وَاعْتَصِمُوا

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(87-қисм)

Бизларнинг мана бу мувонанатсиз, нодон, жохил биродарларимизни дунёқарашлари шунчалик торки, танқид қилишнинг асосий вазифаси фақат  шаръий “уч абзорнинг” шўроси ўзининг жанговар эхтиёжларини биринчи ўринга қўйган доирадаги  ташкилотий ва харакатий хатоларни кўрсатишдан иборат эканини дарк қилмайдилар. Мисол тариқасида айтилса,”уч абзорнинг” шўроси ўзининг рахбар ( ё амир ё халифа ё бошқа нарса) деб айтиладиган  вакилини канали орқали, хозирги вазиятда мавжуд эхтиёжларни ва  имкониятларни эътиборга олган холда, бизларнинг жиход ва мубораза йўлидаги биринчи даражали вазифамиз шуки, майда фиқхий масалаларда ихтилофни ва тафарруқни вужудга келтирмаймиз ва барча мусулмонларни секуляризм динини диктаторлигига, уни махаллий иттифоқдошларига қарши сафарбар қиламиз. Мана бу уч абзорни шўросининг очиқ-ойдин дастури бўлиб, шахс буни дарк қилиб унга амал қилиши лозим.

Мана бу дастур амр ба маъруфни ва нахий аз мункарни таътил қилиш керак деган маънода эмас. Бу мархалада мусулмонларнинг ўртасидаги вахдат ана ўшанча душманни қаршисида сақланиши учун ва мана бу биродарларимизни, опа- сингилларимизни фикрлари бир майда, фиқхий масала сабабли паришон бўлмаслиги учун, улар жуда кўп  шахсий айбловларга учрамасликлари керак. Чунки бошқаларнинг тўғри амаллари ва мужохидларга хоким бўлган фазо вақт ўтиши билан жуда кўп айбларни хар  қандай кичкина муносабат билдирмасдан туриб  ўз- ўзидан ислох қилади. Биз бу нарсаларга нихоятда кўп гувох бўлганмиз, фақатгина фалончи мусулмонни бир назар ташлаши билан шахс бир китобни  миқдорича ибрат олиб рафторини ўзгартирган.

Агар мана бундай танқидларни кўлами кенгайиб кетадиган бўлса, хамрохларимизни эътибори фақат кичкина нуқсонларга марказлашиб қолиши мумкин ва барча шахслар эхтиёткор, қўрқоқ бўлиб қолади ва шўронинг, жиходнинг асосий вазифаларини ва асосий устуворликлари унутилади ва шаръий душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратиш хам издан чиқиб  кетади.

Мана бу хақиқатда жуда хам хатарли касаллик, америка ва оли саъуд жомий ва мадхалий салафийларини ишлаб чиқариш  орқали, уларни мусулмонларни ўртасида ташкиллашган шаклда тарқатишга ва бу билан мусулмонларни булғашга  харакат қилишди. Мана бу суратда очиқ ва ошкор кўриниб турганидек “майда масалалар бўйича мутахассислик ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйишлик касаллиги” аллохни шариатидаги қонунларнинг аслий душманларини ишлаб чиқарган нарсаси ва мусулмонларга қарши қилинган ошкор фитнадур, бизларнинг баъзи бир биродарларимиз хам мана бу касалликнинг микроби ва вирусига мубтало бўлишган ва ўзлари истамаган холда душман режиссёрлик қилаётган сенарийни ўйинчилари бўлиб қолишяпти , улар ўзлари хохламаган холда душман томонидан чизиб чиқилган ғалат, адашган режа бўйича харакат қилишяпти.  

Бизларнинг мана бу мувозанатсиз,алданган биродарларимиз охирги марта ўзларига шу нарсани сингдиришлари керак, агар улар бундай бузғунчиликларни аллох учун қиладиган бўлсалар, шуни яхши билсинларки, аллох дин душманларининг  ва бандаларининг  фитналарини, сенарийсини эмас, фақат ва фақат шўрони,умматни , мусулмонларни жамоатини раъйини химоя қилади. Демак уларни қилаётган ишларини аллох яхши кўрмайди, балки бу ишлар уларнинг жахолатларини, сабрсизликларини оқибатида вужудга келган ва уларни душманнинг бепул ишчиларига айлантирган ва улар ошкора шариат қонунларига  душман бўлган кимсаларнинг хийласига алданиб қолганлар.

“Уч абзордан ажралиб кетганлар” онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг яна бир тўсиқларидан биридур.

 Шубхасиз , барча жамоатлар ва ахзобларни хаммасидан ташкил бўлувчи  шўрони ташкил бўлишига монеъ бўлган чегарага ўхшаган мажбурий нарса бўлсагина, хилма -хил жамоатларнинг мавжуд бўлишини асослаб бўлади холос, шўроларнинг  сонини  хам фақат географик мажбурлик бўлган суратдагина асослаб бўлади, агар мана бу мажбурлик бўлмайдиган бўлса,жамоатларни жамоатларнинг шўросига айланмаслигини хам  асослаб бўлмайди ва турли- хил шўроларнинг каттароқ шўрога айланмаслигини хам шаръий деб саналмайди.  

Шундай бўлса хам, мана  бундай муттахид шўролар қуйидаги  вақтда шаклланади, масалан шўрога комил итоат қиладиган хелфлар ва сендиколарни мавжуд ва улар ўзига хос ўринларда фаолият қилишни исташади, хақиқатда эса бу қудратни тақсимлашни ва қудратни сарфлашни бир нави бўлиб, шўро ва кейинчалик исломий хукумат томонидан бу  шахсларга ва гурухларга берилади.

Масалан баъзилар рухий жанглар орқали  душманга қарши  фаолият олиб боради ёки аёлларни хуқуқини химоя қилиш ёки етимларни ё ишчиларни, дехқонларни, талабаларни, тиламчиларни, атроф мухитни ва бошқаларни химоя қилиш бўйича фаолият олиб боради. Мана булар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган хелфлар бўлиб, у киши айтган эдиларки, агар кимки мени ислом даврида хам  шундай фаолиятларга даъват қилса уни қабул қилардим ва унда иштирок этардим:

 لَقَدْ شَهِدْتُ فِي دَارِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُدْعَانَ حِلْفًا مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهِ حُمْرَ النَّعَمِ وَ لَوْ أُدْعَى بِهِ فِي الْإِسْلَامِ لَأَجَبْتُ.

Мана бу равиш билан –  бир географик худудни ичида турли-хил гурухлар ва ахзобларни мавжуд бўлиши ёки хатто ана ўша хос географик  худудни ичида бир неча  шўроларни мавжуд бўлишини ўртасида кўзга кўринарли фарқ бор, чунки гохида улар мазхабга ўхшаган нарсага айланади ва тафарруқни вужудга келиши учун энг катта омилдек амал қилади, натижада вахдатни йўлида ва қудратни касб қилиш, хамда мусулмонларнинг такомуллашиш  йўлини босиб ўтишида тўсиқ,монеъ бўлиб амал қилади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(87- قیسم)

بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز، نادان، جاهِل بِرادَرلَرِیمِیزنِی دُنیاقَرَشلَرِی شوُنچَه لِیک تارکِی، تَنقِید قِیلِیشنِینگ اَساسِی وَظِیفَه سِی فَقَط شَرعِی “اوُچ اَبزارنِینگ” شُوراسِی اوُزِینِینگ جَنگاوَر اِیختِیاجلَرِینِی بِیرِینچِی اوُرِینگه قوُیگن دائِرَه دَگِی تَشکِیلاتِی وَ حَرَکَتِی خَطالَرنِی کوُرسَه تِیشدَن عِبارَت اِیکَه نِینِی دَرک قِیلمَیدِیلَر. مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتِیلسَه، “اوُچ اَبزارنِینگ” شُوراسِی اوُزِینِینگ رَهبَر ( یا اَمِیر یا خَلِیفَه یا باشقَه نَرسَه) دِیب اَیتِیلَه دِیگن وَکِیلِینِی کَنَلِی آرقَه لِی، حاضِرگِی وَضِیعیَتدَه مَوجُود اِیختِیاجلَرنِی وَ اِمکانِیَتلَرنِی اِعتِبارگه آلگن حالدَه، بِیزلَرنِینگ جِهاد وَ مُبارَزَه یوُلِیدَگِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی وَظِیفَه مِیز شوُکِی، مَیدَه فِقهِی مَسَلَه لَردَه اِیختِلافنِی وَ تَفَرُّقنِی وُجُودگه کِیلتِیرمَیمِیز وَ بَرچَه مُسُلمانلَرنِی سِکوُلارِیزم دِینِینِی دِیکتَتارلِیگِیگه، اوُنِی مَحَلِّی اِتِّفاقداشلَرِیگه قَرشِی سَفَربَر قِیلَه مِیز. مَنَه بوُ اوُچ اَبزارنِی شوُراسِینِینگ آچِیق – آیدِین دَستُورِی بوُلِیب، شَخص بوُنِی دَرک قِیلِیب اوُنگه عَمَل قِیلِیشِی لازِم.

