وَاعْتَصِمُوا

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(9- қисм)

Душманшиносий мавзусини ахамияти ва мусулмонларнинг баъзи дасталарини ғафлати ва хатто баъзи бир мўъминларнинг дасталарини ғафлати сабабли шуни қайтадан эслатиб ўтмоқчиманки,дорул исломнинг суннатий душмани иккитадир:

Ошкор олтиталик кофирлар ( 1- аллазина хаду 2-собеин 3- насоро 4-мажус 5- валлазина ашроку; 6- ман яртадда минкум ан динихи – муртаддин; мушриклар бугунги тил билан айтганда секуляристлар ўзлари пайдо бўлган кундан буён хеч қачон бахс қилувчи кишилар бўлишмаган, балки улар хамиша аслахани тили билан сўзлашишган:  

وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217)

Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтаргунларича сизлар билан уришаверадилар.

Секуляристлар (мушриклар) бутун тарих давомида харгиз аллохни шариатидаги қонунларни қабул қилишга ўзларида имкон топишмаган. Мана бу холатда амалда секуляристларни (мушрикларни) хам жамиятдаги сиёсий ичимни йўлларига тегишли асосий келишувга қўшилишини имкони йўқ.

 Секуляристлардаги асос,ғоя ва ёндашув инсонларни хаётини идора қилишда аллохни шариатидаги қонунларни хазф қилишга бино қилингандир, шу сабабли хам аллох таолони шариатидаги қонунларга амал қилиш озодлиги ва аллох таолони шариатидаги қонунларига амал қилишни хохлайдиган мусулмонлар билан бирга яшаш, секуляристларнинг(мушрикларнинг) фикрий,амалий имкониятида йўқ нарса,мўъминлар хилма-хил ва ранго-ранг ахзоблар,секуляризм дини билан муштарак чорчўпга эга бўла олишмайди.

Секуляристлар (мушриклар) “аллох таоло” томонидан нозил қилинган хокимият билан келиша олишмайди,душманчилик қилишади ва “аллох таоло” томонидан келган нарса одамларни устида хокимият юргизишини харгиз қабул қилишмайди, улар аллох таоло нозил қилган нарсаларни “хаммаси”га ўзларини истаклари билан тан беришга харгиз хозир бўлишган эмас.  Ўтган асрларда хам аввало насроний ва яхудий жамиятини секулярзада қилишни бошлашди,кейинроқ ўзларини қудратларини мустахкам қилиб  олгандан сўнг исломий жамиятни секулярзада қилишни бошлашди, секуляристлар (мушриклар) фақатгина Мухаммад мустафо саллаллоху алайхи васалламга нозил қилинган нарса билан келиша олишмайди ва насронийлар ёки бошқа осмоний шариатлар билан эса ишлар йўқ,деб тасаввур қилинмаслиги керак,балки улар бутунлай аллох таоло томонидан нозил қилинган нарсаларни барчаси билан душманчилик қилишади, улар динни “тўрт маъно ва мафхумини” мусулмонлардан тортиб олишмагунча ва осмоний шариатларга эргашувчиларга секуляризм динини мажбурлаб юкламагунларича душманчиликдан,қуролли жангдан қўлларини тортишмайди.   

 وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217)

Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтаргунларича сизлар билан урушаверадилар.

Мана бу холатда масалан фалончи исломий изтирорий бадал хукумат жиноят қилганлиги сабабли бутун жахон секуляр кофирларининг дасталари ва махаллий тоғутлар уларга қарши душманчилик қилиш йўлида муттахид бўлишди,деган тасаввурга бормаслик керак; йўқ бундай эмас, бепарволикка ва енгилфикрлашга дучор бўлмаслик лозим; уларнинг душманчилигини иллати исломий манхаж ва асосни мохиятига ва исломнинг ички ва ташқи алоқаларига хоким усулларга пойбанд бўлишга ва мана бу исломий изтирорий бадал хукуматларнинг олдинга,такоммуллашишга қараб қилган харакатларига бориб тақалади.

Агар исломий иморатлар ва исломий изтирорий бадал хукуматлар динни “тўрт маъно ва мафхумини” исломдан тортиб олиб секуляризм динига беришса ва ўзларини моддий манбаъларини секуляристларни( мушрикларни) ихтиёрига топшириб қўйишса ва хатто маросим холатига айланиб қолган  намоз,рўза,хаж ва …….ларга ўхшаш шахсий ибодатларни баъзиси билан қаноатланиб қолишса, либирал секуляристларнинг ва копиталистларнинг уларга нисбатан душманчилиги тамом бўлиб қолади, энди агар исломий изтирорий бадал хукуматлар динни “тўрт маъно ва мафхумини” исломга – энди бу исломдан олган ўзларини тушунчалари ё мазхаб асосида бўладими-  хослашни исташса ва секуляристлар ёки бошқа кофирларни ақидаси асосида  1- хукумат қудрати, 2- қонун ва дастурлар,3- итоат қилиш, 4- жазолаш ва мукофот беришни қабул қилишмаса. Секулярист душманнинг илдизи мана шу ерга бориб тақалади, қарши томоннинг ханафий ё жаъфарий ё моликий ё шофеъий, ханбалий, наждий, зайдий ва ……..мусулмон бўлишини ахамияти йўқ.

Демак секуляристларнинг ( ёки араб тили билан айтганда мушриклар) душманчилигини иллати  аллох таоло инсонлар устида хокимият қилиш учун нозил қилган қонунларнинг мохияти ва хақиқатида бўлиб, у ошкор “олтиталик кофирларнинг нарсаларини ва ички пинхон кофирларнинг,мунофиқлар тўдасининг бузғунчиликларини ер юзидан йиғиштириб ташлайди.     

قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَیَحْزُنُکَ الَّذِی یَقُولُونَ  فَإِنَّهُمْ لاَ یُکَذِّبُونَکَ وَلَکِنَّ الظَّالِمِینَ بِآیَاتِ اللّهِ یَجْحَدُونَ (انعام/33)

(Эй Мухаммад), уларнинг гаплари шак- шубхасиз сизни махзун қилишини билурмиз. Зотан, улар сизни ёлғончи қилмайдилар, балки бу золимлар аллохнинг оятларини инкор қиладилар.

