وَاعْتَصِمُوا

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (3) (27 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(26- қисм)

Мўъминлар мана шундай қувватланиб ёрдам берилган ва вохид умматда вохид бошқарувга ва дастур вахдатига эргашган пайтларида, барча умматларни ва миллатларни ўртасида уларни шаъни, жойгохи юқорига кўтарилади: 

وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ (آل عمران/139)

Куфрга қарши курашда сустлашмангиз ва (ухуд жангидаги мағлубият сабабли) ғамгин бўлмангиз! Агар (хақиқий) иймон эгалари бўлсангизлар, сизлар устун бўлгувчидирсизлар.

Мана бу холатда, кофирларнинг мўъминларни устида хукмронлик қилмасликлари ва мана бу ёрдамлар, ғалаба ва хокимият ва бошқа умматларга нисбатан афзал бўлишлик “мусулмонлар” учун эмас, балки “мўъминлар” учундир, аллох таолонинг суннатларидан бири хам шу бўлганки, хамиша мўъминларни нопоклардан,мунофиқлар тўдасидан,мўъмин бўлмаганлардан ажратади:

  مَّا کَانَ اللّهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى مَا أَنتُمْ عَلَیْهِ حَتَّىَ یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ (آل عمران/179)

Аллох мўъминларни сизлар бўлган мана шу холатда ( яъни ким мўъмин-у, ким мунофиқлиги маълум бўлмаган холатда) ташлаб қўювчи эмас. Хали у ( ухудда мунофиқларни мўъминлардан ажратиб қўйгани каби) нопокни покдан ажратади.

 Мўъминларни мусулмонлардан ажратиш ,жудо қилиш учун белгиланган меъёр нима? Баъзиларни иддао қилишларича:

قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ (حجرات/14)

Аъробийлар: “иймон келтирдик”, дедилар. (Эй Мухаммад, уларга) айтинг: “сизлар иймон келтирганларингиз йўқ,лекин сизлар “бўйинсундик”,денглар,( чунки хали-хануз) иймон дилларингизга кирган эмасдир. Демак мусулмонларни орасидаги мўъминлар кимлар? 

  إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ   ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا  وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ  أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ (حجرات/15)‏

Хақиқий мўъминлар фақат аллох ва унинг пайғамбарига иймон келтириб, сўнгра ( хеч қандай) шак-шубха қилмаган ва молу-жонлари билан аллох йўлида курашган зотлардир. Ана ўшаларгина ( ўз иймонларида) содиқ бўлган зотлардир.

Мана бу сифатларга эга бўлмаган ва ахли жиход билан бир йўлда бўлмаган кишилар, ўзларини мўъмин деб иддао қиладиган бўлишса, улар ўзларини иддаоларида ростгўй эмаслар, аммо бу улар ўз сафларини мунофиқлар тўдасини,ёлғончиларни сафидан жудо қила олишмайди,дегани эмас, улар нима учун ўзларини мўъминларни доирасига киргиза олишмайди:

إِلاَّ الَّذِینَ  تَابُواْ  وَأَصْلَحُواْ  وَاعْتَصَمُواْ بِاللّهِ  لاَ تَتَّخِذُواْ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِینَ  وَأَخْلَصُواْ دِینَهُمْ لِلّهِ   فَأُوْلَئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ وَسَوْفَ یُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنِینَ أَجْراً عَظِیماً ‏(نساء/146)

Магар тавба қилиб ўзларини ўнглаган ва аллохга боғланиб,динларини аллох учун холис қилган зотлар – ана ўшаларгина мўъминлар билан бирга бўлурлар. Яқинда аллох  мўъминларга улуғ ажр ато этажак.

Мана бу холатда сизлар кофирларнинг мужохид мўъминларни устида харгиз хукмронлик қилмасликларини кўрасизлар, чунки улар вохид умматни,вохид жамоатни  қолибида бошқарув вахдати ва дастур вахдати билан аллох таоло улар хақида мархамат қилган кишилар жумласидан бўлишган:

 « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ» (صف/4)

Албатта аллох ўзининг йўлида гўё туташ бинолардек бир сафга тизилган холларида жиход қиладиган зотларни севар.

Аллох таоло харгиз ўзининг мўъмин дўстлари устида кофирларни хукмрон бўлишларига йўл қўймаган.

Демак ўзинг бир диққат қилчи сен  мусулмонларни қайси тоифасидан бўласан? Ўзингни мўъминлар табақасига олиб чиқишга қодир бўлдингми? Агар шундай бўлса, демак кўриб турганингдек мана шу исломий изтирорий бадал хукумат, кофирларни  бизларнинг  устимизда хукмронлик қилишларига рухсат бермаган ва “дорул исломни” ва динни, номусни, обрўни, молни ва  бизларни мавжудиятимизни мўъминлар сифатида  кофирлардан махсусан секуляр,босқинчи кофирлардан, уларнинг махаллий ,ўғри шерикларидан, ички мунофиқлар тўдасидан   мухофизат қилган, магар кўрмаяпсизларми?

 سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ 

  والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (3) ( 27 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(26- قیسم)

مُؤمِنلَر مَنَه شوُندَی قُوَّتلَه نِیب یاردَم بِیرِیلگن وَ واحِد اوُمَّتدَه واحِد باشقَه رُوگه  دَستوُر وَحدَتِیگه اِیرگشگن پَیتلَرِیدَه، بَرچَه اوُمَّتلَرنِی وَ مِللَتلَرنِی اوُرتَه سِیدَه اوُلَرنِی شَعنِی، جایگاهِی یُوقارِیگه کوُرتَرِیلَدِی:  وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ (آل عمران/139) کُفرگه قَرشِی کوُرَشدَه  سُوستلَشمَنگِیز وَ ( اُحُد جَنگِیدَگِی مَغلوُبِیَت سَبَبلِی) غَمگِین بُولمَنگِیز! اَگر (حَقِیقِی) اِیمان اِیگه لَرِی بُولسَنگِیزلَر، سِیزلَر اوُستوُن بُولگوُچِیدِیرسِیزلَر.

مَنَه بُو حالَتدَه، کافِرلَرنِینگ مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلمَسلِیکلَرِی وَ مَنَه بُو یاردَملَر،غَلَبَه وَ حاکِمِیَت وَ باشقَه اوُمَّتلَرگه نِسبَتاً اَفضَل بُولِیشلِیک “مُسُلمانلَر” اوُچُون اِیمَس، بَلکِی “مُؤمِنلَر” اوُچُوندِیر، اَلله تَعالَی نِینگ سُنَّتلَرِیدَن بِیرِی شوُ بوُلگنکِی،هَمِیشَه مُؤمِنلَرنِی ناپاکلَردَن، مُنافِقلَر توُدَه سِیدَن، مُؤمِن بوُلمَگنلَردَن اَجرَتَدِی:   مَّا کَانَ اللّهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى مَا أَنتُمْ عَلَیْهِ حَتَّىَ یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ (آل عمران/179)  اَلله مُؤمِنلَرنِی سِیزلَر بُولگن مَنَه بُو حالَتدَه ( یَعنِی کِیم مُؤمِن- اوُ، کِیم مُنافِقلِیگِی مَعلوُم بُولمَگن حالَتدَه) تَشلَب قوُیُوچِی اِیمَس. هَلِی اوُ ( اُحُددَه مُنافِقلَرنِی مُؤمِنلَردَن اَجرَتِیب قوُیگنِی کَبِی) ناپاکنِی پاکدَن اَجرَتَدِی.

