وَاعْتَصِمُوا

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(84- қисм)

 Одамлар махаллий муртад секуляристлардан ташқари ироқдаги курдистон исломий жамоатига ёки ироқдаги курдистон исломий иттиходиясига ё ироқ исломий хизбига, афғонистондаги  Раббонийни жамоатига, сайёфни тўдасига, Хикматёрни гурухига ёки тожикистондаги Абдуллох Нурийни тўдасига ва суриядаги, ямандаги, сумалидаги бошқа гурухларга ўхшаган зохирда исломгаро ахзобларни кўришди, мана бу ахзоблар ана ўшанча захматларни, поймол бўлган қонларни самарасини охирида икки қўллаб секуляризм динини диктаторлигига ва махаллий муртадларга тақдим қилишганини, хамда улар  бир ажойиб ўзгариш билан  секуляризм динининг диктаторлиги учун дўстга ва шариатгаро мужохидлар учун эса душманга  айланиб қолганликларини ва босиб олинган миллатларини ва диёрларини  хақиқий шаръий истакларини, орзуларини хаммасини оёқ –ости қилганликларини одамлар яхши билишади.      

Мана бу дастадаги мусулмонларнинг бундай шубхалари ва иккиланишларига анча йиллардан буён вахдатгаро шўро рахбарлигидаги исломий уйғониш харакати амалда турли-хил ўринларда турли-туман муносабатлар  орқали жавоб бериб келяпган, аммо бундан ташқари мана бу дастадаги мусулмонлар бу харакатнинг пойбандлигини меъзони хақида огох бўлишлари учун одамларнинг бархақ истакларини пойдеворининг усулларини, тоғутга куфр келтиришни, валоъ ва бароъни, шўронинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдати сари вохид раъйига огохона тобеъ бўлишни амалда ўша кунни луғати билан баён қилишсин, ва бу ишдан бош тортишмасин ва мана бу шаръий равишга ўрганишсин ва шариатга амал қилувчи мусулмонларнинг кенг- қамровли харакатини жохилият ва хужумчи секуляристик диктаторлигини устидаги муқаррар ғалабасига ёрдам берсин ва унинг хар кунги шавкатини кўпайтиришсин. Бизлар кундалик эхтиёжларимизга муносиб холда ва экин учун тайёрлаб қўйилган ерларимизга муносиб равишда – ёки тайёр холдаги – доналаримизни экамиз ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга эргашган холда сўзларимиз ва амалларимизни хукумат қудратини касб қилишимиздан олдин ва кейин тартибга соламиз ва бу борада қарор қабул қилишни вохид шўрони ижтиходига ва уни вохид ижмоъсига топширамиз.

Кимки шошилса ва янги кунга муносиб холда харакат қилмаса ва хар бир даврни ўзига боғлиқ бўлган ишларни аралаштириб вақтидан олдин тақдим қилиш ё кечикишларни хосил қилса, ўзидан бир озгина бўлса хам шубхаланмаса, шуни яхши билсинки, у жиходни ва вохид мақсад сари қилинадиган онгли харакатни сахих йўлидан тойилибди ва бошқа йўлга ўтиб қолибди, бундай киши  ўзини ислох қилишга ва назарини ўзгартиришга эхтиёжи бор.

 Биродарлармиз ва опа- сингилларимиздаги ихтилофларни ва хатто ақидавий, рафторий булғанишларни хал қилишни даражама- даража бўлиши хақида қуйидаги нуқтага ишора қилиниши керак, бу мушкилотларни мархалама- мархала хал қилинади ва ихтилофларни хал қилиш хам мархалаларга кўра амалга оширилади ва бундан ташқари ислохотларни, тарбияни  ижро қилиш хам мархалама – мархала олиб борилади. Агар ихтилоф мавжуд бўлган катта ё кичик бир масалага дучор бўладиган бўлсак, мана бу мушкил ё ихтилофни хал қилишни уни хал қилиниши учун бизлар  мухайё қилган ёки уни хал қилиниши учун мухайё қилинган  замонга топширишимиз керак, бу яъни ихтилофларни хал қилиш ва ислохотларни  амалга ошириш  учун мархалама- мархала харакат қилишлик деганидур.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам саййидимиз Иброхим қурганларига ўхшаб  каъбани қурилиши ва уни қайта таъмирланиш замони хали етиб келмаганлиги сабабли, бу ишни амалга оширишдан пархез қиладилар. Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо бу борада росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қиладиларки:

 «أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ قَوْمَكِ حِينَ بَنَوْا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ» فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَفَلَا تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَفَعَلْتُ»      

Қавминг каъбани бино қилган пайтларида Иброхимни биносини қисқа қилиб қўйганликларини кўрмадингми? Шунда айтдимки: Иброхим бино қилган чорчўп бўйича худони уйини бино қилишни хохламайсизми? Мархамат қилдилар: агар сени қавминг куфрдан янги чиқмаганларида бу ишни қилган бўлардим.  

  یا ام المومنین می فرماید: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ، وَلَجَعَلْتُهَا عَلَى أَسَاسِ إِبْرَاهِيمَ، فَإِنَّ قُرَيْشًا حِينَ بَنَتِ الْبَيْتَ اسْتَقْصَرَتْ، وَلَجَعَلْتُ لَهَا خَلْفًا»

Мана бу мазмундаги ривоятлар жуда кўп. Хар қандай холатда хам росулуллох саллаллоху алахйи васаллам мана бу ислохот учун шароит ва муқаддамотлар хали мухайё бўлмаганлиги сабабли ва уни вақти етиб келмаганлиги ва бу ислохотларни амалга оширишлик баттарроқ оқибатларни вужудга келтириши мумкинлиги  ва бу мункарни йўқотишлик унданда каттароқ мункарга сабаб бўлгани учун, унга керакли шароит мухайё бўлмагунича бу ишни амалга оширишдан бош тортганлар ва кўриб турганимиздек бутун умрлари давомида хам бу ислохотларни қилишга муваффақ бўлмаганлар.

Мана бу борада муқаддамотларни тайёрлашга ва муносиб шароитни мухайё қилиниши ва муносиб замонга етиш лозимлигига жуда кўп мисоллар мавжуд, масалан бир аёл кишини намоз ўқиши хам ўзига хос муқаддамотларга эга, улар хам эркак кишиларга ўхшаб табиий холатда тахорат олишлари ва қиблага юзланишлари керак, алохида шароитда эса у шундай холатга тушиб қоладики, уни ўзини муносиб  вақти етиб келмагунча сабр қилишга хам мажбур бўлади. Мана бу мажбурий холат шахсни ўзини қўлида эмас, аммо орада шундай холатлар хам учрайдики, бундай изтирорий холатлар ўртадан кўтарилмагунча сабр қилишга тўғри келади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(84- قیسم)

آدَملَر مَحَلِّی مُرتَد سِکوُلارِیستلَردَن تَشقَرِی عِراقدَگِی کوُردِستان اِسلامِی جَماعَتِیگه یاکِی عِراقدَگِی کوُردِستان اِسلامِی اِتِّحادِیَه سِیگه یا عِراق اِسلامِی حِزبِیگه اَفغانِستاندَگِی رَبّانِینِی جَماعَتِیگه، سَیّافنِی توُدَه سِیگه، حِکمَتیارنِی گوُرُوهِیگه یاکِی تاجِکِستاندَگِی عَبدُالله نوُرِینِی توُدَه سِیگه وَ سُورِیَه دَگِی، یَمَندَگِی، سوُمالِیدَگِی باشقَه گوُرُوهلَرگه اوُحشَه گن ظاهِردَه اِسلامگرا اَحزابلَرنِی کوُرِیشدِی، مَنَه بُو اَحزابلَر اَنَه اوُشَنچَه ذَهمَتلَرنِی، پایمال بوُلگن قانلَرنِی ثَمَرَه سِینِی آخِیرِیدَه اِیککِی قوُللَب سِکوُلارِیزم دِینِینِی دِیکتَه تارلِیگِیگه وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرگه تَقدِیم قِیلِیشگه نِینِی، هَمدَه اوُلَر بِیر عَجایِیب اوُزگه رِیش بِیلَن سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ دِیکتَه تارلِیگِی اوُچُون دوُستگه وَ شَرِیعَتگرا مُجاهِدلَر اوُچُون اِیسَه دُشمَنگه اَیلَه نِیب قالگنلِیکلَرِینِی وَ باسِیب آلِینگن مِللَتلَرِینِی وَ دِیارلَرِینِی حَقِیقِی شَرعِی اِیستَکلَرِینِی،آرزوُلَرِینِی هَمَّه سِینِی آیاق- آستِی قِیلگنلِیکلَرِینِی آدَملَر یَحشِی بِیلِیشَه دِی.