(давоми бор……..)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

  (9- قیسم)

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

دُشمَنسُوناسِی مَوضُوع سِینِی اَهَمِیَتِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ بَعضِی دَستَه لَرِینِی غَفلَتِی وَ حَتَّی بَعضِی بِیر مُؤمِنلَرنِینگ دَستَه لَرِینِی غَفلَتِی سَبَبلِی شوُنِی قَیتَه دَن اِیسلَتِیب اوُتماقچِیمَنکِی، دارُ الاِسلامنِینگ سُنَّتِی دُشمَنِی اِیککِیتَه دِیر:

1. آشکار آلتِیتَه لِیک کافِرلَر ( – الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ 3- وَالنَّصَارَىٰ 4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا؛  6- مَن يَرتَدَّ مِنكُم عَن دينِهِ (مَن بدَّلَ دينَهُ) = مرتدین؛ مُشرِکلَر بُوگوُنگِی تِیل بِیلَن اَیتگندَه سِکوُلارِیستلَر اوُزلَرِی پَیدا بُولگن کوُندَن بُویان هِیچ قَچان بَحث قِیلوُچِی کِیشِیلَر بُولِیشمَگن، بَلکِی اوُلَر هَمِیشَه اَسلَحَه نِی تِیلِی بِیلُن سُوزلَشِیشگن:  وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217)  اوُلَر (کافِرلَر) قوُللَرِیدَن کِیلسَه تا دِینِینگِیزدَن قَیتَرمَه گوُنلَرِیچَه سِیزلَر بِیلَن اوُرِیشَه وِیرَدِیلَر.

سِکوُلارِیستلَر( مُشرِکلَر) بوُتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه هَرگِیز اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی قَبُول قِیلِیشگه اوُزلَرِیدَه اِمکان تاپِیشمَگن. مَنَه بُو حالَتدَه عَمَلدَه سِکوُلارِیستلَرنِی (مُشرِکلَرنِی) هَم جَمِیعیَتدَگِی سِیاسِی یِیچِیمنِی یوُللَرِیگه تِیگِیشلِی اَساسِی کِیلِیشُوگه قوُشِیلِیشِینِی اِمکانِی یُوق.  

سِکوُلارِیستلَردَگِی اَساسِ، غایَه وَ یانَدَه شُو اِنسانلَرنِی حَیاتِینِی اِدارَه قِیلِیشدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی حَذف قِیلِیشگه بِینا قِیلِینگندِیر، شُو سَبَبلِی هَم اَلله تَعالَی نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه عَمَل قِیلِیش آزادلِیگِی وَ اَلله تَعالَی نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه عَمَل قِیلِیشنِی هاحلَیدِیگن مُسُلمانلَر بِیلَن بِیرگه یَشَش، سِکوُلارِیستلَرنِینگ (مُشرِکلَرنِینگ) فِکرِی، عَمَلِی اِمکانِیَتِیدَه یُوق نَرسَه، مُؤمِنلَر هِیلمَه – هِیل وَ رَنگا- رَنگ اَحزابلَر، سِکوُلارِیزم دِینِی بِیلَن مُشتَرَک چارچُوپگه اِیگه بُولَه آلِیشمَیدِی.

سِکوُلارِیستلَر (مُشرِکلَر) “اَلله تَعالَی” تامانِیدَن نازِل قِیلِینگن حاکِمِیَت بِیلَن کِیلِیشَه آلِیشمَیدِی، دُشمَنچِیلِیک قِیلِیشَدِی وَ “اَلله تَعالَی” تامانِیدَن کِیلگن نَرسَه آدَملَرنِی اوُستِیدَه حاکِمِیَت یوُرگِیزِیشِینِی هَرگِیز قَبُول قِیلِیشمَیدِی، اوُلَر اَلله تَعالَی نازِل قِیلگن نَرسَه لَرنِی “هَمَّه سِیگه” اوُزلَرِینِی اِیستَکلَرِی بِیلَن تَن بِیرِیشگه هَرگِیز حاضِر بُولِیشگن اِیمَس. اوُتگن عَصرلَردَه هَم اَوَّلا نَصارا وَ یَهُودِی جَمِیعیَتِینِی سِکوُلارزَدَه قِیلِیشنِی باشلَشَدِی، کِییِینراق اوُزلَرِینِی قُدرَتلَرِینِی مُستَحکَم قِیلِیب آلگندَن سُونگ اِسلامِی جَمِیعیَتنِی سِکوُلارزَدَه قِیلِیشنِی باشلَشَدِی، سِکوُلارِیستلَر(مُشرِکلَر) فَقَطگِینَه مُحَمَّد مُصطَفَی صلی الله علیه وَسَلَّمگه نازِل قِیلِینگن نَرسَه بِیلَن کِیلِیشَه آلِیشمَیدِی وَ نَصرانِیلَر یاکِی باشقَه آسمانِی شَرِیعَتلَر بِیلَن اِیسَه اِیشلَرِی یُوق، دِیب تَصَوُّر قِیلِینمَسلِیگِی کِیرَک، بَلکِی اوُلَر بُوتوُنلَی اَلله تَعالَی تامانِیدَن نازِل قِیلِینگن نَرسَه لَرنِی بَرچَه سِی بِیلَن دُشمَنچِیلِیک قِیلِیشَدِی، اوُلَر دِیننِی “تَورَت مَعنا وَ مَفهُومِینِی” مُسُلمانلَردَن تارتِیب آلِیشمَگوُنچَه  وَ آسمانِی شَرِیعَتلَرگه اِیرگشُوچِیلَرگه سِکوُلارِیزم دِینِینِی مَجبُورلَب یوُکلَمَه گوُنلَرِیچَه دُشمَنچِیلِیکدَن، قوُراللِی جَنگدَن قوُللَرِینِی تارتِیشمَیدِی.   وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217) اوُلَر (کافِرلَر) قوُللَرِیدَن کِیلسَه تا دِینِینگِیزدَن قَیتَرگوُنلَرِیچَه سِیزلَر بِیلَن اوُرِیشَه وِیرَدِیلَر.

مَنَه بُو حالَتدَه مَثَلاً فَلانچِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت جِنایَت قِیلگنلِیگِی سَبَبلِی بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ دَستَه لَرِی وَ مَحَلِّی طاغوُتلَر اوُلَرگه قَرشِی دُشمَنچِیلِیک قِیلِیش یُولِیدَه مُتَّحِد بُولِیشَدِی، دِیگن تَصَوُّرگه بارمَسلِیک کِیرَک؛ یُوق بُوندَی اِیمَس، بِیپَروالِیککَه وَ یِینگِیل فِکرلَشگه دُوچار بُولمَسلِیک لازِم؛ اوُلَرنِینگ دُشمَنچِیلِیگِینِی عِللَتِی اِسلامِی مَنهَج وَ اَساسنِی ماهِیَتِیگه وَ اِسلامنِینگ اِیچکِی وَتَشقِی عَلاقَه لَرگه حاکِم اوُصُوللَرگه پایبَند بوُلِیشگه وَ مَنَه بُو اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتلَرنِینگ آلدِینگه، تَکاموُلَّه شِیشِگه قَرَب قِیلگن حَرَکَتلَرِیگه بارِیب تَقَلَدِی.

