وَاعْتَصِمُوا – پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد»، دوران گذار به «وحدت» اسلامی

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(3-қисм)

Имоми Шофеъий рохимахуллохдан бизлардан етиб келган энг яхши тавсиялар жумласига қуйидаги сўзлар киради, у киши мархамат қиладиларки:

«رَأیِی صَوَابٌ یَحتَمِلُ الخَطَاء وَرَأیُ غَیرِی خَطَاءٌ یَحتَمِلُ الصَّوَاب»^[1]

“Мени тўғри назарим хам хато бўлиб чиқиши эхтимоли бор ва мендан бошқаларнинг хато назари хам тўғри бўлиб чиқиши эхтимоли бор.”

Имоми Молик рохимахуллох айтадики:

«إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أُصِیبُ وَ أُخطِی فَأَعرِضُوا قَولِی عَلَی الکِتَابِ وَ السُّنَّة»^[2]

“Мен гохида тўғри айтадиган ва гохида хато қиладиган бир инсонман; шунинг учун мени айтганларимни қуръон ва суннат билан ўлчанглар”. Шу сабабли хам баъзи ханафий уламолари Абу Ханифа рохимахуллох билан шогирдларини ўртасидаги ихтилофли масалаларга тегишли жуда кўп ўринларда айтишадики:

«هَذَا اختِلَافُ عَصرٍ وَ زَمَان ٍلَا اختِلَافُ حُجَّةٍ وَ بُرهَانٍ»^[3]

“ Мана бу далил ва хужжатдаги ихтилоф эмас, балки аср ва замонни ихтилофидир.”

Мана бу холатда нажд уламоларига эргашувчилар хам мутлақ хукм қилиш ва ўтиб кетганларни хатоларини такрорлашдан ўзларини тийишлари лозим бўлади, улар хам ахли суннатнинг мана бу йўлида жойлашишсин, тоинки аллохни изни билан яна қайтадан улил амр шўросига қайта олсак, шунда у ўзини вохид ижмоъси билан вохид жамоатни ташкил қилади ва мана шунча тафарруққа хотима ясайди.

Хар қандай суратда нацианалист ахзобларнинг ва ташкиллашган насроний гурухларининг тарқалиши орқали аввал нажодпарастлик ва нацианализм алангаси мусулмонларни ўртасида ёқилди ва кейинроқ насронийлар билан яхудийларни, наждийлар билан усмонийларни ўртасида курашлар, жанглар бошлангач эса ички тафарруқ учун шароитни мухайё қилишди ва ақидавий,фикрий ёриқлар ва тилга,қавмга оид ихтилофларни ижод қилиш билан усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматининг суд марказларига хатто таълим-тарбия марказларига секуляристик қонунларни бир қисми кириб келди, мана шундай осонлик холатда аллох таоло билан ягона алоқа канали бўлган аллох таолонинг шариатидаги қонунлари билан мусулмонларнинг алоқаси узилди, кейинроқ эса мана бу алоқани ўзларини қонунлари орқали бутунлай узиб ташлашди ва уни ўрнига секуляризм динидаги қонунларни қўйишди ва одамлар оилавий,таълим-тарбиявий,ижтимоъий, иқтисодий,идорий, хукуматий масалаларни энг майдаси бўйича хам аллохни шариатидаги қонунлар билан боғланишни ўрнига секуляризм динидаги қонунлар билан боғланишга мажбур бўлишади; мана бу ақидавий адашишлар ва хизб ясашлар ва тафарруқни ёнида ички мунофиқлар тўдаси қонуний суратда, хукуматни ва қонунни панохида қанот қоқиб учишди ва турли-туман ақидавий, ахлоқий, рафторий фасодларни мўъминларни орасида ривожлантиришни бошлашди.

Отатурк мусулмонларни орасида мунофиқларни ўсиб-унишига комил намуна бўла олади. Мана бу муртад шахс хукумат қудратини қўлга киритишидан олдин қўлида тасбех ва зохирда исломий, муллоларни либоси билан туркия уламоларини ёнида хозир бўлар эди, аммо амалда секуляристик қонунларни ва секуляристларни демократиясини олиб борувчиси, хамда исломий шариатни ва уни шиорларини бузувчи бўлган, хатто аёлларни хижоби ва муллоларни соқоли,либослари ва …….. масаласига хам аралашарди, бўлиб хам уни аёли (латифа) хамиша одамларни ўртасида хижоб билан зохир бўларди.

Мана бундай мавжудотлар хозирда хам жуда кўпайган; бу мавжудотлар мусулмонларни адосини чиқаришни хохлашади, аммо амалда аллохни шариатидаги қонунлардан бароат қилишган ва секуляристик қонунларни ва секуляристларни демократиясини ўйинчилари сифатида рол ўйнашади.

(давоми бор……..)

[1] التعريفات نوشته جرجانی ص 147 و حاشيه ابن عابدين 3/ 508 و إرشاد النقاد نوشته محمد بن اسماعيل صنعانی ص 17، وأبجد العلوم 2/ 402

[2] ابن عبدالبر در الجامع روايت کرده است. ابن حزم نيز در اصول الأحکام آن را از وی روايت نموده است. ابن تیمیه آن را در مجموع الفتاوی (20/117) آورده است

[3] الهداية فی شرح بداية المبتدی نوشته علی بن ابی بكر بن عبدالجليل فرغانی مرغينانی، متوفاى: 593 هـ ق

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(3- قیسم)

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله دَن بِیزلَردَن یِیتِیب کِیلگن اِینگ یَحشِی تَوصِیَه لَر جُملَه سِیگه قوُیِیدَگِی سوُزلَر کِیرَدِی، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: «رَأیِی صَوَابٌ یَحتَمِلُ الخَطَاء وَرَأیُ غَیرِی خَطَاءٌ یَحتَمِلُ الصَّوَاب»^[1] “مِینِی توُغرِی نَظَرِیم هَم خَطا بُولِیب چِیقِیشِی اِیحتِمالِی بار وَ مِیندَن باشقَه لَرنِینگ خَطا نَظَرِی هَم توُغرِی بوُلِیب چِیقِیشِی اِیحتِمالِی بار.”

اِمامِی مالِک رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: «إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أُصِیبُ وَ أُخطِی فَأَعرِضُوا قَولِی عَلَی الکِتَابِ وَ السُّنَّة»^[2] “مِین گاهِیدَه توُغرِی اَیتَه دِیگن وَ گاهِیدَه خَطا قِیلَه دِیگن بِیر اِنسانمَن؛ شوُنِینگ اوُچُون مِینِی اَیتگنلَرِیمنِی قُرآن وَ سُنَّت بِیلَن اوُلچَنگلَر.” شُو سَبَبلِی هَم بَعضِی حَنَفِی اوُلامالَرِی اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله بِیلَن شاگِردلَرِینِی اوُرتَه سِیدَگِی اِیختِلافلِی مَسَلَه لَرگه تِیگِیشلِی جُودَه کوُپ اوُرِینلَردَه اَیتِیشَدِیکِی: «هَذَا اختِلَافُ عَصرٍ وَ زَمَان ٍلَا اختِلَافُ حُجَّةٍ وَ بُرهَانٍ»^[3] “مَنَه بُو دَلِیل وَ حُجَّتدَگِی اِیختِلاف اِیمَس، بَلکِی عَصر وَ زَماننِی اِیختِلافِیدِیر.”

مَنَه بُو حالَتدَه نَجد اوُلامالَرِیگه اِیرگشُوچِیلَر هَم مُطلَق حُکم قِیلِیش وَ اوُتِیب کِیتگنلَرنِی خَطالَرِینِی تَکرارلَشدَن اوُزلَرِینِی تِییِیشلَرِی لازِم بُولَدِی، اوُلَر هَم اَهلِی سُنَّتنِینگ مَنَه بُو یُولِیدَه جایلَشِیشسِین، تائِنکِی اَلله نِی عِذنِی بِیلَن یَنَه قَیتَه دَن اوُلِی الاَمر شُوراسِیگه قَیتَه آلسَک، شوُندَه اوُ اوُزِینِی واحِد اِجماع سِی بِیلَن واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلَدِی مَنَه شوُنچَه تَفَرُّقگه خاتِیمَه یَسَیدِی.