مَنَه بُو دَستَه دَگِی مُسُلمانلَرنِینگ بوُندَی شُبهَه لَرِی وَ اِیککِیلَه نِیشلَرِیگه اَنچَه یِیللَردَن بوُیان وَحدَتگرا شوُرا رَهبَرلِیگِیدَگِی اِسلامِی اوُیغانِیش حَرَکَتِی عَمَلدَه توُرلِی- هِیل اوُرِینلَردَه توُرلِی- توُمَن مُناسَبَتلَر آرقَه لِی جَواب بِیرِیب کِیلیَپگن، اَمّا بوُندَن تَشقَرِی مَنَه بُو دَستَه دَگِی مُسُلمانلَر بُو حَرَکَتنِینگ پایبَندلِیگِینِی مِعزانِی حَقِیدَه آگاه بوُلِیشلَرِی اوُچُون آدَملَرنِینگ بَرحَق اِیستَکلَرِینِی پایدِیوارِینِینگ اوُصُوللَرِینِی، طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشنِی، وَلاء  وَ بَراءنِی، شوُرانِینگ آنگلِی،مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتِی سَرِی واحِد رَعیِیگه آگاهانَه تابِع بوُلِیشنِی عَمَلدَه اوُشَه کوُننِی لوُغَتِی بِیلَن بَیان قِیلِیشسِین وَ بُو اِیشدَن باش تارتِیشمَه سِین وَ مَنَه بُو شَرعِی رَوِیشگه اوُرگه نِیشسِین وَ شَرِیعَتگه عَمَل قِیلوُچِی مُسُلمانلَرنِینگ کِینگ – قَمراولِی حَرَکَتِینِی جاهِلِیَت وَ هُجُومچِی سِکوُلارِیستِیک دِیکتَتارلِیگِینِی اوُستِیدَگِی مُقَرَّر غَلَبَه سِیگه یاردَم بِیرسِین وَ اوُنِینگ هَر کوُنگِی شَوکَتِینِی کوُپَیتِیرِیشسِین. بِیزلَر کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیمِیزگه مُناسِب حالدَه وَ اِیکِین اوُچُون تَیّارلَب قوُیِیلگن یِیرلَرِیمِیزگه مُناسِب رَوِیشدَه – یاکِی تَیّار حالدَگِی – دانَه لَرِیمِیزنِی اِیکَه مِیز وَ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمگه اِیرگشگن حالدَه سوُزلَرِیمِیز وَ عَمَللَرِیمِیزنِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی کَسب قِیلِیشِیمِیزدَن آلدِین وَ کِییِین تَرتِیبگه سالَه مِیز وَ بُو بارَدَه قَرار قَبوُل قِیلِیشنِی واحِد شوُرانِی اِجتِهادِیگه وَ اوُنِی واحِد اِجماعسِیگه تاپشِیرَه مِیز.

کِیمکِی شاشِیلسَه وَ یَنگِی کوُنگه مُناسِب حالدَه حَرَکَت قِیلمَسَه وَ هَر بِیر دَورنِی اوُزِیگه باغلِیق بوُلگن اِیشلَرنِی اَرَلَشتِیرِیب وَقتِیدَن آلدِین تَقدِیم قِیلِیش یا کِیچِیکِیشلَرنِی خاصِل قِیلسَه، اوُزِیدَن بِیر آزگِینَه بوُلسَه هَم شُبهَه لَنمَسَه، شوُنِی یَحشِی بِیلسِینکِی، اوُ جِهادنِی وَ واحِد مَقصَد سَرِی قِیلِینَه دِیگن آنگلِی حَرَکَتنِی صَحِیح یوُلِیدَن تایِیلِیبدِی وَ باشقَه یوُلگه اوُتِیب قالِیبدِی، بوُندَی کِیشِی اوُزِینِی اِصلاح قِیلِیشگه وَ نَظَرِینِی اوُرگرتِیرِیشگه اِیختِیاجِی بار.

بِرادَرلَرِیمِیز وَ آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزدَگِی اِیختِلافلَرنِی وَ حَتَّی عَقِیدَه وِی، رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَرنِی حَل قِیلِیشنِی دَرَجَمَه – دَرَجَه بوُلِیشِی حَقِیدَه قوُیِیدَگِی نوُقطَه گه اِیشارَه قِیلِینِیشِی کِیرَک، بُو مُشکِلاتلَرنِی مَرحَلَمَه – مَرحَلَه حَل قِیلِینَه دِی وَ اِیختِلافلَرنِی حَل قِیلِیش هَم مَرحَلَه لَرگه کوُرَه عَمَلگه آشِیرِیلَه دِی وَ بوُندَن تَشقَرِی اِصلاحاتلَرنِی، تَربِیَه نِی اِجرا قِیلِیش هَم مَرحَلَمَه – مَرحَلَه آلِیب بارِیلَه دِی. اَگر اِیختِلاف مَوجُود بُولگن کَتتَه یا کِیچِیک بِیر مَسَلَه گه دوُچار بوُلَه دِیگن بوُلسَک، مَنَه بُو مُشکِیل یا اِیختِلافنِی حَل قِیلِیشنِی اوُنِی حَل قِیلِینِیشِی اوُچُون بِیزلَر مُهَیّا قِیلگن یاکِی اوُنِی حَل قِیلِینِیشِی اوُچُون مُهَیّا قِیلِینگن زَمانگه تاپشِیرِیشِیمِیز کِیرَک، بُو یَعنِی اِیختِلافلَرنِی حَل قِیلِیش وَ اِصلاحاتلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیش اوُچُون مَرحَلَمَه – مَرحَلَه حَرَکَت قِیلِیشلِیک دِیگه نِیدوُر.

رَسُول الله صَلَّی الله  عَلَیهِ وَسَلَّم سَیِّیدِیمِیز اِبراهِیم قوُرگه نِیگه اوُحشَب کَعبَه نِی قوُرِیلِیشِی وَ اوُنِی قَیتَه تَعمِیرلَه نِیش زَمانِی هَلِی یِیتِیب کِیلمَه گنلِیگِی سَبَبلِی، بُو اِیشنِی عَمَلگه آشِیرِیشدَن پَرهِیز قِیلَه دِیلَر. اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه رَضِیَ الله عَنها بُو بارَه دَه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن رِوایَت قِیلَه دِیلَرکِی:

«أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ قَوْمَكِ حِينَ بَنَوْا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ» فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَفَلَا تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَفَعَلْتُ»     ^[1]

قَومِینگ کَعبَه نِی بِینا قِیلگن پَیتلَرِیدَه اِبراهِیمنِی بِیناسِینِی قِیسقَه قِیلِیب قوُیگنلِیکلَرِینِی کوُرمَه دِینگمِی؟ شوُندَه اَیتدِیمکِی: اِبراهِیم بِینا قِیلگن چارچوُپ بوُیِیچَه خُدانِی اوُیِینِی بِینا قِیلِیشنِی هاحلَه مَیسِیزمِی؟ مَرحَمَت قِیلدِیلَر: اَگر سِینِی قَومِینگ کُفردَن یَنگِی چِیقمَه گنلَرِیدَه بُو اِیشنِی قِیلگن بوُلَردِیم.

یاکِی اُمُّ المُؤمِنِین مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ، وَلَجَعَلْتُهَا عَلَى أَسَاسِ إِبْرَاهِيمَ، فَإِنَّ قُرَيْشًا حِينَ بَنَتِ الْبَيْتَ اسْتَقْصَرَتْ، وَلَجَعَلْتُ لَهَا خَلْفًا»^[2]

مَنَه بُو مَضمُوندَگِی رِوایَتلَر جُودَه کُوپ. هَر قَندَی حالَتدَه هَم رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَنَه بُو اِصلاحات اوُچُون شَرائِط وَ مُقَدَّماتلَر هَلِی مُهَیّا بوُلمَه گنلِیگِی سَبَبلِی وَ اوُنِی وَقتِی یِیتِیب کِیلمَه گنلِیگِی  وَ بُو اِصلاحاتلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیشلِیک بَتتَرراق عاقِبَتلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشِی موُمکِینلِیگِی وَ بُو مُنکَرنِی یوُقاتِیشلِیک اوُندَندَه کَتتَه راق مُنکَرگه سَبَب بوُلگه نِی اوُچُون، اوُنگه کِیرَکلِی شَرائِط مُهَیّا بوُلمَه گوُنِیچَه بوُ اِیشنِی عَمَلگه آشِیرِیشدَن باش تارتگنلَر وَ کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک بوُتوُن عُمرلَرِی دَوامِیدَه هَم بُو اِصلاحاتلَرنِی قِیلِیشگه مُوَفَّق بوُلمَه گنلَر.

