وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(68- қисм)  

Бизлар барча ахли қиблани вахдатни  ва ташқи секуляр босқинчиларга, махаллий муртадларга мухолиф бўлган мусулмонларни барчасини паймонларни атрофида ўзимизга хамрох қиламиз ва мана бундай кенг- қамровли вахдатни тарафдоримиз, бу нарса харгиз беақллик билан жамланиш ё дастурсиз келишув маъносида эмас. Бизлар исломий усулларни риоят қилиш билан босқинчиларни зиддидаги, секулярларни зиддидаги ва аллохни шариатидаги қонунни зиддидаги  кучлар билан хамрох  бўлишни тарафдоримиз, муштарак ва аслий душманни кучига қарши муборазада, ситам кўрганларни химоя қилишда ва исломий адолатни хукмрон  қилиш бўйича уларга ёрдам беришда  хамма кучларни бир-бири билан муттахид қилишни тарафдоримиз.        

Хатто аслий душманга қарши жиходни кенгайтириш жараёнида душманни зиддидаги унсурларни хам химоя қилишимиз ва уларни аслий душманга қарши харакатга тарғиб қилишимиз мумкин. Худди шу ишни росулуллох қурайш секуляристларига қарши хузоъага ўхшаган қабилалар билан қилган эдилар.

Мана бу зарурий ва керакли  тактикаларни ижро қилиш бўйича баъзи мувозанатмиз ва меъзонсиз биродарларимиз уни хазм қилиш ва уни дарк қилиш қудратига эга бўлмасликлари мумкин ва ғайри шаръий, хиссиётли сўзларни айтишлари ё қадамларни ташлашлари хам мумкин, мана бундай холатда шундай бир заруратга дуч келинадики, тор назарли,лаёқатсиз ёки ифротий,мувоназатсиз хатто келишувчан  унсурларни танқид қиламиз ва уларнинг мана бу ёқимсиз хислатларини бир четга отиб юборамиз ва мусулмонларнинг  исломий жараёнини мана бу танқидлар билан уларнинг касалликларига дучор бўлишидан ваксина қиламиз.

Ахли қиблага нисбатан сахих муносабатда бўлишни равиши бўйича онгли,мақсадли ва харакатланувчи  вахдатнинг олди эхтиёжи сифатида риоя қилиниши керак бўлган нуқталардан бири, ўзларини четга олган ёки изтирорий холатдагина имоматга ўтиб хутба ўқийдиган ёки икрох,мажбурият холатига тушиб қолган ва фасодроқни фосид билан дафъ қилишдан бошқа чораси қолмаган  уламоларга нисбатан қандай муносабатда бўлишдан иборат.

 Мана бу ўринларни ё бунга ўхшаган ўринларни барчасида бир мусулмон нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бўлмаганлиги сабабли ёки исломий изтирорий бадал хукумат хам йўқлиги сабабли ва хатто уламойи суъ варрувайбизани, мунофиқларни, ахли бидъатни жамиятдаги қудратнинг ташкилотларида хукмронлик қилишлари боис хос бир замон ва маконни шароитида тиқилиб қолиши мумкин ва  буни кўриб турган баъзи кишиларда балким бу хам ана ўша бемор кимсаларни ва мунофиқларни,секулярзадаларни жумласиданмикин деган шубхани келтириб чиқариши хам мумкин, бу ердаги қоида шуки мусулмон киши учун қўлдан келганча узр келтириш ва уни шак, шубха йўлидаги  эхтимолий жиноятдан поклашдур, хоким бўлиб турган жохилиятга қарши муборазада бир четга чиқиб олган кишилар учун ўлчов меъёри хам қуйидаги нарсадан иборат:

  مَن رَأى مِنكُم مُنكَرَاً فَليُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِقَلبِه وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإيمَانِ.

Сизларни орангиздаги хар қандай киши агар бир гунохни кўрадиган бўлса, қўли билан бу гунохни қилинишига монеълик қилсин ва агар бунга қодир бўлмаса тили билан монеълик қилсин ва агар бунга хам қодир бўлмаса – хаддиақал – қалби билан – уни инкор қилсин ва унга рози бўлмасин – қалби билан инкор қилган кишини иймони энг заиф иймон хисобланади.

Қалб билан инкор қилишлик, яъни манфий мубораза, мункар билан мубораза қилишда хар учта равиш бир четга чиқишлик, мункарга ё жиноятчи шахсга  ёрдам бермаслик мавжуддир. Мана бу оддий холатлардаги муборазани қоидаси хисобланади, аммо агар шахс изтирорий холатга тушиб қоладиган бўлса, 

«الضرورات تبیح المحضورات»

қоидасига тобеъ бўлиши керак. Масалан мусулмон киши баттарроқ бўлган нарсани  ёмон нарса билан дафъ қилмоқчи бўлади,ёки фосидроқ бир нарсани йўқотиш учун фосид нарсага чанг солади.

Мана бундай жохил,нодон  жамиятларда мунофиқлар тўдаси билан мўъминларни ўртасидаги чегара аралашиб кетиб уни ажратишга қодир бўлмаслигимиз мумкин, мўъминларни мухофизат қилиш учун ва мусулмонлардан айбловни олиб ташлаш учун энг кичкина шубхаларга хам чанг соламиз, мусулмонларга нисбатан хусни зон ва яхши гумон қилишликни, уларнинг ишларини яхшилик томонга асослаш ва тафсир қилиш учун бир вожиб сифатида қўллаймиз, ва бу ишни мусулмонларни жибхасини қувватлантиришни бир нави деб биламиз.

Аллох таоло бизнинг бандалари учун узр келтиришимизни ва бандаларини шубха билан жиноятдан оқлашимизни яхши кўради:

 ادْرَءُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ

бизлар аллохни яхши кўрганлиги ва иймонимизни қувватлантириш учун хам барча ўринсиз  киналарни,нафратларни ва шайтонни хутувотларини бир четга улоқтириб ташлаймиз.

 مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ، وَأَبْغَضَ لِلَّهِ، و أَعْطَى لِلَّهِ، فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الإِيمَانَ

“кимки аллох учун яхши кўрса ва аллох учун душманни ёмон кўрса ва аллох учун бир нарсани эхсон қилса, уни иймони комил бўлибди.” Мана бу хам уни амалда дунёвий хаётимизда татбиқ қилинишидур:

«إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ »

Бизлар нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ёки уни изтирорий бадалини панохида барча мусулмонларнинг ва бутун жахондаги  мустазъафин кишиларнинг иродасини кўриниши ва вакили бўлмиш  минтақавий ва жахоний улил амр шўросини ташкил қилинишига эхтиёжимиз бор, бу  умматни ташкил бўлиб боқий қолишига замонатчи ва яна буни биринчи,иккинчи,учинчи,тўртинчи даражали барча душманларни,хамда жиноятчи ахли қиблани устидаги ғалабани  ва қудратни хифз бўлишига,қувватланишига замонатчи деб биламиз.

Бизлар ўзимизнинг жохилона амалларимиз билан аллохни ризоси учун эртаю – кеч зикр  қилаётган ахли қиблани мана бу иттиходдан, мана бу қудратдан, мана бу бутун жахон харакатидан бир четга суришга хаққимиз йўқ, агарчи улар турли-хил далилларга кўра катта айбларга ва хатоларга эга бўлишса хам бу мухим эмас, бизлар уларнинг  хатолари ва айблари учун жавобгар эмасмиз, балки бизлар уларни огохлантиришимиз  ва улар тавба қилишлари учун заминани мухайё қилишимиз керак.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(68- قیسم)

بِیزلَر بَرچَه اَهلِی قِبلَه نِی وَحدَتِی وَ تَشقِی سِکوُلار باسقِینچِیلَرگه، مَحَلِّی مُرتَدلَرگه مُخالِف بوُلگن مُسُلمانلَرنِی بَرچَه سِینِی پَیمانلَرنِی اَطرافِیدَه اوُزِیمِیزگه هَمراه قِیلَه مِیز وَ مَنَه بوُندَی کِینگ – قَمراولِی وَحدَتنِی طَرَفدارِیمِیز، بُو نَرسَه هَرگِیز بِی عَقللِیک بِیلَن جَملَه نِیش یا دَستوُرسِیز کِیلِیشوُ مَعناسِیدَه اِیمَس. بِیزلَر اِسلامِی اوُصُوللَرنِی رِعایَت قِیلِیش بِیلَن باسقِینچِیلَرنِی زِددِیدَگِی، سِکوُلارلَرنِی زِیددِیدَگِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُننِی زِیددِیدَگِی کوُچلَر بِیلَن هَمراه بوُلِیشنِی طَرَفدارِیمِیز، مُشتَرَک وَ اَصلِی دُشمَننِی کوُچِیگه قَرشِی مُبارَزَه دَه، سِیتَم کوُرگنلَرنِی حِمایَه قِیلِیشدَه وَ اِسلامِی عَدَالَتنِی حُکمران قِیلِیش بوُیِیچَه اوُلَرگه یاردَم بِیرِیشدَه هَمَّه کوُچلَرنِی بِیر- بِیرِی بِیلَن مُتَّحِد قِیلِیشنِی طَرَفدارِیمِیز.