مَنَه بُو دَستوُر اَمر بَه مَعرُوفنِی وَ نَهِی اَز مُنکَرنِی تَعطِیل قِیلِیش کِیرَک دِیگن مَعنادَه اِیمَس. بُو مَرحَلَه دَه مُسُلمانلَرنِینگ اوُرتَه سِیدَگِی وَحدَت اَنَه اوُشَنچَه دُشمَننِی قَرشِیسِیدَه سَقلَه نِیشِی اوُچُون وَ مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیزنِی، آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی فِکرلَرِی بِیر مَیدَه، فِقهِی مَسَلَه  سَبَبلِی پَرِیشان بوُلمَسلِیگِی اوُچُون، اوُلَر جوُدَه کوُپ شَخصِی عَیبلاولَرگه اوُچرَه مَسلِیکلَرِی کِیرَک. چوُنکِی باشقَه لَرنِینگ توُغرِی عَمَللَرِی وَ مُجاهِدلَرگه حاکِم بُولگن فَضا وَقت اوُتِیشِی بِیلَن جُودَه کوُپ عَیبلَرنِی هَر قَندَی کِیچکِینَه مُناسَبَت بِیلدِیرمَسدَن توُرِیب اوُز- اوُزِیدَن اِصلاح قِیلَه دِی. بِیز بُو نَرسَه لَرگه نِهایَتدَه کوُپ گوُواه بُولگنمِیز، فَقَطگِینَه فَلانچِی مُسُلماننِی بِیر نَظَر تَشلَه شِی بِیلَن شَخص بِیر کِتابنِی مِقدارِیچَه عِبرَت آلِیب رَفتارِینِی اوُزگرتِیرگن.

اَگر مَنَه بوُندَی تَنقِیدلَرنِی کوُلَه مِی کِینگه یِیب کِیتَه دِیگن بوُلسَه، هَمراهلَرِیمِیزنِی اِعتِبارِی فَقَط کِیچکِینَه نوُقصانلَرگه مَرکَزلَه شِیب قالِیشِی موُمکِین وَ بَرچَه شَخصلَر اِیختِیاطکار، قوُرقاق بوُلِیب قالَه دِی وَ شُورانِینگ، جِهادنِینگ اَساسِی وَظِیفَه لَرِینِی وَ اَساسِی اوُستوُوارلِیکلَرِی اوُنوُتِیلَه دِی وَ شَرعِی دُشمَنشوُناسِی وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه  اَجرَه تِیش هَم اِیزدَن چِیقِیب کِیتَه دِی.

مَنَه بُو حَقِیقَتدَه جُودَه خَطَرلِی کَسَللِیک، اَمِیرِکَه وَ آلِ سَعُود جامِی وَ مَدخَلِی سَلَفِیلَرِینِی اِیشلَب چِیقَه رِیش آرقَه لِی، اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه تَشکِیللَشگن شَکلدَه تَرقَه تِیشگه وَ بُو بِیلَن مُسُلمانلَرنِی بُولغَشگه حَرَکَت قِیلِیشدِی. مَنَه بُو صُورَتدَه آچِیق وَ آشکار کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک “مَیدَه مَسَلَه لَر بوُیِیچَه مُتَخَصِّصلِیک وَ اَساسِی، ستراتِیگِیک مَسَلَه لَرنِی تَشلَب قوُیِیشلِیک کَسَللِیگِی” اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِینگ اَصلِی دُشمَنلَرِینِی اِیشلَب چِیقَرگن نَرسَه سِی وَ مُسُلمانلَرگه قَرشِی قِیلِینگن آشکار فِتنَه دوُر، بِیزلَرنِینگ بَعضِی بِیر بِرادَرلَرِیمِیز هَم مَنَه بُو کَسَللِیکنِینگ مِکرابِی وَ وِیرُوسِیگه مُبتَلا بوُلِیشگن وَ اوُزلَرِی اِیستَه مَه گن حالدَه دُشمَن رِیجِیسسارلِیک قِیلَه یاتگن سِینَه رِینِی اوُیِینچِیلَرِی بوُلِیب قالِیشیَپتِی، اوُلَر اوُزلَرِی هاحلَه مَه گن حالدَه دُشمَن تامانِیدَن چِیزِیب چِیقِیلگن غَلَط، اَدَشگن رِیجَه بوُیِیچَه حَرَکَت قِیلِیشیَپتِی.

بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز، اَلدَنگن بِرادَرلَرِیمِیز آخِیرگِی مَرتَه اوُزلَرِیگه شُو نَرسَه نِی سِینگدِیرِیشلَرِی کِیرَک،اَگر اوُلَر بوُندَی بوُزغوُنچِیلِیکلَرنِی اَلله اوُچُون قِیلَه دِیگن بوُلسَه لَر،شوُنِی یَحشِی بِیلسِینلَرکِی، اَلله دِین دُشمَنلَرِینِینگ وَ بَندَه لَرِینِینگ فِتنَه لَرِینِی، سِینَه رِیسِینِی اِیمَس،فَقَط وَ فَقَط شوُرانِی،اوُمَّتنِی، مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِینِی رَعیِینِی حِمایَه قِیلَه دِی. دِیمَک اوُلَرنِی قِیلَه یاتگن اِیشلَرِینِی اَلله یَحشِی کوُرمَیدِی،بَلکِی بوُ اِیشلَر اوُلَرنِینگ جَهالَتلَرِینِی،صَبرسِیزلِیکلَرِینِی عاقِبَتِیدَه وُجُودگه کِیلگن وَ اوُلَرنِی دُشمَننِینگ بِیپُول اِیشچِیلَرِیگه اَیلَنتِیرگن وَ اوُلَر آشکارَه شَرِیعَت قانوُنلَرِیگه دُشمَن بوُلگن کِیمسَه لَرنِینگ خِیلَه سِیگه اَلدَه نِیب قالگنلَر.

“اوُچ اَبزاردَن اَجرَه لِیب کِیتگنلَر” آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ یَنَه بِیر توُسِیقلَرِیدَن بِیرِیدوُر.

شُبهَه سِیز، بَرچَه جَماعَتلَر وَ اَحزابلَرنِی هَمَّه سِیدَن تَشکِیل بوُلوُچِی شوُرانِی تَشکِیل بوُلِیشِیگه مانِع بوُلگن چِیگرَه گه اوُحشَه گن نَرسَه بوُلسَه گِینَه، هِیلمَه – هِیل جَماعَتلَرنِینگ مَوجُود بوُلِیشِینِی اَساسلَب بوُلَه دِی خالاص، شوُرالَرنِینگ سانِینِی هَم فَقَط گِییاگرَه فِیک مَجبُورلِیک بوُلگن صوُرَتدَگِینَه اَساسلَب بوُلَه دِی، اَگر مَنَه بُو مَجبُورلِیک بوُلمَیدِیگن بُولسَه، جَماعَتلَرنِی جَماعَتلَرنِینگ شوُراسِیگه اَیلَنمَسلِیگِینِی هَم اَساسلَب بوُلمَیدِی وَ توُرلِی- هِیل شوُرالَرنِینگ کَتتَه راق شوُراگه اَیلَنمَسلِیگِینِی هَم شَرعِی دِیب سَنَلمَیدِی.

شُوندَی بوُلسَه هَم، مَنَه بوُندَی مُتَّحِد شوُرالَر قوُیِیدَگِی وَقتدَه شَکللَه نَه دِی، مَثَلاً شوُراگه کامِل اِطاعَت قِیلَه دِیگن حِیلفلَر وَ سِیندِیکالَرنِی مَوجُود وَ اوُلَر اوُزِیگه خاص اوُرِینلَردَه فَعالِیَت قِیلِیشنِی اِیستَه شَه دِی، حَقِیقَتدَه اِیسَه بوُ قُدرَتنِی تَقسِیملَشنِی وَ قُدرَتنِی صَرفلَشنِی بِیر نَوِی بوُلِیب، شوُرا وَ کِییِینچَه لِیک اِسلامِی حُکوُمَت تامانِیدَن بُو شَخصلَرگه وَ گوُرُوهلَرگه بِیرِیلَه دِی.

