وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(41- қисм)  

Агар сиз бир насроний кофирга қарата сен яхудийсан десангиз, уни хафа бўлиши табиий, ёки агар бир насронийни сен яхудийсан ва мушрикларни жумласидансан десангиз, у қаттиқ хафа бўлади, сен ўзингни амалий дипломатикангни  мана бу нотўғри хукм чиқариш бўйича олиб борсанг, албатта хаммани ғам- андухга ташлайсан ва хаммадан шодлигини тортиб оласан, ана бу шодликни эса мушрикларга , секуляристларга хадя қилиб бериб юборасан.

Мана бу мусулмонларни жамияти билан кофирлар жамиятини орасидаги даражалашни бузиб ташлашга оид  муносабат саналади, лекин асосий фожеъа шахс жинниларча мусулмонларни кофир ва жиноятчиларни даражасига тушуриб ташлаган пайтида содир бўлади. Бу ердаги душманларни даражаларга ажратиш  қоидасини бузғунчилари, мувозанатсиз мусулмонларнинг бир дастаси бўлади, улар нолойиқ суратда мусулмонларни такфир қилишади ва уларни жиноятчиларни табақасига тушуриб ташлашади. Ўринсиз такфир қилишлик хам шодликни барбод қилувчи омиллардан биридур. Бир мусулмонни муртад ва жиноятчиларни даражасига  тушуриб қўйишлик, муқобил тараф ва мусулмонларнинг барча жамияти учун бир фожеъа, хамда ошкор жиноят саналади:

       أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36)

Ахир, биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?! ** (Эй мушриклар) сизларга нима бўлди? Қандай хукм чиқармоқдасизлар?

Нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни йўқлиги ва вохид умматни ташкил қиладиган ва ўзини вохид ижмоъси билан вохид жамоатни ташкил қиладиган мусулмонларнинг улил амр шўросини йўқлиги, ақидаларда ва тафсирларда ва рафторларда турли- туман тафарруқ ширкини униб- ўсишига боис бўлди ва ўтган бир неча аср мобайнида жуда кўп ақидавий ва рафторий булғанишларни вужудга келтирди. Демак бизни рўбарўйимизда бемор мусулмонлар турибди, уларни  хақорат ва қўполлик, хурматсизлик билан эмас , балки “мехр- мухаббат” ва ” чин кўнгилдан”  “дармон” қилиниши лозим.

Албатта мана бу бадбўй забонни ва такфир қилишни самараси фақатгина лафзда қолиб кетмайди, балки у амалий шаклга айланган пайтида, умум мўъминлар учун шодликка  ўрин хам қолдирмайди. Мана бу мувозанатсиз ахли қибла гохида қуролли мужохидларга ва гохида эса хукумат қудратини эгасига айланиб қолишади, улар мана бу фасод кўз- қарашлари билан шодликни хақиқий барбод қилувчиларга ва мусибатни вужудга келтирувчиларга айланишади.

Агарчи мана бу аллохни йўлидаги мужохидлар бизларни хисобимиз бўйича Амморни, Мусъабни, Билолни, Сумайяни, Холидни ўрнида бўлишса хам – валлоху хасбияхум, иншааллох – лекин уларни рахбарлари росулуллохни, Абу Бакрни, Умарни, Усмонни, Алини, Мўътасимни,Салохиддинни, Усомани ўрнида бўла олишмайди. Мана бу рахбарлар тўлиқ маънодаги шодликни барбод қилувчилар хисобланишади.

Масалан ахли суннатни орасидаги   мана бу мувозанатсиз кимсаларни баъзиси, Ироқ ва Суриядаги фалончи шиъани жинояти сабабли, Афғонистон ё Нигериядаги бошқа фалончи шиъани ўлдиришади, Ироқдаги шиъалар хам фалончи масжид муллосини ёки фалончи опа- синглимизни ўлдиришади, бўлиб хам бу бегунох кишилар бошқаларнинг қилган жиноятлари ё асрлар олдин қилинган ё қилинмаган ва уларга бутунлай алоқаси бўлмаган  жиноятлар сабабли ўлдирилади. 

 Огох бўлган холларида ўзларини жиноятларини давом эттириб келаётган мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз инсонларни ахли бидъат дейилиши керак. Нима учун? Чунки булар аллохни шариатидаги қонунларга ва аллохни очиқ ва равшан дастурларига  хилоф равишда амал қилишади ва улар мана бу жинояткорона амалларини устида ўринсиз кина ва нафрат сабабли қаттиқ туриб олишган, улар бу ишларини давом эттиришади, бўлиб хам аллох таоло қасос олиш мархаласи борасида  хам мархамат қиладики:

       یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى  فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ  فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178)

(Эй мўъминлар) сизларга ўлдирилган кишилар учун озод киши муқобилига озод кишидан, қул учун қулдан, аёл киши учун аёлдан қасос олиш фарз қилинди. Энди кимга биродари томонидан бир оз авф қилинса ( яъни қотилдан қасос олиш ўрнига товон олишга рози бўлинса), у холда яхшилик билан бўйинсуниш ва чиройли суратда товон тўлаш лозимдир. Бу (хукм) парвардигорингиз томонидан енгиллик ва рахм- шафқатдир. Бас, кимки шундан кейин хаддан ошса (масалан, томон тўлагандан кейин хам қотилни ўлдирса), унинг учун аламли азоб бордир.

Энди ироқда  бир шиъа араб, турк, курдлардан иборат суннийлар билан бирга келиб бир суннийни ўлдиришади, бу холатда сен Афғонистондаги ё Покистондаги ё Ямандаги ё Нигериядаги бошқа бир шиъадан ўлдирилган суннийни хаққини оласанми? Бу бечора шиъани гунохи қотил  шиъа  билан бир мазхабда бўлганими? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Каъабни қилган жинояти сабабли бошқа яхудий қабиласидаги бир яхудий кишини ёки жиноятчини қабиласидаги  бошқа бир  кишини ўлдирганларми? Ёки бўлмасам бани Қурайза жиноят қилган пайтида у киши бошқа яхудий қабилаларига хам хамла қилдиларми? Ёки қурайш мушрикларидан, секулярларидан бири жиноят қилган пайтида бошқа қабиладаги мушрик кишилардан қасос олганларми? Албатта йўқ. Шундай бўлгач сен нима учун бундай фожеъали ишга қўл уряпсан? 

 Энди агар эрондаги шиъалар нигерияда, яманда, мисрда, ироқда, сурияда, афғонистонда, покистонда, кашмирда ўлдирилган шиъаларни қасоси ва  интиқомини эронда яшаётган шофеъийлардан ё ханафийлардан олса қандай холатга тушган бўлардинг? Агар сени ироқдаги ё ямандаги ё нигериядаги фалончи сунний қилган жиноят сабабли қўлга олишса ва сени умрбод қамоқ жазосига ё ўлимга хукм қилишса нима қилган бўлардинг?

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(41- قیسم)

اَگَر سِیز بِیر نَصرانِی کافِرگَه قَرَتَه سِین یَهُودِیسَن دِیسَنگِیز، اوُنِی حَفَه بوُلِیشِی طَبِیعِی، یاکِی اَگَر بِیر نَصرانِینِی سِین یَهُودِیسَن وَ مُشرِکلَرنِی جُملَه سِیدَن سَن دِیسَنگِیز، اوُ قَتتِیق حَفَه بوُلَه دِی، سِین اوُزِینگنِی عَمَلِی دِیپلامَتِیکَه نگنِی مَنَه بُو ناتوُغرِی حُکم چِیقَه رِیش بوُیِیچَه آلِیب بارسَنگ، اَلبَتَّه هَمَّه نِی غَم- اَندوُهگَه تَشلَیسَن وَ هَمَّه دَن شادلِیگِینِی تارتِیب آلَه سَن، اَنَه بُو شادلِیکنِی اِیسَه مُشرِکلَرگَه، سِکوُلارِیستلَرگَه هَدیَه قِیلِیب بِیرِیب یوُبارَه سَن.

 مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِی بِیلَن کافِرلَر جَمِیعیَتِینِی آرَه سِیدَگِی دَرَجَه لَشنِی بوُزِیب تَشلَشگَه آئِد مُناسَبَت سَنَلَه دِی، لِیکِن اَساسِی فاجِیعَه شَخص جِینِّی لَرچَه مُسُلمانلَرنِی کافِر وَ جِنایَتچِیلَرنِی دَرَجَه سِیگَه توُشوُرِیب تَشلَه گَن پَیتِیدَه صادِر بوُلَه دِی. بُو یِیردَگِی دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیش قائِدَه سِینِی بوُزغوُنچِیلَرِی، مُواظَنَتسِیز مُسُلمانلَرنِینگ بِیر دَستَه سِی بوُلَه دِی، اوُلَر نالایِیق صُورَتدَه مُسُلمانلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَرنِی جِنایَتچِیلَرنِی طَبَقَه سِیگَه توُشوُرِیب تَشلَه شَه دِی. اوُرِینسِیز تَکفِیر قِیلِیشلِیک هَم شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِللَردَن بِیرِیدوُر. بِیز مُسُلماننِی مُرتَد وَ جِنایَتچِیلَرنِی دَرَجَه سِیگَه توُشوُرِیب قوُیِیشلِیک، مُقابِل تَرَف وَ مُسُلمانلَرنِینگ بَرچَه جَمِیعیَتِی اوُچُون بِیر فاجِیعَه، هَمدَه آشکار جِنایَت سَنَلَه دِی:         أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36) اَخِیر، بِیز مُسُلمانلَرنِی جِنایَتچِی – کافِر کِیمسَه لَرگَه بَرابَر قِیلوُرمِیزمِی؟! ** ( اِی مُشرِکلَر) سِیزلَرگَه نِیمَه بوُلدِی؟ قَندَی حُکم چِیقَرماقدَه سِیزلَر؟

نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن اِسلامِی حُکوُمَتنِی یوُقلِیگِی وَ واحِد اوُمَّتنِی تَشکِیل قِیلَه دِیگَن وَ اوُزِینِی واحِد اِجماعسِی بِیلَن واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلَه دِیگَن مُسُلمانلَرنِینگ اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی یوُقلِیگِی، عَقِیدَه لَردَه وَ تَفسِیرلَردَه وَ رَفتارلَردَه توُرلِی- توُمَن تَفَرُّق شِیرکِینِی اوُنِیب – اوُسِیشِیگَه سَبَب بوُلدِی وَ اوُتگَن بِیر نِیچَه عَصر مابَینِیدَه جوُدَه کوُپ عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَرنِی وُجُودگَه کِیلتِیردِی. دِیمَک بِیزنِی رُوبَرُویِیمِیزدَه بِیمار مُسُلمانلَر توُرِیبدِی، اوُلَرنِی حَقارَت وَ قوُپاللِیک، حوُرمَتسِیزلِیک بِیلَن اِیمَس، بَلکِی “مِهر – مُحَبَّت” وَ “چِین کوُنگِیلدَن” “دَرمان” قِیلِینِیشِی لازِم.

