وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(36- қисм)

          Хар қандай суратда хам хеч қайси бир ахли суннатдаги олим рақсга тушишни харом қилган эмас, энди у мубох бўладими ё макрух бўладими, рақсга тушишликни ўзи харом эмас, уни харом эканлигига далил хам мавжуд эмас, балки бу ерда уни мубох ё макрух даражасида ушлаб туришлик ё харом қилиб олишлик, шахсларнинг қилаётган амалига боғлиқ нарса.

Масалан жисмоний машқ қилишликни ўзи мубох нарса, энди бир киши буни фахрланиш учун қилади ёки кучли бўлиш учун килади ё ўғирлик қилиш ё одамларни номусини азият қилиш учун қилади,  мана бу ерга келиб аслий хукми мубох бўлган жисмоний машқларнинг хукми ўзгаради ва шахснинг   қилган амалига қараб мана бу жисмоний машқ сабабли шахс  гунохга дучор  бўлади,  аммо агар бир киши худди шу  жисмоний машқни одамларга янада кўпроқ  яхшилик қилишга ёрдам бериши учун эъдод қилса ё баданини қувватлантирса, ёки аллохни йўлида жиход қилишга ўзини тайёрласа, уни иши мубох хисобланади ва мукофот ва ажр олишига  сабаб бўлади  

« لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ»

Қоидаси бу ерда ўзини кўрсатади ва ана бу жисмоний машқ вожиб бир нарсага хизмат қилгани сабабли вожибга айланади.

Хозиргача фақирликдан ва очликдан нажот топиб фаровонликка етишгунга қадар ва қўрқувдан,нотинчликдан нажот топиб амниятни қўлга киритгунга қадар, шахс ва жамиятни шод қилса бўладиган юзлаб ўринлар мавжуд эканини жуда яхши тушуниб етдик, таълим оладиган ва иш ўрганадиган ўринларни мухайё қилишлик ва ………. мана булар хаётдаги ижобий қирралар  бўлиб, қалбни шод ва хурсанд қилиш, уни қувватлантириш қобилиятига эга, у  ички саломатлик абзорларидан бири сифатида хам ўзини вазифасини бажара олади ва хам қалбни қувватлантириш, кучга тўлдириш орқали шахсларнинг фаолиятини, ихтиро қилиш қобилиятини кўпайтиришга ва одамларнинг ижтимоъий алоқаларини соғломроқ қилишга ва уларни хаётга ва келажакка нисбатан яхши назар билан қарашларига ва инсонларнинг ички саломатлигига ёрдам беради, бу яъни дунёвий ва ухровий мақсадларни қўлга киритиш йўлидаги қудратманд харакатлар учун шодлик ва хурсандчиликни вужудга келтириш демакдир; лекин нима учун бутун жахон кофирлари, мунофиқлар, муртадлар, махаллий булғанган секулярзадалар жамиятдаги умум шахсларни орасидаги кўп сонли ва асосий шодлик келтирувчи мана бу қирраларга эътибор қаратишни ўрнига, ғайри шаръий қирраларга махсусан жинсий ношаръий масалаларга, рақсга, таронага диққатларини қаратишган, бўлиб хам булар ғайри шаръий, ўткинчи, бардавом бўлмаган нарсалар хисобланади, хатто бу ишлар бир қандайдир  тушкинликка  ва қалбни янада кўпроқ ифлосланишига ва нигилизмни ижод бўлишига ва…………боис бўлади, ва нихоят шайтонпарастликни ва секуляризмни мактабларига олиб бормайдими?       

Агарчи тарона ё гуроний, рақс, пойкуби шодликни ижод қилиш учун бир абзор хисобланса хам, лекин шодлик фақат гуронийдан, рақсдан , пойкубидан иборат дегани эмас. Аммо нима учун умумий ахборот воситаларида махсусан кофирлар, махаллий муртадлар, мунофиқлар ва секулярзадаларга тегишли спутник каналларида таронага,рақсга нихоятда кўп ахамият берилади? Чунки мана бу иккови мусулмонлар томонидан ихмол қилинган, кўрмасликка олинган, шайтон эса ўзини ёронларини канали орқали инсонларнинг эхтиёжи деб саналган бўшлиқни тўлдирмоқчи ва ўзини қўл остидаги муридларини ёрдами билан мана бу бурчакка энг кўп кучини марказлаштирган ва……..

Шундай бўлгач шайтонни макрини ботил қилинглар, у жуда хам заиф, шайтон мана бу канал орқали ўзининг фосид ақидасини,ишончини жамиятга сингдиришига йўл қўйманглар, мана бу икки ўринни устида бир неча ўн йилликдан буён кам ишланди, ўртада бўшлиқ вужудга келган, шунинг учун тезроқ харакат қилинглар ва миллатимизнинг исломий тарихидан фойдаланган холда, ўзингизнинг миллатингизни орасида мана бу шодлик абзорини  қандай қилиб маданиятлаштиришни қайтадан ўрганинглар,  шу равиш билан душманга ўзингизни халок қилувчи зарбангизни беринглар, чунки бу душман ана бу икки канал орқали ўзининг маданий,ақидавий, бузғунчи хамласини бошлаган ва улар миллиярдлаб доллор сарфлаш орқали американинг, исроилнинг, россиянинг ва бутун жахондаги бошқа кофирларнинг ана ўшанча спутник каналларини йўлга қўйишган, улар тарона ва гуроний,рақс ва халпаркийни воситасида булғанган ақидалар, рафторлар, намуналарни тўғридан- тўғри аралаштириб ташлаш орқали аллохни шариатидаги қонунни ва мусулмонларнинг иймонини нишонга олишган.

Сен хушёр бўл, агар сен хушёр бўладиган бўлсанг уларни қилаётган макр ва сехрлари хеч нарса эмас, бундан хотиржам бўлсанг хам бўлади, чунки аллох таоло уларнинг раислари хақида мархамат қиладики:   

إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطَانِ کَانَ ضَعِیفاً ‏(نساء/76)

Шубхасиз шайтонни найранги хамиша заиф бўлган.

(давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(36- قیسم)

هَر قَندَی صُورَتدَه هَم هِیچ قَیسِی بِیر اَهلِی سُنَّتدَگِی عالِم رَقصگَه توُشِیشنِی حَرام قِیلگَن اِیمَس، اِیندِی اوُ مُباه بوُلَه دِیمِی یا مَکرُوه بوُلَه دِیمِی، رَقصگَه توُشِیشلِیکنِی اوُزِی حَرام اِیمَس، اوُنِی حَرام اِیکَنلِیگِیگَه دَلِیل هَم مَوجُود اِیمَس، بَلکِی بُو یِیردَه اوُنِی مُباه یا مَکرُوه  دَرَجَه سِیدَه اوُشلَب توُرِیشلِیک یا حَرام قِیلِیب آلِیشلِیک، شَخصلَرنِینگ قِیلَه یاتگَن عَمَلِیگَه باغلِیق نَرسَه.

مَثَلاً جِسمانِی مَشق قِیلِیشلِیکنِی اوُزِی مُباه نَرسَه، اِیندِی بِیر کِیشِی بوُنِی فَحرلَه نِیش اوُچُون قِیلَه دِی یاکِی کوُچلِی بوُلِیش اوُچُون قِیلَه دِی یا اوُغِیرلِیک قِیلِیش یا آدَملَرنِی نامُوسِینِی اَذِیَت قِیلِیش اوُچُون قِیلَه دِی، مَنَه بُو یِیرگَه کِیلِیب اَصلِی حُکمِی مُباه بوُلگَن جِسمانِی مَشقلَرنِینگ حُکمِی اوُزگَه رَه دِی وَ شَخصنِینگ قِیلگَن عَمَلِیگَه قَرَب مَنَه بُو جِسمانِی مَشق سَبَبلِی شَخص گوُناهگَه دوُچار بُولَه دِی، اَمّا اَگَر بِیر کِیشِی حوُددِی شوُ جِسمانِی مَشقنِی آدَملَرگَه یَنَدَه کوُپراق یَحشِیلِیک قِیلِیشگَه یاردَم بِیرِیشِی اوُچُون اِعداد قِیلسَه یا بَدَنِینِی قُوَّتلَنتِیرسَه یاکِی اَلله نِی یوُلِیدَه جِهاد قِیلِیشگَه اوُزِینِی تَیّارلَسَه، اوُنِی اِیشِی  مُباه حِسابلَه نَه دِی وَ مُکافات وَ اَجر آلِیشِیگَه سَبَب بوُلَه دِی. « لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ» قائِدَه سِی بُو یِیردَه اوُزِینِی کوُرسَه تَه دِی وَ اَنَه بُو جِسمانِی مَشق واجِب بِیر نَرسَه گَه حِذمَت قِیلگَه نِی سَبَبلِی واجِبگَه اَیلَه نَه دِی.