مَثَلاً بَعضِیلَر رُوحِی جَنگلَر آرقَه لِی دُشمَنگه قَرشِی فَعالِیَت آلِیب بارَه دِی یاکِی عَیاللَرنِی حُقوُقِینِی حِمایَه قِیلِیش یاکِی یِیتِیملَرنِی یا اِیشچِیلَرنِی، دِهقانلَرنِی، طَلَبَه لَرنِی،تِیلَمچِیلَرنِی، اَطراف مُهِیطنِی  وَ باشقَه لَرنِی حِمایَه قِیلِیش بُویِیچَه فَعالِیَت آلِیب بارَه دِی. مَنَه بوُلَر رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلگن حِیلفلَر بوُلِیب، اوُ کِیشِی اَیتگن اِیدِیلَرکِی، اَگر کِیمکِی مِینِی اِسلام دَورِیدَه هَم شوُندَی فَعالِیَتلَرگه دَعوَت قِیلسَه، اوُنِی قَبوُل قِیلَردِیم، وَ اوُندَه اِشتِراک اِیتَردِیم:   لَقَدْ شَهِدْتُفِيدَارِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُدْعَانَ حِلْفًا مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهِ حُمْرَ النَّعَمِ وَ لَوْ أُدْعَى بِهِ فِي الْإِسْلَامِلَأَجَبْتُ.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(87- قسمت)

این برادران نامتعادل و نامیزان و جاهل ما از چنان افق کوتاهی برخوردارند که درک نمی کنند وظیفه ی اساسی انتقاداتشان، فقط نشان دادن اشتباهات تشکیلاتی و حرکتی در چهارچوبه ای است که شورای «سه ابزار» شرعی نیازهای مبارزاتی خودش را اولویت بندی کرده است .  به عنوان مثال شورای «سه ابزار» از کانال نماینده ی خودش که بهش می گویند رهبر(یا امیر یا خلیفه یا هر چیزی) تعین کرده که در وضع موجود و با توجه به نیازها و امکانات موجود، اولویتهای فعلی ما در مسیر جهاد و مبارزه این است که در مسائل ریز فقهی اسباب اختلاف و تفرق نشویم و باید تمام مسلمین را علیه دیکتاتوری دین سکولاریسم  و متحدین محلی آن بسیج کنیم . این دستور صریح شورای سه ابزاره که شخص باید آن را درک کند و به آن عمل کند.

این دستور به معنی تعطیل کردن امر به معروف و نهی از منکر نیست. در این مرحله برای اینکه  وحدت میان مسلمین در برابر اینهمه دشمن حفظ شود، و خاطر این برادر و خواهرمان به دلیل یک مسئله ی ریز شخصی و فقهی پریشان نشود، نباید زیاد مورد ایراد شخصی قرار بگیرند. چون قطعا عمل صحیح سایرین و جو حاکم بر مجاهدین، ناخودآگاه بسیاری از عیبها را به مرور زمان بدون کوچکترین برخوردی اصلاح می کند . این را ما به کرات دیده ایم که تنها با یک نگاه کردن به عمل فلان مسلمان، شخص به اندازه ی یک کتاب ازش یاد گرفته و تغییر رفتار داده .

اگر دامنه ی چنین انتقاداتی گسترش پیدا کند، ممکن است که توجه هم مسیران تنها فقط روی نواقص کوچک متمرکز بشود، و همه به افراد محتاط و ترسو تبدیل شوند، و وظایف اساسی و اولویتهای بنیادین شورا و جهاد به دست فراموشی سپرده شوند، و دشمن شناسی شرعی و درجه بندی شرعی دشمنان به هم بخورد .

این واقعا بیماری خطرناکی است که آمریکا و آل سعود با تولید سلفیون جامی و مدخلی و غیره سعی کرده اند  آن را در میان مسلمین به شکل سازمان یافته ای پخش کنند و مسلمین را به آن آلوده کنند . در این صورت واضح و آشکاراست که «بیماری تخصص در مسائل ریز و رها کردن مسائل اساسی و استراتژیک» ساخته و پرداخته ی دشمنان اصلی قانون شریعت الله و توطئه ای آشکار بر علیه مسلمین است که عده ای از برادران ما هم به میکروب و ویروسهای این بیماری آلوده شده اند، و ناخواسته دارند بازیگر سناریویی می شوند که کارگردانش دشمنانش هستند، و ناخواسته طبق نقشه ای غلط و انحرافی حرکت می کنند که توسط دشمنانش کشیده شده است.

   این برادران نامتعادل و فریب خورده ی ما  یک بار برای همیشه باید به خودشان بفهمانند که اگر به خاطرالله چنین تخریباتی را انجام می دهند این را بدانند که الله تنها و تنها از رای شورا و امت و جماعت مسلمین حمایت می کند نه از توطئه و سناریوی دشمنان دین و بنده هایش . پس کارشان مورد پسند الله نیست بلکه از جهالت و بی صبری آنها سرچشمه گرفته، و آنها را به کارگران بی مزد دشمنانشان تبدیل کرده و آشکارا گول دشمنان قانون شریعت الله را خورده اند.

«منفردین از سه ابزار» یکی دیگر از موانع وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی   

بدون شک وجود جماعتهای مختلف تا زمانی توجیه پذیراست که چیزی جبری مثل مرزها مانع از تشکیل شورایی متشکل از تمام جماعتها و احزاب بشود و شوراها هم تنها در صورت وجود جبر جغرافیایی تعددشان توجیه پذیراست، و گرنه اگر جبری وجود نداشته باشد نه عدم تبدیل جماعتها به شورای جماعها توجیه پذیراست و نه عدم تبدیل شوراهای مختلف در شوراهای بزرگتر می تواند شرعی باشد .

با این وجود زمانی که چنین شوراهائی متحد شکل می گیرند حالا وجود حلفها و سندیکاهائی که کاملا مطیع این شوراست و قصد دارد در زمینه ای خاص فعالیت کند در واقع نوعی توزیع قدرت و مصرف قدرت است که از طرف شورا و بعدها از طرف حکومت اسلامی به افراد و گروهها داده می شود .

مثلا عده ای در زمینه جنگ روانی بر علیه دشمنا ن فعالیت می کنند، یا در زمینه ی حمایت از حقوق زنها، یا یتیمان، یا کارگان، کشاورزان، دانشجویان و سائلین ، حفظ  محیط زیست و غیره فعالیت می کنند . این همان حلفی است که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمود اگر کسی ایشان را در دوره ی اسلام هم به چنین فعالیتهائی دعوت کند قبولش می کنم و در آن شرکت می کنم :لَقَدْ شَهِدْتُفِيدَارِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُدْعَانَ حِلْفًا مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهِ حُمْرَ النَّعَمِ وَ لَوْ أُدْعَى بِهِ فِي الْإِسْلَامِلَأَجَبْتُ.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(22-қисмат)

 Бо ин вужуд, дар кинори мўъминини шариатгаро хамиша дастахойи мухталифи аз куффор ва хатто дастахойи аз душманони дохилий тахти унвони мунофиқин ва секулярзадахо вужуд дорандки масирро иштибох мераванд, ва ниёзхойишонро аз масири иштибохиш бартараф мекунанд, масалан ниёзи хурданро аз тариқи хурдани гушти хук бароварда мекунанд, ё ниёз ба нушиданро илова бар нушиданихойи халол аз тариқи нушиданийи машруботи алкулий бартараф мекунанд, ё ниёзхойи жинсийшонро аз тариқи зино бартараф мекунанд, ё ниёз ба даромадишонро аз тариқи касби харом ва дузди ва ихтилос ва рибо ва ғейрих бартараф мекунанд ва ба хамин тартиб ниёз  ба шодийшонро аз конолхойи номашруъ ва ғалатиш бартараф мекунанд.

Ин даста аз инсонхо арзишхойи козиб ва дуруғинро ба жойи арзишхойи сахихи қонуни шариати аллох қарор доданд, ва ба хамин тартиб ахдофи козиб ва дуруғиниро ба жойи ахдофи сахихи шаръий барои худишон тасаввур карданд,ва хатто интизороти ва таваққуотишон аз мўъминин ва мужримини ғалат ва иштибох аст, ва табдил шуданд ба инсонхойи бемор ва номутаодилики барои дидани ин номезон буданишон ниёз ба илми хосси нест хамма метавонанд ташхисон бидиханд.