اَلبَتَّه مَنَه بُو بَدبوُی زَباننِی وَ تَکفِیر قِیلِیشنِی ثَمَرَه سِی فَقَطگِینَه لَفظدَه قالِیب کِیتمَیدِی، بَلکِی اوُ عَمَلِی شَکلگَه اَیلَنگَن پَیتِیدَه، عُمُوم مُؤمِنلَر اوُچُون شادلِیککَه اوُرِین هَم قالدِیرمَیدِی. مَنَه بوُ مُواظَنَتسِیز اَهلِی قِبلَه گاهِیدَه قوُراللِی مُجاهِدلَرگَه وَ گاهِیدَه اِیسَه حُکوُمَت قُدرَتِینِی اِیگَه سِیگَه اَیلَه نِیب قالِیشَه دِی، اوُلَر مَنَه بوُ فَساد کوُز- قَرَشلَرِی بِیلَن شادلِیکنِی حَقِیقِی بَرباد قِیلوُچِیلَرِیگَه وَ مُوصِیبَتنِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِیلَرگه اَیلَه نِیشَه دِی.

اَگَرچِی مَنَه بُو اَلله نِی یوُلِیدَگِی مُجاهِدلَر بِیزلَرنِی حِسابِیمِیز بوُیِیچَه عَمّارنِی،مُصعَبنِی،بِلالنِی،سُمَیَّه نِی، خالِدنِی اوُرنِیدَه بوُلِیشسَه هَم – والله حسبیهم،انشاءالله – لِیکِن اوُلَرنِی رَهبَرلَرِی رَسُول الله نِی، اَبُو بَکرنِی، عُمَرنِی، عُثماننِی، عَلِینِی، مُؤتَصِمنِی، صَلاحِ الدِّیننِی، اُسامَه نِی اوُرنِیدَه بوُلَه آلِیشمَیدِی. مَنَه بُو رَهبَرلَر توُلِیق مَعنادَگِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِیلَر حِسابلَه نِیشَه دِی.

مَثَلاً اَهلِی سُنَّتنِی آرَه سِیدَگِی مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز کِیمسَه لَرنِی بَعضِیسِی، عِراق وَ سُورِیَه دَگِی فَلانچِی شِیعَه نِی جِنایَتِی سَبَبلِی، اَفغانِستان یا نِیگِیرِیَه دَگِی باشقَه فَلانچِی شِیعَه نِی اوُلدِیرِیشَه دِی، عِراقدَگِی شِیعَه لَر هَم فَلانچِی مَسجِید مُلّاسِینِی یاکِی فَلانچِی آپَه – سِینگلِیمِیزنِی اوُلدِیرِیشَه دِی، بوُلِیب هَم بُو بِیگوُناه کِیشِیلَر باشقَه لَرنِینگ قِیلگَن جِنایَتلَرِی یا عَصرلَر آلدِین قِیلِینگَن یا قِیلِینمَه گَن وَ اوُلَرگَه بوُتوُنلَی عَلاقَه سِی بوُلمَه گَن جِنایَتلَر سَبَبلِی اوُلدِیرِیلَه دِی.

آگاه بُولگَن حاللَرِیدَه اوُزلَرِینِی جِنایَتلَرِینِی دَوام اِیتِتیرِیب کِیلَه یاتگَن مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز اِنسانلَرنِی اَهلِی بِدعَت دِییِیلِیشِی کِیرَک. نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی بوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه وَ اَلله نِی آچِیق وَ رَوشَن دَستوُرلَرِیگَه خِلاف رَوِیشدَه عَمَل قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر مَنَه بُو جِنایَتکارنَه عَمَللَرِینِی اوُستِیدَه اوُرِینسِیز کِینَه وَ نَفرَت سَبَبلِی قَتتِیق توُرِیب آلِیشگَن، اوُلَر بُو اِیشلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشَه دِی، بوُلِیب هَم اَلله تَعالَی قَصاص آلِیش مَرحَلَه سِی بارَه سِیدَه هَم مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:         یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى  فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ  فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178) (اِی مُؤمِنلَر) سِیزلَرگَه اوُلدِیرِیلگَن کِیشِیلَر اوُچُون آزاد کِیشِی مُقابِیلِیگَه آزاد کِیشِیدَن، قوُل اوُچوُن قوُلدَن، عَیال کِیشِی اوُچُون عَیالدَن قَصاص آلِیش فَرض قِیلِیندِی. اِیندِی کِیمگَه بِرادَرِی تامانِیدَن بِیر آز عَوف قِیلِینسَه ( یَعنِی قاتِلدَن قَصاص آلِیش اوُرنِیگَه تاوان آلِیشگَه راضِی بوُلِینسَه)، اوُ حالدَه یَحشِیلِیک بِیلَن بوُیِینسُونِیش وَ چِیرایلِی صوُرَتدَه تاوان توُلَش لازِمدِیر. بُو ( حُکم) پَروَردِیگارِینگِیز تامانِیدَن یِینگِیللِیک وَ رَحم – شَفقَتدِیر. بَس، کِیمکِی شوُندَن کِییِین حَددَن آشسَه (مَثَلاً، تاوان توُلَه گَندَن کِییِین هَم قاتِلنِی اوُلدِیرسَه)، اوُنِینگ اوُچُون اَلَملِی عَذاب باردِیر.

اِیندِی عِراقدَه بِیر شِیعَه عَرَب،توُرک،کوُردلَردَن عِبارَت سُنِّیلَر بِیلَن بِیرگَه کِیلِیب بِیر سُنِّینِی اوُلدِیرِیشَه دِی، بُو حالَتدَه سِین اَفغانِستاندَگِی یا پاکِستاندَگِی یا یَمَندَگِی یا نِیگِیرِیَه دَگِی باشقَه بِیر شِیعَه دَن اوُلدِیرِیلگَن سُنِّینِی حَققِینِی آلَه سَنمِی؟ بُو بِیچارَه شِیعَه نِی گوُناهِی قاتِل شِیعَه بِیلَن بِیر مَذهَبدَه بوُلگَه نِیمِی؟ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم کَعَبنِی قِیلگَن جِنایَتِی سَبَبلِی باشقَه یَهوُدِی قَبِیلَه سِیدَگِی بِیر یَهُودِی کِیشِینِی یاکِی جِنایَتچِینِی قَبِیلَه سِیدَگِی باشقَه  بِیر کِیشِینِی اوُلدِیرگَنلَرمِی؟ یاکِی بوُلمَسَم بَنِی قُرَیظَه جِنایَت قِیلگَن پَیتِیدَه اوُ کِیشِی باشقَه یَهُودِی قَبِیلَه لَرِیگَه هَم حَملَه قِیلدِیلَرمِی؟ یاکِی قُرَیش مُشرِکلَرِیدَن،سِکوُلارزَدَه لَرِیدَن بِیرِی جِنایَت قِیلگَن پَیتِیدَه باشقَه قَبِیلَه دَگِی مُشرِک کِیشِیلَردَن قَصاص آلگَنلَرمِی؟ اَلبَتَّه یوُق.  شوُندَی بوُلگَچ سِین نِیمَه اوُچُون بوُندَی فاجِیعَه لِی اِیشگَه قوُل اوُریَپسَن؟

اِیندِی اَگَر اِیراندَگِی شِیعَه لَر نِیگِیرِیَه دَه، یَمَندَه، مِصردَه، عِراقدَه، سُورِیَه دَه، اَفغانِستاندَه، پاکِستاندَه، کَشمِیردَه اوُلدِیرِیلگَن شِیعَه لَرنِی قَصاصِی وَ اِنتِقامِینِی اِیراندَه یَشَیاتگَن شافِیعِی لَردَن یا حَنَفِیلَردَن آلسَه قَندَی حالَتگَه توُشگَن بوُلَردِینگ؟ اَگَر سِینِی عِراقدَگِی یا یَمَندَگِی یا نِیگِیرِیَه دَگِی فَلانچِی سُنِّی قِیلگَن جِنایَت سَبَبلِی قوُلگَه آلِیشسَه وَ سِینِی عُمرباد قَماق جَزاسِیگَه یا اوُلِیمگَه حُکم قِیلِیشسَه نِیمَه قِیلگَن بوُلَردِینگ؟

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(41- قسمت)

 طبیعی است به یک کافر نصرانی بگویی تو یهودی هستی ناراحت می شود، یا اگر به یک نصرانی یا یهودی بگویی تو جزو مشرکین هستی به شدت ناراحت می شود، و زمانی که دیپلماسی عملی خودت را هم بر همین قضاوت اشتباه قرار می دهی برای همه غم و اندوه به بار می آوری و شادی همه را می گیری و در عوض شادی را به مشرکین یا سکولاریستها هدیه میدهی.