هَر قَندَی صُورَتدَه نَسِیانالِیست اَحزابلَرنِینگ وَ تَشکِیللَشگن نَصرانِی گوُرُوهلَرِینِینگ تَرقَه لِیشِی آرقَلِی اَوَّل نَجاد پَرَستلِیک وَ ناسِیانالِیزم اَلَنگه سِی مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه یاقِیلَدِی وَ کِییِینراق نَصرانِیلَر بِیلَن یَهُودِیلَرنِی، نَجدِیلَر بِیلَن عُثمانِیلَرنِی اوُرتَه سِیدَه کوُرَشلَر، جَنگلَر باشلَنگچ اِیسَه اِیچکِی تَفَرُّق اوُچُون شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلِیشَدِی وَ عَقِیدَه وِی، فِکرِی یارِیقلَر وَ تِیلگه، قَومگه آئِد اِیختِلافلَرنِی اِیجاد قِیلِیش بِیلن عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِینگ سُود مَرکَزلَرِیگه حَتَّی تَعالِیم – تَربِیَه مَرکَزلَرِیگه سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی بِیر قِیسمِی کِیرِیب کِیلَدِی، مَنَه شُوندَی آسانلِیک حالَتدَه اَلله تَعالَی بِیلَن یَگانَه عَلاقَه کَنَلِی بُولگن اَلله تَعالَی نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِی بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ عَلاقَه سِی اوُزِیلَدِی، کِییِینراق اِیسَه مَنَه بُو عَلاقَه نِی اوُزلَرِینِی قانوُنلَرِی آرقَلِی بُوتوُنلَی اوُزِیب تَشلَشَدِی وَ اوُنِی اوُرنِیگه سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی قانوُنلَرنِی قوُیِیشَدِی وَ آدَملَر عائِلَه وِی، تَعلِیم – تَربِیَه وِی،اِجتِمائِی، اِقتِصادِی، اِدارِی، حُکوُمَتِی مَسَلَه لَرنِی اِینگ مَیدَه سِی بُویِیچَه هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَن باغلَه نِیشنِی اوُرنِیگه سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَن باغلَه نِیشگه مَجبُور بُولِیشَدِی؛ مَنَه بُو عَقِیدَه وِی اَدَه شِیشلَر وش حِزب یَسَشلَر وَ تَفَرُّقنِی یانِیدَه اِیچکِی مُنافِقلَر توُدَه سِی قانوُنِی صُورَتدَه، حُکوُمَتنِی وَ قانوُننِی پَناهِیدَه قَنات قاقِیب اوُچِیشَدِی وَ توُرلِی – توُمَن عَقِیدَه وِی، اَخلاقِی، رَفتارِی فَسادلَرنِی مُؤمِنلَرنِی آرَسِیدَه رِواجلَنتِیرِیشنِی باشلَشَدِی.

آتَه توُرک مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه مُنافِقلَرنِی اوُسِیب – اوُنِیشِیگه کامِل نَمُونَه بُولَه آلَه دِی. مَنَه بُو مُرتَد شَخص حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلگه کِیرِیتِیشدَن آلدِین قوُلِیدَه تَسبِیح وَ ظاهِردَه اِسلامِی، مُلّالَرنِی لِباسِی بِیلَن توُرکِیَه اوُلامالَرِینِی یانِیدَه حاضِر بُولَر اِیدِی، اَمّا عَمَلدَه سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی وَ سِکوُلارِیستلَرنِی دِیماکرَتِیَه سِینِی آلِیب بارُوچِیسِی، هَمدَه اِسلامِی شَرِیعَتنِی وَ اوُنِی شِیعارلَرِینِی بوُزوُچِی بُولگن، حَتَّی عَیاللَرنِی حِجابِی وَ مُلّالَرنِی ساقالِی ،لِباسلَرِی وَ ………مَسَلَه سِیگه اَرَلَه شَردِی، بُولِیب هَم اوُنِی عَیالِی (لَطِیفَه) هَمِیشَه آدَملَرنِی اوُرتَه سِیدَه حِجاب بِیلَن ظاهِر بُولَردِی.

مَنَه بُوندَی مَوجُوداتلَر حاضِردَه هَم جُودَه کوُپَیگن؛ بُو مَوجُوداتلَر مُسُلمانلَرنِی عَداسِینِی چِیقَرِیشنِی هاحلَه شَدِی، اَمّا عَمَلدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن بَرائَت قِیلِیشگن وَ سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی وَ سِکوُلارِیستِیک دِیماکرَتِیَه سِینِی اوُیِینچِیلَرِی صِیفَتِیدَه رال اوُینَه شَدِی.

(دوامی بار……..)

[3] الهداية فی شرح بداية المبتدی نوشته علی بن ابی بكر بن عبدالجليل فرغانی مرغينانی، متوفاى: 593 هـ ق

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله [D1]

(3- قسمت)

از جمله بهترین سفارش‌هایی که از امام شافعی رحمه الله به ما رسیده این است که می‌فرماید: «رَأیِی صَوَابٌ یَحتَمِلُ الخَطَاء وَرَأیُ غَیرِی خَطَاءٌ یَحتَمِلُ الصَّوَاب»^[1]«نظر من صواب است و احتمال خطا دارد و نظر غیر خودم خطاست ولی احتمال صواب دارد.»

امام مالک رحمه الله می‌گوید: «إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أُصِیبُ وَ أُخطِی فَأَعرِضُوا قَولِی عَلَی الکِتَابِ وَ السُّنَّة»^[2] «من یک انسانم که گاهی درست می‌گویم و گاهی اشتباه می‌کنم؛ بنابر این گفتار مرا با قرآن و سنت بسنجید.» به همین خاطر بعضی از علمای حنفی در بسیاری از موارد در ارتباط با آن مسائل اختلافی میان ابوحنیفه رحمه الله و شاگردانش، می‌گفتند: «هَذَا اختِلَافُ عَصرٍ وَ زَمَان ٍلَا اختِلَافُ حُجَّةٍ وَ بُرهَانٍ»^[3]«این اختلاف عصر و زمان است نه اختلاف در دلیل و برهان.»

در این صورت شایسته است که پیروان علمای نجد هم دست از مطلق پنداری و تکرار اشتباهات گذشتگان خود بردارند و در همین مسیر اهل سنت قرار گیرند تا اینکه باذن الله بار دیگر به شورای واحد اولی الامری برگردیم که با اجماع واحدش جماعت واحدی را تشکیل می دهد و اینهمه تفرق خاتمه پیدا می کند.

در هر صورت با گسترش احزاب ناسیوالیست و گروههای سازمان یافته ی نصرانی ابتدا شعله های نژادپرستی و ناسیونالیسم در میان مسلمین دامن زده شد و بعد با شروع شدن درگیرهای میان نصرانی ها و یهودی ها و بعد در گیرهای میان نجدی ها و عثمانی ها زمینه های تفرق داخلی را فراهم کردند، و با ایجاد شکافهای عقیدتی و فکری و اختلافات زبانی و قومیتی پاره ای از قوانین سکولاریستی به مراکز قضائی و حتی آموزشی حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی راه پیدا کرد، و به همین سادگی ارتباط مسلمین با قانون شریعت الله تعالی که تنها کانال ارتباط با الله تعالی است در مواردی قطع شد تا اینکه بعدها به کلی این ارتباط با الله را از طریق قوانینش قطع کردند و قوانین دین سکولاریسم را جایگزین کردند، و مردم مجبور بودند از ریزترین مسائل خانوادگی و آموزشی و اجتماعی و اقتصادی و اداری و حکومتی به جای ارتباط با قوانین شریعت الله با قوانین دین سکولاریسم در ارتباط باشند؛ در کنار این انحرافات عقیدتی و رواج حزب سازی و تفرق بود که دارودسته ی منافقین داخلی به صورت قانونی و در پناه قدرت حکومتی و قانون پروبال گرفتند و به رواج انواع مفاسد عقیدتی و اخلاقی و رفتاری در میان مومنین اقدام کردند.