Дар баробари ин даста аз инсонхойи мужрим, аллох таоло барои мухофизат аз ин шодий ва оромиш ва лаззатики ба мўъминин савоби ухравий хам медихад,аз шодийхо ва лаззатхойи нопасанд ва козиб ба шиддат жиловгири мекунад. Чун ингуна шодийхо жинси жаълий ва тақаллубийи шодий хастандки ба шодийи пойдори инсонхо латма ворид мекунанд. Бар хамин асос оёти қуръон дарборайи шодий ду дастаанд; дастайи аз оёт мўъмининро даъват ба шодий карданд ва дастайи дигар новъи аз шодийро никухиш ва манъ мекунанд.

Шодий амри даруний астки ба хамрохи авомили шаръий дигар вужуди инсонро саршор аз оромиш мекунанд, ва рухи инсон танаффус мекунад ва шорж мешавад, аммо шодийхойи жаълий ва тақаллубий мисли ажноси тақаллубийи чинихойи секуляри социалист танхо зохиришон мисли жинси аслий аст, аммо аз дарун чизи дигари хастанд, ин шодийхойи тақаллубий ва жаълий танхо дар зохир мисли шодий хастанд, аммо мохиятишон бо шодийи аслий фарқ дорад, ва он коркардики жинси аслий дорад ин шодийи тақаллубий надорад.

Интури мутаважжих мешавем хамонтурики хўрок ва нушиданийи мамнуъ ва харом шуда дорем ба хамин шева хашми нобажо ва шодийи нобажо ва тақаллубий хам дорем. Хам хубиш хаст хам бадиш. Бад ва харомиш они астки хам ба жисм ва хам ба рухи инсон осиби жиддий ворид мекунад, ва инсонро олуда ва бемор мекунад, ва оромиши хоста шуда дар шариати аллохро аз инсон мегирад, ва табъан мухолифи қонуни шариати аллох аст.

Ба назари шумо шахсики беморийи саъбул илож ва дардноки дар жисмиш дорад аз неъмати зиндагий лаззат мебарад? Мушаххас астки на. Шахсики аз қонуни шариати аллох дур мешавад ин хам беморийи саъбул иложи рухий ва қалбий гирифта аст, ва ба хар мезон аз тўхид ва қонуни шариати аллох фосила мегирад ба хамон андоза маризий ва беморийи қалбий ва рухияш бештар мешавад, ин шахс хам , мисли хамон беморийи жисмий саъбул илож аз шодийи бажо ва оромиши мовриди ниёз махрум мешавад. Дар ин сурат ва бар асоси хадафи зиндагий, ошкор астки шодий ва нашот аз дидгохи ислом дорои хад ва марз аст. Касики ин хад ва марзхоро мисли хўрокийхо ва нушиданийхо бахам бизанад муртакиби зулми ба худиш ва хатто журми дар хадди дигарон шуда аст.

Ин хад ва марзхойи манъ шуда ва мамнуъ шодий дар қонуни шариати аллохро мешавад дар се даста қаро дод:

1. Мухтавойи шодий. 2- қолиби шодий. 3- замон ва макони шодий.

Мухтавойи ношаръий ва мамнуъи шодий мисли:

1. Шодий кардан ба далили кинор гузоштани қонуни шариати аллох ва пейравий накардан аз ончи аллох таоло фуру фиристода аст:

‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ یُجَادِلُونَ فِی آیَاتِ اللَّهِ أَنَّى یُصْرَفُونَ ‏.

Магар намебини касоники дарборайи оёти худо ба кишмикиш ва ситиз мепардозанд,чигуна (аз тафаккур ва таъаққули хақ) бозгардонда мешаванд?

الَّذِینَ کَذَّبُوا بِالْکِتَابِ وَبِمَا أَرْسَلْنَا بِهِ رُسُلَنَا فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ

Хамон касоники китоб ва қавонин ва ончи росулони худро бидон фристодаем такзиб медоранд,( яъни бо жойгузин кардани қавонин ва ахкоми ба жойи қавонин ва ахокими қонуни шариати аллох,қуръон ва хар ончи тамоми пайғамбарон то кунун барояш омаданро мегуянд дуруғе.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(21-қисмат)

Масалан Зубайри жавон дар хабаша аз инки сипохи кофари Нажжоший пийруз мешавад аз бас хушхол астки аз дур пираханишро дармеоварад ва ба нишонайи пирузий тикониш медихад. Аммо хамин иттифоқ барои ек бачча асбоби шодий намешавад ва аслан даркиш намекунад ва наметавонад шодиш кунад.

Ба сурати ризтар хатто хийли аз шеърхо ва ба гуфтайи шумо таронахо ва ба гуфтайи мо гуронийхо хам хастандки мумкин аст барои ек новжувон ё жавон шодисоз бошанд, аммо барои ек бузургсол на. Ё билакс ек бузургсол аз ашъор ва гуронийхо ва таронахойи шодий ба у даст бидихад, аммо ек новжавон в жавон на. Дар мовриди бозихо ва соири саргармихо хам боз тафкики синни афрод лозим ва зарурий аст. Ин еки аз он нукоти астки қарнхо  тамаддуни исломийи мо фархангий ва находинаш карда аст, ва лозим аст дубора мисли соири маворид мовриди таважжух ва диққат қарор бигирад. нуктайи мухиммики дар ин тафкик бар асоси син риоят мешавад ва лозим аст ба он ишора бишавад,” хифз ва эхтиром гузоштан ба иззати нафс” астки еки аз асосийтарин авомили шодий ва еки аз мухимтарин пуштибоний кунандахойи шодий астки жузви жудонашуданий ва тафкик нопазири шодий ба шумор меравад.

• Тафовути дигарики лозим аст дар гуна маворид ба он таважжух ва диққат бишавад жинсияти афрод аст,

Бидуни шак бо дар назар гирифтани муштаракот – мисли хийли аз маворид – ихтилофоти миёни духтар ва писар ва зан ва мард вужуд дорад. Авомили ижоди шодий хам дар мавориди дар мардон ва занон бо хам мутафовут аст. Чизхойи зиёдий хастандки писар баччахоро шод мекунад аммо барои духтархо жаззобияти надоранд. Бар аксиш хам содиқ аст, хийли чизхо хастандки ек духтар баччаро шод мекунад аммо барои писар баччахо аслан жаззобияти надорад. Дар синини боло хам мавориди интури зиёдандки , мумкин аст ек мардро хушхол кунад аммо ек занро на, ё мумкин аст мавориди бошандки ек занро шод кунад аммо барои ек мард жаззобияти надошта бошад.

• Ихтилофи дигарики лозим атс ба он таважжух вижа шавад авомили зист мухитий аст. Мисли : мовқеияти жуғрофиёий ва об ва хавоий астки шароити фарханги мухталифиро барои расидан ба баъзи аз шодийхо ба вужуд оварда астки дар қолиби “ урфи” он мантақа ва мардум таъриф мешавад, ва мумкин аст қовмиятхойи мухталиф равишхойи мухталифи дошта бошандки, мутаносиби бо шароити жуғрофиёий ва об ва хавоий ва минтақаийи онхост.

Ин урфхо то замоники муғойироти бо қонуни шариати аллох надошта бошанд қобили эхтиром ва мовриди пазириш хастанд ва каси наметавонад урфи ек мантақайи жуғрофиёийи хоссиро бар мантақайи дигари, ё моли ек қабила ва забонро бар дигар қабоил ва забонхо тахмил кунад.

“ Шодийи ғейри шаръий ва манфий ё шодийи нобажо”

Дидемки арзахойи шод шудан барои умуми муслимин бисёр зиёданд ва ба теъдод тамоми ибодатхо хастанд, яъни шахси мусалмон метавонад ба теъдоди садхо оя, ва хазорон хадис, ва хазорон урфи мовриди таъйиди қонуни шариати аллох барои худиш шодий тўлид кунад. Аллох таоло ба унвони ек пеш ниёз

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ»

ро ба унвони ек бастари муносиб барои рушд ва давоми ин шодийхо маърифий мекунад. Аз бейн бурдани фақр ва овардани рифох ва аз бейн бурдани тарс ва ноамний ва овардани амният.

Яъни шахс замоники “ ба андозайи шаръийи он” мушкилоти иқтисодий ва маъишатий надошт ва дар заминайи диниш ва жониш ва номусиш ва ақлиш ва обруйиш ва молиш ва соири заруратхойи хаётияш амният дошт онвақт дарвозайи боз мешавад барои тамоми чизхойики инсонро дар дунё шод мекунад. Шахси мусалмон дар чанин фазойи метавонад

«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ»

ро ба бехтарин шевайи мумкин ва ба сурати комилиш анжом бидихад, ва ибодат хам яъни амал кардан ба тамоми ончи аллох таоло нозил карда ва ба он рози аст.

