وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(44- қисм)  

– Мусулмонларни ўртасида шодликни барбод қилувчи ва уни бузувчи, деб хисобланган  омиллардан яна бири, ўринсиз ёмон  гумон қилишдур.

Шахс зикр қилиб ўтилган  мана бу жиноятларни хаммасини қилган пайтида, биринчи бўлиб уни қалбига хужум қилиб уни фасодлантирадиган нарса шак ва гумонни пайдо бўлиши ва ана бу касалликдан кейин вужудга келадиган бошқа қалбий беморликлардур. Аллох таоло мархамат қиладики:

  یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ  وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضاً  أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ  وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ‏(حجرات/12)

Эй мўъминлар, кўп гумон(лар)дан четланинглар! Чунки айрим гумон(лар) гунохдур! ( Ўзгаларнинг айблари ортидан) жосуслик қилиб юрманглар ва айримларингиз айримларни ғийбат қилмасин! Сизлардан бирон киши ўзининг ўлган биродарини гўштини ейишни яхши кўрурми?! Ана ёмон кўрдингизми?! (бас, гунохи бундан-да ортиқ бўлган ғийбатни хам ёмон кўрингиз)! Аллохдан қўрқингиз! Албатта аллох тавбаларни қабул қилгувчи, мехрибондир.

Демак мана бу яна бир содда дастур мўъминларни қалбий саломатлигини ва шодлигини мухофизат қилиш учундир, аммо шахс мана бу очиқ-ойдин дастурни кўрмасликка олади ва ўзини турли- хил касалликларга, махсусан ёмон гумонни оқибатларига дучор қилади, буни натижасида эса даъват ва жиход  майдонларида, хонадонларни ва дўстларни, қўшниларни даврасида ва ишхоналарда ва инсонларнинг ижтимоъий хаётидаги бошқа майдонларда шахсни  кўнглини совушига,тушкинликка тушишига, бехоллигига,ғам- ғуссасига сабаб бўлади, у муқобил тарафдан кўрган хар қандай арзимаган номуносиб амални жуда хам катталаштириб юборади, аслида эса мана бу амал учун унутиш, хато, жохилликка ўхшаш ўнлаб узрларни келтириш мумкин, бундан ташқари у муқобил тараф учун уни амалига алоқаси бўлмаган сенарио ва достонларни тасаввур қилиб кўради. Бу шахс мана шу шаклда осонлик билан ўзини оромишини ва шодлигини нишонга олади ва буни эвазига хавотир,изтироб,тушкинлик каби касалликларни ва ёмон гумон қилиш сабабли келиб чиқадиган беморликларни сотиб олади. Хақиқатда эса  у бошидан охиригача зарарли  бўлган савдони амалга оширади.  

Мана бундай қалбий касалликлар пайдо бўлгандан ва душманни шаръий даражаларга ажратишни бузиб ташлангандан сўнг ва мусулмонларни жиноятчиларни жойгохига тушуриб юборилган ва хабарларни фосиқ кимсалардан қабул қилиб олингандан сўнг, қўлга киритиладиган самарани аввалгиси тафарруқ ширкини вужудга келишидур. Биринчи бўлиб қалблар бир-биридан узоқлашади, бундан сўнг жисмлар хам узоқлашиб кетади, хатто безор бўлиш даражасига етиб боради.

Хозиргача бу борада  даъват ва жиходга алоқадор бўлган жуда кўп намуналарни зикр қилиб ўтканмиз, агар рухсат берсангизлар биринчи жамиятга оид бир намунани сизларга айтиб бермоқчиман, сиз буни мисолида мана бу лойиха қандай қилиб хонадонларда шаклланиши ва қандай қилиб аёл, эркак киши ва фарзандлар шодликни барбод қилишларини кўра оласиз:

Аллох таоло мархамат қиладики:

     وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (روم/21)‏

Унинг оятларидан (яна бири) – у зот сизлар хамдам бўлишларингиз  учун ўзларингиздан жуфтлар яратиши ва ўрталарингизда ошнолик ва мехр- мухаббат пайдо қилишидир. Албатта бунда тафаккур қиладиган қавм учун оят- ибратлар бордир.

Хўп, энди аллох таоло эркакни қалбини мана бу аёл орқали кўчманчи бўлишдан ва хар лахза хали у ерда ва хали бу ерда бўлишдан нажот берган пайтида, ва эркакни қалби ана шу аёлда  сокин бўлиб оромиш топган пайтида, шу эркакни қалби яна қайтадан овора бўлиб кўчманчи бўлиб қолмаслиги учун унга маваддах ва рохмах номи остидаги иккита абзорни жойлаштирган, масалан бу ерда аёлни бир манзилга ўхшатсак, эркак киши дунёда  мана  бу манзилни мехмони хисобланади, хатто баъзилар учун бу нарса қиёматда хам мавжуд, аёл киши дунёда эркак киши сокин бўлиши учун керакли бўлган имкониятни аллохни шариатидаги қонунга мувофиқ равишда мухайё қилиши лозим, шу тарзда у мухаббатдан бўлган “ўзини улушини” маваддах ва рохмахга қўшади ва буни самараси уни ўзига ва хўжайинига ва фарзандларига ва хар икки тарафни оила аъзоларига  шодликни улашишдан иборат  ; лекин аёл киши мана бу ўринларда аллохни шариатидаги қонунга риоят қилмайдиган бўлса ва ўзини ғайри исломий ахлоқи билан хўжайинининг  қалби овора бўлиши учун сабабларни мухайё қиладиган бўлса, хақиқатда у беназокат ва тарбиясиз манзил эгаси каби ўзини мехмонини ранжишига ва қочиб кетишига боис бўлади, энди мана бу ишлар рўй берган вақтида шодлик хам камаяди ва йўқолиб хам кетади, натижада эса мана бу шодликни йўқлигини таъсири фарзандларга ва икки томонни оила аъзоларига хам асар қилади. Шу равиш билан аёл киши ўзини ғайри шаръий амаллари орқали оилани хаётида шодликни барбод қилувчи омилга айланади.      

Сизларга шундай  бир намунани келтириб ўтмоқчиман,чунки  хозирги пайтда бу нарса аёллар томонидан кўрмасликка олинади. Аёл киши хомиладор бўлган вақтида уни биринчи ва асосий вазифаси қорнидаги болани эхтиёт қилиб сақлаши бўлади, ана бу бола туғилгандан сўнг эса аллохни шариатида сут эмизишдан тортиб кейинги бошқа моддий “вазифа ва таклифлар” каби  ўринларни барчаси онани зиммасига юкланмайди, буларни хаммаси бутунлай отани зиммасига қўйилган. Гўёки ана бу ишлардаги онани асосий вазифаси хомиладорлик даврига чегараланган, бола туғилиши билан бу вазифа уни зиммасидан соқит бўлади ва отани зиммасига юкланади, албатта аёлни хомиладорлик даврида хам отани ўзига яраша вазифалари мавжуд.

(давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(44- قیسم)

• مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی وَ اوُنِی بوُزُووچِی، دِیب حِسابلَنگَن عامِللَردَن یَنَه بِیرِی، اوُرِینسِیز یامان گوُمان قِیلِیشدوُر.

 شَخص ذِکر قِیلِیب اوُتِیلگَن مَنَه بُو جِنایَتلَرنِی هَمَّه سِینِی قِیلگَن پَیتِیدَه، بِیرِینچِی بوُلِیب اوُنِی قَلبِیگَه هُجوُم قِیلِیب اوُنِی فَسادلَنتِیرَه دِیگَن نَرسَه شَک وَ گوُماننِی پَیدا بوُلِیشِی وَ اَنَه بُو کَسَللِیکدَن کِییِین وُجُودگَه کِیلَه دِیگَن باشقَه قَلبِی بِیمارلِیکلَردوُر. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ  وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضاً  أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ  وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ‏(حجرات/12) اِی مُؤمِنلَر، کوُپ گوُمان(لَر)دَن چِیتلَه نِینگلَر! چوُنکِی اَیرِیم گوُمان(لَر) گوُناهدوُر! (اوُزگَه لَرنِینگ عَیبلَرِی آرتِیدَن) جاسوُسلِیک قِیلِیب یوُرمَنگلَر وَ اَیرِیملَرِینگِیز اَیرِیملَرِینگِیزنِی غِیبَت قِیلمَه سِین! سِیزلَردَن بِیران کِیشِی اوُزِینِینگ اوُلگَن بِرادَرِینِی گوُشتِینِی یِییِیشنِی یَحشِی کوُرُورمِی؟! اَنَه یامان کوُردِینگِیزمِی؟! (بَس، گوُناهِی بوُندَن- دَه آرتِیق بوُلگَن غِیبَتنِی هَم یامان کوُرِینگِیز)! اَلله دَن قوُرقِینگِیز! اَلبَتَّه اَلله تَوبَه لَرنِی قَبوُل قِیلگوُچِی،مِهرِباندِیر.

دِیمَک مَنَه بُو یَنَه بِیر ساددَه دَستوُر مُؤمِنلَرنِی قَلبِی سَلامَتلِیگِینِی وَ شادلِیگِینِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُوندِیر، اَمّا شَخص مَنَه  بُو آچِیق- آیدِین دَستوُرنِی کوُرمَسلِیککَه آلَه دِی وَ اوُزِینِی توُرلِی- هِیل کَسَللِیکلَرگَه، مَخصُوصاً یامان گوُماننِی عاقِبَتلَرِیگَه دوُچار قِیلَه دِی، بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه اِیسَه دَعوَت وَ جِهاد مَیدانلَرِیدَه،خانَدانلَرنِی وَ دوُستلَرنِی،قوُشنِیلَرنِی دَورَه سِیدَه وَ اِیشخانَه لَردَه وَ اِنسانلَرنِینگ اِجتِمائِی حَیاتِیدَگِی باشقَه مَیدانلَردَه شَخصنِی کوُنگلِینِی ساوُوشِیگَه، توُشکِینلِیککَه توُشِیشِیگَه، بِیحاللِیگِیگَه،غَم- غُصَّه سِیگَه سَبَب بوُلَه دِی، اوُ مُقابِل تَرَفدَن کوُرگَن هَر قَندَی اَرزِیمَه گَن ناموُناسِب عَمَلنِی جوُدَه هَم کَتتَه لَشتِیرِیب یوُبارَه دِی، اَصلِیدَه اِیسَه مَنَه بُو عَمَل اوُچُون اوُنُوتِیش،خَطا، جاهِللِیککَه اوُحشَش اوُنلَب عُذرلَرنِی کِیلتِیرِیش موُمکِین، بوُندَن تَشقَه رِی اوُ مُقابِل تَرَف اوُچُون اوُنِی عَمَلِیگَه عَلاقَه سِی بوُلمَه گَن سِینَه رِی وَ داستانلَرنِی تَصَوُّر قِیلِیب کوُرَه دِی. بُو شَخص مَنَه شُو شَکلدَه آسانلِیک بِیلَن اوُزِینِی آرامِیشِینِی وَ شادلِیگِینِی نِشانگَه آلَه دِی وَ بُونِی عِوَضِیگَه خَواطِر،اِضطِراب، توُشکِینلِیک کَبِی کَسَللِیکلَرنِی وَ یامان گوُمان قِیلِیش سَبَبلِی کِیلِیب چِیقَه دِیگَن بِیمارلِیکلَرنِی ساتِیب آلَه دِی. حَقِیقَتدَه اِیسَه اوُ باشِیدَن آخِیرِیگَه چَه ضَرَرلِی بُولگَن سَودانِی عَمَلگَه آشِیرَه دِی.