حَتَّی اَصلِی دُشمَنگه قَرشِی جِهادنِی کِینگَیتِیرِیش جَرَیانِیدَه دُشمَننِی زِیددِیدَگِی عُنصُورلَرنِی هَم حِمایَه قِیلِیشِیمِیز وَ اوُلَرنِی اَصلِی دُشمَنگه قَرشِی حَرَکَتگه تَرغِیب قِیلِیشِیمِیز موُمکِین. حوُددِی شُو اِیشنِی رَسُول الله قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِیگه قَرشِی حُذاعَه گه اوُحشَه گن قَبِیلَه لَر بِیلَن قِیلگن اِیدِیلَر. 

مَنَه بُو ضَرُورِی وَ کِیرَکلِی تَکتِیکَه لَرنِی اِجرا قِیلِیش بوُیِیچَه بَعضِی مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیز اوُنِی حَضم قِیلِیش وَ اوُنِی دَرک قِیلِیش قُدرَتِیگه اِیگه بوُلمَسلِیکلَرِی موُمکِین وَ غَیرِی شَرعِی، حِسِّیاتلِی سوُزلَرنِی اَیتِیشلَرِی یا قَدَملَرنِی تَشلَشلَرِی هَم موُمکِین، مَنَه بوُندَی حالَتدَه شوُندَی بِیر ضَرُورَتگه دوُچ کِیلِینَه دِیکِی، تار نَظَرلِی، لَیاقَتسِیز یاکِی اِفراطِی، مُواظَنَتسِیز حَتَّی کِیلِیشوُچَن عُنصُورلَرنِی تَنقِید قِیلَه مِیز وَ اوُلَرنِینگ مَنَه بوُ یاقِیمسِیز حِصلَتلَرِینِی بِیر چِیتگه آتِیب یوُبارَه مِیز وَ مُسُلمانلَرنِینگ اِسلامِی جَرَیانِینِی مَنَه بُو تَنقِیدلَر بِیلَن اوُلَرنِینگ کَسَللِیکلَرِیگه دوُچار بوُلِیشِیدَن وَکسِینَه قِیلَه مِیز.

اَهلِی قِبلَه گه نِسبَتاً صَحِیح مُناسَبَتدَه بوُلِیشنِی رَوِیشِی بوُیِیچَه آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ آلدِی اِیختِیاجِی صِیفَتِیدَه رِعایَه قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن نوُقطَه لَردَن بِیرِی، اوُزلَرِینِی چِیتگه آلگن یاکِی اِضطِرارِی حالَتدَگِینَه اِمامَتگه اوُتِیب خُطبَه اوُقِیدِیگن یاکِی اِکراه، مَجبُورِیَت حالَتِیگه توُشِیب قالگن وَ فَسادراقنِی فاسِد بِیلَن دَفع قِیلِیشدَن باشقَه چارَه سِی قالمَه گن اوُلَمالَرگه نِسبَتاً قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشدَن عِبارَت.

مَنَه بُو اوُرِینلَرنِی یا بوُنگه اوُحشَه گن اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِیدَه بِیر مُسُلمان نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت بوُلمَه گنلِیگِی سَبَبلِی یاکِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت هَم یوُقلِیگِی سَبَبلِی وَ حَتَّی اوُلَمایِی سُوء وَالرُّوَیبِیضَه نِی،مُنافِقلَرنِی،اَهلِی بِدعَتنِی جَمِیعیَتدَگِی قُدرَتنِینگ تَشکِیلاتلَرِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِی باعِث  خاص بِیر زَمان وَ مَکاننِی شَرائِطِیدَه تِیقِیلِیب قالِیشِی موُمکِین وَ بوُنِی کوُرِیب توُرگن بَعضِی کِیشِیلَردَه بَلکِیم بُو هَم اَنَه اوُشَه بِیمار کِیمسَه لَرنِی وَ مُنافِقلَرنِی، سِکوُلارزَدَه لَرنِی جُملَه سِیدَنمِیکِین دِیگن شُبهَه نِی کِیلتِیرِیب چِیقَه رِیشِی هَم موُمکِین، بُو یِیردَگِی قائِدَه شوُکِی مُسُلمان کِیشِی اوُچُون قوُلدَن کِیلگنچَه عُذر کِیلتِیرِیش وَ اوُنِی شَک، شُبهَه یوُلِیدَگِی اِیحتِمالِی جِنایَتدَن پاکلَشدوُر، حاکِم بوُلِیب توُرگن جاهِلِیَتگه قَرشِی مُبارَزَه دَه بِیر چِیتگه چِیقِیب آلگن کِیشِیلَر اوُچُون اوُلچاو مِعیارِی هَم قوُیِیدَگِی نَرسَه دَن عِبارَت:  مَن رَأى مِنكُم مُنكَرَاً فَليُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْفَبِلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِقَلبِه وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإيمَانِ. ^[1] سِیزلَرنِی آرَنگِیزدَگِی هَر قَندَی کِیشِی اَگر بِیر گوُناهنِی کوُرَه دِیگن بوُلسَه، قوُلِی بِیلَن بوُ گوُناهنِی قِیلِینِیشِیگه مانِعلِیک قِیلسِین وَ اَگر بوُنگه قادِر بوُلمَسَه تِیلِی بِیلَن مانِعلِیک قِیلسِین وَ اَگر بوُنگه هَم قادِر بوُلمَسَه – حَدِّاَقَل – قَلبِی بِیلَن – اوُنِی اِنکار قِیلسِین وَ اوُنگه راضِی بوُلمَه سِین- قَلبِی بِیلَن اِنکار قِیلگن کِیشِینِی اِیمانِی اِینگ ضَعِیف اِیمان حِسابلَه نَه دِی.

قَلب بِیلَن اِنکار قِیلِیشلِیک، یَعنِی مَنفِی مُبارَزَه، مُنکَر بِیلَن مُبارَزَه قِیلِیشدَه هَر اوُچتَه رَوِیش بِیر چِیتگه چِیقِیشلِیک، مُنکَرگه یا جِنایَتچِی شَخصگه یاردَم بِیرمَسلِیک مَوجُوددِیر. مَنَه بُو عاددِی حالَتلَردَگِی مُبارَزَه نِی قائِدَه سِی حِسابلَه نَه دِی،اَمّا اَگر شَخص اِضطِرارِی حالَتگه توُشِیب قالَه دِیگن بوُلسَه،  «الضرورات تبیح المحضورات» قائِدَه سِیگه تابِع بوُلِیشِی کِیرَک. مَثَلاً مُسُلمان کِیشِی بَتتَرراق بوُلگن نَرسَه نِی یامان نَرسَه بِیلَن دَفع قِیلماقچِی بوُلَه دِی، یاکِی فاسِدراق بِیر نَرسَه نِی یوُقاتِیش اوُچُون فاسِد نَرسَه گه چَنگ سالَه دِی.