حاضِرگَه چَه فَقِیرلِیکدَن وَ آچلِیکدَن نَجات تاپِیب فَراوانلِیککَه یِیتِیشگوُنگَه قَدَر وَ قوُرقوُودَن، ناتِینچلِیکدَن نَجات تاپِیب اَمنِیَتنِی قوُلگَه کِیرِیتگوُنگَه قَدَر، شَخص وَ جَمِیعیَتنِی شاد قِیلسَه بوُلَه دِیگَن یوُزلَب اوُرِینلَر مَوجُود اِیکَه نِینِی جُودَه یَحشِی توُشوُنِیب یِیتدِیک، تَعلِیم آلَه دِیگَن وَ اِیش اوُرگَه نَه دِیگَن اوُرِینلَرنِی مُهَیّا قِیلِیشلِیک وَ …… مَنَه بوُلَر حَیاتدَگِی اِجابِی قِیررَه لَر بوُلِیب، قَلبنِی شاد  وَ حوُرسَند قِیلِیش، اوُنِی قُوَّتلَنتِیرِیش قابِلِیَتِیگَه اِیگَه، اوُ اِیچکِی سَلامَتلِیک اَبزارلَرِیدَن بِیرِی صِیفَتِیدَه هَم اوُزِینِی وَظِیفَه سِینِی بَجَرَه آلَه دِی وَ هَم قَلبنِی قُوَّتلَنتِیرِیش، کوُچگَه توُلدِیرِیش آرقَه لِی شَخصلَرنِینگ فَعالِیَتِینِی، اِیختِرا قِیلِیش قابِلِیَتِینِی کوُپَیتِیرِیشگَه وَ آدَملَرنِینگ اِجتِمائِی عَلاقَه لَرِینِی ساغلامراق قِیلِیشگَه وَ اوُلَرنِی حَیاتگَه وَ کِیلَجَککَه نِسبَتاً یَحشِی نَظَر بِیلَن قَرَشلَرِیگَه  وَ اِنسانلَرنِینگ اِیچکِی سَلامَتلِیگِیگَه یاردَم بِیرَه دِی. بُو یَعنِی دُنیاوِی وَ اُخراوِی مَقصَدلَرنِی قوُلگَه کِیرِیتِیش یوُلِیدَگِی قُدرَتمَند حَرَکَتلَر اوُچوُن شادلِیک وَ حوُرسَندچِیلِیکنِی وُجُودگَه کِیلتِیرِیش دِیمَکدِیر؛ لِیکِن نِیمَه اوُچُون بوُتوُن جَهان کافِرلَرِی،مُنافِقلَر،مُرتَدلَر، مَحَلِّی بوُلغَنگَن سِکوُلارزَدَه لَر جَمِیعیَتدَگِی عُمُوم شَخصلَرنِی آرَه سِیدَگِی کوُپ سانلِی وَ اَساسِی شادلِیک کِیلتِیرُوچِی مَنَه بُو قِیررَه لَرگَه اِعتِبار قَرَه تِیشنِی اوُرنِیگَه، غَیرِی شَرعِی قِیررَه لَرگَه مَخصُوصاً جِنسِی ناشَرعِی مَسَلَه لَرگَه، رَقصگَه، تَرانَه گَه دِققَتلَرِینِی قَرَتِیشگَن، بُولِیب هَم بوُلَر غَیرِی شَرعِی، اوُتکِینچِی،بَردَوام بوُلمَه گَن نَرسَه لَر حِسابلَه نَه دِی، حَتَّی بُو اِیشلَر بِیر قَندَیدِیر توُشکِینلِیککَه وَ قَلبنِی یَنَدَه کوُپراق اِفلاصلَه نِیشِیگَه وَ نِیگِیلِیزمنِی اِیجاد بوُلِیشِیگَه وَ…….باعِث بوُلَه دِی وَ نِهایَت شَیطاتپَرَستلِیکنِی وَ سِکوُلارِیزم مَکبَتلَرِیگَه آلِیب بارمَیدِیمِی؟

اَگَرچِی تَرانَه یا گوُرانِی،رَقص، پایکوُبِی شادلِیکنِی اِیجاد قِیلِیش اوُچُون بِیر اَبزار حِسابلَنسَه هَم، لِیکِن شادلِیک فَقَط گوُرانِیدَن،رَقصدَن، پایکوُبِیدَن عِبارَت دِیگَه نِی اِیمَس. اَمّا نِیمَه اوُچُون عُمُومِی اَخبارات واسِیطَه لَرِیدَه مَخصُوصاً کافِرلَر، مَحَلِّی مُرتَدلَر،مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرگَه تِیگِیشلِی سپُوتنِیک کَنَللَرِیدَه تَرانَه گَه، رَقصگَه نِهایَتدَه  کوُپ اَهَمِیَت بِیرِیلَه دِی؟ چوُنکِی مَنَه بُو اِیککاوِی مُسُلمانلَر تامانِیدَن اِهمال قِیلِینگَن، کوُرمَسلِیککَه آلِینگَن، شَیطان اِیسَه اوُزِینِی یارانلَرِینِی کَنَلِی آرقَه لِی اِنسانلَرنِینگ اِیختِیاجِی دِیب سَنَلگَن بوُشلِیقنِی توُلدِیرماقچِی وَ اوُزِینِی قوُل آستِیدَگِی مُورِیدلَرِینِی یاردَمِی بِیلَن مَنَه بُو بوُرچَککَه اِینگ کوُپ کوُچِینِی مَرکَزلَشتِیرگَن وَ …………

شُوندَی بوُلگَچ شَیطاننِی مَکرِینِی باطِل قِیلِینگلَر، اوُ جُودَه هَم ضَعِیف، شَیطان مَنَه بُو کَنَل آرقَه لِی اوُزِینِینگ فاسِد عَقِیدَه سِینِی، اِیشانچِینِی جَمِیعیَتگَه سِینگدِیرِیشِیگَه یوُل قوُیمَنگلَر، مَنَه بُو اِیککِی اوُرِیننِی اوُستِیدَه بِیر نِیچَه اوُن یِیللِیکدَن بوُیان کَم اِیشلَندِی، اوُرتَه دَه بوُشلِیق وُجُودگَه کِیلگَن، شوُنِینگ اوُچُون تِیزراق حَرَکَت قِیلِینگلَر وَ مِللَتِیمِیزنِینگ اِسلامِی تَرِیخِیدَن فایدَه لَنگَن حالدَه، اوُزِینگِیزنِینگ مِللَتِینگِیزنِی آرَه سِیدَه مَنَه بوُ شادلِیک اَبزارِینِی قَندَی قِیلِیب مَدَنِیَتلَشتِیرِیشنِی قَیتَه دَن اوُرگَه نِینگلَر، شُو رَوِیش بِیلَن دُشمَنگَه اوُزِینگِیزنِی هَلاک قِیلوُوچِی ضَربَنگِیزنِی بِیرِینگلَر، چوُنکِی بُو دُشمَن اَنَه بُو اِیککِی کَنَل آرقَه لِی اوُزِینِینگ مَدَنِی، عَقِیدَه وِی، بوُزغوُنچِی حَملَه سِینِی باشلَه گَن  وَ اوُلَر مِللِیَردلَب دالّار صَرفلَش آرقَه لِی اَمِیرِکَه نِینگ،اِسرائِلنِینگ،راسِّیَه نِینگ وَ بوُتُون جَهاندَگِی باشقَه کافِرلَرنِینگ اَنَه اوُشَنچَه سپوُتنِیک کَنَللَرِینِی یوُلگَه قوُیِیشگَن، اوُلَر تَرانَه وَ گوُرانِی،رَقص وَ هَلپَرکِینِی واسِیطَه سِیدَه بوُلغَنگَن عَقِیدَه لَر، رَفتارلَر،نَمُونَه لَرنِی توُغرِیدَن- توُغرِی اَرَلَشتِیرِیب تَشلَش آرقَه لِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُننِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ اِیمانِینِی نِشانگَه آلِیشگَن.

سِین خوُشیار بوُل، اَگَر سِین خوُشیار بوُلَه دِیگَن بوُلسَنگ اوُلَرنِی قِیلَه یاتگَن مَکر وَ سِخرلَرِی هِیچ نَرسَه اِیمَس، بوُندَن خاطِرجَمع بوُلسَنگ هَم بوُلَه دِی، چوُنکِی اَلله تَعالَی اوُلَرنِینگ رَئِیسلَرِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطَانِ کَانَ ضَعِیفاً ‏(نساء/76)  شُبهَه سِیز شَیطاننِی نَیرَنگِی هَمِیشَه ضَعِیف بوُلگَن.

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(36- قسمت)

  در هر صورت هیچ عالم اهل سنتی رقصیدن را حرام نکرده، حالا چه مباح باشد چه مکروه، رقص در ذات خودش حرام نیست، و دلیلی هم برا ی  حرام بودن آن وجود ندارد، بلکه این عملکرد افراد است که  آن را در همین حد مباح یا مکروه بودن نگه می دارد یا حرامش می کند.

 مثلا ورزش کردن یک کار مباحی است، حالا یکی انجامش می دهد به نیت اینکه فخر فروشی کند و یا قوی بشود برای دزدی یا اذیت ناموس مردم، در اینجا این ورزش کردنی که مباح است حکمش عوض می شود و شخص به خاطر چنین ورزشی دچار گناه هم می شود، اما اگر کسی همین ورزش را به نیت اعداد و تقویت بدن برای انجام بهتر خیر رسانی به مردم یا جهاد فی سبیل الله انجام بدهد این کارِ مباحِ ورزش، شایسته ی پاداش می شود و قاعده ی « لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ» در اینجا خودش را نشان می دهد و این ورزش کردن چون در خدمت انجام یک واجبی است خودش هم واجب می شود .

تا الان باید متوجه شده باشیم که بعد از نجات از فقر و گرسنگی و رسیدن به رفاه و بعد از نجات از ترس و ناامنی و رسیدن به امنیت، صدها مورد وجود دارد که می شود با آنها شخص و جامعه را شاد کرد، مثل فراهم کردن زمینه های تحصلی و شغلی و …… اینها جنبه های مثبت زندگی هستند که قابلیت تولید شاد کردن و تقویت دل را دارند که هم به عنوان یکی از ابزارهای سلامت درونی می توانند انجام وظیفه کنند و هم با تقویت و شارژ کردن قلب می توانند در افزایش خلاقیت و فعالیت اشخاص و سالمتر کردن روابط اجتماعی مردم و خوشبین کردن آنها به زندگی و آینده و…. به بهداشت درونی انسانها کمک کنند، و این یعنی تولید شادی برای حرکت قدرتمندانه در رسیدن به اهداف دنیوی و اخروی؛ اما چرا کفار جهانی و مرتدین و منافقین و سکولار زده های آلوده ی محلی به جای توجه به این جنبه های متعدد و اساسی شادی زا در میان عموم افراد جامعه تنها بر جنبه های غیر شرعی و بخصوص بر 3 مورد آنهم مسائل جنسی نامشروع  و رقص و ترانه انگشت گذاشته اند که اینها هم اکثرا غیر مشروع و ناپایدار و زودگذر هستند که حتی باعث نوعی افسردگی و آلودگی بیشتر قلبی و ایجاد پوچ گرائی و…. می شود که در نهایت به مکاتب مختلف شیطان پرستی و سکولاریستی ختم می شود؟

می دانیم با آنکه ترانه یا گورانی و رقص و پایکوبی ابزاری برای ایجاد شادی هستند اما بدون شک و قطعا شادی فقط گورانی و رقص و پایکوبی نیست. اما چرا در رسانه ها و بخصوص شبکه های ماهواره ای کفار و مرتدین محلی و منافقین و سکولار زده ها اینهمه به ترانه و رقص اهمیت داده می شود؟ چون این دو مورد از طرف مسلمین اهمال شده اند و نادیده گرفته شده اند و شیطان از کانال یارانش این خلاء را که نیاز انسانهاست می خواهد پرش کند و از این گوشه بیشترین انرژی خودش را از طریق مریدانش سازماندهی کرده و…

پس سحرو مکرشان را باطل کن که خیلی ضعیف است و اجازه ندهید از این کانال عقاید و باورهای فاسد خودشان را به جامعه تحمیل کنند، برای این دو مورد هم که نزدیک به چند دهه است کم کاری شده و خلاء به وجود آمده دست به کار شوید، و با بهره گیری از تاریخ اسلامی ملتمان دوباره یاد بگیرید که چگونه این ابزار شادی را در میان ملت خود فرهنگی کنید، و اینجوری ضربات مهلک خودتان را بر دشمنی وارد کنید که از این دو کانال حملات فرهنگی و عقیدتی و تخریبی خودش را شروع کرده و با صرف میلیاردها دلار و راه اندازی آنهمه شبکه ی ماهواره ای که آمریکا و اسرائیل و روسیه و سایر کفار جهانی و منطقه ای برایشان راه انداختند مستقیما با مخلوط نمودن عقاید و رفتار و الگودهی های آلوده از طریق ترانه و گورانی و رقص و هه لپه رکی، قانون شریعت الله  و ایمان مسلمین را هدف گرفته اند .