مَنَه بُو بارَدَه مُقَدَّماتلَرنِی تَیّارلَشگه وَ مُناسِب شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلِینِیشِی وَ مُناسِب زَمانگه یِیتِیش لازِملِیگِیگه جُودَه کوُپ مِثاللَر مَوجُود، مَثَلاً بِیر عَیال کِیشِینِی نَماز اوُقِیشِی هَم اوُزِیگه خاص مُقَدَّماتلَرگه اِیگه، اوُلَر هَم اِیرکَک کِیشِیلَرگه اوُحشَب طَبِیعِی حالَتدَه طَهارَت آلِیشلَرِی وَ قِبلَه گه یوُزلَه نِیشلَرِی کِیرَک، اَلاهِیدَه شَرائِطدَه اِیسَه اوُ شُوندَی حالَتگه توُشِیب قالَه دِیکِی، اوُنِی اوُزِینِی مُناسِب وَقتِی یِیتِیب کِیلمَه گوُنچَه صَبر قِیلِیشگه مَجبُور بوُلَه دِی. مَنَه بُو مَجبُورِی حالَت شَخصنِی اوُزِینِی قوُلِیدَه اِیمَس، اَمّا آرَه دَه شوُندَی حالَتلَر هَم اوُچرَیدِیکِی، بوُندَی اِضطِرارِی حالَتلَر اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلمَه گوُنچَه صَبر قِیلِیشگه توُغرِی کِیلَه دِی.

(دوامی بار…….)

---

[1]صحيح البخاري – (4506) . صحيح مسلم – الحج (1333) . سنن الترمذي – الحج (875)  . سنن النسائي – مناسك الحج (2901)

[2]صحيح البخاري – العلم (126). صحيح مسلم – الحج (1333) سنن الترمذي – الحج (875)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(84- قسمت)

مردم علاوه بر سکولاریستهای مرتد محلی احزاب به ظاهر اسلام گرای زیادی چون جماعت اسلامي كردستان عراق واتحاديه اسلامي كردستان عراق، حزب اسلامي عراق، جماعت رباني، دارودسته ی سياف و گروه حکمتیاردر افغانستان و دارودسته ی عبدالله نوری در تاجیکستان و دیگران در سوریه و یمن و صومالی و سایر سرزمینها را دیده اند که دست آخر ثمره آنهمه زحمات و خونهاي پايمال شده را دو دستي تقديم ديكتاتوري دین سكولاريسم و مرتدين محلي اش کرده اند و در يك چرخش عجيب تبديل به دوستاني برای ديكتاتوري دین سكولاريسم و دشمناني برعليه مجاهدین شریعت گرا و زير پا گذاشتن تمام خواست و آرزوهاي بر حق شرعی ملت و سرزمين تحت اشغال خودشان شده اند .

اين گونه شبهات و دودلي های این دسته از مسلمین را هر چند كه سالهاست جنبش بيداري اسلامي به رهبري شورای وحدت گراء عملاً در برخورد با اوضاع مختلف در موقعيت هاي مختلف پاسخ داده، اما باز بايد برای اطلاع این دسته از مسلمین از ميزان پايبندي اين جریان به اصول زير بنايي خواسته هاي بر حق مردم، كفر به طاغوت، ولاء و براء، تبعیت آگاهانه از رای واحد شورا به سمت و سوی وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی را به زبان روز عملاً اعلام کنند و از آن تخطي نکنند و با این روش شرعی انس بگیرند و جریان فراگیر مسلمین شریعت گرا را در مسير پيروزي حتمي اش بر جاهليت  و ديكتاتوري سكولاريستي مهاجم ياري برسانند و برشوكت روز افزون آن اضافه کنند. ما متناسب با نیازهای روزمان و متناسب با زمینهائی که برای کشت فراهم کردیم – یا فراهم هستند- بذرها را می کاریم و به پیروی از رسول الله صلی الله علیه وسلم گفتارها و اعمالمان را قبل و بعد از كسب قدرت وحكومت تنظيم می کنیم و تصمیم گیری در این زمینه ها را به اجتهاد شورای واحد و اجماع واحد آن واگذار می کنیم .

کسی که عجله کند و متناسب با روز پیش نرود و امور مربوط به هر دوره را با هم قاطي کرده وتقديم وتاخيري درآنها به وجود بیاورد، بدون آنكه كوچكترين شكي به خودش راه بدهد باید بداند كه از مسير صحيح جهاد و حرکت آگاهانه به سمت و سوی هدف واحد لغزيده و در مسير ديگری قرار گرفته كه نياز به اصلاح وتجديد نظر دارد.

نکته ای که در توضیح تدریجی بودن حل اختلافات و حتی آلودگی های عقیدتی و رفتاری برادران و خواهرانمان لازم است به آن اشاره کنیم این است که باید به مرحله ای بودن حل مشکلات ، و مرحله ای بودن حل اختلافات، و علاوه بر این به مرحله ای اجراء کردن اصلاحات و تربیت معتقد بود . اگریک مسأله ی بزرگ یا کوچکی پیش آمد که فعلا روی آن اختلاف وجود دارد باید حل این مشکل یا اختلاف به زمانی واگذار بشود که شرایط را برای حل کردنش آماده و مهیا کرده ایم، و شرایط برای حل کردنش فراهم شده باشد، این یعنی مرحله ای پیش رفتن برای حل اختلافات و پیش بردن اصلاحات.

رسول الله صلی الله علیه وسلم چون زمان اصلاح بنای کعبه و بازسازی آن به همان شیوه ای که سیدنا ابراهیم ساخته بود نرسیده بود از این کار پرهیز می کند. ام المومنین عایشه رضی الله عنها در این زمینه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت می کند که : «أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ قَوْمَكِ حِينَ بَنَوْا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ» فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَفَلَا تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَفَعَلْتُ»[1]آيا نمي‌بيني قوم تو وقتي كعبه را بنا كردند، آن بناي ابراهيم را كوتاه گذاشتند. گفتم: آيا نمي‌خواهي به همان چارچوبي كه ابراهيم بنا كرده بود خانه خدا را به همان شیوه برگرداني؟ فرمود: اگر نبود كه قوم تو تازه از كفر بيرون آمده‌اند، انجامش مي‌دادم.

یا ام المومنین می فرماید: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ، وَلَجَعَلْتُهَا عَلَى أَسَاسِ إِبْرَاهِيمَ، فَإِنَّ قُرَيْشًا حِينَ بَنَتِ الْبَيْتَ اسْتَقْصَرَتْ، وَلَجَعَلْتُ لَهَا خَلْفًا»[2]

روایتها با این مضمون زیاد هستند. در هر صورت رسول الله صلی الله علیه وسلم چون هنوز مقدمات و زمینه های این اصلاحات فراهم نشده بود، و زمانش نرسیده بود، و انجام این اصلاح پیامدهای بدتری در برداشت، و از بین بردن این منکر به منکر بزرگتری ختم می شد رسول الله صلی الله علیه وسلم از انجام آن تا فراهم شدن زمینه های اصلاح صرف نظر کرد، و دیدیم که در عمر مبارکشان هم موفق به انجام این اصلاحات درجه چندم نشدند.

در این زمینه ی تهیه ی مقدمات و فراهم شدن زمینه مناسب و رسیدن زمان مناسبش مثالها زیادند، مثلا نماز خواندن یک زن نیاز به مقدماتی دارد، مثل مردها در حالت طبیعیش باید وضو بگیرد، به سمت قبله بایستد و در شرایط ویژه زن در حالاتی قرار می گیرد که نمی تواند نماز بخواند چه رسد به سایر مواردش و تنها باید صبر کند تا زمان مناسبش برسد. این حالت جبریه و دست خود شخص نیست، اما مواردی هم پیش می آید که باز باید تا رفع شدن حالت اضطراری که پیش آمده است صبر کرد .

(ادامه دارد…….)

---

[1]صحيح البخاري – (4506) . صحيح مسلم – الحج (1333) . سنن الترمذي – الحج (875)  . سنن النسائي – مناسك الحج (2901)

[2]صحيح البخاري – العلم (126). صحيح مسلم – الحج (1333) سنن الترمذي – الحج (875)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(16-қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

:«لا رَهْبانِیَّةَ فِى الإِسلامِ»[1]

Дар ислом рахбоният ва энзувойи ижтимоий ва кинорагирий аз мардум вужуд надорад, балки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо баровард кардани хуби ва бадихойики аз ин қотиъ шудани бо мардум насиби шахс мешавад мефармояд:

« الْمُؤْمِنُ الَّذِی یُخَالِطُ النَّاسَ وَیَصْبِرُ عَلَی أَذَاهُمْ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنْ الْمُؤْمِنِ الَّذِی لا یُخَالِطُ النَّاسَ وَلا یَصْبِرُ عَلَی أَذَاهُمْ »[2] +

Агар ек шахси мусалмон бо мардум муошират кунад ва бар азияти онхо сабр кунад бехтар аст аз касики бо мардум муошират намекунад ва бар азияти онхо сабр намекунад.

