وَاعْتَصِمُوا – پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد»، دوران گذار به «وحدت» اسلامی

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (1) (25 қисм)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (1) (25 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(3- қисм)

Мана бу кишиларни манзилларига тегишли масала борасида содир бўлган нарса эди, тобеъин томонидан шунчалик эхтиёт қилинган, энди дорул ислом ва дорул куфр ёки мусулмонларни такфир қилиш борасидаги хукмларга ўхшаш умумий мусулмонларга тегишли бўлган ва умум мўъминларни хамда мусулмонларни катта қисмини жонига,номусига,обрўсига,молига боғлиқ бўлган ишларда , буларни ижтиходга алоқаси йўқ ,балки улар “самиъна ва атоъна” га биноан шахсий кўз-қарашларини аралаштирмасдан аллох таолони хукмига тобеъ бўлишлари керак, аммо “амалда” аллох ва пайғамбар ва сахобалар,тобеъинларни, имоми Ханифа, Жаъфари Содиқ, Моликий, Шофеъий, Ханбалийни ва бошқа ахли суннатни буюк кишиларини тақлид қилинадиган маржаъга айлантириб олган баъзи бир жохиллар ва спутникларни муридлари спутникларга, мажозий фазога тақлид қилишади ва бундай мухим масалалар борасида назар беришади; кўпинча бутун жахон секуляр кофирларини, махаллий муртадларни ва мунофиқлар тўдасини ихтиёрида бўлган тақлид қилишаётган манбаъларни истинод қилган холда улар ўзларини назар эгаси деб билишади; ёки уларни жибхасида шаръий ишлар бўйича жохил бўлган хатто душманни рухий жангларига алданган мўъминлар мавжуд бўлиб, улар мана бундай мухим масалаларга кириб келишади ва мана бу йўлдаги спутникларни,мажозий фазони муридлари харакат қилаётган йўлда харакат қилишади.

Имоми Шофеъий рохимахуллох айтадики:

«مَثَلُ الَّذِی یَطلُبُ العِلمَ بِلَا حُجَّةٍ، کَمَثَلِ حَاطِبِ لَیلٍ، يَحْمِلُ حُزْمَةَ حَطَبٍ وَفِيهِ أَفْعَى تَلْدَغُهُ وَهُوَ لَا يَدْرِي»[1].

“Далилсиз илм олган кишини мисоли шунга ўхшайдики, киши кечаси ўтин жамлайди. У катта миқдорда ўтин жамланган жойдан ўтин теради ва мана бу ўтинларни орасидаги захарли илон уни ўзи сезмаган холда чақиб олади.”

Мана шунга асосланган холда имоми Абу Юсуф ханафий рохимахуллох айтадики:

«لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ مَقَالَتَنَا حَتَّى يَعْلَمَ مِنْ أَيْنَ قُلْنَا» [2].

“Хар қандай киши учун бизларнинг сўзларимиз қаердан олинганини билмасларидан туриб уни нақл қилишлари жоиз эмас.”

Агар шариат масалалари бўйича ўзинг қўлга киритган ва уни бошқаларга нақл қилмоқчи бўлган матлабни шаръий каналлар ва илм бўйича манбаъларини топа олмасанг, шубхасиз сени сўзингда яхшилик йўқ. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ والْيوْمِ الآخِر، فلْيقُلْ خيراً أَوْ لِيَصمُتْ،[3]

Аллохга ва қиёмат кунига иймон келтирган хар қандай киши яхши сўзларни сўзлаши керак ; ёки сукут сақлаши керак.

Мана бу яхшилик хам бизларга қуръон ва сахих суннат ва аллох таолони шариатидан уни сахих канали бўйича етиб келган ёки аллох таолони шариати уни тасдиқлаган нарса бўлиши керак, демак очиқ-ойдин кўриниб турганидек аллохни шариатига махсусан дорул исломни дорул куфрдан ажратишга хос бўлган ишларда ёки уларга боғлиқ бўлган ишларда, албатта тоғутга куфр келтиришни асосига кўра куфр келтирилиши керак, энди бу ерда мунофиқларни тўдаси хақида хам баъзи бир сўзлар қолган бўлиб уни тўлдириб айтмоқчимиз, чунки:

-Ахли китоб кофирлари ва секуляристлар “мўъминлар” учун харгиз хеч қачон “яхшилик”ни хохлашмайди:

مَّا یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَلاَ الْمُشْرِکِینَ أَن یُنَزَّلَ عَلَیْکُم مِّنْ خَیْرٍ مِّن رَّبِّکُمْ (بقره/105)

На ахли китоблар (яхудий ва насронийлар)дан бўлган кофирлар ва на мушриклар сизга парвардигорингиз тарафидан бир яхшилик (яъни вахий) тушишини истамайдилар. Аллох эса рахмат- мархаматини ўзи хохлаган кишиларга хос қилиб беради. Аллох буюк фазлу карам сохибидир.

-Бизлар улардан озор-азиятга сабаб бўладиган сўзларни эшитамиз холос:

وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا (آل عمران/ 186)

Ва албатта сизлардан илгари китоб берилган кимсалар томонидан ва мушриклар томонидан кўп азият- маломатлар эшитажаксизлар. Мунофиқлар тўдаси (секулярзадалар) хам шундай душманни жумласидан бўлиб, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:

«… هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ…» (منافقون/4)،

“…….Улар душмандирлар. Бас, улардан эхтиёт бўлинг! ……” мана бу мунофиқлар тўдаси гапга уста фирибгарлар бўлиб, хатто росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам уларни сўзларини гўзаллигидан ажабланган эдилар, албатта уларни сўзлари дин,шариат, яхшиликлар хақида бўлган, шунинг учун ажабланган эдилар:

«يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …»

Албатта мўъминларни орасида уларни сўзларига қулоқ соладиган ва уларни сўзлари улар учун мухим бўлган кишилар мавжуд:

«وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47)

Хамда ораларингизда уларга қулоқ солувчилар хам (топилган) бўлур эди. Мана бу дастадаги кишиларни қалбларида мунофиқларни таблиғотлари сабабли касаллик вужудга келган, мунофиқлар гурухини ўзи хам хеч қачон росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сўзларига, ваъдаларига эътимод қилган эмаслар, энди бизларнинг дорул ислом ва исломий жамият хақидаги ваъдаларимизга ишонишлари хақида гапирмаса хам бўлади. Аллох таоло мархамат қиладики:

وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)،

Ўшанда мунофиқлар ва дилларида мараз бўлган (яъни эътиқодлари заиф бўлган) кимсалар: “Аллох ва унинг пайғамбари бизларга фақат ёлғон ваъда қилган эканлар,” дея бошладилар.

(давоми бор………)

[1] إعلام الموقعين 2/211 و زرقانى در شرح المواهب اللدنية 5/453، و مناوى در فيض القدير 1/433 و بيهقی در المدخل (ص211/رقم263) از طريق ربيع بن سليمان از امام شافعی/ روایت می‌کند.

[2] ابن عبدالبر در الانتقاء فی فضائل الثلاثه الفقهاء (145)، ابن قیم در اعلام الموقعین (2/309) و ابن عابدین در حاشیه البحر الرائق (6/293) و شعرانی در المیزان (1/55) و بيهقی درالمدخل (262).