مَنَه بوُندَی قَلبِی کَسَللِیکلَر پَیدا بوُلگَندَن وَ دُشمَننِی شَرعِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیشنِی بوُزِیب تَشلَنگَندَن سُونگ وَ مُسُلمانلَرنِی جِنایَتچِیلَرنِی جایگاهِیگَه توُشوُرِیب یوُبارِیلگَن وَ خَبَرلَرنِی فاسِق کِیمسَه لَردَن قَبُول قِیلِیب آلِینگَندَن سُونگ، قوُلگَه کِیرِیتِیلَه دِیگَن ثَمَرَه نِی اَوَّلگِیسِی تَفَرُّق شِیرکِینِی وُجُودگَه کِیلِیشِیدوُر. بِیرِینچِی بوُلِیب قَلبلَر بِیر- بِیرِیدَن اوُزاقلَه شَه دِی، بوُندَن سُونگ جِسملَر هَم اوُزاقلَه شِیب کِیتَه دِی، حَتَّی بِیزار بُولِیش دَرَجَه سِیگَه یِیتِیب بارَه دِی.

حاضِرگَه چَه بُو بارَه دَه دَعوَت وَ جِهادگَه عَلاقَه دار بوُلگَن جُودَه کوُپ نَمُونَه لَرنِی ذِکر قِیلِیب اوُتگَنمِیز، اَگَر رُحصَت بِیرسَنگِیزلَر بِیرِینچِی جَمِیعیَتگَه آئِد بِیر نَمُونَه نِی سِیزلَرگَه اَیتِیب بِیرماقچِیمَن، سِیز بوُنِی مِثالِیدَه مَنَه بُو لایِیحَه قَندَی قِیلِیب خانَدانلَردَه شَکللَه نِیشِی وَ قَندَی قِیلِیب عَیال، اِیرکَک کِیشِی وَ فَرزَندلَر شادلِیکنِی بَرباد قِیلِیشلَرِینِی کوُرَه آلَه سِیزلَر: اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:       وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (روم/21)‏ اوُنِینگ آیَتلَرِیدَن (یَنَه بِیرِی) – اوُ ذات سِیزلَر هَمدَم بوُلِیشلَرِینگِیز اوُچُون اوُزلَرِینگِیزدَن جُفتلَر یَرَه تِیشِی وَ اوُرتَه لَرِینگِیزدَه آشنالِیک وَ مِهر- مُحَبَّت پَیدا قِیلِیشِیدوُر. اَلبَتَّه بوُندَن تَفَکُّر قِیلَه دِیگَن قَوم اوُچُون آیَت- عِبرَتلَر باردِیر.

حوُپ، اِیندِی اَلله تَعالَی اِیرکَکنِی قَلبِینِی مَنَه بُو عَیال آرقَه لِی کوُچمَنچِی بوُلِیشدَن وَ هَر لَهظَه هَلِی اوُ یِیردَه وَ هَلِی بُو یِیردَه بوُلِیشدَن نَجات بِیرگَن پَیتِیدَه، وَ اِیرکَکنِی قَلبِی اَنَه شُو عَیالدَه ساکِن بوُلِیب آرامِیش تاپگَن پَیتِیدَه، شوُ اِیرکَکنِی قَلبِی یَنَه قَیتَه دَن آوارَه بوُلِیب کوُچمَنچِی بوُلِیب قالمَسلِیگِی اوُچُون اوُنگَه مَوَدَّه وَ رَحمَه نامِی آستِیدَگِی اِیککِیتَه اَبزارنِی جایلَشتِیرگَن، مَثَلاً بوُ یِیردَه عَیالنِی بِیر مَنزِیلگَه اوُحشَتسَک، اِیرکَک کِیشِی دُنیادَه مَنَه بُو مَنزِیلنِی مِهمانِی حِسابلَه نَه دِی، حَتَّی بَعضِیلَر اوُچُون بوُ نَرسَه قِیامَتدَه هَم مَوجُود، عَیال کِیشِی دُنیادَه اِیرکَک کِیشِی ساکِن بوُلِیشِی اوُچُون کِیرَکلِی بوُلگَن اِمکانِیَتنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه مُوافِق رَوِیشدَه مُهَیّا قِیلِیشِی لازِم، شوُ طَرزدَه اوُ مُحَبَّتدَن بوُلگَن “اوُزِینِی اوُلوُشِینِی” مَوَدَّه وَ رَحمَهگَه قوُشَه دِی وَ بوُنِی ثَمَرَه سِی اوُنِی اوُزِیگَه وَ حُوجَه یِینِیگَه وَ فَرزَندلَرِیگَه وَ هَر اِیککِی تَرَفنِی عائِلَه اَعضالَرِیگَه شادلِیکنِی اوُلَه شِیشدَن عِبارَت؛ لِیکِن عَیال کِیشِی مَنَه بُو اوُرِینلَردَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه رِعایَت قِیلمَیدِیگَن بوُلسَه وَ اوُزِینِی غَیرِی اِسلامِی اَخلاقِی بِیلَن حُوجَه یِینِی نِینگ قَلبِی آوارَه بوُلِیشِی اوُچُون سَبَبلَرنِی مُهَیّا قِیلَه دِیگَن بوُلسَه، حَقِیقَتدَه اوُ بِی نَزاکَت وَ تَربِیَه سِیز مَنزِیل اِیگَه سِی کَبِی اوُزِینِی مِهمانِینِی رَنجِیشِیگَه وَ قاچِیب کِیتِیشِیگَه باعِث بوُلَه دِی، اِیندِی مَنَه بُو اِیشلَر رُوی بِیرگَن وَقتِیدَه شادلِیک هَم کَمَه یَه دِی وَ یوُقالِیب هَم کِیتَه دِی، نَتِیجَه دَه اِیسَه مَنَه بُو شادلِیکنِی یوُقلِیگِینِی تَأثِیرِی فَرزَندلَرگَه وَ اِیککِی تاماننِی عائِلَه اَعضالَرِیگَه هَم اَثَر قِیلَه دِی. شُو رَوِیش بِیلَن عَیال کِیشِی اوُزِینِی غَیرِی شَرعِی عَمَللَرِی آرقَه لِی عائِلَه نِی حَیاتِیدَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِلگَه اَیلَه نَه دِی.

سِیزلَرگَه شوُندَی بِیر نَمُونَه نِی کِیلتِیرِیب اوُتماقچِیمَن، چوُنکِی حاضِرگِی پَیتدَه بُو نَرسَه عَیاللَر تامانِیدَن کوُرمَسلِیککَه آلِینَه دِی. عَیال کِیشِی خامِلَه دار بوُلگَن وَقتِیدَه اوُنِی بِیرِینچِی وَ اَساسِی وَظِیفَه سِی قارنِیدَگِی بالَه نِی اِیختِیاط قِیلِیب سَقلَه شِی بوُلَه دِی، اَنَه بوُ بالَه توُغِیلگَندَن سُونگ اِیسَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی سوُت اِیمِیزِیشدَن تارتِیب کِییِینگِی باشقَه ماددِی “وَظِیفَه تَکلِیفلَر” کَبِی اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِی آنَه نِی زِیمَّه سِیگَه یوُکلَنمَیدِی، بوُلَرنِی هَمَّه سِی بوُتوُنلَی آتَه نِی زِیمَّه سِیگَه قوُیِیلگَن. گوُیاکِی اَنَه بُو اِیشلَردَگِی آنَه نِی اَساسِی وَظِیفَه سِی خامِلَه دارلِیک دَورِیگَه چِیگَرَه لَنگَن، بالَه توُغِیلِیشِی بِیلَن بُو وَظِیفَه اوُنِی زِیمَّه سِیدَن ثاقِت بوُلَه دِی وَ آتَه نِی زِیمَّه سِیگَه یوُکلَه نَه دِی، اَلبَتَّه عَیالنِی خامِلَه دارلِیک دَورِیدَه هَم آتَه نِی اوُزِیگَه یَرَشَه وَظِیفَه لَرِی مَوجُود.

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(44- قسمت)

• مورد دیگری که می تواند در میان مسلمین عامل شادی سوزی و مخرب شادی محسوب بشودظن و گمانِ نابجاست.

زمانی که شخص تمام این جرمهایی که ذکر کردیم  را مرتکب می شود اولین چیزی که قلبش را مورد هجوم و فاسد شدن قرار می دهد پیدایش شک و گمان و بیماری های قلبی دیگری است که به دنبال این بیماری به وجود می آیند . الله تعالی می فرماید:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از بسیاری از گمانها بپرهیزید، که برخی از گمانها گناه است، وَلَا تَجَسَّسُوا ‏ و جاسوسی و پرده‌دری نکنید، وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضاًو یکی از دیگری غیبت ننماید؛  أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُآیا هیچ یک از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ به یقین همه شما از مرده‌خواری بدتان می‌آید وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ‏(حجرات/12)از خدا پروا کنید، بی‌گمان خداوند بس توبه‌پذیر و مهربان است .‏

حالا این دستور ساده ی دیگری است برا ی سلامت قلب و محافظت از شادی مومنین، اما شخص این دستور صریح را نادیده می گیرد و خوش را دچار انواع بیماریها و بخصوص عواقب سوء الظن و بدگمانی می کند که در میدانهای دعوت و جهاد و در میان خانواده ها و دوستان و همسایه و محیط کار و سایر عرصه های زندگی اجتماعی انسانها عاملی برای دلسردی، افسردگی، کسالت و غم و غصه در شخص می شود، و هر چیز توهمی و یا هرعمل جزئی نامناسبی که از طرف مقابل می بینید و ممکن است دهها عذر برای  این عمل مثل فراموشی و خطاء و جهل و غیره وجود داشته باشد را بسیار بزرگ می کند و سناریوها و داستانها برایش تصور می کند که هیچ ربطی به عمل این بنده خدا ندارد .   این شخص این طوری و به همین سادگی آرامش و شادی خودش را هدف قرار می دهد و به جایش دلهره و اضطراب و افسردگی و سایر بیماری های ناشی از سوء ظن را می خرد . واقعا معامله ی سراسر ضررمندی را انجام می دهد .