مَنَه بوُندَی جاهِل، نادان جَمِیعیَتلَردَه مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن مُؤمِنلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی چِیگرَه اَرَه لَه شِیب کِیتِیب اوُنِی اَجرَه تِیشگه قادِر بوُلمَسلِیگِیمِیز موُمکِین، مُؤمِنلَرنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون وَ مُسُلمانلَردَن عَیبلاونِی آلِیب تَشلَش اوُچُون اِینگ کِیچکِینَه شُبهَه لَرگه هَم چَنگ سالَه مِیز، مُسُلمانلَرگه نِسبَتاً حُسنِ ظان وَ یَحشیی گوُمان قِیلِیشلِیکنِی، اوُلَرنِینگ اِیشلَرِینِی یَحشِیلِیک تامانگه اَساسلَش وَ تَفسِیر قِیلِیش اوُچُون بِیر واجِب صِیفَتِیدَه قوُللَیمِیز وَ بُو اِیشنِی مُسُلمانلَرنِی جِبهَه سِینِی قُوَّتلَنتِیرِیشنِی بِیر نَوِی دِیب بِیلَه مِیز.

اَلله تَعالَی بِیزنِینگ بَندَه لَرِی اوُچُون عُذر کِیلتِیرِیشِیمِیزنِی وَ بَندَه لَرِینِی شُبهَه بِیلَن جِنایَتدَن آقلَه شِیمِیزنِی یَحشِی کوُرَه دِی:  ادْرَءُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ^[2]  بِیزلَر اَلله نِی یَحشِی کوُرگنلِیگِی وَ اِیمانِیمِیزنِی قُوَّتلَنتِیرِیش اوُچُون هَم بَرچَه اوُرِینسِیز کِینَه لَرنِی،نَفرَتلَرنِی وَ شَیطاننِی خُطُواتلَرِینِی بِیر چِیتگه اوُلاقتِیرِیب تَشلَیمِیز.  مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ، وَأَبْغَضَ لِلَّهِ، و أَعْطَى لِلَّهِ، فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الإِيمَانَ^[3] “کِیمکِی اَلله اوُچُون یَحشِی کوُرسَه وَ اَلله اوُچُون دُشمَننِی یامان کوُرسَه وَ اَلله اوُچُون بِیر نَرسَه نِی اِحسان قِیلسَه، اوُنِی اِیمانِی کامِل بوُلِیبدِی.” مَنَه بُو هَم اوُنِی عَمَلدَه دُنیاوِی حَیاتِیمِیزدَه تَطبِیق قِیلِینِیشِیدوُر: «إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ »

بِیزلَر نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی یاکِی اوُنِی اِضطِرارِی بَدَلِینِی پَناهِیدَه بَرچَه   مُسُلمانلَرنِینگ وَ بوُتوُن جَهاندَگِی مُستَضعَفِین کِیشِیلَرنِینگ اِرادَه سِینِی کوُرِینِیشِی وَ وَکِیلِی بوُلمِیش مِنطَقَه وِی وَ جَهانِی اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی تَشکِیل قِیلِینِیشِیگه اِیختِیاجِیمِیز بار، بوُ اوُمَّتنِی تَشکِیل بوُلِیب قالِیشِیگه زَمانَتچِی وَ یَنَه بوُنِی بِیرِینچِی،اِیککِینچِی، اوُچِینچِی، توُرتِینچِی دَرَجَه لِی بَرچَه دُشمَنلَرنِی، هَمدَه جِنایَتچِی اَهلِی قِبلَه نِی اوُستِیدَگِی غَلَبَه نِی وَ قُدرَتنِی حِفظ بوُلِیشِیگه، قُوَّتلَه نِیشِیگه زَمانَتچِی دِیب بِیلَه مِیز.

 بِیزلَر اوُزِیمِیزنِینگ جاهِلانَه عَمَللَرِیمِیز بِیلَن اَلله نِی رِضاسِی اوُچُون اِیرتَه یُو – کِیچ ذِکر قِیلَه یاتگن اَهلِی قِبلَه نِی مَنَه بُو اِتِّحاددَن، مَنَه بُو قُدرَتدَن، مَنَه بُو بوُتوُن جَهان حَرَکَتِیدَن بِیر چِیتگه سُورِیشگه حَققِیمِیز یوُق، اَگرچِی اوُلَر توُرلِی- هِیل دَلِیللَرگه کوُرَه کَتتَه عَیبلاولَرگه وَ خَطالَرگه اِیگه بوُلِیشسَه هَم بوُ مُهِم اِیمَس، بِیزلَر اوُلَرنِینگ خَطالَرِی وَ عَیبلاولَرِی اوُچُون جَوابگر اِیمَسمِیز، بَلکِی بِیزلَر اوُلَرنِی آگاهلَنتِیرِیشِیمِیز وَ اوُلَر تَوبَه قِیلِیشلَرِی اوُچُون زَمِینَه نِی مُهَیّا قِیلِیشِیمِیز کِیرَک.

(دوامی بار…….)

---

[1]صحیح  مسلم حديث ٤٩

[2]أخرجه الترمذي في كتاب الحدود، باب ما جاء في درء الحدود، برقم 1344، والبيهقي في السنن الكبرى كتاب الحدود، باب ما جاء في درء الحدود بالشبهات 8/238.

[3]الألباني في “السلسلة الصحيحة” 1 / 657 : أخرجه أبو داود ( 4681 ) و ابن عساكر في ” تاريخ دمشق ” ( 6 / 16 / 2 ، 9 / 396 / 2

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(68- قسمت)

زمانی که ما همه ی اهل قبله را به وحدت و تمام غیر مسلمین مخالف با اشغالگران سکولار خارجی و مرتدین محلی را حول و حوش پیمانهائی با خود همراه می کنیم، و خواهان چنین وحدت فراگیری هستیم، هرگز به معناي تجمع نابخردانه و سازش بدون برنامه نيست. ما طرفدار آن هستيم كه با رعايت اصول اسلامي با نيروهاي ضد اشغالگر و ضد سکولار و ضد قانون شریعت الله همگام بشویم، و نيروها را در مبارزه عليه نيروهاي دشمنان مشترک و اصلی، و در پشتيباني از ستمدیدگان و كمك به آنهاو تحکیم عدالت اسلامی با هم متحد كنيم.

حتی ممکن است در جریان گسترش جهاد بر علیه دشمن اصلی ازعناصر ضد دشمن هم پشتيباني كنيم و  آنان را به حرکت بر علیه دشمن اصلی ترغیب کنیم. همان کاری که رسول الله با قبیله هایی چون خُزاعه بر علیه سکولاریستهای قریش کرد.

در اجرای این تاکتیکهای ضروری و لازم ممکن است بعضی از برادران نامتعادل و نامیزان ما قدرت هضم و درک آن را نداشته باشند و مرتکب گفتار یا اقداماتی احساسی و غیر شرعی بشوند، در این صورت اين ضرورت پيش می آید كه عناصر محدودبين، قاصر و يا افراطي و نامتعادل و حتی سازشکار را مورد انتقاد قراربدهیم، و اين خصلتهاي ناپسند آنها را طرد كنيم، و جریان جهادی مسلمین را با این انتقادات از بیماری و آلوده شدن به بیماریهای آنان واکسینه کنیم .

نکته ی دیگری که لازم است در روش برخورد صحیح با اهل قبله به عنوان یک پیش نیاز وحدت اگاهانه، هدفمند و حرکتی رعایت بشود مراقبت از چگونگی برخورد با علمائیه که گوشه گیری کرده اند، یا تنها به امامت و خطابه در حد اضطرار می پردازند، یا در معرض اکراه و اجبار قرار گرفته اند و چاره ای جز دفع افسد به فاسد ندارند.