[3] البخاري (6018)، ومسلم (47)، والترمذي (2500)، وأحمد (9967) وأبو داود (5154) وابن ماجه (3971) وأبو داود (5154)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(3- قیسم)

مَنَه بُو کِیشِیلَرنِی مَنزِیللَرِیگه تِیگِیشلِی مَسَلَه بارَسِیدَه صادِر بُولگن نَرسَه اِیدِی، تابِیعِین تامانِیدَن شوُنچَه لِیک اِیختِیاط قِیلِینگن، اِیندِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفر یاکِی مُسُلمانلَرنِی تَکفِیر قِیلِیش بارَسِیدَگِی حُکملَرگه اوُحشَش عُمُومِی مُسُلمانلَرگه تِیگِیشلِی بوُلگن وَ عُمُوم مُؤمِنلَرنِی هَمدَه مُسُلمانلَرنِی کَتتَه قِیسمِینِی جانِیگه، ناموُسِیگه ، آبرُوسِیگه، مالِیگه باغلِیق بُولگن اِیشلَردَه، بوُلَرنِی اِیجتِهادگه عَلاقَه سِی یُوق، بَلکِی اوُلَر « سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا» گه بِنائاً شَخصِی کوُز- قَرَشلَرِینِی اَرَلَشتِیرمَسدَن اَلله تَعالَی نِی حُکمِیگه تابِع بوُلِیشلَرِی کِیرَک، اَمّا “عَمَلدَه” اَلله وَ پَیغَمبَر وَ صَحابَه لَر، تابِیعِینلَرنِی، اِمامِی حَنِیفَه، جَعفَر صادِق، مالِیکِی، شافِیعِی، حَنبَلِینِی وَ باشقَه اَهلِی سُنَّتنِی بُویُوک کِیشِیلَرِینِی تَقلِید قِیلِینَه دِیگن مَرجَعگه اَیلَنتِیرِیب آلگن بَعضِی بِیر جاهِللَر وَ سپُوتنِیکلَرنِی مُرِیدلَرِی سپُوتنِیکلَرگه، مَجازِی فَضاگه تَقلِید قِیلِیشَدِی وَ بوُندَی مُهِم مَسَلَه لَر بارَسِیدَه نَظَر بِیرِیشَدِی؛ کوُپِینچَه بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی، مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی وَ مُنافِقلَر توُدَه سِینِی اِیختِیارِیدَه بُولگن تَقلِید قِیلِیشَیاتگن مَنبَع لَرنِی اِستِناد قِیلگن حالدَه اوُلَر اوُزلَرِینِی نَظَر اِیگه سِی دِیب بِیلِیشَدِی؛ یاکِی اوُلَرنِی جِبهَه سِیدَه شَرعِی اِیشلَر بُویِیچَه جاهِل بُولگن حَتَّی دُشمَننِی رُوحِی جَنگلَرِیگه اَلدَنگن مُؤمِنلَر مَوجُود بوُلِیب، اوُلَر مَنَه بوُندَی مُهِم مَسَلَه لَرگه کِیرِیب کِیلِیشَدِی وَ مَنَه بُو یوُلدَگِی سپُوتنِیکلَرنِی، مَجازِی فَضانِی مُرِیدلَرِی حَرَکَت قِیلَیاتگن یُولدَه حَرَکَت قِیلِیشَدِی.

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: «مَثَلُ الَّذِی یَطلُبُ العِلمَ بِلَا حُجَّةٍ، کَمَثَلِ حَاطِبِ لَیلٍ، يَحْمِلُ حُزْمَةَ حَطَبٍ وَفِيهِ أَفْعَى تَلْدَغُهُ وَهُوَ لَا يَدْرِي»[1]. دَلِیلسِیز عِلم آلگن کِیشِینِی مِثالِی شوُنگه اوُحشَیدِیکِی، کِیشِی کِیچَه سِی اوُتِین جَملَیدِی. اوُ کَتتَه مِقداردَه اوُتِین جَملَنگن جایدَن اوُتِین تِیرَدِی وَ مَنَه بُو اوُتِینلَرنِی آرَسِیدَگِی زَهَرلِی اِیلان اوُنِی اوُزِی سِیزمَه گن حالدَه چَقِیب آلَدِی.”

مَنَه شوُنگه اَساسلَنگن حالدَه اِمامِی اَبُو یُوسُف حَنَفِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: «لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ مَقَالَتَنَا حَتَّى يَعْلَمَ مِنْ أَيْنَ قُلْنَا» [2]. “هَر قَندَی کِیشِی اوُچُون بِیزلَرنِینگ سُوزلَرِیمِیز قَیِیردَن آلِینگه نِینِی بِیلمَسلَرِیدَن توُرِیب اوُنِی نَقل قِیلِیشلَرِی جائِز اِیمَس.”

اَگر شَرِیعَت مَسَلَه لَرِی بُویِیچَه اوُزِینگ قوُلگه کِیرِیتگن وَ اوُنِی باشقَه لَرگه نَقل قِیلماقچِی بُولگن مَطلَبنِی شَرعِی کَنَللَر وَ عِلم بُویِیچَه مَنبَع لَرِینِی تاپَه آلمَه سَنگ، شُبهَه سِیز سِینِی سوُزِینگدَه یَحشِیلِیک یُوق. رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ والْيوْمِ الآخِر، فلْيقُلْ خيراً أَوْ لِيَصمُتْ،[3] الله گه وَ قِیامَت کوُنِیگه اِیمان کِیلتِیرگن هَر قَندَی کِیشِی یَحشِی سوُزلَرنِی سوُزلَشِی کِیرَک؛ یاکِی سُوکوُت سَقلَشِی کِیرَک.

مَنَه بُو یَحشِیلِیک هَم بِیزلَرگه قُرآن وَ صَحِیح سُنَّت وَ اَلله تَعالَی نِی شَرِیعَتِیدَن اوُنِی صَحِیح کَنَلِی بُویِیچَه یِیتِیب کِیلگن یاکِی اَلله تَعالَی نِی شَرِیعَتِی اوُنِی تَصدِیقلَگن نَرسَه بوُلِیشِی کِیرَک، دِیمَک آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک اَلله نِی شَرِیعَتِیگه مَخصُوصاً دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفردَن اَجرَتِیشگه خاص بُولگن اِیشلَردَه یاکِی اوُلَرگه باغلِیق بُولگن اِیشلَردَه، اَلبَتَّه طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشنِی اَساسِیگه کوُرَه کُفر کِیلتِیرِیلِیشِی کِیرَک، اِیندِی بُو یِیردَه مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی حَقِیدَه هَم بَعضِی بِیر سوُزلَر قالگن بُولِیب اوُنِی توُلدِیرِیب اَیتماقچِیمِیز، چُونکِی:

اَهلِی کِتاب کافِرلَرِی وَ سِکوُلارِیستلَر “مُؤمِنلَر” اوُچُون هَرگِیز هِیچ قَچان “یَحشِیلِیک”نِی هاحلَشمَیدِی: مَّا یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَلاَ الْمُشْرِکِینَ أَن یُنَزَّلَ عَلَیْکُم مِّنْ خَیْرٍ مِّن رَّبِّکُمْ (بقره/105) نَه اَهلِی کِتابلَر (یَهُودِی وَ نَصرانِیلَر) دَن بوُلگن کافِرلَر وَ نَه مُشرِکلَر سِیزگه پَروَردِیگارِینگِیز طَرَفِیدَن بِیر یَحشِیلِیک ( یَعنِی وَحِی) توُشِیشِینِی اِیستَمَیدِیلَر. اَلله اِیسَه رَحمَت- مَرحَمَتِینِی اوُزِی هاحلَگن کِیشِیلَرگه خاص قِیلِیب بِیرَدِی. اَلله بُویُوک فَضلوُ کَرَم صاحِیبِیدِیر.
بِیزلَر اوُلَردَن آزار- اَذِیَتگه سَبَب بوُلَدِیگن سوُزلَرنِی اِیشِیتَه مِیز حالاص: وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا (آل عمران/ 186) وَ اَلبَتَّه سِیزلَردَن اِیلگرِی کِتاب بِیرِیلگن کِیمسَه لَر تامانِیدَن وَ مُشرِکلَر تامانِیدَن کوُپ اَذِیَت- مَلامَتلَر اِیشِیتَه جَکسِیزلَر.
مُنافِقلَر توُدَه سِی (سِکوُلارزَدَه لَر) هَم شوُندَی دُشمَننِی جُملَه سِیدَن بوُلِیب، اَلله تَعالَی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: «… هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ…» (منافقون/4)، “……..اوُلَر دُشمَندِیرلَر. بَس، اوُلَردَن اِیختِیاط بوُلِینگ!…….” مَنَه بُو مُنافِقلَر توُدَه سِی گپگه اوُستَه فِرِیبگرلَر بُولِیب، حَتَّی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم هَم اوُلَرنِی سوُزلَرِینِی گوُزَللِیگِیدَن عَجَبلَنگن اِیدِیلَر، اَلبَتَّه اوُلَرنِی سُوزلَرِی دِین، شَرِیعَت، یَحشِیلِیکلَر حَقِیدَه بوُلگن، شوُنِینگ اوُچُون عَجَبلَنگن اِیدِیلَر: «يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …» اَلبَتَّه مُؤمِنلَرنِی آرَسِیدَه اوُلَرنِی سوُزلَرِیگه قوُلاق سالَه دِیگن وَ اوُلَرنِی سوُزلَرِی اوُلَر اوُچُون مُهِم بُولگن کِیشِیلَر مَوجُود: «وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47) هَمدَه آرَلَرِینگِیزدَه اوُلَرگه قوُلاق سالوُچِیلَر هَم (تاپِیلگن) بوُلوُر اِیدِی. مَنَه بُو دَستَه دَگِی کِیشِیلَرنِی قَلبلَرِیدَه مُنافِقلَرنِی تَبلِیغاتلَریی سَبَبلِی کَسَللِیک وُجُودگه کِیلگن، مُنافِقلَر گوُرُوهِینِی اوُزِی هَم هِیچ قَچان رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی سوُزلَرِیگه، وَعدَه لَرِیگه اِعتِماد قِیلگن اِیمَسلَر، اِیندِی بِیزلَرنِینگ دارُ الاِسلام وَ اِسلامِی جَمِیعیَت حَقِیدَگِی وَعدَه لَرِیمِیزگه اِیشانِیشلَرِی حَقِیدَه گپِیرمَسَه هَم بُولَدِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)، اوشنده مُنافِقلَر وَ دِیللَرِیدَه مَرَض بوُلگن ( یَعنِی اِعتِقادلَرِی ضَعِیف بُولگن) کِیمسَه لَر: “اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِی بِیزلَرگه فَقَط یالغان وَعدَه قِیلگن اِیکَنلَر،” دِییَه باشلَه دِیلَر.

(دوامی بار…….)

[3] البخاري (6018)، ومسلم (47)، والترمذي (2500)، وأحمد (9967) وأبو داود (5154) وابن ماجه (3971) وأبو داود (5154)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (1) (قسمت 25)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (1) (قسمت 25)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله [D1]

(3- قسمت)

این در مورد مساله ای متعلق به منزل یک فرد بود که اینهمه توسط تابعین احتیاط می شد حالا چه رسد به امور عامه مسلمین مثل حکم در مورد دارالاسلام و دارالکفر و تکفیر مسلمین و…. که با موجودیت دین و دارالاسلام و جان و ناموس و آبرو و مال عموم مومنین و بخشهای وسیعی از مسلمین گره خورده است و ربطی به اجتهاد ندارند بلکه اموری هستند که باید « سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا» بدون دخیل دادن دیدگاه شخصی تابع حکم الله تعالی شد، اما عده ای جاهل و مرید ماهواره ها که «عملاً»، الله و پیامبر و صحابه و تابعین و امام حنفی و جعفر صادق و مالک و شافعی و حنبل و سایر بزرگواران اهل سنت و مراجع تقلید آنها شده ماهواره ها و فضای مجازی، در چنین مسائل مهمی نظر می دهند؛ و با استناد به این مراجع تقلیدشان که اکثراً در دست کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی و دارودسته ی منافقین هستند خود را صاحب نظر می دانند؛ و یا در جبهه ی اینها باز دسته ای از مومنین جاهل به امور شرعی و حتی فریب خورده ی جنگ روانی دشمن وجود دارند که در چنین مسائل مهمی وارد می شوند و در همان مسیری حرکت می کنند که مریدان ماهواره ها و فضای مجازی در حرکتند.

امام شافعی رحمه الله می گوید:«مَثَلُ الَّذِی یَطلُبُ العِلمَ بِلَا حُجَّةٍ، کَمَثَلِ حَاطِبِ لَیلٍ، يَحْمِلُ حُزْمَةَ حَطَبٍ وَفِيهِ أَفْعَى تَلْدَغُهُ وَهُوَ لَا يَدْرِي»[1].«مثال کسی‌که دانش و فقه را بدون دلیل دریافت نماید همانند کسی است که در شب هیزم جمع می‌کند. پشته‌ای از یک هیزم را برمی‌دارد و یک مار افعی در آن پشته او را می‌گزد بدون این‌که خود بفهمد».

بر این اساس است که امام ابویوسف حنفی رحمه الله می‌گوید:«لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ مَقَالَتَنَا حَتَّى يَعْلَمَ مِنْ أَيْنَ قُلْنَا» [2]. «برای هیچ‌کس جایز نیست که گفتار ما را نقل کند تا این‌که بداند که ما آن را از کجا گرفته‌ایم».

اگر نتوانستی در مورد مسائل شریعت مطالبی که می گیری و منتقل می کنی منبع این مطالب از کانالهای شرعی و علمی آن را پیدا کنی شک نداشته باش که سخنت خیر نیست. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ والْيوْمِ الآخِر، فلْيقُلْ خيراً أَوْ لِيَصمُتْ،[3] هر که به الله و روز قیامت ایمان دارد باید سخن خیر گوید؛ یا باید خاموش باشد.

خیر هم یعنی آنچه در قرآن و سنت صحیح و شریعت الله تعالی از کانال صحیحش به ما رسیده است و یا شریعت الله تعالی آن را تأئید می کند، پس واضح است در تمام امور متعلق به شریعت الله و بخصوص در این مورد خاص متعلق به شناسائی دارالاسلام از دارالکفر و امور متعلق به آنها روی سخن ما نه با «کفار6گانه»ی آشکار است که باید بر اساس اصل کفر به طاغوت به آنها کفر شود، و نه سخنی با دارودسته ی منافقین مانده که در اینجا بخواهیم تکمیلش کنیم، چون:

هرگز کفار اهل کتاب و سکولاریستها برای «مومنین» «خیر» نمی خواهند: مَّا یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَلاَ الْمُشْرِکِینَ أَن یُنَزَّلَ عَلَیْکُم مِّنْ خَیْرٍ مِّن رَّبِّکُمْ (بقره/105) کافران اهل کتاب و همچنین سکولاریستها (مشرکان)، دوست نمی‌دارند خیر و برکتی از جانب خدایتان بر شما نازل گردد .
و ما از اینها انتظاری غیر از شنیدن سخنانی که مایه ی اذیت و آزار باشند نداریم: وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا (آل عمران/ 186) و حتماً از کسانی که پیش از شما بدیشان کتاب داده شده است، و از سکولاریستها (مشرکین)، اذیّت و آزار فراوانی می‌بینید. [جدائی کفار اهل کتاب از کفار مشرک در آیات واضح است]
دارودسته ی منافقین (سکولار زده ها) هم دشمنانی هستند که الله تعالی در موردشان می فرماید: «… هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ…» (منافقون/4)، «…ایشان دشمن اند؛ از آن ها حذر داشته باش و بپرهیز …». این دارودسته ی منافقین دغلبازان زبان بازی هستند که حتی رسول الله صلی الله علیه وسلم هم از زیبائی سخنانشان که قطعاً در مورد دین و شریعت و خوبی ها بوده تعجب می کرد: «يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …» و قطعاً در میان مومنین هم کسانی هستند که به سخنان اینها گوش می دهند و سخنانشان برایشان مهم است : «وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47) در میانتان هم کسانی هستند که سخن ایشان را بشنوند. این دسته ای که در قلبهایشان به واسطه ی تبلیغات منافقین بیماری درست شده، و خودِ گروه منافقین هم هرگز به سخنان و وعده های رسول الله صلی الله علیه وسلم اعتماد نکرده اند حالا چه رسد به وعده های ما در مورد دارالاسلام و جامعه ی اسلامی و غیره . الله تعالی می فرماید: وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)، ‏و (به ياد آوريد) زمانی را كه منافقان و آنان كه در دل هايشان بيماری بود می‌گفتند: خدا و پيغمبرش جز وعده‌های دروغين به ما نداده‌اند.

