وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

 (43- қисм)  

Демак бу ишлар шиъа мазхабидагиларни ё сунний курдлари ё сунний арабларни эмас, балки фосид жиноятчиларни хисобига ёзилади. Бу жиноятлар босқинчи секуляр кофирларнинг ва уларни махаллий навкарларини хисобига ёзилади ва шубхасиз фирқайи ножиянинг мужохидлари бир кун келиб  мана бу жиноятларнинг интиқомини албатта олишади.       [1]

Мана бу ўринларни барчасида шахсни ўзининг ўрнига қўйишимиз албатта лозим бўлади ва ана бу жинояткор кимсаларнинг жиноятларини бошқаларнинг хисобига ўтказмаслигимиз керак. Бу иш хато хисобланади, аллох таоло бу хақида мархамат қиладики:

 أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (سوره قلم آیه 35)

Ахир, биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?!

Агар жиноятчи кимсаларни жиноятчиларни ўрнига ёки солих мўъминларни солихларни ўрнига қўймас эканмиз ва аллох таоло мусулмонларга хослаб берган узрларни кўрмасликка олар эканмиз ва маълум, мушаххас дасталарни ўзини ўрнига қўймас эканмиз, бошқаларни бошига мусибат келтиришдан ташқари, умидсизликка ва гина- қудуратга, шикоятга, асабийлашиш, ёлғизлик, ранжиш, хафа бўлишга боис бўлади, бундан ташқари доимий норози бўлишга, бир четга чиқиб қолинишига ва хатто ўзимиздаги ўринсиз ғазабга сабаб бўлади ва баъзи бир ўринларда эса ана бу хатога ва ғалат хукм чиқаришларга дучор бўлган шахслар хаёлпарастликка ва комил бўлишни фикрига тушиб қолишади ва улар инсонни фитрий ва шаръий эхтиёжларига тўғри келмайдиган хаёлпарастлик йўлига тушиб қолади.

Бундай шахслар, ўзини шаръан таниб олиш ва ўзига ишониш сифатларига эга эмаслар ва улар шаръий соғлом шахсиятдан хам махрумдурлар, улар жуда кўп рухий- ижтимоъий мушкилотларга дучор бўлишади, улар ўзларининг сахих  ақидалари ва қадриятларидан огох эмаслар,  аксар холларда ўзларини хақоратланган ва камситилган деб хис қилишади ва улар мухолифларининг муқобилида ўз қадриятларини дифоъ қилиш қудратига эга эмаслар, улар хатто ўзларидан хам рози бўлишмайди, иқтисодий, рухий, ижтимоъий ва муборазага оид  мушкилотларни қаршисида хам сабр билан махкам тура олишмайди, улар иккиланишади ва ўзларини йўқотиб қўйишади ва танқид қилиш ва танқид қилинишдан қўрқишади, умуман олганда танқидни қабул қилишмайди, шу сабабли хам уларда  хамкорлик қилиш рухияси заиф, фикрли ва мутахассис кишилар билан маслахатлашишга мойиллик хам уларда жуда кам, умидсизлик рухияси хам уларга соя ташлаб туради ва яхши гумон қилиш,хурсандчилик, розилик рухиясига эга эмаслар, улар қатъият, шиддат ва келишув, юмшоқлик, рахм билан қаттиққўллик қилишни  чегараларини хам билишмайди, бундан ташқари мусулмонларнинг бугунги кунига муносиб хақиқий мақсадлари  хам уларда топилмайди, улар бизлар кўриб турган ўнлаб ички ва рафторий  касалликлардан, булғанишлардан иборат бир  тўпланмадурлар.

Бу дастадаги кимсалар ўзларини яхши танишмайди, аксар холатда улар аллохни таниб олиш йўлида хам хатоларга дучор бўлишади, энди бу меъзон  бир кишида  камроқ бошқа бир кишида  эса кўпроқ бўлиши мумкин, шу сабабли хам кўриб турганимиздек бундай шахслар мухитни ва атрофдагиларни қўлида ўйинчоқ бўлишади, уларни шахсиятини шаръий  қадриятлар ва мақсадлар билан бошқариб хидоят қилинган ички шахсият эмас, балки  ташқи кучлар ва мухит шакллантиради ва улардаги қолибни ва тузулишни таъйин қилади.

Мана бундай мувозанатсиз ва меъзонсиз  мусулмонларни ёнида шодликни барбод қилиб қўрқув ва вахимани вужудга келтирувчи бошқа бир даста хам мавжуд, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дажжолдан сўнг бошқаларга қараганда шундай кимсалардан қўрққанлар:

       لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي….أَئِمَّةً مُضِلِّينَ[2].

Қўрқув амниятни ва шодликни қарама- қаршисида туради. Мана бу шахслардан қўрқиш, шодликни барбод қилувчи аслий омиллардан хисобланади, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошқа бир ўринда мана бу аимматул музиллин бўлган кимсаларни дуъату ала абваби жаханнам ( жаханнам эшикларига даъват қилувчилар) ва уламойи суъ варрувайбиза ( умумий одамларнинг майда  ишлари хақида гапирадиган паст ва хақир инсонлар) деб айтиб ўтганлар.

– Мусулмонларни ўртасида шодликни барбод қилувчи ва шодликни йўқ қилувчи омиллардан яна бири, хабарларни фосиқ ва ғайри мусулмон кимсалардан қабул қилиб олишдур.

Масалан аллох таоло мархамат қиладики, агар фосиқ мусулмон бир хабарни сизларга келтирса, бу хабарни тўғрилигини текширинглар ва уни шундайлигича қабул қилманглар:

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ‏(حجرات/6)

Эй мўъминлар, агар сизларга бир фосиқ кимса бирон хабар келтирса, сизлар (хақиқий ахволни) билмаган холингизда бирон қавмга мусибат етказиб қўйиб, қилган ишларингизга афсус- надомат чекиб қолмасликларингиз учун ( у фосиқ  кимса олиб келган хабарни) аниқлаб- текшириб кўринглар!

Бу аллохни очиқ- ойдин дастури, бўлиб хам бу дастур фосиқ мусулмон шахс томонидан бизларга келтирилган хабар хақида айтилган, хўп, энда агар бундай хабарни аслий кофир ва махаллий муртад ё аимматул музиллин ва дуъату ала абваби жаханнам бизларга келтирган бўлса-чи, биз нима қилишимиз керак? Агар бу хабарни ойдинлаштириш ё равшан қилиш қудратига эга бўлмасанг, бу хабарни қабул қилмаслигинг керак ва мусулмонларга нисбатан яхши гумонда бўлишинг лозим. Аммо шахс аллохнинг очиқ-ойдин дастурларини назарга олмаган холда, бутун жахон секуляр кофирларининг ва ўзини атрофидаги махаллий муртадларнинг, хамда секулярзадаларнинг келтирган хабарларини килолаб қабул қилади, ва ана бу ёлғон  хабарлар сабабли бизлардан ва бошқа мужохидлардан ғазабланади ва ёмон кўради, у жуда осонлик билан ўзини қалбини бемор қилиб булғайди ва жуда хам содда равиш билан ўзини ва бошқаларни оромишини,шодлигини нишонга олади.

(давоми бор…….)

---

[1] ما در عرض این چند دهه حکومت شیعه مذهب ایران آشکارا دیده ایم که چگونه با زن و فرزندان مرتدین سکولار کوردها برخورد کرده اند یا بخصوص با خانواده ی زندانیان اهل سنت ایرانی و خارجی چه برخوردی داشته اند؟ ما هرگز در حکومت شیعه مذهب ایران چنین جنایاتی رو ندیده ایم حتی در مناطقی که حکومت ایران در عراق و افغانستان و لبنان و سوریه قدرتی به دست آورده باعث رام شدن و اهلی شدن بسیاری از غلات و دیوانگان شیعه مذهب شده است .

[2]رواه الإمام أحمد (21296)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(43- قیسم)

دِیمَک بوُ اِیشلَر شِیعَه مَذهَبِیدَگِی لَرنِی یا سُنِّی کوُردلَرِی یا سُنِّی عَرَبلَرنِی اِیمَس، بَلکِی فاسِد جِنایَتچِیلَرنِی حِسابِیگَه یازِیلَه دِی. بُو جِنایَتلَر باسقِینچِی سِکوُلار کافِرلَرنِینگ وَ اوُلَرنِی مَحَلِّی نَوکَرلَرِینِی حِسابِیگَه یازِیلَه دِی وَ شُبهَه سِیز فِرقَه یِی ناجِیَه نِینگ مُجاهِدلَرِی بِیر کوُن کِیلِیب مَنَه بُو جِنایَتلَرنِینگ اِنتِقامِینِی اَلبَتَّه آلِیشَه دِی.       [1]

مَنَه بُو اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِیدَه شَخصنِی اوُزِینِینگ اوُرنِیگَه قوُیِیشِیمِیز اَلبَتَّه لازِم بوُلَه دِی  وَ اَنَه بُو جِنایَتکار کِیمسَه لَرنِینگ جِنایَتلَرِینِی باشقَه لَرنِینگ حِسابِیگَه اوُتکَزمَسلِیگِیمِیز کِیرَک. بُو اِیش خَطا حِسابلَه نَه دِی، اَلله تَعالَی بُو حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (سوره قلم آیه 35) اَخِیر،بِیز مُسُلمانلَرنِی جِنایَتچِی – کافِر کِیمسَه لَرگَه بَرابَر قِیلوُرمِیزمِی؟!

اَگَر جِنایَتچِی کِیمسَه لَرنِی جِنایَتچِیلَرنِی اوُرنِیگَه  یاکِی صالِح مُؤمِنلَرنِی صالِحلَرنِی اوُرنِیگَه قوُیمَس اِیکَنمِیز وَ اَلله تَعالَی مُسُلمانلَرگَه خاصلَب بِیرگَن عُذرلَرنِی کوُرمَسلِیککَه آلَر اِیکَنمِیز وَ مَعلوُم، مُشَخَّص دَستَه لَرنِی اوُزِینِی اوُرنِیگَه قوُیمَس اِیکَنمِیز، باشقَه لَرنِی باشِیگَه مُوصِیبَت کِیلتِیرِیشدَن تَشقَه رِی، اوُمِیدسِیزلِیککَه وَ گِینَه – قوُدوُرَتگَه، شِکایَتگَه، عَصَبِیلَه شِیش، یالغِیزلِیک،رَنجِیش، حَفَه بوُلِیشگَه باعِث بوُلا دِی،بوُندَن تَشقَه رِی دائِمِی ناراضِی بوُلِیشگَه، بِیر چِیتگَه چِیقِیب قالِینِیشِیگَه وَ حَتَّی اوُزِیمِیزدَگِی اوُرِینسِیز غَضَبگَه سَبَب بوُلَه دِی وَ بَعضِی بِیر اوُرِینلَردَه اِیسَه اَنَه بُو خَطاگَه وَ غَلَط حُکم چِیقَه رِیشلَرگَه دوُچار بوُلگَن شَخصلَر خَیالپَرَستلِیککَه وَ کامِل بوُلِیشنِی فِکرِیگَه توُشِیب قالِیشَه دِی وَ اوُلَر اِنساننِی فِطرِی وَ شَرعِی اِیختِیاجلَرِیگَه توُغرِی کِیلمَیدِیگَن خَیالپَرَستلِیک یوُلِیگَه توُشِیب قالَه دِی.