در تمام این موارد و موارد مشابه که ممکن است یک مسلمان به دلیل نبود حکومت اسلامی علی منهاج نبوه یا به دلیل نبود حکومت بدیل اضطراری اسلامی و حتی تسلط علمای سوء و الرویبضه و منافقین و اهل بدعت بر نهادهای قدرت در جامعه در ظروف و شرایط زمانی و مکانی ویژه ای گیر کند که برای بعضی از ناظرین شبهاتی به وجود بیاید که نکند اینهم جزء همان افراد بیمار و دارودسته ی منافقین و سکولار زده باشد، قاعده کلی بر آوردن بیشترین عذرها برای مسلمان و تبرئه ی آن از جرم احتمالی از طریق شبهات و شک و شبه ست، و معیار سنجش برای آنانی که در مبارزه با جاهلیت حاکم گوشه گیری را انتخاب کردند هم این است که :مَن رَأى مِنكُم مُنكَرَاً فَليُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْفَبِلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَستَطعْ فَبِقَلبِه وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإيمَانِ. [1]هر فردی از شما که کار گناهی را مشاهده کند بایستی با دستش مانع  انجام آن شود و اگر نتوانست  با زبانش مانع  آن گردد و اگر نمی تواند-حداقل- با قلبش- آن را انکار کند و به آن راضی نشود- و تنها صاحب ضعیف ترین ایمان است که تنها با قلب انکار می کند.

انکار با قلب یعنی مبارزه ی منفی، و در هر سه روش مبارزه با منکر،  کناره گیری و عدم همکاری با منکر و شخص مجرم وجود دارد .این قاعده ی کلی مبارزه در حالتهای عادی است، اما اگرشخص در حالتهای اضطرار قرار گرفت باید تابع قاعده ی «الضرورات تبیح المحضورات» شد. مثلا مسلمان مجبور بشود یک چیز بدتر را با یک چیز بدی دفع کند، برا ی از بین بردن یک چیز فاسد تری به چیز فاسدی چنگ بزند .

در این گونه مواردِ بسیار متعددِ اضطراری، و در چنین جوامع جاهلیت زده ای که ممکن است حد فاصل بین دارودسته ی منافقین و مومنین هم به هم بخورد، برای محافظت از مومنین به کوچکترین شبهات در رفع اتهام از مسلمین چنگ می زنیم، و به حسن ظن و گمان نیک بردن به مسلمین به عنوان یک واجب برای توجیه و تفسیر به سمت خوبی کارهای آنها چنگ می زنیم، و این کار را نوعی تقویت جبهه ی مومنین می دانیم.

 الله تعالی دوست دارد ما برای بنده هایش عذر بیاوریم و بنده هایش را با شبهات از جرم تبرئه کنیم : ادْرَءُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ[2] ما هم به خاطر دوستی الله و تقویت ایمانمان تمام کینه ها و تنفر های نابجا و خطواط الشیطان را دور می ریزیم و این کارها را می کنیم .مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ، وَأَبْغَضَ لِلَّهِ، و أَعْطَى لِلَّهِ، فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الإِيمَانَ[3] آنکه به خاطر خدا دوست بدارد وبه خاطر خدا دشمن بدارد و به خاطر خداوند چیزی را ببخشد، ایمان وی کامل گشته است.» این هم تطبیق عملی و حرکتی بخشی از : «إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ » در زندگی دنیویمان است .

ما در پناه حکومت اسلامی علی منهاج النبوه یا بدیل اضطراری آن نیازمند تشکیل شورای اولی الامر منطقه ای و جهانی هستیم که مظهر و نماینده ی اراده ی تمام مسلمین و مستضعفین جهان باشد، و این را ضامن تشکیل و بقای امت، و این را ضامن حفظ و تقویت قدرت و پیروزی بر تمام دشمنان شماره 1و2و3و4 و اهل قبله ی مجرم می دانیم .

ما حق نداریم با اعمال جاهلانه ی خودمان اهل قبله ای که تنها برای رضایت الله آن را صبح و شام می خوانند از این اتحاد و این قدرت و این حرکت جهانی طرد کنیم و کنارشان بزنیم، هر چند که به دلایل مختلفی دارای عیبها و اشتباهات بزرگی هم باشند، ما پاسخگوی اشتباهات و عیبهایشان نیستیم، بلکه مسئول اگاه سازی آنها و فراهم کردن زمینه های توبه در آنها هستیم.

(ادامه دارد…….)

---

[1]صحیح  مسلم حديث ٤٩

[2]أخرجه الترمذي في كتاب الحدود، باب ما جاء في درء الحدود، برقم 1344، والبيهقي في السنن الكبرى كتاب الحدود، باب ما جاء في درء الحدود بالشبهات 8/238.

[3]الألباني في “السلسلة الصحيحة” 1 / 657 : أخرجه أبو داود ( 4681 ) و ابن عساكر في ” تاريخ دمشق ” ( 6 / 16 / 2 ، 9 / 396 / 2

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

донлуд матн комил ба сурати ворд:

доллуд матни комил ба сурати пидиеф:

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(163- қисмат)

Возих астки инон хукумати исломийи мужрийи қонуни шариати аллохро ба унвони бадил ва жойгузин намехоханд ва танхо хадафишон инхидоми хукуматхо ва иморатхойи бадили изтирорийи исломий ва басижи муслимин дар ростойи ахдофи куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий аст. Ва жолиб аст бароишон хам фарқи надорад ин хукумати мазхабийки қарор аст аз бейн биравад ва ба жойиш куффори секуляр ва ишғолгари жахоний ва муртаддини махаллий биёянд чизи аст мисли хукумати ханафийи толибон,ё иторати азводи исломийи моликий мазхаб дар Моли, ё хукуматхойи шофеъий мазхабхо дар Сумолий ё хукумати шиъа мазхаби Эрон ё хукумати салафий довла ё хар мазхаби дигарики бошад, мухим ин астки хукумат набояд тобеъи мазхаб ва дин бошад. Ин он чизи астки ин мужриёни жанги равоний бар алайхи қонуни шариати аллох феълан намехоханд мардум бидонанд, барои хамин астки намегуянд феълан бадил ва жойгузини онхо чист ва хамиша аз он тафра мераванд ё бо киноя ва ишора ва ба сурати мубхам аз он сухбат мекунанд.

10-Салом биродар, ту мудирияти хашми нобажо фарқи бейни зан ва мард вужуд надорад?

Чиро, бо дар назар гирифтани куллиёт ва муштарокоти бейни зан ва мард, дар мавориди ихтилофоти хосси бейни ин ду вужуд дорад, хаминтурики ин ду тафовутхойи равоний, жисмий ва рафторий бо хам доранд дар заминайи контроли хашм хам бо хамдигар тафовутхойи доранд.

Занхо дар хашми нобажо бештар ба хушунати каломий, фарёд задан, ғийбат кардан, қахр кардан, пушти гуш андохтан, зери об задан, киноя ва тика пароний, ва амсолихим мутавассил мешаванд. Аммо мардхо бештар ба пархошгарийи жисмий ва физикий мисли кўтак задан, партоб кардани васоил, худзани ва ғейрих мераванд.

Хуб бақиёи суъолот хамки хийли зиёданд ва аксаран марбут ба ин дарсимон нестандро мегузорем барои баъди аз ек танаффуси кутох ва бо хам руйишон сухбат мекунем. Иншааллох. Ва иншааллох жаласайи баъад дарсхойи муқаддамотимонро бо дар хафтум идома медихем.

 اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. [1]

---

[1] پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(67- қисм)

Шўро ва вахдат бизларнинг олдинга сари харакатимизни ва қудратни касб қилишни илк заминасини,аллохни нусратининг мухим асбобларини,аллохнинг ваъдаларини рўёбга чиқишини замонатчиси хисобланишини  билганимиздан сўнг,мўъминлар ўзларини  тор назарли  бўлишларига рухсат бермасликлари керак, балки ахли қиблани хаммасини ва секуляризм динига мухолиф бўлганларни хаммасини ва махаллий муртадларга мухолиф бўлганларни хаммасини вохид шўрода бир жойга жамлаб йирик  куч билан умум душманга қарши йирик жиходни кенгайтиришимиз керак.