مُؤمِنلَرنِی مُسُلمانلَردَن اَجرَتِیش، جُودا قِیلِیش اوُچُون بِیلگِیلَنگن مِعیار نِیمَه؟ بَعضِیلَرنِی اِدَّعا قِیلِیشلَرِیچَه:  قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ (حجرات/14) اَعرابِیلَر: “اِیمان کِیلتِیردِیک”، دِیدِیلَر. (اِی مُحَمَّد، اوُلَرگه) اَیتِینگ: “سِیزلَر اِیمان کِیلتِیرگنلَرِینگِیز یُوق، لِیکِن سِیزلَر “بوُیِینسُوندِیک، دِینگلَر، ( چُونکِی هَلِی- هَنوُز) اِیمان دِیللَرِینگِیزگه کِیرگن اِیمَسدِیر. دِیمَک مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَگِی مُؤمِنلَر کِیملَر؟  إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ   ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا  وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ  أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ (حجرات/15)‏  حَقِیقِی مُؤمِنلَر فَقَط اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه اِیمان کِیلتِیرِیب، سوُنگرَه ( هِیچ قَندَی) شَک – شُبهَه قِیلمَگن وَ مالوُ- جانلَرِی بِیلَن اَلله یُولِیدَه کوُرَشگن ذاتلَردِیر. اَنَه اوُشَه لَرگِینَه ( اوُز اِیمانلَرِیدَه) صادِق بوُلگن ذاتلَردِیر.

 مَنَه بُو صِیفَتلَرگه اِیگه بُولمَگن وَ اَهلِی جِهاد بِیلَن بِیر یُولدَه بُولمَگن کِیشِیلَر، اوُزلَرِینِی مُؤمِن دِیب اِدَّعا قِیلَدِیگن بُولِیشسَه، اوُلَر اوُزلَرِینِی اِدَّعالَرِیدَه راستگوُی اِیمَسلَر، اَمّا بُو اوُلَر اوُز صَفلَرِینِی مُنافِقلَر توُدَه سِینِی، یالغانچِیلَرنِی صَفِیدَن جُودا قِیلَه آلِیشمَیدِی، دِیگنِی اِیمَس، اوُلَر نِیمَه اوُچُون اوُزلَرِینِی مُؤمِنلَرنِی دائِرَه سِیگه کِیرگِیزَه آلِیشمَیدِی:  إِلاَّ الَّذِینَ  تَابُواْ  وَأَصْلَحُواْ  وَاعْتَصَمُواْ بِاللّهِ  لاَ تَتَّخِذُواْ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِینَ  وَأَخْلَصُواْ دِینَهُمْ لِلّهِ   فَأُوْلَئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ وَسَوْفَ یُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنِینَ أَجْراً عَظِیماً ‏(نساء/146) مَگر تَوبَه قِیلِیب اوُزلَرِینِی اوُنگلَه گن وَ اَلله گه باغلَه نِیب، دِینلَرِینِی اَلله اوُچوُن خالِص قِیلگن ذاتلَر – اَنَه اوُشَه لَرگِینَه مُؤمِنلَر بِیلَن بِیرگه بُولوُرلَر. یَقِیندَه اَلله مُؤمِنلَرگه اوُلوُغ اَجر عَطا اِیتَه جَک.

مَنَه بُو حالَتدَه سِیزلَر کافِرلَرنِینگ مُجاهِد مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَه هَرگِیز حُکمرانلِیگ قِیلمَسلِیکلَرِینِی کوُرَه سِیزلَر، چُونکِی اوُلَر واحِد اوُمَّتنِی، واحِد  جَماعَتنِی قالِیبِیدَه باشقَرُو وَحدَتِی وَ دَستُور وَحدَتِی بِیلَن اَلله تَعالَی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلگن کِیشِی جُملَه سِیدَن بُولِیشگن: « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ» (صف/4) اَلبَتَّه اَلله اوُزِینِینگ یُولِیدَه گوُیا توُتَش بِینالَردِیک بِیر صَفگه تِیزِیلگن حاللَرِیدَه جِهاد قِیلَه دِیگن ذاتلَرنِی سِیوَر.

اَلله تَعالَی هَرگِیز اوُزِینِینگ مُؤمِن دوُستلَرِی اوُستِیدَه کافِرلَرنِی حُکمران بُولِیشلَرِیگه یُول قویُمَگن.

دِیمَک اوُزِینگ بِیر دِققَت قِیلچِی سِین مُسُلمانلَرنِی قَیسِی طائِفَه سِیدَن بُولَه سَن؟ اوُزِینگنِی مُؤمِنلَر طَبَقَه سِیگه آلِیب چِیقِیشگه قادِر بُولدِینگمِی؟ اَگر شوُندَی بوُلسَه، دِیمَک کوُرِیب توُرگنِینگدِیک مَنَه بُو اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت، کافِرلَرنِی بِیزلَرنِینگ اوُستِیمِیزدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرمَگن وَ “دارُ الاِسلامنِی” وَ دِیننِی، نامُوسنِی، آبرُونِی،مالنِی وَ بِیزلَرنِی مَوجُودِیَتِیمِیزنِی مُؤمِنلَر صِیفَتِیدَه کافِرلَردَن مَخصُوصاً سِکوُلار، باسقِینچِی کافِرلَردَن، اوُلَرنِینگ مَحَلِّی، اوُغرِی شِیرِیکلَرِیدَن، اِیچکِی مُنافِقلَر توُدَه سِیدَن مُخافِظَت قِیلگن، مَگر کوُرمَیَپسِیزلَرمِی؟  

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ 

  والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (3) (قسمت 27)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (26- قسمت)

زمانی که مومنین اینگونه یاری و تقویت می شوند و در امتی واحد تابع وحدت فرماندهی و وحدت دستور می شوند در میان تمام امتها و ملل دیگر دارای شان و جایگاه والا و برتری خواهند بود: وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ (آل عمران/139) و ( از جهاد در راه خدا به سبب آنچه بر سرتان می‌آید) سست و زبون نشوید و (برای کشتگانتان) غمگین و افسرده نگردید، و شما برتر هستید اگر مؤمن باشید.‏

 در این صورت این عدم تسلط و غلبه ی کفار بر مومنین و این یاری و پیروزی و حاکمیت و برتری بر سایر امم برای «مومنین» است نه برای «مسلمین» و یکی از سنتهای الله تعالی هم این بوده است که همیشه مومنین را از ناپاکها و دارودسته ی منافقین و غیر مومنین جدا کرده است: مَّا کَانَ اللّهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى مَا أَنتُمْ عَلَیْهِ حَتَّىَ یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ (آل عمران/179) (ای مؤمنان ! سنّت) خدا بر این نبوده است که مؤمنان را به همان صورتی که شما هستید ( و مؤمنین با ناپاکان و گروه منافقین مخلوط شده اند و جدا نشده اند) به حال خود واگذارد . بلکه خداوند ناپاک را از پاک جدا می‌ کند.

این محک برای جدا کردن مومنین از مسلمین چیست؟ کسانی هستند که ادعا می کنند: قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ (حجرات/14) عربها می‌گویند : ایمان آورده‌ایم . بگو : شما ایمان نیاورده‌اید، بلکه بگوئید: تسلیم و مسلمان شده‌ایم . چرا که ایمان هنوز به دلهایتان راه نیافته است . پس این مومنین میان مسلمین چه کسانی هستند؟ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ «مؤمنان تنها کسانیند که» : آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ «1- به خدا و پیغمبرش ایمان آورده‌اند ،»  ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا «2- سپس هرگز شکّ و تردیدی به خود راه نداده‌اند،» وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ « 3- و با مال و جان خویش در راه خدا به جهاد برخاسته‌اند». أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ (حجرات/15)‏ آنان راستگو هستند.