اَگر اِسلامِی اِمارَتلَر وَ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتلَر دِیننِی “توُرت مَعنا وَ مَفهُومِینِی” اِسلامدَن تارتِیب آلِیب سِکوُلارِیزم دِینِیگه بِیرِیشسَه وَ اوُزلَرِینِی ماددِی مَنبَعلَرِینِی سِکوُلارِیستلَرنِی (مُشرِکلَرنِی) اِیختِیارِیگه تاپشِیرِیب قوُیِیشسَه وَ حَتَّی مَراسِیم حالَتِیگه اَیلَنِیب قالگن نَماز،رُوزَه، حَج وَ ……لَرگه اوُحشَش شَخصِی عِبادَتلَرنِی بَعضِیسِی بِیلَن قَناعَتلَنِیب قالِیشسَه، لِیبِیرَل سِکوُلارِیستلَرنِینگ وَ کاپِیتَه لِیستلَرنِینگ اوُلَرگه نِسبَتاً دُشمَنچِیلِیگِی تَمام بُولِیب قالَدِی، اِیندِی اَگر اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتلَر دِیننِی “توُرت مَعنا وَ مَفهُومِینِی” اِسلامگه – اِیندِی بُو اِسلامدَن آلگن اوُزلَرِینِی توُشوُنچَه لَرِی یا مَذهَب اَساسِیدَه بُولَدِیمِی- خاصلَشنِی اِیستَشسَه وَ سِکوُلارِیستلَر یاکِی باشقَه کافِرلَرنِی عَقِیدَه سِی اَساسِیدَه 1- حُکوُمَت قُدرَتِی، 2- قانوُن وَ دَستوُرلَر،3-اِطاعَت قِیلِیش،4- جَزالَش وَ مُکافات بِیرِیشنِی قَبوُل قِیلِیشمَسَه . سِکوُلارِیست دُشمَننِینگ اِیلدِیزِی مَنَه شوُ یِیرگه بارِیب تَقَلَدِی، قَرشِی تاماننِینگ حَنَفِی یا جَعفَرِی یا مالِیکِی یا شافِیعِی، حَنبَلِی، نَجدِی، زَیدِی وَ …….مُسُلمان بُولِیشِینِی اَهَمِیَتِی یوُق.

 دِیمَک سِکوُلارِیستلَرنِینگ ( یاکِی عَرَب تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه مُشرِکلَر) دُشمَنچِیلِیگِینِی عِللَتِی اَلله تَعالَی اِنسانلَرنِی اوُستِیدَه حاکِمِیَت قِیلِیش اوُچُون نازِل قِیلگن قانوُنلَرنِینگ ماهِیَتِی وَ حَقِیقَتِیدَه بُولِیب، اوُ آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرنِینگ نَرسَه لَرِینِی وَ اِیچکِی پِنهان کافِرلَرنِینگ، مُنافِقلَرنِینگ توُدَه سِینِینگ بوُزغوُنچِیلِیکلَرِینِی یِیر یُوزِیدَن یِیغِیشتِیرِیب تَشلَیدِی.  قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَیَحْزُنُکَ الَّذِی یَقُولُونَ  فَإِنَّهُمْ لاَ یُکَذِّبُونَکَ وَلَکِنَّ الظَّالِمِینَ بِآیَاتِ اللّهِ یَجْحَدُونَ (انعام/33)  (اِی مُحَمَّد)، اوُلَرنِینگ گپلَرِی شَک – شُبهَه سِیز سِیزنِی مَحزوُن قِیلِیشِینِی بِیلوُرمِیز. ذاتاً، اوُلَر سِیزنِی یالغانچِی قِیلمَیدِیلَر، بَلکِی بُو ظالِملَر اَلله نِینگ آیَتلَرِینِی اِنکار قِیلَدِیلَر.

(دوامی بار…….)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (1) (قسمت 25)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (9- قسمت)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (2) (قسمت 26)

به دلیل اهمیت موضوع دشمن شناسی و غفلت دسته هائی از مسلمین و حتی غفلت دسته هایی از مومنین باز یادآوری می کنم که دارالاسلامها دارای دو دشمن سنتی هستند:

1. کفار6گانه ی آشکار (1- الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ 3- وَالنَّصَارَىٰ 4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا؛ این 5 کافر اصلی به همراه 6- مَن يَرتَدَّ مِنكُم عَن دينِهِ (مَن بدَّلَ دينَهُ) = مرتدین

  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا؛ یا مشرکین یا به زبان امروزین سکولاریستها از همان ابتدای شکل گیری و داشتن قدرت هرگز اهل بحث با پیامبران و پیروان دین اسلام نبوده اند بلکه تنها با زبان اسلحه وارد گفتگو شده اند: وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217) و سکولاریستها (مشرکین) در طول تاریخ خود هرگز ظرفیت پذیرش قانون شریعت الله را پیدا نکرده اند. در این صورت، در عمل، دستیابی به یک توافق اساسی که سکولاریستها (مشرکین) هم بخشی از راه حل سیاسی در جامعه باشند غیرممکن است.

اساس، ایده و رویکرد سکولاریستها بر حذف قانون شریعت الله در اداره ی زندگی انسانها بنا شده است، به همین دلیل آزادی عمل به قوانین شریعت الله تعالی و همزیستی با مسلمینی که می خواهند به قوانین شریعت الله تعالی عمل کنند در ظرفیت فکری و عملی سکولاریستها(مشرکین) نیست، و مومنین نمی توانند هیچ چارچوب مشترکی با احزاب مختلف و رنگارنگ دین سکولاریسم پیدا کنند.

سکولاریستها (به زبان عربی = مشرکین) با حاکمیت آنچه توسط «الله تعالی» نازل شده است سرنازگاری و دشمنی دارند و هرگز نمی پذیرند آنچه از سوی «الله تعالی» آمده است بر مردم حاکمیت داشته باشد، و هرگز حاضر نشده اند به میل خود به «تمام» آنچه که الله تعالی نازل کرده است تن دهند. در این قرون گذشته هم ابتدا به سکولاریزه کردن جوامع نصرانی و یهودی پرداختند و بعد از تثبیت قدرت خود به سکولاریزه کردن جوامع اسلامی روی آورده اند، و این گونه نیست که تصور شود سکولاریستها(به زبان عربی = مشرکین) تنها به آنچه که بر محمد مصطفی صلی الله علیه وسلم نازل شده سر ناسازگاری دارند و کاری به کار نصرانی ها و سایر شریعتهای آسمانی ندارند بلکه اینها در اساس با تمام آنچه که از سوی الله تعالی آمده است سر دشمنی دارند، و تا زمانی که «4معنی و مفهوم» دین را از مسلمین نگیرند و «4معنی و مفهوم» دین سکولاریسم را بر پیروان شریعتهای آسمانی تحمیل نکنند دست از این دشمنی و جنگ مسلحانه بر نمی دارند. وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217)  (سکولاریستها = مشرکها) پیوسته با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دینتان برگردانند.

