وَاعْتَصِمُوا

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

 (1-қисм)

Аллох таоло ўтмишда ўтганларнинг тарихий масалаларини зикр қилгандан сўнг мархамат қиладики:

لَقَدْ کَان فِى قِصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لاِوُلِى الالْبَاب.(یوسف/7)

Дархақиқат, юсуф ва унинг оға-инилари (хақидаги қисса)да сўрагувчилар учун оят-ибратлар  бордир.

فَاعْتَبِروُا یَا اُولِى الاَبْصَارِ.(حشر/2)

Бас, эй ақл эгалари, (уларнинг ахволидан) ибрат олингиз!

Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхудан ривоят қилиниб айтадики:

  رَحِمَ اللّهُ اُمْرَئً تَفَکَّر فَاعْتَبَرَ وَ اعْتَبَر فَأبْصَرَ… [1]

Андиша қиладиган сўнг панд ва ибрат оладиган ва насихат оладиган ва сўнг оқил бўладиган ……… кишиларни худо рахмат қилсин. Ўтган воқеаларни баён қилишлик ибрат учундир, тафаккур қилиш,тадаббур қилиш ибрат учун шароит яратади ва ибрат хам тушунча учун шароитни мухайё қилади ва хикмат келтиради ва мана шу шаклда ўтмишдан бир тажриба, абзор сифатида  бугунги кунни қуришда фойдаланилади:

 اِنّمَا البَصِیرُ مَنْ سَمِعَ فَتَفکَّرَ، وَ نَظَرَ فَأبْصَرَ، وَانْتَفَعَ بِالْعِبَرِ… .[2]

Ақлли киши шуки,(тўғри) эшитади ва сўнг (у хақида) фикрлайди,андиша қилади ва (тўғри) кўз-қараш билан қарайди ва оқил бўлади ва ибратлардан панд олади…..

Демак бугунги кунгача айтилган мана бу зикр қилинган намуналардан таълим олиш корхоналари сифатида фойдаланайлик, чунки бизларнинг ўтмишда ўтган аждодларимиз ўзларининг қонларини, мол-давлатларини, номусларини, мавжудиятларини фидо қилиш билан мана бу корхоналарда хозир бўлишган. Демак биринчи ўринда яхшилаб кўра билишимиз керак, сўнг яхши фикрлайлик ва тадаббур қилайлик ва ақл билан ибрат олайлик ,ақл ва хикмат  билан харакат қилайлик. Аллохни изни билан.

Аббосийларнинг хукумати қулагандан ва мусулмонларни ўртасидаги нисбий иттиход хам йўқолгандан сўнг тафарруқ кўпайди ва хар бир амир ўзига топширилган минтақа билан кифояланди ва бошқа нарса хақида фикрламасди, мана шу шаклда паралел равишда вужудга келган турли-хил исломий изтирорий бадал хукуматлар таназзулга юз тутади, аммо усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати мусулмонларнинг иттиходи йўлига чиқади ва яна қайтадан аббосийларнинг исломий изтироирий бадал хукуматини ўрнига келади.

Мана бу хукуматни сақланиб қолиши учун энг мухим сабаб,унинг исломий бўлганлиги эди, усмонийларнинг шохигарлигига асос солган Усмон ўзини васиятномасида фарзандига аслида эса ўзидан кейинги барча султонларга қарата хитоб қилиб  айтадики:

 “Эй ўғлим! Худованд қилишликка  дастур бермаган ишларни қилишликдан ўзингни тийгин ва  хукуматни ишларида мушкилотга учраган пайтингда албатта дин уламолари билан маслахат қил. Ўғлим! Сенга эргашган кишиларни азиз қилгин, хурмат қилгин ва лашкарингни хам хурмат қил, лашкар ва мол-давлат сени алдаб қўймасин, харгиз шариат ахлидан узоқлашма. Ўғлим! Ўзинг хам яхши биласан бизларнинг  мақсадимиз аллох таолони розилигидир, жиходни воситасида бизнинг динимизни нури дунёни чекка жойларига хам тарқалади,шу сабабли хам илохий розиликни кўзингга ойнак қилиб олгин. Ўғлим! Бизлар жанг қилишликдан бўлган мақсади одамларнинг устида хукумат қилиш, салтанат юргизиш бўлган кишилардан эмасмиз, балки бизлар ислом билан тирик турадиган ва ислом билан бирга ўладиган  кишилармиз.”

Усмонийлар хукумати мана бу дунё қараш ва мақсад билан 677 шамсий йилда абадий хилофат шиори билан оёққа турди ва қудрат билан олдинга харакат қилди, уни қудрати шу даражага етдики 1210 қамарий ва 1173 шамсий йилда жорж вашингтон рахбарлигидаги америка хукумати усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматига 642000 доллор баробарида тиллани жизъя сифатида тўларди. Мана бу ахдномани асли турк тилида усмонийлар хукуматини волийси Бакр Хасан билан американи президенти жорж вашингтонни ўртасида имзоланади. Мана бу америкаликларнинг чет давлатлар билан қилган ва инглиз тилидан бошқа тилда ёзилган  аввалги  қарордоди бўлган. Ўша даврдаги энг биринчи қудратли давлат усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати бўлган ва хақиқий иззат хам мусулмонларни қўлида эди.

Аммо хозирги даврдаги  австрияни пойтахти венани фатх қилингандан сўнг, европаликлар салибийлар жангини натижасини ва ўзларини андалусдаги жангларини совуқ,юмшоқ таблиғий жангларга алмаштириб қилинган стротегияларидаги тажрибаларини назарда тутган холда “усмонийларни андалусий қилиш режасини” олиб боришади. Шу сабабли хам:

 1-Миллатпарастликни, нацианализмни исломни ўрнига мохиятни ироя берадиган нарса сифатида келтиришди. Туркларни орасида хам нацианализмни тарқатишди ва хам арабларни хамда бошқа миллатларни ўртасида хам миллатпарастликни ёйишди, вазият шу даражага етиб бордики, шахслар ва қавмлар ўзларини фақат турк, араб ва …….деб миллатларини номи билан танишарди, бир мусулмон сифатида тарафни қабул қилиш ўртадан кўтарилган эди. Англияни, францияни секуляр кофирлари ошкора миллатпарастликни, нацианализмни химоя қилиб чиқишарди, жамол пошо томонидан хам турк нацианалистлари химоя қилинар эди.

(давоми бор……..)

---

[1] سید رضی، نهج البلاغه؛ خطبه 103.

[2] همان خطبه 153

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(1-قیسم)  

اَلله تَعالَی اوُتمِیشدَه اوُتگنلَرنِینگ تَرِیخِی مَسَلَه لَرِینِی ذِکر قِیلگندَن سُونگ مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

 لَقَدْ کَان فِى قِصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لاِوُلِى الالْبَاب.(یوسف/7) دَرحَقِیقَت، یُوسُف وَ اوُنِینگ آغَه اِینِیلَرِی (حَقِیدَگِی قِیصَص)دَه سُورَگوُچِیلَر اوُچُون آیَت- عِبرَت باردِیر.  

فَاعْتَبِروُا یَا اُولِى الاَبْصَارِ.(حشر/2) بَس، اِی عَقل اِیگه لَرِی، (اوُلَرنِینگ اَحوالِیدَن) عِبرَت آلِینگِیز!

عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلِینِیب اَیتَدِیکِی:   رَحِمَ اللّهُ اُمْرَئً تَفَکَّر فَاعْتَبَرَ وَ اعْتَبَر فَأبْصَرَ… [1] اَندِیشَه قِیلَه دِیگن سُونگ پَند وَ عِبرَت آلَه دِیگن وَ نَصِیحَت آلَه دِیگن وَ سُونگ عاقِل بُولَه دِیگن……کِیشِیلَرنِی خُدا رَحمَت قِیلسِین. اوُتگن واقِیعَه لَرنِی بَیان قِیلِیشلِیک عِبرَت اوُچُوندِیر، تَفَکُّر قِیلِیش، تَدَبُّر قِیلِیش عِبرَت اوُچُوندِیر، تَفَکُّر قِیلِیش،تَدَبُّر قِیلِیش عِبرَت اوُچُون شَرائِط یَرَتَه دِی وَ عِبرَت هَم توُشوُنچَه اوُچوُن شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلَه دِی وَ حِکمَت کِیلتِیرَدِی وَ مَنَه شوُ شَکلدَه اوُتمِیشدَن بِیر تَجرِیبَه، اَبزار صِیفَتِیدَه بوُگوُنگِی کوُننِی قوُرِیشدَه فایدَلَه نِیلَدِی:   اِنّمَا البَصِیرُ مَنْ سَمِعَ فَتَفکَّرَ، وَ نَظَرَ فَأبْصَرَ، وَانْتَفَعَ بِالْعِبَرِ… .[2] عَقللِی کِیشِی شوُکِی، (توُغرِی) اِیشِیتَدِی وَ سُونگ (اوُ حَقِیدَه) فِکرلَیدِی، اَندِیشَه قِیلَدِی وَ ( توُغرِی) کوُز- قَرَش بِیلَن قَرَیدِی وَعاقِل بُولَدِی وَ عِبرَتلَردَن پَند آلَه دِی…….

دِیمَک بوُگوُنگِی کوُنگچَه اَیتِیلگن مَنَه بُو ذِکر قِیلِینگن نَمُونَه لَردَن تَعلِیم آلِیش کارخانَه لَرِی صِیفَتِیدَه فایدَلَه نَیلِیک، چوُنکِی بِیزلَردَه اوُتمِیشدَه اوُتگن اَجدادلَرِیمِیز اوُزلَرِینِینگ قانلَرِینِی، مال- دَولَتلَرِینِی، نامُوسلَرِینِی، مَوجُودِیَتلَرِینِی فِدا قِیلِیش بِیلَن مَنَه بُو کارخانَه لَردَه حاضِر بُولِیشگن. دِیمَک بِیرِینچِی اوُرِیندَه یَحشِیلَب کوُرَه بِیلِیشِیمِیز کِیرَک، سُونگ یَحشِی فِکرلَیلِیک وَ تَدَبُّر قِیلَیلِیک وَعَقل بِیلَن عِبرَت آلَیلِیک، عَقل وَ حِکمَت بِیلَن حَرَکَت قِیلَیلِیک. اَلله نِی عِذنِی بِیلَن.

عَبّاسِیلَرنِینگ حُکوُمَتِی قوُلَه گندَن وَ مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی نِسبِی اِتِّحاد هَم یوُقالگندَن سُونگ تَفَرُّق کوُپَیَدِی وَ هَر بِیر اَمِیر اوُزِیگه تاپشِیرِیلگن مِنطَقَه بِیلَن کِفایَه لَنَدِی وَ باشقَه نَرسَه حَقِیدَه فِکرلَه مَسدِی، مَنَه شُو شَکلدَه پَرَه لِیل رَوِیشدَه وُجُودگه کِیلگن توُرلِی- هِیل اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتلَر تَنَزُّلگه یوُز توُتَه دِی، اَمّا عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی مُسُلمانلَرنِینگ اِتِّحادِی یُولِیگه چِیقَدِی وَ یَنَه قَیتَه دَن عَبّاسِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِی اوُرنِیگه کِیلَدِی.

مَنَه بُو حُکوُمَتنِی سَقلَه نِیب قالِیشِی اوُچُون اِینگ مُهِم سَبَب، اوُنِینگ اِسلامِی بُولگنلِیگِی اِیدِی، عُثمانِیلَرنِینگ شاهِیگرلِیگِیگه اَساس سالگن عُثمان اوُزِینِی وَصِییَتنامَه سِیدَه فَرزَندِیگه اَصلِیدَه اِیسَه اوُزِیدَن کِییِینگِی بَرچَه سُلطانلَرگه خِطاب قِیلِیب اَیتَدِیکِی:

   “اِی اوُغلِیم! خُداوَند قِیلِیشلِیککَه دَستُور بِیرمَگن اِیشلَرنِی قِیلِیشلِیکدَن اوُزِینگنِی تِییگِین وَ حُکوُمَتنِی اِیشلَرِیدَه مُشکِلاتلَرگه اوُچرَگن پَیتِینگدَه اَلبَتَّه دِین اوُلامالَرِی بِیلَن مَصلَحَت قِیل. اوُغلِیم! سِینگه اِیرگشگن کِیشِیلَرنِی  عَزِیز قِیلگِین، حُرمَت قِیلگِین وَ لَشکَرِینگنِی هَم حُرمَت قِیل، لَشکَر وَ مال- دَولَت سِینِی اَلدَب قوُیمَه سِین،هَرگِیز شَرِیعَت اَهلِیدَن اوُزاقلَشمَه. اوُغلِیم! اوُزِینگ هَم یَحشِی بِیلَه سَن بِیزلَرنِینگ مَقصَدِیمِیز اَلله تَعالَی نِی راضِیلِیگِیدِیر،جِهادنِی واسِیطَه سِیدَه بِیزنِینگ دِینِیمِیز نوُرِی دُنیانِی چِیککَه جایلَرِیگه هَم تَرقَلَه دِی، شُو سَبَبلِی هَم اِلاهِی راضِیلِیکنِی کوُزِینگگه آینَک قِیلِیب آلگِین. اوُغلِیم! بِیزلَر جَنگ قِیلِیشلِیکدَن بُولگن مَقصَدِی آدَملَرنِینگ اوُستِیدَه حُکوُمَت قِیلِیش، سَلطَنَت یُورگِیزِیش بُولگن کِیشِیلَردَن اِیمَسمِیز، بَلکِی بِیزلَر اِسلام بِیلَن تِیرِیک توُرَه دِیگن وَ اِسلام بِیلَن بِیرگه اوُلَه دِیگن کِیشِیلَرمِیز.”

عُثمانِیلَر حُکوُمَتِی مَنَه بُو دُنیا قَرَش وَ مَقصَد بِیلَن 677 شَمسِی یِیلدَه اَبَدِی خِلافَت شِیعارِی بِیلَن آیاققَه توُرَدِی وَ قُدرَت بِیلَن آلدِینگه حَرَکَت قِیلَدِی، اوُنِی قُدرَتِی شوُ دَرَجَه گه یِیتَدِیکِی 1210 قَمَرِی وَ 1173 شَمسِی یِیلدَه جارج وَشِینگتان رَهبَرلِیگِیدَگِی اَمِیرِکَه حُکوُمَتِی عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِیگه 642000 داللار بَرابَرِیدَه طِللَه نِی جِزیَه صِیفَتِیدَه توُلَردِی. مَنَه بُو عَهدنامَه نِی اَصلِی توُرک تِیلِیدَه عُثمانِیلَر حُکوُمَتِینِی والِیسِی بَکر حَسَن بِیلَن اَمِیرِکَه نِی پرِیزِیدِینتِی جارج وَشِینگتاننِی اوُرتَه سِیدَه اِمضالَنَدِی. مَنَه بُو اَمِیرِکَه لِیکلَرنِینگ چِیت دَولَتلَر بِیلَن قِیلگن وَ اِینگلِیز تِیلِیدَن باشقَه تِیلدَه یازِیلگن بِیرِینچِی قُدرَتلِی دَولَت عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی بُولگن وَ حَقِیقِی عِززَت هَم مُسُلمانلَرنِی قوُلِیدَه اِیدِی.