کسی که این صفات را نداشته باشد و هم مسیر با اهل جهاد نباشد اما ادعای مومن بودن داشته باشد در ادعای خودش راستگو نیست اما به این معنی نیست که نمی تواند صف خودش را از صف دارودسته ی منافقین و دروغ گویان جدا کند، چرا می تواند خودش را وارد دایره ی مومنین کند با :   إِلاَّ الَّذِینَ ‏«مگر کسانی ( از گروه منافقین) که» : تَابُواْ « 1- توبه کنند و برگردند» وَأَصْلَحُواْ « 2- و به اصلاح بپردازند (یعنی تنها با توبه اینها پاک نمی شوند در حالی که کفارآشکار با توبه پاک می شوند بلکه اینها باید به اصلاح تخریباتی بپردازند که در جنگ روانی علیه مومنین انجام داده اند)» وَاعْتَصَمُواْ بِاللّهِ «  3- و به خدا متوسّل شوند و (لاَ تَتَّخِذُواْ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِینَ / 4- کافران را به جای مؤمنان به سرپرستی نگیرید)» وَأَخْلَصُواْ دِینَهُمْ لِلّهِ « 5- و دین خویش را خالصانه از آن خدا کنند (آن «4 معنی و مفهوم» دین را تنها به دین الله بدهند) » فَأُوْلَئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ وَسَوْفَ یُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنِینَ أَجْراً عَظِیماً ‏(نساء/146) پس آنان از زمره مؤمنان خواهند بود و خداوند به مؤمنان پاداش بزرگ خواهد داد .‏

 در این صورت شما هرگز نخواهید دید که کفار بر چنین مومنین مجاهدی تسلط پیدا کنند که در قالب امتی واحد و جماعتی واحد با وحدت فرماندهی و وحدت دستور مشمول کسانی شده اند که الله تعالی در موردشان می فرماید: « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ» (صف/4) به درستی که الله کسانی را دوست می‌دارد که در راه او متحد و یکپارچه در خط و صف واحدی جنگ مسلحانه می کنند، انگار دیوار سربی بزرگی هستند.‏

الله تعالی هرگز راهی برای تسلط کفار بر این دوستان مومنش قرار نداده است.

پس ببین در کدام طیف از مسلمین هستی ؟آیا توانسته ای خودت را به طبقه ی مومنین ارتقاء دهی؟ اگر چنین است پس می بینی که همین حکومت بدیل اضطراری اسلامی است که اجازه نداده است کفار بر ما تسلط پیدا کنند و از «دارالاسلام» و دین و ناموس و آبرو و مال و موجودیت ما به عنوان مومنین  در برابر کفار و بخصوص کفار سکولار و اشغالگر و دزد جهانی و شرکای سکولار محلی آنها و دارودسته ی منافقین داخلی محافظت می کند، مگر نمی بینید؟

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ 

  والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته[D1]

Асл ва стротежийи тўвхид ва даъват (2) ( бахши 13)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(10- қисмат)

Замоники Абу Бакр сиддиқ қасди хижрат ба хабаша дошт аммо тавассути “ибни Дағина” ки бузург марди қабилайи қорра мовриди химоят ва панохандагий қарор мегирад, қурайшийхо гуфтанд: ба Абу Бакр бигу дар манзили худ маросими мазхабияшро бажой оварад ва намозишро бихонад то мужиби гумрох шудани фарзандонимон нашавад. Аммо Абу Бакр дар пушти хонаш макони сохтки онжо намоз бихонад ва дар онжо бо садойи боланд қуръонро тиловат мекард ва дигарон садойи қуръони уро мешаниданд ба хамин  далил мушрикони Макка аз ин жараён харросон шуданд ва ибни Дағинаро фаро хонданд  ва ба у гуфтанд мо панохандагийи Абу Бакрро ба шарти пазирофтемки дар манзили худ ибодат кунад. Аммо у аз ин хад гузашта ва дар пушти хона масжиди сохта ва намоз ва қуръон хонданро ошкор карда аст ва метарсем занон ва кудаконимонро гумрох кунад.

Абу Бакр ба “ибни Дағина” гуфт: ман харгиз аз кори худ даст барнамедорам ва хаққи панохандагийро ба шумо мустарид менамоям ва ба панохандагийи худованд рози хастам.  ^[1]

Дар он замон сарфи хўндани қуръон дар маконхойи умумий хукми даъватро дошт, чун арабхо ба содагий қуръонро мефахмиданд ба хамин далил ин кори Абу Бакр хукми даъват дошт ба хамин далил секуляристхойи қурайш панохандагийи Абу Бакрро мехостанд танхо ба ибодат дар макони махдуд кунандки ба дигарон нарасад, “ибни Дағина” тавоноийи химоят аз озодийи даъват ва “амал” ро надошт, пас Абу Бакрро дар миёни еки ду рохи ақидатий мухайяр кард ё аз озодийи даъват ва “амал” сарфи назар кунад ва дар сояйи химояти у  дар манзили худ ба ибодати хувиш бипардозад ва бо озодий зиндагий кунад ё масулияти даъват ва “амали” ошкорро мутахаммил шавад ва аз зери химояти у берун ояд. Абу Бакр рохи дувумро интихоб кард ва балойи рох даъват ва “амал” дар рохи худоро бар амният ва озодийи ибодат дар манзил таржих дод.

Ин панохандагий аз панохандагийи Абу Толиб пойинтар буд. Чироки панохандагийи Аби Толиб мабний бар озодийи даъват ва озодийи “амал” буд. Ба хамин далил Абу Бакр панохандагийки тейи он натавонад ба қавонини шариати аллох даъват ва “амал” кунадро пас мезанад ва авоқиби ноши аз пас задани ин панохандагийро бехтар аз кинор находани даъват ва “амал” ба бахши аз қонуни шариати аллох медонад.

Муслимин хатто агар чун Саъад ибни Аби Ваққос розиаллоху анху қудрати доштанд ижоза намедоданд секуляристхо хатто намоз ва ибодати онхоро тамасхара кунанд чи расид ба инки дар анжоми хукми шаръий мумониъати ба амал оваранд, ва касони чун Усмон   ^[2]

ибни Мазъун хамки панохандагийи мушрикинро рад карда буд бо мухолифин даргир мешавад ва ба зад ва хурд пардохт то хаддики суратиш кабуд мешавад. Ва Умар ибни Хаттоб хам дар муқобили ^[3]

ришханди кофарон тавони тахаммул надошт ва бо онон ба зад ва хурд пардохт ва то ғуруби офтоб бо онон даргир буд. .^[4]

Иддайи аз ин мўъминин бар халофи Сумайя ва Аммор ва Ёсир ва Билол ва …… ахли даъват буданд ва дар миёни мардум ба бо қироати қуръон ба ислом даъват медоданд ва бо онки медонистандки танхо хастанд ва мумкин аст садамоти жиддийи жисмий хам ба онхо ворид шавад, жихати шикастани убухат ва шавкати душманон бо онон даргир мешуданд ва авоқиби ин даргирийро нез мепазирофтанд.

(идома дорад…….)

---

[1] مختصر السیره، ص 88-78

[2] عبد السلام هارون ، تهذيب سيرة ابن هشام ، قاهره ، مکتبه السنه ، ۱۴۰۸ ص 57 

[3]ابن هشام، سیره النبویه، ج 2، ص 9-10

[4]مبارکفوری، خورشید نبوت، ص 120، از ابن جوزی

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (3) (27 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(25- қисм)  

Хақиқатда эса учталик кучга тақсимланиш ва истиқлолга эга бўлишни оқибатида уларни орасида “зиддият” ижод бўлади ва назарий ва теорик жихатдан хам уларни уччовини ўртасини бирлаштириб турадиган қудратли кучга эхтиёж бор. Энди баъзилар мана бу “зиддиятни” бартараф қиладиган  сиёсатчи, бирлаштирувчи,нозирни  исмини сенаторлар мажлиси ё сено мажлиси ва бошқа деб қўйган, дорул исломдаги мўъминлар хам уни исмини улил амр шўросини намояндаси  сифатида   “рахбар, халифа, имом” деб  қўйишган.

 Аммо гурухлар кофирларни рози қилиш учун албатта бизлар демократ, жумхурият тарафдоримиз ва……..плуролизмни хизбий системасини,кўпайишни қабул қиламиз,дейишади ва англия маликаси  ва белгия салтанати, бруний, комбуж,донмарк, малайзия, марокаш, галландия, нарвегия, уммон, арабистон, испания, швеция, тайланд, ватиканга ўхшаган моделларини пиёда қилиш билан мана бу “хоким”нинг  дорул исломни рахбарлигидан олиб уни “томошабин” қилишмоқчи бўлишади ва “хокимни” бир четга суриб қўйиш орқали “бошқарув ва дастур бериш” хаққини бошқаларга олиб бермоқчи бўлишади, дорул исломларда мана бу бошқалар “тафарруқ ва бағий ахли” ёки “ички пинхон кофирлар” ва мунофиқлар тўдаси бўлишади,мана бу кимсалар ёки ғайри мустақим равиш билан ошкор “олтиталик кофирларни” мақсадлари бўйича дорул исломни бузиш ва унга зарба уриш билан фаолият олиб боришади, ёки ошкор “олтиталик кофирларнинг” дастурларини мустақим равишда олиб борувчилари бўлишган. Хар қандай холатда хам кўриб турганимиздек, мўъмин киши бўлиб хам дорул исломни энг юқори мақомидаги масъул,исломий услубларни ўрнига  ғайри шаръий услубларни қабул қилишни кетидан ва фақатгина кофирларни розилигини  топиш билан  чегараланиб қолади ёки амалда бир четга суриб қўйилади.

 Бу ерда хушёр бўлиш ва дорул исломни ички ва ташқи алоқаларига хоким бўлган асосий усулларни тахдид қилиш, заифлаштириш хатарига дучор бўлишига рухсат бермаслик мўъминларни вазифаси хисобланади. Яъни умумий маънода айтганда мусулмонларни  эмас мўъминларни вазифасидир.

  Аслда ва нафий сабилни қоидасида жуда хам майда ва мухим нуқта бор бўлиб, агар уни назарга олинмайдиган бўлса, шахсни шубхага,адашишга дучор қилиши мумкин. Аллох таоло мархамат қиладики:

«وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141)

Ва алло харгиз кофирлар учун мўъминлар устига йўл бермагай.

( аллох таоло то абад кофирларнинг мўъминлар устида хукмронлик қилишларига рухсат бермади, аллох таоло кофирлар мўъминларнинг устида хукмронлик қилишлари учун йўл қўйиб бермади,аллох харгиз кофирлар учун мўъминларни устида хукмронлик йўлига рухсат бермади.)

Шунингдек арз қилинганидек “лан” нафий одатларидан хисобланади ва музориъ феълини бошида келади ва уни маъносини келажакда нафий қилишга айлантиради, яъни бу иш келажакда харгиз амалга ошмайди. Аммо баъзиларни айтишича: кофирларнинг мусулмонларни устида хукмронлик қилаётганини кўриб турибмиз, буни далили нимада?

Агар оятга яхшилаб диққат қилсак жавобни жуда хам содда эканини тушуниб оламиз, аллох таоло мархамат қилганидек кофирларнинг “мўъминларни” устида хукмронлик қилишлари учун йўл мавжуд эмас, яъни “мусулмонларни” устида дейилмаган; мана бу иккисини ўртасида катта фарқ бор. Агар “мусулмонлар” ўзларини “мўъминлар” даражасига кўтаришса аллох таоло уларга ёрдам беради, мана бу бутун тарих давомидаги аллох таолонинг мўъминлар хақидаги суннати бўлган:

 كَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ (روم/47)

Ва иймон келтирган зотларни ғолиб қилиш бизнинг зиммамизда хақ бўлган.

Мана бу аллохни нусрати ва ёрдами муваффақият абзорларини асосий қисми хисобланади, мана буни кетидан аллох таоло томонидан ёрдам берилган шу “мўъминлар” бир-бирларига ёрдам беришга сабаб бўлишади. Аллох таоло мархамат қиладики:

هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ (انفال/62)

У сизлар ўз ёрдами ва мўъминлар билан қувватлантирган ва уларнинг (мўъминларнинг) дилларини бирлаштирган зотдир. Мана бу ерда умумий маънодаги  қувватланишни,химоя қилинишни омили мусулмонлар эмас, балки  мўъминлардир; шу сабабли хам аллох таоло мархамат қиладики: 

 یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ‏(انفال/64)

Эй пайғамбар, сизга ва сизга эргашган мўъминларга аллохнинг ўзи кифоядир.

(давоми бор……..)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (3) ( 27 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(25- قیسم)

حَقِیقَتدَه اِیسَه اوُچتَه لِیک کوُچگه تَقسِیملَه نِیش وَ اِستِقلالگه اِیگه بوُلِیشنِی عاقِبَتِیدَه اوُلَرنِی آرَسِیدَه “زِدِّیَت” اِیجاد بُولَدِی وَ نَظَرِی وَ تِیآرِیک جِهَتدَن هَم اوُلَرنِی اوُچچاوِینِی اوُرتَه سِینِی بِیرلَشتِیرِیب تُورَدِیگن قُدرَتلِی کوُچگه اِیختِیاج بار. اِیندِی بَعضِیلَر مَنَه بُو “زِدِّیَتنِی” بَرطَرَف قِیلَدِیگن سِیاسَتچِی، بِیرلَشتِیرُوچِی، ناظِرنِی اِسمِینِی سِینَتارلَر مَجلِیسِی یا سِینا مَجلِیسِی وَ باشقَه دِیب قوُیگن، دارُ الاِسلامدَگِی مُؤمِنلَر هَم اوُنِی اِسمِینِی اوُلِی الاَمر شُوراسِینِی نَمایَندَه سِی صِیفَتِیدَه “رَهبَر، خَلِیفَه، اِمام” دِیب قوُیِیشگن.

اَمّا گوُرُوه لَر کافِرلَرنِی راضِی قِیلِیش اوُچُون اَلبَتَّه بِیزلَر دِیماکرَت، جُمهُورِیَت طَرَفدارِیمِیز وَ ……پلوُرالِیزمنِی حِزبِی سِیستِیمَه سِینِی، کوُپَه یِیشنِی قَبُول قِیلَه مِیز، دِییِیشَدِی وَ اَنگلِیَه مَلِیکَه سِی وَ بِیلگِیَه سَلطَنَتِی، برُونِی، کامبُوج، دانمَرک، مَلَیزِیَه، مَراکَش، گللَندِییَه، ناروِیگِییَه ، عُمّان، عَرَبِستان، اِیسپَه نِییَه، شوِیسِیَه، تایلَند، وَطِیکَنگه اوُحشَگن مادِیللَرِینِی پِیادَه قِیلِیش بِیلَن مَنَه بُو “حاکِم”نِینگ دارُ الاِسلامنِی رَهبَرلِیگِیدَن آلِیب اوُنِی “تاماشَه بِین” قِیلِیشماقچِی بُولِیشَدِی وَ “حاکِمنِی” بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیش آرقَلِی “باشقَرُو وَ دَستُور بِیرِیش” حَققِینِی باشقَه لَرگه آلِیب بِیرماقچِی بوُلِیشَدِی، دارُ الاِسلاملَردَه مَنَه بوُ باشقَه لَر “تَفَرُّق وَ بَغِی اَهلِی” یاکِی “اِیچکِی پِینهان کافِرلَر” وَ مُنافِقلَر توُدَه سِی بوُلِیشَدِی، مَنَه بُو کِیمسَه لَر یاکِی غَیرِی مُستَقِیم رَوِیش بِیلَن آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرنِی” مَقصَدلَرِی بُویِیچَه دارُ الاِسلامنِی بوُزِیش وَ اوُنگه ضَربَه اوُرِیش بِیلَن فَعالِیَت آلِیب بارِیشَدِی یاکِی آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرنِینگ” دَستوُرلَرِینِی مُستَقِیم رَوِیشدَه آلِیب بارُوچِیلَرِی بوُلِیشگن. هَر قَندَی حالَتدَه هَم کوُرِیب توُرگنِیمِیزدِیک، مُؤمِن کِیشِی بوُلِیب هَم دارُ الاِسلامنِی اِینگ یُوقارِی مَقامِیدَگِی مَسئوُل، اِسلامِی اوُصلوُبلَرنِی اوُرنِیگه غَیرِی شَرعِی اوُصلوُبلَرنِی قَبوُل قِیلِیشنِی کِیتِیدَن وَ فَقَطگِینَه کافِرلَرنِی راضِیلِیگِینِی تاپِیش بِیلَن چِیگرَه لَه نِیب قالَدِی یاکِی عَمَلدَه بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیِیلَدِی.

بُو یِیردَه خوُشیار بُولِیش وَ دارُ الاِسلامنِی اِیچکِی وَ تَشقِی عَلاقَه لَرِیگه حاکِم بُولگن اَساسِی اُوصُوللَرنِی تَحدِید قِیلِیش، ضَعِیفلَشتِیرِیش خَطَرِیگه دوُچار بُولِیشِیگه رُحصَت بِیرمَسلِیک مُؤمِنلَرنِی وَظِیفَه سِی حِسابلَنَدِی . یَعنِی عُمُومِی مَعنادَه اَیتگندَه مُسُلمانلَرنِی اِیمَس مُؤمِنلَرنِی وَظِیفَه سِیدِیر.

اَصلدَه وَ نَفِی سَبِیلنِی قائِدَه سِیدَه جُودَه هَم مَیدَه وَ مُهِم نوُقطَه بار بُولِیب، اَگر اوُنِی نَظَرگه آلِینمَیدِیگن بُولسَه، شُخصنِی شُبهَه گه، اَدَشِیشگه دوُچار قِیلِیشِی موُمکِین. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141) وَ اَلله هَرگِیز کافِرلَر اوُچُون مُؤمِنلَر اوُستِیگه یُول بِیرمَگی.  ( اَلله تَعالَی تا اَبَد کافِرلَرنِینگ مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرمَدِی ، اَلله تَعالَی کافِرلَر مُؤمِنلَرنِینگ اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِی اوُچُون یُول قوُیِیب بِیرمَدِی، اَلله هَرگِیز کافِرلَر اوُچُون مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک یُولِیگه رُحصَت بِیرمَدِی.)

شوُنِینگدِیک عَرض قِیلِینگنِیدِیک “لَن” نَفِی عادَتلَرِیدَن حِسابلَنَدِی وَ مُضارِع فِعلِینِی باشِیدَه کِیلَدِی وَ اوُنِی مَعناسِینِی کِیلَه جَکدَه نَفِی قِیلِیشگه اَیلَنتِیرَدِی، یَعنِی بُو اِیش کِیلَه جَکدَه هَرگِیز عَمَلگه آشمَیدِی. اَمّا بَعضِیلَرنِی اَیتِیشِیچَه: کافِرلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلَیاتگنِینِی کوُرِیب توُرِیبمِیز، بُونِی دَلِیلِی نِیمَه دَه؟   

اَگر آیَتگه یَحشِیلَب دِققَت قِیلسَک جَوابنِی جُودَه هَم ساددَه اِیکَنِینِی توُشوُنِیب آلَه مِیز، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلگنِیدِیک کافِرلَرنِینگ “مُؤمِنلَرنِی” اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِی اوُچُون یُول مَوجُود اِیمَس، یَعنِی “مُسُلمانلَرنِی” اوُستِیدَه دِییِیلمَه گن؛ مَنَه بُو اِیککِیسِینِی اوُرتَه سِیدَه کَتتَه فَرق بار. اَگر “مُسُلمانلَر” اوُزلَرِینِی “مُؤمِنلَر” دَرَجَه سِیگه کوُتَه رِیشسَه اَلله تَعالَی اوُلَرگه یاردَم بِیرَدِی، مَنَه بُو بوُتوُن تَرِیخ دَوامِیدَگِی اَلله تَعالَی نِینگ مُؤمِنلَر حَقِیدَگِی سُنَّتِی بُولگن:  كَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ (روم/47) وَ اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَرنِی غالِب قِیلِیش بِیزنِینگ زِمَّه مِیزدَه حَق بوُلگن.

مَنَه بُو اَلله نِی نُصرَتِی وَ یاردَمِی مَوَفَّقِیَت اَبزارلَرِینِی اَساسِی قِیسمِی حِسابلَنَدِی، مَنَه بُونِی کِیتِیدَن اَلله تَعالَی تامانِیدَن یاردَم بِیرِیلگن شُو “مُؤمِنلَر” بِیر- بِیرلَرِیگه یاردَم بِیرِیشگه سَبَب بُولِیشَدِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ (انفال/62) اوُ سِیزلَر اوُز یاردَمِی وَ مُؤمِنلَر بِیلَن قُوَّتلَنتِیرگن وَ اوُلَرنِینگ (مُؤمِنلَرنِینگ) دِیللَرِینِی بِیرلَشتِیرگن ذاتدِیر. مَنَه بُو یِیردَه عُمُومِی مَعنادَگِی قُوَّتلَه نِیشنِی، حِمایَه قِیلِینِیشنِی عامِلِی مُسُلمانلَر اِیمَس، بَلکِی مُؤمِنلَردِیر؛ شُو سَبَبلِی هَم اَلله تَعالَی مَرَحَمَت قِیلَدِیکِی:  یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ‏(انفال/64) اِی پَیغَمبَر، سِیزگه  وَ سِیزگه اِیرگشگن مُؤمِنلَرگه اَلله نِینگ اوُزِی کِفایَه دِیر.

(دوامی بار…….)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (3) (قسمت 27)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (25- قسمت)

در واقع  تفکیک این سه قوه و داشتن استقلال باعث ایجاد «تزاحم» در میان آنها می شود و از جنبه نظری و تئوریک هم نیاز به وجود مرکزی هماهنگ کننده مقتدر در بالای هرم احساس می شود. حالا عده ای اسم این مرکز سیاست گذار و هماهنگ کننده و ناظری که «تزاحم»ها را نیز برطرف می کند را گذاشته اند مجلس سناتورها یا مجلس سنا و غیره و مومنین در دارالاسلام هم اسمش را گذاشته اند «رهبر و خلیفه و امام» به عنوان نماینده ی شورای اولی الامر.

اما گروههائی سعی می کنند جهت راضی کردن کفار که بله ما دموکرات و جمهوری خواه و … هستیم و سیستم پلورالیسم حزبی و تکثر گرائی را قبول داریم و…. با پیاده کردن مدل ملکه ای انگلیس و سلطنتی بلژیک، برونئی، کامبوج، دانمارک، مالزی، مراکش، هلند، نروژ، عمان، عربستان، اسپانیا، سوئد، تایلند، واتیکان و… این «حاکم» بودن رهبر دارالاسلام را تبدیل به «ناظر» کنند و با به حاشیه راندن «حاکم» حق « فرماندهی و دستور دهی» را به دیگران منتقل کنند که در دارالاسلامها این دیگران «اهل تفرق و بغی» و یا «کفار پنهان داخلی» و دارودسته ی منافقین بوده اند که یا غیر مستقیم در جهت اهداف «کفار6گانه» ی آشکار جهت ضربه زدن و تخریب دارالاسلام فعالیت کرده اند و یا اینکه مستقیماً مجریان دستورات این «کفار6گانه» ی آشکار بوده اند. در هر دو حالت می بینیم که مومنی آنهم بالاترین مسئول دارالاسلام به خاطر پذیرش اسلوبهای غیر شرعی به جای اسلوب اسلامی و تنها به خاطر رضایت کفار محدود شده و یا عملاً کنار زده شده است.

این وظیفه ی مومنین است که هوشیار باشند و اجازه ندهند اصول اساسی حاکم بر روابط داخلی و خارجی دارالاسلام در معرض تضعیف یا تهدید قرار گیرند. مومنین نه مسلمین در معنی عام آن.

در اصل و قاعده ی نفی سبیل نکته ی ریز و مهمی وجود دارد که اگر در نظر گرفته نشود ممکن است شخص را دچار شبه و گیجی کند. الله تعالی می فرماید :«وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141) و خداوند هرگز راهى براى سلطه‌ى كفّار بر مومنین قرار نخواهد داد ( و الله تعالی تا ابد اجازه نداده که کافران کمترین تسلطی بر مؤمنان داشته باشند و الله تعالی راهی قرار نداده که از این راه کفار بر مومنین تسلط پیدا کنند و الله هرگز هیچ راه سلطه ای برای کفار بر مومنین قرار نداده است)

چنانچه عرض شد «لَن» از ادات نفی محسوب می شود که بر سر فعل مضارع می آید و معنی آن را به آینده ی منفی تبدیل می کند، یعنی در آینده این کار هرگز انجام نمی شود. اما عده ای می گویند : می بینیم که کفار بر مسلمین تسلط پیدا کرده اند، جریان از چه قرار است؟

اگر خوب به آیه دقت کنیم پاسخ خیلی ساده است، الله تعالی فرموده راه سلطه ی کفار بر«مومنین» «عَلَى الْمُؤْمِنِینَ» وجود ندارد نه بر «مسلمین»؛ و بین این دو بسیار فرق است. اگر «مسلمین» خودشان را به درجه ی «مومنین» ارتقاء بدهند الله تعالی یاری شان می دهد و این سنت الله تعالی در مورد مومنین در طول تاریخ بوده است: كَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ (روم/47) و همواره یاری و نصرت مؤمنان بر ما واجب بوده است.‏

 این نصرت و یاری الله بخش اساسی از ابزارهای پیروزی است، به دنبال آن خود همین«مومنین» که توسط الله تعالی یاری شده اند سبب یاری رساندن به همدیگر هستند. الله تعالی می فرماید: هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ (انفال/62) او همان کسی است که تو را با یاری خود و توسّط مؤمنان تقویت و پشتیبانی و یاری کرد. در اینجا عامل تقویت و پشتیبانی مومنین هستند نه مسلمین در معنی عام آن؛ به همین دلیل است که الله تعالی می فرماید: یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ‏(انفال/64) ای نبی ! برای تو الله و مؤمنانی که از تو پیروی و تبعیت می کنند، (برای حمایت و پشتیبانی تو) کافی است.

(ادامه دارد……..)[D1]

Асл ва стротежийи тўвхид ва даъват (2) ( бахши 13)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(9-қисмат)

Ин хитоб ба “рохматал лилаъламин” аст, вой бар холи дигароники ё кулли қавонини шариати аллохро ба нафъи секуляристхо кинор заданд ё аз бахшхойи аз қонуни шариати аллох сарфи назар карданд ва тобеъи қавонини куффор шуданд.

Пас асли тўвхид ва исломи комил дар масалайи “даъват” чизи нестки битавон заррайи аз бахши аз он сарфи назар кард. Бар ин асос астки бузургони мо гуфтанд ё исломи комил ё хеч, ва бар хамин асос астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд: ” ба худо агар хуршидро дар дасти рост ва мохро дар дасти чап бигозорандки аз даъвати хувиш даст бардорам аз пой нахохам нишаст то худо дини маро ривож дихад ё жон бар сари он гузорам”.^[1]

Дар ин сурат хеч узри барои ахли даъват вужуд надорадки бо он битавонанд ноқис созийи қавонини шариати аллох дар амри таблиғи исломи комилро тўвжих кунанд. Жойгохи мубаллиғи дини ислом бо ек мусалмони оддийки тамоми талошиш ин астки аз иймониш мухофизат кунад бисёр фарқ дорад. Иддайики худишонро ахли даъват медонанд саъй доранд масалайи паноханда шуданд ба секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) ро бахонайи жихати адами истиқлоли ақидатий ва амалийи худишон қарор диханд. Шахси  доий хатто агар мисли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шамширхойи бани хошимро дошта бошад бояд қудрати низомий бошадки аз у химоят кунад ва гарна дар миёни қудратхойи хукуматийи куффор ва бахусус куффори секуляр тахти хеч шароити нахохад тавонист даъватгар ба исломи комил бошад ва ба исломи комил амал кунад.

Доий мумкин аст шароити сахти иқтисодий мисли шаъби Аби Толибро тахаммул кунад аммо агар қудрати низомийро аз даст бидихад ва ба жойи Абу Толиб касони чун Абу Лахаб сохиби ин қудрати низомий шаванд ва ин химояти низомийро аз даъватгар дариғ кунанд хатто агар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бошад бояд дунболи шамширхойи дигар ва қудрати низомийи дигар жихати химоят аз даъватиш бигардад хар чандки дар Тоиф хам санг борон шавад ё ба Мадина фарор кунад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд: ” то замоники Абу Толиб зинда буд қурайш натавонист газанди мухимми ба ман бирасонад.  ^[2]

Абу Толиб раиси бани хошим ва сохиби қудрати низомийи бани хошим буд.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам замоники аз тоиф баргашт дар панохи шамширхойи шахси мушрик чун ” Мутъам ибни Адий” қарор гирифт ва даъватишро ба сурати комил идома дод. Соири муслимин хам чун Усмон ибни Афвон , Абу Хузайфа ва дигаронки дар панохи ашхос ё ақвоми мушрик қарор гирифта буданд дар амал ба тамоми ончики ба он иймон доштанд озод ва мустақил буданд ва хаммаро анжом медоданд ва каси қавонини дигарро бар онхо тахмил намекард.

Дар инжо шахс ё қабилайи панох диханда дар хеч ек аз афъол ва рафторхойи амалий ва қавонини дохилийи муслимин дахолат намекард. Холо агар шахси ба хамин бахонайи панохандагий вориди ек кишвар ё жомеъа ва хизби гардад ва сипас дар қавонин ва барномахояш мажбур ба итоат аз ахкоми онхо гардад; ва хатто натавонад ахком ва қавонин илохийро дар хайтайи зиндагийи муборизотияш хамчун замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бидуни кам ва кости анжом дихад, ин дигар панохандагий нест, балки узвият шудан дар қонун ва барномайи онхо аст ва ин шахс узви аз онхо ва фарди аз афроди онхо махсуб мегардад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

  مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ [3]

хамин ташобех дар қавонин ва барномахо ва аъмол боис мешавадки сарпарастий ва хокимияти куффорро нез бипазиранд:

مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ (مائده/51)

Хар каси аз шумо ононро ба сарпарастий бипазирад бегумон у аз замрайи ишон башумор меравад.

(идома дорад……..)

---

[1]ابن هشام ، السیره النبویه، ج 1، ص 285-284

[2]همان، ج 2، ص 58

[3] أخرجه أبو داود (4029)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (9560)، وابن ماجه (3607)، وأحمد (5664) باختلاف يسير.

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (3) (27 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(24- қисм)

Мана бу воқеа ва Абдуллох ибни Мактум розиаллоху анхуни воқеаси ва қуйидаги оятларни нозил бўлиши

«عَبَسَ وَ تَوَلَّی. أَن جَآءَهُ الأَعمَی» (عبس/ 2-1)

Бизларга шуни тушунтириб беряптики, мана бу иш учун мажлислар ташкил бўлишида манфаъат ва фойдалар мавжуд, мана бу абзорлардан бир даъват хисобланади, аммо мана бундай жамланишлар хам харом, ношаръий нарсаларни эвазига ташкил бўлиши жоиз эмас, мусулмон бўлишини оқибатида уларга эргашганлар,қабилалари мусулмон бўлиши мумкин бўлган кофирларни катта кишиларини, рахбарларини даъват қилиш мақсадида бўлса хам мўъминлардан кўз юмиш мумкин эмас,энди оддий одамлар хақида гапирмаса хам бўлади…….. хар қандай шароитда мўъминларни кўнглиги синдирмаслик керак, хатто агар мана бу кофирлар дорул куфрларни рахбарлари бўлган тақдир хам. Мана бу кофирлар сабабли мўъминларни азият қилишни бир тури хисобланади, албатта мана бу даражада бўлиши хам ғайри шаръийдир, чунки мўъмин киши кофирларни рози бўлиши оқибатида зарар кўради ва  хатто бу ерда уни кўнгли синади.

Энди бундан  юқорироқдаги мархалада барча исломий манбаълар ва барча мазхаблар ва турли-хил исломий мазхаблардаги  катта кишиларни  иддао қилишларича фалончи мусулмон ва фалон диёр хам дорул исломдир, бундан ташқари сизларга очиқ-ошкор америка,хитой,россия, европа иттиходи, африка иттиходи кофирлардан ва дорул куфрлардан шаклланганини баён қилишади, энди сизлар қайси шаръий  рухсатнома билан бутун жахон секуляр кофирларини ва уларнинг махаллий хизматкорларини рози қилиш учун, уларнинг рухий жанглари  жибхасида хатто мўъминларга қарши кофирларнинг ва дорул куфрларни қуролли жанглари жибхасига жойлашиб олдинглар? Қайси шаръий  рухсатнома билан мўъминларга ва дорул исломга орқа қиласан ва уларни ўзингдан узоқлаштирасан?    

Мўъминларни  ўзидан узоқлаштириш ва бир четга суришлик, мўъминни кўнглини синдиришдан бошланади ва  охирида мўъминни кофир сабабли бир четга суриб қўйишга етиб боради. Мўъминларни бир четга суриб қўйишдан иборат хатарли услублардан бири мушаххас исломий услубларни ўрнига кофирларни услубини қабул қилиш орқали амалга оширилади, бу дорул исломни хукумат қудратидаги энг юқори ўриндан яъни  улил амр шўросини намояндаси сифатидаги рахбардан бошланиб жамиятни энг пастки табақасигача етиб боради.

 Мисол тариқасида айтилса,исломда рахбариятни шароитига эга бўлган  мужтахид ва фақих рахбар, дорул исломнинг рахбарини жойгохига ўтиради ва воқеиятда дорул исломни “нозири” эмас,балки “хокими” бўлади, диққат қилдингларми? Мана бу “хоким” бошқа ижроъий мақомларнинг  салохиятини таъйин қилади. Яна хам соддароқ тил билан айтганда пудратчи ишнинг  мутахассислари билан маслахат қилгандан сўнг бинони чизмасини тасдиқлайди ва ишчиларни раисига ироя беради, улар чизмани ерда пиёда қилишади, бу ерда ишчилар раиси керакли мутахассисларни танлаш хуқуқига эга. Аммо хар қандай холатда пудратчи хар қандай “ижро”  мархаласида “бошқарув ва дастур бериш” ва “ назар бериш” хаққига эга. Дорул исломни рахбари аслида улил амр шўросини пудратчиси хисобланади. Улил амр шўроси эса дорул исломдаги барча мўъминларни намояндаси,уйни эгаси бўлади.

 Агарчи аксар давлатлар учталик кучни ажралишини “иддао қилувчилар” бўлишса хам, аммо амалда мана бу учта куч бир-биридан “мустақил” бўлган ва бир-бирини таъсири остида бўлмаган ва мажлис намояндаларига ё сенаторларга ё сено ё конгира, федерация шўроси, давлат думасига ўхшаш ташкилотларни “назорати” остида бўлмаган давлат мавжуд эмас.

Истиқлолни ва учталик кучга тақсимланишни сохалар асосида “ишни тақсимланишидан” фарқи бор. Мана бу тарзда “ишни тақсимланиши” роиж бўлган яхши иш хисобланади, агар диққат қилсангизлар бинони қуриш пайтида хам ишни турли-хил сохалар бўйича тақсимлаб олинади, энди бир жамиятни, инсоний жамоаларни ташкил қилишда ишни тақсимланиши табиий ишдир.

(давоми бор……..)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (3) ( 27 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(24- قیسم)

مَنَه بُو واقِیعَه وَ عَبدُ الله  اِبنِ مَکتوُم رَضِیَ الله عَنهُ نِی واقِیعَه سِی وَ قوُیِیدَگِی آیَتلَرنِی نازِل بوُلِیشِی  «عَبَسَ وَ تَوَلَّی. أَن جَآءَهُ الأَعمَی» (عبس/ 2-1) بِیزلَرگه شوُنِی توُشوُنتِیرِیب بِیریَپتِیکِی، مَنَه بُو اِیش اوُچُون مَجلِسلَر تَشکِیل بوُلِیشِیدَه مَنفَعَت وَ فایدَه لَر مَوجُود، مَنَه بُو اَبزارلَرنِی بِیرِی دَعوَت حِسابلَنَدِی،اَمّا مَنَه بوُندَی جَملَه نِیشلَر هَم حَرام، ناشَرعِی نَرسَه لَرنِی عِوَضِیگه تَشکِیل بُولِیشِی جائِز اِیمَس، مُسُلمان بُولِیشِینِی عاقِبَتِیدَه اوُلَرگه اِیرگشگنلَر، قَبِیلَه لَرِی مُسُلمان بُولِیشِی مُومکِین بُولگن کافِرلَرنِی کَتتَه کِیشِیلَرِینِی، رَهبَرلَرِینِی دَعوَت قِیلِیش مَقصَدِیدَه بُولسَه هَم مُؤمِنلَردَن کوُز یُومِیش مُومکِین اِیمَس، اِیندِی عاددِی آدَملَر حَقِیدَه گپِیرمَسَه هَم بُولَدِی………هَر قَندَی شَرائِطدَه مُؤمِنلَرنِی کوُنگلِینِی سِیندِیرمَسلِیک کِیرَک، حَتَّی اَگر مَنَه بُو کافِرلَر دارُ الکُفرلَرنِی رَهبَرلَرِی بُولگن تَقدِیردَه هَم. مَنَه بُو کافِرلَر سَبَبلِی مُؤمِنلَرنِی اَذِیَت قِیلِیشنِی بِیر طوُرِی حِسابلَنَدِی، اَلبَتَّه مَنَه بُو دَرَجَدَه بُولِیشِی هَم غَیرِی شَرعِیدِیر، چوُنکِی مُؤمِن کِیشِی کافِرلَرنِی راضِی بُولِیشِی عاقِبَتِیدَه ضَرَر کوُرَدِی وَ حَتَّی بُو یِیردَه اوُنِی کوُنگلِی سِینَدِی.