هشیار باش و مطمئن هم باش که در صورت هوشیاری تو سحر و مکر اینها چیزی نیست چون الله تعالی در مورد رئیسشان می فرماید:  إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطَانِ کَانَ ضَعِیفاً ‏(نساء/76)  بیگمان نیرنگ شیطان همیشه ضعیف بوده است .‏

(ادامه دارد…….)

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(1-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / бахши 7 : ( рахбарият дар дорул ислом)

Бар асоси оёти чун:

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ (انفال/72)

Бегумон касоники иймон оварданд ва ( ва аз хона ва кошона хувиш) мухожират карданд ва бо жон ва моли худ дар рохи худо жиход намуданд.

الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ (توبه/20)

Касоники иймон оварданд ва ба мухожират пардохтанд ва дар рохи худо бо жон ва мол жиход намуданд, доройи манзилати волотар ва бузургтари дар пешгохи худоянд, ва онон ростгорон ва ба мақсуд расондагон ( ва саодатмандони дунё ва охират ) мебошанд.

Ва оёт ва аходиси сахихи дигари дар ин замина баъди аз асоси иймони ” аллазина аману” ва асоси мухожирати ” ва хажару” ” севумин асоси шахривандийи дорул ислом” итоат аз рахбарияти жомеъа астки жиход ва соири умури хукуматийи тахти рахбарияти вохиди у анжом мешавад.

Дар ин заминайи мухим аллох таоло мўъминини миёни муслиминро мовриди хитоб қарор дода ва мефармояд:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ

эй касоники иймон овардаид! Аз худо ва аз пайғамбар итоат кунид, ва аз сохибони амри худ итоат намойид

فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ

ва агар дар чизи ихтилоф доштид онро ба худо ва пайғамбари у баргардонид

إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ

агар ба худо ва рузи қиёмат иймон дорид.

 ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا (نساء/59)

ин кор ( яъни ружуъ ба қуръон ва суннат) барои шумо бехтар ва хуш фаржомтар аст.

Агар ба

« وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ –

сохибони амр аз худитон бошанд” бо

«فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ –

барои хал намудани тамоми мушкилот ба қуръон ва суннат баргардид” диққат кунем бисёр сода ва осон мутаважжих мешавемки рахбари жомеъа бояд еки аз мўъминин бошад ва бар асоси қуръон ва суннат  хукм кунад ва агар дар мовриди ихтилофи пеш омад бояд барои халли он ба қуръон ва суннат марожаъа кунад.

Ин ояйи возих ва ошкоро бароимон баён карда астки афроди шойистагийи рахбарият ва сохиби амр шудан дорул исломро дорандки доройи се вижаги бошанд:

1-Рахбар ва сохиби амр бояд аз мўъминин миёни муслимин бошад.

2-Ин рахбар бояд танхо бар асоси қуръон ва суннат хукм кунад.

3-Ин рахбар бояд барои бартараф кардани тамоми мушкилоти иқтисодий , ижтимоий, ва ……..қазоватро ба додгохи қуръон ва суннати сахих баргардонад, то қуръон ва суннат рохкори халли мушкилотро нишон дихад.

Дар ин сурат ғейри мўъмин наметавонад рахбарияти дорул исломро бар ухда бигирад; ва мўъмини хамки ба унвони рахбар интихоб мешавад наметавонад ба ғейри қуръон ва суннат хукм кунад

« إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلّهِ » (یوسف/68)

ва дар ихтилофоти хамки ба вужуд биёяд наметавонад ба ғейри қуръон ва суннат мурожаъа кунад, чун

«  وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِیهِ مِن شَیْءٍ فَحُکْمُهُ إِلَى اللَّهِ

Дар хар чизики ихтилоф дошта бошид, доварийи он ба худо вогузор мегардад.

(идома дорад……..)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(35- қисм)

Рақс ва ўйин :

  Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо айтадики: ийд кунида хабашийлар масжидда рақс ва ўйин  билан машғул эдилар                

« جاء حَبَشٌ يزْفِنُونَ في يوْمِ عِيدٍ في الْمَسْجِدِ»

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мени уларни томошо қилишга чақирдилар, мени уларни кўриш учун даъват қилдилар,

«فَدَعَانِي النبي صلى الله عليه وسلم»

Ва бошимни у кишининг елкаларига қўйдим ва уларни ўйинларини томошо қилиш билан то томошо қилишни хохламай қолгунимча машғул бўлдим. [1]

Имоми Ахмад ибни Ханбал хам уммул мўъминин Оиша розиаллоху анходан ривоят қилиб мархамат қилади:

وَضَعَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَقْنِي عَلَى مَنْكِبَيْهِ لِأَنْظُرَ إِلَى زَفْنِ الْحَبَشَةِ[2]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мен хабашиларни рақсини томошо қилишлигим учун  мени жағимни елкаларига қўйдилар. Имоми Захабий айтади: бу ердаги “зафн”дан мақсад рақсдур ва ибни Усайр хам айтади: “зафн” ибораси аслида рақс ва ўйин  маъносида. Шунингдек уммул мўъминин Оиша розиаллоху анходан қилинган ривоятларда келтирилишича: [3]

 قَدِمَ وَفْدُ الْحَبَشَةِ، فَجَعَلُوا يَزْفِنُونَ، وَيَلْعَبُونَ، وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَقُمْتُ وَأَنَا مُسْتَتِرَةٌ خَلْفَهُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَاقْدُرُوا قَدْرَ الْجَارِيَةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ الْمُشْتَهِيَةِ لِلنَّظَرِ. 

Хабашийлардан ташқил топган хайъат бизларни олдимизга етиб келишди ва  улар рақс, ўйин билан машғул бўлишди…… Бошқа бир жойда уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо мархамат қиладилар:  [4]

« وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ بِحِرَابِهِمْ فِي مَسْجِدِ»

Хабашийлар масжидда қуроллари билан ўйин кўрсатишган эди, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мени ўзларини ридолари билан тўсдилар ва мен уларни ўйинларини томошо қилдим. Хабашийлар шодлик қилиб ўйнаётган ва найзалари билан рақсга тушаётган пайтларида Умар масжидга кириб келади ва бир мушт майда тошни олиб уларга ота бошлайди, пайғамбаримиз салаллоху алайхи васаллам унга қараб мархамат қилдиларки: [5]

دعهم یا عمر[6]

“эй Умар уларни ўз холларига қўй.”

Уммул мўъминин айтадиларки: мен шу холатда масжиддаги хабашийларнинг ўйинларини то пайғамбар чарчагунларича томошо қилдим. Шунинг учун хам кичик ёшдаги қизларни хиссиётларини ва уларнинг  ўйинга, кўнгил очар нарсаларга нисбатан эхтиёжларини  эътиборга олиниши керак.

«فَاقْدِرُوا قَدْرَ الْجَارِيةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ حَرِيصَةً على اللَّهْوِ .[7]

Албатта шу хабашийлар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Мадинага кириб келган пайтларида қадами мубораклари учун шодликларини изхор қилган холда, қуроллари билан ўйин ва рақс намойишини кўрсатган эдилар: Анас ибни Молик розиаллоху анху айтади:  росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Мадинага келган пайтларида,

لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ،

хабашийлар у кишининг қадами мубораклари учун ўзларининг шодликларини изхор қилиб қуроллари билан ўйин кўрсатган эдилар,  

لَعِبَتْ الْحَبَشَةُ لَقُدُومِهِ فَرَحًا بِذَلِكَ، لَعِبُوا بِحِرَابِهِمْ.[8]

Шавконийни айтишича, уларнинг ўйини қуролларини қўллари билан айлантириш ва бадан харакатларидан иборат эди. [9]

Бундан ташқари уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят қиладиларки: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўтирган эдилар, шунда ёш болаларнинг бақир- чақир шовқинини эшитдим, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўрниларидан турдилар ва бир хабаший чўрининг рақсга тушаётганини ва болалар уни атрофини ўраб олишганини кўрдилар,

«حَبَشِيَّةٌ تَزْفِنُ وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهَا»،

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдилар:

 يَا عَائِشَةُ تَعَالَيْ فَانْظُرِي» …[10]

“Эй Оиша кел, буни кўргин……..”

Бу ерда очиқ-ойдин кўриниб турганидек, бир хабаший чўри рақсга тушган, агар рақсга тушишлик харом бўлганида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бу чўрини рақсга тушишдан манъ қилган  ва уни хукмини содир қилган бўлардилар,  бундан ташқари уммул мўъминин Оишани мана бу чўрини рақсини томошо қилишга чақирмаган ва ўзлари хам  қарамаган бўлардилар.

Имоми Шофеъий рохимахуллох мана бу хадисни истинод қилган холда айтадики: рақс харом хам эмас, макрух хам эмас, балки мубохдур, фақат шу шарт биланки эркак киши муханнасин (хунаса)ни қилиғини қилмаслиги керак, яъни ўзини аёлларга ўхшатадиган, суст, ғайратсиз, эркаклик сифатлари бўлмаган эркакларни қилиғини қилмаслиги керак, агар бу ишни қиладиган бўлса харом хисобланади. Энди сизлар шариатдан хабари бўлган ё ўтган мусулмон аждодларини суннатларига эга бўлган хўромийларнинг пойкубисида (хур прай) нима учун  хатто елкани  қимирлатишни ё ўринсиз кулишни ё ортиқча қилиқларни кўрмаслигингизни тушуниб олгандирсиз? Уларни кўпчилиги жиддий, оғир,босиқ холда бу пойкубини қилишади. Гўёки улар жанг қилаётгандек буни амалга оширишади. Шайхлар ва уламоларни хам пойкубиси (хур прай) ва хатто ўзларига хос гуронийлари,тароналари бўлган. Ха, уларнинг шодлиги қалбларида ва уларнинг зохирий харакатлари хам уларнинг эркакликларига,шахоматларига зарба урмайди. Суронийларни,шаккокларни ва бошқа курд лахжаларининг  халпаркий ва пойкубилари, балучларнинг қилич билан рақсга тушишлари, туркманларнинг ханжар билан зикрга тушишлари, эронни жанубидаги хамалийларни азбоси, арабларнинг қилич рақслари хам мана буларга мисол бўла олади. Албатта чеченлар ва бошқа мусулмон қавмлар хам аллохни шариатидаги қонунга муносиб холда пойкубийларни, рақсларни вужудга келтиришган, уларни зикр қилиб ўтиришга хожат йўқ.

