موُمکِین، مَنَه بوُندَی حالَتدَه شوُندَی بِیر ضَرُورَتگه دوُچ کِیلِینَه دِیکِی، تار نَظَرلِی، لَیاقَتسِیز یاکِی اِفراطِی، مُواظَنَتسِیز حَتَّی کِیلِیشوُچَن عُنصُورلَرنِی تَنقِید قِیلَه مِیز وَ اوُلَرنِینگ مَنَه بوُ یاقِیمسِیز حِصلَتلَرِینِی بِیر چِیتگه آتِیب یوُبارَه مِیز وَ مُسُلمانلَرنِینگ اِسلامِی جَرَیانِینِی مَنَه بُو تَنقِیدلَر بِیلَن اوُلَرنِینگ کَسَللِیکلَرِیگه دوُچار بوُلِیشِیدَن وَکسِینَه قِیلَه مِیز.

اَهلِی قِبلَه گه نِسبَتاً صَحِیح مُناسَبَتدَه بوُلِیشنِی رَوِیشِی بوُیِیچَه آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ آلدِی اِیختِیاجِی صِیفَتِیدَه رِعایَه قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن نوُقطَه لَردَن بِیرِی، اوُزلَرِینِی چِیتگه آلگن یاکِی اِضطِرارِی حالَتدَگِینَه اِمامَتگه اوُتِیب خُطبَه اوُقِیدِیگن یاکِی اِکراه، مَجبُورِیَت حالَتِیگه توُشِیب قالگن وَ فَسادراقنِی فاسِد بِیلَن دَفع قِیلِیشدَن باشقَه چارَه سِی قالمَه گن اوُلَمالَرگه نِسبَتاً قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشدَن عِبارَت.

مَنَه بُو اوُرِینلَرنِی یا بوُنگه اوُحشَه گن اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِیدَه بِیر مُسُلمان نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت بوُلمَه گنلِیگِی سَبَبلِی یاکِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت هَم یوُقلِیگِی سَبَبلِی وَ حَتَّی اوُلَمایِی سُوء وَالرُّوَیبِیضَه نِی،مُنافِقلَرنِی،اَهلِی بِدعَتنِی جَمِیعیَتدَگِی قُدرَتنِینگ تَشکِیلاتلَرِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِی باعِث  خاص بِیر زَمان وَ مَکاننِی شَرائِطِیدَه تِیقِیلِیب قالِیشِی موُمکِین وَ بوُنِی کوُرِیب توُرگن بَعضِی کِیشِیلَردَه بَلکِیم بُو هَم اَنَه اوُشَه بِیمار کِیمسَه لَرنِی وَ مُنافِقلَرنِی، سِکوُلارزَدَه لَرنِی جُملَه سِیدَنمِیکِین دِیگن شُبهَه نِی کِیلتِیرِیب چِیقَه رِیشِی هَم موُمکِین، بُو یِیردَگِی قائِدَه شوُکِی مُسُلمان کِیشِی اوُچُون قوُلدَن کِیلگنچَه عُذر کِیلتِیرِیش وَ اوُنِی شَک، شُبهَه یوُلِیدَگِی اِیحتِمالِی جِنایَتدَن پاکلَشدوُر، حاکِم بوُلِیب توُرگن جاهِلِیَتگه قَرشِی مُبارَزَه دَه بِیر چِیتگه چِیقِیب آلگن کِیشِیلَر اوُچُون اوُلچاو مِعیارِی هَم قوُیِیدَگِی نَرسَه دَن عِبارَت:  مَن رَأى مِنكُم مُنكَرَاً فَليُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْفَبِلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِقَلبِه وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإيمَانِ. ^[1] سِیزلَرنِی آرَنگِیزدَگِی هَر قَندَی کِیشِی اَگر بِیر گوُناهنِی کوُرَه دِیگن بوُلسَه، قوُلِی بِیلَن بوُ گوُناهنِی قِیلِینِیشِیگه مانِعلِیک قِیلسِین وَ اَگر بوُنگه قادِر بوُلمَسَه تِیلِی بِیلَن مانِعلِیک قِیلسِین وَ اَگر بوُنگه هَم قادِر بوُلمَسَه – حَدِّاَقَل – قَلبِی بِیلَن – اوُنِی اِنکار قِیلسِین وَ اوُنگه راضِی بوُلمَه سِین- قَلبِی بِیلَن اِنکار قِیلگن کِیشِینِی اِیمانِی اِینگ ضَعِیف اِیمان حِسابلَه نَه دِی.