Бояд диққат бишавад ин махлут шудан ва таовун дар равобити ижтимоий – фархангийи солим ва ширкат дар шўрохойи тахти мудирияти еки аз се абзор аст, на масалан мушорикат ва таовун дар можарожуийхо ва мусибатхойи фирақ ва гуруххойи мухталифи дуоту ала абваби жаханнамики аз се абзор дурий карданд ва бо хамин шуорхойи исломий танхо залилий ва хиффат ва хақорат ва нобудий ба бор оварданд

«هُمْ مِنْ جِلْدَتِنَا وَيَتَكَلَّمُونَ بِأَلْسِنَتِنَا»

Ва хар касики харфхойишонро қабул кунад ва бо онон хаммасир бишавад уро хам бо худишон вориди жаханнам мекунанд

« مَنْ أَجَابَهُمْ إِلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا»

Ки бояд ба жамоат ва имоми мулхақ шудки аз тариқи еки аз он се абзор ба вужуд омада аст

«تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ»

Ва агар ин жамоати вохид аз тариқи се абзор ва имоми вохид вужуд надошт

«فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلَا إِمَامٌ»

Бояд бидуни муъаттали аз ин рахбарони ба зохир исломгироийки пейравонишро ба суйи жаханнам хидоят мекунанд ва тамоми гуруххойи мутафарриқ ва рангорангики тўлид карданд ба куллий кинорагирий кард:

: فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ[3] 

Кинорагирий аз ин доиён ба суйи жаханнам ва ахзоб ва гуруххойи мутафарриқишон ба маънийи кинорагирий аз мардум нест магар инки ин мардум хам бо онхо хам масир шуда бошанд.

• Мавориди дигарики хаммайи инсонхо бидуни дар назар гирифтани бовархойишон мўътақидандки бо он шодийшон пойдор мешавад издивож ва зиндагийи заношуий аст.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам издивожро еки аз суннатхоиш медонад, ва нахий шуда аз инки каси биёяд ва ин суннатро бар худиш харом кунад

« فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِی فَلَیْسَ مِنِّی» [4]

 Ва хар каси аз рох ва равиши ман дури кунад аз ман нест.

• Мовриди дигарики мардум мўътақидандки бароишон шодий меоварад ва ба ин шодий давом медихад пул ва сирват аст. Хамон

« أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»

Астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба каррот фақрро дар кинори куфр ва ширк қарор медоданд ва аз он ба аллох панох мебурданд:

-дар хар субхгох ва шомгохи мефармуданд

«اللَّهُمَّ أَعُوْذُ بِکَ مِنَ الْکُفْرِ، وَالْفَقْرِ»[5]

Бор илаха! Аз куфр ва фақр ба ту панох мебарам.

• Ва хатто дар хенгоми хоб хам мефармуданд парвардигоро :

اِقْضِ عَنَّا الدَّینَ وأغْنِنَا مِنَ الفَقْرِ

Қарзхойи молий моро бипардоз ва моро аз фақр дур бигардон.

Нажот аз фақр

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»

Бидуни шак барои хамма шодий меоварад, холо агар каси ба ин сирватиш изофа шавад шодияш хам изофа мешавад ва сирватиш кам бишавад шодияш хам кам мешавад – бахусус дар миёни қишри камдаромади жомеъа – чун даромад то андозайики ниёзхойи моддий афродро бартараф мекунад бар шодмонийи онон таъсир дорад, аммо даромади пеш аз хадди мовриди ниёз, шодийро изофа намекунад,магар инки шахс бо ин сирватиш дар рохи аллох харж кунад ва бо чизхойики барои қиёматиш захира мекунад шодийи худишро пойдортар ва изофатар кунад. Барои хамин астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

  : نِعْمَ الْمَالُ الصَّالِحُ لِلرَّجُلِ الصَّالِحِ.[6]

Чи хуб аст моли халол ва покики дар ихтиёри марди солих ва нийкукори бошад.

(идома дорад…….)

---

[1] مسند أحمد بن حنبل ‏(‏3/82‏)

[2] ترمذی 5207 و ابن ماجه 4032))  صحیح البانی  

[3] صحیح البخاري ـ أبي داود ـ ابن ماجة ـ أحمد

[4] متفق علیه

[5] أبو داود 4/ 324، وأحمد 5/ 42

[6] رواه أحمد وغيره وصححه الألباني.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(15- қисмат)

“ Шодийи пойдор ва амиқ” ки бадили шодихойи гузаро ва сатхий махсуб мешавад.

Арз кардемки қонуни шариати аллох равишхойи истефода аз шодий, ва ба даст овардани оромиш аз ин зиндагийи махдуди дунёвий, ва лаззат бурдан аз корхойики бояд  дар ин зиндагийи кутохи дунёвий анжом бишавадро дар қолиби дастуроти куллий ва хатто ризий ба муслимин омузиш медихад.

Аз содатарин тўвсияхойи шахсийки заминасозийи шодий мешаванд мисли: орастагий, пушидани либосхойи бо ранги ровшан, истеъмоли буйи хуш, хузур дар мажолиси шодий, барқарорийи силайи рахм, дидор бо дустон, назофат ва покизагий, мисвок кардан, мусофират ва тафрих, хузур дар табиат, дурий аз беморихойи муншаъаб аз такаббур мисли хисодат ва кинайи нобажо, контрол ва мудирияти хашм, шўх табъий ва мазох ва пиёдаравий, саворкорий, шино, хурдан ва нушидан ва …….матрах шудаки хамма барои ижоди шодий ва аз бейн бурдани ғами андух аз дили мўъминон сифориш шуданд; то дастуроти дар мовриди зиндагийи даъватий, жиходий, хукуматий, иқтисодий, амниятий, идорий,ижроий, ижтимоий , фархангий ва мужозоти мужримин ва жазоики руйи хам рафта шодийро ба мўъминин хадя медиханд.

Баъди аз омузиш, барои муроқибат ва нигахдорий аз ин шодий ва оромиш ва лаззат хам, рохкорхойиро нишон медихад, ва анжом додани ин корхоро амалий маърифий мекунадки машмули подоши ухравий мешавад, ва интури ба шодий ва оромиш ва лаззатики худи шахс мебарад умқ мебахшад, ва пойдориш мекунад то ташнагийи инсон нисбат ба ин ниёзи асосийро посух бидихад, ва кейфияти шодий ва нашот ва лаззат аз зиндагийи солим ва исломийро ба инсон омузиш бидихад.

Қаблан арз кардемки шодий жузви умури фитрий ва еки аз ниёзхойи асосийи умуми инсонхост, холо мавориди вужуд дорандки инсонхо бо гиройишоти мухталиф ба ин қаноат расидандки метавонанд бо ин авомил ва муъаллифахо барои худишон шодий тўлид кунанд, ва ин шодийки тўлид кардандро пойдор ва мондагориш кунанд, ва хаммаги ба ин натижа расидандки риояти ин маворид метавонад шодийи онхоро мондагор ва тасбитиш кунад: мисли

-доштани эътиқодоти диний ва маънавиятгероий:

Ин иймони даруний боис мешавад ашхос камтар ихсоси танхоий, рахошудагий ва пучий кунанд. Касики ба қудрати бартари иймон дорадки дар хар холат ва шароити рахоиш намекунад боис мешавад шодий дарунияш тақвият ва хамишагий бишавад.  Фиръавн аз Мусо ва Хорун пурсид:

:  قَالَ فَمَن رَّبُّکُمَا یَا مُوسَى ‏(طه/49)

Гуфт: эй Мусо! Парвардигори шумо ду нафар кист? Мусо дар жавобиш гуфт:

قَالَ رَبُّنَا الَّذِی أَعْطَى کُلَّ شَیْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى ‏(طه/50)

( Мусо дар жавоби фиръавн) гуфт: парвардигори мо он каси астки хар чизиро вужуд бахшида аст ва сипас рохнамудиш карда аст. Ва хамин аллох эълом мекунад:

إِنَّ اللّهَ کَانَ عَلَیْکُمْ رَقِیباً ‏ (نساء/1)

Бимгони худованд муроқиби шумо аст.

• Мовриди дигарики хаммайи инсонхо ба ин натижа расидандки агар риоятиш кунанд боиси мондагортар шудан ва давоми шодийи онхо мешавад иртиботи ижтимоий ва мардумий будан ва гушагир набудан аст.

Ин дустихо ва инсонхойики бо онхо иртибот барқарор мекунем сармояхойи ижтимоий мо хастандки ба мо новъи эътимоди ижтимоий медиханд, ва бар мезони шод будани афроди жомеъа таъсир мегузорад. Афродики аз сармояйи ижтимоий бархурдор хастанд ва равобити ижтимоий бехтари доранд шодтар аз касони хастандки аз назари тахсилот,сирват, жойгохи ижтимоий ва …….. дар даражоти болоий қарор доранд аммо равобити ижтимоий муносиби надоранд. Барои хамин аст энзувоталабий ва кинорагирий ба шиддат дар ислом нахий мешавад.