Бу ерда ишора қилиниши лозим бўлган нуқталардан бири шуки, мусулмонлардан жуда кўпчилиги ички кофирларга,мунофиқларга алданиб қолган бўлиши ва фақат томошабин бўлиб туришлари мумкин, бизлар имкон борича уларни

« أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

атрофига жамлаган холда ўзимиз томонга тортишимиз лозим, ва мана бу мусулмонлар билан ўзимизни жибхамизни кенгайтиришимиз,хамда бутун жахон секуляр босқинчиларни ва махаллий муртадларни фармони остидаги алданган кучларни иложи борича яккалашимиз керак ва уларга муштарак зарбаларни беришимиз лозим. Мана бу хозирги пайтдаги мўъминларнинг стротегиясини,тактикасини асосий шеваси хисобланади.  Ха, бизлар энг арзимас имкониятлардан хам фойдаланишимиз керак, хатто бизлар Умар ибни Хаттобга ўхшаб ўзимизни асримиздаги одамлардан ажралган  либирал  ё неолибирал демократларга, коммунистларга, душманни ихтиёридаги қуролланган, аммо ўзларини ўтмишдаги хатоларидан пушаймон бўлган ва аллохни шариатидаги қонунни, одамларни, ўзларини номусини ва ватанини фойдасига умум халқ мубораза йўлини қасд қилган,хамда мусулмонларни ва ўзларининг мусулмон миллатини қўллаб-қувватлаб шу шаклда ўтмишдаги хатоларини ювмоқчи бўлаётган  хиёнаткор фикрга эга  бўлган  хоин ва муртадлардан фойдаланишимиз лозим.

Албатта мунофиқ ва секулярзадаларни баъзиси хам дунёвий манфаъатларни касб қилиш учун ёки ўзларининг миллатини ё бошқа мўъминларни ё бутун жахон мусулмонларини  умумий фикрлари ва босими остида, миллатларининг  исломий жиходига тобеъ бўлишлари мумкин, уни далили нима бўлишидан қатъий назар мана бу кучларни барчасини бутун жахон босқинчи секуляр душманларга ва махаллий муртадларга қарши муштарак муборазада комил эхтиёт бўлган холда, вохид муттахид шўрони вужудга келтириш керак ва аслий душманга қарши жангни марказлаштириш лозим, худди шунга ўхшаш росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мадинадаги яхудийлар ва бошқа қабилалар билан паймон тузиш ва мунофиқларни,секулярзадаларни бостирган холда ўзларига хамрох қилиш билан аслий душманни устидан ғалаба қозониш учун муттахид, умум, аслий душманга диққатларини жамлаб йирик душманга қарши йирик қудратни мухайё қилганлар.

Агар бир киши ўзининг ўтмишдаги аллохнинг шариатидаги қонунлари ва ўзини ситам кўрган миллати  масаласи бўйича қилган хатоларини тўғриламоқчи бўлса, шубхасиз бу яхши иш ва биз уни чиройли қабул қиламиз, ва агар бир киши хатто агар умумий фикрларни таъсирида мажбур холда осмоний шариатларни барчасини муштарак душманига,махаллий муртадларга ва ўзини миллатини душманига қарши қиём қилса, хамда ўзини заифликка тортилган хамнавлар масаласини химоя қилса ёки фақат “атъамахум минжуъ ва аманахум мин ховф” бўлиш учун ахли қибла билан муттахид бўлса хам, барибир бу холатлар  зарарли  хисобланмайди, шунингдек насронийлар Умар ибни Хаттоб розиаллоху анхуни лашкари билан форсни ва румни фатх қилишда худди шу ўринларни таъминлаш учун муттахид бўлган эди.

Бизлар дастурларимизда мавжуд вазиятга ва кундалик эхтиёжларимизга  муносиб равишда фикримизни янгилаш ва қайта кўриб чиқишдан бошқа чорамиз йўқ, баъзи бир далилларга кўра исломий муборазадан ўзларини бир четга тортаётган кишиларни  шубхаларини йўқотиш ва  самарали  режалар орқали    мана бу муборазада қатнаштиришимиз керак ва мана бу умумий,асосий  жараёнда фаол холда қўлни-қўлга бериб харакат қилаётган  кишиларга нисбатан эса шаръий шева билан  муомала қилишимиз  лозим.

 Бизлар фақат ташқи секуляр босқинчи кофирларни ва муртадларни ва уларнинг тоғутий қолдиқларини  қувиб чиқариш учун мубораза қилиш ва жиход жараёнида ва аллохни шариатидаги қонунларни хукмрон  қилиш,хамда шўроларни вохид улил амр шўросига ва вохид умматга ва вохид жамоатга етгунимизгача такомуллашиш харакатида, бир хақиқий  мужохид ва мубориз билан айёр,маккор бир нотиқни ўртасидаги чегарани ва ислом билан ғайри исломни ўртасидаги чегарани ошкорроқ қилиб кўрсата  оламиз холос.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(67- قیسم)

 اَگر اَلله نِینگ مَنَه بُو وَعدَه سِینِی رُویابگه چِیقِیشِینِی هاحلَر اِیکَنمِیز وَ فَقِیرلِیکنِی، آچلِیکنِی، دُشمَننِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه حُکمران بوُلِیشِینِی دَوامِی بوُلِیشِیگه سَبَب بوُلَه دِیگن مَنَه بُو وَعدَه لَرنِی یَنَدَه کوُپراق مُددَتگه کِیچِیکِیشِینِی هاحلَه مَیدِیگن بوُلسَک، اَلله نِینگ نُصرَتِی وَ وَعدَه سِینِی رُویابگه چِیقِیشِی اوُچُون شَرائِطلَرنِی، اَسبابلَرنِی، زَمِینَه نِی مُهَیّا قِیلِیشِیمِیز کِیرَک.

شوُرا وَ وَحدَت بِیزلَرنِینگ آلدِینگه سَرِی حَرَکَتِیمِیزنِی وَ قُدرَتنِی کَسب قِیلِیشنِی اِیلک زَمِینَه سِینِی، اَلله نِی نُصرَتِینِینگ مُهِم اَسبابلَرِینِی، اَلله نِینگ وَعدَه لَرِینِی رُویابگه چِیقِیشِینِی زَمانَتچِیسِی حِسابلَه نِیشِینِی بِیلگه نِیمِیزدَن سوُنگ، مُؤمِنلَر اوُزلَرِینِی تار نَظَرلِی بوُلِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرمَسلِیکلَرِی کِیرَک، بَلکِی اَهلِی قِبلَه نِی هَمَّه سِینِی وَ سِکوُلارِیزم دِینِیگه مُخالِف بوُلگنلَرنِی هَمَّه سِینِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرگه مُخالِف بوُلگنلَرنِی هَمَّه سِینِی واحِد شوُرادَه بِیر جایگه جَملَب یِیرِیک کوُچ بِیلَن عُمُوم دُشمَنگه قَرشِی یِیرِیک جِهادنِی کِینگیتِیرِیشِیمِیز کِیرَک.

بُو یِیردَه اِیشارَه قِیلِینِیشِی لازِم بوُلگن نوُقطَه لَردَن بِیرِی شوُکِی، مُسُلمانلَردَن جوُدَه کوُپچِیلِیگِی اِیچکِی کافِرلَرگه، مُنافِقلَرگه اَلدَه نِیب قالگن بوُلِیشِی وَ فَقَط تاماشَه بِین بوُلِیب توُرِیشلَرِی موُمکِین، بِیزلَر اِمکان بارِیچَه اوُلَرنِی  « أَطْعَمَهُمْ مِنْجُوعٍوَآَمَنَهُمْ مِنْخَوْفٍ» اَطرافِیگه جَملَه گن حالدَه اوُزِیمِیز تامانگه تارتِیشِیمِیز لازِم وَ مَنَه بُو مُسُلمانلَر بِیلَن اوُزِیمِیزنِی جِبهَه مِیزنِی کِینگیتِیرِیشِیمِیز، هَمدَه بوُتوُن جَهان سِکوُلار باسقِینچِیلَرنِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی فَرمانِی آستِیدَگِی اَلدَنگن کوُچلَرنِی عِلاجِی بارِیچَه یَککَه لَه شِیمِیز کِیرَک وَ اوُلَرگه مُشتَرَک ضَربَه لَرنِی بِیرِیشِیمِیز لازِم.  مَنَه بُو حاضِرگِی پَیتدَگِی مُؤمِنلَرنِینگ سِتِراتِیگِیَه سِینِی، تَکتِیکَه سِینِی اَساسِی شِیوَه سِی حِسابلَه نَه دِی.