Шофеъий мазхабида рақсни хукми мубох, аммо ханафий ва моликий ва ханбалий мазхабларида макрух. Буни далили хам бу рақс инсонни шахсиятини,убухатини пастга тушуриб юборади, деб  саналган. Албатта баъзиларни иддао қилишларича, ханафий ва моликий мазхаблари рақсни умуман харом деб билишади, аммо мана бу азизлар шубхага тушиб қолишган, улар матлабни хато тушунишган, чунки ханафий ва моликий мазхабида ана бу рақс билан ибодат қилаётган кимсаларнинг дастасини рақси харом қилинган, улар бу рақсни аллохга яқин бўлишни бир нави деб хисоблашади. Бу худди баъзи дарвешлар ва сўфийларни ишига ўхшайди, фиқх илмини ахли мана бундай рақсларни тахрим қилиш бўйича хеч қандай ихтилофга эга эмас.

(давоми бор……..)

---

[1] رواه مسلم

[2]مسند امام احمد (٢٣٧٠٩٩)

[3] ذهبی . الفائق(۲/۱۱۲)

[4]ابن اثیر. النهاية(٢/٣٠٥)

[5]صحیح مسلم، أبو الحسن مسلم بن الحجاج النيسابوري، دار إحياء التراث العربي، ج 2، ص 609

[6] متفق علیه

[7]متفق علیه . مسلم بن حجاج نيشابوري، صحيح مسلم، ج 2، ص 609، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، کتاب صلاة العيدين، بَاب الرُّخْصَةِ في اللَّعِبِ الذي لَا مَعْصِيةَ فيه في أَيامِ الْعِيدِ/ محمد بن اسماعيل البخاري، صحيح البخاري، ج 1، ص 173، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا، کتاب الصلاة، ابواب المساجد، بَاب أَصْحَابِ الْحِرَابِ في الْمَسْجِدِ . / بخاری کتاب المناقب ج۲ص۱۷۹ و کتاب العیدین ج۱ص۱۲۳ – صحیح مسلم کتاب صلوه العیدین ج۲ص۶۰۸

[8] سنن أبي داود كتاب الأدب باب في النهي عن الغناء.

[9] فإن اللعب هو الحركات الصادرة منهم من تقليب حرابهم بأيديهم وحركة أبدانهم

[10]البانی در ” صحیح الترمذی” (3691). و ابن حجر   در فتح الباري

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(35- قیسم)

رَقص وَ اوُیِین:

اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه رَضِیَ الله عَنها اَیتَه دِیکِی: عِید کوُنِیدَه حَبَشِیلَر مَسجِددَه رَقص وَ اوُیِین بِیلَن مَشغُول اِیدِیلَر، « جاء حَبَشٌ يزْفِنُونَ في يوْمِ عِيدٍ في الْمَسْجِدِ» رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم مِینِی اوُلَرنِی تاماشا قِیلِیشگَه چَقِیردِیلَر، مِینِی اوُلَرنِی کوُرِیش اوُچُون دَعوَت قِیلدِیلَر،  «فَدَعَانِي النبي صلى الله عليه وسلم» وَ باشِیمنِی اوُ کِیشِینِی یِیلکَه لَرِیگَه  قوُیدِیم وَ اوُلَرنِی اوُیِینلَرِینِی تاماشا قِیلِیش بِیلَن تا تاماشا قِیلِیشنِی هاحلَه مَی قالگوُنِیمچَه مَشغُول بوُلدِیم. [1]

اِمامِی اَحمَد اِبنِ حَنبَل هَم اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه رَضِیَ الله عَنها دَن رِوایَت قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَه دِی:  وَضَعَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَقْنِي عَلَى مَنْكِبَيْهِ لِأَنْظُرَ إِلَى زَفْنِ الْحَبَشَةِ[2]  رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم مِین حَبَشِیلَرنِی رَقصِینِی تاماشا قِیلِیشلِیگِیم اوُچُون مِینِی جَغِیمنِی یِیلکَه لَرِیگَه قوُیدِیلَر. اِمامِی ذَهَبِی اَیتَه دِی: بوُ یِیردَگِی “زَفن”دَن مَقصَد رَقصدوُر وَ اِبنِ اُثَیر هَم اَیتَه دِی: “زَفن” عِبارَه سِی اَصلِیدَه رَقص وَ اوُیِین مَعناسِیدَه. شوُنِینگدِیک اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه رَضِیَ الله عَنهادَن قِیلِینگَن رِوایَتلَردَه کِیلتِیرِیلِیشِیچَه: [3]    قَدِمَ وَفْدُ الْحَبَشَةِ، فَجَعَلُوا يَزْفِنُونَ، وَيَلْعَبُونَ، وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَقُمْتُ وَأَنَا مُسْتَتِرَةٌ خَلْفَهُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَاقْدُرُوا قَدْرَ الْجَارِيَةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ الْمُشْتَهِيَةِ لِلنَّظَرِ. حَبَشِیلَردَن تَشکِیل تاپگَن هَیئَت بِیزلَرنِی آلدِیمِیزگَه یِیتِیب کِیلِیشدِی وَ اوُلَر رَقص ، اوُیِین بِیلَن مَشغُول بوُلِیشدِی……… باشقَه بِیر جایدَه اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه رَضِیَ الله عَنها مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:  [4]  « وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ بِحِرَابِهِمْ فِي مَسْجِدِ» حَبَشِیلَر مَسجِددَه قوُراللَرِی بِیلَن اوُیِین کُورسَه تِیشگَن اِیدِی، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم مِینِی اوُزلَرِینِی رِدالَرِی بِیلَن توُسدِیلَر وَ مِین اوُلَرنِی اوُیِینلَرِینِی تاماشا قِیلدِیم. حَبَشِیلَر شادلِیک قِیلِیب اوُینَه یاتگَن وَ نَیزَه لَرِی بِیلَن رَقصگَه توُشَه یاتگَن پَیتلَرِیدَه عُمَر مَسجِدگَه کِیرِیب کِیلَه دِی وَ بِیر موُشت مَیدَه تاشنِی آلِیب اوُلَرگَه آتَه باشلَیدِی، پَیغَمبَرِیمِیز صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم اوُنگَه قَرَب مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی:  [5] دعهم یا عمر[6]  “اِی عُمَر اوُلَرنِی اوُز حاللَرِیگَه قوُی”.

اُمُّ المُؤمِنِین اَیتَه دِیلَرکِی: مِین شُو حالَتدَه مَسجِددَگِی حَبَشِیلَرنِی اوُیِینلَرِینِی تا پَیغَمبَر چَرچَه گوُنلَرِیچَه تاماشا قِیلدِیم. شوُنِینگ اوُچُون هَم کِیچِیک یاشدَگِی قِیزلَرنِی حِسِّیاتلَرِینِی وَ اوُلَرنِینگ اوُیِینگَه، کوُنگِیل آچَر نَرسَه لَرگَه نِسبَتاً اِیختِیاجلَرِینِی اِعتِبارگَه آلِینِیشِی کِیرَک.  «فَاقْدِرُوا قَدْرَ الْجَارِيةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ حَرِيصَةً على اللَّهْوِ .[7]

اَلبَتَّه شوُ حَبَشِیلَر رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم مَدِینَه گَه کِیرِیب کِیلگَن پَیتلَرِیدَه قَدَمِی مُبارَکلَرِی اوُچُون شادلِیکلَرِینِی اِظهار قِیلگَن حالدَه، قُوراللَرِی بِیلَن اوُیِین وَ رَقص نَمایِیشِینِی کوُرسَتگَن اِیدِیلَر: اَنَس اِبنِ مالِک رَضِیَ الله عَنهُ اَیتَه دِی: رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم مَدِینَه گَه کِیلگَن پَیتلَرِیدَه، لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ، حَبَشِیلَر اوُ کِیشِینِینگ قَدَمِی مُبارَکلَرِی اوُچُون اوُزلَرِینِینگ شادلِیکلَرِینِی اِظهار قِیلِیب قوُراللَرِی بِیلَن اوُیِین کوُرسَتگَن اِیدِیلَر،  لَعِبَتْ الْحَبَشَةُ لَقُدُومِهِ فَرَحًا بِذَلِكَ، لَعِبُوا بِحِرَابِهِمْ.[8]  شَوکانِینِی اَیتِیشِیچَه، اوُلَرنِینگ اوُیِینِی قوُراللَرِینِی قوُللَرِی بِیلَن اَیلَنتِیرِیش وَ بَدَن حَرَکَتلَرِیدَن عِبارَت اِیدِی. [9]

بوُندَن تَشقَه رِی اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه رَضِیَ الله عَنها رِوایَت قِیلَه دِیلَرکِی: رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم اوُتِیرگَن اِیدِیلَر، شوُندَه یاش بالَه لَرنِینگ بَقِیر- چَقِیر شاوقِینِینِی اِیشِیتدِیم، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم اوُرِنیلَرِیدَن توُردِیلَر وَ بِیر حَبَشِی چوُرِینِینگ رَقصگَه توُشَه یاتگَه نِینِی  بالَه لَر اوُنِی اَطرافِینِی اوُرَب آلِیشگَه نِینِی کوُردِیلَر،  «حَبَشِيَّةٌ تَزْفِنُ وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهَا»، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم مَرحَمَت قِیلدِیلَر:  يَا عَائِشَةُ تَعَالَيْ فَانْظُرِي» …[10]  ” اِی عائِشَه کِیل، بوُنِی کوُرگِین……..”

بُو یِیردَه آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگَه نِیدِیک، بِیر حَبَشِی چوُرِی رَقصگَه توُشگَن، اَگَر رَقصگَه توُشِیشلِیک حَرام بُولگَه نِیدَه رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم بوُ چوُرِینِی رَقصگَه توُشِیشدَن مَنع قِیلگَن وَ اوُنِی حُکمِینِی صادِر قِیلگَن بوُلَردِیلَر، بوُندَن تَشقَه رِی اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه نِی مَنَه بُو چوُرِینِی رَقصِینِی تاماشا قِیلِیشگَه چَه قِیرمَه گَن وَ اوُزلَرِی هَم قَرَمَه گَن بوُلَردِیلَر.