این در برخورد بین جامعه ی مسلمین و بر هم زدن درجه بندی جامعه ی کفار است اما فاجعه ی اصلی زمانی شروع می شود که شخص می خواهد دیوانه وار مسلمین را در درجه ی کفار و مجرمین قرار بدهد. در این صورت یکی از مخربین این درجه بندی، دسته ای از مسلمین نامتعادلی هستند که مسلمین را ناشیانه تکفیر می کنند و مسلمین را در جایگاه مجرمین قرار می دهند. تکفیر نابجا هم از عوامل شادی سوزی است . یک مسلمان را در جایگاه مرتدین و مجرمین قرار دادن یک فاجعه برای طرف مقابل و کل جامعه ی مسلمین و یک جرم آشکاراست:أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36) آیا مسلمین و فرمانبرداران را همچون مجرمین یکسان می‌شماریم؟!  ‏شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟!‏

نبود حکومت اسلامی علی منهاج نبوه، و نبود شورای اوالی الامر واحد مسلمین که امتی واحد را تشکیل می داد، و با اجماع واحدش جماعت واحدی را تشکیل می دهد باعث رشد انواع شرک تفرق در عقاید و تفاسیر و رفتارها شده و آلودگی عقیدتی و رفتاری زیادی را در طول این چند قرن گذشته به وجود آورده است . پس ما با مسلمینی مریض سروکار داریم که نیاز به «دلسوزی» «محبت» و «درمان» دارند نه به توهین و بد دهنی و بی احترامی .

البته این ثمره ی بد دهنی و تکفیرها هم تنها در حالت لفظی باقی نمی ماند بلکه زمانی که شکل عمل به خود می گیرند جایی برای شادی  عموم مومنین باقی نمی گذارند . این اهل قبله ی نامتعادل گاه تبدیل به مجاهدین مسلح و گاه صاحبان قدرتی حکومتی می شوند که با این نگرشهای فاسدی که دارند شادی سوزان و مصیبت سازان واقعی می شوند .  

 این مجاهدان فی سبیل الله با آنکه در حساب ما جایگاه عمار و مصعب و بلال و سمیه  و خالد را دارند و الله حسیبهم- ان شاء الله – اما رهبران آنها قطعا در جایگاه رسول الله و ابوبکر و عمر و عثمان و علی و معتصم و صلاح الدین و اسامه و امثالهم نیستند . این رهبران شادی سوزانی هستند به تمام معنا.

 به عنوان مثال بعضی از این نامتعادلاهای میان اهل سنت در افغانستان یا نیجریه فلان شیعه را به جرم فلان شیعه ی عراق و سوریه  می کشند، و شیعه های عراق هم فلان ملای مسجد یا فلان خواهر ما را اعدام می کنند آنهم به جرم دیگرانی که یا قرنها پیش کرده اند یا نکرده اند، یا به جرم دیگرانی که هیچ ربطی به اینها ندارد.

این انسانهای نامتعادل و نامیزان را که به این جرمهای خودشون آگاهانه ادامه میدن باید اهل بدعت دانست . چرا؟ چون اینها بر خلاف قانون شریعت الله و دستور صریح و واضح الله عمل می کنن و بر این عمل مجرمانه شان هم به دلیل تنفر و کینه ی نابجا اصرار دارند و ادامه اش میدهند در حالی که الله تعالی حتی در مرحله ی قصاص هم می فرماید:یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى/ ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! درباره کشتگان قصاص بر شما فرض شده است (و باید در آن کسی را به گناه دیگری نگرفت، و بلکه) :الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى / آزاد در برابر آزاد، و برده در برابر برده، و زن در برابر زن است .فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ /  پس اگر کسی ( از جنایتش ) از ناحیه برادر (دینی) خود، گذشتی شد باید نیک رفتاری شود وپرداخت ( دیه ) با نیکی انجام گیرد. این (گذشت از قاتل و اکتفاء به دیه مناسب) تخفیف و رحمتی است ازسوی پروردگارتان .فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178) پس اگر کسی بعد از آن تجاوز کند او را عذاب دردناکی خواهد بود .

حالا یه شیعه زاده در عراق به همراه دهها سنی زاده ی عرب و ترک و کورد آمده اند و یک سنی را کشته اند، آنوقت تو در افغانستان و پاکستان و یمن و نیجریه حق آن مقتول را از یک شیعه ای میگیری که تنها جرمش هم مذهب بودن با آن شیعه زاده است؟ مگر رسول الله صلی الله علیه وسلم زمانی که یک مجرمی مثل کعب که دچار چنان جرمی شده بود آمد و یک یهودی دیگری از قبایل دیگر یا حتی از همان قبیله را به قتل رساند؟ یا اگر مثلا بنی قریظه جرمی مرتکب می شد به سایر قبایل یهودی هم حمله می کرد؟ یا یک مشرک و سکولار از قریش جرمی مرتکب می شد می رفت و یک مشرک از قبایل دیگه را قصاص می کرد؟ قطعا نه. پس چرا تو مرتکب چنین فاجعه ای می شوی؟

حالا اگه شیعیان ایران در برابر کشتار شیعیان نیجریه و یمن و مصر و عراق و سوریه و افغانستان و پاکستان و کشمیر قصاص و انتقام آنها را از شافعی ها و حنفی های ایران بگیرند چه حسی بهت دست میدهد؟ اگه تو را به جرم فلان سنی عراقی یا یمنی یا نیجریه ای … بگیرند  و بعد حکم حبس ابد یا اعدامت را صادر کنن چه حسی بهت دست میدهد؟

(ادامه دارد……..)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(42- қисм)

Агар биз аллохни шариатидаги қонунга хилоф равишда ошкора нохақ қон тўкаётган мана бу жиноятчиларни улар  бу ишларни ахли бўлиб қолишган ва улар ахли бидъат десак ва уларга ахли бидъатга қилинган муносабатда бўлсак, ўринсиз иш қилмаган бўламиз. Чунки улар ахли бидъат бўлиб, бидъатларни даражаси бўйича уларни бидъатнинг аввалги қаторига қўйилиши  керак.

Хатто агар мана бу мазхабдош бўлган инсонлар ўзларининг мазхабдошларининг ана бу жиноятларига рози бўлишган тақдирда хам, улар амалда бир иш қилмаган холларида бошқаларга тегишли хукмга шомил бўлишмайди. Бунга мисол аллох таоло нубувват асридаги яхудийларга анбиёларни қотили деб хитоб қилади:

         قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِیَاءَ اللّهِ مِن قَبْلُ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ (بقره/91)

Айтинг (эй Мухаммад), “агар мўъмин бўлсангизлар, нима сабабдан илгари аллохнинг пайғамбарларини ўлдирар эдингизлар?”

Бошқа бир ўринда мархамат қиладики:

 أَفَکُلَّمَا جَاءکُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنفُسُکُمُ اسْتَکْبَرْتُمْ فَفَرِیقاً کَذَّبْتُمْ وَفَرِیقاً تَقْتُلُونَ ‏(بقره/87)

Хар қачон бир пайғамбар сизларга ёқмайдиган нарса (оятлар) билан келса, бировини ёлғончи деб, бировини ўлдираверасизларми?

Бу ерда аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асрларида яшаган яхудийларга  очиқ ва ошкор суратда хитоб қилиб, уларни асрлар олдин содир қилинган  пайғамбарларни ўлдириш жиноятига шерик,деб хисоблаяпти, нима учун? Чунки мана бу  қавм ўша пайтда хам шундай жиноятни содир қилишга тайёр бўлишган, лекин улар анбиёларни қотиллари шомил бўлган хукмга тушишмайди ва уларга қотилларга қилинган муомалани қилинмайди; ёки сизларни атрофингиздаги баъзи кишилар шариатгаро мужохидларни қаршисида  очиқ ва ошкора бутун жахон секуляр кофирларини, махаллий муртадларни лафзан химоя қилишади ва улар мусулмонларни хаққига қилаётган жиноятларига рози бўлишади, бизлар уларни устида иртидод хукмини ижро қила олмаймиз, энг охирида агар улар шаръий узрга эга бўлишмаса, уларни мунофиқ ва секулярзадаларни жумласидан деб хисоблаймиз ва улардан “эхтиёт” бўламиз.

Мана бу ошкор ва равшан қуръоний хақиқатни назарга олмаётган кишилар жуда хам осонлик билан шодликни минглаб хонадонлардан, бизларни  аёл ва фарзандларимиздан, ота-оналаримиздан, ака- сингилларимиздан ва инсоний жамиятдан тортиб олишяпти.  Ироқни зиндонларида опа-сингилларимизни номусига тажовуз қилинган пайтда, бизларни шодлигимиз нобуд бўлади ва уни ўрнини ғазаб, хавотир,нафрат эгаллайди. Улар дунёни қайси бурчагида бўлса хам бизларни шодлигимизни нобуд қилишади.

Бир муддат олдин суннийзодалардан бўлган муртад,хўромий Фувод маъсум ва шиъазодалардан бўлган муртад, араб Ибодий вазирни етакчилигидаги Ироқни секуляр хукумати, фақатгина довладаги мусулмонларни аёли бўлганлиги сабабли бизларнинг ўнлаб мусулмон опа-сингилларимизни ўлдиришди, охирги пайтларда эса аксари доғистонлик,чечен ё ўзбек, турк, тожик миллатига мансуб бўлган мусулмонларни абадий зиндонга махкум қилишди ва мана бу ходисалардан олдинроқ ана ўша бизларнинг мусулмон опа- сингилларимизга ироқни зиндонларида жинсий тажовуз қилинди, бу иш шу даражага етиб борган эдики, хатто инсон хуқуқларини химоя қилиш ташкилотлари хам бақир- чақир қилишган ва бирлашган миллатлар ташкилотини ана бу жиноятчи, мужрим кимсаларнинг жиноятларини тан олиб эътироз қилишга мажбур қилишган эди. Худди шу ишларни бир қанча йиллар олдин америкалик, англиялик аскарлар ва уларга муттахид бўлган секуляр кофирлар ироқдаги ёки бошқа мусулмонлар яшайдиган минтақалардаги  мусулмонларнинг номусларини устида амалга оширишган эди, ироқдаги жинояткорлар эса мусулмонларнинг номусларига нисбатан  мана бу секуляр кофирларнинг йўлини давом эттирувчилари саналади.