در این صورت نباید تصور کنید که مثلاً چون فلان حکومت بدیل اضطراری اسلامی مرتکب جرمی شده به همین دلیل دسته هائی از کفار سکولار جهانی و طاغوتهای محلی به دشمنی با آن متحد شده اند؛ نه  اینگونه نیست، نباید دچار سهل انگاری و سهل اندیشی شد؛ علت دشمنی اینها به ماهیت و محتوای منهج اسلامی، و پایبندی به اصول حاکم بر روابط داخلی و خارجی اسلام، و حرکت رو به جلو  و رو به تکامل و بالندگی این حکومتهای بدیل اضطراری اسلامی ربط دارد.

 اگر امارتهای اسلامی و حکومتهای بدیل اضطراری اسلامی «4معنی و مفهوم» دین را از اسلام بگیرند و به دین سکولاریسم بدهند و منابع مادی خود را در اختیار سکولاریستها (مشرکین) قرار دهند و به بعضی از عبادات شخصی مثل نماز و روزه و حج و… که حتی حالت تشریفاتی به خود گرفته قناعت کنند دشمنی سکولاریستهای لیبرال و کاپیتالیست با آنها تمام می شود، اما این حکومتهای بدیل اضطراری اسلامی می خواهند این «4معنی و مفهوم» دین را به اسلام – حالا بر اساس مذهب و برداشت خودشان از اسلام – اختصاص بدهند و نمی خواهند زیر بار 1- قدرت حکومتی 2- قانون و برنامه 3- اطاعت کردن 4- مجازات و پاداش بر اساس عقاید سکولاریستها یا سایر کفار بروند.  ریشه ی دشمنی سکولاریستها به اینجا بر می گردد نه به حنفی یا جعفری یا مالکی و شافعی و حنبلی و نجدی و زیدی و… بودن مسلمین.

پس علت دشمنی سکولاریستها(به زبان عربی = مشرکین) در ماهیت و حقیقت قوانینی است که الله تعالی جهت حاکمیت بر انسانها نازل کرده است که بساط «کفار6گانه»آشکار و تخریبات کفار پنهان داخلی و دارودسته ی منافقین بر زمین را برمی چیند. قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَیَحْزُنُکَ الَّذِی یَقُولُونَ «ما می‌دانیم که آنچه می‌گویند تو را غمگین می‌سازد.» فَإِنَّهُمْ لاَ یُکَذِّبُونَکَ وَلَکِنَّ الظَّالِمِینَ بِآیَاتِ اللّهِ یَجْحَدُونَ (انعام/33) ( ناراحت مباش ) چرا که آنان (در حقیقت) تو را تکذیب نمی‌کنند. بلکه ستمکاران آیات خدا را انکار می‌نمایند.‏

(ادامه دارد………)[D1]

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(7-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / бахши 11 : ( анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр ( 2))

Шофеъийхо:

Ибни Қуддома рохимахуллох аз худи имоми Шофеъий рохимахуллох нақл мекунадки: замоники ахли сарзамини муртад шаванд ва ахкоми худишон ба жойи ахкоми шариати аллох дар жомеъа пиёда шавад чанин сарзамини табдил ба дорул харб мешавад ….. дар ғанимат гирифтани амволишон ва ….. мисли сарзамини мусайламайи каззобки Абу Бакр сиддиқ бо онхо вориди жанг шуд …… то онжоки мегуяд: ва Шофеъий чанин гуфт : [1]

Ибни Хажар Хайтамий рохимахуллох мегуяд: ва ин васф ва номидани сарзамини ба инки исломий аст ё харбий васфи оризий астки бо тағйири тасаллути ахкомики дар он ижро мешаванд тағйир мекунад, ва аммо сухани касики мегуядки ин васф собит аст ва тағйир  намекунад сахих нест. .[2]

 Мисли Андалуски ибтидо дорул куфр буд аммо баъди аз фатх табдил ба дорул ислом шуд ва баъди аз тасхири он тавассути куффор дубора табдил ба дорул куфр шуд. Албатта ибни Хожар Хайтамий рохимахуллох дар ” тухфатул мухтажи” худиш танхо мўътақид ба бахши аз ин сухан аст, ва бар ин бовар астки дарул куфр ба дорул ислом тағйир пейдо мекунад ва дорул ислом ба дорул куфр табдил намешавад ва мегуяд: хар сарзаминики хукми дорул ислом будан бар он дода баъди аз он мутлақан табдил ба дорул куфр намешавад. Ин дугонагийи ақволи иддайи аз шофеъийхо ба  .[3]

далили бардошт аз қовли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам астки мефармояд:

« الإسلامُ يَعْلُو و لايُعْلَى»

Ва чанин бардошт кардандки дар хеч сурати сарзаминики қаблан дорул ислом буда табдил ба дорул куфр намегардад. Мисли [4]

Шарбиний шофеъий рохимахуллохки мегуяд: хатто агар куффор бар сарзамини мисли Торсуски сокинони он мусалмон хастанд тасаллут пейдо кунанд боз табдил ба дорул харб намешавад. .[5]

Дар ин бардошт, сарзаминики тавассути куффор  ишғол шуда бояд дубора ба муслимин ва қонуни шариати аллох баргардад хар чандки ин озодсозий муддатхо тул бикашад. Тамоми ин корхо барои ин аст сарзаминики замони  дар хокимияти қонуни шариати аллох буда  ва хокимияти он дар дасти муслимин буда харгиз ба мулкияти куффор дар намеояд балки сарзамини ғасб шудайи астки бояд рузи дубора ба муслимин баргардад ва бори дигар қонуни шариати аллох дар он ба ижро дар омада ва тахти хокимияти муслимин қарор гирад ва хукми ин сарзамин бар хамон ” хукми қаблий” он астки хануз ба тасаллути куффор дар наёмада буда ва ахкоми куфрий дар он ижро намешуд.  .[6]  

 Дар ин сурат: баъзи аз шофеъий мазхабхо бо истинод ба :

  الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلى^[7]،

Бар ин боварандки дорул ислом тахти хеч шароити дубора табдил ба  дорул куфр ва дорул харб намешавад ва исломро ғолиби медонандки хеч гох мағлуб намешавад; хатто бархи бар асоси ин хадис гуфтанд: агар куффор бар мантақайи аз билоди муслимин сайтара пейдо кунанд ва мусалмони хам дар он ёфт нашавад, боз хам он мантақа ба дорул куфр табдил намешавад; чироки хукм ба истийло ва ғалабайи қаблийи онон мешавад.  [8]

(идома дорад…….)