آتاتورک نمونه ای کامل از رشد منافقین در میان مسلمین است . این شخص مرتد قبل از کسب قدرت حکومتی با تسبیح و ظاهری اسلامی و حتی لباس ملاها در کنار علمای ترکیه حضور پیدا می کرد اما در عمل مجری قوانین سکولاریستی و دموکراسی سکولاریستها و تخریب گر شعائر و شریعت اسلامی بود که حتی در مساله ی حجاب زنان و ریش و لباس ملاها و… دخالت می کرد در حالی که زنش ( لطیفه) همیشه در بین مردم باحجاب ظاهر می‌شد.

این موجودا هم اکنون بسیار زیاد شده اند؛ موجوداتی که می خواهند ادای مسلمین را در بیاورند اما در عمل از قانون شریعت الله برائت کرده اند و بازیگران قوانین سکولاریستی و دموکراسی سکولاریستها شده اند.

(ادامه دارد………)

[3] الهداية فی شرح بداية المبتدی نوشته علی بن ابی بكر بن عبدالجليل فرغانی مرغينانی، متوفاى: 593 هـ ق[D1]

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(3-қисмат)

Холо: чи находи бояд ин хукмро ижро кунад? Оё хар каси метавонад балад шавад ва ин хукмро ижро кунад? Ё хар гурухи метавонад ин хадро бар шахси мужрим ижро кунад? Қатъан на. Ижройи ин худуд танхо кори қудрати хукуматийи еки аз ” се абзори” бартар аст. [1]

-Ё аллох таоло дар мовриди ашхосики муртакиби журми дуздий мешаванд мефармояд:

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (مائده/38)

Дасти марди дузд ва зани дуздро ба кейфари амалики анжом доданд ба унвони ек мужозоти илохий қатъ кунид, ин уқубати астки худо муқаррар карда ва худо муқтадир ва ба масолихи инсонхо тавоно ва хаким аст.

Дар суратики шахси муттахам ба дуздий шуд оё находи қазоий барои исботи журм лозим нест? Холо агар журм хам исбот шуд чи каси бояд дасти ин дуздро қатъ кунад? Оё хар фарди ё гурухи метавонад ин корро анжом дихад? Қатъан на. Ин кор танхо аз ухдайи қудрати хукуматий ва находи қазоий ва ижроийи он бармеояд.

–-Ё аллох таоло дар мовриди хукми рохзанон мефармояд:

إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا

Кейфари касоники ( бар хукумати исломий ва қонуни шариати аллох дар қуръон ва суннат мешуранд ба ин шикл) бо худо ва пайғамбариш межанганд, ва дар руйи замин даст ба фасод мезананд, ин астки ан юқотталу ( дар баробари куштани мардум) кушта шаванд, ав юсоллабу ё ( дар баробари куштани мардум ва ғасби амвол) ба дор зада шаванд,

أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ

ё( дар баробари рохзаний ва ғасби амвол, танхо) даст ва пойи онон дар жихати акси екдигар барида шавад

أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ،

ва ё инки ( ба хотири рохзаний ва тахдид) , танхо аз жойи ба жойи табъийд шаванд.

ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (مائده/33)

Ин расвоийи онон дар дунё аст, ва барои ишон дар охират мужозоти бузурги аст.

Ба назари шумо жангидан бо ин ашхос ё дастгир кардани ин ашхос ва додгох кардани ин ашхос ва ижро кардани ин ахком бар ин ашхоси мужрим кори афроди мутафарриқа ва гуруххойи мутафарриқ аст? Қатъан на. Ин танхо кори қудрати хукуматий аст болотар аз афрод ва гуруххост.

(идома дорад……..)

[1] این سه ابزار عبارتند از : ۱- خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ که اولین و مهمترین ابزار و وسیله ست (مثل حکومت رسول الله صلی الله علیه وسلم و خلفای راشدین رضی الله عنهم) ۲- حکومت بدیل اضطراری اسلامی که در زمان نبود خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ انجام وظیفه می کند (مثل حکومت امویها و عباسی ها و عثمانی ها و …) ۳- شورای واحد مجاهدین که در صورت نبود خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ و حکومت بدیل اضطراری اسلامی انجام وظیفه می کند .

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(2-қисм)

Шунга асосланган холда мусулмонларни орасида секуляризмни ривожлантириш билан секуляризмни исломни ўрнига алтернатив бадал сифатида келтиришади, фикр озодлиги остида ёзувчиларга, жамоатларга, анжуманларга ва хатто секуляр ахзобларга майдон берилган, Али абдурраззоқга ўхшаган кишилар аллохни шариатидаги қонунларни жамиятнинг ижроий масалаларидан ва хокимиятидан ажралиши хақида “ислом ва хукм усуллари” номли асарларни ёзишади.

Ва нихоят 1908 йилда парижда тараққиёт ва сулх бирлашмасини кўмитаси “хизб” номи остида секуляр ва миллатпараст ёшларни тарбияси бўйича қудратни қўлга киритиш учун ва халифа Абдулхамиддан қудратни тортиб олиш учун бутун жахон секуляр кофирларини химояси остида иш бошлайди. “Хизб”дан бўлган асосий мақсад хам шу бўлган, худди шу нарсани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам зирор масжидини нобуд қилиш орқали дорул исломда мунофиқлар тўдаси томонидан бош кўтариб чиқишига рухсат бермаган эдилар. Дорул исломда хизб ясашлар тафарруқни муқаддамоти ва вахдатни парчаланиши учун шароит ,хамда уни нобуд бўлишини бошланиши бўлади.

2-Баён, фикр, ақида озодлиги остида 16 асрни охирларида малтада насрониятни таблиғ қилиш маркази иш бошлайди ва 1212 йилда америкалик насроний таблиғчилар сурия ерларига кириб келишади ва 1217 йилда америкалик протестат таблиғчилар томонидан сурияда насрониятни таблиғ маркази ташкил қилинади ва 1235 йилда суриянинг илмий жамият олийгохи ва 1244 йилда хам сурияда американинг берот номли олийгохи ташкил қилинади.

Волмоез волмер номли буюк насроний даъватчиси 1313 йилда байтул муқаддасда ўтказилган конференцияда ўзларининг даъват мақсадлари хақида айтадики: “ бизларнинг мақсадимиз мусулмонларни насроний қилишлик эмас, мана бу нарса улар учун харомдир, балки мақсад шуки, бизлар уларни исломдан узоқлаштиришимиз керак, улар аллох билан алоқаси узилган шахсларга айланишлари лозим, сизлар мана бу ишни воситасида ислом жахонида бир йўлни вужудга келтирасизлар,натижада эса улар сизлар тайёрлаган йўлдан харакат қилишади. “

“Усмонийларни андалусий қилиш режаси” ва мусулмонларни орасида хизб ташкил қилиш билан бирга; тавхид номи билан наждийлар усмонийларни суфийларни ақидасига эга бўлганликлари ва гумбадлар мавжудлиги сабабли такфир қилишни бошлашади, усмонийларни муртад дейиш орқали уларнинг диёрларини хам дорул харбнинг дорул куфрлари деб таништира бошлашади ва мана шу шаклда ислом номи билан ғайри шаръий жангни шўлалантиришади. Баъзи бир биродарлар шайх мухаммад ибни абдулваххобни ўзига хос тушунчалари борасида ханбалий мазхаби бўйича наждий,наждият ибораларидан фойдаланилгани учун норози бўлишади, аслида эса мана бу истелохлар наждийларни наздида комилан қабул қилинган оддий нарса хисобланади, мана бу тафаккуротни энг катта фикрий манбаъларидан бири

«الدُّرر السَّنِيَّة في الأجوبة النجدية»

хисобланади, ёки наждийлар томонидан

«علماء الدعوة النجدية» یا «أئمة الدَّعْوَة النجدية» یا «مفتي الديار النجدية»