(ادامه دارد……)

[3] البخاري (6018)، ومسلم (47)، والترمذي (2500)، وأحمد (9967) وأبو داود (5154) وابن ماجه (3971) وأبو داود (5154)[D1]

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(1-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / бахши 10 : ( анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр (1))

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо пеймоники дар Мадина бо куффори яхудий ва мушрик бастаки ба дустури мадина, ё сахифатун набий ё пеймони мадина машхур аст ва бо пеймонхойики бо мажусил ахсоъ ва насронийхойи нижрон баст ва бо жангхойики бо куффори мушрикин қурайш ва куффори яхудий ва ғейрих анжом дод нишон додки дорул куфр дугуна аст ё дорул куфри астки бо дорул ислом сари жанг ва кушт ва куштор дорад ё дорул куфри астки бо дорул ислом вориди ахд ва пеймон ва зиндагийи мусолимат омизи шуда аст.

Ибни Аббос розиаллоху анхума дар мовриди секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) ривоят мекунадки :

كانَ المُشْرِكُونَ علَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ والمُؤْمِنِينَ:

“мушрикин, ду мовзуъ дар қубболи набий саллаллоху алайхи васаллам ва мўъминин доштанд:

كَانُوا مُشْرِكِي أهْلِ حَرْبٍ، يُقَاتِلُهُمْ ويُقَاتِلُونَهُ،

( дастайи ) мушрикон ахли жанг будандки пайғамбар бо онхо жангид ва онхо бо пайғамбар жангиданд

ومُشْرِكِي أهْلِ عَهْدٍ، لا يُقَاتِلُهُمْ ولَا يُقَاتِلُونَهُ ^[1]

ва ( дастайи) мушрикин ахли ахд будандки пайғамбар бо онхо нажангид ва онхо нез бо пайғамбар нажангиданд”

имоми Шофеъий рохимахуллох нез баъди аз зикри дорул ислом, сарзамини куффор ё дорул куфрро ба ” дорул харб ” ва ” дорул ахд ва сулх” тақсим мекунад. ^[2]

Ибни Қоййим ханбалий рохимахуллох нез дорул куфрро ба ду даст тақсим мекунад ва мегуяд:

«الْکفَّارُ إِمَّا أَهْلُ حَرْبٍ وَ إِمَّا أَهْلُ عَهْدٍ»^[3].

Куффор ё ахли жанг хастанд ё ахли ахд.

Пас ” дорул куфр” ба ду бахш тақсим мешавад:

–1-Дорул харб ( сарзамини жанг): дорул куфрики бо дорул ислом ахд ва амони надорад. Албатта шарт нестки бо дорул ислом дар холи жанг бошад хаминки ахд ва амон ва зиммайи бо дорул ислом надорад кифоят мекунадки дорул харб бошад, ва муслимин хар вақт хостанд метавонанд бо онхо вориди жанг шаванд. .^[4]

2-Дорул ахд ( сарзамини ахли ахд ва пеймон): дорул куфри астки бо дорул ислом пеймони мабний бар тарки жанг вужуд дорад. Ин ^[5]

пеймон хам мумкин аст муддатдор бошад ё мисли пеймон бо ” бани замрайи ” мушрик ва секуляри хамишагий бошад

مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً^{^[6]}

” то дар дарё садафи хаст” ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди ин даст аз куффори маъохид фармуда аст:

مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ یرِحْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ، وَإِنَّ رِیحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَرْبَعِینَ عَامًا ^[7]

” хар кас, фарди маъохиди ( кофарики бо мусалмонон, ахд ва пеймон баста аст) ро бикушад, буйи бехишт ба машомиш намерасад. Хар чандки буйи бехишт аз масохати чихл сол рох, ба машом мерасад.”

(идома дорад……..)

[1] بخاری 5286

[2] زحیلی، وهبه، آثار الحرب في الفقه الإسلامي، ص175.

[3] ابن‌قیم جوزیه، محمد بن ابی‌بکر، أحکام أهل الذمة، ج2، ص873

[4] (السيل الجرار المتدفق علی حدائق الْزهار 1/976) امام شوكانی می گوید: أن الکافر الحربي مباح الدم والمال على كل حال ما لم يؤمن من المسلمين وأن مال المسلم ودمه معصومان بعصمة الإسلام في دار الحرب وغيرها. و همانا كافر حربی خون و مال در هر حالتی مباح است مگر اينکه از سوی مسلمين به اوامان داده شده باشد، و اينکه مسلمان خون و مالش بخاطر عصمت اسلام مصون است در دارالحرب و غير آنجا.

[5] شهری، ملفی بن حسن، حقیقة الدارین؛ دار الإسلام و دار الکفر، ص130.

[6]روض الأنف ۲/ ۵۸ زرقانی ۱/ ۴۵۶٫

[7] بخاری:3166

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (1) (25 қисм)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (1) (25 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(2- қисм)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мана бундай шахслар хақида мархамат қиладиларки:

مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ[1]

“Қуръон хақида илмсиз назар берган киши жойини дўзахдан мухайё қилиб қўйсин.”

مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ [2]

“Қуръон хақида ўзини шахсий назари билан сўзлаган кишини жойгохи дўзахдадир.” Хатто росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَأَصَابَ فَقَدْ أَخْطَأَ[3]

Қуръон хақида илмсизлик билан назар берган кишини назари агарчи тўғри бўлган тақдирда хам, у хатога дучор бўлган хисобланади.

Мана шунга асосланган холда ибни Касир айтадики, фақат шахсий назар билан қуръонни тафсир қилишлик харомдир. Демак қуръонни тафсирида хам тафсир ва таъвил қилинадиган масалаларни росулуллох саллаллоху алайхи васалламни канали орқали аллох таолога етказишинг ва боғлашинг лозим бўлади. Агар мана бу шаклда сўзларингни аллох таолога боғлай олмасанг, росулуллох саллаллоху алайхи васалламга ёлғонни нисбатлаган бўласан, чунки сен аллох таоло мана бундай деган бўласан, аслида эса росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бундай сўзларни аллох таоло томонидан келтирмаган бўладилар, сен эса росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бундай деганлар дейсан, аслида эса бундай хадисни ўзи йўқ, шу тарзда ўзингни жаханнамдаги жойгохингни тайёрлаб қўясан, чунки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

[4]مَن كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ[5]

Менга нисбатан қасддан ёлғонни нисбатлаган киши ўзини жаханнамни оловидаги жойгохини тайёрлаб қўйсин.

Мана булар аллох бундай деган ёки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бундай деганлар,дейилган масалалар хақидадир; сўзлаётган сўзингни манбаъсидан хотиржам бўлганингдан сўнг, қуйидаги дастурга биноан:

«بَلِّغُوا عَنِّی وَ لَو آیَةً»[6]

Мендан бошқаларга агарчи бир оят бўлса хам етказинглар, бу ерда ўзингни шахсий назарингни билдирмаган холатда амал қиласан. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مَقَالَتِي فَوَعَاهَا وَحَفِظَهَا وَبَلَّغَهَا فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ^[7]

худованд шундай кишини шод ва шодмон қилсинки, у мендан бир сўзни эшитади ва уни ёдлаб олади ва қандай эшитган бўлса ўша холича уни баён қилади. Фиқхни фахмлаган киши сўзни ўзидан кўра фақихроқ кишига етказиши қандай хам яхши.