بوُندَی شَخصلَر، اوُزِینِی شَرعاً تَنِیب آلِیش وَ اوُزِیگَه اِیشانِیش صِیفَتلَرِیگَه اِیگَه اِیمَسلَر وَ اوُلَر شَرعِی ساغلام شَخصِیَتدَن هَم مَحروُمدوُرلَر، اوُلَر جوُدَه کوُپ رُوحِی- اِجتِمائِی مُشکِلاتلَرگَه دوُچار بوُلِیشَه دِی، اوُلَر اوُزلَرِینِینگ صَحِیح عَقِیدَه لَرِی وَ قَدرِیَتلَرِیدَن آگاه اِیمَسلَر، اَکثَر حاللَردَه اوُزلَرِینِی حَقارَتلَنگَن وَ کَمسِیتِیلگَن دِیب حِیس قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر مُخالِفلَرِینِینگ مُقابِیلِیدَه اوُز قَدرِیَتلَرِینِی دِفاع قِیلِیش قُدرَتِیگَه اِیگَه اِیمَسلَر، اوُلَر حَتَّی اوُزلَرِیدَن هَم راضِی بوُلِیشمَیدِی، اِقتِصادِی، رُوحِی، اِجتِمائِی وَ مُبارَزَه گَه آئِد مُشکِلاتلَرنِی قَرشِیسِیدَه هَم صَبر بیلَن مَحکَم توُرَه آلِیشمَیدِی، اوُلَر اِیککِیلَه نِیشَه دِی وَ اوُزلَرِینِی یوُقاتِیب قوُیِیشَه دِی وَ تَنقِید قِیلِیش وَ تَنقِید قِیلِینِیشدَن قوُرقِیشَه دِی، عُمُوماً آلگَندَه تَنقِیدنِی قَبوُل قِیلِیشمَیدِی، شُو سَبَبلِی هَم اوُلَردَه هَمکارلِیک قِیلِیش رُوحِیَه سِی ضَعِیف، فِکرلِی وَ مُتَخَصِّص کِیشِیلَر بِیلَن مَصلَحَتلَه شِیشگَه مایِیللِیک هَم اوُلَردَه جوُدَه کَم، اوُمِیدسِیزلِیک رُوحِیَه سِی هَم اوُلَرگَه سایَه تَشلَب توُرَه دِی وَ یَحشِی گوُمان قِیلِیش، حوُرسَندچِیلِیک، راضِیلِیک رُوحِیَه سِیگَه اِیگَه اِیمَسلَر، اوُلَر قَطعِیَت،شِددَت وَ کِیلِیشوُ، یوُمشاقلِیک، رَحم بِیلَن قَتتِیق قوُللِیک قِیلِیشنِی چِیگَه رَه لَرِینِی هَم بِیلِیشمَیدِی، بوُندَن تَشقَه رِی مُسُلمانلَرنِینگ بوُگوُنگِی کوُنِیگَه مُناسِب حَقِیقِی مَقصَدلَرِی هَم اوُلَردَه تاپِیلمَیدِی، اوُلَر بِیزلَر کوُرِیب توُرگَن اوُنلَب اِیچکِی وَ رَفتارِی کَسَللِیکلَردَن ،بوُلغَه نِیشلَردَن عِبارَت توُپلَنمَه دوُرلَر.

بُو دَستَه دَگِی کِیمسَه لَر اوُزلَرِینِی یَحشِی تَنِیشمَیدِی، اَکثَر حالَتدَه اوُلَر اَلله نِی تَنِیب آلِیش یوُلِیدَه هَم خَطالَرگَه دوُچار بوُلِیشَه دِی، اِیندِی بُو مِعزان بِیر کِیشِیدَه کَمراق باشقَه بِیر کِیشِیدَه اِیسَه کوُپراق بوُلِیشِی موُمکِین، شوُ سَبَبلِی هَم کوُرِیب توُرگَه نِیمِیزدِیک بوُندَی شَخصلَر مُهِیطنِی وَ اَطرافدَگِیلَرنِی قوُلِیدَه اوُیِینچاق بوُلِیشَه دِی، اوُلَرنِی شَخصِیَتِینِی شَرعِی قَدرِیَتلَر وَ مَقصَدلَر بِیلَن باشقَه رِیب هِدایَت قِیلِینگَن اِیچکِی شَخصِیَت اِیمَس،بَلکِی تَشقِی کوُچلَر وَ مُهِیط شَکللَنتِیرَه دِی وَ اوُلَردَگِی قالِیبنِی وَ توُزوُلِیشنِی تَعیِین قِیلَه دِی.

مَنَه بوُندَی مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز مُسُلمانلَرنِی یانِیدَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلِیب قوُرقوُو وَ وَهِیمَه نِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِی باشقَه بِیر دَستَه هَم مَوجُود، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم دَجّالدَن سوُنگ باشقَه لَرگَه قَرَگَندَه شوُندَی کِیمسَه لَردَن قوُرققَنلَر:       لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي….أَئِمَّةً مُضِلِّينَ[2].  قوُرقوُو اَمنِیَتنِی وَ شادلِیکنِی قَرَمَه – قَرشِیسِیدَه توُرَه دِی. مَنَه بُو شَخصلَردَن قوُرقِیش، شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی اَصلِی عامِللَردَن حِسابلَه نَه دِی، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم باشقَه بِیر اوُرِیندَه مَنَه بُو اَئِمَّةُ المُضِلِّین بوُلگَن کِیمسَه لَرنِی دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ (جَهَنَّم اِیشِیکلَرِیگَه دَعوَت قِیلوُچِیلَر)  وَ عُلَمایِ سُوء وَ الرُّوَیبِضَه (عُمُومِی آدَملَرنِینگ مَیدَه اِیشلَرِی حَقِیدَه گَپِیرَه دِیگَن پَست وَ حَقِیر اِنسانلَر) دِیب اَیتِیب اوُتگَنلَر.

– مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی وَ شادلِیکنِی یوُق قِیلوُچِی عامِللَردَن یَنَه بِیرِی، خَبَرلَرنِی فاسِق وَ غَیرِی مُسُلمان کِیمسَه لَردَن قَبوُل قِیلِیب آلِیشدوُر.

 مَثَلاً اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی، اَگَر فاسِق مُسُلمان بِیر خَبَرنِی سِیزلَرگَه کِیلتِیرسَه، بُو خَبَرنِی توُغرِیلِیگِینِی تِیکشِیرِینگلَر وَ اوُنِی شوُندَیلِیگِیچَه قَبوُل قِیلمَنگلَر:  یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ‏(حجرات/6)  اِی مُؤمِنلَر، اَگَر سِیزلَرگَه بِیر فاسِق کِیمسَه بِیران خَبَر کِیلتِیرسَه، سِیزلَر ( حَقِیقِی اَحوالنِی) بِیلمَه گَن حالِینگِیزدَه بِیران قَومگَه مُصِیبَت یِیتکَه زِیب قوُیِیب، قِیلگَن اِیشلَرِینگِیزگَه اَفسُوس- نَدامَت چِیکِیب قالمَسلِیکلَرِینگِیز اوُچُون ( اوُ فاسِق کِیمسَه آلِیب کِیلگَن خَبَرنِی) اَنِیقلَب – تِیکشِیرِیب کوُرِینگلَر!

بُو اَلله نِی آچِیق- آیدِین دَستوُرِی، بوُلِیب هَم بُو دَستوُر فاسِق مُسُلمان شَخص تامانِیدَن بِیزلَرگَه کِیلتِیرِیلگَن خَبَر حَقِیدَه اَیتِیلگَن، حوُپ، اِیندِی اَگَر بوُندَی خَبَرنِی اَصلِی کافِر وَ مَحَلِّی مُرتَد یا  الاَئِمَّهَ الْمُضِلِّینَ و دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ بِیزلَرگَه کِیلتِیرگَنبوُلسَه – چِی، بِیز نِیمَه قِیلِیشِیمِیز کِیرَک؟ اَگَر بُو خَبَرنِی آیدِینلَشتِیرِیش یا رَوشَن قِیلِیش قُدرَتِیگَه اِیگَه بوُلمَه سَنگ، بُو خَبَرنِی قَبُول قِیلمَسلِیگِینگ کِیرَک وَ مُسُلمانلَرگَه نِسبَتاً یَحشِی  گوُماندَه بوُلِیشِینگ لازِم. اَمّا شَخص اَلله نِینگ آچِیق- آیدِین دَستوُرلَرِینِی نَظَرگَه آلمَه گَن حالدَه، بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ وَ اوُزِینِی اَطرافِیدَگِی مَحَلِّی مُرتَدلَرنِینگ، هَمدَه سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ کِیلتِیرگَن خَبَرلَرِینِی کِیلالَب قَبوُل قِیلَه دِی، وَ اَنَه بُو یالغان خَبَرلَر سَبَبلِی بِیزلَردَن وَ باشقَه مُجاهِدلَردَن غَضَبلَه نَه دِی وَ یامان کوُرَه دِی، اوُ جُودَه آسانلِیک بِیلَن اوُزِینِی قَلبِینِی بِیمار قِیلِیب بوُلغَیدِی وَ جوُدَه هَم ساددَه رَوِیش بِیلَن اوُزِینِی وَ باشقَه لَرنِی آرامِیشِینِی،شادلِیگِینِی نِشانگَه آلَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1] ما در عرض این چند دهه حکومت شیعه مذهب ایران آشکارا دیده ایم که چگونه با زن و فرزندان مرتدین سکولار کوردها برخورد کرده اند یا بخصوص با خانواده ی زندانیان اهل سنت ایرانی و خارجی چه برخوردی داشته اند؟ ما هرگز در حکومت شیعه مذهب ایران چنین جنایاتی رو ندیده ایم حتی در مناطقی که حکومت ایران در عراق و افغانستان و لبنان و سوریه قدرتی به دست آورده باعث رام شدن و اهلی شدن بسیاری از غلات و دیوانگان شیعه مذهب شده است .