قَلب بِیلَن اِنکار قِیلِیشلِیک، یَعنِی مَنفِی مُبارَزَه، مُنکَر بِیلَن مُبارَزَه قِیلِیشدَه هَر اوُچتَه رَوِیش بِیر چِیتگه چِیقِیشلِیک، مُنکَرگه یا جِنایَتچِی شَخصگه یاردَم بِیرمَسلِیک مَوجُوددِیر. مَنَه بُو عاددِی حالَتلَردَگِی مُبارَزَه نِی قائِدَه سِی حِسابلَه نَه دِی،اَمّا اَگر شَخص اِضطِرارِی حالَتگه توُشِیب قالَه دِیگن بوُلسَه،  «الضرورات تبیح المحضورات» قائِدَه سِیگه تابِع بوُلِیشِی کِیرَک. مَثَلاً مُسُلمان کِیشِی بَتتَرراق بوُلگن نَرسَه نِی یامان نَرسَه بِیلَن دَفع قِیلماقچِی بوُلَه دِی، یاکِی فاسِدراق بِیر نَرسَه نِی یوُقاتِیش اوُچُون فاسِد نَرسَه گه چَنگ سالَه دِی.

مَنَه بوُندَی جاهِل، نادان جَمِیعیَتلَردَه مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن مُؤمِنلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی چِیگرَه اَرَه لَه شِیب کِیتِیب اوُنِی اَجرَه تِیشگه قادِر بوُلمَسلِیگِیمِیز موُمکِین، مُؤمِنلَرنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون وَ مُسُلمانلَردَن عَیبلاونِی آلِیب تَشلَش اوُچُون اِینگ کِیچکِینَه شُبهَه لَرگه هَم چَنگ سالَه مِیز، مُسُلمانلَرگه نِسبَتاً حُسنِ ظان وَ یَحشیی گوُمان قِیلِیشلِیکنِی، اوُلَرنِینگ اِیشلَرِینِی یَحشِیلِیک تامانگه اَساسلَش وَ تَفسِیر قِیلِیش اوُچُون بِیر واجِب صِیفَتِیدَه قوُللَیمِیز وَ بُو اِیشنِی مُسُلمانلَرنِی جِبهَه سِینِی قُوَّتلَنتِیرِیشنِی بِیر نَوِی دِیب بِیلَه مِیز.

اَلله تَعالَی بِیزنِینگ بَندَه لَرِی اوُچُون عُذر کِیلتِیرِیشِیمِیزنِی وَ بَندَه لَرِینِی شُبهَه بِیلَن جِنایَتدَن آقلَه شِیمِیزنِی یَحشِی کوُرَه دِی:  ادْرَءُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ^[2]  بِیزلَر اَلله نِی یَحشِی کوُرگنلِیگِی وَ اِیمانِیمِیزنِی قُوَّتلَنتِیرِیش اوُچُون هَم بَرچَه اوُرِینسِیز کِینَه لَرنِی،نَفرَتلَرنِی وَ شَیطاننِی خُطُواتلَرِینِی بِیر چِیتگه اوُلاقتِیرِیب تَشلَیمِیز.  مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ، وَأَبْغَضَ لِلَّهِ، و أَعْطَى لِلَّهِ، فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الإِيمَانَ^[3] “کِیمکِی اَلله اوُچُون یَحشِی کوُرسَه وَ اَلله اوُچُون دُشمَننِی یامان کوُرسَه وَ اَلله اوُچُون بِیر نَرسَه نِی اِحسان قِیلسَه، اوُنِی اِیمانِی کامِل بوُلِیبدِی.” مَنَه بُو هَم اوُنِی عَمَلدَه دُنیاوِی حَیاتِیمِیزدَه تَطبِیق قِیلِینِیشِیدوُر: «إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ »

بِیزلَر نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی یاکِی اوُنِی اِضطِرارِی بَدَلِینِی پَناهِیدَه بَرچَه   مُسُلمانلَرنِینگ وَ بوُتوُن جَهاندَگِی مُستَضعَفِین کِیشِیلَرنِینگ اِرادَه سِینِی کوُرِینِیشِی وَ وَکِیلِی بوُلمِیش مِنطَقَه وِی وَ جَهانِی اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی تَشکِیل قِیلِینِیشِیگه اِیختِیاجِیمِیز بار، بوُ اوُمَّتنِی تَشکِیل بوُلِیب قالِیشِیگه زَمانَتچِی وَ یَنَه بوُنِی بِیرِینچِی،اِیککِینچِی، اوُچِینچِی، توُرتِینچِی دَرَجَه لِی بَرچَه دُشمَنلَرنِی، هَمدَه جِنایَتچِی اَهلِی قِبلَه نِی اوُستِیدَگِی غَلَبَه نِی وَ قُدرَتنِی حِفظ بوُلِیشِیگه، قُوَّتلَه نِیشِیگه زَمانَتچِی دِیب بِیلَه مِیز.

 بِیزلَر اوُزِیمِیزنِینگ جاهِلانَه عَمَللَرِیمِیز بِیلَن اَلله نِی رِضاسِی اوُچُون اِیرتَه یُو – کِیچ ذِکر قِیلَه یاتگن اَهلِی قِبلَه نِی مَنَه بُو اِتِّحاددَن، مَنَه بُو قُدرَتدَن، مَنَه بُو بوُتوُن جَهان حَرَکَتِیدَن بِیر چِیتگه سُورِیشگه حَققِیمِیز یوُق، اَگرچِی اوُلَر توُرلِی- هِیل دَلِیللَرگه کوُرَه کَتتَه عَیبلاولَرگه وَ خَطالَرگه اِیگه بوُلِیشسَه هَم بوُ مُهِم اِیمَس، بِیزلَر اوُلَرنِینگ خَطالَرِی وَ عَیبلاولَرِی اوُچُون جَوابگر اِیمَسمِیز، بَلکِی بِیزلَر اوُلَرنِی آگاهلَنتِیرِیشِیمِیز وَ اوُلَر تَوبَه قِیلِیشلَرِی اوُچُون زَمِینَه نِی مُهَیّا قِیلِیشِیمِیز کِیرَک.

(دوامی بار…….)

---

[1]صحیح  مسلم حديث ٤٩

[2]أخرجه الترمذي في كتاب الحدود، باب ما جاء في درء الحدود، برقم 1344، والبيهقي في السنن الكبرى كتاب الحدود، باب ما جاء في درء الحدود بالشبهات 8/238.

[3]الألباني في “السلسلة الصحيحة” 1 / 657 : أخرجه أبو داود ( 4681 ) و ابن عساكر في ” تاريخ دمشق ” ( 6 / 16 / 2 ، 9 / 396 / 2

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(68- قسمت)

زمانی که ما همه ی اهل قبله را به وحدت و تمام غیر مسلمین مخالف با اشغالگران سکولار خارجی و مرتدین محلی را حول و حوش پیمانهائی با خود همراه می کنیم، و خواهان چنین وحدت فراگیری هستیم، هرگز به معناي تجمع نابخردانه و سازش بدون برنامه نيست. ما طرفدار آن هستيم كه با رعايت اصول اسلامي با نيروهاي ضد اشغالگر و ضد سکولار و ضد قانون شریعت الله همگام بشویم، و نيروها را در مبارزه عليه نيروهاي دشمنان مشترک و اصلی، و در پشتيباني از ستمدیدگان و كمك به آنهاو تحکیم عدالت اسلامی با هم متحد كنيم.

حتی ممکن است در جریان گسترش جهاد بر علیه دشمن اصلی ازعناصر ضد دشمن هم پشتيباني كنيم و  آنان را به حرکت بر علیه دشمن اصلی ترغیب کنیم. همان کاری که رسول الله با قبیله هایی چون خُزاعه بر علیه سکولاریستهای قریش کرد.

