Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(4- қисм)  

  Ички жихатдан, душманнинг совуқ жангларини самараси душманлар учун секуляр ахзобларни вужудга келишини ва секуляр туркларни ўртасида  отатуркка ўхшаганлар вужудга келишини, хамда араб миллатпарастларини орасида эса  шох файсал ва ашроф хусайнга ўхшаганларни вужудга келишини, усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматидаги “тупроқ”ни ва “озодлик”ни беришни  эвазига келган эди. Усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати ва давлати хукуматнинг  марказида ўзини дифо қилиш қудратига эга бўлса хам, аммо ички секуляр ахзобларга,наждий араб қўзғалончиларига ва ахли бағий секулярларга  нисбатан муомала қилиш қудратига эга эмас эди.     

Томас лоренс “сахродаги инқилоб” китобидан англиянинг ташқи сиёсатини мана бу икки жумлада хулоса қилади: “бизлар комил махорат билан маккани истамбулни қаршисига ва миллатпарастликни исломни қаршисига қўйдик.”

Макка қандай қилиб истамбулни қаршисига туриб қолди? Бу ишлардан бир неча аср олдин наждийлар усмонийларни муртад дейиш билан уларни соддалик билан бағий қилиб олишади ва  исломий изтирорий бадал хукуматга қарши катта миқёсдаги жибхадан жой олишади ва исломий изтирорий бадал хукуматга қарши ўзларини улушлари бўйича хужум қилишади, натижада эса уни заифлаштиришади.

Ички ва ташқи душманларнинг рухий ва совуқ жангларини воситасида мана бундай шароитларни мухайё бўлганлиги ва бир қанча асрлар олдин мусулмонларни қалбидан жой олган “вахн”нинг мавжудлиги ва эъдод,харбий ва илмий  технология бўйича хам қолоқликларга дучор бўлганлиги ва вақтларини хуш ўтказишлик,дунёга ёпишиб олиш сабабли, заифлашиб қолган  усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматини ишғол қилиш учун бутун жахон секуляр кофирларини қуролли,иссиқ жангларни бошлашларига фурсат мухайё бўлган эди, мана шу шаклда усмонийларга қарши жахон секуляр кофирларининг босқинчиликлари бошланади. 

 -Секуляр франция напалеонни даврида 1176 йилда мисрни ишғол қилади ва секуляр россия хам катринни замонида ўзини хамлаларини бошлайди ва усмонийларнинг заиф шохигарлигини баъзи диёрларини 17 асрни иккинчи ярмида ишғол қилади.

 -Франциялик секулярлар 1208 йилда алжазоирни ишғол қилишади ва 1209 йилда тунисни ишғол қилишади, мана шу равиш билан 1290 йилда марокашни ишғол қилишган.

-Секуляр италия хам ливияни аксар қисматларини 1289 йилда ишғол қилган.

Мана шу шаклда африкани шимоли бутун жахон секуляр кофирларини қўлига ўтади ва усмонийларни исломий изтирорий бадал хукуматини ихтиёридан чиқади.

-Мана бу томондан эса англия хам хинд ярим оролини ишғол қилган эди, Аданни эса 1317 йилда ишғол қилади ва ўзини минтақаларини яманни жанубий чегараларигача кенгайтиради, 1292 йилда усмонийларни исломий изтирорий бадал хукумати германия билан биринчи жахон жангида муттахид бўлишидан олдин, англия оли саъудни кўзини олдида усмонийлар  хокимиятини  бир қисми хисобланган ироқни жанубини, фовни, басрани ишғол қилади.

Исломий изтирорий бадал хукумат ўзи тушиб қолган зарурат,изтирорий холатдан чиқиш учун яъни ташқи секуляр кофирлар томонидан исломий диёрларни ишғол қилиниши ва ички мушкилотлар сабабли вужудга келган  муаммони хал қилиш учун германия билан муттахид бўлади ва биринчи жахон жангида иштирок этади. Мана бу пайтда германияни душманлари усмонийларни исломий изтирорий хукуматини хам душманлари бўлишган.

(давоми бор……..)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(4- قیسم)

اِیچکِی جِهَتدَن، دُشمَننِینگ ساوُوق جَنگلَرِینِی ثَمَرَه سِی دُشمَنلَر اوُچُون سِکوُلار اَحزابلَرنِی وُجُودگه کِیلِیشِینِی وَ سِکوُلار توُرکلَرنِی  اوُرتَه سِیدَه  آتَه توُرککَه اوُحشَگنلَر وُجُودگه کِیلِیشِینِی،هَمدَه عَرَب مِللَت پَرَستلَرِینِی آرَسِیدَه اِیسَه شاه فَیصَل  وَ اَشراف حُسَینگه اوُحشَگنلَرنِی وُجُودگه کِیلِیشِینِی، عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِیدَگِی “توُپراقنِی” وَ “آزادلِیکنِی”  بِیرِیشنِی عِوَضِیگه کِیلگن اِیدِی.  عُثمانِیلَرنِینگ  اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی وَ دَولَتِی حُکوُمَتنِینگ مَرکَزِیدَه اوُزِینِی دِفاع قِیلِیش قُدرَتِیگه اِیگه بوُلسَه هَم، اَمّا اِیچکِی سِکوُلار اَحزابلَرگه وَ نَجدِی عَرَب قوُزغَه لانچِیلَرِیگه  وَ اَهلِی بَغِی سِکوُلارلَرگه نِسبَتاً مُعامَلَه قِیلِیش قُدرَتِیگه اِیگه اِیمَس اِیدِی.

تامَس لارِینس “صَحرادَگِی اِنقِلاب” کِتابِیدَن اَنگلِیَه نِینگ تَشقِی سِیاسَتِینِی مَنَه بُو اِیککِی جُملَه دَه حُولاصَه قِیلَدِی: “بِیزلَر کامِل مَهارَت بِیلَن مَکَّه نِی اِسطَمبُولنِی قَرشِیسِیگه وَ مِللَت پَرَستلِیکنِی اِسلامنِی قَرشِیسِیگه قوُیدِیک.”

مَکَّه قَندَی قِیلِیب اِسطَمبُولنِی قَرشِیسِیگه توُرِیب قالَدِی؟ بُو اِیشلَردَن بِیر نِیچَه عَصر آلدِین نَجدِیلَر عُثمانِیلَرنِی مُرتَد دِییِیش بِیلَن اوُلَرنِی ساددَه لِیک بِیلَن بَغِی قِیلِیب آلِیشَدِی وَ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتگه قَرشِی کَتتَه مِقیاسدَگِی جِبهَه دَن جای آلِیشَدِی وَ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتگه قَرشِی اوُزلَرِینِی اوُلوُشلَرِی بُویِیچَه هُجوُم قِیلِیشَدِی، نَتِیجَدَه اِیسَه اوُنِی ضَعِیفلَشتِیرِیشَدِی.

اِیچکِی وَ تَشقِی دُشمَنلَرنِینگ رُوحِی وَ ساوُوق جَنگلَرِینِی واسِیطَه سِیدَه مَنَه بُوندَی شَرائِطلَرنِی مُهَیّا بوُلگنلِیگِی وَ بِیر قَنچَه عَصرلَر آلدِین مُسُلمانلَرنِی قَلبِیدَن جای آلگن “وَهن”نِینگ مَوجُودلِیگِی وَ اِعداد، حَربِی وَ عِلمِی تِیهنالاگِیَه بُویِیچَه هَم قالاقلِیکلَرگه دُوچار بُولگنلِیگِی وَ وَقتلَرِینِی خوُش اوُتکَزِیشلِیک، دُنیاگه یاپِیشِیب آلِیش سَبَبلِی، ضَعِیفلَه شِیب قالگن عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِی اِیشغال قِیلِیش اوُچُون بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی قوُراللِی، اِیسسِیق جَنگلَرنِی باشلَشلَرِیگه فُرصَت مُهَیّا بوُلگن اِیدِی، مَنَه شُو شَکلدَه عُثمانِیلَرگه قَرشِی جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ باسقِینچِیلِیکلَرِی باشلَنَدِی.

  • سِکوُلار فرَنسِیَه نَپَلِیآننِی دَورِیدَه 1176یِیلدَه مِصرنِی اِیشغال قِیلَدِی وَ سِکوُلار راسِّیَه هَم کَترِیننِی زَمانِیدَه اوُزِینِی حَملَه لَرِینِی باشلَیدِی وَ عُثمانِیلَرنِینگ ضَعِیف شاهِیگرلِیگِینِی بَعضِی دِیارلَرِینِی 17 عَصرنِی اِیککِینچِی یَرمِیدَه اِیشغال قِیلَدِی.
  •  فرَنسِیَه لِیک سِکوُلارلَر 1208 یِیلدَه اَلجَزائِرنِی اِیشغال قِیلِیشَدِی وَ 1209 یِیلدَه توُنِیسنِی اِیشغال قِیلِیشَدِی، مَنَه شوُ رَوِیش بِیلَن 1290 یِیلدَه مَراکَشنِی اِیشغال قِیلِیشگن.
  • سِکوُلار اِیتَه لِیَه هَم لِیوِیَه نِی اَکثَر قِسمَتلَرِینِی 1289 یِیلدَه اِیشغال قِیلگن.

مَنَه شُو شَکلدَه اَفرِیکَه نِی شِمالِی بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی قوُلِیگه اوُتَه دِی وَ عُثمانِیلَرنِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِی اِیختِیارِیدَن چِیقَدِی.

  • مَنَه بُو تاماندَن اِیسَه اَنگلِیَه هَم هِند یَرِیم آرالِینِی اِیشغال قِیلگن اِیدِی، عَدَننِی اِیسَه 1317 یِیلدَه اِیشغال قِیلَدِی وَ اوُزِینِی مِنطَقَه لَرِینِی یَمَننِی جَنوُبِی چِیگرَه لَرِیگه چَه کِینگیتِیرَدِی،1292 یِیلدَه عُثمانِیلَرنِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی گِیرمَه نِیَه بِیلَن بِیرِینچِی جَهان جَنگِیدَه مُتَّحِد بوُلِیشِیدَن آلدِین، اَنگلِیَه آلِ سَعُودنِی کوُزِینِی آلدِیدَه عُثمانِیلَر حاکِمِیَتِینِی بِیر قِیسمِی حِسابلَنگن عِراقنِی جَنُوبِینِی، فاونِی، بَصرَه نِی اِیشغال قِیلَدِی.

اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت اوُزِی توُشِیب قالگن ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی حالَتدَن چِیقِیش اوُچُون یَعنِی تَشقِی سِکوُلار کافِرلَر تامانِیدَن اِسلامِی دِیارلَرنِی اِیشغال قِیلِینِیشِی وَ اِیچکِی مُشکِلاتلَر سَبَبلِی وُجُودگه کِیلگن مُعَمّانِی حَل قِیلِیش اوُچُون گِیرمَه نِیَه بِیلَن مُتَّحِد بُولَدِی وَ بِیرِینچِی جَهان جَنگِیدَه اِیشتِراک اِیتَدِی. مَنَه بُو پَیتدَه گِیرمَه نِیَه نِی دُشمَنلَرِی عُثمانِیلَرنِی اِسلامِی اِضطِرارِی حُکوُمَتِینِی هَم دُشمَنلَرِی بُولِیشگن .

(دوامی بار…….)

 مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

 مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 


   (4- قسمت)

از لحاظ داخلی ثمرات جنگ سرد دشمنان برای دشمنان تولید احزاب سکولار و تولید امثال آتاتورک در میان ترکهای سکولار و ملی گرای عثمانی و تولید امثال شاه فیصل و اشرف حسین از میان ملی گراهای عرب در ازای اعطای «خاک» و «آزادی» از حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی بود، دولت و حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی با آنکه قدرت دفاع از خود در مرکز حکومت را داشت اما توانائی برخورد با احزاب سکولار داخلی و شورشهای اعراب نجدی و سکولار اهل بغی را نداشت.

 توماس لورنس در کتاب «انقلاب در صحرا» سیاست خارجی انگلیس را در این جمله خلاصه می کند :” ما با مهارت تمام، مکه را در تقابل با استانبول  و ملی گرائی را در مقابل اسلام قرار دادیم.”

چگونه مکه در برابر اسلامبول قرار گرفت؟ از چندین دهه قبل از این می بینم که نجدی ها با مرتد خواندن عثمانی ها به سادگی بغی می کنند و در جبهه ی وسیعی که بر علیه حکومت بدیل اضطراری اسلامی باز شده بود اینها نیز به سهم خود بر این حکومت بدیل اضطراری اسلامی یورش می آورند و آن را تضعیف می کنند.

با فراهم شدن این زمینه ها توسط جنگ سرد و روانی دشمنان خارجی و داخلی و  با وجود «وهن» ی که چندین دهه قبل در دل مسلمین جا گرفته بود و مسبب عقب ماندگی هائی در زمینه های اعداد و تکنولوژی نظامی و علمی شده بود و خوشگذرانی و دنیا دوستی و چسبیدن به دنیا جایگزین شده بود، فرصت برای شروع جنگ گرم و مسلحانه ی کفار سکولار جهانی  برای اشغال سرزمینهای ضعیف شده ی حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی فراهم شد و به این شکل جنگهای اشغالگری کفار سکولار جهانی بر علیه عثمانی شروع شد.

  • فرانسه سکولاردر زمان ناپلئون در سال 1176ش مصر را اشغال کرد و روسیه ی سکولارهم در زمان کاترین حملات خود را شروع و بعضی سرزمین‌های ضعیف شاهیگری عثمانی را در نیمه دوم قرن هفده اشغال کرد.
  • فرانسوی های سکولار باز در سال 1208ش الجزایر را اشغال کردند و در سال 1209ش تونس را اشغال کردند، و به همین شیوه مراکش را در سال 1290ش اشغال کردند.
  • ایتالیای سکولار هم اکثر قسمت های لببیا را در سال 1289ش اشغال کرد.

به این شکل تقریباً تمام شمال آفریقا به اشغال کفار سکولار جهانی درآمد و از دارالاسلام حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی خارج شد.

  • از این سو انگلیس هم که قبلاً شبه قاره ی هند را اشغال کرده بود عدن را در سال 1317ش اشغال کرد و مناطق اشغالی خود را تا مرز جنوبی یمن توسعه داد و در سال 1292ش قبل از آنکه حکومت قبل از آنکه حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی با آلمان در جنگ جهانی اول متحد شود انگلیس در جلو چشم آل سعود به جنوب عراق که بخشی از دارالاسلام تحت حاکمیت عثمانی بود حمله کرد و فاو و بصره را اشغال می کند.

حکومت بدیل اضطراری اسلامی جهت برون رفت از حالت ضرورت و اضطراری که ناشی از معضل اشغال سرزمینهای دارالاسلام از کفار سکولار خارجی و مشکلات داخلی به وجود آمده بود مجبور به اتحاد با آلمان شد و در جنگ جهانی اول شرکت کرد . در آن زمان دشمنان آلمان دشمنان حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی نیز بودند.

(ادامه دارد……..)[D1]

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

(4- қисмат)

Ё аллох таоло дар мовриди ахли бағий мефармояд:

  وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ‏ (حجرات/9)

Харгох ду гурух аз мўъминон бо хам ба жанг пардохтанд, дар миёни онон сулх барқарор созид. Агар еки аз онон дар хаққи дигари бағий кунад ва таъаддий варзид ( ва сулхро пазиро нашавад), бо он дастаки бағий ва  таъаддий мекунад бижангид то замоники ба суйи итоат аз фармони худо бармегардад ва хукми уро пазиро мешавад.

Оё ғейри аз қудрати хукуматий афрод ё гуруххойи дигар метавонанд бо ахли бағий бижанганд? Қатъан на. Танхо бо қудрати хукуматий метавон бо қудрати ахли бағий вориди жанг шуд. Мовардий шофеъий рохимахуллох мегуяд: ин оя аслий астки дар жанг бо ахли бағий метавон аз он истефода кард. Ва ибни Обидин ханафий хам мегуяд: инхо ахли бағий касони хастандки ба хотири таъвили иштибох бар алайхи ахли адл шўриш мекунанд ва агар масалайи таъвил набуд ва таъвили надоштанд дар ин сурат инхо қитоъ ва рохзан хастанд. Ахли бағий мисли хавориж [1]

ё ахли жамалки амири мўъминин Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху дар мовридишон гуфта:

إخْوَانُنَا بَغَوْا عَلَيْنَا.[2]

ё мисли ахли саффайн.

-Ё аллох таоло дар мовриди шахси зинокори ғейри мухсин мефармояд:

  الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ (نور/2)

Хар ек аз зан ва марди зинокор ( озод ва издивож накарда) ро сад тозиёна бизанид ва дар ( ижройи қавонин ва худуд) дини худо раъфат( ва рахмат) нисбат бадишон надошта бошид, агар ба аллох ва рузи қиёмат иймон дорид. Оё афрод ва гуруххо метавонад ба жойи қози чанин журми сангинийро собит кунанд? Баъди аз исботи журм оё афрод ва гуруххо метавонанд мужрийи ин хукм шаванд?  Қатъан на. Ижройи ин хад танхо аз ухдайи қудрати хукуматий бармеояд.

-Ё аллох таоло дар мовриди касики муртакиби нушидани мушруботи маст кунанда шуда мефармояд:

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (مائده/90)

Эй мўъминон! Хамр ( машруботи алкулий) ва қиморбозий ва бутон ва тирхо( бахтозмоий) палиданд ва амали шайтон мебошанд. Пас аз ( ин корхойи) палид дурий кунид то инки ростгор шавид.

(идома дорад……..)


[1] قال الماوردي : هذه الآية هي أصل ما ورد في قتال أهل البغي.  العلامة ابن عابدين رحمه الله من الحنفية: والبغاة هم -كما في الفتح- قوم مسلمون خرجوا على إمام العدل ولم يستبيحوا ما استباحه الخوارج من دماء المسلمين وسبي ذراريهم، والمراد خرجوا بتأويل، وإلا فهم قُطَّاع. وفي الاختيار: أهل البغي كل فئة لهم منعة يتغلبون ويجتمعون ويقاتلون أهل العدل بتأويل، يقولون: الحق معنا ويدّعون الولاية. اه

[2] البداية والنهاية 7/300

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(3-қисм)

Имоми Шофеъий рохимахуллохдан бизлардан етиб келган энг яхши тавсиялар жумласига қуйидаги сўзлар киради, у киши мархамат қиладиларки:

 «رَأیِی صَوَابٌ یَحتَمِلُ الخَطَاء وَرَأیُ غَیرِی خَطَاءٌ یَحتَمِلُ الصَّوَاب»[1]

“Мени тўғри назарим хам хато бўлиб чиқиши  эхтимоли бор ва мендан бошқаларнинг  хато назари  хам тўғри бўлиб чиқиши  эхтимоли бор.”

Имоми Молик рохимахуллох айтадики: 

«إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أُصِیبُ وَ أُخطِی فَأَعرِضُوا قَولِی عَلَی الکِتَابِ وَ السُّنَّة»[2]

“Мен гохида тўғри айтадиган ва гохида хато қиладиган бир инсонман; шунинг учун мени айтганларимни қуръон ва суннат билан ўлчанглар”.  Шу сабабли хам баъзи ханафий уламолари Абу Ханифа рохимахуллох билан шогирдларини ўртасидаги ихтилофли масалаларга тегишли   жуда кўп ўринларда айтишадики:

  «هَذَا اختِلَافُ عَصرٍ وَ زَمَان ٍلَا اختِلَافُ حُجَّةٍ وَ بُرهَانٍ»[3]

“ Мана бу далил ва хужжатдаги ихтилоф эмас, балки  аср ва замонни ихтилофидир.”

Мана бу холатда нажд уламоларига эргашувчилар хам мутлақ хукм қилиш ва ўтиб кетганларни хатоларини такрорлашдан ўзларини тийишлари лозим  бўлади, улар хам ахли суннатнинг мана бу йўлида жойлашишсин, тоинки аллохни изни билан яна қайтадан улил амр шўросига қайта олсак, шунда у ўзини вохид ижмоъси билан  вохид жамоатни ташкил қилади ва мана шунча тафарруққа хотима ясайди.

Хар қандай суратда нацианалист ахзобларнинг ва ташкиллашган насроний гурухларининг тарқалиши орқали аввал нажодпарастлик ва нацианализм алангаси  мусулмонларни ўртасида ёқилди ва кейинроқ насронийлар билан яхудийларни, наждийлар билан усмонийларни ўртасида курашлар, жанглар бошлангач эса ички тафарруқ учун шароитни мухайё қилишди ва ақидавий,фикрий ёриқлар ва тилга,қавмга оид ихтилофларни ижод қилиш билан усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматининг суд марказларига хатто таълим-тарбия марказларига секуляристик қонунларни бир қисми кириб келди, мана шундай осонлик холатда  аллох таоло билан ягона алоқа канали бўлган аллох таолонинг шариатидаги қонунлари билан мусулмонларнинг алоқаси узилди, кейинроқ эса мана бу алоқани ўзларини қонунлари орқали бутунлай узиб ташлашди ва уни ўрнига секуляризм динидаги қонунларни қўйишди ва одамлар оилавий,таълим-тарбиявий,ижтимоъий, иқтисодий,идорий, хукуматий масалаларни энг майдаси бўйича хам аллохни шариатидаги қонунлар билан боғланишни ўрнига секуляризм динидаги қонунлар билан боғланишга мажбур бўлишади; мана бу ақидавий адашишлар ва хизб  ясашлар ва тафарруқни ёнида ички мунофиқлар тўдаси қонуний суратда, хукуматни ва қонунни  панохида қанот қоқиб учишди ва турли-туман ақидавий, ахлоқий, рафторий фасодларни мўъминларни орасида ривожлантиришни бошлашди. 

Отатурк мусулмонларни орасида мунофиқларни ўсиб-унишига комил намуна бўла олади. Мана бу муртад шахс хукумат қудратини қўлга киритишидан олдин қўлида тасбех ва зохирда исломий, муллоларни  либоси  билан  туркия уламоларини ёнида хозир бўлар эди, аммо амалда секуляристик қонунларни ва секуляристларни демократиясини олиб борувчиси, хамда исломий шариатни ва уни шиорларини бузувчи  бўлган, хатто аёлларни хижоби ва муллоларни соқоли,либослари ва …….. масаласига хам аралашарди, бўлиб хам уни аёли (латифа) хамиша одамларни ўртасида хижоб билан зохир бўларди.

Мана бундай мавжудотлар хозирда хам жуда кўпайган; бу мавжудотлар мусулмонларни адосини чиқаришни хохлашади, аммо амалда аллохни шариатидаги қонунлардан бароат қилишган ва секуляристик қонунларни ва секуляристларни демократиясини ўйинчилари сифатида рол ўйнашади.

(давоми бор……..)


[1] التعريفات نوشته جرجانی ص 147 و حاشيه ابن عابدين 3/ 508 و إرشاد النقاد نوشته محمد بن اسماعيل صنعانی ص 17، وأبجد العلوم 2/ 402

[2] ابن عبدالبر در الجامع روايت کرده است. ابن حزم نيز در اصول الأحکام آن را از وی روايت نموده است. ابن تیمیه آن را در مجموع الفتاوی (20/117) آورده است

[3] الهداية فی شرح بداية المبتدی نوشته علی بن ابی بكر بن عبدالجليل فرغانی مرغينانی، متوفاى: 593 هـ ق

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(3- قیسم)

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله دَن بِیزلَردَن یِیتِیب کِیلگن اِینگ یَحشِی تَوصِیَه لَر جُملَه سِیگه قوُیِیدَگِی سوُزلَر کِیرَدِی، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:   «رَأیِی صَوَابٌ یَحتَمِلُ الخَطَاء وَرَأیُ غَیرِی خَطَاءٌ یَحتَمِلُ الصَّوَاب»[1]  “مِینِی توُغرِی نَظَرِیم هَم خَطا بُولِیب چِیقِیشِی اِیحتِمالِی بار وَ مِیندَن باشقَه لَرنِینگ خَطا نَظَرِی هَم توُغرِی بوُلِیب چِیقِیشِی اِیحتِمالِی بار.”

اِمامِی مالِک رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: «إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أُصِیبُ وَ أُخطِی فَأَعرِضُوا قَولِی عَلَی الکِتَابِ وَ السُّنَّة»[2] “مِین گاهِیدَه توُغرِی اَیتَه دِیگن وَ گاهِیدَه خَطا قِیلَه دِیگن بِیر اِنسانمَن؛ شوُنِینگ اوُچُون مِینِی اَیتگنلَرِیمنِی قُرآن وَ سُنَّت بِیلَن اوُلچَنگلَر.” شُو سَبَبلِی هَم بَعضِی حَنَفِی اوُلامالَرِی اَبُو حَنِیفَه  رَحِمَهُ الله بِیلَن شاگِردلَرِینِی اوُرتَه سِیدَگِی اِیختِلافلِی مَسَلَه لَرگه تِیگِیشلِی جُودَه کوُپ اوُرِینلَردَه اَیتِیشَدِیکِی:  «هَذَا اختِلَافُ عَصرٍ وَ زَمَان ٍلَا اختِلَافُ حُجَّةٍ وَ بُرهَانٍ»[3]  “مَنَه بُو دَلِیل وَ حُجَّتدَگِی اِیختِلاف اِیمَس، بَلکِی عَصر وَ زَماننِی اِیختِلافِیدِیر.”

مَنَه بُو حالَتدَه نَجد اوُلامالَرِیگه اِیرگشُوچِیلَر هَم مُطلَق حُکم قِیلِیش وَ اوُتِیب کِیتگنلَرنِی خَطالَرِینِی تَکرارلَشدَن اوُزلَرِینِی تِییِیشلَرِی لازِم بُولَدِی، اوُلَر هَم اَهلِی سُنَّتنِینگ مَنَه بُو یُولِیدَه جایلَشِیشسِین، تائِنکِی اَلله نِی عِذنِی بِیلَن یَنَه قَیتَه دَن اوُلِی الاَمر شُوراسِیگه قَیتَه آلسَک، شوُندَه اوُ اوُزِینِی واحِد اِجماع سِی بِیلَن واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلَدِی مَنَه شوُنچَه تَفَرُّقگه خاتِیمَه یَسَیدِی.

هَر قَندَی صُورَتدَه نَسِیانالِیست اَحزابلَرنِینگ وَ تَشکِیللَشگن نَصرانِی گوُرُوهلَرِینِینگ تَرقَه لِیشِی آرقَلِی اَوَّل نَجاد پَرَستلِیک وَ ناسِیانالِیزم اَلَنگه سِی مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه یاقِیلَدِی وَ کِییِینراق نَصرانِیلَر بِیلَن یَهُودِیلَرنِی،  نَجدِیلَر بِیلَن عُثمانِیلَرنِی اوُرتَه سِیدَه کوُرَشلَر، جَنگلَر باشلَنگچ اِیسَه اِیچکِی تَفَرُّق اوُچُون شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلِیشَدِی وَ عَقِیدَه وِی، فِکرِی یارِیقلَر وَ تِیلگه، قَومگه آئِد اِیختِلافلَرنِی اِیجاد قِیلِیش بِیلن عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِینگ سُود مَرکَزلَرِیگه حَتَّی تَعالِیم – تَربِیَه مَرکَزلَرِیگه سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی بِیر قِیسمِی کِیرِیب کِیلَدِی، مَنَه شُوندَی آسانلِیک حالَتدَه اَلله تَعالَی بِیلَن یَگانَه عَلاقَه کَنَلِی بُولگن اَلله تَعالَی نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِی بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ عَلاقَه سِی اوُزِیلَدِی، کِییِینراق اِیسَه مَنَه بُو عَلاقَه نِی اوُزلَرِینِی قانوُنلَرِی آرقَلِی بُوتوُنلَی اوُزِیب تَشلَشَدِی وَ اوُنِی اوُرنِیگه سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی قانوُنلَرنِی قوُیِیشَدِی وَ آدَملَر عائِلَه وِی، تَعلِیم – تَربِیَه وِی،اِجتِمائِی، اِقتِصادِی، اِدارِی، حُکوُمَتِی مَسَلَه لَرنِی اِینگ مَیدَه سِی بُویِیچَه هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَن باغلَه نِیشنِی اوُرنِیگه سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَن باغلَه نِیشگه مَجبُور بُولِیشَدِی؛  مَنَه بُو عَقِیدَه وِی اَدَه شِیشلَر وش حِزب یَسَشلَر وَ تَفَرُّقنِی یانِیدَه اِیچکِی مُنافِقلَر توُدَه سِی قانوُنِی صُورَتدَه، حُکوُمَتنِی وَ قانوُننِی پَناهِیدَه قَنات قاقِیب اوُچِیشَدِی وَ توُرلِی – توُمَن عَقِیدَه وِی، اَخلاقِی، رَفتارِی فَسادلَرنِی مُؤمِنلَرنِی آرَسِیدَه رِواجلَنتِیرِیشنِی باشلَشَدِی.

آتَه توُرک مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه مُنافِقلَرنِی اوُسِیب – اوُنِیشِیگه کامِل نَمُونَه بُولَه آلَه دِی. مَنَه بُو مُرتَد شَخص حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلگه کِیرِیتِیشدَن آلدِین قوُلِیدَه تَسبِیح وَ ظاهِردَه اِسلامِی، مُلّالَرنِی لِباسِی بِیلَن توُرکِیَه اوُلامالَرِینِی یانِیدَه حاضِر بُولَر اِیدِی، اَمّا عَمَلدَه سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی وَ سِکوُلارِیستلَرنِی دِیماکرَتِیَه سِینِی آلِیب بارُوچِیسِی، هَمدَه اِسلامِی شَرِیعَتنِی وَ اوُنِی شِیعارلَرِینِی بوُزوُچِی بُولگن، حَتَّی عَیاللَرنِی حِجابِی وَ مُلّالَرنِی ساقالِی ،لِباسلَرِی وَ ………مَسَلَه سِیگه اَرَلَه شَردِی، بُولِیب هَم اوُنِی عَیالِی (لَطِیفَه) هَمِیشَه آدَملَرنِی اوُرتَه سِیدَه حِجاب بِیلَن ظاهِر بُولَردِی.

مَنَه بُوندَی مَوجُوداتلَر حاضِردَه هَم جُودَه کوُپَیگن؛ بُو مَوجُوداتلَر مُسُلمانلَرنِی عَداسِینِی چِیقَرِیشنِی هاحلَه شَدِی، اَمّا عَمَلدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن بَرائَت قِیلِیشگن وَ سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی وَ سِکوُلارِیستِیک دِیماکرَتِیَه سِینِی اوُیِینچِیلَرِی  صِیفَتِیدَه رال اوُینَه شَدِی.

(دوامی بار……..)


[1] التعريفات نوشته جرجانی ص 147 و حاشيه ابن عابدين 3/ 508 و إرشاد النقاد نوشته محمد بن اسماعيل صنعانی ص 17، وأبجد العلوم 2/ 402

[2] ابن عبدالبر در الجامع روايت کرده است. ابن حزم نيز در اصول الأحکام آن را از وی روايت نموده است. ابن تیمیه آن را در مجموع الفتاوی (20/117) آورده است

[3] الهداية فی شرح بداية المبتدی نوشته علی بن ابی بكر بن عبدالجليل فرغانی مرغينانی، متوفاى: 593 هـ ق

 مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

 مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 


 (3- قسمت)

از جمله بهترین سفارش‌هایی که از امام شافعی رحمه الله به ما رسیده این است که می‌فرماید: «رَأیِی صَوَابٌ یَحتَمِلُ الخَطَاء وَرَأیُ غَیرِی خَطَاءٌ یَحتَمِلُ الصَّوَاب»[1]«نظر من صواب است و احتمال خطا دارد و نظر غیر خودم خطاست ولی احتمال صواب دارد.»

امام مالک رحمه الله می‌گوید: «إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أُصِیبُ وَ أُخطِی فَأَعرِضُوا قَولِی عَلَی الکِتَابِ وَ السُّنَّة»[2] «من یک انسانم که گاهی درست می‌گویم و گاهی اشتباه می‌کنم؛ بنابر این گفتار مرا با قرآن و سنت بسنجید.» به همین خاطر بعضی از علمای حنفی در بسیاری از موارد در ارتباط با آن مسائل اختلافی میان ابوحنیفه رحمه الله و شاگردانش، می‌گفتند: «هَذَا اختِلَافُ عَصرٍ وَ زَمَان ٍلَا اختِلَافُ حُجَّةٍ وَ بُرهَانٍ»[3]«این اختلاف عصر و زمان است نه اختلاف در دلیل و برهان.»

در این صورت شایسته است که پیروان علمای نجد هم دست از مطلق پنداری و تکرار اشتباهات گذشتگان خود بردارند و در همین مسیر اهل سنت قرار گیرند تا اینکه باذن الله بار دیگر به شورای واحد اولی الامری برگردیم که با اجماع واحدش جماعت واحدی را تشکیل می دهد و اینهمه تفرق خاتمه پیدا می کند.

در هر صورت با گسترش احزاب ناسیوالیست و گروههای سازمان یافته ی نصرانی ابتدا شعله های نژادپرستی و ناسیونالیسم در میان مسلمین دامن زده شد و بعد با شروع شدن درگیرهای میان نصرانی ها و یهودی ها و بعد در گیرهای میان نجدی ها و عثمانی ها زمینه های تفرق داخلی را فراهم کردند، و با ایجاد شکافهای عقیدتی و فکری و اختلافات زبانی و قومیتی پاره ای از قوانین سکولاریستی به مراکز قضائی و حتی آموزشی حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی راه پیدا کرد، و به همین سادگی ارتباط مسلمین با قانون شریعت الله تعالی که تنها کانال ارتباط با الله تعالی است در مواردی قطع شد تا اینکه بعدها به کلی این ارتباط با الله را از طریق قوانینش قطع کردند و قوانین دین سکولاریسم را جایگزین کردند، و مردم مجبور بودند از ریزترین مسائل خانوادگی و آموزشی و اجتماعی و اقتصادی و اداری و حکومتی به جای ارتباط با قوانین شریعت الله با قوانین دین سکولاریسم در ارتباط باشند؛ در کنار این انحرافات عقیدتی و رواج حزب سازی و تفرق بود که دارودسته ی منافقین داخلی به صورت قانونی و در پناه قدرت حکومتی و قانون پروبال گرفتند و به رواج انواع مفاسد عقیدتی و اخلاقی و رفتاری در میان مومنین اقدام کردند.

آتاتورک نمونه ای کامل از رشد منافقین در میان مسلمین است . این شخص مرتد قبل از کسب قدرت حکومتی با تسبیح و ظاهری اسلامی و حتی لباس ملاها در کنار علمای ترکیه حضور پیدا می کرد اما در عمل مجری قوانین سکولاریستی و دموکراسی سکولاریستها و تخریب گر شعائر و شریعت اسلامی بود که حتی در مساله ی حجاب زنان و ریش و لباس ملاها و… دخالت می کرد در حالی که زنش ( لطیفه) همیشه در بین مردم باحجاب ظاهر می‌شد.

 این موجودا هم اکنون بسیار زیاد شده اند؛ موجوداتی که می خواهند ادای مسلمین را در بیاورند اما در عمل از قانون شریعت الله برائت کرده اند و بازیگران قوانین سکولاریستی و دموکراسی سکولاریستها شده اند.

(ادامه دارد………)


[1] التعريفات نوشته جرجانی ص 147 و حاشيه ابن عابدين 3/ 508 و إرشاد النقاد نوشته محمد بن اسماعيل صنعانی ص 17، وأبجد العلوم 2/ 402

[2] ابن عبدالبر در الجامع روايت کرده است. ابن حزم نيز در اصول الأحکام آن را از وی روايت نموده است. ابن تیمیه آن را در مجموع الفتاوی (20/117) آورده است

[3] الهداية فی شرح بداية المبتدی نوشته علی بن ابی بكر بن عبدالجليل فرغانی مرغينانی، متوفاى: 593 هـ ق[D1]

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(3-қисмат)

Холо: чи находи бояд ин хукмро ижро кунад? Оё хар каси метавонад балад шавад ва ин хукмро ижро кунад? Ё хар гурухи метавонад ин хадро бар шахси мужрим ижро кунад? Қатъан на. Ижройи ин худуд танхо кори қудрати хукуматийи еки аз ” се абзори” бартар аст.  [1]

-Ё аллох таоло дар мовриди ашхосики муртакиби журми дуздий мешаванд мефармояд:

 وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (مائده/38)

Дасти марди дузд ва зани дуздро ба кейфари амалики анжом доданд ба унвони ек мужозоти илохий қатъ кунид, ин уқубати астки худо муқаррар карда ва худо муқтадир ва ба масолихи инсонхо тавоно ва хаким аст.

Дар суратики шахси муттахам ба дуздий шуд оё находи қазоий барои исботи журм лозим нест? Холо агар журм хам исбот шуд чи каси бояд дасти ин дуздро қатъ кунад? Оё хар фарди ё гурухи метавонад ин корро анжом дихад? Қатъан на. Ин кор танхо аз ухдайи қудрати хукуматий ва находи қазоий ва ижроийи он бармеояд.

-Ё аллох таоло дар мовриди хукми рохзанон мефармояд:

  إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا

Кейфари касоники ( бар хукумати исломий ва қонуни шариати аллох дар қуръон ва суннат мешуранд ба ин шикл) бо худо ва пайғамбариш межанганд, ва дар руйи замин даст ба фасод мезананд, ин астки ан юқотталу ( дар баробари куштани мардум) кушта шаванд, ав юсоллабу ё ( дар баробари куштани мардум ва ғасби амвол) ба дор зада шаванд,

أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ

ё( дар баробари рохзаний ва ғасби амвол, танхо) даст ва пойи онон дар жихати акси екдигар барида шавад

أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ،

ва ё инки ( ба хотири рохзаний ва тахдид) , танхо  аз жойи ба жойи табъийд  шаванд.

ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (مائده/33)

Ин расвоийи онон дар дунё аст, ва барои ишон дар охират мужозоти бузурги аст.

Ба назари шумо жангидан бо ин ашхос ё дастгир кардани ин ашхос ва додгох  кардани ин ашхос ва ижро кардани ин ахком бар ин ашхоси мужрим кори афроди мутафарриқа ва гуруххойи мутафарриқ аст? Қатъан на. Ин танхо кори қудрати хукуматий аст болотар аз афрод ва гуруххост.

(идома дорад……..)


[1] این سه ابزار عبارتند از : ۱- خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ که اولین و مهمترین ابزار و وسیله ست (مثل حکومت رسول الله صلی الله علیه وسلم و خلفای راشدین رضی الله عنهم) ۲- حکومت بدیل اضطراری اسلامی که در زمان نبود خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ انجام وظیفه می کند (مثل حکومت امویها و عباسی ها و عثمانی ها و …) ۳- شورای واحد مجاهدین که در صورت نبود خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ و حکومت بدیل اضطراری اسلامی انجام وظیفه می کند .

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(2-қисм)

Шунга асосланган холда мусулмонларни орасида секуляризмни ривожлантириш билан секуляризмни исломни ўрнига алтернатив бадал сифатида келтиришади, фикр озодлиги остида ёзувчиларга, жамоатларга, анжуманларга ва хатто секуляр ахзобларга майдон берилган, Али абдурраззоқга ўхшаган кишилар аллохни шариатидаги қонунларни жамиятнинг  ижроий масалаларидан  ва хокимиятидан  ажралиши хақида “ислом ва хукм усуллари” номли асарларни ёзишади.  

Ва нихоят 1908 йилда парижда тараққиёт ва сулх бирлашмасини кўмитаси “хизб” номи остида секуляр ва миллатпараст ёшларни тарбияси бўйича қудратни қўлга киритиш учун ва халифа Абдулхамиддан қудратни тортиб олиш учун бутун жахон секуляр кофирларини химояси остида иш бошлайди. “Хизб”дан бўлган асосий мақсад хам шу бўлган, худди шу нарсани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам зирор масжидини нобуд қилиш орқали дорул исломда мунофиқлар тўдаси томонидан бош кўтариб чиқишига рухсат бермаган эдилар. Дорул исломда хизб ясашлар тафарруқни муқаддамоти ва вахдатни парчаланиши учун шароит ,хамда уни нобуд бўлишини бошланиши бўлади.

2-Баён, фикр, ақида озодлиги остида 16 асрни охирларида малтада насрониятни таблиғ қилиш маркази иш бошлайди ва 1212 йилда америкалик насроний таблиғчилар сурия ерларига кириб келишади ва 1217 йилда америкалик протестат таблиғчилар томонидан сурияда насрониятни таблиғ маркази ташкил қилинади ва 1235 йилда суриянинг илмий жамият олийгохи ва 1244 йилда хам сурияда американинг берот номли олийгохи ташкил қилинади.

 Волмоез волмер номли буюк насроний даъватчиси  1313 йилда  байтул муқаддасда ўтказилган конференцияда ўзларининг даъват  мақсадлари хақида айтадики: “ бизларнинг мақсадимиз мусулмонларни насроний қилишлик эмас, мана бу нарса улар учун харомдир, балки мақсад шуки, бизлар уларни исломдан узоқлаштиришимиз керак, улар аллох билан алоқаси узилган шахсларга айланишлари лозим, сизлар мана бу ишни воситасида ислом жахонида бир йўлни вужудга келтирасизлар,натижада эса  улар  сизлар тайёрлаган йўлдан харакат қилишади. “

“Усмонийларни андалусий қилиш режаси” ва мусулмонларни орасида хизб ташкил қилиш билан бирга; тавхид номи билан наждийлар усмонийларни суфийларни ақидасига эга бўлганликлари ва гумбадлар мавжудлиги сабабли  такфир қилишни бошлашади, усмонийларни муртад дейиш орқали уларнинг диёрларини хам дорул харбнинг дорул куфрлари деб таништира бошлашади ва мана шу шаклда  ислом номи билан ғайри шаръий жангни шўлалантиришади. Баъзи бир биродарлар шайх мухаммад ибни абдулваххобни ўзига хос тушунчалари борасида ханбалий мазхаби бўйича наждий,наждият ибораларидан фойдаланилгани учун норози бўлишади, аслида эса мана бу истелохлар наждийларни наздида комилан қабул қилинган оддий  нарса хисобланади, мана бу тафаккуротни энг катта фикрий манбаъларидан бири      

«الدُّرر السَّنِيَّة في الأجوبة النجدية»

хисобланади, ёки наждийлар томонидан

«علماء الدعوة النجدية» یا «أئمة الدَّعْوَة النجدية» یا «مفتي الديار النجدية»

номли китобларни ёзиш хам оддий бир иш саналади, наждийларнинг ўртасида даъват бўйича кўзга кўринган уламолардан бўлмиш шахй Абдуррохман ибни Хасаннинг “масаил ва фатаван наждиях” номли китобини ёзиши ёки шайх абдуллатиф оли шайхнинг “машахиру уламаи нажд ва ғойрихим” номли  китобини ёзиши ёки шайх абдуллатиф ибни Абдуррохман ибни Хасан оли шахйнинг “мажмуъатур росаил  ва масаилин наждиях” номли китобни ёзишлиги  ёки бўлмасам қуйидаги : [1]

علماء نجد خلال ثمانیه قرون[2]

البيان المفيد فيما اتفق عليه علماء مكة و نجد من عقائد التوحيد

 الدعوة الإصلاحية في بلاد نجد على يد الإمام محمد بن عبد الوهاب وأعلامها من بعده

Номли китобларни ёзилиши ё “мажду фи тарихи нажд” номли тарихий китобларни ёзилиши оддий бир иш хисобланган, мана бу тафаккурни вакилларидан хам ўзларини умумий суратда ахли суннатни вакили эмас, балки имоми Ахмад ибни Ханбални мазхабидаги тафсирни вакили сифатида таништиришларини кутамиз, чунки ахли суннат бир неча мазхаблар ва ўнлаб турли-хил тафаккурлардан ташкил топган бўлиб улардан бири мана шу наждият тафаккуридир; улар шуни яхши билишсинки ханбалий мазхабини ўртасида уларни тафсирларидан бошқа тафсирлар хам мавжуд, хар бир киши ўзига хос фалончи мазхабдан бўлган  тафсирини исломни айни ўзидан ахли суннатдан деб билади ва бошқаларни нобуд қилади ё хатто ўзини мазхабини ахли суннатни айни ўзидан деб санайди ва бошқа мазхабларни кўрмаганликка олади ва уларни нобуд қилишга харакат қилади; бу ердаги қози фақат барча исломий мазхабларни улил амр шўроси бўлиб у ўзини вохид ижмоъси билан охирги раъйни ва охирги хукмни содир қилади, шахслар ва тарқоқ мазхаблар бу хукмни содир қилмайди, бўлмасам бутун тарих давомида ханафийлар, шофеъийлар, ханбалийлар,мўътазилалар, зохирийлар, жаъфарийлар ва бошқа ўнлаб мазхаблар бир-бирларини бошига олиб келган мусибатлар такрорланади.

(давоми бор……..)


[1] مشاهیر علماء نجد و غیرهم، عبد الرحمن بن عبد اللطیف آل الشیخ، تحقیق باشراف دار الیمامه للبحث و الترجمه و النشر، (بی‌جا)، دوم، ۱۳۹۴ق.

[2] علماء نجد خلال ثمانیه قرون، عبدالله آل بسام، ریاض، دائر العاصمه المملکه العربیه السعودیه، دوم، ۱۴۱۹ق. 

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(2- قیسم)

شوُنگه اَساسالَنگن حالدَه مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه سِکوُلارِیزمنِی رِواجلَنتِیرِیش بِیلَن سِکوُلارِیزمنِی اِسلامنِی اوُرنِیگه اَلتِیرنَه تِیو بَدَل صِیفَتِیدَه کِیلتِیرِیشَدِی، فِکر آزادلِیگِی آستِیدَه یازوُچِیلَرگه، جَماعَتلَرگه، اَنجُومَنلَرگه وَ حَتَّی سِکوُلار اَحزابلَرگه مَیدان بِیرِیلگن،عَلِی عَبدُالرَّزّاقگه اوُحشَگن کِیشِیلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی جَمِیعیَتنِینگ اِجرائِی مَسَلَه لَرِیدَن وَ حاکِمِیَتِیدَن اَجرَلِیشِی حَقِیدَه “اِسلام وَ حُکم اُوصُوللَرِی” ناملِی اَثَرلَرنِی یازِیشَدِی.

وَ نِهایَت 1908 یِیلدَه  پَرِیجدَه تَرَقِّیات وَ صُلح بِیرلَشمَه سِینِی قوُمِیتَه سِی “حِزب” نامِی آستِیدَه سِکوُلار وَ مِللَت پَرَست یاشلَرنِی تَربِیَه سِی بُویِیچَه قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیش اوُچُون وَ خَلِیفَه عَبدُالحَمِیددَن قُدرَتنِی تارتِیب آلِیش اوُچُون بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه اِیش باشلَیدِی. “حِزب”دَن بُولگن اَساسِی مَقصَد هَم شُو بُولگن، حُوددِی شُو نَرسَه نِی رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم ضِرار مَسجِیدِینِی نابوُد قِیلِیش آرقَلِی دارُ الاِسلامدَه مُنافِقلَر توُدَه سِی تامانِیدَن باش کوُتَه رِیب چِیقِیشِیگه رُحصَت بِیرمَگن اِیدِیلَر. دارُ الاِسلامدَه حِزب یَسَشلَر تَفَرُّقنِی مُقَدَّماتِی وَ وَحدَتنِی پَرچَه لَه نِیشِی اوُچُون شَرائِط، هَمدَه اوُنِی نابوُد بوُلِیشِینِی باشلَه نِیشِی بوُلَدِی.

  1. بَیان،فِکر، عَقِیدَه آزادلِیگِی آستِیدَه 16 عَصرنِی آخِیرلَرِیدَه مَلتَه دَه نَصرانِیَتنِی تَبلِیغ قِیلِیش مَرکَزِی اِیش باشلَیدِی وَ 1212یِیلدَه اَمِیرِکَه لِیک نَصرانِی تَبلِیغچِیلَر سُورِیَه یِیرلَرِیگه کِیرِیب کِیلِیشَدِی وَ 1217 یِیلدَه اَمِیرِکَه لِیک پراتِیستَت تَبلِیغچِیلَر تامانِیدَن سُورِیَه دَه نَصرانِیَتنِی تَبلِیغ مَرکَزِی تَشکِیل قِیلِینَدِی وَ 1235 یِیلدَه هَم سُورِیَه دَه اَمِیرِکَه نِینگ بِیرات ناملِی عالِیگاهِی تَشکِیل قِیلِینَدِی.

وِیلمایِیز والمِیر ناملِی بُویُوک نَصرانِی دَعوَتچِیسِی 1313 یِیلدَه بَیتُ المُقَدَّسدَه اوُتکَزِیلگن کانفِیرِینسِیَه دَه اوُزلَرِینِینگ دَعوَت مَقصَدلَرِی حَقِیدَه اَیتَدِیکِی: “بِیزلَرنِینگ مَقصَدِیمِیز مُسُلمانلَرنِی نَصرانِی قِیلِیشلِیک اِیمَس، مَنَه بُو نَرسَه اوُلَر اوُچُون حَرامدِیر، بَلکِی مَقصَد شوُکِی، بِیزلَر اوُلَرنِی اِسلامدَن اوُزاقلَشتِیرِیشِیمِیز کِیرَک،اوُلَر اَلله بِیلَن عَلاقَه سِی اوُزِیلگن شَخصلَرگه اَیلَه نِیشلَرِی لازِم، سِیزلَر مَنَه بُو اِیشنِی واسِیطَه سِیدَه اِسلام جَهانِیدَه بِیر یُولنِی وُجُودگه کِیلتِیرَه سِیزلَر، نَتِیجَه دَه اِیسَه اوُلَر سِیزلَر تَیّارلَه گن یوُلدَن حَرَکَت قِیلِیشَدِی.”  

“عُثمانِیلَرنِی اَندَلوُسِی قِیلِیش رِیجَه سِی” وَ مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه حِزب تَشکِیل قِیلِیش بِیلَن بِیرگه؛ تَوحِید نامِی بِیلَن نَجدِیلَر عُثمانِیلَرنِی صُوفِیلَرنِی عَقِیدَه سِیگه اِیگه بوُلگنلِیکلَرِی وَ گوُمبَدلَر مَوجُودلِیگِی سَبَبلِی تَکفِیر قِیلِیشنِی باشلَه شَدِی، عُثمانِیلَرنِی مُرتَد دِییِیش آرقَلِی اوُلَرنِینگ دِیارلَرِینِی هَم دارُ الحَربنِینگ دارُ الکُفرلَرِی دِیب تَنِیشتِیرَه  باشلَه شَدِی وَ مَنَه شُو شَکلدَه اِسلام نامِی بِیلَن غَیرِی شَرعِی جَنگنِی شوُلَه لَنتِیرِیشَدِی. بَعضِی بِیر بِیرادَرلَر شَیخ مُحَمَّد اِبنِ عَبدُالوَهّابنِی اوُزِیگه خاص توُشوُنچَه لَرِی بارَه سِیدَه حَنبَلِی مَذهَبِی بُویِیچَه نَجدِی،نَجدِیَت عِبارَه لَرِیدَن فایدَلَه نِیلگنِی اوُچُون ناراضِی بُولِیشَدِی، اَصلِیدَه اِیسَه مَنَه بُو اِصطِلاحلَر نَجدِیلَرنِی نَزدِیدَه کامِلاً قَبُول قِیلِینگن عاددِی نَرسَه حِسابلَنَدِی، مَنَه بُو تَفَکُّراتنِی اِینگ کَتتَه فِکرِی مَنبَعلَرِیدَن بِیرِی  «الدُّرر السَّنِيَّة في الأجوبة النجدية» حِسابلَنَدِی، یاکِی نَجدِیلَر تامانِیدَن  «علماء الدعوة النجدية» یا «أئمة الدَّعْوَة النجدية» یا «مفتي الديار النجدية» ناملِی کِتابلَرنِی یازِیش عاددِی بِیر اِیش سَنَلَدِی، نَجدِیلَرنِینگ اوُرتَه سِیدَه دَعوَت بُویِیچَه کوُزگه کوُرِینگن اوُلامالَردَن بُولمِیش شَیخ عَبدُالرّحمَن اِبنِ حَسَننِینگ «مسائل وفتاوى نجدية» ناملِی کِتابِینِی یازِیشِی یاکِی شَیخ عَبدُالَّطِیف آلِ شَیخنِینگ « مشاهير علماء نجد وغيرهم »  ناملِی کِتابِینِی یازِیشِی یاکِی شَیخ عَبدُالَّطِیف اِبنِ عَبدُ الرَّحمَن اِبنِ حَسَن آلِ شَیخنِینگ  «مجموعة الرسائل والمسائل النجدية» ناملِی کِتابنِی یازِیشلِیگِی یاکِی بُولمَسَم قوُیِیدَگِی : [1]

علماء نجد خلال ثمانیه قرون[2]

البيان المفيد فيما اتفق عليه علماء مكة و نجد من عقائد التوحيد

الدعوة الإصلاحية في بلاد نجد على يد الإمام محمد بن عبد الوهاب وأعلامها من بعده  ناملِی کِتابلَرنِی یازِیلِیشِی یا «المجد في تاريخ نجد» ناملِی تَرِیخِی کِتابلَرنِی یازِیلِیشِی عاددِی بِیر اِیش حِسابلَنگن، مَنَه بُو تَفَکُّرنِی وَکِیللَرِیدَن هَم اوُزلَرِینِی عُمُومِی صُورَتدَه اَهلِی سُنَّت وَکِیلِی اِیمَس، بَلکِی اِمامِی اَحمَد اِبنِ حَنبَلنِی مَذهَبِیدَگِی تَفسِیرنِی وَکِیلِی صِیفَتِیدَه تَنِیشتِیرِیشلَرِینِی کوُتَه مِیز، چُونکِی اَهلِی سُنَّت بِیر نِیچَه مَذهَبلَر وَ اوُنلَب توُرلِی- هِیل  تَفَکُّرلَردَن تَشکِیل تاپگن بُولِیب اوُلَردَن بِیرِی شُو نَجدِیَت تَفَکُّرِیدِیر؛ اوُلَر شوُنِی یَحشِی بِیلِیشسِینکِی حَنبَلِی مَذهَبِینِی اوُرتَه سِیدَه اوُلَرنِی تَفسِیرلَرِیدَن باشقَه تَفسِیرلَر هَم مَوجُود، هَر بِیر کِیشِی اوُزیگه خاص فَلانچِی مَذهَبدَن بُولگن تَفسِیرِینِی اِسلامنِی عَینِی اوُزِیدَن اَهلِی سُنَّتدَن دِیب بِیلَدِی وَ باشقَه لَرنِی نابُود قِیلَدِی یا حَتَّی اوُزِینِی مَذهَبِینِی اَهلِی سُنَّتنِی عَینِی اوُزِیدَن دِیب سَنَیدِی وَ باشقَه مَذهَبلَرنِی کوُرمَگنلِیککَه آلَدِی وَ اوُلَرنِی نابوُد قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلَدِی؛ بُو یِیردَگِی قاضِی فَقَط بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی اوُلِی الاَمر شُوراسِی بوُلِیب اوُ اوُزِینِی واحِد اِجماع سِی بِیلَن آخِیرگِی رَعینِی وَ آخِیرگِی حُکمِی صادِر قِیلَدِی، شَخصلَر وَ تَرقاق مَذهَبلَر بُو حُکمنِی صادِر قِیلمَیدِی، بُولمَسَم بُوتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه حَنَفِیلَر، شافِیعِیلَر، حَنبَلِیلَر، مُعتَزِیلَه لَر، ظاهِرِیلَر، جَعفَرِیلَر وَ باشقَه اوُنلَب مَذهَبلَر بِیر- بِیرلَرِینِی باشِیگه آلِیب کِیلگن مُصِیبَتلَر تَکرارلَنَدِی.

(دوامی بار……)


[1] مشاهیر علماء نجد و غیرهم، عبد الرحمن بن عبد اللطیف آل الشیخ، تحقیق باشراف دار الیمامه للبحث و الترجمه و النشر، (بی‌جا)، دوم، ۱۳۹۴ق.

[2] علماء نجد خلال ثمانیه قرون، عبدالله آل بسام، ریاض، دائر العاصمه المملکه العربیه السعودیه، دوم، ۱۴۱۹ق.