Холо дар заминайи шодий нигох мекунемки аллох таоло чи чизхойиро мужоз дониста аст мо хам онхоро анжом медихем ва ба онхо мегуем “ шодийсоз ва ё хатто шодий афзо”, дар баробар, хар амалироки мухолифи қонуни шариати аллох ва адами ризояти аллох бошад ба он мегуем” шодийсуз ё шодий зада” хатто новъи шодийи зохирий хам тўлид кунанд, чиро? Чун барои қалбки жойи шодий аст зарар доранд, ва уро мариз мекунанд, ва дар воқеъ хонаро месузонанд, холо хар шодийи жаълийки ба хона садама бизанад ва олудаш кунад ё бисузонадиш мегуем ғейри шаръий ва номашруъ аст. Дар ин сурат шодий хам машруъиш хаст хам номашруъ ва мухаррибиш.

(идома дорад……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(86-қисм)

Бизларнинг баъзи мухлис ва содиқ биродарларимиз бунчалик сабр-тоқатга эга эмаслар ва уларнинг зехнида “ шариатнинг иккинчи ўриндаги  мархаласини вақтидан олдин хукмрон қилиш”лик чуқур илдиз отиб кетган ва ўзини вақтида шўро томонидан бериладиган раъйга самъ ва тоах қилишмайди, улар мана бу бесабрлиликнинг энг кам кўринишини қуйидагича ифодалайдилар, яъни мавжуд вазиятдаги шўронинг қарорларини сустлик ва рағбатсизлик билан амалга оширишади ёки бемор, қийшиқ кишилардек амал қилишади ва хатто тартиб-интизомни, эшитиб итоат қилишни баробарида бир нав безорлик билан муносабат билдиришади ва ўзини катта тутиш, такаббурлик  қилишади, такаббур билан бирга хеч қачон сулх ва оромиш барқарор бўлмайди, аксар холатда бизларнинг мана бу мувозанатсиз дўстларимиз бўлиниб кетишади ёки ўзлари учун бошқа тўда тузишади, аммо бу ишлар тарих кўрсатиб турганидек хамиша муваффақиятсизликка , кўнгилни қолишига,пушаймонга сабаб бўлади ёки бир четга чиқиб олиб жавраб айблаб ўтиришади.

Аммо бир четга чиқиб олмаган   ёки янги тўда тузмаган кишилар ошкора узоқ ва яқин стротегияларнинг бузилишига ва хатто шўро томонидан таъйин қилинган тактикаларни бостирилишига ва шўронинг турли-хил ташкилотларини ишида жиддий мушкилотлар ижод бўлишига ва хатто уларнинг комил суратда парчаланиб кетишига боис бўлишади, шўрони орасидаги бирдамлик, жангаварлик рухини сустлаштиради ва хатто уни нобуд хам қилади, балиқлар (мужохид) учун сувни вазифасини бажарадиган ва ақидавий, рафторий адашишларга нисбатан анбиёларни равишига кўра эхтиёт билан систематик равишда муомала қилиниши керак бўлган одамларни шўродан жудо қилишади, шўрони ва унга боғланган ташкилотларни таъйин қилинган жиходий  вазифаларидан адаштиришади ва натижада мужохидлар харакатини мағлубият томонга тортиб кетишади.

“Шариатдаги иккинчи ўриндаги мархаланинг вақтидан олдин хукмрон қилиш”лик касаллигини вужудга келишининг сабабларидан бири шуки, бу азизлар олдинроқ “майда масалалар бўйича мутахассислик касаллигига ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйиш беморлигига” қаттиқ  мубтало бўлишган.

Мана бу “майда масалалар бўйича мутахассислик ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйиш касаллиги” мавжуд умумий вазиятни тахлил қилиш ва ишларни хидоят қилиш бўйича катта монеъликларни ижод қилади. Чунки мана бундай касалликларга дучор бўлиш бўлиниш ва майдаланишга сабаб бўлади ёки умидсизликка гохида эса ички кўр-кўрона терорларга боис бўлади.  Жамоатдаги аъзоларнинг мана бундай “майда масалалар бўйича мутахассислик ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйишлик касаллигига” дучор бўлишлари одатда асоссий кўп гапиришларга ёки бир-бирига нисбатан ёмон гумон қилишга ё кўпинча ғайри усулий ихтилофларга,курашларга ва шўро ташкилотини, жамоатни парчаланиб кетишига  олиб келади.

“Майда масалалар бўйича мутахассислик ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйишлик касаллигига” мубтало бўлган кишилар ўзларининг танқидларида жиходга ва жамоатга ва шўрога ва хатто хукуматга, “уч абзорга”  тегишли бўлган   аслий, пойдеворий, биринчи даражали  масалаларни кўрмасликка олишади, ўзларини эътиборларини нечанчи даражадаги фаръий, майда масалаларга чегаралаб қўйишади, агар улар масалаларни тахлил қилишга қўл уришса, уларнинг қилган тахлиллари кўпроқ кўчанинг  беарзиш равишга ўхшайди, нима учун? Чунки мана бу сохада мутахассисликка эга эмаслар ва уларнинг мутахассисликлари мусулмонларнинг янги кунини эхтиёжига тўғри келмайдиган  майда,жузъий нечанчи даражали масалалар бўйича бўлиб, хозирда мусулмонлар учун биринчи  даражали эмас ва хозирги даврда  мусулмонларни дардига емайди ва мусулмонларнинг хозирги кундаги саволларига жавоб бера олмайди хам.

Хозирги даврдаги мусулмонлар : ташқи кофир босқинчиларни ва махаллий муртадларни қувиб чиқариш учун сизда қандай чоралар бор,- деб сўрасалар? Улар буни жавобига айтишадики, ўтган асрдаги Нававийга,ибни Хажарга ва бошқаларга ўхшаган  фалончи олимни хукмини биласанми? Ёки ўтган асрдаги фалончи шахсни нима учун кофир демайсан? Ёки бўлмасам мусулмонлар қуйидагича савол беришса: нима учун шунчалик тафарруқни вужудга келтирдингиз ва нима учун бир-бирингиз билан муттахид бўлмайсизлар? Бўлиб хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мадина яхудийлари, мунофиқлар, хузоъага ўхшаган мушриклар билан қурайш мушрикларига қарши муттахид бўлган эдиларку?  Улар буни жавобига айтишадики, бизлар сафимизни хар қандай булғанишлардан пок бўлишини хохлаймиз , бу биродарларни назарида сиёсатни ё хаммаси бўлиши керак ё умуман бўлмаслиги керак, улар ўзлари хохламаган холда росулуллохнинг қуръоний равишларини айблаяптилар.

Гўё охир замон хақидаги ривоятлар уларни хатога, хаёлларга дучор қилган кўринади, унда иккита жибха мавжуд :

   حَتَّى يَصِيرَ النَّاسُ إِلَى فُسْطَاطَيْنِ فُسْطَاطِ إِيمَانٍ لَا نِفَاقَ فِيهِ وَ فُسْطَاطِ نِفَاقٍ لَا إِيمَانَ فِيهِ.

Иш шу даражага бориб қоладики, иккита дастага бўлинасизлар, биринчиси иймон дастаси бўлиб унда хеч қандай нифоқ мавжуд эмас, кейингиси нифоқ гурухи бўлиб унда хеч қандай иймон мавжуд эмас.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(86- قیسم)