در اجرای این تاکتیکهای ضروری و لازم ممکن است بعضی از برادران نامتعادل و نامیزان ما قدرت هضم و درک آن را نداشته باشند و مرتکب گفتار یا اقداماتی احساسی و غیر شرعی بشوند، در این صورت اين ضرورت پيش می آید كه عناصر محدودبين، قاصر و يا افراطي و نامتعادل و حتی سازشکار را مورد انتقاد قراربدهیم، و اين خصلتهاي ناپسند آنها را طرد كنيم، و جریان جهادی مسلمین را با این انتقادات از بیماری و آلوده شدن به بیماریهای آنان واکسینه کنیم .

نکته ی دیگری که لازم است در روش برخورد صحیح با اهل قبله به عنوان یک پیش نیاز وحدت اگاهانه، هدفمند و حرکتی رعایت بشود مراقبت از چگونگی برخورد با علمائیه که گوشه گیری کرده اند، یا تنها به امامت و خطابه در حد اضطرار می پردازند، یا در معرض اکراه و اجبار قرار گرفته اند و چاره ای جز دفع افسد به فاسد ندارند.

در تمام این موارد و موارد مشابه که ممکن است یک مسلمان به دلیل نبود حکومت اسلامی علی منهاج نبوه یا به دلیل نبود حکومت بدیل اضطراری اسلامی و حتی تسلط علمای سوء و الرویبضه و منافقین و اهل بدعت بر نهادهای قدرت در جامعه در ظروف و شرایط زمانی و مکانی ویژه ای گیر کند که برای بعضی از ناظرین شبهاتی به وجود بیاید که نکند اینهم جزء همان افراد بیمار و دارودسته ی منافقین و سکولار زده باشد، قاعده کلی بر آوردن بیشترین عذرها برای مسلمان و تبرئه ی آن از جرم احتمالی از طریق شبهات و شک و شبه ست، و معیار سنجش برای آنانی که در مبارزه با جاهلیت حاکم گوشه گیری را انتخاب کردند هم این است که :مَن رَأى مِنكُم مُنكَرَاً فَليُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْفَبِلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِقَلبِه وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإيمَانِ. [1]هر فردی از شما که کار گناهی را مشاهده کند بایستی با دستش مانع  انجام آن شود و اگر نتوانست  با زبانش مانع  آن گردد و اگر نمی تواند-حداقل- با قلبش- آن را انکار کند و به آن راضی نشود- و تنها صاحب ضعیف ترین ایمان است که تنها با قلب انکار می کند.

انکار با قلب یعنی مبارزه ی منفی، و در هر سه روش مبارزه با منکر،  کناره گیری و عدم همکاری با منکر و شخص مجرم وجود دارد .این قاعده ی کلی مبارزه در حالتهای عادی است، اما اگرشخص در حالتهای اضطرار قرار گرفت باید تابع قاعده ی «الضرورات تبیح المحضورات» شد. مثلا مسلمان مجبور بشود یک چیز بدتر را با یک چیز بدی دفع کند، برا ی از بین بردن یک چیز فاسد تری به چیز فاسدی چنگ بزند .

در این گونه مواردِ بسیار متعددِ اضطراری، و در چنین جوامع جاهلیت زده ای که ممکن است حد فاصل بین دارودسته ی منافقین و مومنین هم به هم بخورد، برای محافظت از مومنین به کوچکترین شبهات در رفع اتهام از مسلمین چنگ می زنیم، و به حسن ظن و گمان نیک بردن به مسلمین به عنوان یک واجب برای توجیه و تفسیر به سمت خوبی کارهای آنها چنگ می زنیم، و این کار را نوعی تقویت جبهه ی مومنین می دانیم.

 الله تعالی دوست دارد ما برای بنده هایش عذر بیاوریم و بنده هایش را با شبهات از جرم تبرئه کنیم : ادْرَءُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ[2] ما هم به خاطر دوستی الله و تقویت ایمانمان تمام کینه ها و تنفر های نابجا و خطواط الشیطان را دور می ریزیم و این کارها را می کنیم .مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ، وَأَبْغَضَ لِلَّهِ، و أَعْطَى لِلَّهِ، فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الإِيمَانَ[3] آنکه به خاطر خدا دوست بدارد وبه خاطر خدا دشمن بدارد و به خاطر خداوند چیزی را ببخشد، ایمان وی کامل گشته است.» این هم تطبیق عملی و حرکتی بخشی از : «إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ » در زندگی دنیویمان است .