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله مَنَه بُو حَدِیثنِی اِستِناد قِیلگَن حالدَه اَیتَه دِیکِی: رَقص حَرام اِیمَس، مَکروُه هَم  اِیمَس، بَلکِی مُباهدوُر، فَقَط شوُ شَرط بِیلَن کِی اِیرکَک کِیشِی مُخَنّثِین (خُنَسَه) نِی قِیلِیغِینِی قِیلمَسلِیگِی کِیرَک، یَعنِی اوُزِینِی عَیاللَرگَه اوُحشَه تَه دِیگَن،سوُست، غَیرَتسِیز،اِیرکَکلِیک صِیفَتلَرِی بوُلمَه گَن اِیرکَکلَرنِی قِیلِیغِینِی قِیلمَسلِیگِی کِیرَک، اَگَر بُو اِیشنِی قِیلَه دِیگَن بوُلسَه حَرام حِسابلَه نَه دِی. اِیندِی سِیزلَر شَرِیعَتدَن خَبَرِی بوُلگَن یا اوُتگَن مُسُلمان اَجدادلَرِی سُنَّتلَرِیگَه اِیگَه بوُلگَن هوُرامِیلَرنِینگ پایکوُبِیسِیدَه (هوُر پرای)  نِیمَه اوُچُون حَتَّی یِیلکَه نِی قِیمِیرلَه تِیشنِی یا اوُرِینسِیز کوُلِیشنِی یا آرتِیقچَه قِیلِیقلَرنِی کوُرمَسلِیگِینگِیزنِی توُشوُنِیب آلگَندِیرسِیز؟ اوُلَرنِی کوُپچِیلِیگِی جِددِی،آغِیر، باسِیق حالدَه بوُ پایکوُبِینِی قِیلِیشَه دِی. گوُیاکِی اوُلَر جَنگ قِیلَه یاتگَندِیک بوُنِی عَمَلگَه آشِیرِیشَه دِی. شَیخلَر وَ اوُلَمالَرنِی هَم پایکوُبِیسِی(هوُر پرای) وَ حَتَّی اوُزلَرِیگَه خاص گوُرانِیلَرِی، تَرانَه لَرِی بوُلگَن. حَه، اوُلَرنِینگ شادلِیگِی قَلبلَرِیدَه وَ اوُلَرنِینگ ظاهِرِی حَرَکَتلَرِی هَم اوُلَرنِینگ اِیرکَکلِیکلَرِیگَه، شَهامَتلَرِیگَه ضَربَه اوُرمَیدِی. سوُرانِیلَرنِی، شَککاکلَرنِی وَ باشقَه کوُرد لَهجَه لَرِینِینگ هَلپَرکِی وَ پایکوُبِیلَرِی، بَلوُچلَرنِینگ قِیلِیچ بِیلَن رَقصگَه توُشِیشلَرِی، توُرکمَنلَرنِینگ حَنجَر بِیلَن ذِکرگَه توُشِیشلَرِی، اِیراننِی جَنوُبِیدَگِی خَمَلِیلَرنِی عَزباسِی، عَرَبلَرنِینگ قِیلِیچ رَقصلَرِی هَم مَنَه بوُلَرگَه مِثال بوُلَه آلَه دِی. اَلبَتَّه چِیچِینلَر وَ باشقَه مُسُلمان قَوملَر هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه مُناسِب حالدَه پایکوُبِیلَرنِی،رَقصلَرنِی وُجُودگَه کِیلتِیرِیشگَن، اوُلَرنِی ذِکر قِیلِیب اوُتِیرِیشگَه حاجَت یوُق.

شافِیعِی مَذهَبِیدَگِی رَقصنِی  حُکمِی مُباه، اَمّا حَنَفِی وَ مالِیکِی وَ حَنبَلِی مَذهَبلَرِیدَه مَکرُوه. بوُنِی دَلِیلِی هَم بُو رَقص اِنساننِی شَخصِیَتِینِی،اُبُهَتِینِی پَستگَه توُشوُرِیب یوُبارَه دِی، دِیب سَنَلگَن. اَلبَتَّه بَعضِیلَرنِی اِدَّعا قِیلِیشلَرِیچَه، حَنَفِی وَ مالِکِی مَذهَبلَرِی رَقصنِی عُمُوماً حَرام دِیب بِیلِیشَه دِی، اَمّا مَنَه بُو عَزِیزلَر شُبهَه گَه توُشِیب قالِیشگَن، اوُلَر مَطلَبنِی خَطا توُشوُنِیشگَن، چوُنکِی حَنَفِی وَ مالِکِی مَذهَبِیدَگِی  اَنَه بُو رَقص بِیلَن عِبادَت قِیلَه یاتگَن کِیمسَه لَرنِینگ دَستَه سِینِی رَقصِی حَرام قِیلِینگَن، اوُلَر بُو رَقصنِی اَلله گَه یَقِین بوُلِیشنِی بِیر نَوِی دِیب حِسابلَشَه دِی. بُو حوُددِی بَعضِی دَروِیشلَر وَ صوُفِیلَرنِی اِیشِیگَه اوُحشَیدِی. فِقه عِلمِینِی اَهلِی مَنَه بوُندَی رَقصلَرنِی تَحرِیم قِیلِیش بوُیِیچَه هِیچ قَندَی اِیختِلافگَه اِیگَه اِیمَس.

(دوامی بار……..)

---

[1] رواه مسلم

[2]مسند امام احمد (٢٣٧٠٩٩)

[3] ذهبی . الفائق(۲/۱۱۲)

[4]ابن اثیر. النهاية(٢/٣٠٥)

[5]صحیح مسلم، أبو الحسن مسلم بن الحجاج النيسابوري، دار إحياء التراث العربي، ج 2، ص 609

[6] متفق علیه

[7]متفق علیه . مسلم بن حجاج نيشابوري، صحيح مسلم، ج 2، ص 609، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، کتاب صلاة العيدين، بَاب الرُّخْصَةِ في اللَّعِبِ الذي لَا مَعْصِيةَ فيه في أَيامِ الْعِيدِ/ محمد بن اسماعيل البخاري، صحيح البخاري، ج 1، ص 173، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا، کتاب الصلاة، ابواب المساجد، بَاب أَصْحَابِ الْحِرَابِ في الْمَسْجِدِ . / بخاری کتاب المناقب ج۲ص۱۷۹ و کتاب العیدین ج۱ص۱۲۳ – صحیح مسلم کتاب صلوه العیدین ج۲ص۶۰۸

[8] سنن أبي داود كتاب الأدب باب في النهي عن الغناء.

[9] فإن اللعب هو الحركات الصادرة منهم من تقليب حرابهم بأيديهم وحركة أبدانهم

[10]البانی در ” صحیح الترمذی” (3691). و ابن حجر   در فتح الباري

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(35- قسمت)

رقص و پایکوبی:

ام المومنین عایشه رضی الله عنه می گوید: در روز عید حبشی ها در مسجد در حال رقص و پایکوبی بودند « جاء حَبَشٌ يزْفِنُونَ في يوْمِ عِيدٍ في الْمَسْجِدِ» رسول الله صلی الله علیه وسلم برای دیدن آنها مرا صدا زد و مرا به دیدن آنها دعوت کرد «فَدَعَانِي النبي صلى الله عليه وسلم» و سرم را روی شانه‌ اش قرار دادم و به تماشای بازی آنان مشغول شدم تا جائي که از تماشای آنان منصرف شدم [1]

امام احمد بن حنبل هم از ام المؤمنين عائشة رضي الله عنها  روایت می کند که فرمود: وَضَعَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَقْنِي عَلَى مَنْكِبَيْهِ لِأَنْظُرَ إِلَى زَفْنِ الْحَبَشَةِ[2]رسول الله صلى الله عليه وسلم چانه مرا روی  شانه  اش قرار داد تا من به رقص حبشه  ای ها نگاه  کنم . امام ذهبی می گوید: منظور از ” زَفن” رقص است[3] و ابن الأثير هم می گوید: عبارت” زَفن” در اصل به معنی رقص و بازی  است همانطور  که  در روایتی  از ام  المؤمنين  عائشة  رضي  الله  عنها  وارد شده است فرمود: قَدِمَ وَفْدُ الْحَبَشَةِ، فَجَعَلُوا يَزْفِنُونَ، وَيَلْعَبُونَ، وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَقُمْتُ وَأَنَا مُسْتَتِرَةٌ خَلْفَهُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَاقْدُرُوا قَدْرَ الْجَارِيَةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ الْمُشْتَهِيَةِ لِلنَّظَرِ.  هیئت  اعزامی حبشی ها نزد ما رسیدند  و به رقص  و بازی  پرداختند و….[4]و در جای دیگری ام المومنین عایشه رضی الله عنها می فرماید: « وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ بِحِرَابِهِمْ فِي مَسْجِدِ» و حبشی ها با سلاح های‌شان در مسجد بازی می‌کردند، رسول الله صلی الله علیه وسلم مرا با ردای خود پوشاند تا به بازی آن‌ها نگاه کنم[5].در این هنگامی که حبشی ها مشغول شادی و بازی بودند  و  با نیزه هایشان می رقصیدند عمر وارد مسجد شد و مشتی سنگریزه برداشت و شروع کرد به زدن آن ها، پیامبر صلى الله علیه و سلم فرمود:  دعهم یا عمر[6] : «آن ها را به حال خود بگذار ای عمر.» 

ام المؤمنین می‌گوید: «همان طور من به حبشی‌هایی که در مسجد مشغول بازی بودند نگاه کردم تا پیامبر خسته شدند. برای همین است که همه باید نیاز و احساسات دختران جوان و کم سن و سالی که علاقه به لهو و سرگرمی و تفریح دارند را در نظر بگیرید. «فَاقْدِرُوا قَدْرَ الْجَارِيةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ حَرِيصَةً على اللَّهْوِ .[7]

البته این حبشیها به عنوان خیر مقدم و اظهار شادی در هنگام ورود رسول الله صلی الله علیه وسلم به مدینه هم همین بازیها و پایکوبی ها را با سلاحهایشان انجام داده بودند: انس بن مالک رضی الله عنه می گوید: زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم به مدینه قدم گذاشت، لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ، حبشی ها برای خیر مقدم او و اظهار شادیشان با اسلحه هایشان بازی می کردند، لَعِبَتْ الْحَبَشَةُ لَقُدُومِهِ فَرَحًا بِذَلِكَ، لَعِبُوا بِحِرَابِهِمْ.[8] شوکانی می گوید بازی آنها شامل گرداندن اسلحه هایشان با دستها و حرکات بدنی بود .[9]

علاوه بر این ام المومنین عایشه رضی الله عنها روایت می کند که : رسول الله صلی الله علیه وسلم نشسته بود، که هیاهو و صدای کودکان را شنیدیم، رسول الله صلی الله علیه وسلم بلند شدند، (دید که) یک جاریه حبشی می رقصد و بچه ها دور او را گرفته اند «حَبَشِيَّةٌ تَزْفِنُ وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهَا»، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: يَا عَائِشَةُ تَعَالَيْ فَانْظُرِي» ای عایشه بیا و نگاه کن…[10]در اینجا واضح است که یک جاریه ی حبشی رقصیده است و اینکه اگر رقصیدن در ذات خودش حرام بود قطعا رسول الله صلی الله علیه وسلم آن جاریه را از رقصیدن منع و نهی می کرد و حکمی صادر می کرد و علاوه بر این ام المومنین را به دین رقص این جاریه دعوت نمی کرد و خودش هم نگاه نمی کرد .