Ижтиход қилса бўладиган ишларда хам албатта диққат қилишинг керак, мана бундай масалаларни етарли, жамланган илмга эхтиёжи бор ва тилинг билан айтаётган сўзларинг хақида сўроқ-савол қилинасан ва сўзлаган нарсангни баробарида масъулсан. Шу сабабли хам илм ахли ўзлари комил,тўлиқ илмга эга бўлган нарсалари хақида сухбат қилишади ва билмаган ишлар хақида эса сукут сақлашади. Мадинада тобеъинни даврида ( яъни сахобаларни ва сахоба розиаллоху анхуни шогирдларининг фарзандларини даврида) талоқ хақида савол қилинди ва бутун мадина бўйича у ерда ана ўшанча буюк кишилар, олимлар бўлишига қарамасдан фақатгина бир нафар киши бу хақида фатво берди ва у Саъид ибни Мусайяб рохимахуллох эди.

(давоми бор…….)

[1] سنن ترمذی / عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

[2] جامع الترمذی 3205-2950 / جامع البيان، محمد بن جرير طبرى، دار المعرفة، بيروت، 1409ق، ج 1، ص 27. / وعن سعيد بن جبير عن ابن عباس عن النبي صلى الله عليه وسلم قال (مَن قالَ في القُرآنِ برَأيِه أو بِمَا لا يَعلَمُ فَلْيَتَبَوّأ مَقعَدَه مِنَ النّار) رواه النسائي.

[3] سنن ترمذی 2952./ عَنْ جُنْدَبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَأَصَابَ فَقَدْ أَخْطَأَ / رواه الترمذي والطبراني والبيهقي في الشعب. وَ كذلك حَدِيثِ (مَنْ أَفْتَى بِغَيْرِ عِلْمٍ لَعَنَتْهُ مَلائِكَةُ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ) رَوَاهُ ابْنُ عَسَاكِرَ.

[4] وقال ابن كثيرٍ في تفسيره: “فأمَّا تفسير القرآن بمجرد الرأي فحرام لما رواه محمد بن جرير رحمه الله – بسنده- عن سعيد بن جبير عن ابن عباس عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: ((من قال في القرآن برأيه أو بما لا يعلم فليتبوأ مقعده من النار))، وهكذا أخرجه الترمذي والنسائي من طرق عن سفيان الثوري به ورواه أبو داود”.

[5] بخاری 1291 (6197)، ومسلم (2134) الترمذي (2659)، وابن ماجه (30)، وأحمد (3847)

[6] بخاری3461

[7] الترمذي (2658) / وأبو يعلى في ((المعجم)) (219)، /والطبراني في ((المعجم الأوسط)) (5179)./ ابن ماجه 2498

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(2- قیسم)

-رسول الله صلی الله علیه وسلم هَم مَنَه بوُندَی شَخصلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ[1] “قُرآن حَقِیدَه عِلمسِیز نَظَر بِیرگن کِیشِی جایِینِی دوُزَحدَن مُهَیّا قِیلِیب قوُیسِین.”
مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ [2] “قُرآن حَقِیدَه اوُزِینِی شَخصِی نَظَرِی بِیلَن سوُزلَه گن کِیشِینِی جایگاهِی دوُزَحدَه دِیر.” حَتَّی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَأَصَابَ فَقَدْ أَخْطَأَ[3] قُرآن حَقِیدَه عِلمسِیزلِیک بِیلَن نَظَر بِیرگن کِیشِینِی نَظَرِی اَگرچِی توُغرِی بُولگن تَقدِیردَه هَم، اوُ خَطاگه دوُچار بُولگن حِسابلَنَدِی.

مَنَه شوُنگه اَساسلَنگن حالدَه اِبنِ کَثِیر اَیتَدِیکِی، فَقَط شَخصِی نَظَر بِیلَن قُرآننِی تَفسِیر قِیلِیشلِیک حَرامدِیر. دِیمَک قُرآننِی تَفسِیرِیدَه هَم تَفسِیر وَ تَعوِیل قِیلِینَدِیگن مَسَلَه لَرنِی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی کَنَلِی آرقَلِی اَلله تَعالَی گه یِیتکَزِیشِینگ وَ باغلَشِینگ لازِم بُولَدِی. اَگر مَنَه بُو شَکلدَه سُوزلَرِینگنِی اَلله تَعالَی گه باغلَی آلمَه سَنگ، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمگه یالغان نِسبَتلَگن بُولَه سَن،چوُنکِی سِین اَلله تَعالَی مَنَه بوُندَی دِیگن بُولَه سَن، اَصلِیدَه اِیسَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلم بوندی سوزلرنی الله تعالی تامانِیدَن کِیلتِیرمَگن بُولَه دِیلَر، سِین اِیسَه رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم بوُندَی دِیگنلَر دِییسَن، اَصلِیدَه اِیسَه بوُندَی حَدِیثنِی اوُزِی یوُق، شوُ طَرزدَه اوُزِینگنِی جَهَنَّمدَگِی جایگاهِینگنِی تَیّارلَب قوُیَه سَن، چوُنکِی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی: [4]مَن كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ[5] مِینگه نِسبَتاً قَصددَن یالغاننِی نِسبَتلَه گن کِیشِی اوُزِینِی جَهَنَّمنِی آلاوِیدَگِی جایگاهِینِی تَیّارلَب قوُیسِین.

مَنَه بُولَر اَلله بوُندَی دِیگن یاکِی رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بوُندَی دِیگنلَر، دِییِیلگن مَسَلَه لَر حَقِیدَه دِیر؛ سوُزلَه یاتگن سوُزِینگنِی مَنبَعسِیدَن خاطِرجَمع بوُلگه نِینگدَن سُونگ، قوُیِیدَگِی دَستوُرگه بِنائاً: «بَلِّغُوا عَنِّی وَ لَو آیَةً»[6] مِیندَن باشقَه لَرگه اَگرچِی بِیر آیَت بوُلسَه هَم یِیتکَزِینگلَر، بُو یِیردَه اوُزِینگنِی شَخصِی نَظَرِینگنِی بِیلدِیرمَگن حالَتدَه عَمَل قِیلَه سَن. رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مَقَالَتِي فَوَعَاهَا وَحَفِظَهَا وَبَلَّغَهَا فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ^[7] خُداوَند شوُندَی کِیشِینِی شاد وَ شادمان قِیلسِینکِی،اوُ مِیندَن بِیر سوُزنِی اِیشِیتَدِی وَ اوُنِی یادلَب آلَه دِی وَ قَندَی اِیشِیتگن بُولسَه اوُشَه حالِیچَه اوُنِی بَیان قِیلَدِی. فِقهنِی فَهملَه گن کِیشِی سوُزنِی اوُزِیدَن کوُرَه فَقِیهراق کِیشِیگه یِیتکَزِیشِی قَندَی هَم یَحشِی.

اِیجتِهاد قِیلسَه بوُلَه دِیگن اِیشلَردَه هَم اَلبَتَّه دِققَت قِیلِیشِینگ کِیرَک، مَنَه بوُندَی مَسَلَه لَرنِی یِیتَرلِی، جَملَنگن عِلمگه اِیختِیاجِی بار وَ تِیلِینگ بِیلَن اَیتَیاتگن سوُزلَرِینگ حَقِیدَه سُوراق- سَوال قِیلِینَه سَن وَ سوُزلَه گن نَرسَه نگنِی بَرابَرِیدَه مَسئوُلسَن. شوُ سَبَبلِی هَم عِلم اَهلِی اوُزلَرِی کامِل، توُلِیق عِلمگه اِیگه بُولگن نَرسَه لَرِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلِیشَدِی وَ بِیلمَه گن اِیشلَر حَقِیدَه اِیسَه سُوکُوت سَقلَه شَدِی. مَدِینَه دَه تابِیعِیننِی دَورِیدَه ( یَعنِی صَحابَه لَرنِی وَ صَحابَه رَضِیَ الله عَنهُ نِی شاگِیردلَرِینِینگ فَرزَندلَرِینِی دَورِیدَه) طَلاق حَقِیدَه سَوال قِیلِینَدِی وَ بوُتوُن مَدِینَه بُویِیچَه اوُ یِیردَه اَنَه اوُشَنچَه بُویُوک کِیشِیلَر، عالِملَر بوُلِیشِیگه قَرَمَسدَن فَقَطگِینَه بِیر نَفَر کِیشِی بُو حَقِیدَه فَتوا بِیرَدِی وَ اوُ سَعِید اِبنِ مُسَیَّب رَحِمَهُ الله اِیدِی.