(идома дорад……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(83- қисм)  

     Мана бу холатда очиқ-ойдин кўриниб турганидек, биз айтаётган “йўқ” ана ўша одамлар айтаётган “йўқ”ни худди ўзидир. Бизларнинг “иллаллохимиз” ва аллохнинг барча ахкомларига иймон келтиришимиз ва бизларнинг “лаббайимиз” хам, ана ўша мўъминларнинг “лаббай”лари билан бир хил бўлади, аммо ижтиходий ишларда вохид улил амр шўроси ташкил бўлмагунича – энди бу вохид диёрда бўладими ёки бир неча диёрдан ташкил топган минтақада бўладими ё бутун жахон бўйича бўладими фарқи йўқ – бизлар ўзимизнинг шахсий раъйимизни ёки ўзимизнинг кичик  тўдамизни раъйини умумий шўронинг вохид раъйини ва вохид ижмоъсини ўрнига ироя беришга хаққимиз йўқ, чунки агар бундай қилсак,  зарарли ишқаланиш кучини вужудга келишига, хамда биз рахбарият вазифасини бажараётган  мусулмонларнинг  орасида  тафарруқни, тажзияни вужудга келишига боис бўламиз.

Бу ердаги масала келишув, савобдан пастроққа тушиш ё тавхидни, валоъ ва бароъни, тоғутга куфр келтиришни, аллохга иймон келтиришни  усулига зарар етишида эмас, балки буни аксидур, яъни тоғутлар билан келишувни, бўлинишни  ва уларга мойил бўлишни ёки бизларнинг қудратимизни, шавкатимизни янада кучайтирадиган ва барча мусулмонларнинг хужумчи душманга қарши жиходини ва буюк мақсадга етиш  ёқилғисини таъминлайдиган  кучларнинг бир четга чиқишларини олдини олишдур.

Агар бизлар мана бу вахдатбахш йўлда онгли харакат билан одамларни шаръий ва муштарак мақсадларимиз томон олиб бориш бўйича  рахбарият вазифасини бўйнимизга олган эканмиз ва ўзимиз тоғутлар билан келишувларни ё адашишларни вужудга келтирмасликни бўйнимизга олган эканмиз ва буни муқобилида эса ақл ва хушёрлик билан бутун жахондаги кофир секулярларга ва махаллий муртадларга кўнгил боғлаган кишиларни хаммасини нажот беришга ва уларни мусулмонларни сафига тортишга  бел боғлаган эканмиз, хар қандай ижтиходий ишларда шаръий манбаъларимизни вохид шўрони канали ва вохид ижтиходни йўли орқали олишимиз керак бўлади ва “уч абзорни” каналидаги  вохид шўромиз билан  вахдатимизни мухофизат қилишимиз лозим бўлади. 

  Фақат мана шундан суратдагина, мунофиқлар ва секулярзадалар ва адашган хамда хоким бўлиб олган  секуляризм ва жохилият  билан  келишувчан  ахзоблар, одамларни жиходдан,вахдатдан кўнгилларини совутишга ва уларни фариб беришга имкон топишмайди  ва мусулмонларни “уч абзорни” каналидаги  онгли, мақсадли вахдатдан жудо қилишга қодир бўлишмайди. Бизларнинг хамрохларимизни ақл- идроклари сабабли, мана бу тузоқлар даврида бутун жахон секуляристлари ва махаллий муртад секуляристлар билан бирга бўлган ана ўша мунофиқлар ва секулярзадалар харгиз секулярларга қарши бўлмаганлиги ва улар аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишни тарафдори хам бўлмаганликлари, балки улар  куфр қонунларини мажбурлаб юклаш, хамда фақирликни, қўрқувни, нотинчликни,фахш ва қирғинни,вайронгарчиликни ва душманнинг одамларни устида хукмронлигини тарафдори бўлганлиги  хаммага  очиқ-ойдин маълум бўлади.

  Тезкор исломийга ўхшаган шиорлар билан  вахдатгароликка, исломий вохид шўрога мойил бўлишни ўрнига хизбгароликка сиғинаётган ва охир-оқибат махаллий муртад секуляристларга ўхшаш босқинчи кофирларни ва ташқи секулярларни мақсадлари йўлига жойлашган  мана бундай мунофиқларни, секулярзадаларни мавжудлиги, қараб турган мусулмонларни ўртасида маълум  бир кўринишдаги  эътимодсизликни, ишончсизликни вужудга келтирди.

Бу дастадаги мусулмонлар ана ўша музлаб қолган ва вахдатгаро бўлмаган  ахзобларга хам,  ислом ва уни ахкомларига хам  ишонишмайди, шу сабабли улар аллохни шариатидаги қонунларга нисбатан комил эътиқод ва эътимод хосил қилиш учун фақат томошабин бўлиб олишган. Албатта мана бу жараённи орасида мутлақгаро, тажрибаси кам баъзи жамоатлар ва бизларнинг мувозанатсиз, меъзонсиз биродарларимиз хам, мусулмонларнинг мана бу четланишларини, томошабин бўлишларини янада  кенгайтиришга сабаб бўлишди, бундан ташқари ёлғончи ва ёлғон ясовчи ахборот воситалари хам бу касалликни янада бўрттириб кўрсатиш орқали мана бу ишончсизликни, четланишни кенгроқ тарқалишига сабаб бўлишди. 

Бутун жахон секуляр кофирларини ва махаллий муртад секулярларни ва махаллий мунофиқларни тарғиботларини тузоғига тушиб қолган мусулмонлар бизларнинг онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатгаро харакатимизнинг асл хақиқатини  кўришга қодир бўлишмайди, улар бизларнинг мана бу мубораза сайрига рахбарлик қила олмаслигимиздан чўчишади,  улар хужумчи секулярист диктаторлик қулагач ва махаллий муртадларни қувиб чиқарилгач ва мунофиқларнинг харакатлари бостирилгач, бизлар қудрат ва хукуматни исломий йўналишга хидоят қила олмаслигимиздан ва аллохни шариатидаги ахкомларни ижро эта олмаслигимиздан қўрқишади.

 Мана бу дастадаги мусулмонлар хам  садоқатда, ихлосда ва жонини бериб мубораза қилиш даражасида худди бошқа мусулмон биродарларимизга ўхшашади, бу борада хеч қандай шубха йўқ. Аммо улар иккиланиб қолишган,  яъни улар айтишадики, бизлар хақиқатда шўрони ва вохид ижмоъни йўлида харакат қиляпмизми?  Қудратни қўлга киритганимиздан сўнг шўрони бир четга ташлаб уларнинг ижтиходини ва мазхабини ўрнига  ўзимизнинг хос ижтиходимизни юклаб қўймаймизми? Бундан ташқари бу дастадаги мусулмонлар қуйидаги шубхаларга эгадурлар, бизлар секуляр кофирлар ва ташқи босқинчилар билан бирга келишувни имзолаган ва одамларни барча захматларини бекорга йўққа чиқарган  ихвонул муслиминнинг адашган шохасидан бўлмиш ихвонул муфсидинга нисбатланган ахзоблардан ёки оли саъуднинг фосид салафийларидан бўлиб қолмаймизми?  Яна қайтадан секуляризм динини тор диктаторлигини доирасига тушиб қолиб, илохий ахкомларни ижро қилинишига бўлган умид  ва фақирликни, қўрқувни орадан йўқотиш ва фаровонликни, амниятни ижод қилишлик рўёбга чиқмайдиган орзуга айланиб қолмайдими? Ва бундан бошқа яна кўплаб шубхаларга эгадурлар.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(83- قیسم)

مَنَه بُو حالَتدَه آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، بِیز اَیتَه یاتگن “یوُق” اَنَه اوُشَه آدَملَر اَیتَه یاتگن “یوُق”نِی حوُددِی اوُزِیدِیر. بِیزلَرنِینگ اِلّا اللهِ یمِیز وَ اَلله نِینگ بَرچَه اَحکاملَرِیگه اِیمان کِیلتِیرِیشِیمِیز وَ بِیزلَرنِینگ لَبَّیِ یمِیز” هَم، اَنَه اوُشَه مُؤمِنلَرنِینگ لَبَّی”لَرِی بِیلَن بِیر هِیل بوُلَه دِی، اَمّا اِجتِهادِی اِیشلَردَه واحِد اوُلِی الاَمر شُوراسِی تَشکِیل بوُلمَه گوُنِیچَه – اِیندِی بُو واحِد دِیاردَه بوُلَه دِیمِی یاکِی بِیر نِیچَه دِیاردَن تَشکِیل تاپگن  مِنطَقَه دَه بوُلَه دِیمِی یا بوُتُون جَهان بوُیِیچَه بُولَه دِیمِی فَرقِی یوُق – بِیزلَر اوُزِیمِیزنِینگ شَخصِی رَعیِیمِیزنِی یاکِی اوُزِیمِیزنِینگ کِیچِیک توُدَه مِیزنِی رَعیِینِی عُمُومِی شوُرانِینگ واحِد رَعیِینِی وَ واحِد اِجماعسِینِی اوُرنِیگه اِرایَه بِیرِیشگه حَققِیمِیز یوُق، چوُنکِی اَگر بوُندَی قِیلسَک، ضَرَرلِی اِیشقَه لَه نِیش کوُچِینِی وُجُودگه کِیلِیشِیگه، هَمدَه بِیز رَهبَرِیَت وَظِیفَه سِینِی بَجَرَه یاتگن مُسُلمانلَرنِینگ آرَه سِیدَه تَفَرُّقنِی، تَجزِیَه نِی وُجُودگه کِیلِیشِیگه باعِث بوُلَه مِیز.