[2]رواه الإمام أحمد (21296)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(43- قسمت)  

پس این کار به حساب این مجرمین فاسد و جنایتکارنوشته می شود نه به حساب مذهب شیعه[1] و نه به حساب کوردهای سنی یا عربهای سنی . این جنایات در کارنامه ی کفار سکولار اشغالگر و نوکران و مزدوران محلی آنها ثبت خواهد شد و بدون شک مجاهدین فرقه ی ناجیه روزی انتقام این  جنایات را خواهند گرفت .

در تمام این موارد باید و لازم است که شخص را در جایگاه خودش قرار بدهیم و نباید به جرم این مجرمین دیگران را مثل مجرمین حساب کنیم . این کار اشتباهی است که الله تعالی در موردش می فرماید: أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (سوره قلم آیه 35) «پس آيا فرمانبرداران را چون بدكاران و مجرمین قرار خواهيم داد؟».

اگر افراد مجرم را در جای مجرمین و مومنین صالح را در جای صالحین قرار ندهیم و عذرهائی که الله تعالی مختص مسلمین قرار داده را نادیده بگیریم و این دسته های مشخص و معلوم را در جایگاه خودشان قرارندهیم علاوه بر مصیبتهائی که برای دیگران به بار می آوریم باعث سرخوردگی، گله و شکایت، دلخوری، گوشه گیری، عصبانیت، ناراحتی، رنجش، سرخوردگی  و در نهایت به نارضایتی دائمی، طرد شدن و حتی خشم نابجای خودمان ختم می شود، و در مواردی باعث می شود شخصی که دچار این اشتباهات و قضاوتهای غلط شده در توهمات، خیالات و کمال طلبی سیر کند و دنبال خیالاتی بگردد که با نیازهای فطری و شرعی انسانها سازگاری ندارند.

چنین اشخاصی از خودشناسی شرعی و اعتماد به نفس برخوردار نیستند، و از هویت سالم شرعی هم محرومند، و با مشکلات روانی – اجتماعی زیادی باید دست و پنجه نرم کنند، نسبت به عقاید و ارزشهایشان آگاهی صحیحی ندارند، و قدرت دفاع از ارزشهایشان در برابر مخالفین را ندارند، از آن چیزی که هستند راضی نیستند، و اکثرا احساس حقارت و خودکم بینی دارند، در برابر مشکلات اقتصادی، روانی، اجتماعی و مبارزاتی هم صبر و استقامت کمتری دارند، مردد هستند و احساس سردرگمی می کنند، از نقد کردن و نقد شدن ترس دارند و اصلا نقد پذیر نیستند برای همین است که روحیه ی همکاری هم درآنها ضعیف است و تمایل به مشورت با افراد صاحب نظر و متخصص در آن ها بسیار کم است، روحیه ی یأس و نا امیدی بر آنها سایه می اندازد و از روحیه ی مثبت اندیشی، خشنودی و رضایت برخور نیستند، مرزهای قاطعیت، شدت و خشونت با مدارا و نرمش و رحمت را بلد نیستند، علاوه بر این اهدافی واقعی و متناسب با واقعیت مسلمین را ندارند و کلکسیونی ازدهها بیماری و آلودگی های درونی و رفتاری دیگری هستند که همه ما شاهد آن هستیم .

 این دسته از اشخاص خودشان را خوب نمی شناسند و اکثرا در مسیر رسیدن به شناخت الله هم دچار اشتباه می شوند، حالا یکی کمتر و یکی بیشتر، برای همین است که می بینیم این اشخاص بازیچه ی دست محیط و اطرافیان می شوند، و نیروهای بیرونی و محیط هستند که شخصیت آنهارا شکل می دهند و قالب و ساختار آنها را تعیین می کنند نه درون شخصی که با ارزشها و اهداف شرعی مهار و مدیریت و هدایت شده باشد.

به همراه و در کنار این مسلمین نامتعادل و نامیزان دسته ای دیگر از شادی سوزان ترس آوری وجود دارند که رسول الله صلی الله علیه وسلم بعد از دجال بیشتر از همه از اینها ترس و واهمه داشته است : لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي….أَئِمَّةً مُضِلِّينَ[2].  ترس مخالف امنیت و شادی است . ترس از این اشخاص عامل اصلی شادی سوزی است که رسول الله صلی الله علیه وسلم در جاهای دیگری از این الائِمَّهَ الْمُضِلِّینَ  تحت عنوان  : دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ  (دعوتگران به درهای جهنم) و علمای سوء و الرویبضه (انسان‌های پست و حقیری که درباره امور عامه مردم سخن می‌گویند.) یاد کرده  است.

• یکی دیگر از مخربین شادی و از عوامل شادی سوزی در میان مسلمین گرفتن اخبار از فاسقین و غیر مسلمین است

مثلا الله تعالی می فرماید اگرمسلمان فاسقی خبری را برایتان آورد از صحت خبر مطمئن بشوید و همین طوری قبولش نکنید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ‏(حجرات/6) ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! اگر شخص فاسقی خبری را به شما رسانید درباره آن تحقیق کنید ، مبادا به گروهی – بدون آگاهی آسیب برسانید ، و از کرده خود پشیمان شوید .

این دستور صریح الله است، آنهم در مورد یک خبری که از طرف یک شخصِ مسلمانِ فاسقی به ما  رسیده، خوب، حالا اگر این خبر را کفار اصلی و مرتدین محلی و الائِمَّهَ الْمُضِلِّینَ و دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ برایمان آوردند باید چکار کنیم ؟ اگرقدرت تبین و روشن نمودن خبر را نداری نباید خبر را قبول کنی و باید نسبت به مسلمین حسن ظن داشته باشی . اما شخص بدون در نظر گرفتن دستورات صریح الله همین طوری کیلوئی اخبار کفارِ سکولارِ جهانی و مرتدین محلی و منافقین و سکولار زده های اطراف خودش را قبول می کند و با همین اخبار دروغین در برابر ما و سایر مجاهدین چشم قرمز کرده و رگ گردن کلفت می کند و به همین سادگی قلب خودش را مریض و آلوده می کند و به همین سادگی آرامش و شادی خودش و دیگران را هدف قرار می دهد .

(ادامه دارد……)

---

[1] ما در عرض این چند دهه حکومت شیعه مذهب ایران آشکارا دیده ایم که چگونه با زن و فرزندان مرتدین سکولار کوردها برخورد کرده اند یا بخصوص با خانواده ی زندانیان اهل سنت ایرانی و خارجی چه برخوردی داشته اند؟ ما هرگز در حکومت شیعه مذهب ایران چنین جنایاتی رو ندیده ایم حتی در مناطقی که حکومت ایران در عراق و افغانستان و لبنان و سوریه قدرتی به دست آورده باعث رام شدن و اهلی شدن بسیاری از غلات و دیوانگان شیعه مذهب شده است .

[2]رواه الإمام أحمد (21296)

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(8- қисмат)

Имом Байхақий рохимахуллох ва дигарон аз ибни Аббос розиаллоху анхума нақл кардандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

 مَنْ تَوَلَّى مِنْ أُمَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ شَيْئًا فَاسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ رَجُلًا وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّ فِيهِمْ مَنْ هُوَ أَوْلَى بِذَلِكَ وَأَعْلَمُ مِنْهُ بِكِتَابِ اللهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ ، فَقَدْ خَانَ اللهَ وَرَسُولَهُ وَجَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ . ^[1]

Касики коргузорий аз  муслиминро ба кор бигуморад дар холики медонад дар миёни мусалмонон каси хастки шойистатар аз он  ва огохтар ба китоби худо ва суннати росулиш вужуд дорад, ба худо ва росулиш  ва ба тамоми мусалмонон хиёнат карда аст. Бо хамин мафхум аз Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху нақл шудаки:

” مَن اسْتعملَ رجلاً لِمَوَدَّةٍ أو لِقَرابَةٍ ، لا يستعمِلُه إلاَّ لذلك؛ فقد خانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ والمؤمِنينَ”[2]

Касики шахсиро ба хотири инки дустиш дорад ё аз наздикони уст дар кори мудирият ва рахбарий интихоб кунад, дар ин сурат ба аллох ва росулиш ва мўъминин хиёнат карда аст.

Дар ин сурат, мо аз замоники хилофати исломий бар минхажин нубувватро аз даст дода ва ба бидъати бузурги мулукият ва ин хокимиятхойи бадили изтирорийи исломий дучор шудаем то замоники бори дигар ба хукумати исломий бар минхажин нубувват даст пейдо накардем аз мазхаб ва фарди хосси дар амри рахбарият химоят намекунем, балки танхо аз  меъёрхо химоят мекунем. Мо талош мекунемки ин меъёрхойи мовриди пазириши тамоми мазохиби исломий тахаққуқ пейдо кунандки ба унвони еки аз асбоби моро дар нихоят ба ижмоъи вохид ва жамоати вохиди муслимин мерасонанд. биизниллах.

Холо суъолики пеш меояд инки: ек дорул ислом бо ек хукумат ва ек рахбарият, ё дорул исломхойи мутаъаддид бо хукуматихойи мутаъаддид ва рахбархойи мутаъаддид? ( бахши 8)

Ахамияти мумониат аз теъдоди рахбарият аз ахамияти вахдати исломий ва вахдати дорул ислом ва татбиқи вохиди шариати аллох меояд,теъдод дар рахбарият боиси инхидоми вахдат ва ижоди тафарруқ  ва тақсими дорул ислом ва тахкими шариати аллох ба шевахойи мухталиф бар мардум мешавад.

Рахбарияти вохид аз ин се мақсад мухофизат мекунад. Ба хамин далил бисёри аз уламо иттифоқи шибхи ижмоийро баён карданд мабний бар инки дар дорул ислом дар замони вохид вужуди бештар аз ек рахбар ғейри шаръий аст ва мужоз нест.

Хукумати исломий бо шўройи улил амрики ришахойи онро дар миёни мўъминин ва ” дорул ислом” мустахкам карда, ва хамин шўройи мутахассисини амр рахбарийи вохидро ба унвони намояндайи ижроийи худ дар умури хукуматий маърифий карда аст, намод ва мазхари зохирий тўвхид аст. Тўвхид дар масоили хукуматий ва ижроий ва дунёвийи жомеъа, ва ижро кардани вохиди қонуни шариати аллох, ва мумониъат аз ширки тафарруқ, ва ирояйи ижмоийи вохид ба унвони раъйи вохид ба тамоми муслимин. Бидуни шак тўвхид бо теъдод ва тафарруқ созгор нест.