(دوامی بار……)

[5] بخاری 1291 (6197)، ومسلم (2134) الترمذي (2659)، وابن ماجه (30)، وأحمد (3847)

[6] بخاری3461

[7] الترمذي (2658) / وأبو يعلى في ((المعجم)) (219)، /والطبراني في ((المعجم الأوسط)) (5179)./ ابن ماجه 2498

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (1) (قسمت 25)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (1) (قسمت 25)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله [D1]

(2- قسمت)

رسول الله صلی الله علیه وسلم هم در مورد چنین اشخاصی می فرماید:

مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ[1] «هرکسی بدون علم در مورد قرآن نظر بدهد جایش را در دوزخ مهیا سازد.»
مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ [2]«كسى كه با رأى شخصى خويش دربارة قرآن سخن بگويد، جايگاه او در آتش است.» حتی رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: مَنْ قَالَ فِي الْقُرْآنِ بِرَأْيِهِ فَأَصَابَ فَقَدْ أَخْطَأَ[3] هرکس (بدون علم) در مورد قرآن نظر بدهد، اگر چه نظرش درست باشد باز هم دچار خطا شده است.

بر این اساس ابن کثیر می گوید تفسیر قرآن تنها با رای و نظر شخصی حرام است.[4] پس در تفسیر قرآن هم باید مسائل قابل تفسیر و تأویل را باز از کانال رسول الله صلی الله علیه وسلم به الله تعالی برسانی و متصل کنی. اگر نتوانستی به این شکل سخنت را به الله تعالی متصل کنی باید بدانی که به رسول الله صلی الله علیه وسلم دروغ بسته ای، چون می گوئی الله تعالی چنین گفته در حالی که رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین چیزی از سوی الله نیاورده و می گوئی رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین گفته در حالی که چنین حدیثی وجود ندارد و به این شکل جایگاه خودت را در آتش جهنم آماده کرده ای چون رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: مَن كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ[5] هر کس به طور عمد بر من دروغ ببندد، باید جایگاه خود را در آتش دوزخ آماده سازد.

این در مورد مسائلی که می گوئی الله تعالی چنین گفت و رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین گفت؛ زمانی که از منبع سخنت مطئن شدی آنوقت به دستور : «بَلِّغُوا عَنِّی وَ لَو آیَةً»[6]:از من به دیگران برسانید اگر چه یک آیه باشد، بدون ابراز رای شخصی عمل می کنی. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مَقَالَتِي فَوَعَاهَا وَحَفِظَهَا وَبَلَّغَهَا فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ^[7] خداوند ‏فردی را شاد و شادمان کند که سخنی از من شنیده و حفظ کرده و همانطور که شنیده است آنرا بیان کند. چه بسا حامل فقهی که سخن را به فقیه تر از خود منتقل سازند.

در امور اجتهاد پذیر هم باز باید دقت کنی که این مسائل نیاز به علم کافی و جامع دارند و در مورد سخنانی که بر زبان می رانی مورد پرسش قرار می گیری و در برابر سخنانت مسئول هستی. به همین دلیل اهل علم در چیزی که کاملاً به آن علم دارند صحبت می کنند و در اموری که نمی دانند سکوت می کنند. در مدینه و در عصر تابعین (یعنی عصر فرزندان صحابه و شاگردان صحابه رضی الله تعالی عنهم اجمعین) در مورد طلاق سوال شد و در تمام مدینه با اینهمه بزرگوار و عالم، تنها یک نفر در این زمینه فتوا داد و آنهم سعید بن مسیب رحمه الله بود.

(ادامه دارد…….)

[5] بخاری 1291 (6197)، ومسلم (2134) الترمذي (2659)، وابن ماجه (30)، وأحمد (3847)

[6] بخاری3461

[7] الترمذي (2658) / وأبو يعلى في ((المعجم)) (219)، /والطبراني في ((المعجم الأوسط)) (5179)./ ابن ماجه 2498[D1]

Рахбарият дар дорул ислом.

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

рахбарият дар дорул ислом 7 دریافت

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (1) (25 қисм)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (1) (25 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(1-қисм)

Қуръон ва суннатга тегишли ишларда агар бирор нарса айтадиган бўлсанг хар қайси тарафдан бўлса хам, ўзингни иймонингга ва қиёматингга ахамият берадиган бўлсанг, сўзингни аллох ва росулига етказиб олиб боришинг керак: имоми Ахмад ибни Ханбалдан нихоятда зебо бир ўхшатиш ривоят қилинган бўлиб у киши айтадики: қиёмат куни мени занжир билан боғланган холда олиб келишади ва аллох таоло мана бу сўзларингни қаердан келтирдинг ва баён қилдинг?- деб сўрайди. Шунда мен эй роббим, Вакиъ ибни Жаррохул Хофизи куфий уни менга айтди, дейман; мана бу ерда мени ўз холимга қўйиб Вакиъ ибни Жаррох куфийни қўлини боғлаб олиб келишади ва аллох таоло сўрайдики, мана бу сўзларингни қаердан келтирдинг? Шунда Вакиъ ибни Жаррох айтадики, уни Мансур ибни Мўътамиддан олдим; бу ерда Вакиъни қўйиб Мансурни қўлини боғлаб олиб келишади ва аллох таоло сен мана бу сўзларни қаердан олдинг ва баён қилдинг?-деб сўрайди. Мансур айтадики: уни Иброхим Нахъийдан олдим; бу ерда Мансурни қўйиб Иброхимни занжир билан боғланган холда олиб келишади, аллох таоло ундан мана бу сўзларингни қаердан олдинг ва баён қилдинг?-деб сўрайди. Иброхим айтадики, уни Асвад ва Язид ибни Асваддан олдим; бу мархалада хам Иброхимни қўйиб Асвад ва Язид ибни Асвадни занжирланган холда олиб келишади ва аллох таоло сизлар мана бу сўзларни қаердан олиб келдинглар ва қаердан нақл қилдинглар?-дейди. Уларни иккови айтадики, бизлар уни Масъуд ва ибни Аббосдан олдик; мана бу мархалада хам уларни икковини қўйиб ибни Аббос ва ибни Масъудни занжир билан олиб келишади ва аллох таоло ундан мана бу сўзларингни қаердан олдинг ва қаердан нақл қилдинг?-деб сўрайди. У айтадики: пайғамбарингдан ва у Жибрилдан ва у хам сени ўзиндан олган эй роббим. [1]

Демак росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан нақл қилинган нарсалар қуръондан бўладими ё сахих суннатдан бўладими, мана бу манбаълардан огох бўлган холда илм бўйича баён қилиниши керак, бизлар диёрларни “дорул ислом” ва “дорул куфр” деб номлашлик ва мана бу икки “дар”ни орасидаги ўзаро алоқалар борасидаги хоким бўлган усуллар хақидаги қуръон ва сахих суннатни ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сахобаларини раъйларини ва барча исломий мазхабларни раъйларини келтирдик ва хар қандай мусулмон ташхис бериш ва муомала қилиш равиши бўйича мана бу қоидалардан ташқари меъёрни таъйин қила олмайди.