номли китобларни ёзиш хам оддий бир иш саналади, наждийларнинг ўртасида даъват бўйича кўзга кўринган уламолардан бўлмиш шахй Абдуррохман ибни Хасаннинг “масаил ва фатаван наждиях” номли китобини ёзиши ёки шайх абдуллатиф оли шайхнинг “машахиру уламаи нажд ва ғойрихим” номли китобини ёзиши ёки шайх абдуллатиф ибни Абдуррохман ибни Хасан оли шахйнинг “мажмуъатур росаил ва масаилин наждиях” номли китобни ёзишлиги ёки бўлмасам қуйидаги : [1]

علماء نجد خلال ثمانیه قرون[2]

البيان المفيد فيما اتفق عليه علماء مكة و نجد من عقائد التوحيد

الدعوة الإصلاحية في بلاد نجد على يد الإمام محمد بن عبد الوهاب وأعلامها من بعده

Номли китобларни ёзилиши ё “мажду фи тарихи нажд” номли тарихий китобларни ёзилиши оддий бир иш хисобланган, мана бу тафаккурни вакилларидан хам ўзларини умумий суратда ахли суннатни вакили эмас, балки имоми Ахмад ибни Ханбални мазхабидаги тафсирни вакили сифатида таништиришларини кутамиз, чунки ахли суннат бир неча мазхаблар ва ўнлаб турли-хил тафаккурлардан ташкил топган бўлиб улардан бири мана шу наждият тафаккуридир; улар шуни яхши билишсинки ханбалий мазхабини ўртасида уларни тафсирларидан бошқа тафсирлар хам мавжуд, хар бир киши ўзига хос фалончи мазхабдан бўлган тафсирини исломни айни ўзидан ахли суннатдан деб билади ва бошқаларни нобуд қилади ё хатто ўзини мазхабини ахли суннатни айни ўзидан деб санайди ва бошқа мазхабларни кўрмаганликка олади ва уларни нобуд қилишга харакат қилади; бу ердаги қози фақат барча исломий мазхабларни улил амр шўроси бўлиб у ўзини вохид ижмоъси билан охирги раъйни ва охирги хукмни содир қилади, шахслар ва тарқоқ мазхаблар бу хукмни содир қилмайди, бўлмасам бутун тарих давомида ханафийлар, шофеъийлар, ханбалийлар,мўътазилалар, зохирийлар, жаъфарийлар ва бошқа ўнлаб мазхаблар бир-бирларини бошига олиб келган мусибатлар такрорланади.

(давоми бор……..)

[1] مشاهیر علماء نجد و غیرهم، عبد الرحمن بن عبد اللطیف آل الشیخ، تحقیق باشراف دار الیمامه للبحث و الترجمه و النشر، (بی‌جا)، دوم، ۱۳۹۴ق.

[2] علماء نجد خلال ثمانیه قرون، عبدالله آل بسام، ریاض، دائر العاصمه المملکه العربیه السعودیه، دوم، ۱۴۱۹ق.

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(2- قیسم)

شوُنگه اَساسالَنگن حالدَه مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه سِکوُلارِیزمنِی رِواجلَنتِیرِیش بِیلَن سِکوُلارِیزمنِی اِسلامنِی اوُرنِیگه اَلتِیرنَه تِیو بَدَل صِیفَتِیدَه کِیلتِیرِیشَدِی، فِکر آزادلِیگِی آستِیدَه یازوُچِیلَرگه، جَماعَتلَرگه، اَنجُومَنلَرگه وَ حَتَّی سِکوُلار اَحزابلَرگه مَیدان بِیرِیلگن،عَلِی عَبدُالرَّزّاقگه اوُحشَگن کِیشِیلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی جَمِیعیَتنِینگ اِجرائِی مَسَلَه لَرِیدَن وَ حاکِمِیَتِیدَن اَجرَلِیشِی حَقِیدَه “اِسلام وَ حُکم اُوصُوللَرِی” ناملِی اَثَرلَرنِی یازِیشَدِی.

وَ نِهایَت 1908 یِیلدَه پَرِیجدَه تَرَقِّیات وَ صُلح بِیرلَشمَه سِینِی قوُمِیتَه سِی “حِزب” نامِی آستِیدَه سِکوُلار وَ مِللَت پَرَست یاشلَرنِی تَربِیَه سِی بُویِیچَه قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیش اوُچُون وَ خَلِیفَه عَبدُالحَمِیددَن قُدرَتنِی تارتِیب آلِیش اوُچُون بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه اِیش باشلَیدِی. “حِزب”دَن بُولگن اَساسِی مَقصَد هَم شُو بُولگن، حُوددِی شُو نَرسَه نِی رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم ضِرار مَسجِیدِینِی نابوُد قِیلِیش آرقَلِی دارُ الاِسلامدَه مُنافِقلَر توُدَه سِی تامانِیدَن باش کوُتَه رِیب چِیقِیشِیگه رُحصَت بِیرمَگن اِیدِیلَر. دارُ الاِسلامدَه حِزب یَسَشلَر تَفَرُّقنِی مُقَدَّماتِی وَ وَحدَتنِی پَرچَه لَه نِیشِی اوُچُون شَرائِط، هَمدَه اوُنِی نابوُد بوُلِیشِینِی باشلَه نِیشِی بوُلَدِی.

بَیان،فِکر، عَقِیدَه آزادلِیگِی آستِیدَه 16 عَصرنِی آخِیرلَرِیدَه مَلتَه دَه نَصرانِیَتنِی تَبلِیغ قِیلِیش مَرکَزِی اِیش باشلَیدِی وَ 1212یِیلدَه اَمِیرِکَه لِیک نَصرانِی تَبلِیغچِیلَر سُورِیَه یِیرلَرِیگه کِیرِیب کِیلِیشَدِی وَ 1217 یِیلدَه اَمِیرِکَه لِیک پراتِیستَت تَبلِیغچِیلَر تامانِیدَن سُورِیَه دَه نَصرانِیَتنِی تَبلِیغ مَرکَزِی تَشکِیل قِیلِینَدِی وَ 1235 یِیلدَه هَم سُورِیَه دَه اَمِیرِکَه نِینگ بِیرات ناملِی عالِیگاهِی تَشکِیل قِیلِینَدِی.

وِیلمایِیز والمِیر ناملِی بُویُوک نَصرانِی دَعوَتچِیسِی 1313 یِیلدَه بَیتُ المُقَدَّسدَه اوُتکَزِیلگن کانفِیرِینسِیَه دَه اوُزلَرِینِینگ دَعوَت مَقصَدلَرِی حَقِیدَه اَیتَدِیکِی: “بِیزلَرنِینگ مَقصَدِیمِیز مُسُلمانلَرنِی نَصرانِی قِیلِیشلِیک اِیمَس، مَنَه بُو نَرسَه اوُلَر اوُچُون حَرامدِیر، بَلکِی مَقصَد شوُکِی، بِیزلَر اوُلَرنِی اِسلامدَن اوُزاقلَشتِیرِیشِیمِیز کِیرَک،اوُلَر اَلله بِیلَن عَلاقَه سِی اوُزِیلگن شَخصلَرگه اَیلَه نِیشلَرِی لازِم، سِیزلَر مَنَه بُو اِیشنِی واسِیطَه سِیدَه اِسلام جَهانِیدَه بِیر یُولنِی وُجُودگه کِیلتِیرَه سِیزلَر، نَتِیجَه دَه اِیسَه اوُلَر سِیزلَر تَیّارلَه گن یوُلدَن حَرَکَت قِیلِیشَدِی.”