Нигариши жумхури ахли суннат ва жамоат бар ин астки дар замони вохид ва макони вохид теъдоди аимма ва рахбар жоиз нест ва имоми Нававий мегуяд: иттифоқ дорандки дар аср ва замони вохид бо ду рахбар байъат мунъақид намешавад.  Ва Моврудий хам мегуядки ^[3]

Агар дар ду сарзамин бо ду рахбар ва имом пеймон баста шавад байъати хеч ек дуруст нест чун дар ек замон барои уммат доштани ду рахбар  ва имом дуруст нест. .^[4] 

Еки аз далоили қатли дорудастайи мунофиқинки аз дорул ислом хориж шуад ва мехоханд барои худ гурух ва дастайи ба номи ислом ташкил диханд жиловгирий аз теъдоди рахбарият ва жиловгирий аз ширки тафарруқ ва  жиловгирий аз тўлиди жараёноти мувозий бо дорул ислом ва хатто жиловгирий аз тўлиди жараёноти мувозий бо худи ислом астки қатъан агар қудрати хукуматийи дорул ислом набошад дорудастайи мунофиқин даст ба чанин тўлидоти масмумий  хохад зад .

(идома дорад……..)

---

[1]الحاكم في مستدركه (4/ 104) وقال صحيح الإسناد ، والطبراني في ” المعجم الكبير ” (11/ 114) ، / الهيثمي في مجمع الزوائد (5/ 212)/  أنظر تفسير المنار ٥ / ٢١٥ ـ ٢١٦ / سنن بیهقی

[2] رواه ابن أبي الدُّنيا، كما في ” مسند الفاروق ” لابن كثير (2/ 536) .

[3] شرح صحيح مسلم للنووي (12/233). /اتفق العلماء على أنه لا يجوز أن يعقد لخليفتين في عصر واحد…

[4]الأحكام السلطانية  (ص: 9)./  إذا عقدت الإمامة لإمامين في بلدين لم تنعقد إمامتهما، لأنه لا يجوز أن يكون للأمة إمامان في وقت واحد،

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(41- қисм)  

Агар сиз бир насроний кофирга қарата сен яхудийсан десангиз, уни хафа бўлиши табиий, ёки агар бир насронийни сен яхудийсан ва мушрикларни жумласидансан десангиз, у қаттиқ хафа бўлади, сен ўзингни амалий дипломатикангни  мана бу нотўғри хукм чиқариш бўйича олиб борсанг, албатта хаммани ғам- андухга ташлайсан ва хаммадан шодлигини тортиб оласан, ана бу шодликни эса мушрикларга , секуляристларга хадя қилиб бериб юборасан.

Мана бу мусулмонларни жамияти билан кофирлар жамиятини орасидаги даражалашни бузиб ташлашга оид  муносабат саналади, лекин асосий фожеъа шахс жинниларча мусулмонларни кофир ва жиноятчиларни даражасига тушуриб ташлаган пайтида содир бўлади. Бу ердаги душманларни даражаларга ажратиш  қоидасини бузғунчилари, мувозанатсиз мусулмонларнинг бир дастаси бўлади, улар нолойиқ суратда мусулмонларни такфир қилишади ва уларни жиноятчиларни табақасига тушуриб ташлашади. Ўринсиз такфир қилишлик хам шодликни барбод қилувчи омиллардан биридур. Бир мусулмонни муртад ва жиноятчиларни даражасига  тушуриб қўйишлик, муқобил тараф ва мусулмонларнинг барча жамияти учун бир фожеъа, хамда ошкор жиноят саналади:

       أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36)

Ахир, биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?! ** (Эй мушриклар) сизларга нима бўлди? Қандай хукм чиқармоқдасизлар?

Нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни йўқлиги ва вохид умматни ташкил қиладиган ва ўзини вохид ижмоъси билан вохид жамоатни ташкил қиладиган мусулмонларнинг улил амр шўросини йўқлиги, ақидаларда ва тафсирларда ва рафторларда турли- туман тафарруқ ширкини униб- ўсишига боис бўлди ва ўтган бир неча аср мобайнида жуда кўп ақидавий ва рафторий булғанишларни вужудга келтирди. Демак бизни рўбарўйимизда бемор мусулмонлар турибди, уларни  хақорат ва қўполлик, хурматсизлик билан эмас , балки “мехр- мухаббат” ва ” чин кўнгилдан”  “дармон” қилиниши лозим.

Албатта мана бу бадбўй забонни ва такфир қилишни самараси фақатгина лафзда қолиб кетмайди, балки у амалий шаклга айланган пайтида, умум мўъминлар учун шодликка  ўрин хам қолдирмайди. Мана бу мувозанатсиз ахли қибла гохида қуролли мужохидларга ва гохида эса хукумат қудратини эгасига айланиб қолишади, улар мана бу фасод кўз- қарашлари билан шодликни хақиқий барбод қилувчиларга ва мусибатни вужудга келтирувчиларга айланишади.

Агарчи мана бу аллохни йўлидаги мужохидлар бизларни хисобимиз бўйича Амморни, Мусъабни, Билолни, Сумайяни, Холидни ўрнида бўлишса хам – валлоху хасбияхум, иншааллох – лекин уларни рахбарлари росулуллохни, Абу Бакрни, Умарни, Усмонни, Алини, Мўътасимни,Салохиддинни, Усомани ўрнида бўла олишмайди. Мана бу рахбарлар тўлиқ маънодаги шодликни барбод қилувчилар хисобланишади.

Масалан ахли суннатни орасидаги   мана бу мувозанатсиз кимсаларни баъзиси, Ироқ ва Суриядаги фалончи шиъани жинояти сабабли, Афғонистон ё Нигериядаги бошқа фалончи шиъани ўлдиришади, Ироқдаги шиъалар хам фалончи масжид муллосини ёки фалончи опа- синглимизни ўлдиришади, бўлиб хам бу бегунох кишилар бошқаларнинг қилган жиноятлари ё асрлар олдин қилинган ё қилинмаган ва уларга бутунлай алоқаси бўлмаган  жиноятлар сабабли ўлдирилади. 

 Огох бўлган холларида ўзларини жиноятларини давом эттириб келаётган мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз инсонларни ахли бидъат дейилиши керак. Нима учун? Чунки булар аллохни шариатидаги қонунларга ва аллохни очиқ ва равшан дастурларига  хилоф равишда амал қилишади ва улар мана бу жинояткорона амалларини устида ўринсиз кина ва нафрат сабабли қаттиқ туриб олишган, улар бу ишларини давом эттиришади, бўлиб хам аллох таоло қасос олиш мархаласи борасида  хам мархамат қиладики:

       یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى  فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ  فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178)

(Эй мўъминлар) сизларга ўлдирилган кишилар учун озод киши муқобилига озод кишидан, қул учун қулдан, аёл киши учун аёлдан қасос олиш фарз қилинди. Энди кимга биродари томонидан бир оз авф қилинса ( яъни қотилдан қасос олиш ўрнига товон олишга рози бўлинса), у холда яхшилик билан бўйинсуниш ва чиройли суратда товон тўлаш лозимдир. Бу (хукм) парвардигорингиз томонидан енгиллик ва рахм- шафқатдир. Бас, кимки шундан кейин хаддан ошса (масалан, томон тўлагандан кейин хам қотилни ўлдирса), унинг учун аламли азоб бордир.

Энди ироқда  бир шиъа араб, турк, курдлардан иборат суннийлар билан бирга келиб бир суннийни ўлдиришади, бу холатда сен Афғонистондаги ё Покистондаги ё Ямандаги ё Нигериядаги бошқа бир шиъадан ўлдирилган суннийни хаққини оласанми? Бу бечора шиъани гунохи қотил  шиъа  билан бир мазхабда бўлганими? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Каъабни қилган жинояти сабабли бошқа яхудий қабиласидаги бир яхудий кишини ёки жиноятчини қабиласидаги  бошқа бир  кишини ўлдирганларми? Ёки бўлмасам бани Қурайза жиноят қилган пайтида у киши бошқа яхудий қабилаларига хам хамла қилдиларми? Ёки қурайш мушрикларидан, секулярларидан бири жиноят қилган пайтида бошқа қабиладаги мушрик кишилардан қасос олганларми? Албатта йўқ. Шундай бўлгач сен нима учун бундай фожеъали ишга қўл уряпсан? 

 Энди агар эрондаги шиъалар нигерияда, яманда, мисрда, ироқда, сурияда, афғонистонда, покистонда, кашмирда ўлдирилган шиъаларни қасоси ва  интиқомини эронда яшаётган шофеъийлардан ё ханафийлардан олса қандай холатга тушган бўлардинг? Агар сени ироқдаги ё ямандаги ё нигериядаги фалончи сунний қилган жиноят сабабли қўлга олишса ва сени умрбод қамоқ жазосига ё ўлимга хукм қилишса нима қилган бўлардинг?

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(41- قیسم)

اَگَر سِیز بِیر نَصرانِی کافِرگَه قَرَتَه سِین یَهُودِیسَن دِیسَنگِیز، اوُنِی حَفَه بوُلِیشِی طَبِیعِی، یاکِی اَگَر بِیر نَصرانِینِی سِین یَهُودِیسَن وَ مُشرِکلَرنِی جُملَه سِیدَن سَن دِیسَنگِیز، اوُ قَتتِیق حَفَه بوُلَه دِی، سِین اوُزِینگنِی عَمَلِی دِیپلامَتِیکَه نگنِی مَنَه بُو ناتوُغرِی حُکم چِیقَه رِیش بوُیِیچَه آلِیب بارسَنگ، اَلبَتَّه هَمَّه نِی غَم- اَندوُهگَه تَشلَیسَن وَ هَمَّه دَن شادلِیگِینِی تارتِیب آلَه سَن، اَنَه بُو شادلِیکنِی اِیسَه مُشرِکلَرگَه، سِکوُلارِیستلَرگَه هَدیَه قِیلِیب بِیرِیب یوُبارَه سَن.

 مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِی بِیلَن کافِرلَر جَمِیعیَتِینِی آرَه سِیدَگِی دَرَجَه لَشنِی بوُزِیب تَشلَشگَه آئِد مُناسَبَت سَنَلَه دِی، لِیکِن اَساسِی فاجِیعَه شَخص جِینِّی لَرچَه مُسُلمانلَرنِی کافِر وَ جِنایَتچِیلَرنِی دَرَجَه سِیگَه توُشوُرِیب تَشلَه گَن پَیتِیدَه صادِر بوُلَه دِی. بُو یِیردَگِی دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیش قائِدَه سِینِی بوُزغوُنچِیلَرِی، مُواظَنَتسِیز مُسُلمانلَرنِینگ بِیر دَستَه سِی بوُلَه دِی، اوُلَر نالایِیق صُورَتدَه مُسُلمانلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَرنِی جِنایَتچِیلَرنِی طَبَقَه سِیگَه توُشوُرِیب تَشلَه شَه دِی. اوُرِینسِیز تَکفِیر قِیلِیشلِیک هَم شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِللَردَن بِیرِیدوُر. بِیز مُسُلماننِی مُرتَد وَ جِنایَتچِیلَرنِی دَرَجَه سِیگَه توُشوُرِیب قوُیِیشلِیک، مُقابِل تَرَف وَ مُسُلمانلَرنِینگ بَرچَه جَمِیعیَتِی اوُچُون بِیر فاجِیعَه، هَمدَه آشکار جِنایَت سَنَلَه دِی:         أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36) اَخِیر، بِیز مُسُلمانلَرنِی جِنایَتچِی – کافِر کِیمسَه لَرگَه بَرابَر قِیلوُرمِیزمِی؟! ** ( اِی مُشرِکلَر) سِیزلَرگَه نِیمَه بوُلدِی؟ قَندَی حُکم چِیقَرماقدَه سِیزلَر؟

نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن اِسلامِی حُکوُمَتنِی یوُقلِیگِی وَ واحِد اوُمَّتنِی تَشکِیل قِیلَه دِیگَن وَ اوُزِینِی واحِد اِجماعسِی بِیلَن واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلَه دِیگَن مُسُلمانلَرنِینگ اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی یوُقلِیگِی، عَقِیدَه لَردَه وَ تَفسِیرلَردَه وَ رَفتارلَردَه توُرلِی- توُمَن تَفَرُّق شِیرکِینِی اوُنِیب – اوُسِیشِیگَه سَبَب بوُلدِی وَ اوُتگَن بِیر نِیچَه عَصر مابَینِیدَه جوُدَه کوُپ عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَرنِی وُجُودگَه کِیلتِیردِی. دِیمَک بِیزنِی رُوبَرُویِیمِیزدَه بِیمار مُسُلمانلَر توُرِیبدِی، اوُلَرنِی حَقارَت وَ قوُپاللِیک، حوُرمَتسِیزلِیک بِیلَن اِیمَس، بَلکِی “مِهر – مُحَبَّت” وَ “چِین کوُنگِیلدَن” “دَرمان” قِیلِینِیشِی لازِم.

اَلبَتَّه مَنَه بُو بَدبوُی زَباننِی وَ تَکفِیر قِیلِیشنِی ثَمَرَه سِی فَقَطگِینَه لَفظدَه قالِیب کِیتمَیدِی، بَلکِی اوُ عَمَلِی شَکلگَه اَیلَنگَن پَیتِیدَه، عُمُوم مُؤمِنلَر اوُچُون شادلِیککَه اوُرِین هَم قالدِیرمَیدِی. مَنَه بوُ مُواظَنَتسِیز اَهلِی قِبلَه گاهِیدَه قوُراللِی مُجاهِدلَرگَه وَ گاهِیدَه اِیسَه حُکوُمَت قُدرَتِینِی اِیگَه سِیگَه اَیلَه نِیب قالِیشَه دِی، اوُلَر مَنَه بوُ فَساد کوُز- قَرَشلَرِی بِیلَن شادلِیکنِی حَقِیقِی بَرباد قِیلوُچِیلَرِیگَه وَ مُوصِیبَتنِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِیلَرگه اَیلَه نِیشَه دِی.

اَگَرچِی مَنَه بُو اَلله نِی یوُلِیدَگِی مُجاهِدلَر بِیزلَرنِی حِسابِیمِیز بوُیِیچَه عَمّارنِی،مُصعَبنِی،بِلالنِی،سُمَیَّه نِی، خالِدنِی اوُرنِیدَه بوُلِیشسَه هَم – والله حسبیهم،انشاءالله – لِیکِن اوُلَرنِی رَهبَرلَرِی رَسُول الله نِی، اَبُو بَکرنِی، عُمَرنِی، عُثماننِی، عَلِینِی، مُؤتَصِمنِی، صَلاحِ الدِّیننِی، اُسامَه نِی اوُرنِیدَه بوُلَه آلِیشمَیدِی. مَنَه بُو رَهبَرلَر توُلِیق مَعنادَگِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِیلَر حِسابلَه نِیشَه دِی.

مَثَلاً اَهلِی سُنَّتنِی آرَه سِیدَگِی مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز کِیمسَه لَرنِی بَعضِیسِی، عِراق وَ سُورِیَه دَگِی فَلانچِی شِیعَه نِی جِنایَتِی سَبَبلِی، اَفغانِستان یا نِیگِیرِیَه دَگِی باشقَه فَلانچِی شِیعَه نِی اوُلدِیرِیشَه دِی، عِراقدَگِی شِیعَه لَر هَم فَلانچِی مَسجِید مُلّاسِینِی یاکِی فَلانچِی آپَه – سِینگلِیمِیزنِی اوُلدِیرِیشَه دِی، بوُلِیب هَم بُو بِیگوُناه کِیشِیلَر باشقَه لَرنِینگ قِیلگَن جِنایَتلَرِی یا عَصرلَر آلدِین قِیلِینگَن یا قِیلِینمَه گَن وَ اوُلَرگَه بوُتوُنلَی عَلاقَه سِی بوُلمَه گَن جِنایَتلَر سَبَبلِی اوُلدِیرِیلَه دِی.

آگاه بُولگَن حاللَرِیدَه اوُزلَرِینِی جِنایَتلَرِینِی دَوام اِیتِتیرِیب کِیلَه یاتگَن مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز اِنسانلَرنِی اَهلِی بِدعَت دِییِیلِیشِی کِیرَک. نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی بوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه وَ اَلله نِی آچِیق وَ رَوشَن دَستوُرلَرِیگَه خِلاف رَوِیشدَه عَمَل قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر مَنَه بُو جِنایَتکارنَه عَمَللَرِینِی اوُستِیدَه اوُرِینسِیز کِینَه وَ نَفرَت سَبَبلِی قَتتِیق توُرِیب آلِیشگَن، اوُلَر بُو اِیشلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشَه دِی، بوُلِیب هَم اَلله تَعالَی قَصاص آلِیش مَرحَلَه سِی بارَه سِیدَه هَم مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:         یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى  فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ  فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178) (اِی مُؤمِنلَر) سِیزلَرگَه اوُلدِیرِیلگَن کِیشِیلَر اوُچُون آزاد کِیشِی مُقابِیلِیگَه آزاد کِیشِیدَن، قوُل اوُچوُن قوُلدَن، عَیال کِیشِی اوُچُون عَیالدَن قَصاص آلِیش فَرض قِیلِیندِی. اِیندِی کِیمگَه بِرادَرِی تامانِیدَن بِیر آز عَوف قِیلِینسَه ( یَعنِی قاتِلدَن قَصاص آلِیش اوُرنِیگَه تاوان آلِیشگَه راضِی بوُلِینسَه)، اوُ حالدَه یَحشِیلِیک بِیلَن بوُیِینسُونِیش وَ چِیرایلِی صوُرَتدَه تاوان توُلَش لازِمدِیر. بُو ( حُکم) پَروَردِیگارِینگِیز تامانِیدَن یِینگِیللِیک وَ رَحم – شَفقَتدِیر. بَس، کِیمکِی شوُندَن کِییِین حَددَن آشسَه (مَثَلاً، تاوان توُلَه گَندَن کِییِین هَم قاتِلنِی اوُلدِیرسَه)، اوُنِینگ اوُچُون اَلَملِی عَذاب باردِیر.

اِیندِی عِراقدَه بِیر شِیعَه عَرَب،توُرک،کوُردلَردَن عِبارَت سُنِّیلَر بِیلَن بِیرگَه کِیلِیب بِیر سُنِّینِی اوُلدِیرِیشَه دِی، بُو حالَتدَه سِین اَفغانِستاندَگِی یا پاکِستاندَگِی یا یَمَندَگِی یا نِیگِیرِیَه دَگِی باشقَه بِیر شِیعَه دَن اوُلدِیرِیلگَن سُنِّینِی حَققِینِی آلَه سَنمِی؟ بُو بِیچارَه شِیعَه نِی گوُناهِی قاتِل شِیعَه بِیلَن بِیر مَذهَبدَه بوُلگَه نِیمِی؟ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم کَعَبنِی قِیلگَن جِنایَتِی سَبَبلِی باشقَه یَهوُدِی قَبِیلَه سِیدَگِی بِیر یَهُودِی کِیشِینِی یاکِی جِنایَتچِینِی قَبِیلَه سِیدَگِی باشقَه  بِیر کِیشِینِی اوُلدِیرگَنلَرمِی؟ یاکِی بوُلمَسَم بَنِی قُرَیظَه جِنایَت قِیلگَن پَیتِیدَه اوُ کِیشِی باشقَه یَهُودِی قَبِیلَه لَرِیگَه هَم حَملَه قِیلدِیلَرمِی؟ یاکِی قُرَیش مُشرِکلَرِیدَن،سِکوُلارزَدَه لَرِیدَن بِیرِی جِنایَت قِیلگَن پَیتِیدَه باشقَه قَبِیلَه دَگِی مُشرِک کِیشِیلَردَن قَصاص آلگَنلَرمِی؟ اَلبَتَّه یوُق.  شوُندَی بوُلگَچ سِین نِیمَه اوُچُون بوُندَی فاجِیعَه لِی اِیشگَه قوُل اوُریَپسَن؟

اِیندِی اَگَر اِیراندَگِی شِیعَه لَر نِیگِیرِیَه دَه، یَمَندَه، مِصردَه، عِراقدَه، سُورِیَه دَه، اَفغانِستاندَه، پاکِستاندَه، کَشمِیردَه اوُلدِیرِیلگَن شِیعَه لَرنِی قَصاصِی وَ اِنتِقامِینِی اِیراندَه یَشَیاتگَن شافِیعِی لَردَن یا حَنَفِیلَردَن آلسَه قَندَی حالَتگَه توُشگَن بوُلَردِینگ؟ اَگَر سِینِی عِراقدَگِی یا یَمَندَگِی یا نِیگِیرِیَه دَگِی فَلانچِی سُنِّی قِیلگَن جِنایَت سَبَبلِی قوُلگَه آلِیشسَه وَ سِینِی عُمرباد قَماق جَزاسِیگَه یا اوُلِیمگَه حُکم قِیلِیشسَه نِیمَه قِیلگَن بوُلَردِینگ؟

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(41- قسمت)

 طبیعی است به یک کافر نصرانی بگویی تو یهودی هستی ناراحت می شود، یا اگر به یک نصرانی یا یهودی بگویی تو جزو مشرکین هستی به شدت ناراحت می شود، و زمانی که دیپلماسی عملی خودت را هم بر همین قضاوت اشتباه قرار می دهی برای همه غم و اندوه به بار می آوری و شادی همه را می گیری و در عوض شادی را به مشرکین یا سکولاریستها هدیه میدهی.