اَمّا حاضِرگِی دَوردَگِی اَوِسترِیَه نِی پایتَختِی وِینَه نِی فَتح قِیلِینگندَن سُونگ، یِیوراپَه لِیکلَر صَلِیبِیلَر جَنگِینِی نَتِیجَه سِینِی وَ اوُزلَرِینِی اَندَلوُسدَگِی جَنگلَرِینِی ساوُوق، یُومشاق تَبلِیغِی جَنگلَرگه اَلمَشتِیرِیب قِیلِینگن ستراتِیگِیَه لَرِیدَگِی تَجرِیبَه لَرِینِی نَظَردَه توُتگن حالدَه “عُثمانِیلَرنِی اَندَلوُسِی قِیلِیش رِیجَه سِینِی” آلِیب بارِیشَدِی. شوُ سَبَبلِی هَم:

1. مِللَت پَرَستلِیکنِی،ناسِیانالِیزمنِی اِسلامنِی اوُرنِیگه ماهِیَتنِی اِرایَه بِیرَدِیگن نَرسَه صِیفَتِیدَه کِیلتِیرِیشَدِی. توُرکلَرنِی آرَسِیدَه هَم ناسِیانالِیزمنِی تَرقَه تِیشَدِی وَ هَم عَرَبلَرنِی هَمدَه باشقَه مِللَتلَرنِی اوُرتَه سِیدَه هَم مِللَت پَرَستلِیکنِی یایِیشَدِی، وَضِیعیَت شُو دَرَجَه گه یِیتِیب بارَدِیکِی، شَخصلَر وَ قَوملَر اوُزلَرِینِی فَقَط توُرک، عَرَب وَ …….دِیب مِللَتلَرِینِی نامِی بِیلَن تَنِیشَردِی، بِیر مُسُلمان صِیفَتِیدَه طَرَفنِی قَبوُل قِیلِیش اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلگن اِیدِی. اَینگلِیَه نِی، فرَنسِیَه نِی سِکوُلار کافِرلَرِی آشکارَه مِللَت پَرَستلِیکنِی، ناسِیانالِیزمنِی حِمایَه قِیلِیب چِیقِیشَردِی، جَمال پاشا تامانِیدَن هَم توُرک نَسِیانالِیستلَرِی حِمایَه قِیلِینَر اِیدِی.

(دوامی بار……)

---

[1] سید رضی، نهج البلاغه؛ خطبه 103.

[2] همان خطبه 153

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (1-قسمت)

الله تعالی پس از ذکر مسائل تاریخی از گذشتگان می فرماید:

• لَقَدْ کَان فِى قِصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لاِوُلِى الالْبَاب.(یوسف/11) درسرگذشت آنان درس عبرتى براى صاحبان اندیشه بود.
• فَاعْتَبِروُا یَا اُولِى الاَبْصَارِ.(حشر/2) پس عبرت بگیرید اى صاحبان چشم.

از علی بن ابی طالب رضی الله عنه روایت است که گفته: رَحِمَ اللّهُ اُمْرَئً تَفَکَّر فَاعْتَبَرَ وَ اعْتَبَر فَأبْصَرَ… [1]خدا رحمت کند کسى را که بیندیشد و سپس پند و عبرت بگیرد، و اندرز گیرد و سپس بینا گردد… . بیان وقایع گذشته برای عبرت است و تفکر و تدبر زمینه ساز عبرت است و عبرت هم زمینه ی بصیرت و حکمت را فراهم می کند و به این شکل می توان از گذشته به عنوان یک تجربه و ابزار برای ساخت امروز استفاده کرد : اِنّمَا البَصِیرُ مَنْ سَمِعَ فَتَفکَّرَ، وَ نَظَرَ فَأبْصَرَ، وَانْتَفَعَ بِالْعِبَرِ… .[2]همانا بینا کسى است که (به درستى) بشنود و سپس (در آن) بیاندیشد، و (به درستى) نگاه کند و بینا گردد و از عبرتها پند گیرد… .

پس با آنچه تا کنون گفته شده از این نمونه هائی که ذکر می شوند به عنوان کارگاههای آموزشی استفاده کنیم که گذشتگان ما با فدا کردن خون و ناموس و مال و موجودیت خود در این کارگاهها حضور پیدا کرده اند. پس خوب ببینیم، خوب فکر و تدبر کنیم، و با بینائی عبرت بگیریم و با بصیرت و حکمت حرکت کنیم. باذن الله.

بعد از فروپاشی عباسیان و از بین رفتن اتحاد نسبی میان مسلمین تفرق بیشتر شد و هرامیری به همان منطقه‌ای که به او واگذار شده بود اکتفا می کرد و به چیز دیگری فکر نمی‌کرد و به این شکل حکومتهای بدیل اضطراری اسلامی مختلفی به موازات هم وجود آمده بودند اما حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی در مسیر اتحاد مسلمین قرار گرفت و بار دیگر توانست جایگزینی برای حکومت بدیل اضطراری اسلامی عباسیان شود.

مهم‌ترین سبب بقای این حکومت، اسلامی بودن آن بود که در وصیت نامه ی عثمان بنیانگذار شاهی گری عثمانی که در آن فرزندش و در واقع تمام سلاطین بعد از خود را مورد خطاب قرار داده است به آن اشاره شده است  چنانچه می گوید:

«ای پسرم! از مشغول شدن به اعمالی که خداوند به آنها دستور نداده جداً خودداری کن و هر وقت در امر حکومت با مشکلی مواجه شدی حتماً با علمای دین مشورت کن. پسرم! پیروانت را عزیز بدار و لشکریانت را اکرام کن، لشکر ومال تو را فریب ندهد و هرگز از اهل شریعت فاصله نگیر. پسرم! خودت می‌دانی که هدف ما رضایت الله تعالی است و بوسیله جهاد، نور دین ما در گوشه گوشه دنیا پخش خواهد شد لذا رضای الهی را نصب‌العین خود قرار بده. پسرم! ما از کسانی نیستیم که هدف از جنگیدن را حکومت‌داری و سلطه بر مردم می‌پندارند، بلکه ما کسانی هستیم که با اسلام زنده هستیم و با اسلام می‌میریم .»

 حکومت عثمانی با چنین دیدگاه و اهدافی در تاریخ677ش برابر با شعار: خلافة إلى الأبد پا گرفت و شروع شد و با قدرت به پیش رفت و قدرتش آن چنان بود که در سال1210ق برابر با 1173ش حکومت آمریکا به رهبری جرج واشنگتن به حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی سالانه معادل 642000 دلار طلا به جزیه پرداخت می کرد. اصل این معاهده به زبان ترکی و بین بکر حسن والی حکومت عثمانی در الجزائر و جرج واشنگتن رئیس جمهور آمریکا بسته شد. این اولین قرارداد آمریکائی ها با کشوری خارجی است که به زبانی غیر از زبان انگلیسی نوشته  شده است. قدرت برتر در آن زمان با حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی و عزت واقعی برای مسلمین بود.