“عُثمانِیلَرنِی اَندَلوُسِی قِیلِیش رِیجَه سِی” وَ مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه حِزب تَشکِیل قِیلِیش بِیلَن بِیرگه؛ تَوحِید نامِی بِیلَن نَجدِیلَر عُثمانِیلَرنِی صُوفِیلَرنِی عَقِیدَه سِیگه اِیگه بوُلگنلِیکلَرِی وَ گوُمبَدلَر مَوجُودلِیگِی سَبَبلِی تَکفِیر قِیلِیشنِی باشلَه شَدِی، عُثمانِیلَرنِی مُرتَد دِییِیش آرقَلِی اوُلَرنِینگ دِیارلَرِینِی هَم دارُ الحَربنِینگ دارُ الکُفرلَرِی دِیب تَنِیشتِیرَه باشلَه شَدِی وَ مَنَه شُو شَکلدَه اِسلام نامِی بِیلَن غَیرِی شَرعِی جَنگنِی شوُلَه لَنتِیرِیشَدِی. بَعضِی بِیر بِیرادَرلَر شَیخ مُحَمَّد اِبنِ عَبدُالوَهّابنِی اوُزِیگه خاص توُشوُنچَه لَرِی بارَه سِیدَه حَنبَلِی مَذهَبِی بُویِیچَه نَجدِی،نَجدِیَت عِبارَه لَرِیدَن فایدَلَه نِیلگنِی اوُچُون ناراضِی بُولِیشَدِی، اَصلِیدَه اِیسَه مَنَه بُو اِصطِلاحلَر نَجدِیلَرنِی نَزدِیدَه کامِلاً قَبُول قِیلِینگن عاددِی نَرسَه حِسابلَنَدِی، مَنَه بُو تَفَکُّراتنِی اِینگ کَتتَه فِکرِی مَنبَعلَرِیدَن بِیرِی «الدُّرر السَّنِيَّة في الأجوبة النجدية» حِسابلَنَدِی، یاکِی نَجدِیلَر تامانِیدَن «علماء الدعوة النجدية» یا «أئمة الدَّعْوَة النجدية» یا «مفتي الديار النجدية» ناملِی کِتابلَرنِی یازِیش عاددِی بِیر اِیش سَنَلَدِی، نَجدِیلَرنِینگ اوُرتَه سِیدَه دَعوَت بُویِیچَه کوُزگه کوُرِینگن اوُلامالَردَن بُولمِیش شَیخ عَبدُالرّحمَن اِبنِ حَسَننِینگ «مسائل وفتاوى نجدية» ناملِی کِتابِینِی یازِیشِی یاکِی شَیخ عَبدُالَّطِیف آلِ شَیخنِینگ « مشاهير علماء نجد وغيرهم » ناملِی کِتابِینِی یازِیشِی یاکِی شَیخ عَبدُالَّطِیف اِبنِ عَبدُ الرَّحمَن اِبنِ حَسَن آلِ شَیخنِینگ «مجموعة الرسائل والمسائل النجدية» ناملِی کِتابنِی یازِیشلِیگِی یاکِی بُولمَسَم قوُیِیدَگِی : [1]

علماء نجد خلال ثمانیه قرون[2]

البيان المفيد فيما اتفق عليه علماء مكة و نجد من عقائد التوحيد

الدعوة الإصلاحية في بلاد نجد على يد الإمام محمد بن عبد الوهاب وأعلامها من بعده ناملِی کِتابلَرنِی یازِیلِیشِی یا «المجد في تاريخ نجد» ناملِی تَرِیخِی کِتابلَرنِی یازِیلِیشِی عاددِی بِیر اِیش حِسابلَنگن، مَنَه بُو تَفَکُّرنِی وَکِیللَرِیدَن هَم اوُزلَرِینِی عُمُومِی صُورَتدَه اَهلِی سُنَّت وَکِیلِی اِیمَس، بَلکِی اِمامِی اَحمَد اِبنِ حَنبَلنِی مَذهَبِیدَگِی تَفسِیرنِی وَکِیلِی صِیفَتِیدَه تَنِیشتِیرِیشلَرِینِی کوُتَه مِیز، چُونکِی اَهلِی سُنَّت بِیر نِیچَه مَذهَبلَر وَ اوُنلَب توُرلِی- هِیل تَفَکُّرلَردَن تَشکِیل تاپگن بُولِیب اوُلَردَن بِیرِی شُو نَجدِیَت تَفَکُّرِیدِیر؛ اوُلَر شوُنِی یَحشِی بِیلِیشسِینکِی حَنبَلِی مَذهَبِینِی اوُرتَه سِیدَه اوُلَرنِی تَفسِیرلَرِیدَن باشقَه تَفسِیرلَر هَم مَوجُود، هَر بِیر کِیشِی اوُزیگه خاص فَلانچِی مَذهَبدَن بُولگن تَفسِیرِینِی اِسلامنِی عَینِی اوُزِیدَن اَهلِی سُنَّتدَن دِیب بِیلَدِی وَ باشقَه لَرنِی نابُود قِیلَدِی یا حَتَّی اوُزِینِی مَذهَبِینِی اَهلِی سُنَّتنِی عَینِی اوُزِیدَن دِیب سَنَیدِی وَ باشقَه مَذهَبلَرنِی کوُرمَگنلِیککَه آلَدِی وَ اوُلَرنِی نابوُد قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلَدِی؛ بُو یِیردَگِی قاضِی فَقَط بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی اوُلِی الاَمر شُوراسِی بوُلِیب اوُ اوُزِینِی واحِد اِجماع سِی بِیلَن آخِیرگِی رَعینِی وَ آخِیرگِی حُکمِی صادِر قِیلَدِی، شَخصلَر وَ تَرقاق مَذهَبلَر بُو حُکمنِی صادِر قِیلمَیدِی، بُولمَسَم بُوتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه حَنَفِیلَر، شافِیعِیلَر، حَنبَلِیلَر، مُعتَزِیلَه لَر، ظاهِرِیلَر، جَعفَرِیلَر وَ باشقَه اوُنلَب مَذهَبلَر بِیر- بِیرلَرِینِی باشِیگه آلِیب کِیلگن مُصِیبَتلَر تَکرارلَنَدِی.

(دوامی بار……)

[2] علماء نجد خلال ثمانیه قرون، عبدالله آل بسام، ریاض، دائر العاصمه المملکه العربیه السعودیه، دوم، ۱۴۱۹ق.

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله [D1]

(2- قسمت)

بر این اساس سعی کردند با رواج دادن به سکولاریسم در میان مسلمین سکولاریسم را به عنوان آلترناتیو و بدیل و جایگزین قانون شریعت الله معرفی کنند و تحت آزادی فکر و بیان به نویسندگان و مجمعها و انجمنها و حتی احزاب سکولار میدان داده شد و کسانی چون علی عبدالرزاق آثاری در زمینه ی جدائی قانون شریعت الله از حاکمیت و مسائل اجرائی جامعه مثل «الاسلام و اصول الحکم» نوشتند.

که در نهایت به تربیت جوانانی سکولار و ملی گرا تحت نام «حزب» کمیته اتحادیه ترقی و صلح در پاریس که در سال 1908ن برای دریافت قدرت، و سلب قدرت از خلیفه عبدالحمید با حمایت کفار سکولار جهانی وارد عمل شد. کارکرد اصلی «حزب» هم همین است چیزی که رسول الله صلی الله علیه وسلم با انهدام مسجد ضرار اجازه ی سربرآوردن به آن توسط دارودسته ی منافقین در دارالاسلام را نداد. حزب سازی در دارالاسلام از مقدمات تفرق و زمینه ساز فروپاشی وحدت و آغاز نابودی بوده است.

تحت همین آزادی بیان و فکر و عقیده در اواخر قرن شانزدهم در مالتا مرکز تبلیغ نصرانیت دایر شد و در سال 1212ش مبلغین نصرانی آمریکائی هم به سرزمینهائی چون سوریه نفوذ کردند و در سال 1217ش مراکز تبلیغ نصرانیت توسط مبلغین پروتستان و آمریکایان در سوریه تأسیس شد و در سال 1235ش دانشگاه الجامعة العلمية السورية و در سال 1244ش هم دانشگاه آمریکائی بِرُت berot در سوریه تأسیس شد.

یکی از مبغلین بزرگ نصرانی به نام والمویز ویمر در مورد اهداف تبلیغ شان در کنفرانس 1313ش در بیت المقدس می گوید: “هدف این نیست که ما مسلمانان را نصرانی سازیم، این برای ایشان حرام می باشد، بلکه هدف این است تا ما ایشان را از اسلام دور سازیم، و افرادی باشند بدون ارتباط با الله، و شما توسط این کار راهی را برای استعمار در جهان اسلام آماده خواهید ساخت، و در مسیری که شما برایشان آماده می کنید حرکت خواهند کرد.”