اولین ثمره ای که بعد از پیدایش این بیماری های قلبی، و بعد از برهم زدن این درجه بندی شرعی دشمنان و قرار دادن مسلمین در جایگاه مجرمین و گرفتن اخبار از فاسقین به دست می آید پیدایش شرک تفرق است. ابتدا دلها ازهم فاصله می گیرند، و بعد، جسمها هم از هم دور و حتی بیزار می شوند .

تا به حال در مورد جریانات مربوط به دعوت و جهاد نمونه های زیادی را در این زمینه ذکر کرده ایم اجازه بدهید یک نمونه ی مربوط به اولین مجتمع را خدمتتان عرض کنم که نشان می دهد چه جوری این فرایند و پروسه می تواند در خانواده هاهم شکل بگیرد و چه جوری زن و شوهر و فرزندان می توانند شادی سوز بشوند :

الله تعالی می فرماید: وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (روم/21)‏ و یکی از نشانه‌های خدا این است که از جنس خودتان همسرانی را برای شما آفرید تا در کنار آنان ساکن و آرام بشوید (یعنی قبلا مثل عشایر بودید حالا یکجا نشین شدید)، و در میان شما و ایشان مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً  قرار داد مسلّماً در این نشانه‌ها و دلائلی است برای افرادی که می‌اندیشند .‏

خوب، حالا زمانی که الله تعالی قلب مرد را با این زن از عشایری بودن و هر لحظه یک جا بودن نجات داده است، و قلب مرد را در این زن ساکن و یکجا نشین کرده است، و برای اینکه این قلب مردی که در این زن سکونت کرده است دوباره آواره و عشایری نشود دو تا ابزار تحت عنوان عنوان مَّوَدَّة ورَحْمَة قرار داده، به عنوان مثال در اینجا زن مثل خانه ست و مرد مهمان این خانه ی زن در دنیا و حتی برای  بعضی ها در قیامت هم هست، زن باید در دنیا امکانات لازم را برای سکونت این مرد طبق قانون شریعت الله فراهم کند و اینطوری «به سهم خودش» حب را به مَّوَدَّة و رَحْمَة تکامل ببخشد که ثمره اش می شود اعطای شادی به خودش و شوهرش و فرزنداش و سایر اعضای خانواده ی طرفین؛ اما زمانی که زن قانون شریعت الله را در این موارد رعایت نمی کند، و با اعمال غیر اسلامیش اسباب آوارگی قلب شوهرش را فراهم می کند، در واقع مثل یک صاحبخانه ی بی نزاکت و بی تربیت باعث رنجش و فراری شدن مهمانش می شود، و زمانی که این اتفاق افتاد شادی هم کم رنگ و حتی گم می شود، و اثرات نبود این شادی به فرزندان و خانواده ی طرفین هم سرایت می کند . اینجاست که زن با اعمال غیر شرعیش خودش را تبدیل می کند به عامل مخرب شادی در زندگیش .

یک  نمونه را خدمتتان عرض کنم که الان از طرف خانمها بسیار نادیده گرفته می شود. زن زمانی که حامله می شود وظیفه ی اصلی و اولویت اصلیش حفظ آن بچه ای که در شکمش است، بعد از تولد این بچه ما در شریعت الله از شیر دادن تا سایر موارد نمی بینیم که «وظیفه و تکلیف» مادیی در مورد بچه بر عهده ی مادر گذاشته شده باشد و تماما بر عهده ی پدر است . انگار وظیفه ی اصلی مادر در این امور به دوران حاملگی محدود می شود، و به محض به دنیا آمدن بچه وظایف کلا از دوشش برداشته شده و بر دوش پدر گذاشته می شود، هر چند در دوران حاملگی هم پدر وظایفی را داشته است .

(ادامه دارد……)

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(9- қисмат)

Ахли суннат ва жамоат дар ин заминайи мамнуъияти вужуди ду рахбар дар ек замон, ду даста шуданд:

1-Аксарияти мутлақи ахли суннат ва жамоат ва баъзи аз мўътазила мегуяндки ба сурати мутлақ вужуди ду рахбари мамнуъ аст ва фарқи надорад сарзамини исломий ва дорул ислом то чи андоза густарда ва васиъ бошад. Ба андозайи тарафдорони ин дидгох зиёд ва мухолифи надоштки имоми Нававий чанин мепандошт тамоми уламо тарафдори чанин дидгохи хастанд ва бар чанин дидгохи иттифоқ дорандки  жихати мустанад кардани суханони ин имомони бузургвор ба чанд дидгохи мазохиби мухталифи исломий ишора мекунем:^[1]

Ханифия:

-Абу Юср Баздавий рохимахуллох (493 х) мегуяд: тамоми ахли қибла  мегуянд: мужоз нест барои ду нафар имомат ва рахбарият баста шавад ( ё мужоз нест имомат барои ду нафар ақд шавад), ва агар ин имомат ва рахбарий ба ақди еки дар омад дигар мужоз нест ба ақди дигар дар ояд, хатто агар ба ақди еки дигар дар биёяд боз имом ва рахбар хамон аввали аст…… аммо Каромия мегуянд имомат ва рахбарият ба ақди ду нафар ё бештар дар меояд, аммо ахли суннат ва жамоат мегуянд: ин халофи ижмоъи сахоба, ва халофи ижмоъи уммат аст, ва ахли суннат бар интихоби ек рахбар ижмоъ доранд, чун ақди имомат ва рахбарий барои ек нафар жихати аз бейн бурдани даргирийхо ва хомуш кардани инқилобот ва шўришхо вожиб аст, ақди имомат барои ду нафар боиси ижоди даргирийхо ва тўлиди инқилобот ва шўришхо мешавад пас мужоз нест.   ^[2]

Ибни Нажим рохимахуллох ( 970 хижрий) мегуяд: теъдоди имом дар аср ва замони вохид жоиз нест. .^[3]

Моликия:

-Ибни Қаттон рохимахуллох ( 628 х) шайхул шуйухи моликийхойи ғарби исломий мегуяд: уламойи муслимин иттифоқ кардандки дар замони вохид дар тамоми замин набояд ду имом ва рахбар бо хам ё жудо аз хам дар ек макон ё дар маконхойи мухталифи бар муслимин хокимият дошта бошанд, ва мегуяд: муслимин ижмоъ карданд бар инки имом еки , халифа еки , амир еки ва қози еки бошад.  .^[4]

Шофеъия:

Имоми Шофеъий рохимахуллох ( 204 х) мегуяд: –

” وما أجمع المسلمون عليه: من أن يكونَ الخليفةً واحداً والقاضي ٌ واحد، والأمير ٌ واحد، والإمامُ”^[5]

Ончи муслимин бар он ижмоъ доранд инки : бояд халифа еки ва қози еки, ва амир еки ва рахбар хам еки бошад.  Шумо тасаввур кунидки дар ек шахр чанд қози бо чанд новъ хукм вужуд дошта бошад! Ек қози яхудий ва еки қози  секуляри либирал демократ ва ек қози секуляр коммунист ва ……. ё хатто дар миёни ек дин ва мазхаб хам чанд новъ додгох ва чанд новъ вужуд дошта бошад шумо назди ек қози биравид ва тарафи шумо назди ек қозийи дигар ва хар кудом хукмхойи жудогонайи бидиханд ва ……. хеч каси дар хеч даъвойи ба хеч натижа шаръий намерасад ба хамин далил хатто дар пеймони Мадинаки дар он яхудийхо ва мушрикин хам хузур доштанд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маржаъ ва қози расидагий ба ихтилофот мешавад.

–-Имоми Мовардий рохимахуллох ( 450 х) мегуяд:

 ” وَإِذَا عُقِدَتِ الْإِمَامَةُ لِإِمَامَيْنِ فِي بَلَدَيْنِ لَمْ تَنْعَقِدْ إمَامَتُهُمَا؛ لِأَنَّهُ لَا يَجُوزُ أَنْ يَكُونَ لِلْأُمَّةِ إمَامَانِ فِي وَقْتٍ وَاحِدٍ “^[6]

Агар рахбарият дар ду сарзамин барои ду рахбар баста шавад имомати ин ду мунъақид баста намешавад; чун мужоз нестки дар ек  замон барои ” уммат” ду рахбар вужуд дошта бошад.

Ишон тўвзих медихадки ончи фуқахо ва мухаққиқин бар он хастанд ин астки рахбарият ” байъатан ва ақдан” аст мисли валий дар амри никохи зан, агар ин занро ба ақди да нафар дар биёварад никох барои он екики зудтар ба ақдиш дар омад мунъақид ва баста мешавад, ва агар дар ек замон зани барои ду нафар ақд шавад ақди хар ду нафар фосид аст, ва чанин ақди дуруст нест. Масалайи рахбарият хам ба хамин шикл аст дар ек замони вохид барои ду рахбар, рахбарияти дорул ислом  дода намешавад.

(идома дорад……)

---

[1] شرح صحيح مسلم .  للنووي (12/233).

[2] 31 البزدوي، أبو اليسر محمد، أصول الدین، ت: هانز بيتر لنس، ط1 ،المكتبة الأزهرية للتراث، القاهرة،2003م، ص 195 / :” قال عامة أهل القبلة: لا يجوز أن تعقدلاثنين الإمامة لو عقد لواحد لا يجوز أن يعقد لآخر، ولو عقد لآخر يكون الأول هو الإمام دون الثاني إلا أن يغلب الثاني فيصير إماماً بالغلبة عند عامة أهل السنة والجماعة على ما نبين. والكرامية قالوا: لا بأس أن تعقد الإمامة لاثنين ولأكثر، فهم يعتبرون بالقضاء أنه يجوزعقد القضاء لأناس، ولكن عامة أهل السنة والجماعة قالوا: إن هذا خلاف إجماع الصحابة،وخلاف إجماع الأمة، فإنهم أجمعوا على خليفة واحد، ولأن عقد الخلافة كان واجباً لقطع المنازعات وإطفاء الثوائر، وعقد الإمامة لإمامين سبب لإحداث المنازعات وإيراد الثوائر فلا یجوز ذلک .