بُو یِیردَگِی مَسَلَه کِیلِیشُوو، ثَوابدَن پَستراققَه توُشِیش یا تَوحِدنِی، وَلاء وَ بَراءنِی، طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشنِی، اَلله گه اِیمان کِیلتِیرِیشنِی اُصُولِیگه ضَرَر یِیتِیشِیدَه اِیمَس، بَلکِی بوُنِی عَکسِیدُور، یَعنِی طاغوُتلَر بِیلَن کِیلِیشوُونِی،بوُلِینِیشنِی وَ اوُلَرگه مایِیل بوُلِیشنِی یاکِی بِیزلَرنِینگ قُدرَتِیمِیزنِی، شَوکَتِیمِیزنِی یَنَدَه کوُچَیتِیرَه دِیگن وَ بَرچَه مُسُلمانلَرنِینگ هُجُومچِی دُشمَنگه قَرشِی جِهادِینِی وَ بُویُوک مَقصَدگه یِیتِیش یاقِیلغِیسِینِی تَعمِینلَیدِیگن کوُچلَرنِینگ بِیر چِیتگه چِیقِیشلَرِینِی آلدِینِی آلِیشدوُر.

اَگر بِیزلَر مَنَه بُو وَحدَتبَخش یوُلدَه آنگلِی حَرَکَت بِیلَن آدَملَرنِی شَرعِی وَ مُشتَرَک مَقصَدلَرِیمِیز تامان آلِیب بارِیش بوُیِیچَه رَهبَرِیَت وَظِیفَه سِینِی بوُینِیمِیزگه آلگن اِیکَنمِیز وَ اوُزِیمِیز طاغوُتلَر بِیلَن کِیلِیشوُولَرنِی یا اَدَشِیشلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرمَسلِیکنِی بوُینِیمِیزگه آلگن اِیکَنمِیز وَ بوُنِی مُقابِیلِیدَه اِیسَه عَقل وَ خوُشیارلِیک بِیلَن بوُتُون جَهاندَگِی کافِر سِکوُلارلَرگه وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرگه کوُنگِیل باغلَه گن کِیشِیلَرنِی هَمَّه سِینِی نَجات بِیرِیشگه وَ اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی صَفِیگه تارتِیشگه بِیل باغلَه گن اِیکَنمِیز، هَر قَندَی اِجتِهادِی اِیشلَردَه شَرعِی مَنبَعلَرِیمِیزنِی واحِد شوُرانِی کَنَلِی وَ واحِد اِجتِهادنِی یوُلِی آرقَه لِی آلِیشِیمِیز کِیرَک بوُلَه دِی وَ “اوُچ اَبزار”نِی کَنَلِیدَگِی واحِد شوُرامِیز بِیلَن وَحدَتِیمِیزنِی مُخافِظَت قِیلِیشِیمِیز لازِم بوُلَه دِی.

فَقَط مَنَه شوُندَی صُورَتدَه گِینَه، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر وَ اَدَشگن هَمدَه حاکِم بوُلِیب آلگن سِکوُلارِیزم وَ جاهِلِیَت بِیلَن کِیلِیشوُچَن اَحزابلَر، آدَملَرنِی جِهاددَن، وَحدَتدَن کوُنگِیللَرِینِی ساوُوتِیشگه وَ اوُلَرنِی فَرِیب بِیرِیشگه اِمکان تاپِیشمَیدِی وَ مُسُلمانلَرنِی “اوُچ اَبزارنِی” کَنَلِیدَگِی آنگلِی،مَقصَدلِی وَحدَتدَن جُودا قِیلِیشگه قادِر بوُلِیشمَیدِی. بِیزلَرنِینگ هَمراهلَرِیمِیزنِی عَقل- اِدراکلَرِی سَبَبلِی، مَنَه بُو توُزاقلَر دَورِیدَه بوُتوُن جَهان سِکوُلارِیستلَرِی وَ مَحَلِّی مُرتَد سِکوُلارِیستلَر بِیلَن بِیرگه بوُلگن اَنَه اوُشَه مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر هَرگِیز سِکوُلارلَرگه قَرشِی بوُلمَه گنلِیگِی وَ اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تَطبِیق قِیلِیشنِی طَرَفدارِی هَم بوُلمَه گنلِیکلَرِی، بَلکِی اوُلَر کُفر قانوُنلَرِینِی مَجبُورلَب یوُکلَش، هَمدَه فَقِیرلِیکنِی، قوُرقوُونِی، ناتِینچلِیکنِی، فَحش وَ قِیرغِیننِی،وَیرانگرچِیلِیکنِی وَ دُشمَننِینگ آدَملَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیگِینِی طَرَفدارِی بوُلگنلِیگِی هَمَّه گه آچِیق – آیدِین مَعلوُم بوُلَه دِی.

    تِیزکار اِسلامِیگه اوُحشَه گن شِیعارلَر بِیلَن وَحدَتگرالِیککَه، اِسلامِی واحِد شُوراگه مایِیل بوُلِیشنِی اوُرنِیگه حِزبگرالِیککَه سِیغِینَه یاتگن وَ آخِیر- عاقِبَت مَحَلِّی مُرتَد سِکوُلارِیستلَرگه اوُحشَش باسقِینچِی کافِرلَرنِی وَ تَشقِی سِکوُلارلَرنِی مَقصَدلَرِی یوُلِیگه جایلَشگن مَنَه بُوندَی مُنافِقلَرنِی، سِکوُلارزَدَه لَرنِی مَوجُودلِیگِی، قَرَب توُرگن مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه مَعلوُم بِیر کوُرِینِیشدَگِی اِعتِمادسِیزلِیکنِی، اِیشانچسِیزلِیکنِی وُجُودگه کِیلتِیردِی.

بُو دَستَه دَگِی مُسُلمانلَر اَنَه اوُشَه مُوزلَب قالگن وَ وَحدَتگرا بوُلمَه گن اَحزابلَرگه هَم، اِسلام وَ اوُنِی اَحکاملَرِیگه هَم اِیشانِیشمَیدِی، شوُ سَبَبلِی اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه نِسبَتاً کامِل اِعتِقاد وَ اِعتِماد خاصِل قِیلِیش اوُچُون فَقَط تاماشَه بِین بوُلِیب آلِیشگن. اَلبَتَّه مَنَه بُو جَرَیاننِی آرَه  سِیدَه مُطلَقگرا، تَجرِیبَه سِی کَم بَعضِی جَماعَتلَر وَ بِیزلَرنِینگ مُواظَنَتسِیز، مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیز هَم، مُسُلمانلَرنِینگ مَنَه بُو چِیتلَه نِیشلَرِینِی، تاماشَه بِین بوُلِیشلَرِینِی یَنَدَه کِینگیتِیرِیشگه سَبَب بوُلِیشدِی، بوُندَن تَشقَرِی یالغانچِی وَ یالغان یَساوچِی اَخبارات واسِیطَه لَرِی هَم بُو کَسَللِیکنِی یَنَدَه بوُرتتِیرِیب کوُرسَه تِیش آرقَه لِی مَنَه بُو اِیشانچسِیزلِیکنِی،چِیتلَه نِیشنِی کِینگراق تَرقَه لِیشِیگه سَبَب بوُلِیشدِی.

بوُتُون جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی وَ مَحَلِّی مُرتَد سِکوُلارلَرنِی  وَ مَحَلِّی مُنافِقلَرنِی تَرغِیباتلَرِینِی توُزاغِیگه توُشِیب قالگن مُسُلمانلَر بِیزلَرنِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتگرا حَرَکَتِیمِیزنِینگ  اَصلِی حَقِیقَه تِینِی کوُرِیشگه قادِر بوُلِیشمَیدِی، اوُلَر بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو مُبارَزَه سَیرِیگه رَهبَرلِیک قِیلَه آلمَسلِیگِیمِیزدَن چوُچِیشَه دِی، اوُلَر هُجُومچِی سِکوُلارِیست دِیکتَه تارلِیک قوُلَه گچ وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی قوُوِیب چِیقَه رِیلگچ وَ مُنافِقلَرنِینگ حَرَکَتلَرِی باستِیرِیلگچ، بِیزلَر قُدرَت وَ حُکوُمَتنِی اِسلامِی یوُنَه لِیشگه هِدایَت قِیلَه آلمَسلِیگِیمِیزدَن وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی اَحکاملَرنِی اِجرا اِیتَه آلمَسلِیگِیمِیزدَن قوُرقِیشَه دِی.