اما پس از فتح وین پایتخت اتریش کنونی اروپائی ها با توجه به نتایج جنگهای صلیبی و تجربه ی خودشان در اندلس استراتژی خود را از جنگ گرم به جنگ سرد و نرم تبلیغ تغییردادند و «طرح اندلسی کردن عثمانی» را در پیش گرفتند. به همین دلیل :

1. سعی کردند ملی گرائی و ناسیونالیسم را به جای اسلام عامل هویت بخشی معرفی کنند. هم از میان ترکها ناسیونالیسم را گسترش دادند و هم در میان عربها و سایر قومیتهای دیگرو کار به جائی رسید که اشخاص و قومیتها خودشان به نام قومیتشان چون ترک و عرب و … می شناختند نه همچون یک مسلمان. کفار سکولار انگلیسی و فرانسوی آشکارا از ملی گرائی و ناسیونالیسم عربی حمایت کردند و توسط جمال پاشا نیز از ناسیونالیستهای ترک هم حمایت شد.

(ادامه دارد…….)

---

[1] سید رضی، نهج البلاغه؛ خطبه 103.

[2] همان خطبه 153[D1]

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(1-қисмат)

Дар ислом арзиш ва зидди арзишхо, боядхо ва набоядхо, ахком ва мужозоти вужуд дорандки дар қуръон ва суннати сахих новъ ва мезон ва кайфияти он таъйин шуда аст, ва бояд абзори вужуд дошта бошадки ин ахком ва ин мужозотхо ва худудро дар жомеъа пиёда кунад. Ба унвони мисол:

-Аллох таоло ба унвони абзори жихати расидан ба “атъамахум мин жуъ” амр мекунад

« خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا» (توبه / 103).

-Аз амволи онон закот бигир то бадин васила ишонро пок ва покиза кунид. Ва закот дар тало ва нуқра, зироъат, меважот, хайвонот ва маъодин ва моли тижорат( ки жойи ихтилоф аст) таъйин шуда онхам бо хадди нисоб ва мезони мушаххас ва маълуми.

Холо чи каси бояд ин хукм ва амри аллох таолоро ижро кунад? Бахусус дар мовриди касоники намехоханд ин хаққи 8 гурух аз аъзойи дорул исломро аз амволишон жудо кунанд ва мехоханд ба истелох моли инхоро бухуранд:

   إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (توبه/ 60)

” закоти махсус 1- Фуқаро 2. Масокин, 3. Коргузорони он 4. Касоники жалби мухаббатишон ( барои ислом) мешавад,5. (озод кардани) бандагон,6. ( пардохти бидихи) бидихкорон, 7. (сарфи) дар рохи худо ( мисли жиход, таблиғ ва ривожи дини худо ва ……) 8. Ба рохи дармондагон дар рох мебошад. Ин ек фаризайи мухимми илохий аст ва худо доно ва хаким аст”.

Ин амри вожиб ва фаризайи ек орган ва фароизи ислом ва хаққун нас астки каси наметавонад аз зери бори пардохти он фарор кунад: аз ибни Умар ривоят астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

 بُنِيَ الإِسْلامُ عَلَى خَمْسٍ: شَهَادَةِ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامِ الصَّلاةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالْحَجِّ، وَصَوْمِ رَمَضَانَ

” ислом аз панж рукн ташкил шуда аст, шаходатайн ( ла илаха иллаллох ва анна Мухаммадан росулуллох) ва барпо доштани намоз ва додани закот ва хаж ва руза рамазон” холо агар каси [1]

гуфт ман ин закоти вожибки хаққи ин 8 гурух астро намедихам ва ин рукн ва фариза мутаъаллиқ ба хаққун насро анжом намедихам чи абзори бояд ин хақро аз ин мужрим моли мардумхўр бигирад?

Қатъан ин кор афроди мутафарриқа ва гуруххойи мутафарриқ нест, балки танхо кори довлат ва қудрати хукуматий аст.

-Аллох таоло дар мовриди фаризайи жиход бо куффор ва амри вожиб тарсондани куффор бо қудрати низомий ба унвони абзори боздоранда амр фармудаки:

وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ

Барои ( жиход бо) онон то онжоки метавонид нийру ва қувват ва ( аз жумла) асбхойи варзида омада созид,

تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ (انفال/60)

-То бидон ( омодагийи низомий ва соз ва барги жангий) душмани худо ва душмани хувишро битарсонид, ва касони дигари жуз ононро нез ба харрос андозидки ишонро намешносид ва худо ононро мешносад.

(идома дорад……..)

---

[1] متفق علیه : مسلم (16 – 20 – 45/1) و بخاری.

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (4) (28 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(29- қисм)

Мана бу ўринларни барчасида ким ва қандай хукумат қилганлиги хақида бахс қилинмаяпти ёки дорул исломни рахбарияти адолат қиляптими ёки йўқми деган масала бўйича бахс қилинаётгани йўқ, чунки росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг адолатлари хаммага ошкор; ха, бу ердаги бахс шу хақидаки:

-Бир динга ва харакатга эргашувчилар инсонларнинг турли-хил тоифаларидан ташкил топади, уларнинг хаммаси бир хил бўлишлари шарт эмас.

-Хокимият ва хукумат қудрати хам якка шахсдан эмас, балки бир мажмуъадан ташкил топган.

-Давлатларни ва хукуматларни ички ва ташқи сиёсатларини таъйин қилиш бўйича хато қилиниш эхтимоли мавжуд.

Мана бу

   « رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ» (انبیاء/107)

бўлган зотдек хоким томонидан қўйилган  оддий холатлардаги вазиятдир,энди зарурат ва изтирорий холатларда эса дорул исломга хоким бўлган фазо қандай бўлади?

 Демак эй мўъминлар: нима учун мана бу  зарурат ва изтирорий холатларда бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий муртадлар бизларни хамма тарафдан мухосара қилиб олишган? Жуда кўп исломий диёрларни ишғол қилишган ва минглаб мусулмонларни номусларига тажовуз қилишган ва ана ўшанча жиноятларни, бузғунчиликларни содир қилишган ва ошкора мусулмонларнинг шунча  мол-дунёсини  ва моддий манбаъларини талон-тарож қилишади? Сизлар худди Хасан ибни Али розиаллоху анхуга ёки салибийларни хамласи пайтидаги Салохиддин Айюбий рохимахуллохга ўхшаб ёки муғулларини хамласи пайтидаги ибни Таймия рохимахуллохга ўхшаб “дорул исломнинг” мавжуд хокимияти билан муносабатда бўла олмайсизлар, агарчи баъзи бир ўринларда уларни мазхабига  ва жуда хам чегараланган ўринларда эса уларни асосий қонунларига мухолиф бўлишларингиз ва  улардаги ижроъий ва идорий фасодларни шиддат билан танқид қилсангиз хам ана ўшалардек бўла олмайсизлар.

Ўлаксани гўштини хиди бўлади, қуртлайди, сасийди ва уни таъми ва ранги хам ўзгаради, демак изтирор ва зарурат холатига тушиб  қолган пайтингда харом бўлган ўлаксани гўштидан янги гўштни сифатларини,белгиларини кутмаслигинг керак. Бизлар мана бу ўлаксани гўштига рози эмасмиз, аммо хаётни давом эттириш ва жонни сақлаб қолиш учун ундан фойдаланамиз.

“Иттиход” одатда ғайри мусулмонлар билан тузилади, чунки улар жуда кўп ўринларда бизлар билан ақида ва манхажда ихтилофга эгадирлар, аммо афсуски зарурат ва изтирор бизларни шундай даражаларга олиб бориб қўйганки, бизлар мусулмонлар билан вахдат борасида эмас, балки “иттиход” хақида сухбатлашишга мажбурмиз.