بِیزلَرنِینگ صادِیق وَ مُخلِیص بِرادَرلَرِیمِیز بوُنچَه لِیک صَبر – طاقَتگه اِیگه اِیمَسلَر وَ اوُلَرنِینگ ذِهنِیدَه “شَرِیعَتنِینگ اِیککِینچِی اوُرِیندَگِی مَرحَلَه سِینِی وَقتِیدَن آلدِین حُکمران قِیلِیش” لِیک چوُقوُر اِیلدِیز آتِیب کِیتگن وَ اوُزِینِی وَقتِیدَه شوُرا تامانِیدَن بِیرِیلَه دِیگن رَعیگه سَمع وَ طاعَه قِیلِیشمَیدِی، اوُلَر مَنَه بُو بِی صَبرلِیکنِینگ اِینگ کَم کوُرِینِیشِینِی قوُیِیدَگِیچَه اِفادَه لَیدِیلَر، یَعنِی مَوجُود وَضِیعیَتدَگِی شوُرانِینگ قَرارلَرِینِی سوُستلِیک وَ رَغبَتسِیزلِیک بِیلَن عَمَلگه آشِیرِیشَه دِی یاکِی بِیمار، قِییشِیق کِیشِیلَردِیک عَمَل قِیلِیشَه دِی وَ حَتَّی تَرتِیب – اِنتِظامنِی، اِیشِیتِیب اِطاعَت قِیلِیشنِی بَرابَرِیدَه بِیر نَوع بِیزارلِیک بِیلَن مُناسَبَت بِیلدِیرِیشَه دِی وَ اوُزِینِی کَتتَه توُتِیش، تَکَبُّرلِیک قِیلِیشَه دِی، تَکَبُّر بِیلَن بِیرگه هِیچ قَچان صُلح وَ آرامِیش بَرقَرار بوُلمَیدِی، اَکثَر حالَتدَه بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز دُوستلَرِیمِیز بوُلِینِیب کِیتِیشَه دِی یاکِی اوُزلَرِی اوُچُون باشقَه توُدَه توُزِیشَه دِی، اَمّا بوُ اِیشلَر تَرِیخ کوُرسَه تِیب توُرگه نِیدِیک هَمِیشَه مُوَفَّقِیَتسِیزلِیککَه، کوُنگِیلنِی قالِیشِیگه، پوُشَیمانگه سَبَب بوُلَه دِی یاکِی بِیر چِیتگه چِیقِیب آلِیب جَورَب عَیبلَب اوُتِیرِیشَه دِی.

اَمّا بِیر چِیتگه چِیقِیب آلمَه گن یاکِی یَنگِی توُدَه توُزمَه گن کِیشِیلَر آشکارَه اوُزاق وَ یَقِین ستراتِیگِیَه لَرنِینگ بوُزِیلِیشِیگه وَ حَتَّی شوُرا تامانِیدَن تَعیِین قِیلِینگن تَکتِیکَه لَرنِی باستِیرِیلِیشِیگه وَ شوُرانِینگ توُرلِی- هِیل تَشکِیلاتلَرِینِی اِیشِیدَه جِددِی مُشکِلاتلَر اِیجاد بوُلِیشِیگه وَ حَتَّی اوُلَرنِینگ کامِل صُورَتدَه پَرچَه لَه نِیب کِیتِیشِیگه باعِث بوُلِیشَه دِی، شوُرانِی آره سِیدَگِی بِیردَملِیک، جَنگاوَرلِیک رُوحِینِی سُوستلَشتِیرَه دِی وَحَتَّی اوُنِی نابوُد هَم قِیلَه دِی، بَلِیقلَر (مُجاهِد) اوُچُون سوُونِی وَظِیفَه سِینِی بَجَرَه دِیگن وَعَقِیدَه وِی،رَفتارِی اَدَشِیشلَرگه نِسبَتاً اَنبِیالَرنِی رَوِیشِیگه کوُرَه اِیختِیاط بِیلَن سِیستِیمَه تِیک رَوِیشدَه مُعامَلَه قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن آدَملَرنِی شوُرادَن جوُدا قِیلِیشَه دِی، شوُرانِی وَ اوُنگه باغلَنگن تَشکِیلاتلَرنِی تَعیِین قِیلِینگن جِهادِی وَظِیفَه لَرِیدَن اَدَشتِیرِیشَه دِی وَ نَتِیجَه دَه مُجاهِدلَر حَرَکَتِینِی مَغلوُبِیَت تامانگه تارتِیب کِیتِیشَه دِی.

“شَرِیعَتدَگِی اِیککِینچِی اوُرِیندَگِی مَرحَلَه نِینگ وَقتِیدَن آلدِین حُکمران قِیلِیش” لِیک کَسَللِیگِینِی وُجُودگه کِیلِیشِینِینگ سَبَبلَرِیدَن بِیرِی شوُکِی، بُو عَزِیزلَر آلدِینراق ” مَیدَه مَسَلَه لَر بُویِیچَه مُتَخَصِّصلِیک کَسَللِیگِیگه وَ اَساسِی،ستراتِیگِیک مَسَلَه لَرنِی تَشلَب قوُیِیش بِیمارلِیگِیگه” قَتتِیق مُبتَلا بوُلِیشگن.

مَنَه بُو ” مَیدَه مَسَلَه لَر بُویِیچَه مُتَخَصِّصلِیک وَ اَساسِی،ستراتِیگِیک مَسَلَه لَرنِی تَشلَب قوُیِیش کَسَللِیگِی” مَوجُود عُمُومِی وَضِیعیَتنِی تَحلِیل قِیلِیش وَ اِیشلَرنِی هِدایَت قِیلِیش بُویِیچَه کَتتَه مانِعلِیکلَرنِی اِیجاد قِیلَه دِی. چوُنکِی مَنَه بوُندَی کَسَللِیکلَرگه دوُچار بوُلِیش بوُلِینِیش وَ مَیدَه لَه نِیشگه سَبَب بوُلَه دِی یاکِی اوُمِیدسِیزلِیککَه گاهِیدَه اِیسَه  اِیچکِی کوُر- کوُرَا نَه تِیرارلَرگه باعِث بوُلَه دِی. جَماعَتدَگِی اَعضالَرنِینگ مَنَه بوُندَی “مَیدَه مَسَلَه لَر بوُیِیچَه مُتَخَصِّصلِیک وَ اَساسِی، ستراتِیگِیک مَسَلَه لَرنِی تَشلَب قوُیِیشلِیک کَسَللِیگِیگه” دوُچار بُولِیشلَرِی عادَتدَه اَساسسِیز کوُپ گپِیرِیشلَرگه یاکِی بِیر- بِیرِیگه نِسبَتاً یامان گوُمان قِیلِیشگه یا کوُپِینچَه غَیرِی اوُصُولِی اِیختِلافلَرگه،کوُرَشلَرگه وَ شوُرا تَشکِلاتِینِی، جَماعَتنِی پَرچَه لَه نِیب کِیتِیشِیگه آلِیب کِیلَه دِی.

“مَیدَه مَسَلَه لَر بوُیِیچَه مُتَخَصِّصلِیک وَ اَساسِی، ستراتِیگِیک مَسَلَه لَرنِی تَشلَب قوُیِیشلِیک کَسَللِیگِیگه” مُبتَلا بوُلگن کِیشِیلَر اوُزلَرِینِینگ تَنقِیدلَرِیدَه جِهادگه وَ جَماعَتگه وَ شوُراگه وَ حَتَّی حُکوُمَتگه، “اوُچ اَبزارگه” تِیگِیشلِی بوُلگن اَصلِی، پایدِیوارِی، بِیرِینچِی دَرَجَه لِی مَسَلَه لَرنِی کوُرمَسلِیککَه آلِیشَه دِی، اوُزلَرِینِی اِعتِبارلَرِینِی نِیچَنچِی دَرَجَه دَگِی فَرعِی، مَیدَه مَسَلَه لَرگه چِیگرَه لَب قوُیِیشَه دِی،اَگر اوُلَر مَسَلَه لَرنِی تَحلِیل قِیلِیشگه قوُل اوُرِیشسَه، اوُلَرنِی قِیلگن تَحلِیللَرِی کوُپراق کوُچَه نِینگ بِی اَرزِیش رَوِیشِیگه اوُحشَیدِی، نِیمَه اوُچُون؟ چُونکِی مَنَه بُو صاحَه دَه مُتَخَصِّصلِیککَه اِیگه اِیمَسلَر وَ اوُلَرنِینگ مُتَخَصِّصلِیکلَرِی مُسُلمانلَرنِینگ یَنگِی کوُنِینِی اِیختِیاجلَرِیگه توُغرِی کِیلمَیدِیگن مَیدَه، جُزئِی نِیچَنچِی دَرَجَه لِی مَسَلَه لَر بوُیِیچَه بوُلِیب، حاضِردَه مُسُلمانلَر اوُچُون بِیرِینچِی دَرَجَه لِی اِیمَس وَ حاضِرگِی دَوردَه مُسُلمانلَرنِی دَردِیگه یِیمَیدِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ حاضِرگِی کوُندَگِی سَواللَرِیگه جَواب بِیرَه آلمَیدِی هَم.