این در برخورد بین جامعه ی مسلمین و بر هم زدن درجه بندی جامعه ی کفار است اما فاجعه ی اصلی زمانی شروع می شود که شخص می خواهد دیوانه وار مسلمین را در درجه ی کفار و مجرمین قرار بدهد. در این صورت یکی از مخربین این درجه بندی، دسته ای از مسلمین نامتعادلی هستند که مسلمین را ناشیانه تکفیر می کنند و مسلمین را در جایگاه مجرمین قرار می دهند. تکفیر نابجا هم از عوامل شادی سوزی است . یک مسلمان را در جایگاه مرتدین و مجرمین قرار دادن یک فاجعه برای طرف مقابل و کل جامعه ی مسلمین و یک جرم آشکاراست:أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36) آیا مسلمین و فرمانبرداران را همچون مجرمین یکسان می‌شماریم؟!  ‏شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟!‏

نبود حکومت اسلامی علی منهاج نبوه، و نبود شورای اوالی الامر واحد مسلمین که امتی واحد را تشکیل می داد، و با اجماع واحدش جماعت واحدی را تشکیل می دهد باعث رشد انواع شرک تفرق در عقاید و تفاسیر و رفتارها شده و آلودگی عقیدتی و رفتاری زیادی را در طول این چند قرن گذشته به وجود آورده است . پس ما با مسلمینی مریض سروکار داریم که نیاز به «دلسوزی» «محبت» و «درمان» دارند نه به توهین و بد دهنی و بی احترامی .

البته این ثمره ی بد دهنی و تکفیرها هم تنها در حالت لفظی باقی نمی ماند بلکه زمانی که شکل عمل به خود می گیرند جایی برای شادی  عموم مومنین باقی نمی گذارند . این اهل قبله ی نامتعادل گاه تبدیل به مجاهدین مسلح و گاه صاحبان قدرتی حکومتی می شوند که با این نگرشهای فاسدی که دارند شادی سوزان و مصیبت سازان واقعی می شوند .  

 این مجاهدان فی سبیل الله با آنکه در حساب ما جایگاه عمار و مصعب و بلال و سمیه  و خالد را دارند و الله حسیبهم- ان شاء الله – اما رهبران آنها قطعا در جایگاه رسول الله و ابوبکر و عمر و عثمان و علی و معتصم و صلاح الدین و اسامه و امثالهم نیستند . این رهبران شادی سوزانی هستند به تمام معنا.

 به عنوان مثال بعضی از این نامتعادلاهای میان اهل سنت در افغانستان یا نیجریه فلان شیعه را به جرم فلان شیعه ی عراق و سوریه  می کشند، و شیعه های عراق هم فلان ملای مسجد یا فلان خواهر ما را اعدام می کنند آنهم به جرم دیگرانی که یا قرنها پیش کرده اند یا نکرده اند، یا به جرم دیگرانی که هیچ ربطی به اینها ندارد.

این انسانهای نامتعادل و نامیزان را که به این جرمهای خودشون آگاهانه ادامه میدن باید اهل بدعت دانست . چرا؟ چون اینها بر خلاف قانون شریعت الله و دستور صریح و واضح الله عمل می کنن و بر این عمل مجرمانه شان هم به دلیل تنفر و کینه ی نابجا اصرار دارند و ادامه اش میدهند در حالی که الله تعالی حتی در مرحله ی قصاص هم می فرماید:یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى/ ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! درباره کشتگان قصاص بر شما فرض شده است (و باید در آن کسی را به گناه دیگری نگرفت، و بلکه) :الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى / آزاد در برابر آزاد، و برده در برابر برده، و زن در برابر زن است .فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ /  پس اگر کسی ( از جنایتش ) از ناحیه برادر (دینی) خود، گذشتی شد باید نیک رفتاری شود وپرداخت ( دیه ) با نیکی انجام گیرد. این (گذشت از قاتل و اکتفاء به دیه مناسب) تخفیف و رحمتی است ازسوی پروردگارتان .فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178) پس اگر کسی بعد از آن تجاوز کند او را عذاب دردناکی خواهد بود .

حالا یه شیعه زاده در عراق به همراه دهها سنی زاده ی عرب و ترک و کورد آمده اند و یک سنی را کشته اند، آنوقت تو در افغانستان و پاکستان و یمن و نیجریه حق آن مقتول را از یک شیعه ای میگیری که تنها جرمش هم مذهب بودن با آن شیعه زاده است؟ مگر رسول الله صلی الله علیه وسلم زمانی که یک مجرمی مثل کعب که دچار چنان جرمی شده بود آمد و یک یهودی دیگری از قبایل دیگر یا حتی از همان قبیله را به قتل رساند؟ یا اگر مثلا بنی قریظه جرمی مرتکب می شد به سایر قبایل یهودی هم حمله می کرد؟ یا یک مشرک و سکولار از قریش جرمی مرتکب می شد می رفت و یک مشرک از قبایل دیگه را قصاص می کرد؟ قطعا نه. پس چرا تو مرتکب چنین فاجعه ای می شوی؟

حالا اگه شیعیان ایران در برابر کشتار شیعیان نیجریه و یمن و مصر و عراق و سوریه و افغانستان و پاکستان و کشمیر قصاص و انتقام آنها را از شافعی ها و حنفی های ایران بگیرند چه حسی بهت دست میدهد؟ اگه تو را به جرم فلان سنی عراقی یا یمنی یا نیجریه ای … بگیرند  و بعد حکم حبس ابد یا اعدامت را صادر کنن چه حسی بهت دست میدهد؟

(ادامه دارد……..)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(42- қисм)

Агар биз аллохни шариатидаги қонунга хилоф равишда ошкора нохақ қон тўкаётган мана бу жиноятчиларни улар  бу ишларни ахли бўлиб қолишган ва улар ахли бидъат десак ва уларга ахли бидъатга қилинган муносабатда бўлсак, ўринсиз иш қилмаган бўламиз. Чунки улар ахли бидъат бўлиб, бидъатларни даражаси бўйича уларни бидъатнинг аввалги қаторига қўйилиши  керак.

Хатто агар мана бу мазхабдош бўлган инсонлар ўзларининг мазхабдошларининг ана бу жиноятларига рози бўлишган тақдирда хам, улар амалда бир иш қилмаган холларида бошқаларга тегишли хукмга шомил бўлишмайди. Бунга мисол аллох таоло нубувват асридаги яхудийларга анбиёларни қотили деб хитоб қилади:

         قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِیَاءَ اللّهِ مِن قَبْلُ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ (بقره/91)

Айтинг (эй Мухаммад), “агар мўъмин бўлсангизлар, нима сабабдан илгари аллохнинг пайғамбарларини ўлдирар эдингизлар?”

Бошқа бир ўринда мархамат қиладики:

 أَفَکُلَّمَا جَاءکُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنفُسُکُمُ اسْتَکْبَرْتُمْ فَفَرِیقاً کَذَّبْتُمْ وَفَرِیقاً تَقْتُلُونَ ‏(بقره/87)

Хар қачон бир пайғамбар сизларга ёқмайдиган нарса (оятлар) билан келса, бировини ёлғончи деб, бировини ўлдираверасизларми?

Бу ерда аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асрларида яшаган яхудийларга  очиқ ва ошкор суратда хитоб қилиб, уларни асрлар олдин содир қилинган  пайғамбарларни ўлдириш жиноятига шерик,деб хисоблаяпти, нима учун? Чунки мана бу  қавм ўша пайтда хам шундай жиноятни содир қилишга тайёр бўлишган, лекин улар анбиёларни қотиллари шомил бўлган хукмга тушишмайди ва уларга қотилларга қилинган муомалани қилинмайди; ёки сизларни атрофингиздаги баъзи кишилар шариатгаро мужохидларни қаршисида  очиқ ва ошкора бутун жахон секуляр кофирларини, махаллий муртадларни лафзан химоя қилишади ва улар мусулмонларни хаққига қилаётган жиноятларига рози бўлишади, бизлар уларни устида иртидод хукмини ижро қила олмаймиз, энг охирида агар улар шаръий узрга эга бўлишмаса, уларни мунофиқ ва секулярзадаларни жумласидан деб хисоблаймиз ва улардан “эхтиёт” бўламиз.

Мана бу ошкор ва равшан қуръоний хақиқатни назарга олмаётган кишилар жуда хам осонлик билан шодликни минглаб хонадонлардан, бизларни  аёл ва фарзандларимиздан, ота-оналаримиздан, ака- сингилларимиздан ва инсоний жамиятдан тортиб олишяпти.  Ироқни зиндонларида опа-сингилларимизни номусига тажовуз қилинган пайтда, бизларни шодлигимиз нобуд бўлади ва уни ўрнини ғазаб, хавотир,нафрат эгаллайди. Улар дунёни қайси бурчагида бўлса хам бизларни шодлигимизни нобуд қилишади.

Бир муддат олдин суннийзодалардан бўлган муртад,хўромий Фувод маъсум ва шиъазодалардан бўлган муртад, араб Ибодий вазирни етакчилигидаги Ироқни секуляр хукумати, фақатгина довладаги мусулмонларни аёли бўлганлиги сабабли бизларнинг ўнлаб мусулмон опа-сингилларимизни ўлдиришди, охирги пайтларда эса аксари доғистонлик,чечен ё ўзбек, турк, тожик миллатига мансуб бўлган мусулмонларни абадий зиндонга махкум қилишди ва мана бу ходисалардан олдинроқ ана ўша бизларнинг мусулмон опа- сингилларимизга ироқни зиндонларида жинсий тажовуз қилинди, бу иш шу даражага етиб борган эдики, хатто инсон хуқуқларини химоя қилиш ташкилотлари хам бақир- чақир қилишган ва бирлашган миллатлар ташкилотини ана бу жиноятчи, мужрим кимсаларнинг жиноятларини тан олиб эътироз қилишга мажбур қилишган эди. Худди шу ишларни бир қанча йиллар олдин америкалик, англиялик аскарлар ва уларга муттахид бўлган секуляр кофирлар ироқдаги ёки бошқа мусулмонлар яшайдиган минтақалардаги  мусулмонларнинг номусларини устида амалга оширишган эди, ироқдаги жинояткорлар эса мусулмонларнинг номусларига нисбатан  мана бу секуляр кофирларнинг йўлини давом эттирувчилари саналади.