Хатто агар бизларнинг мана бу асир қилинган мусулмон опа-сингилларимиз хаворижларни аёллари бўлган тақдирда хам – албатта улар хаворижни аёли эмаслар – барибир саййидимиз Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху нахравон жангидан сўнг хаворижларни аёлларига нисбатан қандай муносабатда бўлганликларига эътибор берилиши керак? У киши уларни аёлларини асир қилдиларми ё зиндонга ташладиларми?  Ёки бўлмасам наъузу биллах, ана бу хаворижларни аёлларига тажовуз қилдиларми? Ёки уларни тажовуз қилиниши учун рухсат бердиларми? Ёки хатто агар бир киши жиноятчи бўлган тақдирда хам, уни устида чиқарилган хукм уни аёлига ё фарзандларига хам  тегишли бўладими? Бу адолатдан узоқлашиш ё кинага,нафратга, пастликка эргашишни ё хайвон сифат бўлишдан бошқа маънони англата оладими? Хасбуналлоху ва ниъмал вакил…………инна лиллахи ва инна илайхи рожиъун. 

Хурматли дўстлар албатта бу ишларни сунний ё шиъа бўлишга алоқаси йўқ, балки бу бутун жахон кофирлари ва муртадлар, мунофиқлар, махаллий секулярзадалар мўъминларни устида амалга оширадиган энг паст сифат хисобланади, шинголни атрофида хам борзонийнинг саргмарглари худди шу жиноятни қилишмаганмиди? Ужалонни ишчилар хизбининг сотқинлари хам суриядаги  Тел Бурокда  ва бошқа суннийлар яшайдиган минтақаларда хам ахли суннатни аёлларини ва қизларини устида шу жиноятларни қилишмаганмиди?  Араб сотқинларидан иборат бўлган хоин суннийзода сахавотлар ёки бошқача истилох билан айтганда ихвоний, салафий секулярлар хам худди  шу жиноятларни суриядаги бизларнинг мухожир, ахли суннат опа- сингилларимизни устида амалга оширишмадими?

(давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(42- قیسم)   

 اَگَر بِیز اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنگَه خِلاف رَوِیشدَه آشکارَه ناحَق قان توُکَه یاتگَن مَنَه بُو جِنایَتچِیلَرنِی اوُلَر بُو اِیشلَرنِی اَهلِی بوُلِیب قالِیشگَن وَ اوُلَر اَهلِی بِدعَت دِیسَک وَ اوُلَرگَه اَهلِی بِدعَتگَه قِیلِینگَن مُناسَبَتدَه بوُلسَک، اوُرِینسِیز اِیش قِیلمَه گَن بوُلَه مِیز. چوُنکِی اوُلَر اَهلِی بِدعَت بوُلِیب، بِدعَتلَرنِی دَرَجَه سِی بوُیِیچَه اوُلَرنِی بِدعَتنِینگ اَوَّلگِی قَطارِیگَه قوُیِیلِیشِی کِیرَک.

حَتَّی اَگَر مَنَه بُو مَذهَبداش بوُلگَن اِنسانلَر اوُزلَرِینِینگ مَذهَبداشلَرِینِینگ اَنَه بُو جِنایَتلَرِیگَه راضِی بوُلِیشگَن تَقدِیردَه هَم، اوُلَر عَمَلدَه بِیر اِیش قِیلمَه گَن حاللَرِیدَه باشقَه لَرگَه تِیگِیشلِی حُکمگَه شامِل بوُلِیشمَیدِی. بوُنگَه مِثال اَلله تَعالَی نُبُوَّت عَصرِیدَگِی یَهُودِیلَرگَه اَنبِیالَرنِی قاتِلِی دِیب خِطاب قِیلَه دِی:          قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِیَاءَ اللّهِ مِن قَبْلُ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ (بقره/91) اَیتِینگ (اِی مُحُمَّد)، “اَگَر مُؤمِن بوُلسَنگِیزلَر، نِیمَه سَبَبدَن اِیلگَه رِی اَلله نِینگ پَیغَمبَرلَرِینِی اوُلدِیرَر اِیدِینگِیزلَر؟”

باشقَه بِیر اوُرِیندَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  أَفَکُلَّمَا جَاءکُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنفُسُکُمُ اسْتَکْبَرْتُمْ فَفَرِیقاً کَذَّبْتُمْ وَفَرِیقاً تَقْتُلُونَ ‏(بقره/87) هَر قَچان بِیر پَیغَمبَر سِیزلَرگَه یاقمَیدِیگَن نَرسَه (آیَتلَر) بِیلَن کِیلسَه، بِیراوِینِی یالغانچِی دِیب، بِیراوِینِی اوُلدِیرَه وِیرَه سِیزلَرمِی؟

بوُ یِیردَه اَلله تَعالَی رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی عَصرلَرِیدَه یَشَه گَن یَهُودِیلَرگَه آچِیق وَ آشکار صوُرَتدَه خِطاب قِیلِیب، اوُلَرنِی عَصرلَر آلدِین صادِر قِیلِینگَن پَیغَمبَرلَرنِی اوُلدِیرِیش جِنایَتِیگَه شِیرِیک، دِیب حِسابلَه یَپتِی، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی مَنَه بُو قَوم اوُشَه پَیتدَه هَم شوُندَی جِنایَتنِی صادِر قِیلِیشگَه تَیّار بوُلِیشگَن، لِیکِن اوُلَر اَنبِیالَرنِی قاتِللَرِی شامِل بوُلگَن حُکمگَه توُشِیشمَیدِی وَ اوُلَرگَه قاتِللَرگَه قِیلِینگَن مُعامَلَه نِی قِیلِینمَیدِی؛ یاکِی سِیزلَرنِی اَطرافِینگِیزدَگِی بَعضِی کِیشِیلَر شَرِیعَتگَرا مُجاهِدلَرنِی قَرشِیسِیدَه آچِیق وَ آشکارَه بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی، مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی لَفظًا حِمایَه قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر مُسُلمانلَرنِی حَققِیگَه قِیلَه یاتگَن جِنایَتلَرِیگَه راضِی بوُلِیشَه دِی، بِیزلَر اوُلَرنِی اوُستِیدَه اِرتِداد حُکمِینِی اِجرا قِیلَه آلمَیمِیز، اِینگ آخِیرِیدَه اَگَر اوُلَر شَرعِی عُذرگَه اِیگَه بوُلِیشمَسَه، اوُلَرنِی مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَیمِیز وَ اوُلَردَن “اِیختِیاط” بوُلَه مِیز.

مَنَه بُو آشکار وَ رَوشَن قُرآنِی حَقِیقَتنِی نَظَرگَه آلمَه یاتگَن کِیشِیلَر جُودَه هَم آسانلِیک بِیلَن شادلِیکنِی مِینگلَب خانَدانلَردَن، بِیزلَرنِی عَیال وَ فَرزَندلَرِیمِیزدَن، آتَه – آنَه لَرِیمِیزدَن، اَکَه – سِینگِیللَرِیمِیزدَن وَ اِنسانِی جَمِیعیَتدَن تارتِیب آلِیشیَپتِی. عِراقنِی زِندانلَرِیدَه آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی نامُوسِیگَه تَجاوُز قِیلِینگَن پَیتدَه، بِیزلَرنِی شادلِیگِیمِیز نابوُد بوُلَه دِی وَ اوُنِی اوُرنِینِی عَضَب،خَواطِر،نَفرَت اِیگَللَیدِی. اوُلَر دُنیانِی قَیسِی بوُرچَه گِیدَه  بُولسَه هَم بِیزلَرنِی شادلِیگِیمِیزنِی نابوُد قِیلِیشَه دِی.

بِیر مُددَت آلدِین سُنِّی زادَه لَردَن بوُلگَن مُرتَد، هوُرامِی فُواد مَعصُوم وَ شِیعَه زادَه لَردَن بوُلگَن مُرتَد،عَرَب عِبادِی وَزِیرنِی یِیتَکچِیلِیگِیدَگِی عِراقنِی سِکوُلار حُکوُمَتِی، فَقَطگِینَه داولَه دَگِی مُسُلمانلَرنِی عَیالِی بوُلگَنلِیگِی سَبَبلِی بِیزلَرنِینگ اوُنلَب مُسُلمان آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی اوُلدِیرِیشدِی، آخِیرگِی پَیتلَردَه اِیسَه اَکثَرِی داغِستانلِیک،چِیچِین یا اوُزبِیک، توُرک، تاجِیک مِللَتِیگَه مَنصُوب بوُلگَن مُسُلمانلَرنِی اَبَدِی زِندانگَه مَحکوُم قِیلِیشدِی وَ مَنَه بُو حادِیثَه لَردَن آلدِینراق اَنَه اوُشَه بِیزلَرنِینگ مُسُلمان آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزگَه عِراقنِی زِندانلَرِیدَه جِنسِی تَجاوُز قِیلِیندِی، بُو اِیش شوُ دَرَجَه گَه یِیتِیب بارگَن اِیدِیکِی، حَتَّی اِنسان حُقوُقلَرِینِی حِمایَه قِیلِیش تَشکِیلاتلَرِی هَم بَقِیر- چَقِیر قِیلِیشگَن وَ بِیرلَشگَن مِللَتلَر تَشکِیلاتِینِی اَنَه بُو جِنایَتچِی،مُجرِیم کِیمسَه لَرنِینگ جِنایَتلَرِینِی تَن آلِیب اِعتِراض قِیلِیشگَه مَجبُور قِیلِیشگَن اِیدِی. حوُددِی شوُ اِیشلَرنِی بِیر نِیچَه یِیللَر آلدِین اَمِیرِکَه لِیک،اَنگلِیَه لِیک عَسکَرلَر وَاوُلَرگَه مُتَّحِد بوُلگَن سِکوُلار کافِرلَر عِراقدَگِی یا باشقَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگَن مِنطَقَه لَردَگِی مُسُلمانلَرنِینگ ناموُسلَرِینِی اوُستِیدَه عَمَلگَه آشِیرِیشگَن اِیدِی، عِراقدَگِی جِنایَتکارلَر اِیسَه مُسُلمانلَرنِینگ ناموُسلَرِیگَه نِسبَتاً مَنَه بُو سِکوُلار کافِرلَرنِینگ یوُلِینِی دَوام اِیتتِیرُوچِیلَرِی سَنَلَه دِی.