در کنار این «طرح اندلسی کردن عثمانی» و تشکیل حزب در میان مسلمین؛ با نام توحید، نجدی ها اقدام به تکفیر عثمانی ها به جرم داشتن عقاید صوفیانه و وجود گنبدها کردند و با مرتد دانستن عثمانی ها سرزمینهای آنها را دارالکفرهای دارالحرب معرفی کردند و به این شکل جنگی غیر شرعی به نام اسلام شعله ور گردید. عده یا از برادران از اینکه از عبارت نجدی و نجدیت در مورد برداشتهای خاص شیخ محمد بن عبدالوهاب از مذهب حنبلی استفاده می شود اظهار ناراحتی می کنند در حالی که این اصطلاح نزد خود نجدی ها کاملاً پذیرفته شده و عادی است به نحوی که یکی از بزرگترین منبع فکری این تفکر «الدُّرر السَّنِيَّة في الأجوبة النجدية» است، یا نوشتن کتابی چون «علماء الدعوة النجدية» یا «أئمة الدَّعْوَة النجدية» یا «مفتي الديار النجدية» توسط خود نجدی ها امری عادی به شمار می رود، و اینکه کسی چون الشيخ عبد الرحمن بن حسن از علمای سرشناس دعوت نجد کتابی چون «مسائل وفتاوى نجدية» بنویسد و یا الشيخ عبد الرحمن بن عبد اللطيف آل الشيخ کتابی چون « مشاهير علماء نجد وغيرهم »[1] بنویسد و یا الشيخ عبد اللطيف بن عبد الرحمن بن حسن آل الشيخ کتابی چون «مجموعة الرسائل والمسائل النجدية» بنویسد و یا کتابهائی چون:

علماء نجد خلال ثمانیه قرون[2]
البيان المفيد فيما اتفق عليه علماء مكة و نجد من عقائد التوحيد
الدعوة الإصلاحية في بلاد نجد على يد الإمام محمد بن عبد الوهاب وأعلامها من بعده

و یا کتابی تاریخی چون «المجد في تاريخ نجد» نوشته شوند امری عادی به شمار می رفته و از پیروان این تفکر هم انتظار می رود خودشان را نماینده ی این تفکر که یکی از تفاسیر از مذهب امام احمد بن حنبل است بدانند نه نماینده ی اهل سنت به صورت عام، چون اهل سنت دارای چندین مذهب و دهها تفکر مختلف است که یکی از آنها تفکر نجدیت است؛ و بدانند که در میان حنبلی مذهبها نیز غیر از تفسیر آنها تفاسیر دیگری هم در مورد مذهب حنبلی وجود دارد و قرار نیست هر کسی تفسیر خاص خودش از فلان مذهب را عین اسلام و اهل سنت بداند و دیگران را نابود کند یا حتی مذهب خودش را عین اهل سنت بداند و سایر مذاهب را نادیده بگیرد و سعی در نابودی آنها داشته باشد؛ قاضی تنها شورای اولی الامر تمام مذاهب اسلامی است که با اجماع واحدش رای نهائی و حکم نهائی را صادر می کند نه افراد و مذاهب متفرقه و گرنه همان مصیبتهائی تکرار می شود که در طول تاریخ حنفی ها و مالکی ها و شافعی ها و حنبلی ها و معتزله و ظاهری ها و جعفری ها و دهها مذهب دیگر بر سر هم در آورده اند.

(ادامه دارد……)

[2] علماء نجد خلال ثمانیه قرون، عبدالله آل بسام، ریاض، دائر العاصمه المملکه العربیه السعودیه، دوم، ۱۴۱۹ق. [D1]

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(2- қисмат)

Баъад дар мовриди масорифи хумски еки аз самароти ин жиход аст мефармояд:

:وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُم بِاللَّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا یَوْمَ الْفُرْقَانِ (أنفال /41)

( эй мусалмонон!) бидонидки хамма ғаноимироки фарочанг меоварид, ек панжуми он мутаъаллиқ ба худо ва пайғамбар ва хешовандон ва ятимон ва мискинхо ва дар рох мондагон аст. Агар ба худо ва бидончи бар банда худ дар рузи жудоий ( куфр аз иймон, яъни дар жанги бадр) нозил кардем иймон дорид.

Холо ин артеш ва умури низомий ва тахияйи силох ва садхо хукми мутаъаллиқ ба жиход ва умури жангий ва асроъ ва ғейрихро чи каси бояд идора кунад ва умури онро бичархонад? Оё чанин кори бузурги аз ухдайи ашхос ва гуруххойи мутафарриқ бармеояд? Қатъан на? Ва танхо қудрати хукуматий астки метавонад ин маъмурияти стротежик ва систематикро анжом дихад.

Алова бар ин аллох таоло худудиро таъйин карда ва фармуда:

تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا (بقره/187)

Ин ( ахком) худуд ва марзхойи илохий аст ва бидонхо наздик нашавид ё

«تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا» (بقره/229)

Инхо худуд ва марзхойи ( ахкоми) илохий аст ва аз онхо тажовуз накунид, холо агар каси худ ва марзхоро риоят накард ва марзро шикаст аллох таоло дар мовридиш мефармояд золим аст:

وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (بقره/229).

Ва хар каси аз худуд ва марзхойи илохий тажовуз кунад бегумон ин чанин касони ситамгаранд.

Холо ин шахсики худуди аллох таоло ва марзхойики таъйин кардаро шикаста ва масалан дучори дуздий шуда, ё дучори рохзаний шуда, ё дучори бағий шуда, ё дучори зино шуда ё дучори қазф шуда ва ё дучори нушидани машруботи алкулий шуда ; дар тамоми ин маворид аллох таоло мезони хаддики бояд бар онхо ижро шавадро таъйин карда аст ва каси наметавонад ин худуди аллохро бибахшад ё чизи аз онхо кам кунад ё ин худудро бо чизи дигари аваз кунад. Масалан:

-Дар мовриди касики ба занони покдоман тухмат мезанад аллох таоло мефармояд:

«وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِینَ جَلْدَةً وَ لَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا ۚ. وَ أُولَٰئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (نور/ ۴)

Касоники ба занони покдоман нисбати зино медиханд, сипас чохор гувох ( барои исботи иддаойи худ) намеоваранд, бадишон хаштод тозиёна бизанид, ва харгиз гувохи додани онхоро ( дар тули умр бар хеч кори) напазирид, ва чанин касони фосиқ хастанд.

(идома дорад……..)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(1-қисм)

Аллох таоло ўтмишда ўтганларнинг тарихий масалаларини зикр қилгандан сўнг мархамат қиладики:

لَقَدْ کَان فِى قِصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لاِوُلِى الالْبَاب.(یوسف/7)

Дархақиқат, юсуф ва унинг оға-инилари (хақидаги қисса)да сўрагувчилар учун оят-ибратлар бордир.

فَاعْتَبِروُا یَا اُولِى الاَبْصَارِ.(حشر/2)

Бас, эй ақл эгалари, (уларнинг ахволидан) ибрат олингиз!

Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхудан ривоят қилиниб айтадики:

رَحِمَ اللّهُ اُمْرَئً تَفَکَّر فَاعْتَبَرَ وَ اعْتَبَر فَأبْصَرَ… [1]

Андиша қиладиган сўнг панд ва ибрат оладиган ва насихат оладиган ва сўнг оқил бўладиган ……… кишиларни худо рахмат қилсин. Ўтган воқеаларни баён қилишлик ибрат учундир, тафаккур қилиш,тадаббур қилиш ибрат учун шароит яратади ва ибрат хам тушунча учун шароитни мухайё қилади ва хикмат келтиради ва мана шу шаклда ўтмишдан бир тажриба, абзор сифатида бугунги кунни қуришда фойдаланилади:

اِنّمَا البَصِیرُ مَنْ سَمِعَ فَتَفکَّرَ، وَ نَظَرَ فَأبْصَرَ، وَانْتَفَعَ بِالْعِبَرِ… .[2]

Ақлли киши шуки,(тўғри) эшитади ва сўнг (у хақида) фикрлайди,андиша қилади ва (тўғри) кўз-қараш билан қарайди ва оқил бўлади ва ибратлардан панд олади…..