Демак “исломий иттиход” вақтида аввало сизни муқобилингиздаги томоннинг мазхабий ва фикрий белгилар бўйича сиздан фарқ қилишини қабул қилишингиз керак, улардан “исломий вахдатга” ўхшаш рафторларни кутмаслигингиз лозим. Бизлар ўлаксани гўштига ва харом озуқага рози эмасмиз, шунингдек мусулмонлар билан тузиладиган “иттиходга” хам рози эмасмиз, иттиход юзлаб ўринларда бир-бирлари билан ихтилофга эга бўлган “кофир”лар билан бирга мусулмонларнинг муштарак нуқталар асосида муттахид бўлишлари учундир, бизлар мусулмонлар билан тузиладиган исломий “вахдатга” розимиз, чунки бу бошқа ўринлар эмас, балки  мўъминларни қалбларида хам ихтилофга ўрин қолдирмайди. Аммо “исломий вахдатга” хам эриша олмаган пайтимизда, хаётни давом эттириш ва динни,жонни ва номусни, ўзимизни дорул исломимизни мухофизат қилиш учун душманларга муқобила қилиш бўйича бир-биримизни қудратимизга эхтиёжимиз бор,шунинг учун хам ночорликдан бошқа мусулмонлар билан “иттиход” тузишга харакат қиламиз.

Хукумат хокимияти борасида хам соғлом  озуқа фақат нубувват манхажига асосланган исломий хукумат хисобланади, ахли суннат деб маъруф бўлган мазхаблар уни

     «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة »

деган унвон билан номлашади, жаъфарий шиъалари хам “имоми маъсум” унвони остида келтиришади; аммо агар мана булар мавжуд бўлмасачи?  Агар умавийларга, аббосийларга ва айюбийларга, салжуқийларга, ғазнавийларга, сомонийларга, хиндни гурконийларига ўхшаган хукуматлар шофеъий, ханафий ё мўътазила ёки моликий ё ханбалий ё наждият ё…….га ўхшаган исломий мазхаблардан бирини асосида бўлса хам аллохни шариатидаги қонунларни жамиятда ўзларининг исломий кўз-қарашлари бўйича татбиқ қилишса ва уларнинг хокими хам ўзига хос айбларга эга бўлган  мусулмон бўлсачи?

(давоми бор………)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (4) (28 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(29- قیسم)

مَنَه بُو اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِیدَه کِیم وَ قَندَی حُکوُمَت قِیلگنلِیگِی حَقِیدَه بَحث قِیلِینمَیَپتِی یاکِی دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِیَتِی عَدالَت قِیلیَپتِیمِی یا یُوقمِی دِیگن مَسَلَه بُویِیچَه بَحث قِیلِینَیاتگنِی یُوق،چوُنکِی رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی عَدالَتلَرِی هَمَّه گه آشکار؛ حَه، بُو یِیردَگِی بَحث  شوُ حَقِیدَه کِی:

• بِیر دِینگه وَ حَرَکَتگه اِیرگشُوچِیلَر اِنسانلَرنِینگ توُرلِی- هِیل طائِفَه لَرِیدَن تَشکِیل تاپَدِی، اوُلَرنِینگ هَمَّه سِی بِیر هِیل بُولِیشلَرِی شَرط اِیمَس.
• حاکِمِیَت وَ حُکوُمَت قُدرَتِی هَم یَککَه شَخصدَن اِیمَس، بَلکِی بِیر مَجمُوعَه دَن تَشکِیل تاپگن.
• دَولَتلَرنِی وَ حُکوُمَتلَرنِی اِیچکِی وَ تَشقِی سِیاسَتلَرِینِی تَعیِین قِیلِیش بُویِیچَه خَطا قِیلِینِیش اِیحتِمالِی مَوجُود.

مَنَه بُو    « رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ» (انبیاء/107) بوُلگن ذاتدِیک حاکِم تامانِیدَن قوُیِیلگن عاددِی حالَتلَردَگِی وَضِیعیَتدِیر، اِیندِی ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی حالَتلَردَه اِیسَه دارُ الاِسلامگه حاکِم بُولگن فَضا قَندَی بُولَدِی؟

دِیمَک اِی مُؤمِنلَر: نِیمَه اوُچُون مَنَه شُو ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی حالَتلَردَه بُوتُون جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَر بِیزلَرنِی هَمَّه طَرَفدَن مُخاصَرَه قِیلِیب آلِیشگن؟ جُودَه کوُپ اِسلامِی دِیارلَرنِی اِیشغال قِیلِیشگن وَ مِینگلَب مُسُلمانلَرنِی نامُوسلَرِیگه تَجاوُز قِیلِیشگن وَ آشکارَه مُسُلمانلَرنِینگ شوُنچَه مال- دُنیاسِینِی وَ ماددِی مَنبَعلَرِینِی تَلان- تَراج قِیلِیشَدِی؟ سِیزلَر حُوددِی حَسَن اِبنِ عَلِی رَضِیَ اَلله عَنهُ گه یاکِی صَلِیبِیلَرنِی حَملَه سِی پَیتِیدَگِی صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِی رَحِمَهُ الله گه اوُحشَب یاکِی مُغُوللَرنِی حَملَه سِی پَیتِیدَگِی اِبنِ تَیمِیَّه رَحِمَهُ الله گه اوُحشَب “دارُ الاِسلامنِینگ” مَوجُود حاکِمِیَتِی بِیلَن مُناسَبَتدَه بُولَه آلمَیسِیزلَر، اَگرچِی بَعضِی اوُرِینلَردَه اوُلَرنِی مَذهَبِیگه وَ جُودَه هَم چِیگرَه لَنگن اوُرِینلَردَه اِیسَه اوُلَرنِی اَساسِی قانوُنلَرِیگه مُخالِف بوُلِیشلَرِینگِیز وَ اوُلَردَگِی اِجرائِی وَ اِدارِی فَسادلَرنِی شِددَت بِیلَن تَنقِید قِیلسَنگِیز هَم اَنَه اوُشَه لَردِیک بُولَه آلمَیسِیزلَر.

اوُلَکسَه نِی گوُشتِینِی حِیدِی بُولَدِی، قوُرتلَیدِی، سَه سِیدِی وَ اوُنِی طَعمِی وَ رَنگِی هَم اوُزگَرَه دِی، دِیمَک اِضطِرار حالَتِیگه توُشِیب قالگن پَیتِینگدَه حَرام بُولگن اوُلَکسَه نِی گوُشتِیدَن یَنگِی گوُشتنِی صِیفَتلَرِینِی، بِیلگِیلَرِینِی کوُتمَسلِیگِینگ کِیرَک. بِیزلَر مَنَه بُو اوُلَکسَه نِی گوُشتِیگه راضِی اِیمَسمِیز، اَمّا حَیاتنِی دَوام اِیتتِیرِیش وَ جاننِی سَقلَب قالِیش اوُچُون اوُندَن فایدَلَه نَمِیز.

 “اِتِّحاد” عادَتدَه غَیرِی مُسُلمانلَر بِیلَن توُزِیلَدِی، چوُنکِی اوُلَر جُودَه کوُپ اوُرِینلَردَه بِیزلَر بِیلَن عَقِیدَه وَ مَنهَجدَه اِیختِلافگه اِیگه دِیرلَر،اَمّا اَفسُوسکِی ضَرُورَت وَ اِضطِرار بِیزلَرنِی شوُندَی دَرَجَه لَرگه آلِیب بارِیب قوُیگنکِی، بِیزلَر مُسُلمانلَر بِیلَن وَحدَت بارَسِیدَه اِیمَس، بَلکِی “اِتِّحاد” حَقِیدَه صُحبَتلَه شِیشگه مَجبُورمِیز. 