---

[1] ابن قدامه ، المغني (شرح مختصر الخرقي) – ج12 ص 284 (7105) / فَصْلٌ: وَمَتَى ارْتَدَّ أَهْلُ بَلَدٍ، وَجَرَتْ فِيهِ أَحْكَامُهُمْ، صَارُوا دَارَ حَرْبٍ فِي اغْتِنَامِ أَمْوَالِهِمْ، وَسَبْيِ ذَرَارِيِّهِمْ الْحَادِثِينَ بَعْدَ الرِّدَّةِ، وَعَلَى الْإِمَامِ قِتَالُهُمْ، فَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ – رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ – قَاتَلَ أَهْلَ الرِّدَّةِ بِجَمَاعَةِ الصَّحَابَةِ، وَلِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَمَرَ بِقِتَالِ الْكُفَّارِ فِي مَوَاضِعَ مِنْ كِتَابِهِ، وَهَؤُلَاءِ أَحَقُّهُمْ بِالْقِتَالِ؛ لِأَنَّ تَرْكَهُمْ رُبَّمَا أَغْرَى أَمْثَالَهُمْ بِالتَّشَبُّهِ بِهِمْ وَالِارْتِدَادِ مَعَهُمْ، فَيَكْثُرُ الضَّرَرُ بِهِمْ. وَإِذَا قَاتَلَهُمْ، قَتَلَ مَنْ قَدَرَ عَلَيْهِ، وَيَتْبَعُ مُدْبِرَهُمْ، وَيُجْهِزُ عَلَى جَرِيحِهِمْ، وَتُغْنَمُ أَمْوَالُهُمْ. وَبِهَذَا قَالَ الشَّافِعِيُّ.

[2] «تحفة المحتاج بشرح المنهاج» (12/108-109) /وهذا الوصف للدار -وهو كونها إسلاميّة أو حربيّة- وصفٌ عارضٌ يتغير بتغير غلبة الأحكام التي تجري فيها، وأما قول من قال إنها ثابتة لا تتغير فغير صحيح.

[3] تحفة المحتاج في شرح المنهاج، أحمد بن حجر الهيتمي، تحقيق جماعة من العلماء، المكتبة التجارية الكبرى، القاهرة./   (9/269)./ ما حُكم بأنّه دارُ إسلامٍ لا يصير بعد ذلك دارَ كفرٍ مطلقًا

[4] “تحفة المحتاج” (8 / 82)، و”أسنى المطالب” (4 / 204)

[5] شمس الدین محمد الخطیب الشربینی ، مغني المحتاج إلى معرفة معاني ألفاظ المنهاج – ج 2 ص465 / ولو غلب الكفار على بلدة يسكنها المسلمون كطرسوس لا تصير دار حرب .

[6] و الرّملي در “نهاية المحتاج”می گوید: “ومِنها -أي: مِن دار الإسلام- ما عُلم كونُه مسكنًا للمسلمين، ولو في زمنٍ قديمٍ، فغلب عليه الكفّارُ كقرطبةَ؛ نظرًا لاستيلائنا القديم”.

[7] أخرجه الروياني في ((مسنده)) (783)، والدارقطني (3/252)، وأبو نعيم في ((تاريخ أصبهان)) (1/92)

[8] هیتمی، ابن­حجر، تحفة المحتاج فی شرح المنهاج، ج9، ص269.

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (1) (25 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

8- қисм)  

Энди шу ергача “қолиб” ва “абзор”ни жойгохини ва хилма-хил қолибларни ташкил қилган мағзини масаласини ва шахслар,жамоатлар,хукуматлар, турли-хил ақидалар ўзларининг хос мақсадлари йўлида бир қолиб ва абзордан фойдаланиш эхтимоли борлиги очиқ-ойдин бўлди.

Демак очиқ-ойдин кўриниб турганидек,бизлар “турли-хил дорул исломларни” текшириб уларни бир-бири билан солиштираётган мархалаларда,уларни ичига қўйилган ақида ва мазхаблар борасида эмас,балки  “дорул ислом” хукуматини “қолиби” ва “абзори” хақида сухбат қиламиз ва мана бу “турли-хил дорул исломларни” қайси бири “нубувват манхажига асосланган хилофатга” яқинроқ эканига эътибор берамиз.

Бизлар яна қайтадан қўлга киритиш учун харакат қилаётган аввалги “абзор” ва “қолиб” бўлмиш “нубувват манхажига асосланган хилофат” иккита мушаххас ва аслга эга бўлиб, олтинчи муқаддамот дарсларида бу хақида қуйидаги унвонлар остида  муфассал сухбат қилганмиз:

1-Хоким, давлат ва хукуматнинг ва мусулмонларни хукуматидаги турли-хил уюшмаларнинг ички амалларини устида хавфсизлик масалаларидан ташқари  умумий аслий назорат қилишлик.

 2-Улил амр шўросини асли, хукуматни ижроий ишларини хаммаси ва дорул исломнинг умумий хаётига тегишли бўлган ижтиход қилса бўладиган ишларни барчаси вохид шўро ва вохид ижмоъни канали орқали ироя берилади.

Улил амр шўроси барча мутахассисликларда мавжуд бўлиши мумкин, у олий бошқарув мажлиси ёки хал қилиш ва никох ишларигача етиб боради. Бизлар “нубувват манхажига асосланган хилофат” даврида  умавийларнинг ёки аббосийларнинг ва бошқаларнинг шохигарлик давридаги  хозирги замонга ўхшаган мазхабни замонавий шаклига гувох бўлмаганимизни асосий  иллати  хам мана шу улил амр ва мутахассислар шўросини борлиги бўлган.

Мана бунга асосланган холда ва хукуматнинг тузилишини истинод қилган холда ва турли-хил халқ уюшмаларини, шўроларни борлиги ва ички ,ташқи дипломатикани назарга олиб шуни тушуниб етамизки, бизларни бугунги кунги дунёйимизда хам “абзорлар”, “қолиблар” ва хукумат системаси бизларда  мавжуд, “нубувват манхажига асосланган хилофатга” жуда хам яқиндир, шуни айтиб ўтиш лозимки агарчи сиёсатларни шаръий усулларга кўра бино қилинган бўлса хам, аммо ижро қилиш бўйича орқада қолинган, лекин шунга қарамасдан агар бизлар адолат,инсоф,тақво ахли бўладиган бўлсак, бизларни орамиз билан  росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг ваъда қилган

   «ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»

йўлини рўёбга чиқишига бир неча қадам масофа  қолган холос.