 مَنَه بُو دَستَه دَگِی مُسُلمانلَر هَم صَداقَتدَه، اِخلاصدَه وَ جانِینِی بِیرِیب مُبارَزَه قِیلِیش دَرَجَه سِیدَه حوُددِی باشقَه مُسُلمان بِرادَرلَرِیمِیزگه اوُحشَه شَه دِی، بُو بارَدَه هِیچ قَندَی شُبهَه یوُق. اَمّا اوُلَر اِیککِیلَه نِیب قالِیشگن، یَعنِی اوُلَر اَیتِیشَه دِیکِی، بِیزلَر حَقِیقَتدَه شوُرانِی وَ واحِد اِجماعنِی یوُلِیدَه حَرَکَت قِیلیَپمِیزمِی؟ قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتگه نِیمِیزدَن سُونگ شوُرانِی بِیر چِیتگه تَشلَب اوُلَرنِینگ اِجتِهادِینِی وَ مَذهَبِینِی اوُرنِیگه اوُزِیمِیزنِینگ خاص اِجتِهادِیمِیزنِی یوُکلَب قوُیمَیمِیزمِی؟ بوُندَن تَشقَرِی بُو دَستَه دَگِی مُسُلمانلَر قوُیِیدَگِی شُبهَه لَرگه اِیگه دوُرلَر، بِیزلَر سِکوُلار کافِرلَر وَ تَشقِی باسقِینچِیلَر بِیلَن بِیرگه کِیلِیشوُنِی اِمضالَه گن وَ آدَملَرنِی بَرچَه ذَهمَتلَرِینِی بِیکارگه یوُققَه چِیقَرگن اِخوانُ المُسلِمِیننِینگ اَدَشگن شاهَه سِیدَن بوُلمِیش اِخوانُ المُفسِدِینگه نِسبَتلَنگن اَحزابلَردَن یاکِی آلِ سَعُودنِینگ فاسِد سَلَفِیلَرِیدَن بوُلِیب قالمَیمِیزمِی؟ یَنَه قَیتَه دَن سِکوُلارِیزم دِینِینِی تار دِیکتَه تارلِیگِینِی دائِرَه سِیگه توُشِیب قالِیب، اِلاهِی اَحکاملَرنِی اِجرا قِیلِینِیشِیگه بوُلگن اوُمِید وَ فَقِیرلِیکنِی، قوُرقوُونِی آرَه دَن یوُقاتِیش وَ فَراوانلِیکنِی،اَمنِیَتنِی اِیجاد قِیلِیشلِیک رُویابگه چِیقمَیدِیگن آرزُوگه اَیلَه نِیب قالمَیدِیمِی؟ وَ بوُندَن باشقَه یَنَه کوُپلَب شُبهَه لَرگه اِیگه دوُرلَر.

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

(83- قسمت)

در این صورت واضح است که «نه»ای که ما می گوییم همان «نه» مردم است. و «الا الله» و ایمان به تمام احکام الله ما و «بله» گفتن ما هم با «بله» گفتن همه ی مومنین یکی است، اما در امور اجتهادی حق نداریم تا تشکیل شورای اولی الامر واحد- حالا در سرزمین واحدی باشد یا متشکل از چند سرزمین و یا جهانی باشد- بیایم و رای فردی خودمان یا دارودسته ی کوچک خودمان را به جای رای واحد و اجماع واحد شورای عمومی ارائه بدهیم و باعث ایجاد اصطکاک و باعث به وجود آمدن تفرق و تجزیه در میان مسلمینی بشویم كه رهبريتشان را به عهده گرفته ايم.

در اينجا مسئله سازش، تنزل از ثواب يا وارد آمدن خدشه بر اصول توحيد، ولاء و براء، كفر به طاغوت و ایمان به الله نیست، بلكه برعكس، جلوگيري از سازش وتجزيه و گرایش به طاغوتها و یا کناره گیری نيرو هايي است كه، قدرت وشوكت ما را اضافه می کنند وسوخت جهاد همه ی مسلمین را در غلبه بر دشمن مهاجم  و رسيدن به هدف بزرگ تامين می کنند.

اگر ماهایی که تصمیم گرفتیم با حرکت آگاهانه در این مسیر وحدت بخش رهبریت مردم را به سمت و سوی هدف شرعی و مشترکمان به عهده بگیریم، و خودمان تولید کننده ی انحراف وساز شكاري با طاغوتها نشویم، و در عوض تصمیم داریم با بصیرت و هوشیاری خود تمام آنهايي كه به سكولار هاي کافر جهانی و مرتد محلی دل بسته اند را نجات بدهیم  وبه صف مسلمین بکشانیم، لازم است در هر امر اجتهادی منابع شرعی مان را از کانال شورای واحد و از طریق اجتهاد واحد آن بگیریم، و با شورای واحدمان از کانالی یکی از«3 ابزارها» از وحدتمان محافظت کنیم .

 تنها در این صورت است که منافقین و سکولارزده ها و احزاب منحرف سازشکار با دین سکولاریسم و جاهلیت حاکم هم، شانسي برای دلسرد کردن مردم ازجهاد و وحدت، و شانسی برای فريب دادن آنها، وجدا كردنشان از وحدت آگاهانه و هدفمند مسلمین از کانال «3 ابزارها» ندارند. با بصیرت هم مسیران ماست که بر همگان مشخص می شود آن منافقین و سکولارزده هائی كه در اين گيرودار با سكولاريستهاي کافر جهانی و سکولاریستهای مرتد محلی می مانند، هرگز ضد سكولارنبوده و خواهان تطبیق قانون شریعت الله نیستند، بلكه شركاي سکولاریستها در تحميل قوانین کفری و در تحمیل فقر وترس و نا امنی وفحشاء و کشت و کشتار و ویرانی و تسلط  دشمنان بر مردم اند.

وجود همین منافقین و سکولارزده ها که با شعارهای شبه اسلامی زود رس و پرستش حزب گرائی به جای وحدت گرائی و گرایش به شورای واحد اسلامی، در نهایت همچون سکولاریستهای مرتد محلی در مسیر اهداف کفار اشغالگر و سکولار خارجی قرار گرفته اند، نوعی عدم اعتماد و اطمینان را در میان عده از مسلمین ناظر به وجود آورده است .

این دسته از مسلمین به این احزاب منجمند غیر وحدت گرا اطمینان و اعتماد ندارند نه به اسلام واحكام اسلامي، برای همین است ضمن اعتماد و اعتقاد کامل به قوانین شریعت الله اکثرا نظاره گر شده اند. البته در این بین عده ای از جماعتهای مطلق گرا و كم تجربه و برادران نامتعادل و نامیزان ما هم به این فاصله گیری و تماشاگر بودن مسلمین دامن زده اند، و رسانه های دروغگو و دروغساز هم با برجسته کردن و بزرگ نشان دادن این بیماری به این عدم اطمینان و فاصله گیری دامن زده اند .

مسلمینی که در دام تبلیغات این کفار سکولار جهانی و سکولارهای مرتد محلی و منافقین بومی قرار گرفته اند و نمی توانند واقعیتهای جریان وحدت گرای آگاهانه، هدفمند و حرکتی بودن ما را ببینند  از اين امر بيم دارند كه ماهم نتوانیم اين سیر مبارزاتي را رهبري کنیم وپس از انهدام ديكتاتوري سكولاريستی مهاجم و بیرون راندن مرتدین محلی و خنثی شدن فعالیت منافقین، نتوانیم قدرت وحكومت را به سمت اسلامی آن هدایت کنیم و مجری احکام شریعت الله بشویم .

این دسته از مسلمین هم مثل سایر مسلمین در صداقت، اخلاص وتا سرحد جان مبارزه كردن برادران ما شكي ندارند. اما دودل اند كه، آيا ما واقعا در همان مسیر شورا و اجماع واحد درحرکت هستیم؟ یا امكانش نیست بعد از در دست گرفتن قدرت شورا را بندازیم دور و اجتهاد خاص خودمان را بر اجتهاد و مذهب آنها تحمیل کنیم؟ علاوه بر آن این دسته از مسلمین در شک هستند كه آيا ما هم همان احزاب منتسب به اخوان المفسدین شاخه ی انحرافی جریان اخوان المسلمین یا سلفی های فاسد آل سعود نيستيم كه در پايان مثل سكولارهاي مرتد با کفار سکولار و اشغالگر خارجی از در سازش در آمده وتمام زحمات مردم را به باد دهيم، وباز در همان دايره ی  تنگ ديكتاتوري دین سكولاريسم ،اميد اجرائي شدن احكام الهي و ازميان رفتن فقر وترس وايجاد رفاه وامنيت به خيالي دست نيافتني مبدل بشود، و دهها شک و شبهه ی دیگر.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(14-қисмат)

Шахсики мухлисона дар масири мужохидиники шахид шуданд қарор мегирад табдил мешавад ба еки аз дустони аллох таолоки дар мовридишон мефармояд:

الا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ؛

Бидонид ба дурустики бар авлиёйи худо на бими аст ва на онон андухгин мешаванд.