[3] ابن نجيم، زين الدين بن إبراهيم بن محمد : ،الأشباه النظائر علی مذهب ابی حنیفه النعمان ، زكريا عميرات، ط1 ،دار الكتب العلمية، بيروت، 1999م، 1 /325 / ولا يجوز تعدده- الإمام- في عصر واحد

[4] ابن القطان، علي بن محمد بن عبد الملك، الأقناع فی مسائل الاجماع، ت: حسن فوزي الصعيدي، ط1 ،مكتبة الفاروق الحديثة، القاهرة، 2004م، 1 /60 ./ :” واتفقوا أنه لا يجوز أن يكون على المسلمين في وقت واحد في جميع (أقطار الأرض) إمامان متفقان ولا مفترقان، ولا في مكانين ولا في مكان واحد” وقال:” وأجمع المسلمون على أن الإمام واحد، والخليفة واحد، والأمير واحد، والقاضي واحد /  الدسوقي، محمد بن أحمد بن عرفة، حاشیة الدسوقی علی الشرح الکبیر، بدون ط، دار الفكر، بيروت، بدون ت، 4 /134 ،135؛ والخرشي، محمد بن عبد االله، شرح مختصر خلیل ، بدون ط، دار الفكر، بيروت، بدون ت، 7 /144 / در حاشیه ی الدسوقي آمده است :” أشعر ما ذكره المصنف من جواز تعدد القاضي بمنع تعدد الإمام الأعظم وهو كذلك ولو تباعدت الأقطار جداً لإمكان النيابة

[5] الشافعي، محمد بن إدريس بن العباس بن عثمان بن شافع، الرساله، ت: أحمد شاكر، ط1 ،مكتبة الحلبي، القاهرة، 1940م، 1/418

[6] . الماوردی، احکام السلطانیه ،29 /1

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

 (43- қисм)  

Демак бу ишлар шиъа мазхабидагиларни ё сунний курдлари ё сунний арабларни эмас, балки фосид жиноятчиларни хисобига ёзилади. Бу жиноятлар босқинчи секуляр кофирларнинг ва уларни махаллий навкарларини хисобига ёзилади ва шубхасиз фирқайи ножиянинг мужохидлари бир кун келиб  мана бу жиноятларнинг интиқомини албатта олишади.       [1]

Мана бу ўринларни барчасида шахсни ўзининг ўрнига қўйишимиз албатта лозим бўлади ва ана бу жинояткор кимсаларнинг жиноятларини бошқаларнинг хисобига ўтказмаслигимиз керак. Бу иш хато хисобланади, аллох таоло бу хақида мархамат қиладики:

 أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (سوره قلم آیه 35)

Ахир, биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?!

Агар жиноятчи кимсаларни жиноятчиларни ўрнига ёки солих мўъминларни солихларни ўрнига қўймас эканмиз ва аллох таоло мусулмонларга хослаб берган узрларни кўрмасликка олар эканмиз ва маълум, мушаххас дасталарни ўзини ўрнига қўймас эканмиз, бошқаларни бошига мусибат келтиришдан ташқари, умидсизликка ва гина- қудуратга, шикоятга, асабийлашиш, ёлғизлик, ранжиш, хафа бўлишга боис бўлади, бундан ташқари доимий норози бўлишга, бир четга чиқиб қолинишига ва хатто ўзимиздаги ўринсиз ғазабга сабаб бўлади ва баъзи бир ўринларда эса ана бу хатога ва ғалат хукм чиқаришларга дучор бўлган шахслар хаёлпарастликка ва комил бўлишни фикрига тушиб қолишади ва улар инсонни фитрий ва шаръий эхтиёжларига тўғри келмайдиган хаёлпарастлик йўлига тушиб қолади.

Бундай шахслар, ўзини шаръан таниб олиш ва ўзига ишониш сифатларига эга эмаслар ва улар шаръий соғлом шахсиятдан хам махрумдурлар, улар жуда кўп рухий- ижтимоъий мушкилотларга дучор бўлишади, улар ўзларининг сахих  ақидалари ва қадриятларидан огох эмаслар,  аксар холларда ўзларини хақоратланган ва камситилган деб хис қилишади ва улар мухолифларининг муқобилида ўз қадриятларини дифоъ қилиш қудратига эга эмаслар, улар хатто ўзларидан хам рози бўлишмайди, иқтисодий, рухий, ижтимоъий ва муборазага оид  мушкилотларни қаршисида хам сабр билан махкам тура олишмайди, улар иккиланишади ва ўзларини йўқотиб қўйишади ва танқид қилиш ва танқид қилинишдан қўрқишади, умуман олганда танқидни қабул қилишмайди, шу сабабли хам уларда  хамкорлик қилиш рухияси заиф, фикрли ва мутахассис кишилар билан маслахатлашишга мойиллик хам уларда жуда кам, умидсизлик рухияси хам уларга соя ташлаб туради ва яхши гумон қилиш,хурсандчилик, розилик рухиясига эга эмаслар, улар қатъият, шиддат ва келишув, юмшоқлик, рахм билан қаттиққўллик қилишни  чегараларини хам билишмайди, бундан ташқари мусулмонларнинг бугунги кунига муносиб хақиқий мақсадлари  хам уларда топилмайди, улар бизлар кўриб турган ўнлаб ички ва рафторий  касалликлардан, булғанишлардан иборат бир  тўпланмадурлар.

Бу дастадаги кимсалар ўзларини яхши танишмайди, аксар холатда улар аллохни таниб олиш йўлида хам хатоларга дучор бўлишади, энди бу меъзон  бир кишида  камроқ бошқа бир кишида  эса кўпроқ бўлиши мумкин, шу сабабли хам кўриб турганимиздек бундай шахслар мухитни ва атрофдагиларни қўлида ўйинчоқ бўлишади, уларни шахсиятини шаръий  қадриятлар ва мақсадлар билан бошқариб хидоят қилинган ички шахсият эмас, балки  ташқи кучлар ва мухит шакллантиради ва улардаги қолибни ва тузулишни таъйин қилади.

Мана бундай мувозанатсиз ва меъзонсиз  мусулмонларни ёнида шодликни барбод қилиб қўрқув ва вахимани вужудга келтирувчи бошқа бир даста хам мавжуд, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дажжолдан сўнг бошқаларга қараганда шундай кимсалардан қўрққанлар:

       لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي….أَئِمَّةً مُضِلِّينَ[2].

Қўрқув амниятни ва шодликни қарама- қаршисида туради. Мана бу шахслардан қўрқиш, шодликни барбод қилувчи аслий омиллардан хисобланади, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошқа бир ўринда мана бу аимматул музиллин бўлган кимсаларни дуъату ала абваби жаханнам ( жаханнам эшикларига даъват қилувчилар) ва уламойи суъ варрувайбиза ( умумий одамларнинг майда  ишлари хақида гапирадиган паст ва хақир инсонлар) деб айтиб ўтганлар.

– Мусулмонларни ўртасида шодликни барбод қилувчи ва шодликни йўқ қилувчи омиллардан яна бири, хабарларни фосиқ ва ғайри мусулмон кимсалардан қабул қилиб олишдур.

Масалан аллох таоло мархамат қиладики, агар фосиқ мусулмон бир хабарни сизларга келтирса, бу хабарни тўғрилигини текширинглар ва уни шундайлигича қабул қилманглар:

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ‏(حجرات/6)

Эй мўъминлар, агар сизларга бир фосиқ кимса бирон хабар келтирса, сизлар (хақиқий ахволни) билмаган холингизда бирон қавмга мусибат етказиб қўйиб, қилган ишларингизга афсус- надомат чекиб қолмасликларингиз учун ( у фосиқ  кимса олиб келган хабарни) аниқлаб- текшириб кўринглар!

Бу аллохни очиқ- ойдин дастури, бўлиб хам бу дастур фосиқ мусулмон шахс томонидан бизларга келтирилган хабар хақида айтилган, хўп, энда агар бундай хабарни аслий кофир ва махаллий муртад ё аимматул музиллин ва дуъату ала абваби жаханнам бизларга келтирган бўлса-чи, биз нима қилишимиз керак? Агар бу хабарни ойдинлаштириш ё равшан қилиш қудратига эга бўлмасанг, бу хабарни қабул қилмаслигинг керак ва мусулмонларга нисбатан яхши гумонда бўлишинг лозим. Аммо шахс аллохнинг очиқ-ойдин дастурларини назарга олмаган холда, бутун жахон секуляр кофирларининг ва ўзини атрофидаги махаллий муртадларнинг, хамда секулярзадаларнинг келтирган хабарларини килолаб қабул қилади, ва ана бу ёлғон  хабарлар сабабли бизлардан ва бошқа мужохидлардан ғазабланади ва ёмон кўради, у жуда осонлик билан ўзини қалбини бемор қилиб булғайди ва жуда хам содда равиш билан ўзини ва бошқаларни оромишини,шодлигини нишонга олади.

(давоми бор…….)

---

[1] ما در عرض این چند دهه حکومت شیعه مذهب ایران آشکارا دیده ایم که چگونه با زن و فرزندان مرتدین سکولار کوردها برخورد کرده اند یا بخصوص با خانواده ی زندانیان اهل سنت ایرانی و خارجی چه برخوردی داشته اند؟ ما هرگز در حکومت شیعه مذهب ایران چنین جنایاتی رو ندیده ایم حتی در مناطقی که حکومت ایران در عراق و افغانستان و لبنان و سوریه قدرتی به دست آورده باعث رام شدن و اهلی شدن بسیاری از غلات و دیوانگان شیعه مذهب شده است .

[2]رواه الإمام أحمد (21296)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(43- قیسم)

دِیمَک بوُ اِیشلَر شِیعَه مَذهَبِیدَگِی لَرنِی یا سُنِّی کوُردلَرِی یا سُنِّی عَرَبلَرنِی اِیمَس، بَلکِی فاسِد جِنایَتچِیلَرنِی حِسابِیگَه یازِیلَه دِی. بُو جِنایَتلَر باسقِینچِی سِکوُلار کافِرلَرنِینگ وَ اوُلَرنِی مَحَلِّی نَوکَرلَرِینِی حِسابِیگَه یازِیلَه دِی وَ شُبهَه سِیز فِرقَه یِی ناجِیَه نِینگ مُجاهِدلَرِی بِیر کوُن کِیلِیب مَنَه بُو جِنایَتلَرنِینگ اِنتِقامِینِی اَلبَتَّه آلِیشَه دِی.       [1]

مَنَه بُو اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِیدَه شَخصنِی اوُزِینِینگ اوُرنِیگَه قوُیِیشِیمِیز اَلبَتَّه لازِم بوُلَه دِی  وَ اَنَه بُو جِنایَتکار کِیمسَه لَرنِینگ جِنایَتلَرِینِی باشقَه لَرنِینگ حِسابِیگَه اوُتکَزمَسلِیگِیمِیز کِیرَک. بُو اِیش خَطا حِسابلَه نَه دِی، اَلله تَعالَی بُو حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (سوره قلم آیه 35) اَخِیر،بِیز مُسُلمانلَرنِی جِنایَتچِی – کافِر کِیمسَه لَرگَه بَرابَر قِیلوُرمِیزمِی؟!