Ахли суннатни манбаъларида хам агар вожиб бўлган  яхши ишларни бажариш шароити мухайё бўлган бўлса ва мана бу ишлар ундан кўра каттароқ, янада асосий вожиброқ бўлган ишлар учун шароит яратишга бир имкон бўладиган бўлса, мана бундай яхши ва вожиб ишларни бажариш жоиз эмас,деган жойи йўқ; балки қуйидаги қоидага кўра

       «مَا لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ»[1]

Мана бундай яхши ишларни бажаришни вожиб деб саналган, зеро вожибларни мукаммал қилишлик хам вожиб хисобланади. Гўёки бундай масалаларда тахорат олиш намозга ўхшаган вожибни муқаддамасидир ва намозга ўхшаган вожиб тахоратсиз амалга оширилмайди,демак тахорат хам  зарурий,лозим ва мана бу вожибни  комил қилувчи нарсалардандир, мана шу суратда исломий изтирорий бадал хукуматни сақлаб қолишлик ва уни “нубувват манхажига асосланган хилофат” даражасига кўтаришлик хам ана ўша вожибларни жумласига  киради. 

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ 

  والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

---

[1] المغنی لا بن قدامه(9/236)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(8- قیسم)

اِیندِی شُو یِیرگچَه “قالِب” وَ “اَبزار”نِی جایگاهِینِی وَ هِیلمَه – هِیل قالِیبلَرنِی تَشکِیل قِیلگن مَغزِینِی مَسَلَه سِینِی وَ شَخصلَر، جَماعَتلَر، حُکوُمَتلَر،توُرلِی- هِیل عَقِیدَه لَر اوُزلَرِینِینگ خاص مَقصَدلَرِی یُولِیدَه بِیر قالِب وَ اَبزاردَن فایدَلَنِیش اِیختِمالِی بارلِیگِی آچِیق- آیدِین بُولَدِی.

دِیمَک آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک، بِیزلَر “توُرلِی- هِیل دارُ الاِسلاملَرنِی” تِیکشِیرِیب اوُلَرنِی بِیر- بِیرِی بِیلَن سالِیشتِیرَیاتگن مَرحَلَه لَردَه، اوُلَرنِی اِیچِیگه قوُیِیلگن عَقِیدَه وَ مَذهَبلَر بارَسِیدَه اِیمَس، بَلکِی “دارُ الاِسلام” حُکوُمَتِینِی “قالِیبِی” وَ “اَبزارِی” حَقِیدَه صُحبَت قِیلَمِیز وَ مَنَه بُو “توُرلِی- هِیل دارُ الاِسلاملَرنِی” قَیسِی بِیرِی “نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن خِلافَتگه” یَقِینراق اِیکَنِیگه اِعتِبار بِیرَمِیز.

بِیزلَر یَنَه قَیتَه دَن قوُلگه کِیرِیتِیش اوُچُون حَرَکَت قِیلَیاتگن اَوَّلگِی “اَبزار” وَ “قالِب” بُولمِیش “نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن خِلافَت” اِیککِیتَه مُشَخَّص وَ اَصلگه اِیگه بُولِیب، آلتِینچِی مُقَدَّمات دَرسلَرِیدَه بُو حَقِیدَه قوُیِیدَگِی عُنوانلَر آستِیدَه مُفَصَّل صُحبَت قِیلگنمِیز:

1. حاکِم، دَولَت وَ حُکوُمَتنِینگ وَ مُسُلمانلَرنِی حُکوُمَتِیدَگِی توُرلِی- هِیل اوُیُوشمَه لَرنِینگ اِیچکِی عَمَللَرِینِی اوُستِیدَه حَوفسِیزلِیک مَسَلَه لَرِیدَن تَشقَرِی عُمُومِی نَظارَت قِیلِیشلِیک.
2. اوُلِی الاَمر شُوراسِینِی اَصلِی حُکُومَتنِی اِجرائِی اِیشلَرِینِی هَمَّه سِی وَ دارُ الاِسلامنِینگ عُمُومِی حَیاتِیگه تِیگِیشلِی بُولگن اِیجتِهاد قِیلسَه بُولَدِیگن اِیشلَرنِی بَرچَه سِی واحِد شوُرا وَ واحِد اِجماعنِی کَنَلِی آرقَلِی اِرایَه بِیرِیلَدِی.

اوُلِی الاَمر شُوراسِی بَرچَه مُتَخَصِّصلِیکلَردَه مَوجُود بُولِیشِی مُومکِین، اوُ عالِی باشقَه رُو مَجلِیسِی یاکِی حَل قِیلِیش وَ نِکاه اِیشلَرِیگه چَه یِیتِیب بارَدِی. بِیزلَر “نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن خِلافَت ” دَورِیدَه اُمَوِیلَرنِینگ یاکِی عَبّاسِیلَرنِینگ وَ باشقَه لَرنِینگ شاهِیگرلِیک دَورِیدَگِی حاضِرگِی زَمانگه اوُحشَگن مَذهَبنِی زَمانَه وِی شَکلِیگه گوُواه بوُلمَگنِیمِیزنِی اَساسِی عِللَتِی هَم مَنَه شُو اوُلِی الاَمر وَ مُتَخَصِّصلَر شُوراسِینِی بارلِیگِی بوُلگن.

مَنَه بوُنگه اَساسلَنگن حالدَه وَ حُکوُمَتنِینگ توُزِیلِیشِینِی اِستِناد قِیلگن حالدَه وَ توُرلِی- هِیل حَلق اوُیُوشمَه لَرِینِی، شوُرالَرنِی بارلِیگِی وَ اِیچکِی، تَشقِی دِپلامَه تِیکَه نِی نَظَرگه آلِیب شوُنِی توُشُونِیب یِیتَمِیزکِی، بِیزلَرنِی بوُگوُنگِی کوُنگِی دُنیایِیمِیزدَه هَم “اَبزارلَر”، “قالِیبلَر” وَ حُکُومَت سِیستِیمَه سِی بِیزلَردَه مَوجُود، “نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن خِلافَتگه” جوُدَه یَقِیندِیر، شوُنِی اَیتِیب اوُتِیش لازِمکِی اَگرچِی سِیاسَتلَرنِی شَرعِی اُوصُوللَرگه کوُرَه بِنا قِیلِینگن بُولسَه هَم، اَمّا اِجرا قِیلِیش بُویِیچَه آرقَدَه قالِینگن، لِیکِن شوُنگه قَرَمَسدَن اَگر بِیزلَر عَدالَت، اِنصاف، تَقوا اَهلِی بُولَدِیگن بُولسَک، بِیزلَرنِی آرَه مِیز بِیلَن رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ وَعدَه قِیلگن     «ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ» یوُلِینِی رُویابگه چِیقِیشِیگه بِیر نِیچَه قَدَم مَسافَه قالگن حالاص.