دِیمَک “اِسلامِی اِتِّحاد” وَقتِیدَه اَوَّلا سِیزنِی مُقابِیلِینگِیزدَگِی تاماننِینگ مَذهَبِی وَ فِکرِی بِیلگِیلَرِی بُویِیچَه سِیزدَن فَرق قِیلِیشِینِی قَبوُل قِیلِیشِینگِیز کِیرَک، اوُلَردَن “اِسلامِی وَحدَتگه” اوُحشَش رَفتارلَرنِی کوُتمَسلِیگِینگِیز لازِم. بِیزلَر اوُلَکسَه نِی گوُشتِیگه وَ حَرام آذوُقَه گه راضِی اِیمَسمِیز، شوُنِینگدِیک مُسُلمانلَر بِیلَن توُزِیلَدِیگن “اِتِّحادگه” هَم راضِی اِیمَسمِیز، اِتِّحاد یُوزلَب اوُرِینلَردَه بِیر- بِیرلَرِی بِیلَن اِیختِلافگه اِیگه بوُلگن “کافِر”لَر بِیلَن بِیرگه مُسُلمانلَرنِی مُشتَرَک نوُقطَه لَر اَساسِیدَه مُتَّحِد بُولِیشلَرِی اوُچوُندِیر،بِیزلَر مُسُلمانلَر بِیلَن توُزِیلَدِیگن اِسلامِی “َوَحدَتگه” راضِیمِیز، چُونکِی بُو باشقَه اوُرِینلَر قالدِیرمَیدِی. اَمّا “اِسلامِی وَحدَتگه” هَم اِیرِیشَه آلمَگن پَیتِیمِیزدَه، حَیاتنِی دَوام اِیتتِیرِیش وَ دِیننِی،جاننِی وَ ناموُسنِی، اوُزِیمِیزنِی دارُ الاِسلامِیمِیزنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون دُشمَنلَرگه مُقابِیلَه قِیلِیش بُویِیچَه بِیر- بِیرِیمِیزنِی قُدرَتِیمِیزگه اِیختِیاجِیمِیز بار، شوُنِینگ اوُچُون هَم ناچارلِیکدَن باشقَه مُسُلمانلَر بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیشگه حَرَکَت قِیلَه مِیز.

حُکوُمَت حاکِمِیَتِی بارَسِیدَه هَم ساغلام آذوُقَه فَقَط نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت حِسابلَنَدِی، اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بُولگن مَذهَبلَر اوُنِی      «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة » دِیگن عُنوان آستِیدَه کِیلتِیرِیشَدِی؛ اَمّا اَگر مَنَه بُولَر مَوجُود بُولمَسَه چِی؟ اَگر اُمَوِیلَرگه، عَبّاسِیلَرگه وَ اَیُّوبِیلَرگه، سَلجُوقِیلَرگه، غَزنَه وِیلَرگه، سامانِیلَرگه،هِندنِی گوُرکانِیلَرِیگه اوُحشَگن حُکوُمَتلَر شافِیعِی، حَنَفِی یا مُؤتَزِیلَه یاکِی مالِیکِی یا حَنبَلِی یا نَجدِیَت یا ……..گه اوُحشَگن اِسلامِی مَذهَبلَردَن بِیرِینِی اَساسِیدَه بوُلسَه هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی جَمِیعیَتدَه اوُزلَرِینِینگ اِسلامِی کوُز-قَرَشلَرِی بُویِیچَه تَطبِیق قِیلِیشسَه وَ اوُلَرنِینگ حاکِمِی هَم اوُزِیگه خاص عَیبلَرگه اِیگه بُولگن مُسُلمان بُولسَه چِی؟

(دوامی بار…….)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (4) (قسمت 28)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 [D1]

(29- قسمت)

در تمام این موارد بحث سر این نیست که چه کسی و چگونه حکومت کرده است، و بحث سر این نیست که رهبریت دارالاسلام عدالت دارد یا ندارد، چون عدالت رسول الله صلی الله علیه وسلم برای همگان آشکار است؛ بله بحث سر این است که:

• پیروان یک دین و جریان دارای طیفهای مختلفی از انسانهاست و قرار نیست همگی یکدست باشند.
• حاکمیت و قدرت حکومتی هم یک مجموعه است نه یک فرد.
• در تعیین سیاستهای داخلی و خارجی دولتها و حکومتها امکان خطاء و اشتباه وجود دارد. 

این در حالتهای عادی آنهم توسط حاکمی مثل « رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ» (انبیاء/107) حالا در حالتهای ضرورت و اضطرار ممکن است جو حاکم بر دارالاسلام چگونه باشد؟

پس ای مومنین : چرا در این حالت ضرورت و اضطراری که کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی از همه جا ما را محاصره کرده اند، و بسیاری از سرزمینهای اسلامی را اشغال کرده اند و به ناموس هزاران مسلمان تجاوز کرده اند و آنهمه جنایت و فساد و خرابی به بار آورده اند و آشکارا به تاراج آنهمه اموال و منابع مادی مسلمین اقدام می کنند  شما نمی توانید مثل حسن بن علی رضی الله عنهما یا مثل صلاح الدین ایوبی رحمه الله در زمان حمله صلیبی ها یا حتی مثل ابن تیمیه در زمان حمله مغولها با حاکمیت موجود بر «دارالاسلام» برخورد کنید، هر چند که در پاره ای موارد با مذهب آن و درمواردی بسیار محدود با قانون اساسی آن مخالفتهائی داشته باشید و منتقد سرسخت مفاسد اجرائی و اداری آن باشید؟

گوشت مردار بو دارد، کرم زده و گندیده و بد مزه و بد رنگ است، پس نباید  زمانی که در حالت اضطرار و ضرورت قرار گرفتی از گوشت مرداری که حرام است انتظار صفات و ویژگی های گوشت سالم و غذای سالم را داشته باشی . ما به این مردار راضی نیستیم اما برای ادامه حیات و حفظ جان باید از آن استفاده کنیم.

«اتحاد» معمولاً با غیر مسلمین بسته می شود چون آنها با ما در بسیاری موارد اختلاف عقیدتی و منهجی دارند، اما با کمال تاسف ضرورت و اضطرار ما را به چنان درجه ای رسانده که مجبوریم با مسلمین دم از «اتحاد» بزنیم نه از وحدت .

 پس در «اتحاد اسلامی» ابتدا باید پذیرفته باشی که طرف مقابل شما در مختصات مذهبی و فکری خودش با شما فرق دارد و نباید انتظار رفتارهای ناشی از «وحدت اسلامی» از وی داشته باشی.  ما همچنانکه به گوشت مردار و غذای حرام راضی نیستیم به «اتحاد» با مسلمین هم راضی نیستیم، اتحاد برای این است که مسلمین با «کفار»ی که در صدها مورد با هم اختلاف دارند بر سر مشترکاتی با هم متحد شوند، ما به «وحدت» اسلامی برای مسلمین راضی هستیم که بین قلبهای مومنین هم اختلافی باقی نمی گذارد چه رسد به سایر موارد. اما زمانی که نمی توانیم به «وحدت اسلامی» برسیم و برای ادامه ی حیات و مقابله با دشمنان جهت محافظت از دین و جان و ناموس و مال و دارالاسلام خودمان نیاز به قدرت همدیگر داریم از روی ناچاری برای «اتحاد» با سایر مسلمین تلاش می کنیم. 