اَگَر جِنایَتچِی کِیمسَه لَرنِی جِنایَتچِیلَرنِی اوُرنِیگَه  یاکِی صالِح مُؤمِنلَرنِی صالِحلَرنِی اوُرنِیگَه قوُیمَس اِیکَنمِیز وَ اَلله تَعالَی مُسُلمانلَرگَه خاصلَب بِیرگَن عُذرلَرنِی کوُرمَسلِیککَه آلَر اِیکَنمِیز وَ مَعلوُم، مُشَخَّص دَستَه لَرنِی اوُزِینِی اوُرنِیگَه قوُیمَس اِیکَنمِیز، باشقَه لَرنِی باشِیگَه مُوصِیبَت کِیلتِیرِیشدَن تَشقَه رِی، اوُمِیدسِیزلِیککَه وَ گِینَه – قوُدوُرَتگَه، شِکایَتگَه، عَصَبِیلَه شِیش، یالغِیزلِیک،رَنجِیش، حَفَه بوُلِیشگَه باعِث بوُلا دِی،بوُندَن تَشقَه رِی دائِمِی ناراضِی بوُلِیشگَه، بِیر چِیتگَه چِیقِیب قالِینِیشِیگَه وَ حَتَّی اوُزِیمِیزدَگِی اوُرِینسِیز غَضَبگَه سَبَب بوُلَه دِی وَ بَعضِی بِیر اوُرِینلَردَه اِیسَه اَنَه بُو خَطاگَه وَ غَلَط حُکم چِیقَه رِیشلَرگَه دوُچار بوُلگَن شَخصلَر خَیالپَرَستلِیککَه وَ کامِل بوُلِیشنِی فِکرِیگَه توُشِیب قالِیشَه دِی وَ اوُلَر اِنساننِی فِطرِی وَ شَرعِی اِیختِیاجلَرِیگَه توُغرِی کِیلمَیدِیگَن خَیالپَرَستلِیک یوُلِیگَه توُشِیب قالَه دِی.

بوُندَی شَخصلَر، اوُزِینِی شَرعاً تَنِیب آلِیش وَ اوُزِیگَه اِیشانِیش صِیفَتلَرِیگَه اِیگَه اِیمَسلَر وَ اوُلَر شَرعِی ساغلام شَخصِیَتدَن هَم مَحروُمدوُرلَر، اوُلَر جوُدَه کوُپ رُوحِی- اِجتِمائِی مُشکِلاتلَرگَه دوُچار بوُلِیشَه دِی، اوُلَر اوُزلَرِینِینگ صَحِیح عَقِیدَه لَرِی وَ قَدرِیَتلَرِیدَن آگاه اِیمَسلَر، اَکثَر حاللَردَه اوُزلَرِینِی حَقارَتلَنگَن وَ کَمسِیتِیلگَن دِیب حِیس قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر مُخالِفلَرِینِینگ مُقابِیلِیدَه اوُز قَدرِیَتلَرِینِی دِفاع قِیلِیش قُدرَتِیگَه اِیگَه اِیمَسلَر، اوُلَر حَتَّی اوُزلَرِیدَن هَم راضِی بوُلِیشمَیدِی، اِقتِصادِی، رُوحِی، اِجتِمائِی وَ مُبارَزَه گَه آئِد مُشکِلاتلَرنِی قَرشِیسِیدَه هَم صَبر بیلَن مَحکَم توُرَه آلِیشمَیدِی، اوُلَر اِیککِیلَه نِیشَه دِی وَ اوُزلَرِینِی یوُقاتِیب قوُیِیشَه دِی وَ تَنقِید قِیلِیش وَ تَنقِید قِیلِینِیشدَن قوُرقِیشَه دِی، عُمُوماً آلگَندَه تَنقِیدنِی قَبوُل قِیلِیشمَیدِی، شُو سَبَبلِی هَم اوُلَردَه هَمکارلِیک قِیلِیش رُوحِیَه سِی ضَعِیف، فِکرلِی وَ مُتَخَصِّص کِیشِیلَر بِیلَن مَصلَحَتلَه شِیشگَه مایِیللِیک هَم اوُلَردَه جوُدَه کَم، اوُمِیدسِیزلِیک رُوحِیَه سِی هَم اوُلَرگَه سایَه تَشلَب توُرَه دِی وَ یَحشِی گوُمان قِیلِیش، حوُرسَندچِیلِیک، راضِیلِیک رُوحِیَه سِیگَه اِیگَه اِیمَسلَر، اوُلَر قَطعِیَت،شِددَت وَ کِیلِیشوُ، یوُمشاقلِیک، رَحم بِیلَن قَتتِیق قوُللِیک قِیلِیشنِی چِیگَه رَه لَرِینِی هَم بِیلِیشمَیدِی، بوُندَن تَشقَه رِی مُسُلمانلَرنِینگ بوُگوُنگِی کوُنِیگَه مُناسِب حَقِیقِی مَقصَدلَرِی هَم اوُلَردَه تاپِیلمَیدِی، اوُلَر بِیزلَر کوُرِیب توُرگَن اوُنلَب اِیچکِی وَ رَفتارِی کَسَللِیکلَردَن ،بوُلغَه نِیشلَردَن عِبارَت توُپلَنمَه دوُرلَر.

بُو دَستَه دَگِی کِیمسَه لَر اوُزلَرِینِی یَحشِی تَنِیشمَیدِی، اَکثَر حالَتدَه اوُلَر اَلله نِی تَنِیب آلِیش یوُلِیدَه هَم خَطالَرگَه دوُچار بوُلِیشَه دِی، اِیندِی بُو مِعزان بِیر کِیشِیدَه کَمراق باشقَه بِیر کِیشِیدَه اِیسَه کوُپراق بوُلِیشِی موُمکِین، شوُ سَبَبلِی هَم کوُرِیب توُرگَه نِیمِیزدِیک بوُندَی شَخصلَر مُهِیطنِی وَ اَطرافدَگِیلَرنِی قوُلِیدَه اوُیِینچاق بوُلِیشَه دِی، اوُلَرنِی شَخصِیَتِینِی شَرعِی قَدرِیَتلَر وَ مَقصَدلَر بِیلَن باشقَه رِیب هِدایَت قِیلِینگَن اِیچکِی شَخصِیَت اِیمَس،بَلکِی تَشقِی کوُچلَر وَ مُهِیط شَکللَنتِیرَه دِی وَ اوُلَردَگِی قالِیبنِی وَ توُزوُلِیشنِی تَعیِین قِیلَه دِی.

مَنَه بوُندَی مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز مُسُلمانلَرنِی یانِیدَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلِیب قوُرقوُو وَ وَهِیمَه نِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِی باشقَه بِیر دَستَه هَم مَوجُود، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم دَجّالدَن سوُنگ باشقَه لَرگَه قَرَگَندَه شوُندَی کِیمسَه لَردَن قوُرققَنلَر:       لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي….أَئِمَّةً مُضِلِّينَ[2].  قوُرقوُو اَمنِیَتنِی وَ شادلِیکنِی قَرَمَه – قَرشِیسِیدَه توُرَه دِی. مَنَه بُو شَخصلَردَن قوُرقِیش، شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی اَصلِی عامِللَردَن حِسابلَه نَه دِی، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم باشقَه بِیر اوُرِیندَه مَنَه بُو اَئِمَّةُ المُضِلِّین بوُلگَن کِیمسَه لَرنِی دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ (جَهَنَّم اِیشِیکلَرِیگَه دَعوَت قِیلوُچِیلَر)  وَ عُلَمایِ سُوء وَ الرُّوَیبِضَه (عُمُومِی آدَملَرنِینگ مَیدَه اِیشلَرِی حَقِیدَه گَپِیرَه دِیگَن پَست وَ حَقِیر اِنسانلَر) دِیب اَیتِیب اوُتگَنلَر.

– مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی وَ شادلِیکنِی یوُق قِیلوُچِی عامِللَردَن یَنَه بِیرِی، خَبَرلَرنِی فاسِق وَ غَیرِی مُسُلمان کِیمسَه لَردَن قَبوُل قِیلِیب آلِیشدوُر.

 مَثَلاً اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی، اَگَر فاسِق مُسُلمان بِیر خَبَرنِی سِیزلَرگَه کِیلتِیرسَه، بُو خَبَرنِی توُغرِیلِیگِینِی تِیکشِیرِینگلَر وَ اوُنِی شوُندَیلِیگِیچَه قَبوُل قِیلمَنگلَر:  یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ‏(حجرات/6)  اِی مُؤمِنلَر، اَگَر سِیزلَرگَه بِیر فاسِق کِیمسَه بِیران خَبَر کِیلتِیرسَه، سِیزلَر ( حَقِیقِی اَحوالنِی) بِیلمَه گَن حالِینگِیزدَه بِیران قَومگَه مُصِیبَت یِیتکَه زِیب قوُیِیب، قِیلگَن اِیشلَرِینگِیزگَه اَفسُوس- نَدامَت چِیکِیب قالمَسلِیکلَرِینگِیز اوُچُون ( اوُ فاسِق کِیمسَه آلِیب کِیلگَن خَبَرنِی) اَنِیقلَب – تِیکشِیرِیب کوُرِینگلَر!

بُو اَلله نِی آچِیق- آیدِین دَستوُرِی، بوُلِیب هَم بُو دَستوُر فاسِق مُسُلمان شَخص تامانِیدَن بِیزلَرگَه کِیلتِیرِیلگَن خَبَر حَقِیدَه اَیتِیلگَن، حوُپ، اِیندِی اَگَر بوُندَی خَبَرنِی اَصلِی کافِر وَ مَحَلِّی مُرتَد یا  الاَئِمَّهَ الْمُضِلِّینَ و دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ بِیزلَرگَه کِیلتِیرگَنبوُلسَه – چِی، بِیز نِیمَه قِیلِیشِیمِیز کِیرَک؟ اَگَر بُو خَبَرنِی آیدِینلَشتِیرِیش یا رَوشَن قِیلِیش قُدرَتِیگَه اِیگَه بوُلمَه سَنگ، بُو خَبَرنِی قَبُول قِیلمَسلِیگِینگ کِیرَک وَ مُسُلمانلَرگَه نِسبَتاً یَحشِی  گوُماندَه بوُلِیشِینگ لازِم. اَمّا شَخص اَلله نِینگ آچِیق- آیدِین دَستوُرلَرِینِی نَظَرگَه آلمَه گَن حالدَه، بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ وَ اوُزِینِی اَطرافِیدَگِی مَحَلِّی مُرتَدلَرنِینگ، هَمدَه سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ کِیلتِیرگَن خَبَرلَرِینِی کِیلالَب قَبوُل قِیلَه دِی، وَ اَنَه بُو یالغان خَبَرلَر سَبَبلِی بِیزلَردَن وَ باشقَه مُجاهِدلَردَن غَضَبلَه نَه دِی وَ یامان کوُرَه دِی، اوُ جُودَه آسانلِیک بِیلَن اوُزِینِی قَلبِینِی بِیمار قِیلِیب بوُلغَیدِی وَ جوُدَه هَم ساددَه رَوِیش بِیلَن اوُزِینِی وَ باشقَه لَرنِی آرامِیشِینِی،شادلِیگِینِی نِشانگَه آلَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1] ما در عرض این چند دهه حکومت شیعه مذهب ایران آشکارا دیده ایم که چگونه با زن و فرزندان مرتدین سکولار کوردها برخورد کرده اند یا بخصوص با خانواده ی زندانیان اهل سنت ایرانی و خارجی چه برخوردی داشته اند؟ ما هرگز در حکومت شیعه مذهب ایران چنین جنایاتی رو ندیده ایم حتی در مناطقی که حکومت ایران در عراق و افغانستان و لبنان و سوریه قدرتی به دست آورده باعث رام شدن و اهلی شدن بسیاری از غلات و دیوانگان شیعه مذهب شده است .