حَتَّی اَگَر بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو اَسِیر قِیلِینگَن مُسُلمان آپَه – سِینگِیللَرِیمِیز خَوارِجلَرنِی عَیاللَرِی بوُلگَن تَقدِیردَه هَم – اَلبَتَّه اوُلَر خَوارِجنِی عَیالِی اِیمَسلَر – بَرِیبِیر سَیِّدِیمِیز عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ نَحرَوان جَنگِیدَن سوُنگ خَوارِجلَرنِی عَیاللَرِیگَه نِسبَتاً قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلگَنلِیکلَرِیگَه اِعتِبار بِیرِیلِیشِی کِیرَک؟ اوُ کِیشِی اوُلَرنِی عَیاللَرِینِی اَسِیر قِیلدِیلَرمِی یا زِندانگَه تَشلَه دِیلَرمِی؟ یاکِی بوُلمَسَم نَعُوذُ بِالله، اَنَه بُو خَوارِجلَرنِی عَیاللَرِیگَه تَجاوُز قِیلدِیلَرمِی؟ یاکِی اوُلَرنِی تَجاوُز قِیلِینِیشِی اوُچُون رُحصَت بِیردِیلَرمِی؟ یاکِی حَتَّی اَگَر بِیر کِیشِی جِنایَتچِی بوُلگَن تَقدِیردَه هَم، اوُنِی اوُستِیدَه چِیقَه رِیلگَن حُکم اوُنِی عَیالِیگَه یا فَرزَندلَرِیگَه هَم تِیگِیشلِی بوُلَه دِیمِی؟ بُو عَدالَتدَن اوُزاقلَه شِیش یا کِینَه گَه،نَفرَتگَه، پَستلِیککَه اِیرگَه شِیشنِی یا حَیوان صِیفَت بوُلِیشدَن باشقَه مَعنانِی اَنگلَه تَه آلَه دِیمِی؟  حَسبُنا الله وَ نِعمَ الوَکِیل  ….. اِنّا لله وَ اِنّاللّه راجِعُون  

حوُرمَتلِی دوُستلَر اَلبَتَّه بُو اِیشلَرنِی سُنِّی یا شِیعَه بوُلِیشگَه عَلاقَه سِی یوُق، بَلکِی بُو بوُتوُن جَهان کافِرلَرِی وَ مُرتَدلَر، مُنافِقلَر،مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه لَر مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَه عَمَلگَه آشِیرَه دِیگَن اِینگ پَست صِیفَت حِسابلَه نَه دِی، شِینگالنِی اَطرافِیدَه هَم بارزانِینِینگ سَگمَرگلَرِی حوُددِی شوُ جِنایَتنِی قِیلِیشمَه گَنمِیدِی؟ اوُجَلاننِی اِیشچِیلَر حِزبِینِینگ ساتقِینلَرِی هَم سوُرِیَه دَگِی تِیل بوُراکدَه وَ باشقَه سُنِّیلَر یَشَیدِیگَن مِنطَقَه لَردَه هَم اَهلِی سُنَّتنِی عَیاللَرِینِی وَ قِیزلَرِینِی اوُستِیدَه شوُ جِنایَتلَرنِی قِیلِیشمَه گَنمِیدِی؟ عَرَب ساتقِینلَرِیدَن عِبارَت بوُلگَن خائِن سُنِّی زادَه صَحَواتلَر یاکِی باشقَه چَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگَندَه اِیخوانِی، سَلَفِی سِکوُلارلَر هَم حوُددِی شوُ جِنایَتلَرنِی سوُرِیَه دَگِی بِیزلَرنِینگ مُهاجِر، اَهلِی سُنَّت آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی اوُستِیدَه عَمَلگَه آشِیرِیشمَه دِیمِی؟

(دوامی بار……)

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(6- қисмат)

Саъдиддин Тафтозонийки дар соли 769 қ вафот карда зимни бар шумордани шурути рахбари ” дорул ислом” мегуяд:

ویشترط أنْ یکون …. مجتهداً شجاعاً،.^[1]

Ва шарт аст…….. мужтахиди шужоъ бошад.

Имоми Шотибий хамки дар соли 790 қамарий вафот намуда мегуяд: уламоъ иттифоқиро нақл кардандки рахбар ( ё хамон имоматул кубро) мунъақид намешавад магар барои касики ба рутба ва даражайи ижтиход ва фатво дар улуми шаръий расида бошад. ^[2]

Саййид Шариф Журжоний туркистонийки дар соли 816 қамарий вафот карда ва дар шархи худ бар китоби мавақифу қози Аздиддин ойжий мегуяд: жумхури фуқахо ва ахли илм бар ояндки ахли имомат ва касики шойиста ва мустахаққи рахбари шудани дорул ислом аст бояд дар усул ва фуруъ мужтахид бошад…… то тавоноий дошта бошад далоил ва хужажул илохийро иқома ва шубхотро дар ақоиди диний хал кунад ва дар мовриди масоили руз ниёзи ба фатвойи дигарон надошта бошад ва худиш дар мовриди масоили руз ва навозил ва мустахдиса мустақил бошад. .^[3]

Қалқашандийки дар соли 821 қамарий вафот карда дар китоби ” маасирул анафах фил маъалимул хилафах” дар бахси шурути имомат ва рахбарийи дорул ислом гуфта аст: мовриди дахум: илмики ба даража ижтиход дар масоили руз ё навозил ё мустахдиса ва ахкоми шариати аллох расида бошад, рахбарият бидуни доштани чанин даражайи илмий дар хадди ижтиход мунъақид намешавад ва сахих нест; чун рахбар ба чанин ижтиходи ниёз дорад ва мухтожи чанин ижтиходи аст то инки умурро бар равиши сахихи исломий ва бар рохи рости ” сиротул мустақим” ба пеш бибарад, то инки дар панохи чанин ижтиходи дар худуди шарърий огохий пейдо кунад ва хуқуқи шаръийи инсонхойи мовжуд дар дорул исломро бидихад ва даргирий ва ихтилофоти бейни мардумро фосила бидихад, ва чунончи олими мужтахид набоша тавоноийи чанин корхойиро надорад.  .^[4] 

Абдуррохман Жазирийки дар соли 1360 қ вафот карда менависад: тамоми фуқахойи ахли суннат иттифоқ дорандки хокими исломий бояд доройи чанин вижагихойи нез бошад: 1. Мусалмон бошад; 2. Мукаллаф бошад; 3. Хур ва озод бошад; 4. Мард бошад 5. Аз қурайш бошад; 6. Олим ва мужтахид бошад то мардумро аз ахкоми дин огох намояд ва ниёз ба истифтоъ аз ғейри худ надошта бошад. .^[5]

Ин раъйи тамоми мазохиби исломий астки имом Рамилий мақдисий дар қарни чохорум аз ижмоъи ахли суннат ва имоми Харамайн Жавиний ба унвони амри муттафиқун  алайх дар миёни тамоми муслимин  ва имоми Шотибий рохимахуллох ва дигарон нез аз иттифоқи тамоми ахли илм дар ин замин сухан мегуянд, пас рахбари фақих дар хадди ихтиходи матлуби тамоми ахли суннат буда аст.

Аммо  бо ин вужуд барои рахбарияти ” дорул ислом” хам холати торий ва изтирорий ва зарурат мисли соири умури мумкин аст ба вужуд ояд ва он хам инки ба далил набуди рахбари мужтахид ва мутахассис дар умури хукуматдорийи муслимин ба рутбайи пойинтар аз он яъни ба шахсики дар хадди қози бошад тан медиханд ва дар бадтарин холат хам боз мумкин аст муслимин жихати жиловгирий аз харж ва марж ва …… ба рахбарийи мусалмонки доройи илми кофий бошад ва уламойиро дар атрофи худ жамъ карда бошад ва аз раъйи онхо истефода кунад нез ружуъ кунанд.

(идома дорад……..)

---

[1] التفتازانی، مسعود بن عمر، شرح المقاصد فی علم الکلام: ج2، ص271./ «ویشترط أنْ یکون مکلّفاً مسلماً عدلاً حرّاً ذکراً مجتهداً شجاعاً، ذا رأی وکفایه سمیعاً بصیراً ناطقاً قریشیاً»

[2] الاعتصام ـ للشاطبى موافق للمطبوع . المؤلف : أبو إسحاق الشاطبي . دار النشر : المكتبة التجارية الكبرى – مصرص 126/ الشاطبی، إبراهیم بن موسی، الاعتصام: ج2، ص362. / إن العلماء نقلوا الاتفاق على أن الإمامة الكبرى لا تنعقد إلا لمن نال رتبة الاجتهاد والفتوى في علوم الشرع

[3] الجمهور علی ان اهل الامامه و مستحقها من هو مجتهد فی الاصول و الفروع لیقوم بامر الدین متمکنا من اقامه الحجج و حل الشبهه فی العقائد الدینیه مستقلابالفتوی فی النوازل و احکام الوقائع نصا و استنباطا لان اهم مقاصد الامه حفظ العقائد و فصل الخصومات و لم یتم ذلک بدون هذا الشرط / الجمهور على أن أهل الإمامة ومستحقها من هو مجتهد في الأصول والفروع …   متمكّناً من إقامة الحجج وحلّ الشبه في العقائد الدينية، مستقلاً بالفتوى في النوازل …

[4] القلقشندی، أحمد بن علی، مآثر الأناقه: ج1، ص37./ «الثانی عشر: العلم المؤدّی إلی الإجتهاد فی النوازل والأحکام، فلا تنعقد إمامه غیر العالم بذلک؛ لأنّه محتاج لأنْ یصرف الأمور علی النهج القویم ویجریها علی الصراط المستقیم، ولأن یعلم الحدود، ویستوفی الحقوق، ویفصل الخصومات بین الناس، وإذا لم یکن عالماً مجتهداً لم یقدر علی ذلک»