 امام شافعی رحمه الله با استناد به این حدیث می گوید: رقص نه حرام است نه مکروه بلکه مباح است به شرط اینکه مرد ادای مخنَّثين را در نیاورد، یعنی ادای مردهای زن نما و سست و بی غیرت و فاقد مردانگی را در نیاورد و گرنه حرام می شود. الان باید متوجه شده باشید که چرا در پایکوبی(هور پرای) هورامیها شما از آنهائی که بوئی از شریعت بردند یا سنت نیاکان مسلمانشان بهشان رسیده  است حتی تکان دادن شانه و مثل بچه قرطی ها خندیدن و اداهای جلف را نمی بینید، و بیشتر آنها را جدی و سر سنگین می بینیند. انگار در حال جنگند. شیخها و علماها هم پایکوبی (هور پرای) و حتی گورانی و ترانه های خاص خودشان را داشتند . بله، شادی اینها در قلب است و حرکات ظاهری آنهاهم لطمه ای به مردانگی و شهامت آنها وارد نمی کند. هَلپَرکی و پایکوبی سورانها و شکاکها و سایر لهجه های کوردی، رقص شمشیر بلوچها، ذکر خنجر ترکمنها،عزبای خملی های جنوب ایران، رقص شمشیر عربها هم در همین مایه هاست البته چچنی ها و سایر اقوام مسلمان هم متناسب با قانون شریعت الله پایکوبی ها و رقصهائی را به وجود آورده اند که لازم به ذکر نیست .

  متوجه شدیم که مذهب شافعی حکمش بر اباحه ی رقص است اما در مذهب حنفی و مالکی و حنبلی رقص مکروه است. دلیل آنهاهم این است که ابهت و شخصیت انسان را پائین می آورد. البته عده ای هم ادعا کرده اند که مذهب حنفی و مالکی کلا رقص را حرام دانسته، اما این عزیزان برایشان شبه شده و اشتباه مطلب را متوجه شده اند، چون حنفی ها و مالکی ها آن دسته از رقصهائی را حرام دانسته اند که کسانی می آیند و با این رقص عبادت می کنند و این رقص را نوعی نزدیک شدن به الله می دانند، مثل همین کاری که دراویش و بعضی از صوفیها انجامش می دهند که اهلِ علمِ فقه در تحریم این نوع از رقص هیچ اختلاف  نظری باهم  ندارند .

(ادامه دارد……..)

---

[1] رواه مسلم

[2]مسند امام احمد (٢٣٧٠٩٩)

[3] ذهبی . الفائق(۲/۱۱۲)

[4]ابن اثیر. النهاية(٢/٣٠٥)

[5]صحیح مسلم، أبو الحسن مسلم بن الحجاج النيسابوري، دار إحياء التراث العربي، ج 2، ص 609

[6] متفق علیه

[7]متفق علیه . مسلم بن حجاج نيشابوري، صحيح مسلم، ج 2، ص 609، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، کتاب صلاة العيدين، بَاب الرُّخْصَةِ في اللَّعِبِ الذي لَا مَعْصِيةَ فيه في أَيامِ الْعِيدِ/ محمد بن اسماعيل البخاري، صحيح البخاري، ج 1، ص 173، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا، کتاب الصلاة، ابواب المساجد، بَاب أَصْحَابِ الْحِرَابِ في الْمَسْجِدِ . / بخاری کتاب المناقب ج۲ص۱۷۹ و کتاب العیدین ج۱ص۱۲۳ – صحیح مسلم کتاب صلوه العیدین ج۲ص۶۰۸

[8] سنن أبي داود كتاب الأدب باب في النهي عن الغناء.

[9] فإن اللعب هو الحركات الصادرة منهم من تقليب حرابهم بأيديهم وحركة أبدانهم

[10]البانی در ” صحیح الترمذی” (3691). و ابن حجر   در فتح الباري

Вазоифи мўъминин дар баробари дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(34- қисм)

Хозирги пайтда мусибатлар ва мушкилотлар жуда кўп, улар албатта даражаларга тақсимланиши керак ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишларига кўра шундай олдинга харакат қилишимиз керакки, охирида жамиятимизни асосий мушкилоти мусиқа билан овоз айтадиган чўрилар бўлиб қолсин, ана бу пайтга келиб ибни Масъудга ўхшаганлар

«وَ مِنَ النَّاس مَن يَشتِري لَهوَ الحَديثِ ….»

дан мақсад овоз эканига қасам ичишсин, яъни  баъзилар чўриларни қиммат нархга сотиб олишган ва бу чўрилар  хохлаган вақтларида уларга овоз айтиб беришган, улар бу ишга  жуда кўп вақтларини сарфлашган, чунки ибни Масъудни эътиқоди бўйича, сув гиёхларни ўсишига сабаб бўлганидек, оханглар хам инсонларни дилига нифоқни экади; ёки ибни Аббос каби кишилар хам келиб айтишганки: “лахвал хадис”дан манзур чўриларни мусиқа билан овоз айтиши ёки бехуда сўзларидур. Хақиқатда улар қандай хам яхши жамият бўлишган, чунки мана бу нарса уларнинг асосий ва биринчи даражали мушкилотлари бўлган, хатто агар бу мушкилот мавжуд бўлган тақдирда қилиниши керак бўлган иш қуйидагича бўлади:  

      « و إذا مَرُّوا بِاللَّغوِ مَرَّوا کِراماً» (فرقان/72)

Улар (яъни рахмоннинг суюкли бандалари ) ёлғон гувохлик бермаслар ва лағв (бехуда сўз ё амал) олдидан ўтган вақтларида олижаноблик билан ( яъни ундан юз ўгирган холларида) ўтурлар.

Нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бор бўлган даврда жамият шундай соғлом бўлган эди, лекин шохигарлик вужудга келиб исломий изтирорий бадал хукумат ижод бўлгандан сўнг, ислом дастаглари бирин- кетин пора бўлишни бошлади ва булғаниш хам мусулмонларни жамиятини ўртасида аста- секинлик билан кенгайиб борди, жамиятда кенг- кўламда тарқалган мушкилотлардан бири чўрилар томонидан ижро қилинадиган мусиқа бўлган эди, шу сабабли хам Умар ибни Абдулазиз рохимахуллохдек киши хам фарзандини муаллимига ёзган мактубида айтадики: сиздан биринчи бўлиб таълим оладиган нарсаси мусиқадан нафратланиш бўлиши керак, чунки у шайтонни булоғидан келиб чиққан бўлиб, оқибати эса парвардигорни ғазабига олиб боради. Умар ибни Абдулазиз рохимахуллох хулафойи рошидиндан кейинги энг одил шохлардан бўлганига қарамасдан, мусиқага қараб тортилиб кетган кимсаларга таъзир хам  таъйин қилган эмас ва бу борада ижро қилса бўладиган худуд хам мавжуд эмасди, балки буни танхо чораси “манфий мубораза” бўлган холос.

“Манфий мубораза” масалан: фалон эътирозда ё сайловда ё мажлисда иштирок этмаслик ё фалон маконга бормаслик ё фалон ахборот каналига кирмаслик ё фалон махсулотни сотиб олмаслик: масалан имоми Молик рохимахуллох чўрилар томонидан мусиқа билан оханг айтилиши ва турли-хил мусиқали йиғилишлар ўтказилишига қарши манфий мубораза бўлиши учун қуйидагича фатво берган эди: кимки чўри сотиб олган бўлса ва сотиб олгандан сўнг бу чўри оханг айтишидан хабар топса, бу нарсани айб хисоблаб эгасига қайтариб берса бўлади.

Сулаймон Тамимий етимларга меърос бўлиб қолган оханг айтадиган чўрини сотишни хохлашган пайтида уларга қарата айтадики: уни оханг айтиш сифатини айтмасдан туриб сотилиши керак, агар оханг айтиш сифатини айтилса 20000 дирхам ва айтилмаган суратда 2000 дирхам бахоланган тақдирда хам, уни сифатини зикр қилиш дуруст бўлмайди. Агар овозни манфаъати мубох бўлганда, бундай молни етимларга манъ қилинмасди.

Имоми Шофеъий рохимахуллох айтадики: агар чўрини эгаси одамларни чўрисини овозини эшитишга чақирса, у сафих, ахмоқ саналади ва уни гувохлиги қабул қилинмайди, бу одамни даюс хам дейилади. Қози Абу Тоййиб айтадики: бу чўрини эгаси одамларни ботилга даъват қилгани сабабли сафих, ахмоқ саналади, одамларни ботилга чақирган,даъват қилган хар қандай кимса сафих,фосиқ хисобланади.

Буларни хаммасини хулоса қилган холда Қатода айтадики, аллохга қасамки балким “лахвал хадис”ни йўлида мол-давлат сарфланмаслиги мумкин, бу ердаги сотиб олишдан бўлган манзур, шахснинг гумрох бўлиши назарда тутилган,чунки у бу холатда ботил сўзни хақ сўздан ва зиённи манфаъатдан кўра афзал кўради, шахсдаги гумрохликни энг катта аломати хақ сўзни ўрнига ботилни танлашидур.

Бугунги кунда “лахвал хадис” ни бизларнинг жамиятимиздаги ўрни қандай? Гумрох  ва саргардон қиладиган абзорларни жамланмаси қуйидагилардан иборат, спутник аппарати, телефонлар,компютер, бутун жахон кофирларининг ё муртадлар, мунофиқлар ва секулярзадаларга тегишли турли- туман каналларни очиб кўриш ва фасодни таълим берадиган марказлар. Мана булар пичоқ,қурол, граната, мина каби икки хил усул билан фойдаланса бўладиган абзор хисобланади, буларни хеч ким харом қила олмайди, балки бу ерда ана бу абзорлардан фойдаланиш усули ва равиши шахсни фасодга ботириб ташлайди.