Демак бугунги кунгача айтилган мана бу зикр қилинган намуналардан таълим олиш корхоналари сифатида фойдаланайлик, чунки бизларнинг ўтмишда ўтган аждодларимиз ўзларининг қонларини, мол-давлатларини, номусларини, мавжудиятларини фидо қилиш билан мана бу корхоналарда хозир бўлишган. Демак биринчи ўринда яхшилаб кўра билишимиз керак, сўнг яхши фикрлайлик ва тадаббур қилайлик ва ақл билан ибрат олайлик ,ақл ва хикмат билан харакат қилайлик. Аллохни изни билан.

Аббосийларнинг хукумати қулагандан ва мусулмонларни ўртасидаги нисбий иттиход хам йўқолгандан сўнг тафарруқ кўпайди ва хар бир амир ўзига топширилган минтақа билан кифояланди ва бошқа нарса хақида фикрламасди, мана шу шаклда паралел равишда вужудга келган турли-хил исломий изтирорий бадал хукуматлар таназзулга юз тутади, аммо усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати мусулмонларнинг иттиходи йўлига чиқади ва яна қайтадан аббосийларнинг исломий изтироирий бадал хукуматини ўрнига келади.

Мана бу хукуматни сақланиб қолиши учун энг мухим сабаб,унинг исломий бўлганлиги эди, усмонийларнинг шохигарлигига асос солган Усмон ўзини васиятномасида фарзандига аслида эса ўзидан кейинги барча султонларга қарата хитоб қилиб айтадики:

“Эй ўғлим! Худованд қилишликка дастур бермаган ишларни қилишликдан ўзингни тийгин ва хукуматни ишларида мушкилотга учраган пайтингда албатта дин уламолари билан маслахат қил. Ўғлим! Сенга эргашган кишиларни азиз қилгин, хурмат қилгин ва лашкарингни хам хурмат қил, лашкар ва мол-давлат сени алдаб қўймасин, харгиз шариат ахлидан узоқлашма. Ўғлим! Ўзинг хам яхши биласан бизларнинг мақсадимиз аллох таолони розилигидир, жиходни воситасида бизнинг динимизни нури дунёни чекка жойларига хам тарқалади,шу сабабли хам илохий розиликни кўзингга ойнак қилиб олгин. Ўғлим! Бизлар жанг қилишликдан бўлган мақсади одамларнинг устида хукумат қилиш, салтанат юргизиш бўлган кишилардан эмасмиз, балки бизлар ислом билан тирик турадиган ва ислом билан бирга ўладиган кишилармиз.”

Усмонийлар хукумати мана бу дунё қараш ва мақсад билан 677 шамсий йилда абадий хилофат шиори билан оёққа турди ва қудрат билан олдинга харакат қилди, уни қудрати шу даражага етдики 1210 қамарий ва 1173 шамсий йилда жорж вашингтон рахбарлигидаги америка хукумати усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматига 642000 доллор баробарида тиллани жизъя сифатида тўларди. Мана бу ахдномани асли турк тилида усмонийлар хукуматини волийси Бакр Хасан билан американи президенти жорж вашингтонни ўртасида имзоланади. Мана бу америкаликларнинг чет давлатлар билан қилган ва инглиз тилидан бошқа тилда ёзилган аввалги қарордоди бўлган. Ўша даврдаги энг биринчи қудратли давлат усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати бўлган ва хақиқий иззат хам мусулмонларни қўлида эди.

Аммо хозирги даврдаги австрияни пойтахти венани фатх қилингандан сўнг, европаликлар салибийлар жангини натижасини ва ўзларини андалусдаги жангларини совуқ,юмшоқ таблиғий жангларга алмаштириб қилинган стротегияларидаги тажрибаларини назарда тутган холда “усмонийларни андалусий қилиш режасини” олиб боришади. Шу сабабли хам:

1-Миллатпарастликни, нацианализмни исломни ўрнига мохиятни ироя берадиган нарса сифатида келтиришди. Туркларни орасида хам нацианализмни тарқатишди ва хам арабларни хамда бошқа миллатларни ўртасида хам миллатпарастликни ёйишди, вазият шу даражага етиб бордики, шахслар ва қавмлар ўзларини фақат турк, араб ва …….деб миллатларини номи билан танишарди, бир мусулмон сифатида тарафни қабул қилиш ўртадан кўтарилган эди. Англияни, францияни секуляр кофирлари ошкора миллатпарастликни, нацианализмни химоя қилиб чиқишарди, жамол пошо томонидан хам турк нацианалистлари химоя қилинар эди.

(давоми бор……..)

[1] سید رضی، نهج البلاغه؛ خطبه 103.

[2] همان خطبه 153

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(1-قیسم)

اَلله تَعالَی اوُتمِیشدَه اوُتگنلَرنِینگ تَرِیخِی مَسَلَه لَرِینِی ذِکر قِیلگندَن سُونگ مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

لَقَدْ کَان فِى قِصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لاِوُلِى الالْبَاب.(یوسف/7) دَرحَقِیقَت، یُوسُف وَ اوُنِینگ آغَه اِینِیلَرِی (حَقِیدَگِی قِیصَص)دَه سُورَگوُچِیلَر اوُچُون آیَت- عِبرَت باردِیر.

فَاعْتَبِروُا یَا اُولِى الاَبْصَارِ.(حشر/2) بَس، اِی عَقل اِیگه لَرِی، (اوُلَرنِینگ اَحوالِیدَن) عِبرَت آلِینگِیز!

عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلِینِیب اَیتَدِیکِی: رَحِمَ اللّهُ اُمْرَئً تَفَکَّر فَاعْتَبَرَ وَ اعْتَبَر فَأبْصَرَ… [1] اَندِیشَه قِیلَه دِیگن سُونگ پَند وَ عِبرَت آلَه دِیگن وَ نَصِیحَت آلَه دِیگن وَ سُونگ عاقِل بُولَه دِیگن……کِیشِیلَرنِی خُدا رَحمَت قِیلسِین. اوُتگن واقِیعَه لَرنِی بَیان قِیلِیشلِیک عِبرَت اوُچُوندِیر، تَفَکُّر قِیلِیش، تَدَبُّر قِیلِیش عِبرَت اوُچُوندِیر، تَفَکُّر قِیلِیش،تَدَبُّر قِیلِیش عِبرَت اوُچُون شَرائِط یَرَتَه دِی وَ عِبرَت هَم توُشوُنچَه اوُچوُن شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلَه دِی وَ حِکمَت کِیلتِیرَدِی وَ مَنَه شوُ شَکلدَه اوُتمِیشدَن بِیر تَجرِیبَه، اَبزار صِیفَتِیدَه بوُگوُنگِی کوُننِی قوُرِیشدَه فایدَلَه نِیلَدِی: اِنّمَا البَصِیرُ مَنْ سَمِعَ فَتَفکَّرَ، وَ نَظَرَ فَأبْصَرَ، وَانْتَفَعَ بِالْعِبَرِ… .[2] عَقللِی کِیشِی شوُکِی، (توُغرِی) اِیشِیتَدِی وَ سُونگ (اوُ حَقِیدَه) فِکرلَیدِی، اَندِیشَه قِیلَدِی وَ ( توُغرِی) کوُز- قَرَش بِیلَن قَرَیدِی وَعاقِل بُولَدِی وَ عِبرَتلَردَن پَند آلَه دِی…….