[5] الفقه على المذاهب الاربعة، ج۵ ، ص ۳۱۷ – ۳۱۶. / اتفق الائمة رحمهم اللَّه تعالى على ان الامامة فرض و انه لابد للمسلمین من امام یقیم شعائر الدین و ینصف المظلومین من الظالمین و اتفقوا على ان الامام یشترط فیه: اولاً ان یکون مسلماً ثانیاً ان یکون مکلّفاً ثالثاً ان یکون حرا رابعاً ان یکون ذکراً خامساً ان یکون قرشیاً سادساً ان یکون عالماً مجتهداً لیصرف الاحکام و یتفقه فى الدین فیعلم الناس و لایحتاج الى استفتاء غیره

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(7- қисмат)

Замоники хўроки солим ва халол ( яъни рахбари мужтахид ва фақих) гир наёмад дар холати изтирор ва зарурат ба пойинтар аз он ва ба хўроки носолим ва мурдор ( яъни рахбари олим аммо муқаллид) жихати хифзи ” дини” дорул ислом ва соири заруратхо ва манофеъи муслимин панох бурда мешавад, аммо ин холат ба далили набуди рахбари мужтахид ва фақих ва холати изтирор ва зарурат аст ва чунончи рахбари мужтахид ва фақих вужуд дошта бошад ба маънийи рафъи зарурат ва аз бейн рафтани холати торий аст ва ……….пас ғейри аз қулдурхойи низомийи мусалмонки бо қудрати низомий ва танхо бо пуштивонайи аслаха худишонро бар дорул ислом тахмил карданд, чи дар холати оддий ва чи дар холати изтирор ва зарурат тамоми уламои ахли суннат барои идорайи жомеъа мўътақидандки рахбар бояд олим ва фақих ба қонуни шариати аллох бошад:

Чун то рузи қиёмат қонуни асосийи муслимин ва дорул ислом танхо еки аст ва онхам қонуни шариати аллох ва касики дар ин қонун тафаққух ва огохий дақиқий надошта бошад наметавонад вакили мўъминин дар татбиқи сахихи қавонини шариати аллох дар жомеъа бошад.

Рахбари жомеъа хам бо онки тавассути шўройи улил амр ва ё ахли хал ва ақд тахти назорат аст ва болотарин мақоми тасмим гиранда дар умури ижроийи дорул ислом аст аммо агар илм ва дониш ва фиқхи комили нисбат ба қонуни шариати аллох ва манобеъи шаръий надошта бошад наметавонад мутаносиб бо ” вазъи мовжуд” ба ” ниёзхойи руз” дорул ислом ва сиёсатхойи дохилий ва хорижийи он, тасмимоти шаръийро аз манобеъи шаръий истихрож кунад.

Агар ек хокими мусалмони жохил ба шариат ва доройи қудрати хукуматий, хазорон олими мужтахид мисли имоми Абу Ханифа ё имоми Жаъфар Содиқ ё имоми Молик ва имоми Шофеъий ва имоми Ахмад ибни Ханбал ва имоми ибни Хазм Андалусий ва ғейрихро дар ихтиёр дошта бошад метавонад раъйи жохилонайи худишро бар илми ин даста аз мужтахидин таржих дихад ва раъйи ин мужтахидро нодида бигирад, ва дар баробари ин мужтахидин ва уламоъ, ахли бидъатро дўври худиш жамъ кунад ва дорудастайи мунофиқин хам қудрати бартар шаванд ва ин хоким бо пуштивонайи ахли бидъат дар баробари ин мужтахидин ва уламои бузургвор муртакиби фажоъйеи шавадки фақат кофий аст сари ба зиндагийи ин мужтахидин ва аиммайи хойрул қурун ва хатто уламои омили соири қуруни исломий бизанид.

Хукумати исломий бо находхойи мухталифики дорад, бидуни вужуди рахбари олим ва фақих, имкони идорайи шаръийи он бар асоси қонуни шариати аллох вужуд надорад. Ахли суннат ба ин рахбари ” дорул ислом” мегуянд мужтахид ва шиъаён мегуянд фақих. Яъни мохият еки аст ва ихтилоф танхо дар ду исм хам маъни аст. Еки мегуянд мужтахид  ва дигари мегуяд вилояти фақих. Албатта шиъаён дар қонуни асосийи ижтиход ва салохияти илмий лозим барои афтоъ дар абвоби мухталифи фиқхро зикр карданд.  Шуд хамон достони ангур ва инаб ва азам ва истофили шахси форс забон ва араб ва турк ва румий. Хамма еки аст бо исмхойи мухталифи.  [1]

Мўъминин( яъни 1.Анъамта алайхим на 2. Мағзуби алайхим ва куффор 3. Ва на золлин ва мунофиқин) хеч гох дар тули торих аз қудратгирийи мужтахидин зарар надиданд хар чандки ин мужтахидин дидгоххойи мухталифи хам дошта бошанд ва чунончи аз коноли шўройи улил амри мутахассисин ба қудрати хукуматий хам даст пейдо кунанд  барои мўъминин ва дунё баракат мешаванд. Биизниллах. Ва чунончи мўъмини дар амри рахбарият, касони пойинтар аз инхоро бар чанин рахбарони мужтахид ва фақихи бартари бидихад ва барои хоким шудани рахбарияти пойинтар аз инхо бикушад бидуни шак дучори хиёнат ба аллох ва росулиш ва мўъминин шуда аст.

(идома дорад……..)

---

[1] اصل 109 قانون اساسي

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(42- قسمت)

اگر ما به این مجرمینی که آشکارا برخلاف قانون شریعت الله خون به ناحق می ریزند و به این خونریزی هم ادامه می دهند می گیم اهل این کار شده و اهل بدعتشان می دانیم و مثل اهل بدعت با آنها برخورد می کنیم  کار نابجائی نکرده ایم. اینها اهل بدعتی هستند که باید در اولویت بندی بدعتها اینها را در ردیف بدعتهای اولیه قرار داد.

حتی اگر این هم مذهبها از لحاظ قلبی راضی به جرم هم مذهبشان هم باشند و عملا کاری انجام نداده باشند باز مشمول حکم دیگران نمی شوند. مثل اینکه الله تعالی یهودیان عصر نبوت را مثل قاتلین انبیاء معرفی می کند: قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِیَاءَ اللّهِ مِن قَبْلُ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ (بقره/91) پس چرا پیامبران خدا را پیش از این می‌کشتید؟‏  و در جای دیگری می فرماید:

أَفَکُلَّمَا جَاءکُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنفُسُکُمُ اسْتَکْبَرْتُمْ فَفَرِیقاً کَذَّبْتُمْ وَفَرِیقاً تَقْتُلُونَ ‏(بقره/87) آیا (جز این است که) هر زمان پیغمبری برخلاف میل و آرزوی نفس شما چیزی را آورد، دچار استکبار و خودبزرگ بینی شدید (و به این هم بسنده نکردید) بلکه عدّه‌ای را تکذیب کردید و دروغگو خواندید، و جمعی را کشتید .‏

در اینجا الله تعالی واضح و آشکارا یهودیان عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم را مخاطب قرار می دهد و آنها را شرکای جرم قتل پیامبران می داند که قرنها پیش اتفاق افتاده ، چرا؟ چون این قوم الان هم به چنین جرمی راضی بودند، اما باز مشمول حکم این قاتلین انبیاء نمی شوند و مثل قاتلین با آنها معامله نمی شود؛ یا بعضی از اطرافیان خودتان به صراحت و آشکار از کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی بر علیه مجاهدین شریعت گرا حمایت لفظی می کنند و به جنایات آنها در حق مسلمین راضی هستند، ما نمی توانیم حکم ارتداد را بر اینها اجراء کنیم، نهایتش این است که اگر عذر شرعی نداشته باشند آنها را جزو دارودسته ی منافقین و سکولار زده ها قرار می دهیم و از آنها«حذر» می کنیم.

کسانی که این حقیقت واضح و آشکار قرآنی را در نظر نمی گیرند آشکارا و به همین راحتی شادی را از هزاران خانواده و زن و فرزند و پدر و مادر و برادر وخواهر ما و جامعه ی انسانی می گیرند . ما زمانی که می بینیم که در زندان عراق به ناموس خواهرانمان تجاوز می شود شادیمان نابود می شود، و به جایش خشم و نگرانی ونفرت جایگزین می شود. اینها شادی ما را  در هرجای دنیا باشیم نابود می کنند .

چند مدت پیش دیدیم که حکومت سکولار عراق به ریاست جمهوری فواد معصوم یک هورامی مرتد سنی زاده، و به نخست وزیری عبادی یک عرب مرتد شیعه زاده، دهها خواهر مسلمان ما را صرفا به خاطر همسر دوله بودن اعدام کردند، و اخیرا هم دهها نفر از آنها را که اکثرا داغستانی و چچنی وازبک و ترک و تاجیک بودند را به حبس ابد محکوم کردند و قبل از این به اکثریت قاطع این خواهران مسلمان ما در زندانهای عراق تجاوز جنسی کرده اند به گونه ای که صدای سازمانهای به اصطلاح حقوق بشری را هم در آوردند و سازمان ملل را وادار کرد که به این جنایت این مجرمین و جنایتکاران اقرار و اعتراض کند. این همان کاری است که سربازان آمریکائی و انگلیسی و متحدین کافر و سکولار آنها از سالها قبل بر سر ناموس مسلمین در عراق و سایر سرزمینهای مسلمان نشین آورده اند و اینها هم ادامه دهندگان راه این کفار سکولار در برخورد با ناموس مسلمین هستند .