ما در پناه حکومت اسلامی علی منهاج النبوه یا بدیل اضطراری آن نیازمند تشکیل شورای اولی الامر منطقه ای و جهانی هستیم که مظهر و نماینده ی اراده ی تمام مسلمین و مستضعفین جهان باشد، و این را ضامن تشکیل و بقای امت، و این را ضامن حفظ و تقویت قدرت و پیروزی بر تمام دشمنان شماره 1و2و3و4 و اهل قبله ی مجرم می دانیم .

ما حق نداریم با اعمال جاهلانه ی خودمان اهل قبله ای که تنها برای رضایت الله آن را صبح و شام می خوانند از این اتحاد و این قدرت و این حرکت جهانی طرد کنیم و کنارشان بزنیم، هر چند که به دلایل مختلفی دارای عیبها و اشتباهات بزرگی هم باشند، ما پاسخگوی اشتباهات و عیبهایشان نیستیم، بلکه مسئول اگاه سازی آنها و فراهم کردن زمینه های توبه در آنها هستیم.

(ادامه دارد…….)

---

[1]صحیح  مسلم حديث ٤٩

[2]أخرجه الترمذي في كتاب الحدود، باب ما جاء في درء الحدود، برقم 1344، والبيهقي في السنن الكبرى كتاب الحدود، باب ما جاء في درء الحدود بالشبهات 8/238.

[3]الألباني في “السلسلة الصحيحة” 1 / 657 : أخرجه أبو داود ( 4681 ) و ابن عساكر في ” تاريخ دمشق ” ( 6 / 16 / 2 ، 9 / 396 / 2

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

донлуд матн комил ба сурати ворд:

доллуд матни комил ба сурати пидиеф:

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(163- қисмат)

Возих астки инон хукумати исломийи мужрийи қонуни шариати аллохро ба унвони бадил ва жойгузин намехоханд ва танхо хадафишон инхидоми хукуматхо ва иморатхойи бадили изтирорийи исломий ва басижи муслимин дар ростойи ахдофи куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий аст. Ва жолиб аст бароишон хам фарқи надорад ин хукумати мазхабийки қарор аст аз бейн биравад ва ба жойиш куффори секуляр ва ишғолгари жахоний ва муртаддини махаллий биёянд чизи аст мисли хукумати ханафийи толибон,ё иторати азводи исломийи моликий мазхаб дар Моли, ё хукуматхойи шофеъий мазхабхо дар Сумолий ё хукумати шиъа мазхаби Эрон ё хукумати салафий довла ё хар мазхаби дигарики бошад, мухим ин астки хукумат набояд тобеъи мазхаб ва дин бошад. Ин он чизи астки ин мужриёни жанги равоний бар алайхи қонуни шариати аллох феълан намехоханд мардум бидонанд, барои хамин астки намегуянд феълан бадил ва жойгузини онхо чист ва хамиша аз он тафра мераванд ё бо киноя ва ишора ва ба сурати мубхам аз он сухбат мекунанд.

10-Салом биродар, ту мудирияти хашми нобажо фарқи бейни зан ва мард вужуд надорад?

Чиро, бо дар назар гирифтани куллиёт ва муштарокоти бейни зан ва мард, дар мавориди ихтилофоти хосси бейни ин ду вужуд дорад, хаминтурики ин ду тафовутхойи равоний, жисмий ва рафторий бо хам доранд дар заминайи контроли хашм хам бо хамдигар тафовутхойи доранд.

Занхо дар хашми нобажо бештар ба хушунати каломий, фарёд задан, ғийбат кардан, қахр кардан, пушти гуш андохтан, зери об задан, киноя ва тика пароний, ва амсолихим мутавассил мешаванд. Аммо мардхо бештар ба пархошгарийи жисмий ва физикий мисли кўтак задан, партоб кардани васоил, худзани ва ғейрих мераванд.

Хуб бақиёи суъолот хамки хийли зиёданд ва аксаран марбут ба ин дарсимон нестандро мегузорем барои баъди аз ек танаффуси кутох ва бо хам руйишон сухбат мекунем. Иншааллох. Ва иншааллох жаласайи баъад дарсхойи муқаддамотимонро бо дар хафтум идома медихем.

 اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. [1]

---

[1] پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله