وَاعْتَصِمُوا – پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد»، دوران گذار به «وحدت» اسلامی

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(15- қисм)

Албатта насихат қилиш, яхшиликни раво кўриш, кўнгил ачиниши айблашдан фарқ қилади, хамма насихат қила олади. Шунингдек росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

« الدِّينُ النَّصِيحَةُ. قُلْنا: لِمَنْ؟ قالَ: لِلَّهِ ولِكِتابِهِ ولِرَسولِهِ ولأَئِمَّةِ المُسْلِمِينَ وعامَّتِهِمْ» ^[1]

Дин насихатдан,кўнгил ачинишидан, яхшиликни раво кўришдан иборатдир, шунда айтдикки: кимлар учун? Мархамат қилдилар: аллох таоло учун, уни китоби учун, элчилари учун, имомлари учун ва мусулмонларни пешвоси учун ва умум мусулмонлар учун.

Мана шундай шаръий манбаъларга асосланган холда Фузайл ибни Иёз рохимахуллох айтганки: мўъмин айбларни ёпади ва насихат қилади, фожир эса хурматсизлик қилиб айб топади.

Албатта бир диёрни дорул ислом деб номлашга нисбатан шундай омиллар хам мавжудки, мўъминларнинг баъзи бир дастаси бу диёрларни дорул ислом деб иқрор бўлишларига монеълик қилади, баъзи бир кишилар мана бу омиллар билан булғанишган ва ўзларига мухолиф бўлган дорул ислом хақида насихат қилиш,яхшиликни раво кўришга эмас,балки айблашларга,хурматсизликларга дучор бўлишади. Мана бу омиллар хам кўпроқ 1- мазхабий таъассубларга ва шаръий хақиқатни яширишга ва 2- нажодпарастлик ва миллатпарастликка бориб тақалади.

Нацианализм ва миллатпарастлик хислари узоқ ўтмишдан буён худди хозирги замонга ўхшаш бир офат хисобланган. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан бир муддат олдин мусайламайи каззоб ямомада нубувватни иддао қилиб чиқади. Талха исмли бир киши уни олдига мулоқот қилишга келади ва ундан сўрайдики: мусайлама қаерда? Унга қарата айтишдики: мусайлама эмас балки росулуллох дегин! Талха айтдики: уни кўрмагунимча қабул қила олмайман. Мусайлама билан рўбарў бўлган пайтида, ундан сўрадики: сени олдингга нима келади? Мусайлама айтдики: рижс. Талха сўрадики: нурда келадими ё қоронғиликдами? Қоронғиликда,деди. Шундан сўнг талха айтдики: гувохлик бераманки сен ёлғончисан ва Мухаммад ростгўйдир, аммо робиъа қавмини ёлғончиси бизларни наздимизда музир қавмини ростгўйидан кўра севимлироқдир. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам музир қабиласидан эдилар, мусайлама эса робиъани наслидан бўлган. У шахс хам робиъани қавмидан эди; қавмпарастлик ва нацианализм хислари сабабли мусайламайи каззобга қўшилади ва ямома жангида у билан бирга ўлдирилади. ^[2]

Бундай кимсаларни наздида уларга шахсият берадиган омил дин эмас; балки уларга шахсият берадиган омил нажод хисобланади. Биринчи бўлиб нажодпарастликка иддао қилган кимса хам шайтон бўлган эди, у одамни қаршисига туради,яъни шайтон аллохни хукмини қаршисида нажодпарастликка асос солган эди:

قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ (اعراف/12)

(Аллох) деди: “сенга буюрган пайтимда нима сени сажда қилишдан тўсди?” “мен ундан (одамдан) яхшироқман. Мени оловдан яратгансан. Уни эса лойдан яратдинг”,деди у.

Нажодпараст нацианалистларнинг энг катта далиллари шуки, фалончи мени нажодимдан эмас ва мени тилимда сухбатлашмайди. мана бу нажод уларга қаердан етиб келган? Оталарини жинсий олати орқали етиб келган, шу сабабли хам имом Ахмад ва Насоий ва бошқалар росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қилишиб тавсия қилишганки: бор отангни олатини тишлаб ол. ^[3]

Хозирги пайтда хам мана шу қоида хоким бўлиб айтишадики: иорданияни,курдларни, саудияни, мисрни, ўзбекларни, тожикларни дорул куфри …….туркистон, эрон, афғон, чечен, сумоли ва бошқа дорул исломдан кўра яхшироқдир. Ёки хатто айтишадики, туркияни,курдларни дорул куфри туркистонлик ханафийларни дорул исломидан ёки жаъфарий шиъаларини дорул исломидан ё толибон ханафийларини дорул исломидан ёки сумолидаги шофеъийларни дорул исломидан ё молидаги моликийларни дорул исломидан ё ямандаги зайдий- шофеъийларни дорул исломидан ё довланинг наждийлар дорул исломидан кўра яхшироқдир. Нима учун? Чунки уларнинг мазхаби мана бу кимсаларни мазхаби билан бир хил эмас.

Сен агар жаъфарий шиъаларини ё ханафийларни ё шофеъийларни ё ханбалийларни ё зайдийларни,моликийларни, наждийларни ёки исломий мазхаблар ва тафсирларни бирортасини ёқтирмасанг хатто улардан нафратлансанг хам ё сен амакинг ё тоғанг ё амакингни ўғли ё тоғангни ўғли хатто ака-уканг, отанг, онанг ва бошқа яқинларингдан нафратлансанг ё нафратланмасанг хам , булар шу бугунги кунгача содир бўлмаган ажойиб-ғаройиб нарсалар хисобланмайди; балки бу ердаги энг мухим нарса сен ўзингдаги нафратга қарамасдан адолат қила олишинг керак ва мана бу нафрат сени адолат йўлидан узоқлашишингга боис бўлмаслиги керак.

(давоми бор…….)

[1] مسلم 55/ نسائی 4210

[2] ابن‌كثير، البدايه و النهايه: 6/ 400، دارابي‌حيان./ «أشهد أنك كذاب و أن محمداً صادق و لكن كذاب ربيعة أحب الينا من صادق مضر»

[3] قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا» رواه البخاري في (الأدب المفرد) ص 425 [963/1 ] ، والنسائي في (السنن الكبرى) (5/272) [8864] و (6/242) [10812] وفي (عمل اليوم والليلة) [976] ، وأحمد في (المسند) 5136، (5/136) وابنه في (زوائد المسند) (5/136) ، وابن أبي شيبة في (المصنف) (15/33) [19030] أو (7/456) [37183] ، وأبو عبيد القاسم بن سلام في (غريب الحديث) (3/163) [422] و (3/288) [467] (ط مجمع اللغة العربية) ، والحربي في (الغريب) (3/919) ، والطحاوي في (شرح مشكل الآثار) 8231، 233، 235 برقم (3204، 3205، 3207)، والهيثم بن كليب الشاشي في (مسنده) (3/374) [1499] ، وابن حبان في [3153الإحسان] أو [736 موارد] ، والطبراني في (المعجم الكبير) (1/198-199) [532] ، والقطيعي في (جزء الألف دينار) [209] ، وأبو نعيم في (معرفة الصحابة) [756] ، والبغوي في (شرح السنة) (13/120-121) [3541] ، والضياء المقدسي في (المختارة) [1242] و [1244] ، والمزي في (تهذيب الكمال) (19/339-330) و (19/330) النسائي في ((السنن الكبرى)) (8864) واللفظ له، وأحمد (21234) / آلبانی ، تخريج مشكاة المصابيح 4828/ شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند 21236 / الألباني ، السلسلة الصحيحة269 / تخريج صحيح ابن حبان 3153 / ابن حجر العسقلاني: تخريج مشكاة المصابيح 4/404 / الألباني : السلسلة الصحيحة1/538 / محمد الأمين الشنقيطي: أضواء البيان3/527 / السخاوي: الأجوبة المرضية2/623 / شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند21233 / السيوطي: الجامع الصغير629 / الألباني: صحيح الجامع567 / أخرجه أحمد (21271)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (10810)، والطبراني (1/198) (534) باختلاف يسير. ، والنسائي في (الكبرى) 8136، 9357، 358 برقم (8813، 10745، 10746) ، وابن حبان 7425 برقم (3153) ، ، وابن السني ص 384، 385 برقم (433) ، والبغوي 13 120 برقم (3541) .

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(15- قیسم)

اَلبَتَّه نَصِیحَت قِیلِیش، یَحشِیلِیکنِی رَوا کوُرِیش، کوُنگِیل اَچِینِیشِی عَیبلَشدَن فَرق قِیلَدِی، هَمَّه نَصِیحَت قِیلَه آلَه دِی. شوُنِینگدِیک رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: « الدِّينُ النَّصِيحَةُ. قُلْنا: لِمَنْ؟ قالَ: لِلَّهِ ولِكِتابِهِ ولِرَسولِهِ ولأَئِمَّةِ المُسْلِمِينَ وعامَّتِهِمْ» ^[1] دِین نَصِیحَتدَن، کوُنگِیل اَچِینِیشِیدَن، یَحشِیلِیکنِی رَوا کوُرِیشدَن عِبارَتدِیر، شوُندَه اَیتدِیککِی: کِیملَر اوُچُون؟ اِماملَر اوُچُون وَ مُسُلمانلَرنِی پِیشواسِی اوُچُون وَ عُمُوم مُسُلمانلَر اوُچُون.

مَنَه شوُندَی شَرعِی مَنبَعلَرگه اَساسلَنگن حالدَه فُضَیل اِبنِ عِیاض رَحِمَهُ الله اَیتگنکِی: مُؤمِن عَیبلَرنِی یاپَدِی وَ نَصِیحَت قِیلَدِی، فاجِر اِیسَه حُرمَتسِیزلِیک قِیلِیب عَیب تاپَدِی.

اَلبَتَّه بِیر دِیارنِی دارُ الاِسلام دِیب ناملَشگه نِسبَتاً شُوندَی عامِللَر هَم مَوجُودکِی،مُؤمِنلَرنِینگ بَعضِی بِیر دَستَه سِی بُو دِیارلَرنِی دارُ الاِسلام دِیب اِقرار بُولِیشلَرِیگه مانِعلِیک قِیلَدِی، بَعضِی بِیر کِیشِیلَر مَنَه بُو عامِللَر بِیلَن بوُلغَه نِیشگن وَ اوُزلَرِیگه مُخالِف بوُلگن دارُ الاِسلام حَقِیدَه نَصِیحَت قِیلِیش،یَحشِیلِیکنِی رَوا کوُرِیشگه اِیمَس، بَلکِی عَیبلَشلَرگه، حُرمَتسِیزلِیکلَرگه دُوچار بُولِیشَدِی. مَنَه بُو عامِللَر هَم کوُپراق 1- مَذهَبِی تَعَصُّوبلَرگه وَ شَرعِی حَقِیقَتنِی یَشِیرِیشگه وَ 2- نَجاد پَرَستلِیک وَ مِللَت پَرَستلِیککَه بارِیب تَقَلَدِی.

نَسِیانالِیزم وَ مِللَت پَرَستلِیک حِیسلَرِی اوُزاق اوُتمِیشدَن بوُیان حوُددِی حاضِرگِی زَمانگه اوُحشَش بِیر آفَت حِسابلَنگن. رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی وَفاتلَرِیدَن بِیر مُددَت آلدِین مُسَیلَمَه یِی کَذّاب یَمامَه دَه نُبُوَّتنِی اِدَّعا قِیلِیب چِیقَدِی. طَلحَه اَسلَمِی بِیر کِیشِینِی آلدِیگه مُسَیلَمَه بِیلَن مُلاقات قِیلِیشگه کِیلَدِی وَ اوُندَن سُورَیدِیکِی: مُسَیلَمَه قَیِیردَه؟ اوُنگه قَرَتَه اَیتِیشَدِیکِی: مُسَیلَمَه اِیمَس بَلکِی رَسُول الله دِیگِین! طَلحَه اَیتَدِیکِی: اوُنِی کوُرمَگوُنِیمچَه قَبوُل قِیلَه آلمَیمَن. مُسَیلَمَه بِیلَن رُوبَرُو بُولگن پَیتِیدَه، اوُندَن سُورَدِیکِی: سِینِی آلدِینگگه نِیمَه کِیلَدِی؟ مُسَیلَمَه اَیتدِیکِی: رِیجس. طَلحَه سُورَدِیکِی: نوُردَه کِیلَه دِیمِی یا قارانغِیدَه مِی؟ قارانغِیلِیکدَه، دِیدِی. شُوندَن سُونگ طَلحَه اَیتدِیکِی: گوُواهلِیک بِیرَه مَنکِی سِین یالغانچِیسَن وَ مُحَمَّد راستگوُیدِیر، اَمّا رابِیعَه قَومِینِی یالغانچِیسِی بِیزلَرنِی نَزدِیمِیزدَه مُضِر قَومِینِی راستگوُیِیدَن کوُرَه سِیوِیملِیراقدِیر. رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم مُضِر قَبِیلَه سِیدَن اِیدِیلَر، مُسَیلَمَه اِیسَه رابِیعَه نِی نَسلِیدَن بُولگن. اوُ شَخص هَم رابِیعَه نِی قَومِیدَن اِیدِی؛ قَوم پَرَستلِیک وَ نَسِییانالِیزم حِیسلَرِی سَبَبلِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابگه قوُشِیلَدِی وَ یَمامَه جَنگِیدَه اوُ بِیلَن بِیرگه اوُلدِیرِیلَدِی. ^[2]

بُوندَی کِیمسَه لَرنِی نَزدِیدَه اوُلَرگه شَخصِیَت بِیرَه دِیگن عامِل دِین اِیمَس؛ بَلکِی اوُلَرگه شَخصِیَت بِیرَه دِیگن عامِل نَجاد حِسابلَنَدِی. بِیرِینچِی بُولِیب نَجاد پَرَستلِیکنِی اِدَّعا قِیلگن کِیمسَه هَم شَیطان بُولگن اِیدِی، اوُ آدَمنِی قَرشِیسِیدَه توُرَدِی، یَعنِی شَیطان اَلله نِی حُکمِینِی قَرشِیسِیدَه نَجادپَرَستلِیککَه اَساس سالگن اِیدِی: قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ (اعراف/12) (الله ) دِیدِی: “سِینگه بُویُورگن پَیتِیمدَه نِیمَه سِینِی سَجدَه قِیلِیشدَن توُسدِی؟” “مِین اوُندَن (آدَمدَن) یَحشِیراقمَن. مِینِی آلاودَن یَرَتگنسَن. اوُنِی اِیسَه لایدَن یَرَتدِینگ”، دِیدِی اوُ.

نَجاد پَرَست نَسِیانالِیستلَرنِینگ اِینگ کَتتَه دَلِیللَرِی شُوکِی، فَلانچِی مِینِی نَجادِیمدَن اِیمَس وَ مِینِی تِیلِیمدَه صُحبَتلَشمَیدِی. مَنَه بُو نَجاد اوُلَرگه قَیِیردَن یِیتِیب کِیلگن؟ آتَه لَرِینِی جِنسِی آلَه تِی آرقَلیی یِیتِیب کِیلگن، شوُ سَبَبلِی هَم اِمام اَحمَد وَ نَسائِی وَ باشقَه لَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن رِوایَت قِیلِیشِیب تَوصِیَه قِیلِیشگنکِی: بار آتَه نگنِی آلَه تِینِی تِیشلَب آل. ^[3]

حاضِرگِی پَیتدَه هَم مَنَه شُو قائِدَه حاکِم بُولِیب اَیتِیشَدِیکِی: اِیاردَنِیَه نِی، کوُردلَرنِی،سَعُودِیَه نِی، مِصرنِی، اوُزبِیکلَرنِی، تاجِیکلَرنِی دارُ الکُفرِی…….توُرکِستان، اِیران، اَفغان، چِیچِین، سُومالِی وَ باشقَه دارُ الاِسلامدَن کوُرَه یَحشِیراقدِیر. یاکِی حَتَّی اَیتِیشَدِیکِی، توُرکِیَه نِی، کوُردلَرنِی دارُ الکُفرِی تُرکِستانلِیک حَنَفِیلَرنِی دارُ الاِسلامِیدَن یاکِی جَعفَرِی شِیعَه لَرِینِی دارُ الاِسلامِیدَن یا طالِبان حَنَفِیلَرِینِی دارُ الاِسلامِیدَن یاکِی سُومالِیدَگِی شافِیعِیلَرنِی دارُ الاِسلامِیدَن یا مالِیدَگِی مالِیکِیلَرنِی دارُ الاِسلامِیدَن یا یَمَندَگِی زَیدِی- شافِیعِیلَرنِی دارُ الاِسلامِیدَن یا دَولَه نِینگ نَجدِیلَر دارُ الاِسلامِیدَن کوُرَه یَحشِیراقدِیر. نِیمَه اوُچُون؟ اوُلَرنِینگ مَذهَبِی مَنَه بُو کِیمسَه لَرنِی مَذهَبِی بِیلَن بِیر هِیل اِیمَس.

سِین اَگر جَعفَرِی شِیعَه لَرِینِی یا حَنَفِیلَرنِی یا شافِیعِیلَرنِی یا حَنبَلِیلَرنِی یا زَیدِیلَرنِی، مالِیکِیلَرنِی، نَجدِیلَرنِی یاکِی اِسلامِی مَذهَبلَر وَ تَفسِیرلَرنِی بِیرارتَه سِینِی یاقتِیرمَه سَنگ حَتَّی اوُلَردَن نَفرَتلَنسَنگ هَم یا عَمَکِینگ یا تاغَنگ یا عَمَکِینگنِی اوُغلِی یا تاغَنگنِی اوُغلِی حَتَّی آکَه – اوُکَنگ، آتَه نگ، آنَه نگ وَ باشقَه یَقِینلَرِینگدَن نَفرَتلَنسَنگ یا نَفرَتلَنمَه سَنگ هَم، بُولَر شوُ بُوگوُنگِی کوُنگچَه صادِر بُولمَگن عَجایِیب- غَرایِیب نَرسَه لَر حِسابلَنمَیدِی؛ بَلکِی بُو یِیردَگِی اِینگ مُهِم نَرسَه سِین اوُزِینگدَگِی نَفرَتگه قَرَه مَسدَن عَدالَت قِیلَه آلِیشِینگ کِیرَک وَ مَنَه بُو نَفرَت سِینِی عَدالَت یوُلِیدَن اوُزاقلَه شِیشِینگگه بائِث بُولمَسلِیگِی کِیرَک.

(دوامی بار……)

[1] مسلم 55/ نسائی 4210

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (2) (قسمت 26)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (2) (قسمت 26)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله [D1]

(15- قسمت)

نصیحت و خیرخواهی و دلسوزی با ایراد گرفتن فرق دارد، همه می توانند نصیحت کنند. همچنانکه رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: « الدِّينُ النَّصِيحَةُ. قُلْنا: لِمَنْ؟ قالَ: لِلَّهِ ولِكِتابِهِ ولِرَسولِهِ ولأَئِمَّةِ المُسْلِمِينَ وعامَّتِهِمْ» ^[1] دین‌ نصیت و دلسوزی و خیرخواهی است، گفتیم : برای چه کسی است؟ فرمود: برای الله تعالیٰ، برای کتابش، برای فرستاده‌اش، برای امامان و پیشوایان مسلمانان و برای عموم مسلمانان.

بر مبنای همین منابع شرعی است که فُضَیل‌‌بن‌عیاض رحمه الله گفته است: «مؤمن عیب ها را می‌پوشاند و نصیحت می‌کند و فاجر، هتک حرمت و عیب‌جویی می‌کند.

البته به نسبت دارالاسلام نامیدن سرزمینی عواملی وجود دارند که مانع از اقرار دسته هائی از مومنین به دارالاسلام بودن آن سرزمین شده است و افرادی که به این عوامل آلوده شده اند در قضاوت در مورد دارالاسلام مخالف خود به عیب جوئی و هتک حرمت گرایش پیدا می کنند تا نصیحت و خیرخواهی و دلسوزی . این عوامل هم بیشتربه :1 – تعصب مذهبی و کتمان حقایق شرعی و 2- تعصب نژادی و ملی گرائی بر می گردند.

حس ناسیونالیستی و ملگرائی از گذشته های دور هم یک آفت بوده تا همین زمان حاضر ما. مدتی قبل از وفات رسول الله صلي‌الله‌ عليه‌ و سلم، مسيلمة كذاب در يمامه ادعاي نبوت كرد. شخصي به نام طلحه براي ملاقات او آمد و پرسيد: مسيلمه كجاست؟ پاسخ دادند: بگو رسول‌الله نه مسيلمه! طلحه گفت: تا او را نبينم نمي‌توانم قبول ‌كنم. وقتي با مسيلمه روبه‌رو شد، پرسيد: چه چيزي نزد تو مي‌آيد؟ مسيلمه گفت: رجس. طلحه پرسيد: در نور مي‌آيد يا در تاريكي؟ گفت: در تاريكي. بعد از آن طلحه گفت: گواهي مي‌دهم كه تو دروغگو هستي و محمد راستگو است، اما درغگوي قوم ربيعه نزد ما از راستگوي قوم مُضَر محبوب‌تر است. رسول الله صلي‌الله‌ عليه‌ ‌و سلم از مُضَر بودند، و مسيلمه از نسل ربيعه. آن شخص هم از قوم ربیعه بود؛و به دلیل تعصب قومي و حس‌ ناسيوناليستي، به مسيلمة كذاب پيوست و در جنگ يمامه با او كشته شد.^[2]

نزد اینها عامل هویت بخش، دین الله نیست؛ بلکه عاملی که به آنها هویت می بخشد نژاد آنهاست. اولین کسی هم که ادعای برتری نژادی کرد شیطان بود در برابر آدم، یعنی مؤسس نژاد پرستی در برابر حکم الله شیطان بود: قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ (اعراف/12) ( خداوند به شیطان) گفت: چه چیز تو را بازداشت از این که سجده ببری، وقتی که من به تو دستور داده‌ام‌ ؟ (شیطان) گفت: من از او بهترم. چرا که مرا از آتش آفریده‌ای و او را از خاک.‏

بزرگ‌ترين دليل این ناسیونالیستهای نژاد گرا این است که فلانی از نژاد من نیست و به زبان من صحبت نمی کند. این نژاد هم از کجا به آنها رسیده است؟ از آلت تناسلی پدرانشان به همین دلیل است که امام احمد و نسائی و دیگران روایت کرده رسول الله صلی الله علیه وسلم به چنین اشخاصی سفارش کرده: برو آلت پدرت را گاز بگیر.^[3]

الان هم همین قاعده حاکم است و می گویند: دارالکفر اردنی و کوردی و سعودی و مصری و ازبکی و تاجیکی و … بهتر از دارالاسلام ترکستانی و ایرانی و افغانی و چچنی و سومالیائی و غیره است . یا حتی می گویند دارالکفر ترکی و کوردی و … بهتر از دارالاسلام حنفی ترکستانی یا دارالاسلام شیعه جعفری یا دارالاسلام حنفی طالبان یا دارالاسلام شافعی سومالی یا دارالاسلام مالکی مالی یا دارالاسلام شافعی – زیدی یمن یا دارالاسلام نجدی دوله و…. است. چرا؟ چون مذهب اینها با مذهب آنها یکی نیست.

اینکه شما از شیعه جعفری یا حنفی یا شافعی وحنبلی و زیدی و مالکی یا نجدی و هر یک از مذاهب و تفاسیر اسلامی خوشت نیاید و حتی متنفر هم باشی، و اینکه شما از عمو یا دائی و پسر عمو و پسر دائی و حتی از بردار و خواهر و پدر و مادرت و سایر نزدیکانت متنفر باشی یا نه، چیز نو و عجیبی نیست که تا کنون اتفاق نیافتاده باشد؛ بلکه مهمتر از آن این است که با وجود تنفرت دارای عدالت باشید، و این تنفر باعث نگردد که از مسیر عدالت دور گردی.

(ادامه دارد……)

[1] مسلم 55/ نسائی 4210

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(13- қисмат

Аммо инки мо бихохем бо онки ба далили ғазаби дорул ислом ва ишғоли сарзаминхойи исломий бо онхо вориди жиходи озодийсозий ва дафъ шавем ва бо муслимин сокини дар онжо хамчун муслимини дар дорул ислом бархурд кунем ва ….. ин масала ва боби жудогонайи аст.

Яъни бо онки Андалус наздик ба 8 қарн тахти хокимияти муслимин буда ва алъон қарнхостки тахти хокимияти куффор қарор гирифта ба нахвики хатто ек нафар хам ёфт нашудки шаходатайн бар забон жорий кунад ва хам акнун табдил ба ду кишвари испания ва португал шуда чи фарқи бо англиз ва амрико ва герман ва соири дорул куфрхо дорад? Холо ин дуруст астки бигуем испания ва партугал дорул ислом хастанд аммо амрико ва англиз дорул куфр? Хам акнун фарқи бейни инхо дар чист?

Чизики маноти хукм набошад ва хукм бар мадори он начархад боиси тағйири хукм намешавад. Имруза дар бисёри аз дорул куфрхойи жахон мо шохиди азон ва масожиди мухталиф ва иқомайи намоз ва баргузорийи жумъа ва жамоат ва ийдайн ба сурати ошкор ва хатто шохиди садхо муассаса ва гурух ва жамоат аз муслимин хастемки ошкоро дар чорчуби қавонини секуляристий ва демокрасийи хоким бар ин кишвархо фаолият мекунанд ва гох амнияти онхо аз сарзаминхойики тавассути муслимин фатх шуданд бештар аст бо ин вужуд ин маворид маноти ва меъёри хукм бар дор ва сарзамини нестанд ва ин маворид боиси дорул ислом шудани ин дорул куфрхо намешавад. Пас набояд фариби анжоми корхойи дар дорул куфрхоро хурдки барои қавонини секуляристий ва хуккоми секуляр зарари надорад.

Шахс бо шароитики вориди ислом ва иймон мешавад ва бо шароити боз аз ислом ва иймон хориж мешавад ва ингуна нест бигуем чун шахс ибтидо мусалмон буда пас харгиз дубора кофар намегардад.

Дар хар сурат хамчунонки шахс бо яқин вориди ислом мешавад бо шак аз ислом хориж намегардад. Сарзамин хам ба хамин шикл аст замоники бо яқин табдил ба дорул ислом шуда бо шак табдил ба дорул куфр намешавад, ва бо дар назар гирифтани тамоми ончи баён шуд, агар дар табдили билоди исломий ба билоди куфр шак кунем, боз хам бояд хукм ба исломий будани кишвархо бидихим; чироки қабли аз ин , дар исломий будани ин билод яқин доштем ва акнун бо шак наметавон яқини қаблийро кинор гузошт. [1]

Косоний ханафий рохимахуллох дар ” бадаъиус санаъи” мегуяд:

فلا تصيرُ دارُ الإسلامِ بيقينٍ: دارَ الكفرِ بالشّكِّ والاحتمالِ، على الأصلِ المعهود: أنّ الثّابتَ بِيَقينٍ لا يزولُ بالشّكِّ والاحتمالِ”.

Дар ин сурат лозим ва зарурий астки дар мовриди ин даста аз хукуматхойи бадили изтирорийи исломий бо диққат ва хассосияти вижайи нигох кард, бо ин вужуд, бо таважжух ба манот ва меъёр ва маллокики дар қуръон ва суннати сахих ва ақволи асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва оройи тамоми мазохиби исломий барои ташхиси дорул ислом аз дорул куфри таъйин шуда бо тағйири ” қонун ва хукм” хеч монеъи барои тағйири ” дор” вужуд надорад.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

[1] كاسانی، علا الدین، بدائع الصنائع، ج7، ص131.

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(14- қисм)

Бу ерда шахс комил огох ва қалби хам иймон жихатидан хотиржамлик даражасига етган бўлса, аммо “икрох” сабабли қасддан оддий холатда харом бўлган ишни қилишликка ёки сўзни айтишликка мажбур бўлади.

Демак шахс “дорул исломнинг” мавжудлиги билан хам мусулмонларни секуляристик ахзобларни ва кофирларни хукмронлигини қабул қилишга тарғиб ва ташвиқ қила олмайди ва нажотпарастлик бахоналари, гохида эса даъват номли маслахат ясашлар орқали 1- огох холда,2- қасддан,3- ўзини ихтиёри билан ўзини ва бошқаларни очиқ куфрни қилишга тортиб кета олмайди.

Мана бу холатда яна эслатиб ўтамизки, ошкор “олтиталик кофирлар” мўъминларнинг ижроъий, хукуматий системаси хақида назар бера оладиган жойгохда эмаслар, мунофиқлар тўдаси хам душманни рухий жанглари бўлимида “дорул исломга” қарши вазифаларини бажариб ётишибди, демак уларнинг захар ва шубха тарқатишларини хам арзиши йўқ. Хатто дорул исломни иқтисодий,харбий, таблиғий системасидан ташқаридаги дорул исломнинг “мавжуд вазиятдаги” “ кундалик эхтиёжларига” хукмрон бўлмаган мўъминларни дастаси, мана бу борада секуляристлар( мушриклар)га қарши жангларда бугунги жанглар бўйича мужохидларни айблай олишмайди:

جاهِدُوا المُشرِكينَ بِأَموالِكُمْ وأَنْفُسِكُم وأَلسِنَتِكُم^[1]

Мол ва жон ва тилларингиз билан секуляристларга(мушрикларга) қарши жиход қилингиз.

Мана бу ишлар бир системани ичида худди инсонни баданига ўхшаш ижро қилинади ва баданнинг, системанинг ўзига хос шароитига муносиб холда ,хамда система ва баданнинг эхтиёжларига мувофиқ равишда ва бадандан ташқаридаги мухитни хам хисобга олиб харакат қилиниши керак, бўлмасам хар қандай мувозанатсизлик бадандаги касалликка, саратонга сабаб бўлиши мумкин.

Мана бу баданнинг шароитидан огох бўлмаган киши унга нусха ёзиб беролмайди.Агарчи ишни нақд қилишлик дорул исломдаги барча аъзоларни иши бўлган тақдирда хам, хатто “мавжуд вазиятдан” огох бўлмаган мўъминлар хам мутахассисликка оид назар беришга хақлари йўқ.

Киши агар мужохидларни системасини ичида бўлса ва мавжуд вазиятдан яқиндан огох бўлса ва мўъминлар билан бирга юрган бўлса хам, мужохидларни харбий ишлари бўйича назар бера олмайди, агарчи мўъмин бўлган тақдирда хам барибир мана бундай мутахассисликка оид ишларда назар бериш хаққига эга эмас, “эъдод” ва “душманларни қўрқитиш” ва “дорул исломни мухофизат қилиш”га ўхшаш мухим фарзлар ва “талаб ва бошланғич жиход” га ўхшаш вазифаларни зиммасига ола олмайди.

Албатта мужохидлар аллох таолони наздида уйда ўтирган кишилардан афзал хисобланади, аллох таоло мужохидлар учун баланд мартабаларни насиб этган, яъни уйларда ўтириб қолган кишилардан даражалари юқоридир,

« فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِینَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِینَ دَرَجَةً»

Синфни мутахассисликка оид ишларида, харбий ишларда хам мужохидлар уйларда ўтирган кишилардан кўра дунёда афзалдирлар, демак улар уйларда ўтирган кишиларни айблай олишади, чунки улар узрсиз уйларда ўтиришибди ва мужохидлар жумласидан бўлишмаган, уйларда ўтирган кишилар харбий ишлар бўйича “янги замонавий” мутахассисликка эга бўлмаган холларида ва шароитни, “бугунги кунни” турли-хил жанг майдонини мушкилотларини дарк қилмасдан туриб жиходнинг мутахассисликка оид ишларида мужохидларни айблашга журъат қила олишмайди.

Хатто жиходга оид ишларда – яъни бугунги кунда мутахассисликка боғланиб қолган – барча мутахассисликлар ўзлари эга бўлган соха бўйича назар беришлари лозим,масалан иқтисодий ишлар бўйича шу сохадаги киши ёки харбий ва хавфсизлик сохаси бўйича хам шу сохани мутахассиси ё таблиғ ишлари бўйича хам шу сохани мутахассиси назар бериши керак, барча сохаларни мутахассисларини назари улил амр шўросида жамланади ва охирги назар дорул исломни имоми ва рахбари томонидан содир қилинади.

(давоми бор……..)

[1] أبو داود (2504)، وأحمد (12268) والنسائي (3096)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(14- قیسم)

یو ییرده شخص کامل آگاه و قلبی هم ایمان جهتیدن خاطرجملیک درجه سیگه ییتگن بولسه، امّا “اکراه” سببلی قصددن عاددی حالتده حرام بولگن ایشنی قیلیشلیککه یاکی سوزنی ایتیشلیککه مجبور بولدی.

دیمک شخص “دار الاسلامنینگ” موجودلیگی بیلن هم مسلمانلرنی سکولاریستیک احزابلرنی وکافرلرنی حکمرانلیگینی قبول قیلیشگه ترغیب و تشویق قیله آلمیدی و نجات پرستلیک بهانه لری، گاهیده ایسه دعوت ناملی مصلحت یسشلر آرقلی 1- آگاه حالده، 2-قصددن، 3- اوزینی ایختاری بیلن اوزینی و باشقه لرنی آچیق کفرنی قیلیشگه تارتیب کیته آلمیدی.

منه بو حالتده ینه ایسله تیب اوته میزکی، آشکار “آلتیته لیک کافرلر” مؤمنلرنینگ اجرائی، حکومتی سیستیمه سی حقیده نظر بیره آله دیگن جایگاهده ایمسلر، منافقلر توده سی هم دشمننی روحی جنگلری بولیمیده “دار الاسلامگه” قرشی وظیفه لرینی بجریب یاتیشیبدی، دیمک اولرنینگ زهر و شبهه ترقه تیشلرینی هم ارزیشی یوق. حتّی دار الاسلامنی اقتصادی، حربی، تبلیغی سیستیمه سیدن تشقریدگی دار الاسلامنینگ “موجود وضیعیتدگی” “کونده لیک ایختیاجلریگه” حکمران بولمگن مؤمنلرنی دسته سی، منه بو بارده سکولاریستلر (مشرکلر(گه قرشی جنگلردن بوگونگی جنگلر بوییچه مجاهدلرنی عیبلی آلیشمیدی: جاهِدُوا المُشرِكينَ بِأَموالِكُمْ وأَنْفُسِكُم وأَلسِنَتِكُم^[1] مال و جان و تیللرینگیز بیلن سکولایستلرگه (مشرکلرگه) قرشی جهاد قیلینگیز.

منه بو ایشلر بیر سیستیمه نی ایچیده حوددی انساننی بدنیگه اوحشش اجرا قیلیندی و بدننینگ، سیستیمه نینگ اوزیگه خاص شرائطیگه مناسب حالده، همده سیستیمه و بدننینگ ایختیاجلریگه موافق رویشده و بدندن تشقریدگی مهیطنی هم حسابگه آلیب حرکت قیلینیشی کیرک، بولمسم هر قندی مواظنتسیزلیک بدنده گی کسللیککه، سرطانگه سبب بولیشی مومکین.

منه بو بدننینگ شرائطیدن آگاه بولمگن کیشی اونگه نصحه یازیب بیرالمیدی. اگرچی ایشنی نقد قیلیشلیک دار الاسلامدگی برچه اعضالرنی ایشی بولگن تقدیرده هم، حتّی “موجود وضیعیتدن” آگاه بولمگن مؤمنلر هم متخصّصلیککه آئد نظر بیریشگه حقلری یوق.

کیشی اگر مجاهدلرنی سیستیمه سینی ایچیده بولسه و موجود وضیعیتدن یقیندن آگاه بولسه و مؤمنلر بیلن بیرگه یورگن بولسه هم، مجاهدلرنی حربی ایشلری بوییچه نظر بیره آلمیدی، اگرچی مؤمن بولگن تقدیرده هم بریبیر منه بوندی متخصّصلیککه آئد ایشلرده نظر بیریش حققیگه ایگه ایمس، “اعداد” و “دشمنلرنی قورقیتیش” و “دار الاسلامنی مخافظت قیلش” گه اوحشش مهم فرضلر و طلب و باشلنغیچ جهاد” اوحشش وظیفه لرنی زمّه سیگه آله آلمیدی.

البتّه مجاهدلر الله تعالی نی نزدیده اویده اوتیرگن کیشیلردن افضل حسابلندی، الله تعالی مجاهدلر اوچون بلند مرتبه لرنی نصیب ایتگن، یعنی اویلرده اوتیریب قالگن کیشیلردن درجه لری یوقاریدیر، « فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِینَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِینَ دَرَجَةً» صینفنی متخصّصلیککه آئد ایشلریده، حربی ایشلرده هم مجاهدلر اویلرده اوتیرگن کیشیلردن کوره دنیاده افضلدیرلر، دیمک اولر اویلرده اوتیرگن کیشیلرنی عیبلی آلیشدی، چونکی اولر عذرسیز اویلرده اوتیریشیبدی و مجاهدلر جمله سیدن بولیشمگن، اویلرده اوتیرگن کیشیلر حربی ایشلر بوییچه “ینگی زمانه وی” متخصّصلیککه ایگه بولمگن حاللریده و شرائطنی، “بوگونگی کوننی” تورلی- هیل جنگ میدانینی مشکلاتلرینی درک قیلمسدن توریب جهادنینگ متخصّصلیککه آئد ایشلریده مجاهدلرنی عیبلشگه جرعت قیله آلیشمسدی.

حَتَّی جِهادگه آئِد اِیشلَردَه – یَعنِی بُوگوُنگِی کوُندَه مُتَخَصِّصلِیککَه باغلَنِیب قالگن – بَرچَه مُتَخَصِّصلِیکلَر اوُزلَرِی اِیگه بُولگن صاحَه بُویِیچَه نَظَر بِیرِیشلَرِی لازِم، مَثَلاً اِقتِصادِی اِیشلَر بُویِیچَه شوُ صاحَه دَگِی کِیشِی یاکِی حَربِی وَ حَوفسِیزلِیک صاحَه سِی بُویِیچَه هَم شُو صاحَه نِی مُتَخَصِّصی یا تَبلِیغ اِیشلَرِی بُویِیچَه هَم شوُ صاحَه نِی مُتَخَصِّصِی نَظَر بِیرِیشِی کِیرَک، بَرچَه صاحَه لَرنِی مُتَخَصِّصلَرِینِی نَظَرِی اوُلِی الاَمر شُوراسِیدَه جَملَه نَه دِی وَ آخِیرگِی نَظَر دارُ الاِسلامنِی اِمامِی وَ رَهبَرِی تامانِیدَن صادِر قِیلِینَدِی.

(دوامی بار………)

[1] أبو داود (2504)، وأحمد (12268) والنسائي (3096)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (2) (قسمت 26)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (2) (قسمت 26)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله [D1]

(14- قسمت)

در اینجا آگاهی کامل وجود دارد و قلب هم از لحاظ ایمانی به درجه ی اطمینان رسیده است اما به خاطر «اکراه» و اجبار مجبور می شود عمداً سخنی بر زبان براند یا عملی را انجام دهد که در حالت عادی حرام است.

پس شخص نمی تواند با وجود «دارالاسلام»، مسلمین را جهت پذیرش احزاب سکولاریستی و سلطه ی کفار بر مسلمین ترغیب و تشویق کند و به بهانه های نژاد پرستانه و گاه مصلحت تراشی هایی به نام دعوت و غیره 1- آگاهانه 2- عمداً 3- اختیاراً خود و دیگران را به انجام کفر بواح بکشاند.

در این صورت باز تذکر می دهیم که «کفار6گانه»ی آشکار در جایگاهی نیستند که در مورد سیستم اجرائی و حکومتی مومنین حق اظهار نظر داشته باشند، دارودسته ی منافقین هم که در بخش جنگ روانی دشمنان مشغول انجام وظیفه بر علیه «دارالاسلام» هستند، پس سم پراکنی ها و شبهات آنها هم ارزشی ندارد . حتی آن دسته از مومنینی که خارج از سیستم اقتصادی و نظامی و تبلیغی دارالاسلام هستند و بر «وضع موجود» و «نیازهای روز» دارالاسلام مسلط نیستند نمی توانند بر مجاهدین در این سه زمینه در جنگ کنونی بر علیه سکولاریستها (مشرکین) ایراد بگیرند که امر شده : جاهِدُوا المُشرِكينَ بِأَموالِكُمْ وأَنْفُسِكُم وأَلسِنَتِكُم^[1] با مال و جان و زبانتان با سکولاریستها (مشركين) جهاد كنيد.

این امور در درون یک سیستم مثل بدن انسان قابل اجراء هستند و باید متناسب با شرایط خاص بدن و سیستم، و هماهنگ و متناسب با نیازهای سیستم و بدن، و سنجیدن محیط خارج از بدن به پیش بروند، و گرنه هر گونه بی تعادلی ممکن است منجر به بیماری و سرطان در بدن شود.

کسی که بر شرایط این بدن آگاهی ندارد حق تجویز نسخه ندارد. حتی مومنین نا آگاه از «وضع موجود» هم حق اظهار نظر تخصصی ندارند هر چند نقد کردن کار تمام اعضای دارالاسلام است.

کسی می تواند در امور نظامی مجاهدین اظهار نظر کند که خودش در درون سیستم آنها باشد و از نزدیک وضع موجود را لمس کند و گرنه قاعدین هر چند مومن هم باشند باز حق اظهار نظر در چنین امر تخصصی را ندارند که وظایف و فرایض مهم «اعداد» و «ترساندن دشمنان» و «محافظت از دارالاسلام» و وظیفه ی «جهاد طلب و ابتدائی» را بر عهده دارد.

هر چند که این مجاهدین نزد الله تعالی بر قاعدین برتری دارند و الله تعالی مرتبه والائی را نصیب مجاهدان کرده است که بالاتر از درجه خانه‌نشینان است « فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِینَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِینَ دَرَجَةً» در امور تخصصیِ صنف و رسته ی نظامی هم، مجاهدین در دنیا بر قاعدین برتری دارند، پس اینها می توانند بر قاعدین ایراد بگیرند که چرا بدون عذر در خانه نشسته اند و جزو مجاهدین نشده اند، و قاعدین بدون داشتن تخصص «به روز شده» در امور نظامی و بدون درک شرایط و مشکلات میدان جنگهای متنوع «امروزین»، نباید به خود جرئت بدهند که بر مجاهدین در امور تخصصی جهاد ایراد بگیرند.

حتی در امور متعلق به جهاد – که مثل امروز تخصصی شده اند – باید تمام تخصصها تنها در رسته و زمینه ای که تفقه و تخصص دارد رای بدهد و مثلا کسی که در زمینه ی اقتصادی است در همان رسته و کسی هم که در زمینه ی نظامی و امنیتی است در رسته ی خودش و کسانی هم که در امر تبلیغ هستند باز در رسته ی خاص خودشان، و نماینده ی تمام رسته ها در شورای اولی الامر متخصصین جمع می شوند و رای نهائی توسط امام و رهبر دارالاسلام صادر می گردد.

(ادامه دارد…….)

[1] أبو داود (2504)، وأحمد (12268) والنسائي (3096)[D1]

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(12- қисмат)

Пас агар бихохем ба ” тахрижи манот” яъни таъйини иллати хукм дар асл бипардозем мутаважжих хохем шудки: ” қонун ва хукм” чизи астки хукми дорул ислом ва дорул куфр будани сарзамини ба он овизон аст ва хукмро нигах дошта аст: ва агар боз бихохем авсофи ғейри муассир дар хукм додан бар сарзамини ба дорул ислом ё дорул куфрро кинор бигузорем ва ба ” танқихи манот” даст бизанем боз мутаважжих хохем шудки аз миёни авсоф ва вижагихойи мухталиф, ” қонун ва хукм” васфи муассир ва аслий аст.

Ба унвони мисол медонемки хамр ( ва ба истелохи роижи мо машруботи алкулий) доройи вижагихо ва сифатхойи мухталифи чун: мойеъ будан, доройи ранг ё беранг, доройи таъмхойи мухталиф ва масти овар хастанд, холо аз миёни инхамма вижагий, кудом вижагий иллати аслий ва иллати нахўфта дар хукми харом шудани хамр аст? Масти. Пас масти вижагийи маъруф ва василайи шинохти далили хукм ба харом будани хамр аст.

Дар вижагихойи мухталифи дорул ислом мисли вужуди масжид ва азон ва амният дар анжоми шаъоири чун намози жумъа ва намозхойи жамоат ва баргузорийи ийдхойи фитр ва қурбон ва рафтан ба хаж ва қурбоний кардан ва ” хукм кардан бар асоси қонун ва хукми шариати аллох” ва эътикоф дар масжид ва садхо вижагийи дигар кудом вижагий иллати аслий ва иллати нахўфта дар дорул ислом номидани сарзамини аст? ” хукм кардан бар асоси қонун ва хукми шариати аллох”. Иллат дар асл, мусовий бо иллат дар фаръ нест. Пас ” қонун ва хукм” вижагийи маъруф ва василайи аслийи шинохти далили хукм бар дор ва сарзамин аст.

Албатта бояд бидонем замоники уламо аз озодий ва амният дар анжоми шаъоир сухани гуфтанд, ” шаъоири аллох” бар асоси таъбири қуръоний яъни тамоми аломатхойики нишон медиханд ин шахс ё ин жомеъа исломий аст ва тамоми бахшхойи ибодатро дарбар мегирад ва замоники аллох таоло мефармояд:

وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ (حج/32)

“шаъоири аллох” танхо мунхасир ба намоз ва руза ва ийдайн ва жумъа ва жамоат ва хаж нест, ижройи худуд хам ” шаъоири аллох” хастанд жиход хам ” шаъоири аллох” аст. Хижоб ва тамоми ахкоми маънавий ва зохирийи ислом ” шаъоири аллох” хастанд.

Хам акнун нез бо кинор задани вижагихо ва сифатхойики дар ” вазъи мовжуд” ва ” замони хозир” дахли дар хукми бар ” дор” ва номидани сарзамини ба дорул ислом ё дорул куфр надоранд, аммо хамчун фуруъий ба хамрох сабаби аслий вужуд доранд – яъни ин вижагихойи фаръий баён шуданд аммо дахолати дар хукми аслий надоранд – мутаважжих мешавемки ” қонун ва хукм” манот, меъёр ва маллоки ташхиси ” дорайн” бар райи замин аст.

Борхо арз шудки аз нигохи шаръий ва ончи тамоми мазохаби исломий бар он иттифоқ доранд манот ва меъёр ва маллоки табдили дорул куфр ба дорул ислом ” қонун ва хукм” аст ва бар асоси назароти фуқахойи ислом, хукм бар дорул куфр будани кишвархо, ғалаба куффор бар он мантақа ва ривожи қавонини онон аст; ва алова бар он хукм бар дор ва сарзамин бо хукм бар сокинон фарқ дорад,сарзамини мисли бахшхойи аз руми шарқийки дар он муслимини зиндагий мекарданд аммо хамчунон дорул куфр буд бо фатхи он тавассути муслимин табдил ба дорул ислом мешавад холо агар бори дигар тавассути куффор ишғол шавад бо дорул куфрики қабли аз фатх буд чи фарқи дорад? Хеч фарқи надорад.

(идома дорад………)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(13- қисм)

Секуляр дорул куфрларда сокин бўлган мана бундай шахс динни “тўрт маъно ва мафхумини” мажбурий холда исломдан олиб секуляризм динига беради, у динни “тўрт маъно ва мафхуми” бўйича хеч қандай сўроқ-саволсиз секуляризм динига, секуляристларга эргашиши ва ўзини секуляристларга ўхшатиши лозим. Мана бу нарсани биз бутун башарият тарихида кўрганмиз, хозирги пайтда хам буни гувохи бўлиб турибмиз; шу сабабли хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладики:

مَنْ جَامَعَ الْمُشْرِكَ وَسَكَنَ مَعَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ ^[1]

Секуляр (мушрик) киши билан хамрох бўлган ва у билан бирга яшаган киши, ўша шахсни ўзидек хисобланади.

Ўзларини мусулмон деб иддао қилаётган, хамда секуляр дорул куфрлардаги уларга орқа қилган ўзларининг мусулмон халқини химоя қилаётганликни даъво қилаётган кимсаларнинг рафтори аччиқ, кулгили латифани мисолига ўхшайди.

Мана бу кимсалар агар ростгўй бўлишганда харгиз дорул исломни ва ўзларини халқини ташлаб қўйишмасди ва дорул куфрга кетишмасди ва худди туолетни хушбўй қилувчиларга ўхшаб дорул куфрлардаги органларда, иқтисодий ва илмий марказларда вазифалар билан машғул бўлишмасди, бўлиб хам мана бу дорул куфрларни қўли уларнинг ватандошларини қонига беланган, улар хозирги пайтда хам мўъминларга қарши жанг қилишяпти, улар дорул исломни тарк қилиб чиқиб кетгач ва миллатларини ташлаб кетгач кракадилга ўхшаб кўз ёш тўкиб лоф уришга хақлари йўқ. Уларнинг дорул куфрдан туриб қилаётган рухий жанглари уларнинг дилсўзликларини билдирмайди,балки уларнинг дорул исломга нисбатан ошкор душманчиликларини ва дорул куфрларга нисбатан эса ошкор хизматларини ифодалаб турибди.

Дорул ислом иқтисодий масалалар ва “ахли суфа” бўлиши сабабли ташлаб кетиладиган ва дорул куфрга кетиладиган нарса эмас, хатто агар

« أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ » (قریش/4)

шахсий ишларда фаровонлик,хавфсизлик мавжуд бўлса, аммо “комил дин” ва комил ибодат

«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ» (قریش/3)

унда ижро қилинган суратда хам дин дунё учун фидо қилинмайди.

Миллатни химоя қилиш ва юқори иқтисодий даражаларга кўтарилиш деб номланган бахоналар ва бошқа шубхалар фақат дорул исломга қилинаётган хиёнат ва дорул исломга қарши рухий ва иқтисодий жангларни асослаш ,хамда дорул куфрларни фойдасига дорул исломни заифлаштириш,тафарруқни ,ички жангларни ижод қилиш ва секуляризм динини, секуляр тоғутларни қабул қилиш учун шароит яратишдир. Чунки тафарруқ мана бу офатларни қабул қилиш учун аввалги қадам хисобланади,мана бу узоқ ўтмишдан буён хозирги кунгача одамларни тарқоқ ва гурух-гурух холатга келтириш учун қилинаётган секуляристларнинг бузғунчилик қадамларидир. Аллох таоло мархамат қиладики:

إِنَّ فِرعَونَ عَلا فِي الأَرضِ وَجَعَلَ أَهلَها شِيَعًا يَستَضعِفُ طائِفَةً مِنهُم (قصص/ ۴)

Дархақиқат, фиръавн (миср) ерида туғёнга тушиб, унинг ахолисини бўлак-бўлак қилди. Ва улардан бир тоифани (яъни бани исроил қавмини) хорлаб, ўғилларини сўяр,аёлларини тирик қолдирар.

Демак хар қандай секуляр келиб очиқ баён қилиш озодлигини ва ахзоблар,гурухлар озодлигини иддао қилаётган бўлса ва шу билан бирга вахдат шиорларини айтиб тўполон қилаётган бўлса, у сизларни фариб беришни қасд қилган ёлғончидир.

Албатта бугунги кунда мана бу хор бўлганлар томонидан шундай бир адабиёт ишлатиляптики, унда дорул исломга орқа қилишга тарғиб қилишни бир нави мавжуд ва секуляризм куфрини зарурат қуроли сифатида қабул қилишлик деган нарса кўринади.

Шахс 1- огох холда,2- қасддан, 3- ўзини ихтиёри билан даъват ва бошқа номлар остидаги маслахат ясашлар билан ширк ва куфрни қила олмайди. Зарурат харом ва мамнуъ амални қилишдан қочса бўладиган хеч қандай йўл қолмаган пайтдагина амалга оширилади, энди агар халол олдингда бўлса ва сен ўзингни ихтиёринг билан харомни қиладиган бўлсанг, бу қабул қилинмайди. Заруратда хам ўзига хос ўринлардагина харомни қилишга рухсат бор, шахс куфр хақида илмга эга бўлган пайтида у мажбур бўлган “икрох” вақтидагина куфр ва ширкни қилиши зарурат хисобланади ва “икрох”дан бошқа пайтда 1- огохона, 2- қасддан ширк ва куфр қилиш мубох эмас. Аллох таоло мархамат қиладики:

«إِلَّا مَن أُکرِهَ وَ قَلبُهُ مُطمَئِنُّ بِالإِیمَانِ»

Лекин ким қалби иймон билан ором олган холда ( куфр калимасини айтишга) мажбур қилинса, (унинг иймонига зиён етмас).