دِیمَک بوُگوُنگِی کوُنگچَه اَیتِیلگن مَنَه بُو ذِکر قِیلِینگن نَمُونَه لَردَن تَعلِیم آلِیش کارخانَه لَرِی صِیفَتِیدَه فایدَلَه نَیلِیک، چوُنکِی بِیزلَردَه اوُتمِیشدَه اوُتگن اَجدادلَرِیمِیز اوُزلَرِینِینگ قانلَرِینِی، مال- دَولَتلَرِینِی، نامُوسلَرِینِی، مَوجُودِیَتلَرِینِی فِدا قِیلِیش بِیلَن مَنَه بُو کارخانَه لَردَه حاضِر بُولِیشگن. دِیمَک بِیرِینچِی اوُرِیندَه یَحشِیلَب کوُرَه بِیلِیشِیمِیز کِیرَک، سُونگ یَحشِی فِکرلَیلِیک وَ تَدَبُّر قِیلَیلِیک وَعَقل بِیلَن عِبرَت آلَیلِیک، عَقل وَ حِکمَت بِیلَن حَرَکَت قِیلَیلِیک. اَلله نِی عِذنِی بِیلَن.

عَبّاسِیلَرنِینگ حُکوُمَتِی قوُلَه گندَن وَ مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی نِسبِی اِتِّحاد هَم یوُقالگندَن سُونگ تَفَرُّق کوُپَیَدِی وَ هَر بِیر اَمِیر اوُزِیگه تاپشِیرِیلگن مِنطَقَه بِیلَن کِفایَه لَنَدِی وَ باشقَه نَرسَه حَقِیدَه فِکرلَه مَسدِی، مَنَه شُو شَکلدَه پَرَه لِیل رَوِیشدَه وُجُودگه کِیلگن توُرلِی- هِیل اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتلَر تَنَزُّلگه یوُز توُتَه دِی، اَمّا عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی مُسُلمانلَرنِینگ اِتِّحادِی یُولِیگه چِیقَدِی وَ یَنَه قَیتَه دَن عَبّاسِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِی اوُرنِیگه کِیلَدِی.

مَنَه بُو حُکوُمَتنِی سَقلَه نِیب قالِیشِی اوُچُون اِینگ مُهِم سَبَب، اوُنِینگ اِسلامِی بُولگنلِیگِی اِیدِی، عُثمانِیلَرنِینگ شاهِیگرلِیگِیگه اَساس سالگن عُثمان اوُزِینِی وَصِییَتنامَه سِیدَه فَرزَندِیگه اَصلِیدَه اِیسَه اوُزِیدَن کِییِینگِی بَرچَه سُلطانلَرگه خِطاب قِیلِیب اَیتَدِیکِی:

“اِی اوُغلِیم! خُداوَند قِیلِیشلِیککَه دَستُور بِیرمَگن اِیشلَرنِی قِیلِیشلِیکدَن اوُزِینگنِی تِییگِین وَ حُکوُمَتنِی اِیشلَرِیدَه مُشکِلاتلَرگه اوُچرَگن پَیتِینگدَه اَلبَتَّه دِین اوُلامالَرِی بِیلَن مَصلَحَت قِیل. اوُغلِیم! سِینگه اِیرگشگن کِیشِیلَرنِی عَزِیز قِیلگِین، حُرمَت قِیلگِین وَ لَشکَرِینگنِی هَم حُرمَت قِیل، لَشکَر وَ مال- دَولَت سِینِی اَلدَب قوُیمَه سِین،هَرگِیز شَرِیعَت اَهلِیدَن اوُزاقلَشمَه. اوُغلِیم! اوُزِینگ هَم یَحشِی بِیلَه سَن بِیزلَرنِینگ مَقصَدِیمِیز اَلله تَعالَی نِی راضِیلِیگِیدِیر،جِهادنِی واسِیطَه سِیدَه بِیزنِینگ دِینِیمِیز نوُرِی دُنیانِی چِیککَه جایلَرِیگه هَم تَرقَلَه دِی، شُو سَبَبلِی هَم اِلاهِی راضِیلِیکنِی کوُزِینگگه آینَک قِیلِیب آلگِین. اوُغلِیم! بِیزلَر جَنگ قِیلِیشلِیکدَن بُولگن مَقصَدِی آدَملَرنِینگ اوُستِیدَه حُکوُمَت قِیلِیش، سَلطَنَت یُورگِیزِیش بُولگن کِیشِیلَردَن اِیمَسمِیز، بَلکِی بِیزلَر اِسلام بِیلَن تِیرِیک توُرَه دِیگن وَ اِسلام بِیلَن بِیرگه اوُلَه دِیگن کِیشِیلَرمِیز.”

عُثمانِیلَر حُکوُمَتِی مَنَه بُو دُنیا قَرَش وَ مَقصَد بِیلَن 677 شَمسِی یِیلدَه اَبَدِی خِلافَت شِیعارِی بِیلَن آیاققَه توُرَدِی وَ قُدرَت بِیلَن آلدِینگه حَرَکَت قِیلَدِی، اوُنِی قُدرَتِی شوُ دَرَجَه گه یِیتَدِیکِی 1210 قَمَرِی وَ 1173 شَمسِی یِیلدَه جارج وَشِینگتان رَهبَرلِیگِیدَگِی اَمِیرِکَه حُکوُمَتِی عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِیگه 642000 داللار بَرابَرِیدَه طِللَه نِی جِزیَه صِیفَتِیدَه توُلَردِی. مَنَه بُو عَهدنامَه نِی اَصلِی توُرک تِیلِیدَه عُثمانِیلَر حُکوُمَتِینِی والِیسِی بَکر حَسَن بِیلَن اَمِیرِکَه نِی پرِیزِیدِینتِی جارج وَشِینگتاننِی اوُرتَه سِیدَه اِمضالَنَدِی. مَنَه بُو اَمِیرِکَه لِیکلَرنِینگ چِیت دَولَتلَر بِیلَن قِیلگن وَ اِینگلِیز تِیلِیدَن باشقَه تِیلدَه یازِیلگن بِیرِینچِی قُدرَتلِی دَولَت عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی بُولگن وَ حَقِیقِی عِززَت هَم مُسُلمانلَرنِی قوُلِیدَه اِیدِی.

اَمّا حاضِرگِی دَوردَگِی اَوِسترِیَه نِی پایتَختِی وِینَه نِی فَتح قِیلِینگندَن سُونگ، یِیوراپَه لِیکلَر صَلِیبِیلَر جَنگِینِی نَتِیجَه سِینِی وَ اوُزلَرِینِی اَندَلوُسدَگِی جَنگلَرِینِی ساوُوق، یُومشاق تَبلِیغِی جَنگلَرگه اَلمَشتِیرِیب قِیلِینگن ستراتِیگِیَه لَرِیدَگِی تَجرِیبَه لَرِینِی نَظَردَه توُتگن حالدَه “عُثمانِیلَرنِی اَندَلوُسِی قِیلِیش رِیجَه سِینِی” آلِیب بارِیشَدِی. شوُ سَبَبلِی هَم:

مِللَت پَرَستلِیکنِی،ناسِیانالِیزمنِی اِسلامنِی اوُرنِیگه ماهِیَتنِی اِرایَه بِیرَدِیگن نَرسَه صِیفَتِیدَه کِیلتِیرِیشَدِی. توُرکلَرنِی آرَسِیدَه هَم ناسِیانالِیزمنِی تَرقَه تِیشَدِی وَ هَم عَرَبلَرنِی هَمدَه باشقَه مِللَتلَرنِی اوُرتَه سِیدَه هَم مِللَت پَرَستلِیکنِی یایِیشَدِی، وَضِیعیَت شُو دَرَجَه گه یِیتِیب بارَدِیکِی، شَخصلَر وَ قَوملَر اوُزلَرِینِی فَقَط توُرک، عَرَب وَ …….دِیب مِللَتلَرِینِی نامِی بِیلَن تَنِیشَردِی، بِیر مُسُلمان صِیفَتِیدَه طَرَفنِی قَبوُل قِیلِیش اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلگن اِیدِی. اَینگلِیَه نِی، فرَنسِیَه نِی سِکوُلار کافِرلَرِی آشکارَه مِللَت پَرَستلِیکنِی، ناسِیانالِیزمنِی حِمایَه قِیلِیب چِیقِیشَردِی، جَمال پاشا تامانِیدَن هَم توُرک نَسِیانالِیستلَرِی حِمایَه قِیلِینَر اِیدِی.

(دوامی بار……)

[1] سید رضی، نهج البلاغه؛ خطبه 103.

[2] همان خطبه 153