حَه، بِیزلَر اِینگ اَرزِیمَس اِمکانِیَتلَردَن هَم فایدَه لَه نِیشِیمِیز کِیرَک، حَتَّی بِیزلَر عُمَر اِبنِ خَطّابگه اوُحشَب اوُزِیمِیزنِی عَصرِیمِیزدَگِی آدَملَردَن اَجرَلگن لِیبِیرَل یا نِیآلِیبِیرَل دِیماکرَتلَرگه، کامُّونِیستلَرگه، دُشمَننِی اِیختِیارِیدَگِی قوُراللَنگن، اَمّا اوُزلَرِینِی اوُتمِیشدَگِی خَطالَرِیدَن پوُشَیمان بوُلگن وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُننِی، آدَملَرنِی، اوُزلَرِینِی نامُوسِینِی وَ وَطَنِینیی فایدَه سِیگه عُمُوم حَلق مُبارَزَه یوُلِینِی قَصد قِیلگن، هَمدَه مُسُلمانلَرنِی وَ اوُزلَرِینِی مُسُلمان مِللَتِینِی قوُللَب – قُوَّتلَب شوُ شَکلدَه اوُتمِیشدَگِی خَطالَرِینِی یوُوماقچِی بوُلَه یاتگن خِیانَتکار فِکرگه اِیگه بوُلگن خائِن وَ مُرتَدلَردَن فایدَه لَه نِیشِیمِیز لازِم.

اَلبَتَّه مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی بَعضِیسِی هَم دُنیاوِی مَنفَعَتلَرنِی کَسب قِیلِیش اوُچُون یاکِی اوُزلَرِینِینگ مِللَتِینِی یا باشقَه مُؤمِنلَرنِی یا بوُتوُن جَهان مُسُلمانلَرِینِی عُمُومِی فِکرلَرِی وَ باسِیمِی آستِیدَه، مِللَتلَرِینِینگ اِسلامِی جِهادِیگه تابِع بوُلِیشلَرِی مُومکِین، اوُنِی دَلِیلِی نِیمَه بوُلِیشِیدَن قَطعِی نَظَر مَنَه بُو کوُچلَرنِی بَرچَه سِینِی بوُتوُن جَهان باسقِینچِی سِکوُلار دُشمَنلَرگه وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرگه قَرشِی مُشتَرَک مُبارَزَه دَه کامِل اِیختِیاط بوُلگن حالدَه، واحِد مُتَّحِد شوُرانِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش کِیرَک وَ اَصلِی دُشمَنگه قَرشِی جَنگنِی مَرکَزلَشتِیرِیش لازِم، حوُددِی شوُنگه اوُحشَش رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَدِینَه دَگِی یَهُودِی وَ باشقَه قَبِیلَه لَر بِیلَن پَیمان توُزِیش وَ مُنافِقلَرنِی، سِکوُلارزَدَه لَرنِی باستِیرگن حالدَه اوُزلَرِیگه هَمراه قِیلِیش بِیلَن اَصلِی دُشمَننِی اوُستِیدَن غَلَبَه قاذانِیش اوُچُون مُتَّحِد، عُمُوم، اَصلِی دُشمَنگه دِققَتلَرِینِی جَملَب یِیرِیک دُشمَنگه قَرشِی یِیرِیک قُدرَتنِی مُهَیّا قِیلگنلَر.

اَگر بِیر کِیشِی اوُزِینِینگ اوُتمِیشدَگِی اَلله نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِی وَ اوُزِینِی سِیتَم کوُرگن مِللَتِی مَسَلَه سِی بوُیِیچَه قِیلگن خَطالَرِینِی توُغرِیلَه ماقچِی بوُلسَه، شُبهَه سِیز بُو یَحشِی اِیش وَ بِیز اوُنِی چِیرایلِی قَبوُل قِیلَه مِیز وَ اَگر بِیر کِیشِی حَتَّی اَگر عُمُومِی فِکرلَرنِی تَأثِیرِیدَه مَجبُور حالدَه آسمانِی شَرِیعَتلَرنِی بَرچَه سِینِی مُشتَرَک دُشمَنِیگه، مَحَلِّی مُرتَدلَرگه وَ اوُزِینِی مِللَتِینِی دُشمَنِیگه قَرشِی قِیام قِیلسَه، هَمدَه اوُزِینِی ضَعِیفلِیککَه تارتِیلگن هَمنَوعلَر مَسَلَه سِینِی حِمایَه قِیلسَه یاکِی فَقَط   « أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» بوُلِیش اوُچُون اَهلِی قِبلَه بِیلَن مُتَّحِد بُولسَه هَم، بَرِیبِیر بُو حالَتلَر ضَرَرلِی حِسابلَنمَیدِی، شوُنِینگدِیک نَصرانِیلَر عُمَر اِبنِ خَطّاب رَضِیَ الله عَنهُ نِی لَشکَرِی بِیلَن فارسنِی وَ روُمنِی فَتح قِیلِیشدَه حوُددِی شوُ اوُرِینلَرنِی تَأمِینلَش اوُچُون مُتَّحِد بوُلگن اِیدِی.

بِیزلَر دَستوُرلَرِیمِیزدَه مَوجُود وَضِیعیَتگه وَ کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیمِیزگه مُناسِب رَوِیشدَه فِکرِیمِیزنِی یَنگِیلَش وَ قَیتَه کوُرِیب چِیقِیشدَن باشقَه چارَه مِیز یوُق، بَعضِی بِیر دَلِیللَرگه کوُرَه اِسلامِی مُبارَزَه دَن اوُزلَرِینِی بِیر چِیتگه تارتَه یاتگن کِیشِیلَرنِی شُبهَه لَرِینِی یوُقاتِیش وَ ثَمَرَه لِی رِیجَه لَر آرقَه لِی مَنَه بُو مُبارَزَه دَه قَتنَشتِیرِیشِیمِیز کِیرَک وَ مَنَه بُو عُمُومِی، اَساسِی جَرَیاندَه فَعال حالدَه قوُلنِی – قوُلگه بِیرِیب حَرَکَت قِیلَه یاتگن کِیشِیلَرگه نِسبَتاً اِیسَه شَرعِی شِیوَه بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیشِیمِیز لازِم.

 بِیزلَر فَقَط تَشقِی سِکوُلار باسقِینچِی کافِرلَرنِی وَ مُرتَدلَرنِی وَ اوُلَرنِینگ طاغوُتِی قالدِیقلَرِینِی قوُوِیب چِیقَه رِیش اوُچُون مُبارَزَه قِیلِیش وَ جِهاد جَرَیانِیدَه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی حُکمران قِیلِیش، هَمدَه شوُرالَرنِی واحِد اوُلِی الاَمر شوُراسِیگه وَ واحِد اوُمَّتگه وَ واحِد جَماعَتگه یِیتگوُنِیمِیزگه چَه تَکاموُللَشِیش  حَرَکَتِیدَه، بِیر حَقِیقِی مُجاهِد وَ مُبارِز بِیلَن عَیّار، مَککار بِیر ناطِقنِی اوُرتَه سِیدَگِی چِیگه رَه نِی وَ اِسلام بِیلَن غَیرِی اِسلامنِی اوُرتَه سِیدَگِی چِیگه رَه نِی آشکارراق قِیلِیب کوُرسَه تَه آلَه مِیز خالاص.

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(67- قسمت)

اگر خواهان متحقق شدن این وعده ی الله هستیم، و اگر خواهان به تأخیر افتادن بیش از اندازه ی این وعده ها نیستیم که باعث دوام فقر و گرسنگی و تسلط دشمنان بر مسلمین می شود، باید شرایط، اسباب و پیش زمینه های تحقق این وعده و نصرت الله را فراهم  کنیم . 

زمانی که می دانیم شورا و وحدت ضامن حرکت ما به سمت جلو، و پیش زمینه ی کسب قدرت، و از اسبابهای مهم نصرت الله، و تحقق وعده های الله به حساب می آیند، دیگر مومنین نباید به خودشان اجازه بدهند که تنگ نظر باشند، بلکه باید تمام اهل قبله و تمام مخالفین دین سکولاریسم و تمام مخالفین مرتدین محلی را در شورای واحدی گرد هم جمع کنیم و با نیرویی عمده جهادی عمده را بر علیه دشمنان عمده گسترش بدهیم .