Албатта баъзи бир кишилар дорул исломга ва дорул куфрга хос бўлган ўринларга хамда уларни истакларига,дидларига,мақсадларига тўғри келмайдиган бошқа ўринларга эътироз билдириш орқали аввал асхобларни, аиммаларни, турли-хил исломий мазхабларни ўзларини жойлашган даражагача пастга тушуришга харакат қилишади ва улар асхоблар хам инсон бўлишган,бизлар хам уларга ўхшаган инсонлармиз,дейишгач ва ўзларини “амалда” имоми Ханифа, Жаъфари Содиқ, Шофеъий ва бошқалардан юқорига қўйиб олишгач, асхобларни ва турли-хил исломий мазхабларни раъйларини бир четга суриб қўйишга харакат қилишади ва ўзларининг ноқис ақллари,тушунчалари билан қуръон ва суннатни таъвил ва тафсир қилишади, албатта мана бу ахли таъвилни бир дастаси “амалда” суннатни хам бир четга суриб қўйишади ва ўзларининг раъйларига кўра ва ўзларининг ноқис истакларига,тушунчаларига асосан қуръонни таъвил қилишади.

Шуни айтиб ўтиш лозимки, бугунги кунда росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг асхобларини раъйларига ва барча исломий мазхабларни раъйига хилоф равишда “дорул ислом” ва “дорул куфр” хақида баён қилинаётган шахсий ва гурухий таъвилларни хаммаси хукумат қудратини касб қилмоқчи бўлаётган кимсалар томонидан келтирилади, улар бугунги кундаги дорул исломга хоким бўлиб турган хукумат қудрати билан рақобат хамда рухий хатто қуролли жанг қилишмоқчи бўлишади.

Мана бу даста оятларни, хадисларни, асхобларни райъларини, барча исломий мазхабларни раъйларини кўрмасликка олишади ва ўзларини нотўғри тушунчалари билан тафарруқ ижод қилишга ва дорул исломга қарши жангларни йўлга қўйишга ва дорул куфрларда сокин бўлиб яшашни асослашга ёпишиб олишади, ва нихоят охирида дорул исломда ўзлари учун ёки кофирлар учун хукумат қудратини касб қилиш бўйича рақобат қилишдан бошқа мақсадлари бўлмайди. Хозирги пайтда улар эга бўлиб турган қудратни бир улуши хар қандай мезонда бўлса хам, чунки улар хозирда мусулмонларни ўртасида вужудга келган ахзоб бўлганликлари сабабли, бугунги дорул исломдаги хокимиятни ўрнига албатта бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий секуляр муртадлар эгаллашларини ва “дорул ислом” албатта “дорул куфр”га айланишини яхши билишади, шу сабабли хам улар мана бу секуляристик хукуматни системасидаги сиёсий ўйиндаги ўзларини улушларини хохлашади.

……Мана бу мавжудотлар мунофиқлар тўдаси бўлиб ўзларини душманчилигини мана шундай кўрсатишади. Аммо мўъминларни орасида хам шундай кишилар пайдо бўлишадики, улар ўзларини мунофиқлар тўдасини касаллигига мубтало қилиб олишган ва Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху мана бундай фасодлар хақида мўъминларни огохлантириб айтадики:

” إِنَّمَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ رَجُلَيْن‏:‏ رَجُلٌ يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ عَلَى غَيْرِ تَأْوِيلِهِ وَرَجُلٌ يُنَافِسُ الْمُلْكَ عَلَى أَخِيهِ “.[2]

Мен сизларни устингизда икки хил эркак кишилардан қўрқаман: қуръонни ўзини таъвилидан бошқача қилиб таъвил қиладиган кимсалар ва мулк,хокимият учун биродари билан рақобат қиладиган мусобақа берадиган кишилар.

(давоми бор…….)

[1] قال احمد یجاء به یوم القیامه و قد غللت، فیقال لی یا احمد فاین قلت هذا المساله، فأقول یا رب حدثنی بها الوکیع بن الجراح الحافظ الکوفی فیفک احمد و یجاء الوکیع بن الجراح الحافظ الکوفی مغلوله … منصور بن معتمد …. ابراهیم نخعی …. اسود و یزید عن ابن مسعود …. ابن عباس و ابن مسعود … عن نبیک عن جبرائیل عنک یارب .

[2] جامع بيان العلم وفضله، لابن عبد البر (2/237) شماره 2364/

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(1-قیسم)

قُرآن وَ سُنَّتگه تِیگِیشلِی اِیشلَردَه اَگر بِیرار نَرسَه اَیتَه دِیگن بُولسَنگ هَر قَیسِی طَرَفدَن بُولسَه هَم، اوُزِینگنِی اِیمانِینگگه وَ قِیامَتِینگگه اَهَمِیَت بِیرَدِیگن بُولسَنگ، سوُزِینگنِی اَلله وَ رَسُولِیگه یِیتکَزِیب آلِیب بارِیشِینگ کِیرَک: اِمامِی اَحمَد اِبنِ حَنبَلدَن نِهایَتدَه زِیبا بِیر اوُحشَه تِیش رِوایَت قِیلِینگن بُولِیب اوُ کِیشِی اَیتَدِیکِی: قِیامَت کوُنِی مِینِی زَنجِیر بِیلَن باغلَنگن حالدَه آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی مَنَه بُو سوُزلَرِینگنِی قَیِیردَن کِیلتِیردِینگ وَ بَیان قِیلدِینگ؟- دِیب سُورَیدِی. شوُندَه مِین اِی راببِیم، وَکِیع اِبنِ جَرّاحُ الحَفِیظ کوُفِی اوُنِی مِینگه اَیتَدِی، دِییمَن؛ مَنَه بُو یِیردَه مِینِی اوُز حالِیمگه قوُیِیب وَکِیع اِبنِ جَرّاحُ الکوُفِینِی قوُلِینِی باغلَب آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی سوُرَیدِیکِی، مَنَه بُو سوُزلَرِینگنِی قَیِیردَن کِیلتِیردِینگ؟ شوُندَه وَکِیع اِبنِ جَرّاح اَیتَدِیکِی، اوُنِی مَنصُور اِبنِ مُعتَمِددَن آلدِیم؛ بُو یِیردَه وَکِیعنِی قوُیِیب مَنصُورنِی قوُلِینِی باغلَب آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی سِین مَنَه بُو سوُزلَرنِی قَیِیردَن آلدِینگ وَ بَیان قِیلدِینگ؟- دِیب سُورَیدِی. مَنصُور اَیتَدِیکِی: اوُنِی اِبراهِیم نَهعِی دَن آلدِیم؛ بُو یِیردَه مَنصُورنِی قوُیِیب اِبراهِیمنِی زَنجِیر بِیلَن باغلَنگن حالدَه آلِیب کِیلِیشَدِی، اَلله تَعالَی اوُندَن مَنَه بُو سوُزلَرِینگنِی قَیِیردَن آلدِینگ وَ بَیان قِیلدِینگ؟- دِیب سُورَیدِی. اِبراهِیم اَیتَدِیکِی، اوُنِی اَسوَد وَ یَزِید اِبنِ اَسوَددَن آلدِیم؛ بُو مَرحَلَه دَه هَم اِبراهِیمنِی قوُیِیب اَسوَد وَ یَزِید اِبنِ اَسوَدنِی زَنجِیرلَنگن حالدَه آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی سِیزلَر مَنَه بُو سوُزلَرنِی قَیِیردَن آلِیب کِیلدِینگلَر وَ قَیِیردَن نَقل قِیلدِینگلَر؟ – دِییدِی. اوُلَرنِی اِیککاوِی اَیتَدِیکِی، بِیزلَر اوُنِی مَسعُود وَ اِبنِ عَبّاسدَن آلدِیک؛ مَنَه بُو مَرحَلَه دَه هَم اوُلَرنِی اِیککاوِینِی قوُیِیب اِبنِ عَبّاس وَاِبنِ مَسعُودنِی زَنجِیر بِیلَن آلِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی اوُندَن مَنَه بُو سُوزلَرِینگنِی قَیِیردَن آلدِینگ وَ قَیِیردَن نَقل قِیلدِینگ؟ – دِیب سُورَیدِی. اوُ اَیتَدِیکِی: پَیغَمبَرِینگدَن وَ اوُ جِبرِیلدَن وَ اوُ هَم سِینِی اوُزِینگدَن آلگن اِی راببِیم. [1]

دِیمَک رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمدَن نَقل قِیلِینگن نَرسَه لَر قُرآندَن بوُلَدِیمِی یا صَحِیح سُنَّتدَن بوُلَدِیمِی، مَنَه بُو مَنبَعلَردَن آگاه بُولگن حالدَه عِلم بُویِیچَه بَیان قِیلِینِیشِی کِیرَک، بِیزلَر دِیارلَرنِی “دارُ الاِسلام” وَ “دارُ الکُفر” دِیب ناملَشلِیک وَ مَنَه بُو اِیککِی “دار” نِی آرَسِیدَگِی اوُزَرا عَلاقَه لَر بارَسِیدَگِی حاکِم بُولگن اوُصُوللَر حَقِیدَگِی قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتنِی وَ رَسُول الله صَلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی صَحابَه لَرِینِی رَعیلَرِینِی وَ بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِینِی کِیلتِیردِیک وَ هَر قَندَی مُسُلمان تَشخِیص بِیرِیش وَ مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی بُویِیچَه مَنَه بُو قائِدَه لَردَن تَشقَرِی مِعیارنِی تَعیِین قِیلَه آلمَیدِی.