حاضِرگِی دَوردَه مُسُلمانلَر: تَشقِی کافِر باسقِینچِیلَرنِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی قوُوِیب چِیقَه رِیش اوُچُون سِیزدَه قَندَی چارَه لَر بار،- دِیب سوُرَه سَه لَر؟ اوُلَر بُونِی جَوابِیگه اَیتِیشَه دِیکِی، اوُتگن عَصردَگِی نَوَوِیگه، اِبنِ حاجَرگه وَ باشقَه لَرگه اوُحشَه گن فَلانچِی عالِمنِی حُکمِینِی بِیلَه سَنمِی؟ یاکِی اوُتگن عَصردَگِی فَلانچِی شَخصنِی نِیمَه اوُچُون کافِر دِیمَیسَن؟ یاکِی بوُلمَسَم مُسُلمانلَر قوُیِیدَگِیچَه سَوال بِیرِیشسَه: نِیمَه اوُچُون شوُنچَه لِیک تَفَرُّقنِی وُجُودگه کِیلتِیردِینگِیز وَ نِیمَه اوُچُون بِیر- بِیرِینگِیز بِیلَن مُتَّحِد بوُلمَیسِیزلَر؟ بوُلِیب هَم رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَدِینَه یَهوُدِیلَرِی، مُنافِقلَر، حُذاعَه گه اوُحشَه گن مُشرِکلَر بِیلَن قُرَیش مُشرِکلَرِیگه قَرشِی مُتَّحِد بوُلگن اِیدِیلَرکوُ؟ اوُلَر بوُنِی جَوابِیگه اَیتِیشَه دِیکِی، بِیزلَر صَفِیمِیزنِی هَر قَندَی بوُلغَه نِیشلَردَن پاک بوُلِیشِینِی هاحلَیمِیز، بُو بِرادَرلَرنِی نَظَرِیدَه سِیاسَتنِی یا هَمَّه سِی بوُلِیشِی کِیرَک یا عُمُوماً بوُلمَسلِیگِی کِیرَک، اوُلَر اوُزلَرِی هاحلَمَه گن حالدَه رَسُول الله نِینگ قُرآنِی رَوِیشلَرِینِی عَیبلَه یَپتِیلَر.

گوُیا آخِیر زَمان حَقِیدَگِی رِوایَتلَر اوُلَرنِی خَطاگه، خَیاللَرگه دُوچار قِیلگن کوُرِینَه دِی، اوُندَه اِیککِیتَه جِبهَه مَوجُود:    حَتَّى يَصِيرَ النَّاسُ إِلَى فُسْطَاطَيْنِ فُسْطَاطِ إِيمَانٍ لَا نِفَاقَ فِيهِ وَ فُسْطَاطِ نِفَاقٍ لَا إِيمَانَ فِيهِ. اِیش شوُ دَرَجَه گه بارِیب قالَه دِیکِی، اِیککِیتَه دَستَه گه بوُلِینَه سِیزلَر، بِیرِینچِیسِی اِیمان دَستَه سِی بوُلِیب اوُندَه هِیچ قَندَی نِفاق مَوجُود اِیمَس، کِییِینگِیسِی نِفاق گوُرُوهِی بوُلِیب اوُندَه هِیچ قَندَی اِیمان مَوجُود اِیمَس.

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(86- قسمت)

 عده ای از برادران مخلص و صادق ما ظرفیت اینهمه صبر را ندارند و بیماری « تحکیم زودهنگام مراحل ثانوی شریعت» در ذهنشان ریشه ی عمیقی دارد، و نمی توانند تا زمان خودش برای رای شورا سمع و طاعه داشته باشند، و این بی صبری حداقلش این است که در روش برخورد با وضع موجود با سستی و کم رغبتی  تصمیمات شورا را عملی می کنند، و کجدار و مریض عمل می کنند، و حتی منجر به نوعی بیزاری نسبت به انضباط و سمع و طاعه و نوعی خود بزرگ بینی و تکبر می شود، که با تکبر هیچ وقت آرامش و صلح همراه نیست، که اکثر اوقات این دوستان نامتعادل ما انشقاق پیدا می کنند یا برای خودشان دارودسته ی دیگری می سازند که تاریخ نشان داده است همیشه منجر به شکست و دلسردی و پشیمانی آنها شده است، یا گوشه گیری می کنند و همه اش غر می زنند و ایراد می گیرند .

اما آنهائی که می مانند و کناره گیری نمی کنند یا دارودسته ی جدیدی نمی سازند، آشکارا باعث به هم خوردن استراتژیهای دور و نزدیک و حتی خنثی شدن تاکتیکهای تعین شده ی شورا و ایجاد اختلال جدی در کار سازمانهای مختلف شورا و حتی متلاشی شدن کامل آنها می شوند، روحیه ی رزمندگی و یکپارچگی میان شورا  را سست و یا حتی آن را نابود می کنند، مردمی که حکم آب برای ماهی (مجاهد) را دارند و باید طبق روش انبیاء با احتیاط و سیستماتیک با انحرافات عقیدتی و رفتاری آنها برخورد بشود را، از  شورا جدا می کنند، شورا و سازمانهای وابسته به آن را از وظایف تعیین شده ی جهادی خودش منحرف می کنند، و در نتیجه نهضت مجاهدین را به شکست می کشانند.

یکی از اسبابهای تولید بیماری « تحکیم زودهنگام مراحل ثانوی شریعت» این است که این عزیزان قبلا به شدت به «بیماری تخصص در مسائل ریز و رها کردن مسائل اساسی و استراتژیک» دچار شده اند .

این «بیماری تخصص در مسائل ریز و رها کردن مسائل اساسی و استراتژیک» در تحلیل اوضاع کلی موجود و هدایت امور مانع بزرگی ایجاد می کند. چون دچار شدن به اینگونه بیماری، ناگزیر یا به انشقاق و تجزیه منجر میشود یا به  نا امیدی و یأس و گاه به ترورهای کورداخلی. دچار شدن افراد جماعت به این«بیماری تخصص در مسائل ریز و رها کردن مسائل اساسی و استراتژیک» معمولا منتهی به پرگوئیهای بی اساس یا سوءظن نسبت به همدیگر و یا غالبا منجر به درگیرها و اختلافات غیر اصولی و از هم پاشیدگی سازمان شورا و جماعت می شود.

کسانی که به این «بیماری تخصص در مسائل ریز و رها کردن مسائل اساسی و استراتژیک» مبتلا شده اند در انتقادات خودشان مسائل اصلی وزیربنائی و اولویتهای اصلی جهاد و جماعت و شورا و حتی حکومت و «سه ابزار» را نادیده می گیرند، و توجه خودشان را فقط به مسائل فرعی و ریز درجه چندم محدود می کنند، و اگر بخواهند به تحلیل مسائلی بپردازن تحليل و ارزيابي آنها بیشتر شبیه تحلیل كوچه بازاري سبك سرانه ي مبتذل است، چرا؟ چون در این زمینه تخصص ندارند و تخصصشان در مسائل ریز، جزئی و دست چندم است که نیاز روز مسلمین نیست، و اولویت الان مسلمین نیست، و به درد الان مسلمین نمی خورد، و پاسخی برای سوال الان مسلمین نیست.

مسلمین الان می پرسند راهکار شما برای بیرون راندن اشغالگران کافر خارجی و مرتدین محلی چیست؟ این درجواب می گوید حکم فلان عالم در قرون گذشته مثل نووی و ابن حجر و غیره را می دانی؟ یا برای چه فلان شخص در قرون گذشته را کافر نمی دانی؟ مسلمین می پرسن چرا اینهمه تفرق به وجود آورده اید و باهم متحد نمی شوید در حالی که رسول الله صلی الله علیه وسلم با یهود مدینه و منافقین و مشرکینی چون خزاعه بر علیه مشرکین قریش متحد شد؟ این در جواب میگوید ما می خواهیم صفماون پاک و خالی از هر گونه آلودگی باشد و در نظر این برادران سیاست یا همه یا هیچ است و ناخواسته به روش قرآنی رسول الله هم ایراد می گیرند.

 انگار روایتهای آخر زمان آنها را دچار توهم و اشتباه کرده که دو جبهه وجود دارد:حَتَّى يَصِيرَ النَّاسُ إِلَى فُسْطَاطَيْنِ فُسْطَاطِ إِيمَانٍ لَا نِفَاقَ فِيهِ وَ فُسْطَاطِ نِفَاقٍ لَا إِيمَانَ فِيهِ. كار به جايي مي رسد كه تبديل به دو دسته مي شويد، دسته ي ايمان كه هيچ نفاقي در آن وجود ندارد، و گروه نفاق كه هيچ ايماني در ان وجود ندارد.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(20-қисмат)

Дар инжо возих ва ровшан астки бо тафсири шаръий аз дунё ва зиндагий, оқибати муслимини мужохид ғейри аз дуто шодий нест: еки шодийи дар дунё ва дигари шодийи пас марг бо шаходатики шухадо қаблан ба он расиданд.