Хатто агар бизларнинг мана бу асир қилинган мусулмон опа-сингилларимиз хаворижларни аёллари бўлган тақдирда хам – албатта улар хаворижни аёли эмаслар – барибир саййидимиз Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху нахравон жангидан сўнг хаворижларни аёлларига нисбатан қандай муносабатда бўлганликларига эътибор берилиши керак? У киши уларни аёлларини асир қилдиларми ё зиндонга ташладиларми?  Ёки бўлмасам наъузу биллах, ана бу хаворижларни аёлларига тажовуз қилдиларми? Ёки уларни тажовуз қилиниши учун рухсат бердиларми? Ёки хатто агар бир киши жиноятчи бўлган тақдирда хам, уни устида чиқарилган хукм уни аёлига ё фарзандларига хам  тегишли бўладими? Бу адолатдан узоқлашиш ё кинага,нафратга, пастликка эргашишни ё хайвон сифат бўлишдан бошқа маънони англата оладими? Хасбуналлоху ва ниъмал вакил…………инна лиллахи ва инна илайхи рожиъун. 

Хурматли дўстлар албатта бу ишларни сунний ё шиъа бўлишга алоқаси йўқ, балки бу бутун жахон кофирлари ва муртадлар, мунофиқлар, махаллий секулярзадалар мўъминларни устида амалга оширадиган энг паст сифат хисобланади, шинголни атрофида хам борзонийнинг саргмарглари худди шу жиноятни қилишмаганмиди? Ужалонни ишчилар хизбининг сотқинлари хам суриядаги  Тел Бурокда  ва бошқа суннийлар яшайдиган минтақаларда хам ахли суннатни аёлларини ва қизларини устида шу жиноятларни қилишмаганмиди?  Араб сотқинларидан иборат бўлган хоин суннийзода сахавотлар ёки бошқача истилох билан айтганда ихвоний, салафий секулярлар хам худди  шу жиноятларни суриядаги бизларнинг мухожир, ахли суннат опа- сингилларимизни устида амалга оширишмадими?

(давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(42- قیسم)   

 اَگَر بِیز اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه خِلاف رَوِیشدَه آشکارَه ناحَق قان توُکَه یاتگَن مَنَه بُو جِنایَتچِیلَرنِی اوُلَر بُو اِیشلَرنِی اَهلِی بوُلِیب قالِیشگَن وَ اوُلَر اَهلِی بِدعَت دِیسَک وَ اوُلَرگَه اَهلِی بِدعَتگَه قِیلِینگَن مُناسَبَتدَه بوُلسَک، اوُرِینسِیز اِیش قِیلمَه گَن بوُلَه مِیز. چوُنکِی اوُلَر اَهلِی بِدعَت بوُلِیب، بِدعَتلَرنِی دَرَجَه سِی بوُیِیچَه اوُلَرنِی بِدعَتنِینگ اَوَّلگِی قَطارِیگَه قوُیِیلِیشِی کِیرَک.

حَتَّی اَگَر مَنَه بُو مَذهَبداش بوُلگَن اِنسانلَر اوُزلَرِینِینگ مَذهَبداشلَرِینِینگ اَنَه بُو جِنایَتلَرِیگَه راضِی بوُلِیشگَن تَقدِیردَه هَم، اوُلَر عَمَلدَه بِیر اِیش قِیلمَه گَن حاللَرِیدَه باشقَه لَرگَه تِیگِیشلِی حُکمگَه شامِل بوُلِیشمَیدِی. بوُنگَه مِثال اَلله تَعالَی نُبُوَّت عَصرِیدَگِی یَهُودِیلَرگَه اَنبِیالَرنِی قاتِلِی دِیب خِطاب قِیلَه دِی:          قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِیَاءَ اللّهِ مِن قَبْلُ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ (بقره/91) اَیتِینگ (اِی مُحُمَّد)، “اَگَر مُؤمِن بوُلسَنگِیزلَر، نِیمَه سَبَبدَن اِیلگَه رِی اَلله نِینگ پَیغَمبَرلَرِینِی اوُلدِیرَر اِیدِینگِیزلَر؟”

باشقَه بِیر اوُرِیندَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  أَفَکُلَّمَا جَاءکُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنفُسُکُمُ اسْتَکْبَرْتُمْ فَفَرِیقاً کَذَّبْتُمْ وَفَرِیقاً تَقْتُلُونَ ‏(بقره/87) هَر قَچان بِیر پَیغَمبَر سِیزلَرگَه یاقمَیدِیگَن نَرسَه (آیَتلَر) بِیلَن کِیلسَه، بِیراوِینِی یالغانچِی دِیب، بِیراوِینِی اوُلدِیرَه وِیرَه سِیزلَرمِی؟

بوُ یِیردَه اَلله تَعالَی رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی عَصرلَرِیدَه یَشَه گَن یَهُودِیلَرگَه آچِیق وَ آشکار صوُرَتدَه خِطاب قِیلِیب، اوُلَرنِی عَصرلَر آلدِین صادِر قِیلِینگَن پَیغَمبَرلَرنِی اوُلدِیرِیش جِنایَتِیگَه شِیرِیک، دِیب حِسابلَه یَپتِی، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی مَنَه بُو قَوم اوُشَه پَیتدَه هَم شوُندَی جِنایَتنِی صادِر قِیلِیشگَه تَیّار بوُلِیشگَن، لِیکِن اوُلَر اَنبِیالَرنِی قاتِللَرِی شامِل بوُلگَن حُکمگَه توُشِیشمَیدِی وَ اوُلَرگَه قاتِللَرگَه قِیلِینگَن مُعامَلَه نِی قِیلِینمَیدِی؛ یاکِی سِیزلَرنِی اَطرافِینگِیزدَگِی بَعضِی کِیشِیلَر شَرِیعَتگَرا مُجاهِدلَرنِی قَرشِیسِیدَه آچِیق وَ آشکارَه بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی، مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی لَفظًا حِمایَه قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر مُسُلمانلَرنِی حَققِیگَه قِیلَه یاتگَن جِنایَتلَرِیگَه راضِی بوُلِیشَه دِی، بِیزلَر اوُلَرنِی اوُستِیدَه اِرتِداد حُکمِینِی اِجرا قِیلَه آلمَیمِیز، اِینگ آخِیرِیدَه اَگَر اوُلَر شَرعِی عُذرگَه اِیگَه بوُلِیشمَسَه، اوُلَرنِی مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَیمِیز وَ اوُلَردَن “اِیختِیاط” بوُلَه مِیز.

مَنَه بُو آشکار وَ رَوشَن قُرآنِی حَقِیقَتنِی نَظَرگَه آلمَه یاتگَن کِیشِیلَر جُودَه هَم آسانلِیک بِیلَن شادلِیکنِی مِینگلَب خانَدانلَردَن، بِیزلَرنِی عَیال وَ فَرزَندلَرِیمِیزدَن، آتَه – آنَه لَرِیمِیزدَن، اَکَه – سِینگِیللَرِیمِیزدَن وَ اِنسانِی جَمِیعیَتدَن تارتِیب آلِیشیَپتِی. عِراقنِی زِندانلَرِیدَه آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی نامُوسِیگَه تَجاوُز قِیلِینگَن پَیتدَه، بِیزلَرنِی شادلِیگِیمِیز نابوُد بوُلَه دِی وَ اوُنِی اوُرنِینِی عَضَب،خَواطِر،نَفرَت اِیگَللَیدِی. اوُلَر دُنیانِی قَیسِی بوُرچَه گِیدَه  بُولسَه هَم بِیزلَرنِی شادلِیگِیمِیزنِی نابوُد قِیلِیشَه دِی.

بِیر مُددَت آلدِین سُنِّی زادَه لَردَن بوُلگَن مُرتَد، هوُرامِی فُواد مَعصُوم وَ شِیعَه زادَه لَردَن بوُلگَن مُرتَد،عَرَب عِبادِی وَزِیرنِی یِیتَکچِیلِیگِیدَگِی عِراقنِی سِکوُلار حُکوُمَتِی، فَقَطگِینَه داولَه دَگِی مُسُلمانلَرنِی عَیالِی بوُلگَنلِیگِی سَبَبلِی بِیزلَرنِینگ اوُنلَب مُسُلمان آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی اوُلدِیرِیشدِی، آخِیرگِی پَیتلَردَه اِیسَه اَکثَرِی داغِستانلِیک،چِیچِین یا اوُزبِیک، توُرک، تاجِیک مِللَتِیگَه مَنصُوب بوُلگَن مُسُلمانلَرنِی اَبَدِی زِندانگَه مَحکوُم قِیلِیشدِی وَ مَنَه بُو حادِیثَه لَردَن آلدِینراق اَنَه اوُشَه بِیزلَرنِینگ مُسُلمان آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزگَه عِراقنِی زِندانلَرِیدَه جِنسِی تَجاوُز قِیلِیندِی، بُو اِیش شوُ دَرَجَه گَه یِیتِیب بارگَن اِیدِیکِی، حَتَّی اِنسان حُقوُقلَرِینِی حِمایَه قِیلِیش تَشکِیلاتلَرِی هَم بَقِیر- چَقِیر قِیلِیشگَن وَ بِیرلَشگَن مِللَتلَر تَشکِیلاتِینِی اَنَه بُو جِنایَتچِی،مُجرِیم کِیمسَه لَرنِینگ جِنایَتلَرِینِی تَن آلِیب اِعتِراض قِیلِیشگَه مَجبُور قِیلِیشگَن اِیدِی. حوُددِی شوُ اِیشلَرنِی بِیر نِیچَه یِیللَر آلدِین اَمِیرِکَه لِیک،اَنگلِیَه لِیک عَسکَرلَر وَاوُلَرگَه مُتَّحِد بوُلگَن سِکوُلار کافِرلَر عِراقدَگِی یا باشقَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگَن مِنطَقَه لَردَگِی مُسُلمانلَرنِینگ ناموُسلَرِینِی اوُستِیدَه عَمَلگَه آشِیرِیشگَن اِیدِی، عِراقدَگِی جِنایَتکارلَر اِیسَه مُسُلمانلَرنِینگ ناموُسلَرِیگَه نِسبَتاً مَنَه بُو سِکوُلار کافِرلَرنِینگ یوُلِینِی دَوام اِیتتِیرُوچِیلَرِی سَنَلَه دِی.