Ха, хозирги даврда мусиқадан ташқари бизлар кўриб турган жуда кўп нарсалар фасодни булоғига айланган, уларни  жумласига турли- туман спутник каналлари, уларда қуйилаётган филмлар, бутун жахон секуляр кофирларини ва махаллий муртадларни,мунофиқларни, секулярзадаларни ўзаро тўпланишлари, ана ўшанча интернетдаги ижтимоъий каналлар киради, бу нарсалар назр ибни хорисга ўхшаганлар ёки сахобаларни ва тобеъинларни асридаги мусиқа тарафдорларидан кўра баттарроқ ва замонавийроқ усул ва равиш билан мўъминларга, аллохни шариатидаги қонунга ва хатто мўъминларни борлиғига хамла қилишган.

Бугунги кунда тарихий достонлар ва ёлғон,қадимий,поясиз, асоссиз афсоналар шаклида назр ибни хорисга ўхшаган минглаб кишиларнинг тарихий ўтмишлари тўқиб чиқарилган, мана бу хаёлий достонлар ва афсоналарни янги насл  олий ўқув юртларида замонавий услуб ва систематик равишда секуляризм динининг куфр мактабларини химояси остида таълим олишади ва тоғутларнинг таълим олиш марказлари ва фосид ахборот воситалари одамларни миясига қуйишади,бундан ташқари қадимий ва  афсонавий тарихни панохи остида секуляристларнинг,хамда башарият тарихидаги бошқа кофирларнинг  ширкка тўла нотўғри ишончларини ва куфрларини демократия, секуляризм ва янги секуляристик жамият истелохи кўринишида мусулмонларга сингдириб боришяпти,бўлиб хам мана бу бечора мусулмон хулафойи рошидинни асри каби ягона хокимиятга хам эга эмас, уларни на қудрати  ва на убухати бор, панохсиз мусулмонларга қарши олиб борилаётган мана бундай совуқ ва юмшоқ жангни бизлар бутун башарият тарихи давомида  кўрган эмасмиз.

Шунга қарамасдан мусулмон шахс мана бу абзорлардан тўғри фойдаланишни дарк қилмаган холда, ана бу фасод ва гумрох қилувчи абзорларни сотиб олади ва хом холатда  манзилига, оиласига олиб киради ва ўзини, атрофидагиларни гумрох бўлиши учун шароитни  жуда хам осонлик билан мухайё қилади. Агар бугунги кунда ибни Аббос ва ибни Масъудга ўхшаганлар тирик бўлганда ва мусулмонларнинг ўртасидаги “лахвал хадис” ни одамларга кўрсатиб бермоқчи бўлишганда албатта ана бунга ўхшаган ўринларга ишора қилишган бўларди, улар махсусан ота- оналарни  ва хонадонларнинг, хамда жамиятнинг  бошлиқларини бу ишлардан огохлантирган бўлишарди: улар аллохнинг шариат қонунларига душман бўлган кимсаларни йўлидаги гумрохликни сотиб олишяпти, шахсни ўзини ва бошқаларни гумрох бўлишига сабаб бўладиган нарсалар аллохни шариат қонунларида харом эканини ва “лахвал хадис” хисобланишини  улар  тушуниб етишмаяпти, аллох таоло бу нарсаларни кўришдан ва эшитишдан нахий қилган, улар ўзлари сотиб олган нарсалари учун жавоб беришади, чунки улар сотиб олган нарсалари билан хам ўзларининг ва хам бошқаларнинг гумрохлигига , аллохни шариатидаги қонунларини назарга олинмаслигига , аллохнинг шариат қонунларидан узоқлашиб кетилишига сабаб бўлишган.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(34- قیسم)

حاضِرگِی پَیتدَه مُصِیبَتلَر وَ مُشکِلاتلَر جُودَه کوُپ، اوُلَر اَلبَتَّه دَرَجَه لَرگَه تَقسِیملَه نِیشِی کِیرَک وَ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی رَوِیشلَرِیگَه کوُرَه شوُندَی آلدِینگَه حَرَکَت قِیلِیشِیمِیز کِیرَککِی، آخِیرِیدَه جَمِیعیَتِیمِیزنِی اَساسِی مُشکِلاتِی مُوسِیقَه بِیلَن آواز اَیتَه دِیگَن چوُرِیلَر بوُلِیب قالسِین، اَنَه بوُ پَیتگَه کِیلِیب اِبنِ مَسعُودگَه اوُحشَه گَنلَر  «وَ مِنَ النَّاس مَن يَشتِري لَهوَ الحَديثِ ….» دَن مَقصَد آواز اِیکَه نِیگَه قَسَم اِیچِیشسِین، یَعنِی بَعضِیلَر چوُرِیلَرنِی قِیمَّت نَرخگَه ساتِیب آلِیشگَن وَ بُو چُورِیلَر هاحلَه گَن وَقتلَرِیدَه اوُلَرگَه آواز اَیتِیب بِیرِیشگَن، اوُلَر بُو اِیشگَه جوُدَه کوُپ وَقتلَرِینِی صَرفلَشگَن، چوُنکِی اِبنِ مَسعُودنِی اِعتِقادِی بُویِیچَه، سُوو گِیاهلَرنِی اوُسِیشِیگَه سَبَب بُولگَه نِیدِیک، آهَنگلَر هَم اِنسانلَرنِی دِیلِیگَه نِفاقنِی اِیکَه دِی؛ یاکِی اِبنِ عَبّاس کَبِی کِیشِیلَر هَم کِیلِیب اَیتِیشگَنکِی: “لهو الحدیث” دَن مَنضُور چوُرِیلَرنِی مُوسِیقَه بِیلَن آواز اَیتِیشِی یاکِی بِیهُودَه سوُزلَرِیدوُر. حَقِیقَتدَه اوُلَر قَندَی هَم یَحشِی جَمِیعیَت بوُلِیشگَن، چوُنکِی مَنَه بُو نَرسَه اوُلَرنِینگ اَساسِی وَ بِیرِینچِی دَرَجَه لِی مُشکِلاتلَرِی بوُلگَن، حَتَّی اَگَر بُو مُشکِلات مَوجُود بوُلگَن تَقدِیردَه قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگَن اِیش قوُیِیدَگِیچَه بوُلَه دِی:       « و إذا مَرُّوا بِاللَّغوِ مَرَّوا کِراماً» (فرقان/72) اوُلَر ( یَعنِی رَحمَاننِینگ سوُیوُکلِی بَندَه لَرِی) یالغان گوُواهلِیک بِیرمَسلَر وَ لَغو (بِیهُودَه سوُز یا عَمَل) آلدِیدَن اوُتگَن وَقتلَرِیدَه عالِی جَنابلِیک بِیلَن ( یَعنِی اوُندَن یوُز اوُگِیرگَن حاللَرِیدَه) اوُتوُرلَر.

 نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن اِسلامِی حُکوُمَت بار بوُلگَن دَوردَه جَمِیعیَت شوُندَی ساغلام بوُلگَن اِیدِی، لِیکِن شاهِیگَرلِیک وُجوُدگَه کِیلِیب اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت اِیجاد بوُلگَندَن سُونگ، اِسلام دَستَگلَرِی بِیرِین- کِیتِین پارَه بوُلِیشنِی باشلَه دِی وَ بوُلغَه نِیش هَم مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِینِی اوُرتَه سِیدَه اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن کِینگَه یِیب باردِی، جَمِیعیَتدَه کِینگ – کوُلَمدَه تَرقَلگَن مُشکِلاتلَردَن بِیرِی چوُرِیلَر تامانِیدَن اِجرا قِیلِینَه دِیگَن مُوسِیقَه بوُلگَن اِیدِی، شوُ سَبَبلِی هَم عُمَر اِبنِ عَبدُالعَزِیز رَحِمَهُ الله دِیک کِیشِی هَم فَرزَندِینِی مُعَلِّمِیگَه یازگَن مَکتوُبِیدَه اَیتَه دِیکِی: سِیزدَن بِیرِینچِی بوُلِیب تَعلِیم آلَه دِیگَن نَرسَه سِی مُوسِیقَه دَن نَفرَتلَه نِیش بوُلِیشِی کِیرَک، چوُنکِی اوُ شَیطاننِی بوُلاغِیدَن کِیلِیب چِیققَن بوُلِیب، عاقِبَتِی اِیسَه پَروَردِیگارنِی غَضَبِیگَه آلِیب بارَه دِی. عُمَر اِبنِ عَبدُالعَزِیز رَحِمَهُ الله خُلَفایِی راشِیدِیندَن کِییِینگِی اِینگ  عادِل شاهلَردَن بوُلگَه نِیگَه قَرَمَسدَن، مُوسِیقَه گَه قَرَب تارتِیلِیب کِیتگَن کِیمسَه لَرگَه تَعزِیر هَم تَعیِین قِیلگَن اِیمَس وَ بُو بارَه دَه اِجرا قِیلسَه بوُلَه دِیگَن حُدوُد هَم مَوجُود اِیمَسدِی، بَلکِی بوُنِی تَنها چارَه سِی “مَنفِی مُبارَزَه” بوُلگَن خالاص.

 “مَنفِی مُبارَزَه” مَثَلا: فَلان اِعتِراضدَه یا سَیلاودَه یا مَجلِیسدَه اِیشتِراک اِیتمَسلِیک یا فَلان مَکانگَه بارمَسلِیک یا فَلان اَخبارات کَنَلِیگَه کِیرمَسلِیک یا فَلان مَخصُولاتنِی ساتِیب آلمَسلِیک: مَثَلاً اِمامِی مالِک رَحِمَهُ الله چوُرِیلَر تامانِیدَن مُوسِیقَه بِیلَن آهَنگ اَیتِیلِیشِی وَ توُرلِی – هِیل مُوسِیقَه لِی یِیغِیلِیشلَر اوُتکَه زِیلِیشِیگَه قَرشِی مَنفِی مُبارَزَه بوُلِیشِی اوُچُون قوُیِیدَگِیچَه فَتوا بِیرگَن اِیدِی: کِیمکِی چوُرِی ساتِیب آلگَن بوُلسَه وَ ساتِیب آلگَندَن سُونگ بُو چوُرِی آهَنگ اَیتِیشِیدَن خَبَر تاپسَه، بُو نَرسَه نِی عَیب حِسابلَب اِیگَه سِیگَه قَیتَه رِیب بِیرسَه بوُلَه دِی.