حتی اگر این خواهران اسیر ما همسران خوارج باشند که نیستند، باز باید نگاه کرد که سیدنا علی بن ابی طالب رضی الله عنه چگونه با خانواده و همسران خوارج پس از جنگ نهروان برخورد کرد؟ آیا همسران آنها را اسیر یا زندانی کرد؟ آیا نعوذ بالله به زنان این خوارج که ناموس مسلمین هستند تجاوز کرد؟ یا اجازه ی تجاوز به آنها را داد؟ آیا حتی همسر یک مجرم بودن باعث سرایت حکم به او و فرزندان هم می شود؟ این غیر از دوری از عدالت و پیروی از کینه و نفرت و پستی و حیوان صفتی چه معنی می تواند داشته باشد؟ حسبنا الله و نعم الوکیل  ….. انا لله و انالیه راجعون

البته دوستان گرامی این ربطی به شیعه یا سنی بودن ندارد، بلکه صفت پستی است که کفار جهانی و مرتدین و منافقین و سکولار زده های محلی از انجام آن در حق مومنین کوتاهی نخواهند کرد، مگر سگمرگهای بارزانی در اطراف شنگال همین جنایت را نکردند؟ مگر مزدوران حزب کارگران اوجالان در تل براک و سایر مناطق سنی نشین سوریه همین جنایت را در حق زنان و دختران اهل سنت نکردند؟ مگر صحوات خائن سنی زاده ی مزدورعرب به اصطلاح اخوانی و سلفی و سکولار همین جنایت را در حق خواهران مهاجر اهل سنت ما در سوریه نکردند؟

(ادامه دارد…….)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

 (40- қисм)

– Мусулмонларнинг шодлигини бузувчи ва барбод қилувчи иккинчи омил, хилофатни қулаши ва шохигарликни вужудга келиши бўлган.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аллох таолодан “умматларининг” гумрохликка хамназар бўлмаслигини  замонатини  олган пайтларида, 

«سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا»

ва “умматлари” оч қолмаслигини

 « إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين»

ва умматларини устида душман хукмронлик қилмаслигини хам,

« وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ»[1]

замонатини олган пайтларида, буни  натижасида эса  аллох таоло хам мусулмонларни жамоати билан бирга бўлишини хушхабарини берган эдилар.   

«فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ»[2]

Яъни шодликни вужудга келтирувчи чораларни орасида

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ» و «آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏»

хам бор, бу икковидан хам мухимроғи

«فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ»

хам бор, лекин мусулмонлар “умматни” ташкил қилиш учун фақат уч абзор мавжуд эканини билишса-ю, аммо мана бу уч абзордан узоқлашишса ва тафарруқ йўлига юриб кетишса, улар нубувват манхажига асосланган буюк  исломий хукуматни қўлдан бой беришади ва буюк бидъат хисобланган шохигарликни уни ўрнига келтиришади, мана бу мусибатни кетидан ички жангларни ижод қиладиган  ўринсиз такфир қилишдан ва тамға ёпиштиришдан иборат ошкор азоблар келади, булардан сўнг эса кўп сонли мусулмонларнинг гумрохлиги ва саргардонлиги , фақирлик ва очликни ривожланиши, устимизда кофирларнинг хукмронлик қилишлари каби азобларни хам кутаверсак бўлади.

 « فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ»،

деб амр қилинган пайтда, агар шахс жамоятни йўлида харакат қилмайдиган бўлса, дархақиқат у азоб йўлидан юрган бўлади,   

«الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ»

жамоатдан узоқлашиб тафарруқ сари харакат қилиш, яъни шодликни мусибатга алмаштириш демакдир, бу аллох таоло мўъминларнинг табиий хаққи деб билган шодликни нобуд қилиш бўлади.

Мусулмонлар тафарруқ ва ўринсиз,ёмон, манфий  шодликни  сотиб олиш орқали ана ўша тафарруққа кўнгил боғлагач ва ўзларини хизб, гурух, мазхаб ва фирқаларидаги нарсаларга кўнгил қўйиб рози бўлишгач ва уч абзордан узоқлашишгач, асрлардан буён мусулмонларни бошига келаётган фожеъаларга гувох бўлишади-да, бу ерда норози бўлишга, дод-фарёд уришга ва ажабланишга ўрин хам қолмайди.  Бу кишилар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам рахбарлик қилган ва   сабиқунал аввалун бўлган ухуд жангини иштирокчиларидан азизроқ эмаслар, улар нимани эккан бўлишса, ўшани хосилини хам қўлга киритишади.

Аллох таоло нубувват манхажига асосланган шўровий хукуматнигина тан олади, ундаги улил амр шўроси ўзини вохид ижмоъси билан вохид умматни ва вохид жамоатни вужудга келтиради, мана бу мусулмонлар қўлга китириши мумкин бўлган дунёвий неъматнинг энг каттаси хисобланади, аммо мана бу шаръий қолибни ўрнига шохигарлик хукумати ёки хар қандай бошқа бидъий навдаги қолиб қўйиладиган бўлса, шундай бир уммул фасод вужудга келадики, у ўзи билан бирга  бошқа барча фасодларга дарвозани очиб беради. У улил амр шўросини ўртадан кетишидан тортиб вохид умматни ва вохид ижмоъни кетишигача ва турли-хил мазхабларни,ранго- ранг тафсирларни, ошкор тафарруқни, умматни саргардонлигини, фақирликни ривожланишини,очликни,мусулмонларни устида душманни хукмрон бўлишини………. пайдо бўлишигача етиб боради:     لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ….

Ислом дастаглари бирма- бир синдирилади, дастаглардан бири нобуд бўлган пайтида одамлар унга яқинроқ бўлганига чанг солишади, уларни биринчи бўлиб синдирилгани хукмдур ( нубувват манхажига асосланган хукмни тарк қилишади) ва уларни охиргиси намоздур ( намозни тарк қилишади).

Аллох таоло нозил қилган нарсага асосланган хукуматни тарк қилишни натижаси қуйидагича бўлади:

  وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ[3]

Агар хар қандай қавмни пешволари аллох нозил қилган нарса билан хукм қилишмаса ёки худони ахкомларини орасидан яхши кўрганларини танлаб олиб амал қилишса ёки ёқтирмаган нарсаларига амал қилмай ташлаб қўйишса, аллох таоло уларни орасига душманчилик ва адоватни солиб қўяди. Бу ерда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хар бир қавмнинг  улил амр шўроси борасида сухбат қилганлар,чунки хар бир қавмни хокими ё пешвоси демаганлар, балки хар бир қавмни пешволари деб мархамат қилганлар, яъни 

أَئِمَّتُهُمْ.

Энди агар мана бу пешволар ва шўродаги мутахассислар аллохни шариатидаги қонунлар асосида хукм қилишмаса, шубхасиз  уларни ўртасида душманчилик, адоват, жанг, курашлар вужудга келади ва дўстлар жамоасидан тортиб хонадонлар, тоифалар, қавмлар, забонлар, мазхабларгача буларни хаммаси бир-бирларига қўполлик,зўравонлик билан муомала қилишади. Бу яъни шодликни барбод қилиш ва мусулмонларни ўртасидаги шодликни буюк асбобларини йўқотиш демакдир.

  – Мусулмонларни ўртасида шодликни барбод қилувчи омиллардан яна бири, душманшуносийни билмаслик ва душманларни шаръий даражаларга ажратишни бузиб ташлашликдур.

Аллох таоло “ла илаха иллаллох” га ва тоғутга куфр келтиришга  буюриш орқали, хаж ва закот, худудларга тегишли ахкомларни нозил қилишдан олдин, мусулмонларга душманларни даражаларга ажратишни таълим берган……..Энди фалончи жохил ва золим холида, кофирларнинг яхуд, мажус, собеий, насронийлардан иборат жамиятини мушрик дейди, мана бу шахс масалан насронийларни мушриклар жумласидан деб хисоблаган пайтида, бир қанча мусибатларга қўшимча равишда биринчи қадамида мусулмонлардан рум сурасидаги шодликни тортиб олади, у мусулмонлардан ташқари барча ахли китоб ва шибхи ахли китобни хам ғам- андухга ташлаб қўяди.

(давоми бор……..)

---

[1] في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤  ( عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

[3] سنن ابن ماجة القزويني (4019) الحاكم النيسابوري 4/540 / مسند البزار/ سليمان بن أحمد الطبراني 360/ السنن الواردة في الفتن للداني / شعب الإيمان للبيهقي                  ابن عبد البر القرطبي 463/ أبو نعيم الأصبهاني 430 /

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(40- قیسم)

– مُسُلمانلَرنِینگ شادلِیگِینِی بوُزوُچِی وَ بَرباد قِیلوُچِی اِیککِینچِی عامِل، خِلافَتنِی قوُلَه شِی وَ شاهِیگَرلِیکنِی وُجُودگَه کِیلِیشِی بوُلگَن.

رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم الله تَعالَی دَن “اوُمَّتلَرِینِینگ” گوُمراهلِیککَه هَم نَظَر بوُلمَسلِیگِینِی زَمانَتِینِی آلگَن پَیتلَرِیدَه،    «سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا» وَ “اوُمَّتلَرِی” آچ قالمَسلِیگِینِی « إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين» وَ اوُمَّتلَرِینِی اوُستِیدَه دُشمَن حُکمرانلِیک قِیلمَسلِیگِینِی هَم،  « وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ»[1] زَمانَتِینِی آلگَن پَیتلَرِیدَه، بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه اِیسَه اَلله تَعالَی هَم مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِی بِیلَن بِیرگَه بوُلِیشِینِی خوُشخَبَرِینِی بِیرگَن اِیدِیلَر.  «فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ»[2] یَعنِی شادلِیکنِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِی چارَه لَرنِی آرَه سِیدَه «أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ» وَ «آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏» هَم بار، بُو اِیککاوِیدَن هَم مُهِمراغِی  «فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ»  هَم بار، لِیکِن مُسُلمانلَر “اوُمَّتنِی” تَشکِیل قِیلِیش اوُچُون فَقَط اوُچ اَبزار مَوجُود اِیکَه نِینِی بِیلِیشسَه – یُو، اَمّا مَنَه بوُ اوُچ اَبزاردَن اوُزاقلَشِیشسَه وَ تَفَرُّق یوُلِیگَه یوُرِیب کِیتِیشسَه، اوُلَر نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن بوُیوُک اِسلامِی حُکوُمَتنِی قوُلدَن بای بِیرِیشَه دِی وَ بوُیُوک بِدعَت حِسابلَنگَن شاهِیگَرلِیکنِی اوُنِی اوُرنِیگَه کِیلتِیرِیشَه دِی، مَنَه بُو مُوصِیبَتنِی کِیتِیدَن اِیچکِی جَنگلَرنِی اِیجاد قِیلَه دِیگَن اوُرِینسِیز تَکفِیر قِیلِیشدَن وَ تَمغَه یاپِیشتِیرِیشدَن عِبارَت آشکار عَذابلَر کِیلَه دِی، بوُلَردَن سوُنگ اِیسَه کوُپ سانلِی مُسُلمانلَرنِینگ گوُمراهلِیگِی وَ سَرگَردانلِیگِی، فَقِیرلِیک وَ آچلِیکنِی رِواجلَه نِیشِی، اوُستِیمِیزدَه کافِرلَرنِینگ حُمکرانلِیک قِیلِیشلَرِی کَبِی عَذابلَرنِی هَم کوُتَه وِیرسَک بوُلَه دِی.

« فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ»، دِیب اَمر قِیلِینگَن پَیتدَه، اَگَر شَخص جَماعَتنِی یوُلِیدَه حَرَکَت قِیلمَیدِیگَن بوُلسَه، دَرحَقِیقَت اوُ عَذاب یوُلِیدَن یوُرگَن بوُلَه دِی،  «الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ» جَماعَتدَن اوُزاقلَه شِیب تَفَرُّق سَرِی حَرَکَت قِیلِیش، یَعنِی شادلِیکنِی مُوصِیبَتگَه اَلمَشتِیرِیش دِیمَکدِیر، بوُ اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرنِینگ طَبِیعِی حَققِی دِیب بِیلگَن شادلِیکنِی نابوُد قِیلِیش بوُلَه دِی.

مُسُلمانلَر تَفَرُّق وَ اوُرِینسِیز،یامان، مَنفِی شادلِیکنِی ساتِیب آلِیش آرقَه لِی اَنَه اوُشَه تَفَرُّققَه کوُنگِیل باغلَه گَچ وَ اوُزلَرِینِی حِزب، گوُرُوه،مَذهَب وَ فِرقَه لَرِیدَگِی نَرسَه لَرگَه کوُنگِیل قوُیِیب راضِی بوُلِیشگَچ وَ اوُچ اَبزاردَن اوُزاقلَه شِیشگَچ، عَصرلَردَن بوُیان مُسُلمانلَرنِی باشِیگَه کِیلَه یاتگَن فاجِیعَه لَرگَه گوُواه بوُلِیشَه دِی- دَه، بوُ یِیردَه ناراضِی بوُلِیشگَه، داد- فَریاد اوُرِیشگَه وَ عَجَبلَه نِیشگَه اوُرِین هَم قالمَیدِی. بُو کِیشِیلَر رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم رَهبَرلِیک قِیلگَن وَ سابِقوُنَ الاَوَّلوُن بوُلگَن اُحُد جَنگِینِی اِیشتِراکچِیلَرِیدَن عَزِیزراق اِیمَسلَر، اوُلَر نِیمَه نِی اِیککَن بوُلِیشسَه، اوُشَه نِی خاصِیلِینِی هَم قوُلگَه کِیرِیتِیشَه دِی.

اَلله تَعالَی نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن شوُراوِی حُکوُمَتنِیگِینَه تَن آلَه دِی، اوُندَگِی اوُلِی الاَمر شوُراسِی اوُزِینِی واحِد اِجماعسِی بِیلَن واحِد اُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی وُجُودگَه کِیلتِیرَه دِی، مَنَه بُو مُسُلمانلَر قوُلگَه کِیرِیتِیشِی موُمکِین بوُلگَن دُنیاوِی نِعمَتنِینگ اِینگ کَتتَه سِی حِسالَه نَه دِی، اَمّا مَنَه بُو شَرعِی قالِبنِی اوُرنِیگَه شاهِیگَرلِیک حُکوُمَتِی یاکِی هَر قَندَی باشقَه بِدعِی نَوعدَگِی قالِیب قوُیِیلَه دِیگَن بوُلسَه، شوُندَی بِیر اُمُّ الفَساد وُجُودگَه کِیلَه دِیکِی، اوُ اوُزِی بِیلَن بِیرگَه باشقَه بَرچَه فَسادلَرگَه دَروازَه نِی آچِیب بِیرَه دِی. اوُ اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی اوُرتَه دَن کِیتِیشِیدَن تارتِیب واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد اِجماعنِی کِیتِیشِیگَه چَه وَ توُرلِی- هِیل مَذهَبلَرنِی، رَنگا- رَنگ تَفسِیرلَرنِی، آشکار تَفَرُّقنِی، اوُمَّتنِی سَرگَردانلِیگِینِی، فَقِیرلِیکنِی رِواجلَه نِیشِینِی، آچلِیکنِی، مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه دُشمَننِی حُکمران بوُلِیشِینِی…………پَیدا بوُلِیشِیگَه چَه یِیتِیب بارَه دِی:   لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ….

اِسلام دَستَگلَرِی بِیرمَه – بِیر سِیندِیرِیلَه دِی، دَستَگلَردَن بِیرِی نابوُد بوُلگَن پَیتِیدَه آدَملَر اوُنگَه یَقِینراق بوُلگَه نِیگَه چَنگ سالِیشَه دِی، اوُلَرنِی بِیرِینچِی بوُلِیب سِیندِیرِیلگَه نِی حُکمدوُر ( نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن حُکمنِی تَرک قِیلِیشَه دِی) وَ اوُلَرنِی آخِیرگِیسِی نَمازدوُر( نَمازنِی تَرک قِیلِیشَه دِی).

اَلله تَعالَی نازِیل قِیلگَن نَرسَه گَه اَساسلَنگَن حُکوُمَتنِی تَرک قِیلِیشنِی نَتِیجَه سِی قوُیِیدَگِیچَه بوُلَه دِی:    وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ[3] اَگَر هَر قَندَی قَومنِی پِیشوالَرِی اَلله نازِیل قِیلگَن نَرسَه بِیلَن حُکم قِیلِیشمَسَه یاکِی خُدانِی اَحکاملَرِینِی آرَه سِیدَن یَحشِی کوُرگَنلَرِینِی تَنلَب آلِیب عَمَل قِیلِیشسَه یاکِی یاقتِیرمَه گَن نَرسَه لَرِیگَه عَمَل قِیلمَی تَشلَب قوُیِیشسَه، اَلله تَعالَی اوُلَرنِی آرَه سِیگَه دُشمَنچِیلِیک وَ عَداوَتنِی سالِیب قوُیَه دِی. بُو یِیردَه رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم  هَر بِیر قَومنِینگ اوُلِی الاَمر شوُراسِی بارَه سِیدَه صُحبَت قِیلگَنلَر، چُونکِی هَر بِیر قَومنِی حاکِمِی یا پِیشواسِی دِیمَه گَنلَر، بَلکِی هَر بِیر قَومنِی پِیشوالَرِی دِیب مَرحَمَت قِیلگَنلَر، یَعنِی أَئِمَّتُهُمْ.

اِیندِی اَگَر مَنَه بُو پِیشوالَر وَ شوُرادَگِی مُتَخَصِّصلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حُکم قِیلِیشمَسَه، شُبهَه سِیز اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه دُشمَنچِیلِیک، عَداوَت، جَنگ، کوُرَشلَر وُجُودگَه کِیلَه دِی وَ دوُستلَر جَماعَه سِیدَن تارتِیب خانَدانلَر، طائِفَه لَر، قَوملَر،زَبانلَر، مَذهَبلَرگَه چَه بوُلَرنِی هَمَّه سِی بِیر- بِیرلَرِیگَه قوُپاللِیک، زوُرَوانلِیک بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیشَه دِی. بُو یَعنِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلِیش وَ مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه شادلِیکنِی بوُیوُک اَسبابلَرِینِی یوُقاتِیش دِیمَکدِیر.

– مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِللَردَن یَنَه بِیرِی، دُشمَنشوُناسِینِی بِیلمَسلِیک وَ دُشمَنلَرنِی شَرعِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیشنِی بوُزِیب تَشلَشلِیکدوُر.   

اَلله تَعالَی “لا اله الّا الله”گَه وَ طاغوُتگَه کُفر کِیلتِیرِیشگَه بُویوُرِیش آرقَه لِی، حَج وَ زَکات، حُدوُدلَرگَه تِیگِیشلِی اَحکاملَرنِی نازِیل قِیلِیشدَن آلدِین، مُسُلمانلَرگَه دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیشنِی تَعلِیم بِیرگَن………. اِیندِی فَلانچِی جاهِل وَ ظالِم حالِیدَه، کافِرلَرنِینگ یَهوُد، مَجوُس، صابِیعِی، نَصرانِیلَردَن عِبارَت جَمِیعیَتِینِی مُشرِک دِییدِی، مَنَه بُو شَخص مَثَلاً نَصرانِیلَرنِی مُشرِکلَر جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَه گَن پَیتِیدَه، بِیر قَنچَه موُصِیبَتلَرگَه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه بِیرِینچِی قَدَمِیدَه مُسُلمانلَردَن رُوم سُورَه سِیدَگِی شادلِیکنِی تارتِیب آلَه دِی، اوُ مُسُلمانلَردَن تَشقَه رِی بَرچَه  اَهلِی کِتاب وَ شُبهَه اَهلِی کِتابنِی هَم غَم – اَندوُهگَه تَشلَب قوُیَه دِی.

(دوامی بار….)

---

[1] في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤  ( عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

[3] سنن ابن ماجة القزويني (4019) الحاكم النيسابوري 4/540 / مسند البزار/ سليمان بن أحمد الطبراني 360/ السنن الواردة في الفتن للداني / شعب الإيمان للبيهقي                  ابن عبد البر القرطبي 463/ أبو نعيم الأصبهاني 430 /