[2]رواه الإمام أحمد (21296)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(43- قسمت)  

پس این کار به حساب این مجرمین فاسد و جنایتکارنوشته می شود نه به حساب مذهب شیعه[1] و نه به حساب کوردهای سنی یا عربهای سنی . این جنایات در کارنامه ی کفار سکولار اشغالگر و نوکران و مزدوران محلی آنها ثبت خواهد شد و بدون شک مجاهدین فرقه ی ناجیه روزی انتقام این  جنایات را خواهند گرفت .

در تمام این موارد باید و لازم است که شخص را در جایگاه خودش قرار بدهیم و نباید به جرم این مجرمین دیگران را مثل مجرمین حساب کنیم . این کار اشتباهی است که الله تعالی در موردش می فرماید: أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (سوره قلم آیه 35) «پس آيا فرمانبرداران را چون بدكاران و مجرمین قرار خواهيم داد؟».

اگر افراد مجرم را در جای مجرمین و مومنین صالح را در جای صالحین قرار ندهیم و عذرهائی که الله تعالی مختص مسلمین قرار داده را نادیده بگیریم و این دسته های مشخص و معلوم را در جایگاه خودشان قرارندهیم علاوه بر مصیبتهائی که برای دیگران به بار می آوریم باعث سرخوردگی، گله و شکایت، دلخوری، گوشه گیری، عصبانیت، ناراحتی، رنجش، سرخوردگی  و در نهایت به نارضایتی دائمی، طرد شدن و حتی خشم نابجای خودمان ختم می شود، و در مواردی باعث می شود شخصی که دچار این اشتباهات و قضاوتهای غلط شده در توهمات، خیالات و کمال طلبی سیر کند و دنبال خیالاتی بگردد که با نیازهای فطری و شرعی انسانها سازگاری ندارند.

چنین اشخاصی از خودشناسی شرعی و اعتماد به نفس برخوردار نیستند، و از هویت سالم شرعی هم محرومند، و با مشکلات روانی – اجتماعی زیادی باید دست و پنجه نرم کنند، نسبت به عقاید و ارزشهایشان آگاهی صحیحی ندارند، و قدرت دفاع از ارزشهایشان در برابر مخالفین را ندارند، از آن چیزی که هستند راضی نیستند، و اکثرا احساس حقارت و خودکم بینی دارند، در برابر مشکلات اقتصادی، روانی، اجتماعی و مبارزاتی هم صبر و استقامت کمتری دارند، مردد هستند و احساس سردرگمی می کنند، از نقد کردن و نقد شدن ترس دارند و اصلا نقد پذیر نیستند برای همین است که روحیه ی همکاری هم درآنها ضعیف است و تمایل به مشورت با افراد صاحب نظر و متخصص در آن ها بسیار کم است، روحیه ی یأس و نا امیدی بر آنها سایه می اندازد و از روحیه ی مثبت اندیشی، خشنودی و رضایت برخور نیستند، مرزهای قاطعیت، شدت و خشونت با مدارا و نرمش و رحمت را بلد نیستند، علاوه بر این اهدافی واقعی و متناسب با واقعیت مسلمین را ندارند و کلکسیونی ازدهها بیماری و آلودگی های درونی و رفتاری دیگری هستند که همه ما شاهد آن هستیم .

 این دسته از اشخاص خودشان را خوب نمی شناسند و اکثرا در مسیر رسیدن به شناخت الله هم دچار اشتباه می شوند، حالا یکی کمتر و یکی بیشتر، برای همین است که می بینیم این اشخاص بازیچه ی دست محیط و اطرافیان می شوند، و نیروهای بیرونی و محیط هستند که شخصیت آنهارا شکل می دهند و قالب و ساختار آنها را تعیین می کنند نه درون شخصی که با ارزشها و اهداف شرعی مهار و مدیریت و هدایت شده باشد.

به همراه و در کنار این مسلمین نامتعادل و نامیزان دسته ای دیگر از شادی سوزان ترس آوری وجود دارند که رسول الله صلی الله علیه وسلم بعد از دجال بیشتر از همه از اینها ترس و واهمه داشته است : لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي….أَئِمَّةً مُضِلِّينَ[2].  ترس مخالف امنیت و شادی است . ترس از این اشخاص عامل اصلی شادی سوزی است که رسول الله صلی الله علیه وسلم در جاهای دیگری از این الائِمَّهَ الْمُضِلِّینَ  تحت عنوان  : دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ  (دعوتگران به درهای جهنم) و علمای سوء و الرویبضه (انسان‌های پست و حقیری که درباره امور عامه مردم سخن می‌گویند.) یاد کرده  است.

• یکی دیگر از مخربین شادی و از عوامل شادی سوزی در میان مسلمین گرفتن اخبار از فاسقین و غیر مسلمین است

مثلا الله تعالی می فرماید اگرمسلمان فاسقی خبری را برایتان آورد از صحت خبر مطمئن بشوید و همین طوری قبولش نکنید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ‏(حجرات/6) ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! اگر شخص فاسقی خبری را به شما رسانید درباره آن تحقیق کنید ، مبادا به گروهی – بدون آگاهی آسیب برسانید ، و از کرده خود پشیمان شوید .

این دستور صریح الله است، آنهم در مورد یک خبری که از طرف یک شخصِ مسلمانِ فاسقی به ما  رسیده، خوب، حالا اگر این خبر را کفار اصلی و مرتدین محلی و الائِمَّهَ الْمُضِلِّینَ و دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ برایمان آوردند باید چکار کنیم ؟ اگرقدرت تبین و روشن نمودن خبر را نداری نباید خبر را قبول کنی و باید نسبت به مسلمین حسن ظن داشته باشی . اما شخص بدون در نظر گرفتن دستورات صریح الله همین طوری کیلوئی اخبار کفارِ سکولارِ جهانی و مرتدین محلی و منافقین و سکولار زده های اطراف خودش را قبول می کند و با همین اخبار دروغین در برابر ما و سایر مجاهدین چشم قرمز کرده و رگ گردن کلفت می کند و به همین سادگی قلب خودش را مریض و آلوده می کند و به همین سادگی آرامش و شادی خودش و دیگران را هدف قرار می دهد .

(ادامه دارد……)

---

[1] ما در عرض این چند دهه حکومت شیعه مذهب ایران آشکارا دیده ایم که چگونه با زن و فرزندان مرتدین سکولار کوردها برخورد کرده اند یا بخصوص با خانواده ی زندانیان اهل سنت ایرانی و خارجی چه برخوردی داشته اند؟ ما هرگز در حکومت شیعه مذهب ایران چنین جنایاتی رو ندیده ایم حتی در مناطقی که حکومت ایران در عراق و افغانستان و لبنان و سوریه قدرتی به دست آورده باعث رام شدن و اهلی شدن بسیاری از غلات و دیوانگان شیعه مذهب شده است .

[2]رواه الإمام أحمد (21296)

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(8- қисмат)

Имом Байхақий рохимахуллох ва дигарон аз ибни Аббос розиаллоху анхума нақл кардандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

 مَنْ تَوَلَّى مِنْ أُمَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ شَيْئًا فَاسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ رَجُلًا وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّ فِيهِمْ مَنْ هُوَ أَوْلَى بِذَلِكَ وَأَعْلَمُ مِنْهُ بِكِتَابِ اللهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ ، فَقَدْ خَانَ اللهَ وَرَسُولَهُ وَجَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ . ^[1]

Касики коргузорий аз  муслиминро ба кор бигуморад дар холики медонад дар миёни мусалмонон каси хастки шойистатар аз он  ва огохтар ба китоби худо ва суннати росулиш вужуд дорад, ба худо ва росулиш  ва ба тамоми мусалмонон хиёнат карда аст. Бо хамин мафхум аз Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху нақл шудаки:

” مَن اسْتعملَ رجلاً لِمَوَدَّةٍ أو لِقَرابَةٍ ، لا يستعمِلُه إلاَّ لذلك؛ فقد خانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ والمؤمِنينَ”[2]

Касики шахсиро ба хотири инки дустиш дорад ё аз наздикони уст дар кори мудирият ва рахбарий интихоб кунад, дар ин сурат ба аллох ва росулиш ва мўъминин хиёнат карда аст.

Дар ин сурат, мо аз замоники хилофати исломий бар минхажин нубувватро аз даст дода ва ба бидъати бузурги мулукият ва ин хокимиятхойи бадили изтирорийи исломий дучор шудаем то замоники бори дигар ба хукумати исломий бар минхажин нубувват даст пейдо накардем аз мазхаб ва фарди хосси дар амри рахбарият химоят намекунем, балки танхо аз  меъёрхо химоят мекунем. Мо талош мекунемки ин меъёрхойи мовриди пазириши тамоми мазохиби исломий тахаққуқ пейдо кунандки ба унвони еки аз асбоби моро дар нихоят ба ижмоъи вохид ва жамоати вохиди муслимин мерасонанд. биизниллах.

Холо суъолики пеш меояд инки: ек дорул ислом бо ек хукумат ва ек рахбарият, ё дорул исломхойи мутаъаддид бо хукуматихойи мутаъаддид ва рахбархойи мутаъаддид? ( бахши 8)

Ахамияти мумониат аз теъдоди рахбарият аз ахамияти вахдати исломий ва вахдати дорул ислом ва татбиқи вохиди шариати аллох меояд,теъдод дар рахбарият боиси инхидоми вахдат ва ижоди тафарруқ  ва тақсими дорул ислом ва тахкими шариати аллох ба шевахойи мухталиф бар мардум мешавад.

Рахбарияти вохид аз ин се мақсад мухофизат мекунад. Ба хамин далил бисёри аз уламо иттифоқи шибхи ижмоийро баён карданд мабний бар инки дар дорул ислом дар замони вохид вужуди бештар аз ек рахбар ғейри шаръий аст ва мужоз нест.