سُلَیمان تَمِیمِی یِیتِیملَرگَه مِعراث بوُلِیب قالگَن آهَنگ اَیتَه دِیگَن چوُرِینِی ساتِیشنِی هاحلَشگَن پَیتِیدَه اوُلَرگَه قَرَتَه اَیتَه دِیکِی: اوُنِی آهَنگ اَیتِیش صِیفَتِینِی اَیتمَسدَن توُرِیب ساتِیلِیشِی کِیرَک،اَگَر آهَنگ اَیتِیش صِیفَتِینِی اَیتِیلسَه 20000 دِرهَم وَ اَیتِیلمَه گَن صُورَتدَه 2000 دِرهَم بَهالَنگَن تَقدِیردَه هَم، اوُنِی صِیفَتِینِی ذِکر قِیلِیش دُرُست بوُلمَیدِی. اَگَر آوازنِی مَنفَعَتِی مُباه بوُلگَندَه، بوُندَی مالنِی یِیتِیملَرگَه مَنع قِیلِینمَسدِی.

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله اَیتَه دِیکِی: اَگَر چوُرِینِی اِیگَه سِی آدَملَرنِی چوُرِیسِینِی آوازِینِی اِیشِیتِیشگَه چَه قِیرسَه، اوُ سَفِیه،اَخماق سَنَلَه دِی وَ اوُنِی گوُواهلِیگِی قَبوُل قِیلِینمَیدِی، بُو آدَمنِی دَیُوس هَم دِییِیلَه دِی. قاضِی اَبُو طَیِّب اَیتَه دِیکِی: بُو چوُرِینِی اِیگَه سِی آدَملَرنِی باطِلگَه دَعوَت قِیلگَه نِی سَبَبلِی سَفِیه، اَخماق سَنَلَه دِی، آدَملَرنِی باطِلگَه چَه قِیرگَن،دَعوَت قِیلگَن هَر قَندَی کِیمسَه سَفِیه، فاسِق حِسابلَه نَه دِی.

 بوُلَرنِی هَمَّه سِینِی خوُلاصَه قِیلگَن حالدَه قَتادَه اَیتَه دِیکِی، اَلله گَه قَسَمکِی بَلکِیم “لَهوَ الحَدِیث”نِی یوُلِیدَه مال- دَولَت صَرفلَنمَسلِیگِی موُمکِین، بُو یِیردَگِی ساتِیب آلِیشدَن بوُلگَن مَنضُور، شَخصنِینگ گوُمراه بوُلِیشِی نَظَردَه توُتِیلگَن، چوُنکِی اوُ بُو حالَتدَه باطِل سوُزنِی حَق سوُزدَن وَ زِیاننِی مَنفَعَتدَن کوُرَه اَفضَل کوُرَه دِی، شَخصدَگِی گوُمراهلِیکنِی اِینگ کَتتَه عَلامَتِی حَق سوُزنِی اوُرنِیگَه باطِلنِی تَنلَشِیدوُر.

 بوُگوُنگِی کوُندَگِی “لَهوَ الحَدِیث”نِی بِیزلَرنِینگ جَمِیعیَتِیمِیزدَگِی اوُرنِی قَندَی؟ گوُمراه وَ سَرگَردان قِیلَه دِیگَن اَبزارلَرنِی جَملَنمَه سِی قوُیِیدَگِیلَردَن عِبارَت،سپُوتنِیک اَپپَه رَتِی، تِیلِیفانلَر،کامپُوتِیر، بوُتوُن جَهان کافِرلَرِینِینگ یا مُرتَدلَر،مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرگَه تِیگِیشلِی توُرلِی- توُمَن کَنَللَرنِی آچِیب کوُرِیش وَ فَسادنِی تَعلِیم بِیرَه دِیگَن مَرکَزلَر. مَنَه بوُلَر پِیچاق، قوُرال،گرَه نَتَه،مِینَه کَبِی اِیککِی هِیل اوُصُول بِیلَن فایدَه لَنسَه بوُلَه دِیگَن اَبزار حِسابلَه نَه دِی، بوُلَرنِی هِیچ کِیم حَرام قِیلَه آلمَیدِی، بَلکِی بُو یِیردَه اَنَه بُو اَبزارلَردَن فایدَه لَه نِیش اوُصُولِی وَ رَوِیشِی شَخصنِی فَسادگَه باتِیرِیب تَشلَیدِی.

حَه، حاضِرگِی دَوردَه مُوسِیقَه دَن تَشقَه رِی بِیزلَر کوُرِیب توُرگَن جُودَه کوُپ نَرسَه لَر فَسادنِی بوُلاغِیگَه اَیلَنگَن، اوُلَرنِی جُملَه سِیگَه توُرلِی- تُومَن سپوُتنِیک کَنَللَرِی، اوُلَردَه قوُیِیلَه یاتگَن فِیلملَر، بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی،مُنافِقلَرنِی،سِکوُلارزَدَه لَرنِی اوُزَرا توُپلَه نِیشلَرِی، اَنَه اوُشَنچَه اِینتِیرنِیتدَگِی اِجتِمائِی کَنَللَر کِیرَه دِی، بُو نَرسَه لَر نَضر اِبنِ حارِثگَه اوُحشَه گَنلَر یاکِی صَحابَه لَرنِی وَ تابِعِینلَرنِی عَصرِیدَگِی مُوسِیقَه طَرَفدارلَرِیدَن کوُرَه بَتتَرراق وَ زَمانَه وِیراق اوُصُول وَ رَوِیش بِیلَن مُؤمِنلَرگَه،اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه وَ حَتَّی مُؤمِنلَرنِی بارلِیغِیگَه حَملَه قِیلِیشگَن.

بوُگوُنگِی کوُندَه تَرِیخِی داستانلَر وَ یالغان،قَدِیمِی،پایَه سِیز، اَساسسِیز اَفسانَه لَر شَکلِیدَه نَضر اِبنِ حارِثگَه اوُحشَه گَن مِینگلَب کِیشِیلَرنِینگ تَرِیخِی اوُتمِیشلَرِی توُقِیب چِیقَه رِیلگَن، مَنَه بُو خَیالِی داستانلَر وَ اَفسانَه لَرنِی یَنگِی نَسل عالِی اوُقوُو یوُرتلَرِیدَه زَمانَه وِی اوُصلوُب وَ سِیستِیمَه تِیک رَوِیشدَه سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ کُفر مَکتَبلَرِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه تَعلِیم آلِیشَه دِی وَ طاغوُتلَرنِینگ تَعلِیم آلِیش مَرکَزلَرِی وَ فاسِد اَخبارات واسِیطَه لَرِی آدَملَرنِی مِییَه سِیگَه قوُیِیشَه دِی، بوُندَن تَشقَه رِی قَدِیمِی وَ اَفسانَه وِی تَرِیخنِی پَناهِی آستِیدَه سِکوُلارِیستلَرنِینگ، هَمدَه بَشَرِیَت تَرِیخِیدَگِی باشقَه کافِرلَرنِینگ شِیرککَه توُلَه ناتوُغرِی اِیشانچلَرِینِی وَ کُفرلَرِینِی دِیماکرَه تِیَه، سِکوُلارِیزم وَ یَنگِی سِکوُلارِیستِیک جَمِیعیَت اِصطِلاحِی کوُرِینِیشِیدَه مُسُلمانلَرگَه سِینگدِیرِیب بارِیشیَپتِی، بوُلِیب هَم مَنَه بُو بِیچارَه مُسُلمان خُلَفایِی راشِیدِیننِی عَصرِی کَبِی یَگانَه حاکِمِیَتگَه هَم اِیگَه اِیمَس، اوُلَرنِی نَه قُدرَتِی وَ نَه اوُبُهَتِی بار، پَناهسِیز مُسُلمانلَرگَه قَرشِی آلِیب بارِیلَه یاتگَن مَنَه بوُندَی ساوُوق وَ یوُمشاق جَنگنِی بِیزلَر بوُتوُن بَشَرِیَت تَرِیخِی دَوامِیدَه کوُرگَن اِیمَسمِیز.

 شُونگَه قَرَمَسدَن مُسُلمان شَخص مَنَه بُو اَبزارلَردَن توُغرِی فایدَه لَه نِیشنِی دَرک قِیلمَه گَن حالدَه، اَنَه بُو فَساد وَ گوُمراه قِیلوُچِی اَبزارلَرنِی ساتِیب آلَه دِی وَ خام حالَتدَه مَنزِیلِیگَه،عائِلَه سِیگَه آلِیب کِیرَه دِی وَ اوُزِینِی،اَطرافِیدَه گِیلَرنِی گوُمراه بوُلِیشِی اوُچُون شَرائِطنِی جُودَه هَم آسانلِیک بِیلَن مُهَیّا قِیلَه دِی. اَگَر بوُگوُنگِی کوُندَه اِبنِ عَبّاس وَ اِبنِ مَسعُودگَه اوُحشَه گَنلَر تِیرِیک بوُلگَندَه وَ مُسُلمانلَرنِینگ اوُرتَه سِیدَگِی “لَهوَ الحَدِیث”نِی آدَملَرگَه کوُرسَه تِیب بِیرماقچِی بوُلِیشگَندَه اَلبَتَّه اَنَه بوُنگَه اوُحشَه گَن اوُرِینلَرگَه اِیشارَه قِیلِیشگَن بوُلَردِی، اوُلَر مَخصُوصاً آتَه – آنَه لَرنِی وَ خانَدانلَرنِینگ، هَمدَه جَمِیعیَتنِینگ باشلِیقلَرِینِی بوُ اِیشلَردَن آگاهلَنتِیرگَن بوُلِیشَردِی: اوُلَر اَلله نِینگ شَرِیعَت قانوُنلَرِیگَه دُشمَن بوُلگَن کِیمسَه لَرنِی یوُلِیدَگِی گوُمراهلِیکنِی ساتِیب آلِیشیَپتِی، شَخصنِی اوُزِینِی وَ باشقَه لَرنِی گوُمراه بوُلِیشِیگَه سَبَب بوُلَه دِیگَن نَرسَه لَر اَلله نِی شَرِیعَت قانوُنلَرِیدَه حَرام اِیکَه نِینِی وَ “لَهوَ الحَدِیث” حِسابلَه نِیشِینِی اوُلَر توُشوُنِیب یِیتِیشمَه یَپتِی، اَلله تَعالَی بُو نَرسَه لَرنِی کوُرِیشدَن وَ اِیشِیتِیشدَن نَهِی قِیلگَن، اوُلَر اوُزلَرِینِی ساتِیب آلگَن نَرسَه لَرِی اوُچُون جَواب بِیرِیشَه دِی، چوُنکِی اوُلَر ساتِیب آلگَن نَرسَه لَرِی بِیلَن هَم اوُزلَرِینِی وَ هَم باشقَه لَرنِی گوُمراهلِیگِیگَه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِینِی نَظَرگَه آلِینمَسلِیگِیگَه، اَلله نِینگ شَرِیعَت قانوُنلَرِیدَن اوُزاقلَه شِیب کِیتِیلِیشِیگَه سَبَب بوُلِیشگَن.

(دوامی بار…….)