در زمینه ی و حکومت حاکمیت هم خوراک سالم تنها حکومت اسلامی برمنهاج نبوت است که مذاهب معروف به اهل سنت تحت عنوان «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة » از آن اسم می برند و شیعیان جعفری هم تحت عنوان حکومت«امام معصوم»؛ اما اگر نبود چه؟ اگر حکومتی مثل اموی ها و عباسی ها و ایوبی ها و سلجوقی ها و غزنوی ها و سامانی ها و گورکانیان هند و… بر اساس یکی از مذاهب اسلامی مثل شافعی یا حنفی یا معتزلی یا مالکی یا حنبلی یا نجدیت یا … هم باشد و  قانون شریعت الله را در جامعه بر اساس دیدگاه اسلامی خودش تطبیق دهند و حاکم آن نیز مسلمان باشد و دارای عیبهای خاص خودش هم باشد چه؟

(ادامه دارد……..)

Усули хоким бар равобити бейни дорул ислом бо дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (4) (28 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(28- қисм)

Хар қандай холатда хам бизлар дорул исломни жойгохи, хаққонияти ва дорул исломни баракоти ва дорул исломнинг динни ва мўъминларни хатто мусулмонларни  дунёсини,уларни мавжудиятини хифз қилиш учун  алоқалар  бўйича хоким бўлган усуллар хақида сухбат қилдик, шунга қарамасдан дорул исломнинг  барча масъулларини, давлат ташкилотларидаги ва халқ уюшмаларидаги  фаолларни  устидаги танқидларни очиқ кўнгил билан қабул қиламиз ва бу мушкилотларни ўртадан кўтариш учун харакат қиламиз.

Мана булар билан бирга бизлар яна қайтадан

   « ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة »

га етмагунимизча изтирор ва зарурат холатида қоламиз ва манхажга ва воқеиятга кўра амал қилишимиз керак.

Исломий манхаж бизларга “дорул исломнинг” нима эканини ва “ким” ва “қандай” қилиб “дорул исломда” хукумат юргишини айтади, шунингдек бизларга барча ташкилотларни ўз ичига олган хукумат тажрибага,хатога, ислох қилишга эхтиёжи бор  иш эканини ўргатади. Демак бизлар мусулмонларнинг турли- хил тоифалари ва хатто дорул исломнинг ички ва ташқи сиёсатлари хақида сухбат қилган пайтимизда зехнимиздаги воқеиятда мавжуд бўлмаган  фарзлардан фойдаланмаймиз,балки айний далилларга, мустанадларга эътибор берамиз:

-Росулуллох салаллоху алайхи васаллам Абдуллох ибни Жахшга ўхшаган кишиларни динларини хифз қилиш учун хабашага хижрат қилишга тарғиб қиладилар, аммо Абдуллох ибни Жахш хабашада динини қўлдан бой беради ва муртад бўлади ва аёли Умму Хабиба розиаллоху анхо шу сабабли ундан жудо бўлади.

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Абдуллох ибни Аби Сурхга ўхшаган кишиларни вахийни котиби қилиб таъйинлайдилар, аммо мана бу вахийни котиби муртад бўлади.

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бир шахсни иқтисодий ишларни орқасидан бани мусталиқни олдига юборадилар, аммо мана бу иқтисодий маъмур фосиқ бўлиб чиқади.

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам учинчи хижрий йилни охирида 6 нафар шариатга ва қуръонга огох бўлган кишиларни узал ва қора қабиласини намояндалари билан бирга жўнатадилар, аммо улар хиёнат қилишади ва уларни ўлдиришади ва “рожиъ” фожиъаси , хамда Хубайб розиаллоху анхуни қурайшни қўли билан ўлдирилиш воқеаси содир бўлади. Шу ерда қизиқ бир ходиса содир бўлади, Хубайб розиаллоху анху ўлдирилаётган пайтида мушриклар (секуляристлар) дейишни ўрнига ахзоб лафзидан фойдаланади ва айтадики:      

لَقَـدْ جَّمعَ الأَحْزَابُ حَـوْلِـيَ وَأَلَّبُوا… قَبَائِلَهُمْ وَاسْتَجْمَعُوا كُلَّ مجْمَـعِ

إلى اللهِ أشْكُو غُرْبَتي ثُمَّ كُرْبَتي … وَمَا جَّمعَ الأَحْزَابُ لِي عِنْدَ مَصْرَعِي

Яъни агар секуляристлар ё мушриклар десанг хам ёки ахзоблар десанг хам хар икковида кофирларни бир дастасига ишора қилинган бўлади, мана буни кетидан Хубайб розиаллоху анху айтадики:

وَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَـلُ مُسْلِـمـًا.. عَلَى أَيِّ جَنْبٍ كَانَ لِلَّهِ مَصْـرَعِي

“Агар мусулмон холимда ўлдириладиган бўлсам, қайси тарафим билан йиқилишимни менга ахамияти йўқ ва мана бу аллохни йўлидадир.”

Мана шу Хубайб розиаллоху анху асирликдан сўнг ўлдирилишини биладиган  хар бир мусулмон учун, ўлимидан олдин икки ракаъат намоз ўқишни суннат қилиб кетган эди.  ^[1]

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ана ўша тўртинчи хижрий йилни ўзида 70 нафар бошқа бир сўз бўйича эса 40 нафар шариатдан, харом ва халолдан огох бўлган кишиларни наждга жўнатадилар, аммо  Каъаб ибни Зайд розиаллоху анхудан ташқари уларни хаммаси Омир ибни Туфайл наждий томонидан ўлдирилади ва “биъру маъуна” воқеаси содир бўлади.  ^[2]

(давоми бор……..)

---

[1] بخاری و شرح آن الفتح، کتاب الجهاد، باب هل یستأسر الرجل ومن لم یستأسر ومن رکع رکعتین عند القتل (6/166)، (ش: 3045)؛ وکتاب المغازی، باب حدثنی عبد الله بن محمد الجعفی (7/308)، (ش: 3989)؛ (7/378)، (13/381)؛ ونگا: سیر أعلام النبلاء (1/246).

[2] ابن هشام، السیرة النبویه، ج ‏2، ص 184./  واقدى، المغازى، ج 1، ص 364 –  369.

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (4) (28 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

 (28- قیسم)

 هَر قَندَی حالَتدَه هَم بِیزلَر دارُ الاِسلامنِی جایگاهِی، حَققانِیَتِی وَ دارُ الاِسلامنِی  بَرَکاتِی وَ دارُ الاِسلامنِی دِیننِی وَ مُؤمِنلَرنِی حَتَّی مُسُلمانلَرنِی دُنیاسِینِی، اوُلَرنِی مَوجُودِیَتِینِی حِفظ قِیلِیش اوُچُون عَلاقَه لَر بُویِیچَه حاکِم بُولگن اُوصُوللَر حَقِیدَه صُحبَت قِیلدِیک، شُونگه قَرَمَسدَن دارُ الاِسلامنِینگ بَرچَه مَسئوُللَرِینِی، دَولَت تَشکِیلاتلَرِیدَگِی وَ حَلق اوُیُوشمَه لَرِیدَگِی فَعاللَرنِی اوُستِیدَگِی تَنقِیدلَرنِی آچِیق کوُنگِیل بِیلَن قَبُول قِیلَه مِیز وَ بُو  مُشکِلاتلَرنِی اوُرتَه دَن کوُتَه رِیش اوُچُون حَرَکَت قِیلَه مِیز.