اِیندِی بوُندَن یوُقارِیراقدَگِی مَرحَلَه دَه بَرچَه اِسلامِی مَنبَع لَر وَ بَرچَه مَذهَبلَر وَ توُرلِی- هِیل اِسلامِی مَذهَبلَردَگِی کَتتَه کِیشِیلَر اِدَّعا قِیلِیشلَرِیچَه فَلانچِی مُسُلمان وَ فَلان دِیار هَم دارُ الاِسلامدِیر، بُوندَن تَشقَرِی سِیزلَرگه آچِیق- آشکار اَمِیرِکَه، حِتای، راسِّیَه، یِوراپَه اِتِّحادِی، اَفرِیکَه اِتِّحادِی کافِرلَردَن وَ دارُ الکُفرلَردَن شَکللَنگنِینِی بَیان قِیلِیشَدِی، اِیندِی سِیزلَر قَیسِی شَرعِی رُحصَتنامَه بِیلَن بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی وَ اوُلَرنِینگ مَحَلِّی حِذمَتکارلَرِینِی راضِی قِیلِیش اوُچُون، اوُلَرنِینگ  رُوحِی جَنگلَرِی جِبهَه سِیدَه حَتَّی مُؤمِنلَرگه قَرشِی کافِرلَرنِینگ وَ دارُ الکُفرلَرنِی قوُراللِی جَنگلَرِی جِبهَه سِیگه جایلَشِیب آلدِینگلَر؟ قَیسِی شَرعِی رُحصَتنامَه بِیلَن مُؤمِنلَرگه وَ دارُ الاِسلامگه آرقَه قِیلَه سَن وَ اوُلَرنِی اوُزِینگدَن اوُزاقلَشتِیرَسَن؟  

مُؤمِنلَرنِی اوُزِیدَن اوُزاقلَشتِیرِیش وَ بِیر چِیتگه سُورِیشلِیک، مُؤمِنلَرنِی کوُنگلِینِی سِیندِیرِیشدَن باشلَنَدِی وَ آخِیرِیدَه مُؤمِیننِی کافِر سَبَبلِی بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشگه یِیتِیب بارَدِی. مُؤمِنلَرنِی بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشدَن عِبارَت خَطَرلِی اوُصلوُبلَردَن بِیرِی مُشَخَّص اِسلامِی اوُصلوُبلَرنِی اوُرنِیگه کافِرلَرنِی اوُصلوُبِینِی قَبُول قِیلِیش آرقَلِی عَمَلگه آشِیرِیلَدِی، بُو  دارُ الاِسلامنِی حُکوُمَت قُدرَتِیدَگِی اِینگ یُوقارِی اوُرِیندَن یَعنِی اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی نَمایَندَه سِی صِیفَتِیدَگِی رَهبَردَن باشلَه نِیب جَمِیعیَتنِی اِینگ پَستکِی طَبَقَه سِیگچَه یِیتِیب بارَدِی.

مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتِیلسَه،اِسلامدَه رَهبَرِیَتنِی شَرائِطِیگه اِیگه بُولگن مُجتَهِد وَ فَقِیه رَهبَر، دارُ الاِسلامنِینگ رَهبَرِینِی جایگاهِیگه اوُتِیرَدِی وَ واقِیعِیَتدَه دارُ الاِسلامنِی “ناظِرِی” اِیمَس، بَلکِی “حاکِمِی” بوُلَدِی،دِققَت قِیلدِینگلَرمِی؟  مَنَه بُو حاکِم باشقَه اِجرائِی مَقاملَرنِی صَلاحِیَتِینِی تَعیِین قِیلَدِی. یَنَه هَم ساددَه راق تِیل بِیلَن اَیتگندَه پُودرَتچِی اِیشنِینگ مُتَخَصِّصلَرِی بِیلَن مَصلَحَت قِیلگندَن سُونگ بِنانِی چِیزمَه سِینِی تَصدِیقلَیدِی وَ اِیشچِیلَرنِی رَئِیسِیگه اِرایَه بِیرَدِی، اوُلَر چِیزمَه نِی یِیردَه پِیاده قِیلِیشَدِی، بُو یِیردَه اِیشچِیلَر رَئِیسِی کِیرَکلِی مُتَخَصِّصلَرنِی تَنلَش حُقوُقِیگه اِیگه. اَمّا هَر قَندَی حالَتدَه  پُودرَتچِی هَر قَندَی “اِجرا” مَرحَلَه سِیدَه “باشقَه رُو وَ دَستوُر بِیرِیش” وَ “نَظَر بِیرِیش” حَققِیگه اِیگه. دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی اَصلِیدَه اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی پوُدرَتچِیسِی حِسابلَنَدِی . اوُلِی الاَمر شوُراسِی اِیسَه دارُ الاِسلامدَگِی بَرچَه مُؤمِنلَرنِی نَمایَندَه سِی، اوُینِی اِیگه سِی بُولَدِی.

اَگرچِی اَکثَر دَولَتلَر اوُچتَه لِیک کوُچنِی اَجرَه لِیشِینِی “اِدَّعا قِیلوُچِیلَر” بُولِیشسَه هَم، اَمّا عَمَلدَه مَنَه بُو اوُچتَه کوُچ بِیر-بِیرِیدَن “مُستَقِل” بُولگن وَ بِیر- بِیرِینِی تَأثِیرِی آستِیدَه بوُلمَگن وَ مَجلِیس نَمایَندَه لَرِیگه یا سِینَتارلَرگه یا سِینا یا کانگِیرَه، فِیدِیرَسِیَه شوُراسِی، دَولَت دُومَه سِیگه اوُحشَش تَشکِیلاتلَرنِی “نَظارَتِی” آستِیدَه بُولمَگن دَولَت مَوجُود اِیمَس.

اِستِقلالنِی وَ اوُچتَه لِیک کوُچگه تَقسِیملَه نِیشنِی صاحَه لَر آساسِیدَه “اِیشنِی تَقسِیملَه نِیشِیدَن” فَرقِی بار. مَنَه بُو طَرزدَه “اِیشنِی تَقسِیملَه نِیشِی” رائِج بُولگن یَحشِی اِیش حِسابلَنَدِی، اَگر دِققَت قِیلسَنگِیزلَر بِینانِی قوُرِیش پَیتِیدَه هَم اِیشنِی توُرلِی- هِیل صاحَه لَر بُویِیچَه تَقسِیملَب آلِینَدِی، اِیندِی بِیر جَمِیعیَتنِی، اِنسانِی جَماعَه لَرنِی تَشکِیل قِیلِیشدَه اِیشنِی تَقسِیملَه نِیشِی طَبِیعِی اِیشدِیر.

(دوامی بار…….)