اَهلِی سُنَّتنِی مَنبَعلَرِیدَه هَم اَگر واجِب بُولگن یَحشِی اِیشلَرنِی بَجَرِیش شَرائِطِی مُهَیّا بُولگن بُولسَه وَ مَنَه بُو اِیشلَر اوُندَن کوُرَه کَتتَه راق، یَنَدَه اَساسِی واجِبراق بُولگن اِیشلَر اوُچُون شَرائِط یَرَتِیشگه بِیر اِمکان بُولَدِیگن بُولسَه، مَنَه بوُندَی یَحشِی وَ واجِب اِیشلَرنِی بَجَرِیش جائِز اِیمَس، دِیگن جایِی یُوق؛ بَلکِی قوُیِیدَگِی قائِدَه گه کُورَه          «مَا لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ»[1]  مَنَه بوُندَی یَحشِی اِیشلَرنِی بَجَرِیشنِی واجِب دِیب سَنَلگن، زِیرا واجِبلَرنِی مُکَمَّل قِیلِیشلِیک هَم واجِب حِسابلَنَدِی. گوُیاکِی بوُندَی مَسَلَه لَردَه طَهارَت آلِیش نَمازگه اوُحشَگن واجِبنِی مُقَدِّیمَه سِیدِیر وَ نَمازگه اوُحشَگن واجِب طَهارَتسِیز عَمَلگه آشِیرِیلمَیدِی، دِیمَک طَهارَت هَم ضَرُورِی، لازِم وَ مَنَه بُو واجِبنِی کامِل قِیلوُچِی نَرسَه لَردَندِیر، مَنَه شوُ صُورَتدَه اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتنِی سَقلَب قالِیشلِیک وَ اوُنِی “نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن خِلافَت” دَرَجَه سِیگه کوُتَرِیشلِیک هَم اَنَه اوُشَه واجِبلَرنِی جُوملَه سِیگه  کِیرَدِی.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ 

  والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

---

[1] المغنی لا بن قدامه(9/236)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (1) (قسمت 25)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (8- قسمت)

تا اینجا باید جایگاه «قالب» و «ابزار» و مساله ی محتوای قالبهای مختلف و  احتمال استفاده ی افراد و جماعتها و حکومتها و عقاید مختلف از یک قالب و ابزار در راستای اهداف عقیدتی خاص خودشان مشخص شده باشد.

پس واضح است که ما در مراحله ای که «دارالاسلامهای مختلف» را مورد بررسی قرار می دهیم و آنها را با هم مقایسه می کنیم در مورد «ابزار» و «قالب» حکومتی «دارالاسلام» صحبت می کنیم نه در مورد عقیده و مذهبی که در داخل آنها ریخته شده است و نگاه می کنیم که هر یک از این «دارالاسلامهای مختلف» کدامیک به «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » نزدیکتر شده است.

«خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » به عنوان اولین«ابزار» و «قالب» مطلوب ما که جهت رسیدن دوباره ی به آن تلاش می کنیم دارای دو مشخصه و اصل است که در درس ششم مقدماتی^[1] به تفصیل در مورد این دو اصل صحبت کرده ایم تحت عنوان:

1. اصل نظارت همگانی بر عملکرد داخلی حاکم و دولت و حکومت و نهادهای مختلف حکومتی مسلمین، غیر از مسائل امنیتی.
2. اصل شورای اولی الامر. که تمام امور اجرائی حکومتی و تمام امور اجتهاد پذیر متعلق به زندگی عمومی دارالاسلام از کانال شورای واحد و اجماع واحد ارائه می شود.

شورای اولی الامر می تواند در تمام تخصصها وجود داشته باشد تا به شورای نخبگان رهبری یا اهل حل و عقد ختم می شود. علت اساسی که ما در دوران «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » شاهد چیزی به نام مذهب به این شکل مدون آن در دوران شاهیگیری امویه و عباسیان و غیره نبودیم  وجود همین شورای اولی الامر و متخصصین مربوطه بود.

بر این اساس، و با استناد به ساختارهای حکومتی، و وجود انواع شوراها و نهادهای مختلف مردم نهاد، و با توجه به دیپلماسی داخلی و خارجی، در نهایت متوجه خواهیم شد که در دنیای امروز ما «ابزار» و «قالب» و سیستمی حکومتی وجود دارد و در دسترس ما هم هست که بسیار به سیستم حکومت اسلامی «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » نزدیک شده است، و در واقع می توانم بگویم با آنکه سیاستگذاری ها بر اساس اصول شرعی بنا شده اند اما در اجراء عقب مانده اند، با این وجود در همان مسیر و چند قدمی تحقق وعده ی رسول الله صلی الله علیه وسلم «ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ» قرار گرفته ایم «اگر» اهل عدل و انصاف و تقوی باشیم .

در منابع اهل سنت هم موردی وجود ندارد که بگوید اگر شرایط انجام کار خیری که واجب است فراهم شد، و این کار هم زمینه ساز کارهای شرعی بزرگتر و واجب اساسی تری بود انجام چنین کار خیر و واجبی جایز نیست؛ بلکه طبق قاعده ی «مَا لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ»[2] انجام چنین امر خیری را واجب دانسته اند،  زیرا مکمل و متمم واجب، واجب است.  انگار در اینگونه مسائل می گوئی که وضو مقدمه ی واجبی مثل نماز است و واجبی مثل نماز بدون انجام وضو انجام نمی شود پس وضو هم از ضروریات، لوازم و کامل کننده‌ی این واجب است، در این صورت حفظ این حکومت بدیل اضطراری اسلامی و ارتقای آن به «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » به همان سبک واجب است.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ 

  والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

---

[1] درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

[2] المغنی لا بن قدامه(9/236)[D1]

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(6-қисмат)

Моликийхо:

Бо онки манот ва меъёри дар назди худи имоми Молик рохимахуллох ва соири уламойи моликий возих ва ровшан аст ва ин бузургворон ” “қонун ва хукм” ро маноти  ташхиси дорул ислом ва дорул куфр донистанд, аммо баъзи аз уламоъ мисли Дисуқий моликий рохимахуллох мегуянд ба далили тасаллути куффор бар дорул ислом ва ижро шудани қавонини куффор бар жомеъа, дорул ислом табдил ба дорул куфр намешавад модомики муслимин шаъоири ислом мисли намози жамоат ва жумъа ва ийдайн ва амсолихимро анжом медиханд.  .^[1]

дар ин нигариши дорул ислом мисли хамин муслиминики фарз шуда астки хам акнун 4 маъни ва мухтавойи динро ба секуляристхо доданд ва дар дорул куфрхойи амрико ва европо ва австралия ва ғейрих бо хифзи порайи аз шаъоири исломий комилан шахсий мисли намоз ва руза ва жумъа ва ийдайн ва …… хамчунон худро дар доирайи ислом нигах доштанд.