اَلبَتَّه بَعضِی بِیر کِیشِیلَر دارُ الاِسلامگه وَ دارُ الکُفرگه خاص بوُلگن اوُرِینلَرگه هَمدَه اوُلَرنِی اِیستَکلَرِیگه، دِیدلَرِیگه، مَقصَدلَرِیگه توُغرِی کِیلمَیدِیگن باشقَه اوُرِینلَرگه اِعتِراض بِیلدِیرِیش آرقَلِی اَوَّل اَصحابلَرنِی، اَئِمَّه لَرنِی ،توُرلِی – هِیل اِسلامِی مَذهَبلَرنِی اوُزلَرِینِی جایلَشگن دَرَجَه گچَه پَستگه توُشوُرِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَدِی وَ اوُلَرنِی اَصحابلَر هَم اِنسان بُولِیشگن، بِیزلَر هَم اوُلَرگه اوُحشَگن اِنسانلَرمِیز، دِییِیشگچ وَ اوُزلَرِینِی “عَمَلدَه” اِمامِی اَبُو حَنِیفَه ، جَعفَر الصّادِق، شافِیعِی وَ باشقَه لَردَن یوُقارِیگه قوُیِیب آلِیشگچ، اَصحابلَرنِی وَ توُرلِی – هِیل اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِینِی بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَدِی وَ اوُزلَرِینِی ناقِص عَقللَرِی، توُشُونچَه لَرِی بِیلَن قُرآن وَ سُنَّتنِی تَعوِیل وَ تَفسِیر قِیلِیشَدِی، اَلبَتَّه مَنَه بُو اَهلِی تَعوِیلنِی بِیر دَستَه سِی “عَمَلدَه” سُنَّتنِی هَم بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشَدِی وَ اوُزلَرِینِی رَعیلَرِیگه کوُرَه وَ اوُزلَرِینِینگ ناقِص اِیستَکلَرِیگه، توُشوُنچَه لَرِیگه اَساساً قُرآننِی تَعوِیل قِیلِیشَدِی.

شوُنِی اَیتِیب اوُتِیش لازِمکِی، بوُگوُنگِی کوُندَه رَسُول الله صَلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ اَصحابلَرِینِی رَعیلَرِیگه وَ بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِیگه خِلاف رَوِیشدَه “دارُ الاِسلام” وَ “دارُ الکُفر” حَقِیدَه بَیان قِیلِینَیاتگن شَخصِی وَ گوُرُوهِی تَعوِیللَرنِی هَمَّه سِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی کَسب قِیلماقچِی بوُلَیاتگن کِیمسَه لَر تامانِیدَن کِیلتِیرِیلَدِی، اوُلَر بوُگوُنگِی کوُندَگِی دارُ الاِسلامگه حاکِم بُولِیب توُرگن حُکوُمَت قُدرَتِی بِیلَن رَقابَت هَمدَه رُوحِی حَتَّی قوُراللِی جَنگ قِیلِیشماقچِی بوُلِیشَدِی.

مَنَه بُو دَستَه آیَتلَرنِی، حَدِیثلَرنِی، اَصحابلَرنِی رَعیلَرِینِی، بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی رَعیلَرِینِی کوُرمَسلِیککَه آلِیشَدِی وَ اوُزلَرِینِی ناتوُغرِی توُشوُنچَه لَرِی بِیلَن تَفَرُّق اِیجاد قِیلِیشگه وَ دارُ الاِسلامگه قَرشِی جَنگلَرنِی یوُلگه قوُیِیشگه وَ دارُ الکُفرلَردَه ساکِن بوُلِیب یَشَشنِی اَساسلَشگه یاپِیشِیب آلِیشَدِی وَ نِهایَت آخِیرِیدَه دارُ الاِسلامدَه اوُزلَرِی اوُچُون یاکِی کافِرلَر اوُچُون حُکوُمَت قُدرَتِینِی کَسب قِیلِیش بُویِیچَه رَقابَت قِیلِیشدَن باشقَه مَقصَدلَرِی بوُلمَیدِی. حاضِرگِی پَیتدَه اوُلَر اِیگه بوُلِیب توُرگن قُدرَتنِی بِیر اوُلوُشِی هَر قَندَی مِعزاندَه بُولسَه هَم، چوُنکِی اوُلَر حاضِردَه مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه وُجُودگه کِیلگن اَحزاب بُولگنلِیکلَرِی سَبَبلِی، بوُگوُنگِی دارُ الاِسلامدَگِی حاکِیمِیَتنِی اوُرنِیگه اَلبَتَّه بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی وَ مَحَلِّی سِکوُلار مُرتَدلَر اِیگللَشلَرِینِی وَ “دارُ الاِسلام” اَلبَتَّه “دارُ الکُفرگه” اَیلَنِیشِینِی یَحشِی بِیلِیشَدِی، شُو سَبَبلِی هَم اوُلَر مَنَه بُو سِکوُلارِیستِیک حُکوُمَتنِی سِیستِیمَه سِیدَگِی سِیاسِی اوُیِیندَگِی اوُزلَرِینِی اوُلوُشلَرِینِی هاحلَشَه دِی.

………مَنَه بُو مَوجُوداتلَر مُنافِقلَر توُدَه سِی بوُلِیب اوُزلَرِینِی دُشمَنچِیلِیگِینِی مَنَه شوُندَی کوُرسَه تِیشَدِی. اَمّا مُؤمِنلَرنِی آرَسِیدَه هَم شوُندَی کِیشِیلَر پَیدا بوُلِیشَدِیکِی، اوُلَر اوُزلَرِینِی مُنافِقلَر توُدَه سِینِی کَسَللِیگِیگه مُبتَلا قِیلِیب آلِیشگن وَ عُمَر اِبنِ خَطّاب رَضِیَ اَلله عَنهُ مَنَه بُوندَی فَسادلَر حَقِیدَه مُؤمِنلَرنِی آگاهلَنتِیرِیب اَیتَدِیکِی: ” إِنَّمَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ رَجُلَيْن‏:‏ رَجُلٌ يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ عَلَى غَيْرِ تَأْوِيلِهِ وَرَجُلٌ يُنَافِسُ الْمُلْكَ عَلَى أَخِيهِ “.[2] مِین سِیزلَرنِی اوُستِینگِیزدَه اِیککِی هِیل اِیرکَک کِیشِیلَردَن قوُرقَه مَن: قُرآننِی اوُزِینِی تَعوِیلِیدَن باشقَه چَه قِیلِیب تَعوِیل قِیلَدِیگن کِیمسَه لَر وَ مُلک، حاکِمِیَت اوُچُون بِرادَرِی بِیلَن رَقابَت قِیلَدِیگن مُسابَقَه بِیرَه دِیگن کِیشِیلَر.

(دوامی بار…….)

[2] جامع بيان العلم وفضله، لابن عبد البر (2/237) شماره 2364/