حَتَّی اَگَر بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو اَسِیر قِیلِینگَن مُسُلمان آپَه – سِینگِیللَرِیمِیز خَوارِجلَرنِی عَیاللَرِی بوُلگَن تَقدِیردَه هَم – اَلبَتَّه اوُلَر خَوارِجنِی عَیالِی اِیمَسلَر – بَرِیبِیر سَیِّدِیمِیز عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ نَحرَوان جَنگِیدَن سوُنگ خَوارِجلَرنِی عَیاللَرِیگَه نِسبَتاً قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلگَنلِیکلَرِیگَه اِعتِبار بِیرِیلِیشِی کِیرَک؟ اوُ کِیشِی اوُلَرنِی عَیاللَرِینِی اَسِیر قِیلدِیلَرمِی یا زِندانگَه تَشلَه دِیلَرمِی؟ یاکِی بوُلمَسَم نَعُوذُ بِالله، اَنَه بُو خَوارِجلَرنِی عَیاللَرِیگَه تَجاوُز قِیلدِیلَرمِی؟ یاکِی اوُلَرنِی تَجاوُز قِیلِینِیشِی اوُچُون رُحصَت بِیردِیلَرمِی؟ یاکِی حَتَّی اَگَر بِیر کِیشِی جِنایَتچِی بوُلگَن تَقدِیردَه هَم، اوُنِی اوُستِیدَه چِیقَه رِیلگَن حُکم اوُنِی عَیالِیگَه یا فَرزَندلَرِیگَه هَم تِیگِیشلِی بوُلَه دِیمِی؟ بُو عَدالَتدَن اوُزاقلَه شِیش یا کِینَه گَه،نَفرَتگَه، پَستلِیککَه اِیرگَه شِیشنِی یا حَیوان صِیفَت بوُلِیشدَن باشقَه مَعنانِی اَنگلَه تَه آلَه دِیمِی؟  حَسبُنا الله وَ نِعمَ الوَکِیل  ….. اِنّا لله وَ اِنّاللّه راجِعُون  

حوُرمَتلِی دوُستلَر اَلبَتَّه بُو اِیشلَرنِی سُنِّی یا شِیعَه بوُلِیشگَه عَلاقَه سِی یوُق، بَلکِی بُو بوُتوُن جَهان کافِرلَرِی وَ مُرتَدلَر، مُنافِقلَر،مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه لَر مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَه عَمَلگَه آشِیرَه دِیگَن اِینگ پَست صِیفَت حِسابلَه نَه دِی، شِینگالنِی اَطرافِیدَه هَم بارزانِینِینگ سَگمَرگلَرِی حوُددِی شوُ جِنایَتنِی قِیلِیشمَه گَنمِیدِی؟ اوُجَلاننِی اِیشچِیلَر حِزبِینِینگ ساتقِینلَرِی هَم سوُرِیَه دَگِی تِیل بوُراکدَه وَ باشقَه سُنِّیلَر یَشَیدِیگَن مِنطَقَه لَردَه هَم اَهلِی سُنَّتنِی عَیاللَرِینِی وَ قِیزلَرِینِی اوُستِیدَه شوُ جِنایَتلَرنِی قِیلِیشمَه گَنمِیدِی؟ عَرَب ساتقِینلَرِیدَن عِبارَت بوُلگَن خائِن سُنِّی زادَه صَحَواتلَر یاکِی باشقَه چَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگَندَه اِیخوانِی، سَلَفِی سِکوُلارلَر هَم حوُددِی شوُ جِنایَتلَرنِی سوُرِیَه دَگِی بِیزلَرنِینگ مُهاجِر، اَهلِی سُنَّت آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی اوُستِیدَه عَمَلگَه آشِیرِیشمَه دِیمِی؟

(دوامی بار……)

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(6- қисмат)

Саъдиддин Тафтозонийки дар соли 769 қ вафот карда зимни бар шумордани шурути рахбари ” дорул ислом” мегуяд:

ویشترط أنْ یکون …. مجتهداً شجاعاً،.^[1]

Ва шарт аст…….. мужтахиди шужоъ бошад.

Имоми Шотибий хамки дар соли 790 қамарий вафот намуда мегуяд: уламоъ иттифоқиро нақл кардандки рахбар ( ё хамон имоматул кубро) мунъақид намешавад магар барои касики ба рутба ва даражайи ижтиход ва фатво дар улуми шаръий расида бошад. ^[2]

Саййид Шариф Журжоний туркистонийки дар соли 816 қамарий вафот карда ва дар шархи худ бар китоби мавақифу қози Аздиддин ойжий мегуяд: жумхури фуқахо ва ахли илм бар ояндки ахли имомат ва касики шойиста ва мустахаққи рахбари шудани дорул ислом аст бояд дар усул ва фуруъ мужтахид бошад…… то тавоноий дошта бошад далоил ва хужажул илохийро иқома ва шубхотро дар ақоиди диний хал кунад ва дар мовриди масоили руз ниёзи ба фатвойи дигарон надошта бошад ва худиш дар мовриди масоили руз ва навозил ва мустахдиса мустақил бошад. .^[3]

Қалқашандийки дар соли 821 қамарий вафот карда дар китоби ” маасирул анафах фил маъалимул хилафах” дар бахси шурути имомат ва рахбарийи дорул ислом гуфта аст: мовриди дахум: илмики ба даража ижтиход дар масоили руз ё навозил ё мустахдиса ва ахкоми шариати аллох расида бошад, рахбарият бидуни доштани чанин даражайи илмий дар хадди ижтиход мунъақид намешавад ва сахих нест; чун рахбар ба чанин ижтиходи ниёз дорад ва мухтожи чанин ижтиходи аст то инки умурро бар равиши сахихи исломий ва бар рохи рости ” сиротул мустақим” ба пеш бибарад, то инки дар панохи чанин ижтиходи дар худуди шарърий огохий пейдо кунад ва хуқуқи шаръийи инсонхойи мовжуд дар дорул исломро бидихад ва даргирий ва ихтилофоти бейни мардумро фосила бидихад, ва чунончи олими мужтахид набоша тавоноийи чанин корхойиро надорад.  .^[4] 

Абдуррохман Жазирийки дар соли 1360 қ вафот карда менависад: тамоми фуқахойи ахли суннат иттифоқ дорандки хокими исломий бояд доройи чанин вижагихойи нез бошад: 1. Мусалмон бошад; 2. Мукаллаф бошад; 3. Хур ва озод бошад; 4. Мард бошад 5. Аз қурайш бошад; 6. Олим ва мужтахид бошад то мардумро аз ахкоми дин огох намояд ва ниёз ба истифтоъ аз ғейри худ надошта бошад. .^[5]

Ин раъйи тамоми мазохиби исломий астки имом Рамилий мақдисий дар қарни чохорум аз ижмоъи ахли суннат ва имоми Харамайн Жавиний ба унвони амри муттафиқун  алайх дар миёни тамоми муслимин  ва имоми Шотибий рохимахуллох ва дигарон нез аз иттифоқи тамоми ахли илм дар ин замин сухан мегуянд, пас рахбари фақих дар хадди ихтиходи матлуби тамоми ахли суннат буда аст.

Аммо  бо ин вужуд барои рахбарияти ” дорул ислом” хам холати торий ва изтирорий ва зарурат мисли соири умури мумкин аст ба вужуд ояд ва он хам инки ба далил набуди рахбари мужтахид ва мутахассис дар умури хукуматдорийи муслимин ба рутбайи пойинтар аз он яъни ба шахсики дар хадди қози бошад тан медиханд ва дар бадтарин холат хам боз мумкин аст муслимин жихати жиловгирий аз харж ва марж ва …… ба рахбарийи мусалмонки доройи илми кофий бошад ва уламойиро дар атрофи худ жамъ карда бошад ва аз раъйи онхо истефода кунад нез ружуъ кунанд.

(идома дорад……..)

---

[1] التفتازانی، مسعود بن عمر، شرح المقاصد فی علم الکلام: ج2، ص271./ «ویشترط أنْ یکون مکلّفاً مسلماً عدلاً حرّاً ذکراً مجتهداً شجاعاً، ذا رأی وکفایه سمیعاً بصیراً ناطقاً قریشیاً»

[2] الاعتصام ـ للشاطبى موافق للمطبوع . المؤلف : أبو إسحاق الشاطبي . دار النشر : المكتبة التجارية الكبرى – مصرص 126/ الشاطبی، إبراهیم بن موسی، الاعتصام: ج2، ص362. / إن العلماء نقلوا الاتفاق على أن الإمامة الكبرى لا تنعقد إلا لمن نال رتبة الاجتهاد والفتوى في علوم الشرع

[3] الجمهور علی ان اهل الامامه و مستحقها من هو مجتهد فی الاصول و الفروع لیقوم بامر الدین متمکنا من اقامه الحجج و حل الشبهه فی العقائد الدینیه مستقلابالفتوی فی النوازل و احکام الوقائع نصا و استنباطا لان اهم مقاصد الامه حفظ العقائد و فصل الخصومات و لم یتم ذلک بدون هذا الشرط / الجمهور على أن أهل الإمامة ومستحقها من هو مجتهد في الأصول والفروع …   متمكّناً من إقامة الحجج وحلّ الشبه في العقائد الدينية، مستقلاً بالفتوى في النوازل …

[4] القلقشندی، أحمد بن علی، مآثر الأناقه: ج1، ص37./ «الثانی عشر: العلم المؤدّی إلی الإجتهاد فی النوازل والأحکام، فلا تنعقد إمامه غیر العالم بذلک؛ لأنّه محتاج لأنْ یصرف الأمور علی النهج القویم ویجریها علی الصراط المستقیم، ولأن یعلم الحدود، ویستوفی الحقوق، ویفصل الخصومات بین الناس، وإذا لم یکن عالماً مجتهداً لم یقدر علی ذلک»

[5] الفقه على المذاهب الاربعة، ج۵ ، ص ۳۱۷ – ۳۱۶. / اتفق الائمة رحمهم اللَّه تعالى على ان الامامة فرض و انه لابد للمسلمین من امام یقیم شعائر الدین و ینصف المظلومین من الظالمین و اتفقوا على ان الامام یشترط فیه: اولاً ان یکون مسلماً ثانیاً ان یکون مکلّفاً ثالثاً ان یکون حرا رابعاً ان یکون ذکراً خامساً ان یکون قرشیاً سادساً ان یکون عالماً مجتهداً لیصرف الاحکام و یتفقه فى الدین فیعلم الناس و لایحتاج الى استفتاء غیره