نکته ای که در اینجا لازم است به آن اشاره بشود این است که ممکن است افراد زیادی از مسلمین فریب کفار داخلی و منافقین را خورده باشند و تنها نظاره گر باشند، ما حتی الامکان باید سعی کنیم که اینا ن را حول و حوش « أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» به سمت خودمان بکشانیم، و با این مسلمین جبهه ی خودمان را گسترش بدهیم،ودربرابر، نیروهای فریب خورده و تحت فرمان اشغالگران سکولار جهانی و مرتدین محلی را حداكثر منفرد کنیم و ضربات مشتركي بر آنان وارد  کنیم.  اين است شيوه اساسي استراتژي و تاكتيك مؤمنين در حال حاضر.

بله، ما باید از ناچیز ترین امکانات هم استفاده کنیم، حتی ما می توانیم مثل عمر بن خطاب از خائنین و مرتدین عصر خودمان چون دموكراتهاي ليبرال يا نئوليبرال جدا از مردم، كمونيستها و خائنين مسلح و فكري كه در اختيار دشمن هستند، اما از خطاهاي سابق خود پشيمان شده اند و قصد دارند به نفع قانون شریعت الله و به نفع مردم و ناموس و وطن خود راه مبارزه مردمي را در پيش بگیرند، و از حق مسلم و قطعي ملت مسلمان خودشان پشتيباني كنند تا به این شکل جبران اشتباهات خودشان را بکنند، استفاده کنیم.

البته برخی از منافقین و سکولار زده هاهم ممکن است مجبور بشوند برای کسب منافع دنیوی و یا تحت فشار و تاثير افكار عمومي ملت خودشان و ديگر مؤمنين و يا مسلمين جهان به  جهاد اسلامی ملتشان ملحق بشوند، به هر حال علتش هرچه باشد باز ضرورت دارد که كليه ی اين نيروها را با درپیش گرفتن حذر کامل در مبارزه مشتركي عليه اين دشمن اشغالگر سکولار خارجی و مرتدین محلی تحت شورای واحدی متحد ساخت و جنگ را بر دشمن اصلی متمرکز کرد، همچنانکه رسول الله صلی الله علیه وسلم با بستن پیمانهائی با یهود مدینه و سایر قبایل و همراه کردن یا خنثی کردن منافقین و سکولار زده ها برای غلبه بر دشمن اصلی و تمرکز بر دشمن اصلی اتحادی فراگیر و قدرتی عمده علیه دشمن عمده فراهم کرد .

هر وقت كسي بخواهد خطاها و اشتباهات گذشته اش را دست كم در مورد مسئله قانون شریعت الله و ملت ستمديده خودش تصحيح كند بي ترديد امر خوبي است كه تنها می توانیم از آن استقبال کنیم، و هر وقت كسي حتي تحت تاثير افكار عمومي اجباراً ناگزير بشود عليه دشمن مشترک تمام شریعتهای آسمانی و مرتدین محلی و دشمن ملت خودش قیام کند، و از مسئله همنوعان به استضعاف كشيده خودش پشتيباني کند، و یا صرفا برای فراهم شدن «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» با اهل قبله متحد بشود باز در اينصورت هم به هيچ وجه زيان بخش نخواهد بود، همچنانکه نصرانیها با ارتش عمر بن خطاب رضی الله عنه در فتح فارس و روم  برای تأمین این موارد متحد شدند .

ما چاره ای نداریم جز اینکه در برنامه هایمان متناسب با وضع موجودمان و نیازهای روزمان تأمل و بازنگری کنیم، باید با برنامه ای سیتماتیک آنهائی را که به دلایلی از مبارزه اسلامي خودشان را كنار مي كشند با رفع شبهاتشان در اين مبارزه شركتشان بدهیم، و با آنهائی كه در اين جنبش عمومي و بنيادي دست روي دست مي گذارند فعالانه و به شیوه ای شرعی روبرو بشویم. ما تنها در جریان جهاد و مبارزه ی برای  بیرون راندن کفار اشغالگر سکولار خارجی و مرتدین و پس مانده های طاغوتی آنها، و در جریان تحکیم قانون شریعت الله و حرکت به سمت تکامل شوراها تا زمان رسیدن به شورای اولی الامر واحد و امت واحد و جماعت واحد است که می توانیم مرز بين يك مجاهد ومبارز واقعي ويك پندارباف حقه باز سخن سرا و مرز ميان اسلام و غير اسلام را آشکار تر کنیم.

در جريان جهاد و مبارزه واقعي است كه آشكار می شود چه كسي عليه دشمن قسم خورده خونخوار سکولار و اشغالگر خارجی و مرتدین محلی صادقانه مبارزه مي كند و چه كسي رختخواب را ترجيح مي دهد، و چه كسي از حقوق حقه ملت مسلمان خودش پشتيباني مي كند و به آن كمك مي كند و چه كسي به آن پشت کرده  است و در توهمات خودش چهار نعل یورتمه می رود.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(162- қисмат)

9-Ассаламу алайкум ахи. Ба ёд дорамки хамин уламойи мадхалийи оли саъуд таблиғ мекардандки толибон мушрик аст ва гумрох хастан ва ғейрих то мардумро аз онхо жудо кунанд ва хатто ба онхо кўмакхойи моддий хам накунанд ва хохони нобудийи он буданд ва мегуфтанд ин баравад хар чи биёяд бехтар аз ин аст. Аммо дидемки бадтар аз толибон омад дар мовриди иморати исломийи Моли хам хамин сиёсатро ба кор бурданд ва алъон хам боз дар баробари довла ва толибон ва Эрон ва соири иморатхойи исломий мисли қафқоз ва сумолий ва ғейрих хам хамин сиёсатро дар мохворахойишон ба кор мебаранд, ба назари шумо чигуна метавон ба ин мужриёни жанги равоний бархурд кард?

Бале, ин равиши амали ин гуруххо ва албатта равиши амали тамоми секуляристхо дар тули торих буда аст. Инон феълан фақат мегуянд ин набошад ва харгиз намегуянд чи бошад.

 Инро ками тўвзих бидихам бад нест: ибтидо бояд инро мутаважжих бишавемки тамоми ин хукуматхойики исм бурдид хукуматхойи бадили изтирорийи исломий хастандки қабли аз хукумати исломийи ала минхажин нубувват ба вужуд меоянд. Холати изтирор ва зарурат яъни набояд интизоримон бештар аз ин бошад ва бояд то бартараф шудани холати зарурат бо ин бадили изтирор сохт ва аз он истефода кард.

Холо ба унвони мисол замоники ин мужриёни жанги равонийи дастгохи оли саъуд ва амрико мегуянд ин костихо ва мафосид ва айбхо дар хукумати мазхабий вужуд дорад ва жавоб дода мешавад ин инхирофот дар хаммайи системхойи хукуматийи секуляр ва демокрасий хох хам вужуд дорад ва хатто дар мавориди бештарин инхирофот марбут ба ин хукуматхи секуляр ва демокрасий хох аст, фовран жавоб медиханд мо чикор дорем ба хукуматхо ва низомхойи дигар?

Холо мушкил дар жавоби инон нест, балки мушкил ин астки жойгузин ва бадили онхо хамин системи секуляристий ва демокрасийи фосид ва гандидайи астки бисёр бадтар аз ин низомийи мазхабий астки вужуд дорад. Ин хамон хуққайи онхост, ин хамон чишм бандий ва сехри онхост.