Шахс замоники дар ин масири шухадойи мужохид қарор мегирад аввалин абзорики ба он ниёз пейдо мекунад илм ва яқин ба ин астки ваъдахойи аллох хақ аст.

. فَرَدَدْنَاهُ إِلَى أُمِّهِ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ (قصص/13)

Мо Мусоро ба модариш бозгардондем то чишмиш ( аз дидори у) ровшан шавад ва ғамгин нагардад ва бидонидки ваъда худо рост аст, агар чи бештари мардум ( чанин) намедонанд.

Ин яъни коштани умид ва аз бейн бурдани ёс ва нигароний ва ғам дар хийни амал ба қонуни шариати аллох, ин яъни коштани оромиш ва умиди расидани еки аз ду хубихо,ё шодий дар дунё ё шодий дар қиёмат онхам бидуни кучактарин шак ва шубхайи , ва агар дар ин масир сахтихойи дида мешаванд хаммаги муваққатий хастанд чун:

: إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً“

Ва дубора такрор шуда аст

“فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً “

Баъди аз хар сахти, гушойиши хаст, ин яъни умид ва нашоти рухий ва қотиъият дар харакат ба жилов бар асоси қонуни шариати аллох.

Дар ин сурат замоники дар масири мужохидини шахид қарор гирифти хар чи жиловтар мерави ба еки аз пирузийхо ва еки аз шодийхо наздиктар мешавид, бахусус ба шодийи жовдонайи қиёмат. Чун ек руз ё ек соат ё ек лахза аз умритки мегузорад ба хамон андоза ба тамом шудани умри дунёвийтон ва оғози зиндагитон дар қиёмат наздик мешавид.

Мовриди дигарики дар ин масири мужохидини шахид ба он ниёз пейдо мешавад дар назар гирифтани мушкилоти бузургтари астки боиси кучак ва ночиз шудан ва фаромушийи андухи мешавадки ба суроғи хам масирон омаде аст:

إِذْ تُصْعِدُونَ وَلاَ تَلْوُونَ عَلَى أحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِّكَيْلاَ تَحْزَنُواْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ مَا أَصَابَكُمْ وَاللّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (آل عمران/153)

( эй мўъминон ба ёд оварид) онгохроки дар замин пароканда мешудид ва мегурехтид ва дур мегаштид ва ( аз шиддати бим ва харрос) дар фикри каси ( жуз нажоти худ) набудид, ва пайғамбар аз пушти сари шуморо садо мезад. Пас дар баробари ғам ( ва андухики ба сабаби нофармоний) ғам ба шумо расонд, ин бидон хотир будки дигар барои ончи ( аз ғанимат) аз даст додаид ва бар ончи( аз шикаст) ба шумо расида аст ғамгин нашавид,ва худованд аз ончи анжом медихид огох аст.

غَمًّا بِغَمٍّ

Яъни ғам шикан. Яъни бо ғами бузургтар ғами кучакро хурд кардан ва аз бейн бурдан. Ин яъни ғамхойи кучак ва гузаро ва ночизи вужуд доранд аммо ғам шиканхойи хам хастандки ижоза намедиханд ин ғамхойи кучак ба ихдал хуснаяйн ва еки аз шодийхо садамайи бизананд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(13-қисмат)

مَّثَلُ الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِی کُلِّ سُنبُلَةٍ مِّئَةُ حَبَّةٍ وَاللّهُ یُضَاعِفُ لِمَن یَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ ‏.(بقره/261)

-Мисли касоники дороийи худро дар рохи худо сарф мекунанд,хамонанди донайи астки хафт хуша бароварад ва дар хар хушайи сад дона бошад, ва худованд барои харки бихохад онро чандин баробар мегардонад, ва худо ( қудрат ва наъматиш) фаррох ( ва аз хамма чиз) огох аст.

– الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ ثُمَّ لاَ یُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُواُ مَنّاً وَلاَ أَذًى لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ ‏(بقره/261-262).

Касоники дороийи худро дар рохи худо сарф мекунанд ва ба дунболи он миннати намегузоранд ва озори намерасонанд, подошишон назди парвардигоришон аст( ва андоза ажришонро каси жуз худо намедонад), ва на тарси бар онон хохад буд ва на андухгин хоханд шуд.

Инжостки мешавад гуфт ба теъдоди истеъдодхо ва тавоноийхойи инсонхо дар қонуни шариати аллох рох барои тўлиди шодий вужуд дорад.

Новъи дигар аз шодихойи мовриди пасанди аллох шодийи ноши аз фахми душманшиносий ва даражабандийи шаръийи душманон аст.

Аллох таоло баъди аз омузиши намоз ин манбаъи тўлиди шодий барои мўъмининро қабли аз омузиши даххо хукм ва хазорон суннати мовжуд дар кутуби хадис ва фиқх ба муслимин ёд дода аст. Яъни омузиш ва ёддехийи душманшиносий шаръий ва даражабандийи шаръий душманон дар увлавияти аслий қарор гирифта астки мисли амали ба соири ахком аз манобеъи тўлиди шодий хам хаст аммо ин шодий зарурийтар аст ва дар увлавият қарор дорад.

Аз самароти ин душманшиносийи шаръий ва даражабандийи шаръийи душманон метавон ба шод шудан ба пирузийи хар ончи аз назари мавадда ба муслимин наздиктар аст бар хар ончи аз муслимин дуртар аст ишора кард, хатто агар пирузийи ек жомеъа ва гурухи кофари бади бар гурух ва жомеъайи кофари бадтари бошадки аллох таоло ин бад ва бадтар ва бадтаринро таъйин карда аст. Мисли пируз шудани насронийхоки душманони шумора се муслимин хастанд бар мажуски душманони шумора ду муслимин хастанд ва муслимин ба пирузийи насронийхойи рум хушхол буданд ва аллох таоло ба унвони ек мужда ба онон башорат медихад:

وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُونَ ‏* فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ (روم/3-4)

ва ишон пас аз шикастишон пируз хоханд шуд дар муддати чанд соли. Хамма чиз дар дасти худо ва ба фармони у аст, чи қабл (ки румиён шикаст хурданд) ва чи баъад (ки онон пируз мегарданд). Дар он руз (ки румиён пируз мегарданд) мўъминон шодмон мешаванд.

Мо ба пирузийи насронийхо душманони шумора се худ бар мажус душманони шумора дуйи худ хушхол хастем, чун аввалан ек душмани дуртар бар ек душмани наздиктар пируз шуда ва ин ба нафъи муслимин аст ва ба муслимин хейр ва нафъи мерасад, ва чи каси вужуд дорадки аз хейр ва нафъ хушхол намешавад махсусан замоники ба он ниёз дошта бошад? Ва сониян насронийхо аз назари бовархойишон ба мо наздиктаранд ва мажус аз мо дуртаранд ва мо ба пирузийи оники ба мо наздиктар аст бар оники аз мо дуртар аст хушхол мешавем. Ин яъни табаъият аз душманшиносийи шаръий ва даражабандийи шаръийи душманоники аллох таоло бароимон таъйин карда ва ижоди шодий барои худимонки агар каси аз ин душманшиносийи шаръий ва даражабандийи шаръийи душманони ғофил ва ноогох бошад аз ин шодий хам махрум мешавад.

-дастайи севум аз шодихойи мовриди пасанди аллох таоло он шодий астки бар асари идома додани масири шухадойики дар рохи аллох ва жанги мусаллахона кушта шудан ба даст меояд.

 وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتاً بَلْ أَحياءٌعِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ * فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِوَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ (آل عمران/170-169)

Ва касонироки дар худо кушта мешаванд, мурда машмор,балки онон зиндаанд ва бидишон назди парвардигоришон рузи дода мешавад. Онон шодмонанд аз ончи худованд ба фазл ва карами худ бадишон дода аст, ва хушхоланд ба хотири касоники баъди аз онон монданд ( ва хануз дар рохи аллох жанг мекунанд ва шахид нашуданд ва ) бадишон напейвастанд. ( шодий ва сурури онон аз ин бобат астки пирузий ё шаходат дар интизори хамкишони ишон аст ва мақомоти баржаста ононро дар он жахон мебинанд, ва медонанд) инки тарс ва харросий бар ишон нест ва онон андухгин нахоханд шуд.

(идома дорад……..)