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَن يُصِيبَكُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْبِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ(توبه/52)

Бигу:  оё дарборайи мо жуз еки аз ду никий интизор дорид:(ё пирузий ва ғанимат дар дунё,ва ё шаходат ва бехишт дар охират). Ва ле мо дарборайи шумо чашм ба рох хастемки ё худованд ба азоби аз суйи худ гирифторитон созад ва ё( дар ин жахон) бо дасти мо ( азобитон дихад). Пас шумо чашм ба рох бошид ва мо хам бо шумо дар интизорем.

Ин яъни оянда ва оқибати ровшан дар дунё ва қиёматики дар он на тарси хаст на изтироб ва дудили, балки танхо шодий хаст ва оромиш ва оромиш.

Дар инжо лозим аст дар мовриди шодийхойи бажо ва мовриди пасанди аллох таоло дар дунё ба ду нукта ишора кард:

Еки инки: дар қонуни шариати аллох хамин шодий хам василайи аст барои расидани ба бехишт ва касби ризояти аллох таоло, ва худиш ба танхойи хадаф намешавад. Шодий еки аз абзорхойи астки инсони мўъминро дар анжом додани корхойи асосий ва мухиммики онро ба бехишт ва ризояти аллох таоло наздик мекунад кўмак мекунад, ва ба истелохи мо шодий корхойи хадамотийро анжом медихад ва ба шахс энержи медихад ва шоржиш мекунадки ба вазоифиш бехтар амал кунад.

Нуктайи дигари инки барои пойдор кардин шодий бажо ва мовриди пасанди аллох таоло лозим аст ба чанд тафовут ва нукоти риз ва вижа дар мовриди сокинини дорул ислом диққат бишавад:

• Еки эътиқодоти диний аст, яъни мумкин аст ек амри барои ек мусалмон шодийзо бошад ва барои ек кофар мояйи ғами андух ва нигароний ва зарар.

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا (اسراء/82)

Мо оёти аз қуръонро фуру фристодемки мояйи бехбудий ва рахмат барои мўъмино аст, ва ле бар ситамгарон ва золимин жуз зиён изофа намекунад.

Яъни ин қуръон ва ин қавонини шариати аллох дуто корбурди мутафовут барои инсонхо дорад, барои мўъминин мояйи шифо ва рахмат аст, ва дарбаробар, барои золимин ғейри аз зиён ва зарар чизи намеоварад. Дар инжо табиий астки мўъминин бо ин қуръон ва қавониниш шод мешаванд ва золимин ва ситамгарон ғамгин ва нигарон. Мисли пирузийи куффори насроний душманони шумора се мо бар куффори мажус душманони шумора ду моки боиси хушхоли мо

«وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ» (روم/4)

Ва табъан боиси ғам ва андухи секуляристхойи қурайш душманони шумора ек ва мажус душманони шумора ду мо мешавад.

Ижройи қонуни шариати аллох барои мўъминин ва хатто куффори ахли жизъяйи сокин дар дорул ислом рифох ва амният

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ »

Ва ихтисос додани ибодатхо ба сурати комил барои аллохро меоварад

«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ»

Ва ба дин бо хар чохор мафхумиш ба сурати комил амал мешавад ва ин яъни хадяйи шодий ба мўъминин, аммо зиён ва зарар барои Абу Жахлхо ва Абу Лахабхо ва динфурушон ва секуляристхо ва дуздхо ва беномусхо ва хизхо ва хамжинсбозхо ва соири золимин.

• Тафовути дигарики бародарон ва хохаронам бояд барои пойдор кардани шодий дар назар бигиранд дар назар гирифтани синни ашхос аст,

Дар хар синни мавориди дида мешавадки шодийхойи афрод бо хам фарқ мекунад ва мумкин аст дар мавориди бо хам ексон набошанд. Барои хамин аст мебинем чизики мумкин аст ек жавонро шод кунад мисли қабулий дар фалон донишгох ва шуғл ва издивож ва ……. наметавонад ек бачча ибтидоийро хушхол кунад ва билакс хам содиқ аст. Боз мумкин аст чизики барои ек новжавон ё жавон мояйи шодий ва хушхоли бошад барои ек бузургсол шодий ба хамрох наёварад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(19-қисмат)

Ин яъни бастани дархойи ғам ва ноумиди ва истерес ва афсурдагий ва тамоми офатхойики ба шодийи инсон мумкин аст садама бизананд, ин яъни мухофизат аз неъмати шодийки аллох таоло ба унвони ек ниёз дар вужуди мо қарор дода аст,бахусус замоники мутаважжих мешавадки қатъан ва бидуни хеч шакки хаммайи инсонхо бо жонишон ва гурснагий ва мол ва фарзандонишон ва ғейрих мовриди озмойиш ва имтихон қарор мегиранд:

وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ ۗ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ (بقره/155)

Ва қатъан шуморо бо бархи аз тарс ва гурснагий ва зиёни молий ва жоний ва камбуди мевахо, озмойиш мекунем, ва мужда биде ба бурдборон.

 لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا ۚ وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ (آل عمران/186)

Бидуни шак ва ба тури мусаллам аз лахози молий ва жони худ мовриди озмойиш қарор мегирид ва хатман аз касоники пеш аз шумо бадишон китоб дода шуда аст ( яхуд ва насоро), ва аз мушрикин ( секуляристхо) хам, азият ва озори фаровони мебинид ва агар бурдбори кунид ва бипархезид,( корхойи шойиста хамин аст ва) ин умури астки бояд бар анжоми онхо азмро жазм кард ва дар ижройи онхо кушид.

Дар ин сурат инсон метавонад ду новъи бардошт аз дунё дошта бошад:

1. Дунё макони истирохат ва охари хат астки набояд дар он мушкилот ва номулойимоти вужуд дошта бошад. Қатъан дар зиндагийи хаммайи инсонхо мушкилоти вужуд доранд, дар натижа дар ин дидгох мувожих шудан бо ин мушкилот ва сахтихо бисёр ногувор ва шикананда хохад буд, ва самараш мешавад ончи Кудок ва Меркел ва хазорон нафари мисли онхо бар сари худишон оварданд…..
2. Бардошти дигар ин астки дунё гузаро, нопойдор ва махалли озмойиш ва бардошти амали солих барои қиёматиш астки ин қиёмат монданий ва хамишагий аст. Дар ин нигариш инсон ба рохати сахтихоро қабул мекунад ва зиндагий ва тахаммули сахтихойи он барояш осон мешаванд.

Ин шева нигох кардан, мўъминиро тўлид мекунадки шукргузор аст

« لَئِن شَکَرْتُمْ لأَزِیدَنَّکُمْ»

Ва мусбат андиш аст, ва бо вужуди талошики мекунад ва аз тамоми асбобики шаръий хастанд барои расидани ба хадаф истефода мекунад, аммо натижаро ба аллох вогузор мекунад, ва рози аст ба қазо ва қадари илохий, ва интури аз шодийи дарунияш мухофизат мекунад ва ба он истихком мебахшад.

Мо дар баробари ин мўъминин, инсонхойи зиёдийро мебинемки қазо ва қадари илохийро мутаважжих нашуданд, ва нигаришишон ба худишон ва жахони атрофишон ғейри шаръий аст. Инон хамиша нукоти манфий атрофи худишонро мебинанд; доим аз корхойи ғалати атрофиён ва жомеъа гила ва шикоят доранд, аз зиндагийи худишон рози нестанд, аз бепули ва надоштани имконоти моддий ва ғейрих хамиша меноланд. Ин ашхос бо ин манфий нигарихойишон илова бар онки ба жисми худишон латма ворид мекунанд шодийи худ ва дигаронро хам аз бейн мебаранд.

1. Мовриди асосийи севумики метавонад ба пойдор мондани шодийи инсонхо кўмак кунад иймон ба қиёмат ва дунёйи пас аз марг аз тариқи охарин фристодаш аст.

Хадафи нахоий ва ормоники ислом барои муслимин тарсим мекунад ва сари рохишон қарор медихад, танхо бехишт ва ризояти аллох аст. Замоники шахс ба мейли худиш ва бо иймони росихи озодона ба самт ва суйи ин хадафи асосий харакат мекунад, хозир мешавад хаммайи ончики дар дунё дорадро шодмона дар ин масир фидо кунад, ва хар чи дар ин масир харакат мекунад ва ба ин хадафи мухим наздик мешавад дар вужудиш ихсоси ризоят ва шодияш изофа мешавад. Ба Қаъқо авсий гуфтанд; чизи аз бехишт бароимон бугуки моро барояш ташвиқ ва тахриз кунад.гуфт: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онжост.

(идома дорад……..)