Барои хамин аст феълан бар ин тамаркуз мекунандки фақат ин набошад ва тўвзих намедихандки чи бошад? ва тўвзих намедихандки бар жойи ин жойгузин ва бадили онхо чист? Онхо мехоханд интури ба мардум бафахмонанд мухим ин астки ин низом биравад, холо хар чи бо жойиш биёяд аз ин бехтар аст. Ё мегуянд феълан ин аз бейн биравад баъдан мардум тасмим мегиранд чи мехоханд………

Яъни ба шумо сифориш мекунандки ин либос танитроки ками кўхна аст ва айбхойи дорад аммо дар хар хол баданитро пушонда ва намегузорад баданитро дигарон бибинанд ва то худуди ижоза намедихад сармо ва гармо руйит таъсир дошта бошад, дар биёвари ва бисузони, аммо ба ту намегуяндки ба жойи он чи чизи ба шумо медиханд, оё бадтар аз ин аст ё аслан хеччи ба ту намедиханд ва хаминжури лухт ва урён барои дарандахо мисли Ироқ ва Сурия ва Афғонистон ва Ливий ва ғейрих рахоят мекунанд. Инон ба шумо сифориш мекунанд ин сипаритро  биндоз дур ва таслим шу. Он вақт амрико ва новкарониш таклифитро ровшан мекунанд, ё мисли Ироқ ва Афғонистон ва Сурия ва Ливий ва Миср ва ғейрих тобеъи дини секуляризм ва демокрасий ва қонуни секуляристийи тўлид шудайи онон мешави ё бояд нобуд бишави ва рохи севуми барои шумо вужуд надорад.

Холо агар шумо аз ин мовжудоти мужрийи жанги равоний бипурсидки шумо дар баробари ин либоси пийнадорики аз ман мегирид чи чизи ба ман медихид ва бадили шумо барои ин хукуматхойи бадили изтирорийи исломий чист? Бидуни шак журъат намекунандки расман бигуянд мо қонуни дини секуляризм ва демокрасийи секуялистхоро мехохем хар чандки ошкоро аз тамоми куффори секуляри жахоний ва муртаддини секуляри махаллий хам дар баробари мужохидини шириатгаро ва хукуматхойи бидили изтирорийи исломий хам химоят мекунанд. Барои хамин мегуянд феълан либосхоитро дар биёварид ва ин либос кўхнаро бар биёварид ва лухт шавид ва онро бисузонид ва нобудиш кунид баъад мушаххас мешавад чи чизи ба ту медихем.

Бале, инон туро ба самти кори хул медиханд ва мехоханд туро баъди аз ин кор туро дар тангойи қарор бидихандки хозир бишави ба хар чизики онхо мехоханд рози бишави, яъни агар ба жойи ин либоси пийнадорики аз ту гирифтад гуни хам ба ту доданд мажбур бишавики барои пушондани худит аз он истефода куни ё даст ба аслаха базани ва онвақт бидуни сипар ба сурати фардий ё гурухий дар баробари қудрати муташаккил аз хукуматхойи мухталифи кофари жахоний ва муртаддини махаллий қарор бигиридки хеч умиди ба пирузий нахохи дошт.

Инхо мехоханд шуморо бо шубхотишон ва сехрхо ва чишмбандихойишон ба ин масир бикашонанд ва агар аз онхо бадил ва жойгузини айники доридро бихоханд бо ғовғосолорий ва хаёху бозорий ижоза намедиханд харфит ба жойи бирасад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(161- қисмат)

Рохи мусалмон шудан ё яхудий ва насроний ва мажус ва собеий шудан мушаххас аст, ин секуляристхо агар садхо сифати ахли исломро дар худишон жо дода бошанд модомики шаходатайн наёварданд ва тобеъи қавонини шариати аллох нашуданд ва вориди доирайи ислом нашуданд мусалмон шуморда намешаванд. Ахли китобки сифати бештари аз исломро дар худишон жо доданд аммо инон хам сирфан бо ин сифат, мусалмон махсуб намешаванд.

Холо мусалмони хам мумкин аст сифати нопасанди аз мушрикин ва секуляристхо ё ахли китоб ё мажус ва собеинро ба далоили дар худишон  ширк омизийро жо дода бошанд, ва ин шахсро аз он чохор филтер абур додем ва боз фосид ташхис дода шуд, уро такфир мекунем, ва ба чанин шахси мегуем муртад ва кофар шуда аст. Мо уро такфир мекунем на мушрик ва ғейрих. Диққат кунид дустон. Шахс ё мусалмон аст( хатто агар жузви мунофиқин хам боша) ё кофар аст. Ва мусалмоники аз ислом хориж мешавад кофар муртади аст. Дар инжо барои чандимин бор бояд арз кунамки шахс ё жузви жомеъайи муслимин аст ва ё жузви жомеъайи куффор аст ва новъи севуми вужуд надорад. Ва таркиби мусалмони мушрики ё мушрикини мунтасиб ба ислом мисли секуляристхойи мусалмон ё социалистхойи мусалмон ё коммунистхойи мусалмон ё демокрасийи исломий ва ғейрих наметавонад шаръий бошад.

Дар қуръон ва суннати сахих тамоми мушрикин кофаранд, ва хар жо аллох таоло исми мушрикинро оварда ононро машмули куффор карда аст. Замоники мегуйи мусалмони мушрик мисли ин астки бигуйи мусалмони кофар, ё мусалмони яхудий ё мусалмони мажус ё мусалмони насроний ва ғейрих. Такрори ин истелохоти ғейри шаръий дар вазъи мовжудики масоил ровшан шуданд, новъи масхара кардан ва ба бози гирифтани шуъури муслимин аст.

Ин бародарони хамки жохилона мегуянд: мусалмони жохил анжом дихандайи куфр қабли аз иқомайи хужжат мушрик аст ва баъди аз иқомайи хужжат кофар, ошкора доранд хукми ахли фитраро бар муслимин татбиқ медихандки, ин хам саргардоний ва иштибохи махз астки дар китоби узр ба жахл тўвзихиш додам.

Алъон суъол инжост, замоники аллох таоло яхуд ва насронийхо ва мажус ва собеийхоро аз мушрикин жудо карда ва барои мушрикин қавонини жудогонайиро таъйин карда аст, иддайи аз дустон бо чи истидлоли шаръий хаммайи онхоро мушрик медонанд? Баъад, бадтар аз хамма, чигуна бидуни хеч далили шаръий аз китоб ва суннат ва сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва аиммайи  арбаъа ва тобеъин ва хойрул қурун дучори ин иштибохи бузург мешавандки бо ижтиход ва таъвили дастайи аз уламойи ду се қуруни гузаштайи оли саъуд дастахойи аз ахли қибларо мушрик бидонанд?

Ин зулм, инхироф ва саргардонийи ошкори аст.

8-Еки аз сойтхойи яхудий эълом кард: 55 тан аз нирухойи низомий амрикоки аз соли 2003 дар жанги Ироқ барои куштори муслимин ширкат дошта ва дар ин кишвар кушта шуданд ду хувияти буданд яъни амрикоий- исроилий ( яхудий- масихий) пас чижури шумо мегуйид жанги мо бар алайхи яхудийхо масихийхо нест?

Хуб, дар инжо лозим аст ба чанд нукта ишора бишавад:

-Еки инки: чанд хазор нафар аз суннийзодахойи араб ва курд дар Ироқ дар рохи амрико кушта шуданд? Чанд хазор нафар шиъазода дар рохи амрико кушта шуданд?

-Дувум инки: гуфтид онон ду тобеъияти буданд, аз кужо фахмидики онон хамма яхудий буданд? Инон чи ба амрико мухожират карда бошанд чи сокини исроил бошанд дар ду кишвари секуляристий тобеъият доштандки дини секуляризм бо тамоми шохахойи коммунистий ва социал демокрасий ва отеистий ва либирал ва ғейрих хоким аст на мазхабики шумо тахти унвони яхудий масихий аз он исм бурдид. Албатта ба кор бурдани каламайи насроний ба жойи масихий муносибтар аст, чун куллиёт оники хаст иртибот ба саййидина Масих надорад.

-нуктайи охар инки: дар суратики шумо амрикоро ба иштибох кишвари насроний тасаввур кунид ва аз мазхаб ва дини ду тобеъиятихойи онжо таркиб бисозид бояд таркиботи насроний ханафий, насроний шофеъий, насроний моликий, насроний салафий, насроний шиъа, насроний мажусий ва даххо таркиби дигар бисози ва бар алайхи хаммайи ин мазохиб эъломи жанг кунидки фикр накунам наздик ба ақли солим бошад.

Рахбарият дасти амрико ва соири секуляристхост ва тамоми пейравони мазохиб танхо абзори дар дасти ин секуляристхо хастанд ва ин абзорхо иртиботи ба мазхабишон надоранд ва хисоби ин абзорхо бо мазохибишон ба куллий жудост.

(идома дорад……..)