مَنَه بوُلَر بِیلَن بِیرگه بِیزلَر یَنَه قَیتَه دَن    « ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة »  گه یِیتمُه گوُنِیمِیزچَه اِضطِرار وَ ضَرُورَت حالَتِیدَه قالَه مِیز وَ مَنهَجگه وَ واقِیعیَتگه کوُرَه عَمَل قِیلِیشِیمِیز کِیرَک.

اِسلامِی مَنهَج بِیزلَرگه “دارُ الاِسلامنِینگ” نِیمَه اِیکَنِینِی وَ “کِیم” وَ “قَندَی” قِیلِیب “دارُ الاِسلامدَه” حُکوُمَت یُورگِیشِینِی اَیتَدِی؛ شوُنِیگدِیک بِیزلَرگه بَرچَه  تَشکِلاتلَرنِی اوُز اِیچِیگه آلگن حُکوُمَت تَجرِیبَه گه، خَطاگه، اِصلاح قِیلِیشگه اِیختِیاجِی بار اِیش اِیکَنِینِی اوُرگه تَه دِی. دِیمَک بِیزلَر مُسُلمانلَرنِینگ توُرلِی- هِیل طائِفَه لَرِی وَ حَتَّی دارُ الاِسلامنِینگ اِیچکِی وَ تَشقِی سِیاسَتلَرِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلگن پَیتِیمِیزدَه ذِهنِیمِیزدَگِی واقِیعیَتدَه مَوجُود بُولمَگن فَرضلَردَن فایدَه لَنمَیمِیز، بَلکِی عَینِی دَلِیللَرگه، مُستَنَدلَرگه اِعتِبار بِیرَمِیز:

• رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم عَبدُالله اِبنِ جَحشگه اوُحشَگن کِیشِیلَرنِی دِینلَرِینِی حِفظ قِیلِیش اوُچُون حَبَشَه گه هِجرَت قِیلِیشگه تَرغِیب قِیلَه دِیلَر، اَمّا عَبدُالله اِبنِ جَحش حَبَشَه دَه دِینِینِی قوُلدَن بای بِیرَدِی وَ مُرتَد بُولَدِی وَ عَیالِی اوُمُّ حَبِیبَه رَضِیَ الله عَنها شُو سَبَبلِی اوُندَن جُودا بُولَدِی.
• رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم عَبدُالله اِبنِ اُبَی سُرحگه اوُحشَگن کِیشِیلَرنِی وَحِینِی کاتِیبِی قِیلِیب تَعیِینلَیدِیلَر،اَمّا مَنَه بُو وَحِی کاتِیبِی مُرتَد بُولَدِی.
• رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بِیر شَخصنِی اِقتِصادِی اِیشلَرنِی آرقَه سِیدَن بَنِی مُصطَلِیقنِی آلدِیگه یُوبارَدِیلَر، اَمّا مَنَه بُو اِقتِصادِی مَعمُور فاسِیق بُولِیب چِیقَدِی. 
• رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم اوُچِینچِی هِجرِی یِیلنِی آخِیرِیدَه 6 نَفَر شَرِیعَتگه وَ قُرآنگه آگاه بُولگن کِیشِیلَرنِی عُضَل وَ قارَه قَبِیلَه سِینِی نَمایَندَه لَرِی بِیلَن بِیرگه جُونَتَه دِیلَر، اَمّا اوُلَر خِیانَت قِیلِیشَدِی وَ اوُلَرنِی اوُلدِیرِیشَدِی وَ “راجِع” فاجِیعَه سِی، هَمدَه حُبَیب رَضِیَ الله عَنهُ نِی قُرَیشنِی قوُلِی بِیلَن اوُلدِیرِیلِیش واقِیعَه سِی صادِر بُولَدِی. شوُ یِیردَه قِیزِیق بِیر حادِیثَه صادِر بُولَدِی، حُبَیب رَضِیَ الله عَنهُ حُبَیب رَضِیَ الله عَنهُ اوُلدِیرِیلَه یاتگن پَیتِیدَه مُشرِکلَر (سِکوُلارِیستلَر) دِییِیشنِی اوُرنِیگه اَحزاب لَفظِیدَن فایدَلَه نَدِی وَ اَیتَدِیکِی: لَقَـدْ جَّمعَ الأَحْزَابُ حَـوْلِـيَ وَأَلَّبُوا… قَبَائِلَهُمْ وَاسْتَجْمَعُوا كُلَّ مجْمَـعِ  إلى اللهِ أشْكُو غُرْبَتي ثُمَّ كُرْبَتي … وَمَا جَّمعَ الأَحْزَابُ لِي عِنْدَ مَصْرَعِي    یَعنِی اَگر سِکوُلارِیستلَر یا مُشرِکلَر دِیسَنگ هَم یاکِی اَحزابلَر دِیسَنگ هَم هَر اِیککاوِیدَه کافِرلَرنِی بِیر دَستَه سِیگه اِیشارَه قِیلِینگن بُولَدِی، مَنَه بُونِی کِیتِیدَن حُبَیب رَضِیَ الله  عَنهُ اَیتَدِیکِی:  وَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَـلُ مُسْلِـمـًا.. عَلَى أَيِّ جَنْبٍ كَانَ لِلَّهِ مَصْـرَعِي “اَگر مُسُلمان حالِیمدَه اوُلدِیرِیلَه دِیگن بُولسَم، قَیسِی طَرَفِیم بِیلَن یِیقِیلِیشِیمنِی مِینگه اَهَمِیَتِی یُوق وَمَنَه بُو اَلله نِی یُولِیدَه دِیر.”

مَنَه شُو حُبَیب رَضِیَ اَلله عَنهُ اَسِیرلِیکدَن سُونگ اوُلدِیرِیلِیشِینِی بِیلَه دِیگن هَر بِیر مُسُلمان اوُچُون، اوُلِیمِیدَن آلدِین اِیککِی رَکَعَت نَماز اوُقِیشنِی سُنَّت قِیلِیب کِیتگن اِیدِی. ^[1]

رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم اَنَه اوُشَه توُرتِینچِی هِجرِی یِیلنِی اوُزِیدَه 70 نَفَر باشقَه بِیر سُوز بُویِیچَه اِیسَه 40 نَفَر شَرِیعَتدَن، حَرام وَ حَلالدَن آگاه بُولگن کِیشِیلَرنِی نَجدگه جُونَتَه دِیلَر، اَمّا کَعَب اِبنِ زَید رَضِیَ اَلله عَنهُ دَن تَشقَرِی اوُلَرنِی هَمَّه سِی عامِر اِبنِ طُفَیل نَجدِی تامانِیدَن اوُلدِیرِیلَه دِی وَ “بِعرُ مَعُونَه”  واقِیعَه سِی صادِر بُولَدِی. ^[2]

(دوامی بار……..)

---

[1] بخاری و شرح آن الفتح، کتاب الجهاد، باب هل یستأسر الرجل ومن لم یستأسر ومن رکع رکعتین عند القتل (6/166)، (ش: 3045)؛ وکتاب المغازی، باب حدثنی عبد الله بن محمد الجعفی (7/308)، (ش: 3989)؛ (7/378)، (13/381)؛ ونگا: سیر أعلام النبلاء (1/246).

[2] ابن هشام، السیرة النبویه، ج ‏2، ص 184./  واقدى، المغازى، ج 1، ص 364 –  369.