Хукумати исломий бо шўройи улил амрики ришахойи онро дар миёни мўъминин ва ” дорул ислом” мустахкам карда, ва хамин шўройи мутахассисини амр рахбарийи вохидро ба унвони намояндайи ижроийи худ дар умури хукуматий маърифий карда аст, намод ва мазхари зохирий тўвхид аст. Тўвхид дар масоили хукуматий ва ижроий ва дунёвийи жомеъа, ва ижро кардани вохиди қонуни шариати аллох, ва мумониъат аз ширки тафарруқ, ва ирояйи ижмоийи вохид ба унвони раъйи вохид ба тамоми муслимин. Бидуни шак тўвхид бо теъдод ва тафарруқ созгор нест.

Нигариши жумхури ахли суннат ва жамоат бар ин астки дар замони вохид ва макони вохид теъдоди аимма ва рахбар жоиз нест ва имоми Нававий мегуяд: иттифоқ дорандки дар аср ва замони вохид бо ду рахбар байъат мунъақид намешавад.  Ва Моврудий хам мегуядки ^[3]

Агар дар ду сарзамин бо ду рахбар ва имом пеймон баста шавад байъати хеч ек дуруст нест чун дар ек замон барои уммат доштани ду рахбар  ва имом дуруст нест. .^[4] 

Еки аз далоили қатли дорудастайи мунофиқинки аз дорул ислом хориж шуад ва мехоханд барои худ гурух ва дастайи ба номи ислом ташкил диханд жиловгирий аз теъдоди рахбарият ва жиловгирий аз ширки тафарруқ ва  жиловгирий аз тўлиди жараёноти мувозий бо дорул ислом ва хатто жиловгирий аз тўлиди жараёноти мувозий бо худи ислом астки қатъан агар қудрати хукуматийи дорул ислом набошад дорудастайи мунофиқин даст ба чанин тўлидоти масмумий  хохад зад .

(идома дорад……..)

---

[1]الحاكم في مستدركه (4/ 104) وقال صحيح الإسناد ، والطبراني في ” المعجم الكبير ” (11/ 114) ، / الهيثمي في مجمع الزوائد (5/ 212)/  أنظر تفسير المنار ٥ / ٢١٥ ـ ٢١٦ / سنن بیهقی

[2] رواه ابن أبي الدُّنيا، كما في ” مسند الفاروق ” لابن كثير (2/ 536) .

[3] شرح صحيح مسلم للنووي (12/233). /اتفق العلماء على أنه لا يجوز أن يعقد لخليفتين في عصر واحد…

[4]الأحكام السلطانية  (ص: 9)./  إذا عقدت الإمامة لإمامين في بلدين لم تنعقد إمامتهما، لأنه لا يجوز أن يكون للأمة إمامان في وقت واحد،

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(41- қисм)  

Агар сиз бир насроний кофирга қарата сен яхудийсан десангиз, уни хафа бўлиши табиий, ёки агар бир насронийни сен яхудийсан ва мушрикларни жумласидансан десангиз, у қаттиқ хафа бўлади, сен ўзингни амалий дипломатикангни  мана бу нотўғри хукм чиқариш бўйича олиб борсанг, албатта хаммани ғам- андухга ташлайсан ва хаммадан шодлигини тортиб оласан, ана бу шодликни эса мушрикларга , секуляристларга хадя қилиб бериб юборасан.

Мана бу мусулмонларни жамияти билан кофирлар жамиятини орасидаги даражалашни бузиб ташлашга оид  муносабат саналади, лекин асосий фожеъа шахс жинниларча мусулмонларни кофир ва жиноятчиларни даражасига тушуриб ташлаган пайтида содир бўлади. Бу ердаги душманларни даражаларга ажратиш  қоидасини бузғунчилари, мувозанатсиз мусулмонларнинг бир дастаси бўлади, улар нолойиқ суратда мусулмонларни такфир қилишади ва уларни жиноятчиларни табақасига тушуриб ташлашади. Ўринсиз такфир қилишлик хам шодликни барбод қилувчи омиллардан биридур. Бир мусулмонни муртад ва жиноятчиларни даражасига  тушуриб қўйишлик, муқобил тараф ва мусулмонларнинг барча жамияти учун бир фожеъа, хамда ошкор жиноят саналади:

       أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36)

Ахир, биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?! ** (Эй мушриклар) сизларга нима бўлди? Қандай хукм чиқармоқдасизлар?

Нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни йўқлиги ва вохид умматни ташкил қиладиган ва ўзини вохид ижмоъси билан вохид жамоатни ташкил қиладиган мусулмонларнинг улил амр шўросини йўқлиги, ақидаларда ва тафсирларда ва рафторларда турли- туман тафарруқ ширкини униб- ўсишига боис бўлди ва ўтган бир неча аср мобайнида жуда кўп ақидавий ва рафторий булғанишларни вужудга келтирди. Демак бизни рўбарўйимизда бемор мусулмонлар турибди, уларни  хақорат ва қўполлик, хурматсизлик билан эмас , балки “мехр- мухаббат” ва ” чин кўнгилдан”  “дармон” қилиниши лозим.

Албатта мана бу бадбўй забонни ва такфир қилишни самараси фақатгина лафзда қолиб кетмайди, балки у амалий шаклга айланган пайтида, умум мўъминлар учун шодликка  ўрин хам қолдирмайди. Мана бу мувозанатсиз ахли қибла гохида қуролли мужохидларга ва гохида эса хукумат қудратини эгасига айланиб қолишади, улар мана бу фасод кўз- қарашлари билан шодликни хақиқий барбод қилувчиларга ва мусибатни вужудга келтирувчиларга айланишади.

Агарчи мана бу аллохни йўлидаги мужохидлар бизларни хисобимиз бўйича Амморни, Мусъабни, Билолни, Сумайяни, Холидни ўрнида бўлишса хам – валлоху хасбияхум, иншааллох – лекин уларни рахбарлари росулуллохни, Абу Бакрни, Умарни, Усмонни, Алини, Мўътасимни,Салохиддинни, Усомани ўрнида бўла олишмайди. Мана бу рахбарлар тўлиқ маънодаги шодликни барбод қилувчилар хисобланишади.

Масалан ахли суннатни орасидаги   мана бу мувозанатсиз кимсаларни баъзиси, Ироқ ва Суриядаги фалончи шиъани жинояти сабабли, Афғонистон ё Нигериядаги бошқа фалончи шиъани ўлдиришади, Ироқдаги шиъалар хам фалончи масжид муллосини ёки фалончи опа- синглимизни ўлдиришади, бўлиб хам бу бегунох кишилар бошқаларнинг қилган жиноятлари ё асрлар олдин қилинган ё қилинмаган ва уларга бутунлай алоқаси бўлмаган  жиноятлар сабабли ўлдирилади. 

 Огох бўлган холларида ўзларини жиноятларини давом эттириб келаётган мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз инсонларни ахли бидъат дейилиши керак. Нима учун? Чунки булар аллохни шариатидаги қонунларга ва аллохни очиқ ва равшан дастурларига  хилоф равишда амал қилишади ва улар мана бу жинояткорона амалларини устида ўринсиз кина ва нафрат сабабли қаттиқ туриб олишган, улар бу ишларини давом эттиришади, бўлиб хам аллох таоло қасос олиш мархаласи борасида  хам мархамат қиладики:

       یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى  فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ  فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178)

(Эй мўъминлар) сизларга ўлдирилган кишилар учун озод киши муқобилига озод кишидан, қул учун қулдан, аёл киши учун аёлдан қасос олиш фарз қилинди. Энди кимга биродари томонидан бир оз авф қилинса ( яъни қотилдан қасос олиш ўрнига товон олишга рози бўлинса), у холда яхшилик билан бўйинсуниш ва чиройли суратда товон тўлаш лозимдир. Бу (хукм) парвардигорингиз томонидан енгиллик ва рахм- шафқатдир. Бас, кимки шундан кейин хаддан ошса (масалан, томон тўлагандан кейин хам қотилни ўлдирса), унинг учун аламли азоб бордир.

Энди ироқда  бир шиъа араб, турк, курдлардан иборат суннийлар билан бирга келиб бир суннийни ўлдиришади, бу холатда сен Афғонистондаги ё Покистондаги ё Ямандаги ё Нигериядаги бошқа бир шиъадан ўлдирилган суннийни хаққини оласанми? Бу бечора шиъани гунохи қотил  шиъа  билан бир мазхабда бўлганими? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Каъабни қилган жинояти сабабли бошқа яхудий қабиласидаги бир яхудий кишини ёки жиноятчини қабиласидаги  бошқа бир  кишини ўлдирганларми? Ёки бўлмасам бани Қурайза жиноят қилган пайтида у киши бошқа яхудий қабилаларига хам хамла қилдиларми? Ёки қурайш мушрикларидан, секулярларидан бири жиноят қилган пайтида бошқа қабиладаги мушрик кишилардан қасос олганларми? Албатта йўқ. Шундай бўлгач сен нима учун бундай фожеъали ишга қўл уряпсан? 

 Энди агар эрондаги шиъалар нигерияда, яманда, мисрда, ироқда, сурияда, афғонистонда, покистонда, кашмирда ўлдирилган шиъаларни қасоси ва  интиқомини эронда яшаётган шофеъийлардан ё ханафийлардан олса қандай холатга тушган бўлардинг? Агар сени ироқдаги ё ямандаги ё нигериядаги фалончи сунний қилган жиноят сабабли қўлга олишса ва сени умрбод қамоқ жазосига ё ўлимга хукм қилишса нима қилган бўлардинг?

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(41- قیسم)

اَگَر سِیز بِیر نَصرانِی کافِرگَه قَرَتَه سِین یَهُودِیسَن دِیسَنگِیز، اوُنِی حَفَه بوُلِیشِی طَبِیعِی، یاکِی اَگَر بِیر نَصرانِینِی سِین یَهُودِیسَن وَ مُشرِکلَرنِی جُملَه سِیدَن سَن دِیسَنگِیز، اوُ قَتتِیق حَفَه بوُلَه دِی، سِین اوُزِینگنِی عَمَلِی دِیپلامَتِیکَه نگنِی مَنَه بُو ناتوُغرِی حُکم چِیقَه رِیش بوُیِیچَه آلِیب بارسَنگ، اَلبَتَّه هَمَّه نِی غَم- اَندوُهگَه تَشلَیسَن وَ هَمَّه دَن شادلِیگِینِی تارتِیب آلَه سَن، اَنَه بُو شادلِیکنِی اِیسَه مُشرِکلَرگَه، سِکوُلارِیستلَرگَه هَدیَه قِیلِیب بِیرِیب یوُبارَه سَن.

 مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِی بِیلَن کافِرلَر جَمِیعیَتِینِی آرَه سِیدَگِی دَرَجَه لَشنِی بوُزِیب تَشلَشگَه آئِد مُناسَبَت سَنَلَه دِی، لِیکِن اَساسِی فاجِیعَه شَخص جِینِّی لَرچَه مُسُلمانلَرنِی کافِر وَ جِنایَتچِیلَرنِی دَرَجَه سِیگَه توُشوُرِیب تَشلَه گَن پَیتِیدَه صادِر بوُلَه دِی. بُو یِیردَگِی دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیش قائِدَه سِینِی بوُزغوُنچِیلَرِی، مُواظَنَتسِیز مُسُلمانلَرنِینگ بِیر دَستَه سِی بوُلَه دِی، اوُلَر نالایِیق صُورَتدَه مُسُلمانلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَرنِی جِنایَتچِیلَرنِی طَبَقَه سِیگَه توُشوُرِیب تَشلَه شَه دِی. اوُرِینسِیز تَکفِیر قِیلِیشلِیک هَم شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِللَردَن بِیرِیدوُر. بِیز مُسُلماننِی مُرتَد وَ جِنایَتچِیلَرنِی دَرَجَه سِیگَه توُشوُرِیب قوُیِیشلِیک، مُقابِل تَرَف وَ مُسُلمانلَرنِینگ بَرچَه جَمِیعیَتِی اوُچُون بِیر فاجِیعَه، هَمدَه آشکار جِنایَت سَنَلَه دِی:         أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36) اَخِیر، بِیز مُسُلمانلَرنِی جِنایَتچِی – کافِر کِیمسَه لَرگَه بَرابَر قِیلوُرمِیزمِی؟! ** ( اِی مُشرِکلَر) سِیزلَرگَه نِیمَه بوُلدِی؟ قَندَی حُکم چِیقَرماقدَه سِیزلَر؟

نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن اِسلامِی حُکوُمَتنِی یوُقلِیگِی وَ واحِد اوُمَّتنِی تَشکِیل قِیلَه دِیگَن وَ اوُزِینِی واحِد اِجماعسِی بِیلَن واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلَه دِیگَن مُسُلمانلَرنِینگ اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی یوُقلِیگِی، عَقِیدَه لَردَه وَ تَفسِیرلَردَه وَ رَفتارلَردَه توُرلِی- توُمَن تَفَرُّق شِیرکِینِی اوُنِیب – اوُسِیشِیگَه سَبَب بوُلدِی وَ اوُتگَن بِیر نِیچَه عَصر مابَینِیدَه جوُدَه کوُپ عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَرنِی وُجُودگَه کِیلتِیردِی. دِیمَک بِیزنِی رُوبَرُویِیمِیزدَه بِیمار مُسُلمانلَر توُرِیبدِی، اوُلَرنِی حَقارَت وَ قوُپاللِیک، حوُرمَتسِیزلِیک بِیلَن اِیمَس، بَلکِی “مِهر – مُحَبَّت” وَ “چِین کوُنگِیلدَن” “دَرمان” قِیلِینِیشِی لازِم.

اَلبَتَّه مَنَه بُو بَدبوُی زَباننِی وَ تَکفِیر قِیلِیشنِی ثَمَرَه سِی فَقَطگِینَه لَفظدَه قالِیب کِیتمَیدِی، بَلکِی اوُ عَمَلِی شَکلگَه اَیلَنگَن پَیتِیدَه، عُمُوم مُؤمِنلَر اوُچُون شادلِیککَه اوُرِین هَم قالدِیرمَیدِی. مَنَه بوُ مُواظَنَتسِیز اَهلِی قِبلَه گاهِیدَه قوُراللِی مُجاهِدلَرگَه وَ گاهِیدَه اِیسَه حُکوُمَت قُدرَتِینِی اِیگَه سِیگَه اَیلَه نِیب قالِیشَه دِی، اوُلَر مَنَه بوُ فَساد کوُز- قَرَشلَرِی بِیلَن شادلِیکنِی حَقِیقِی بَرباد قِیلوُچِیلَرِیگَه وَ مُوصِیبَتنِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِیلَرگه اَیلَه نِیشَه دِی.

اَگَرچِی مَنَه بُو اَلله نِی یوُلِیدَگِی مُجاهِدلَر بِیزلَرنِی حِسابِیمِیز بوُیِیچَه عَمّارنِی،مُصعَبنِی،بِلالنِی،سُمَیَّه نِی، خالِدنِی اوُرنِیدَه بوُلِیشسَه هَم – والله حسبیهم،انشاءالله – لِیکِن اوُلَرنِی رَهبَرلَرِی رَسُول الله نِی، اَبُو بَکرنِی، عُمَرنِی، عُثماننِی، عَلِینِی، مُؤتَصِمنِی، صَلاحِ الدِّیننِی، اُسامَه نِی اوُرنِیدَه بوُلَه آلِیشمَیدِی. مَنَه بُو رَهبَرلَر توُلِیق مَعنادَگِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِیلَر حِسابلَه نِیشَه دِی.

مَثَلاً اَهلِی سُنَّتنِی آرَه سِیدَگِی مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز کِیمسَه لَرنِی بَعضِیسِی، عِراق وَ سُورِیَه دَگِی فَلانچِی شِیعَه نِی جِنایَتِی سَبَبلِی، اَفغانِستان یا نِیگِیرِیَه دَگِی باشقَه فَلانچِی شِیعَه نِی اوُلدِیرِیشَه دِی، عِراقدَگِی شِیعَه لَر هَم فَلانچِی مَسجِید مُلّاسِینِی یاکِی فَلانچِی آپَه – سِینگلِیمِیزنِی اوُلدِیرِیشَه دِی، بوُلِیب هَم بُو بِیگوُناه کِیشِیلَر باشقَه لَرنِینگ قِیلگَن جِنایَتلَرِی یا عَصرلَر آلدِین قِیلِینگَن یا قِیلِینمَه گَن وَ اوُلَرگَه بوُتوُنلَی عَلاقَه سِی بوُلمَه گَن جِنایَتلَر سَبَبلِی اوُلدِیرِیلَه دِی.

آگاه بُولگَن حاللَرِیدَه اوُزلَرِینِی جِنایَتلَرِینِی دَوام اِیتِتیرِیب کِیلَه یاتگَن مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز اِنسانلَرنِی اَهلِی بِدعَت دِییِیلِیشِی کِیرَک. نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی بوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه وَ اَلله نِی آچِیق وَ رَوشَن دَستوُرلَرِیگَه خِلاف رَوِیشدَه عَمَل قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر مَنَه بُو جِنایَتکارنَه عَمَللَرِینِی اوُستِیدَه اوُرِینسِیز کِینَه وَ نَفرَت سَبَبلِی قَتتِیق توُرِیب آلِیشگَن، اوُلَر بُو اِیشلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشَه دِی، بوُلِیب هَم اَلله تَعالَی قَصاص آلِیش مَرحَلَه سِی بارَه سِیدَه هَم مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:         یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى  فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ  فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178) (اِی مُؤمِنلَر) سِیزلَرگَه اوُلدِیرِیلگَن کِیشِیلَر اوُچُون آزاد کِیشِی مُقابِیلِیگَه آزاد کِیشِیدَن، قوُل اوُچوُن قوُلدَن، عَیال کِیشِی اوُچُون عَیالدَن قَصاص آلِیش فَرض قِیلِیندِی. اِیندِی کِیمگَه بِرادَرِی تامانِیدَن بِیر آز عَوف قِیلِینسَه ( یَعنِی قاتِلدَن قَصاص آلِیش اوُرنِیگَه تاوان آلِیشگَه راضِی بوُلِینسَه)، اوُ حالدَه یَحشِیلِیک بِیلَن بوُیِینسُونِیش وَ چِیرایلِی صوُرَتدَه تاوان توُلَش لازِمدِیر. بُو ( حُکم) پَروَردِیگارِینگِیز تامانِیدَن یِینگِیللِیک وَ رَحم – شَفقَتدِیر. بَس، کِیمکِی شوُندَن کِییِین حَددَن آشسَه (مَثَلاً، تاوان توُلَه گَندَن کِییِین هَم قاتِلنِی اوُلدِیرسَه)، اوُنِینگ اوُچُون اَلَملِی عَذاب باردِیر.

اِیندِی عِراقدَه بِیر شِیعَه عَرَب،توُرک،کوُردلَردَن عِبارَت سُنِّیلَر بِیلَن بِیرگَه کِیلِیب بِیر سُنِّینِی اوُلدِیرِیشَه دِی، بُو حالَتدَه سِین اَفغانِستاندَگِی یا پاکِستاندَگِی یا یَمَندَگِی یا نِیگِیرِیَه دَگِی باشقَه بِیر شِیعَه دَن اوُلدِیرِیلگَن سُنِّینِی حَققِینِی آلَه سَنمِی؟ بُو بِیچارَه شِیعَه نِی گوُناهِی قاتِل شِیعَه بِیلَن بِیر مَذهَبدَه بوُلگَه نِیمِی؟ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم کَعَبنِی قِیلگَن جِنایَتِی سَبَبلِی باشقَه یَهوُدِی قَبِیلَه سِیدَگِی بِیر یَهُودِی کِیشِینِی یاکِی جِنایَتچِینِی قَبِیلَه سِیدَگِی باشقَه  بِیر کِیشِینِی اوُلدِیرگَنلَرمِی؟ یاکِی بوُلمَسَم بَنِی قُرَیظَه جِنایَت قِیلگَن پَیتِیدَه اوُ کِیشِی باشقَه یَهُودِی قَبِیلَه لَرِیگَه هَم حَملَه قِیلدِیلَرمِی؟ یاکِی قُرَیش مُشرِکلَرِیدَن،سِکوُلارزَدَه لَرِیدَن بِیرِی جِنایَت قِیلگَن پَیتِیدَه باشقَه قَبِیلَه دَگِی مُشرِک کِیشِیلَردَن قَصاص آلگَنلَرمِی؟ اَلبَتَّه یوُق.  شوُندَی بوُلگَچ سِین نِیمَه اوُچُون بوُندَی فاجِیعَه لِی اِیشگَه قوُل اوُریَپسَن؟

اِیندِی اَگَر اِیراندَگِی شِیعَه لَر نِیگِیرِیَه دَه، یَمَندَه، مِصردَه، عِراقدَه، سُورِیَه دَه، اَفغانِستاندَه، پاکِستاندَه، کَشمِیردَه اوُلدِیرِیلگَن شِیعَه لَرنِی قَصاصِی وَ اِنتِقامِینِی اِیراندَه یَشَیاتگَن شافِیعِی لَردَن یا حَنَفِیلَردَن آلسَه قَندَی حالَتگَه توُشگَن بوُلَردِینگ؟ اَگَر سِینِی عِراقدَگِی یا یَمَندَگِی یا نِیگِیرِیَه دَگِی فَلانچِی سُنِّی قِیلگَن جِنایَت سَبَبلِی قوُلگَه آلِیشسَه وَ سِینِی عُمرباد قَماق جَزاسِیگَه یا اوُلِیمگَه حُکم قِیلِیشسَه نِیمَه قِیلگَن بوُلَردِینگ؟

(دوامی بار……..)