(давоми бор………)

[1] صحيح أبي داود 2787 / الشوكاني، نيل الأوطار8/176

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(13- قیسم)

سِکوُلار دارُ الکُفرلَردَه ساکِن بُولگن مَنَه بُوندَی شَخص دِیننِی “توُرت مَعنا وَ مَفهُومِینِی” مَجبُورِی حالدَه اِسلامدَن آلِیب سِکوُلارِیزم دِینِیگه بِیرَدِی، اوُ دِیننِی “توُرت مَعنا وَ مَفهُومِی” بُویِیچَه هِیچ قَندَی سُوراق- سَوالسِیز سِکوُلارِیزم دِینِیگه، سِکوُلارِیستلَرگه اِیرگشِیشِی وَ اوُزِینِی سِکوُلارِیستلَرگه اوُحشَه تِیشِی لازِم. مَنَه بُو نَرسَه نِی بِیز بُوتوُن بَشَرِیَت تَرِیخِیدَه کوُرگنمِیز، حاضِرگِی پَیتدَه هَم بُونِی گوُواهِی بوُلِیب توُرِیبمِیز؛ شوُ سَبَبلِی هَم رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: مَنْ جَامَعَ الْمُشْرِكَ وَسَكَنَ مَعَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ ^[1] سِکوُلار (مُشرِک) کِیشِی بِیلَن هَمراه بُولگن وَ اوُ بِیلَن بِیرگه یَشَگن کِیشِی، اوُشَه شَخصنِی اوُزِیدِیک حِسابلَنَدِی.

اوُزلَرِینِی مُسُلمان دِیب اِدَّعا قِیلَیاتگن، هَمدَه سِکوُلار دارُالکُفرلَردَگِی اوُلَرگه آرقَه قِیلگن اوُزلَرِینِینگ مُسُلمان حَلقِینِی حِمایَه قِیلَیاتگنلِیکنِی دَعوا قِیلَیاتگن کِیمسَه لَرنِینگ رَفتارِی اَچچِیق، کوُلگِیلِی لَطِیفَه نِی مِثالِیگه اوُحشَیدِی.

مَنَه بُو کِیمسَه لَر اَگر راستگوُی بُولِیشگندَه هَرگِیز دارُ الاِسلامنِی وَ اوُزلَرِینِی حَلقِینِی تَشلَب قوُیِیشمَسدِی وَ دارُ الکُفرگه کِیتِیشمَسدِی وَ حوُددِی توُعالِیتنِی حوُشبُوی قِیلوُچِیلَرگه اوُحشَب دارُ الکُفرلَردَگِی آرگنلَردَه، اِقتِصادِی وَ عِلمِی مَرکَزلَردَه وَظِیفَه بِیلَن مَشغُول بُولِیشمَسدِی، بُولِیب هَم مَنَه بُو دارُ الکُفرلَرنِی قوُلِی اوُلَرنِینگ وَطَنداشلَرِینِی قانِیگه بِیلَنگن، اوُلَر حاضِرگِی پَیتدَه هَم مُؤمِنلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشیَپتِی، اوُلَر دارُ الاِسلامنِی تَرک قِیلِیب چِیقِیب کِیتگچ وَ مِللَتلَرِینِی تَشلَب کِیتگچ کرَه کَه دِیلگه اوُحشَب کوُز یاش توُکِیب لاف اوُرِیشگه حَقلَرِی یُوق. اوُلَرنِینگ دارُ الکُفردَن توُرِیب قِیلَیاتگن رُوحِی جَنگلَرِی اوُلَرنِینگ دِیلسُوزلِیکلَرِینِی بِیلدِیرمَیدِی، بَلکِی اوُلَرنِینگ دارُ الاِسلامگه نِسبَتاً آشکار دُشمَنچِیلِیکلَرِینِی وَ دارُالکُفرلَرگه نِسبَتاً اِیسَه آشکار حِذمَتلَرِینِی اِیفادَه لَب توُرِیبدِی.

دارُ الاِسلام اِقتِصادِی مَسَلَه لَر وَ “اَهلِی صُوفَه ” بُولِیشِی سَبَبلِی تَشلَب دارُ الکُفرگه کِیتِیلَدِیگن نَرسَه اِیمَس،حَتَّی اَگر « أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ » (قریش/4) شخصی ایشلرده فراوانلیک حوفسیزلیک موجود بولسه ، امّا “کامل دین ” و کامل عبادت «فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ» (قریش/3) اونده اجرا قیلینگن صورتده هم دیننی دنیا اوچون فیدا قیلینمیدی.

مللتنی حمایه قیلیش و یوقاری اقتصادی درجه لرگه کوته ریلیش دیب ناملنگن بهانه لر و باشقه شبهه لر فقط دار الاسلامگه قیلینیاتگن خیانت و دار الاسلامگه قرشی روحی و اقتصادی جنگلرنی اساسلش، همده دار الکفرلرنی فایده سیگه دار الاسلامنی ضعیفلشتیریش، تفرّقنی، ایچکی جنگلرنی ایجاد قیلیش و سکولاریزم دینینی، سکولار طاغوتلرنی قبول قیلیش اوچون شرائط یرتیشدیر. چونکی تفرّق منه بو آفتلرنی قبول قیلیش اوچون اوّلگی قدم حسابلندی، منه بو اوزاق اوتمیشدن بویان حاضرگی کونگچه آدملرنی ترقاق و گوروه- گوروه حالتگه کیلتیریش اوچون قیلینیاتگن سکولاریستلرنینگ بوزغونچیلیک قدملریدیر. الله تعالی مرحمت قیلدیکی: إِنَّ فِرعَونَ عَلا فِي الأَرضِ وَجَعَلَ أَهلَها شِيَعًا يَستَضعِفُ طائِفَةً مِنهُم (قصص/ ۴) درحقیقت، فرعون (مصر) ییریده طوغیانگه توشیب، اونینگ اهالیسینی بولک- بولک قیلدی. و اولردن بیر طائفه نی (یعنی بنی اسرائل قومینی) حارلب، اوغیللرینی سویر، عیاللرینی تیریک قالدیرر.

دیمک هر قندی سکولار کیلیب آچیق بیان قیلیش آزادلیگینی و احزابلر، گوروهلر آزادلیگینی ادّعا قیلیاتگن بولسه و شو بیلن بیرگه وحدت شیعارلرینی ایتیب توپالان قیلیاتگن بولسه، او سیزلرنی فریب بیریشنی قصد قیلگن یالغانچیدیر.

البتّه بوگونگی کونده منه بو حار بولگنلر تامانیدن شوندی بیر ادبیات ایشلتیلیپتیکی، اونده دارالاسلامگه آرقه قیلیشگه ترغیب قیلیشنی بیر نوی موجود و سکولاریزم کفرینی ضرورت قورالی صیفتیده قبول قیلیشلیک دیگن نرسه کوریندی.

شخص 1- آگاه حالده، 2- قصددن، 3- اوزینی ایختاری بیلن دعوت و باشقه ناملر آستیدگی مصلحت یسشلر بیلن شیرک و کفرنی قیله آلمیدی. ضرورت حرام و ممنوع عملنی قیلیشدن قاچسه بولدیگن هیچ قندی یول قالمگن پیتده گینه عملگه آشیریلدی، ایندی اگر حلال آلدینگده بولسه وسین اوزینگنی ایختیارینگ بیلن حرامنی قیلدیگن بولسنگ، بو قبول قیلینمیدی. ضرورتده هم اوزیگه خاص اورینلرده گینه حرامنی قیلیشگه رحصت بار، شخص کفر حقیده علمگه ایگه بولگن پیتیده او مجبور بولگن “اکراه” وقتیده گینه کفر و شیرکنی قیلیشی ضرورت حسابلندی و “اکراه”دن باشقه پیتده 1- آگاهانه،2- قصددن شیرک و کفر قیلیش مباه ایمس. الله تعالی مرحمت قیلدیکی: «إِلَّا مَن أُکرِهَ وَ قَلبُهُ مُطمَئِنُّ بِالإِیمَانِ» لیکن کیم قلبی ایمان بیلن آرام آلگن حالده (کفر کلیمه سینی ایتیشگه) مجبور قیلینسه، (اونینگ ایمانیگه زیان ییتمس).

(دوامی بار……)

[1] صحيح أبي داود 2787 / الشوكاني، نيل الأوطار8/176