Адами изхори ” маъоний ва мафохими чохоргона” йи дин ( 1. Қудрати хукуматий 2. Қонун ва барнома 3. Итоат ва фармонбурдорий 4. Мужозот ва подош) , ва ажз дар ижройи қавонини шариати аллох, ба далили ғалаба ва хокимияти куффор ва тахкими қавонини куфрий бар муслимин аст; ва заъаф дар баробари қудрат қарор мегирад, чунончи аллох таоло мефармояд:

 إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِيمَ كُنتُمْ قَالُواْ كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِيهَا فَأُوْلَـئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِيراً  (سورة نساء/97- 98)

Дар инжо ин ашхоси истизъоф ва зердаст буданро метавонанд бо хижрат аз дорул куфр ба дорул ислом аз бейн бибаранд аммо анжомиш намедиханд. Манот  ва мадори хукм дар қудрат бар аз бейн бурдани истизъофи астки ин истизъоф аз қудрат ва ғалабайи куффор ба вужуд омада.

Дар тамоми сарзаминхойики тахти контроли тоғутхойи секуляри жахоний ё тоғутхойи секуляри махаллий аст муслимин мултазим ба мухтаво ва маъонийи чохоргонайи дин ва касоники мехоханд куфр ба тоғут дошта бошанд ва динро барои аллох таоло холис кунанд ва аз хаққи худ дар татбиқи қавонини шариати аллох сухани ба миён биёваранд ва амали бар халофи қавонин ва қудрати хукуматийи секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) анжом диханд харгиз амният надоранд балки дар тангноххойи мухталифи чун махрумиятхойи ижтимоий ва зиндоний шудан ва табъид ва ихрож ва хатто эъдом қарор хоханд гирифт.

  سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

---

[1] لأن بلاد الإسلام لا تصير دار حرب بأخذ الكفار لها بالقهر ما دامت شعائر الإسلام قائمة فيها

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (1) (25 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(7- қисм)

Масалан мисол тариқасида фақирликка ўхшаш мункар иш,ўртадан  олиб ташланиши керак,бўлиб хам бу шайтонни ваъдасидир,

 « الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ » (بقره/268)

Шахс ўзини шахсий чегараларида мана бу мункарни олиб ташлашга харакат қилади, аммо шубхасиз якка шахсни харакатлари ўзига яраша чегараланган бўлади, лекин агар у анжуман холатида иш олиб борса уни қудрати хам кўпаяди ва мана бу мункарни олиб ташлашда янада муваффақиятли қадамларни ташлайди, анжуманлар амалга оширадиган ишларни якка шахслар амалга ошира олмайди; энди анжуман хам ўзига хос шароитларда чегараланган суратда бўлади, аммо агар у бир давлат, исломий хукумат кўринишида мана  бу мункарни олиб ташлашга харакат қиладиган бўлса, якка шахсдан  ёки анжумандан кўра муваффақроқ,кучлироқ бўлиши аниқ нарса.

Мана буларни уччови хам мутаносиб холатда яхшиликларга даъват қилишлари керак, мана бу фарзни бажаришлик уларни хеч қайси бирини елкасидан олиб ташланмайди ва уларни хаммаси маъруфга буюриб мункардан нахий қилишлари лозим, аммо уларни хар бирини ўзига хос чегараланган қобилияти, шароити бор

 « فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ»

Аммо шу билан бирга мана бу мункарни ва бошқа мункарларни  йўқолишини ва бугунги кундаги изтирорий бадал хукуматни нубувват манхажига асосланган хилофатга айланишини хохлаймиз, фақатгина ўзимизни шахсий қудратимизга қаноат қилиб қолмаслигимиз керак, балки шўролар,хелфлар,сендиколар ва халқ уюшмаларига ўхшаган абзорлардан  ва нихоят хукумат қудратини абзорларидан фойдаланамиз, бўлмасам ислох қилиш лойихасидаги мана бу мункарларни йўқотишга,илдизини қуритишга муваффақ бўлмаймиз, натижада эса мана бундай вожиботларни амалга ошириш учун бу абзорлардан фойдаланишни ўзи хам вожиб бўлиб қолади,чунки бу ердаги очиқ намуна исломни дифоъ қилиш,мухофизат ва дорул исломни янада юқорига кўтариш ва мусулмонларни илгари силжитиш ва дорул исломни янада кенгайтиришдир, мана бу лойиха ва жараёнда хам мусулмонларни дини,жони,номуси, ақли,обрўси, моли химоя қилинади,мухофизат қилинади ва хам мусулмонларни дунёвий ишлари юқори даражага кўтарилади ва хам жуда кўп  мусулмонларни мўъминлар даражасига кўтарилишига сабаб бўлади,хатто    

«يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا» (نصر/2)

Воқеасини юз беришига олиб келади, бу воқеада мусулмонларни жуда кўп гурухлари ислом динига кириб келишади ва дорул ислом хам янада кенгаяди.

Мана бу йўлда харакат қилишлик аслида аллох таолони шариатидаги сахих йўлда харакат қилишдир, танхо бўлганлигинг сабабли хафа бўлмаслигинг керак, хотиржам бўл, аллох таоло мухаббатингни хақ талаб дилларга жойлайди ва сени хақ талаб кишилар орасида машхур қилади,шунингдек мархамат қиладики:

 إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدّاً ‏(مریم/96)

Албатта иймон келтириб яхши амаллар қилган зотлар учун рахмон дўстликни (барқарор) қилур.

Шубхасиз иймон келтирган ва шойиста амаллар қилган кишиларни мехрибон худованд яхши кўради ва уларни одамларни назарида азиз қилади ва уларга нисбатан одамларни дилларида мухаббатни жойлайди.

 Демак мен ва сиз келажак ва натижа учун ғам чекмаслигимиз керак, балки харакатлантирувчи куч сифатида йўллардаги тўсиқларни олиб ташлайдиган ва мақсад сари масофани камайтирадиган аллохни шариатидаги сахих йўлдан адашиб кетмаслигимизга эътибор беришимиз керак, аллохни шариатидаги йўлда харакатланишга ва ўзимизни амалларимизни сифатини яхшилашга ва махсусан амалларимизни аллох таоло томонидан қабул қилинишига диққатни қаратишимиз лозим.

(давоми бор……..)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (1) ( 25 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(7- قیسم)

مَثَلاً مِثال طَرِیقَه سِیدَه فَقِیرلِیککَه اوُحشَش مُنکَرنِی اِیش، اوُرتَه دَن  آلِیب تَشلَنِیشِی کِیرَک، بُولِیب هَم بُو شَیطاننِی وَعدَه سِیدِیر، « الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ » (بقره/268) شَخص اوُزِینِی شَخصِی چِیگرَه لَرِیدَه مَنَه بُو مُنکَرنِی آلِیب تَشلَشگه حَرَکَت قِیلَدِی، اَمّا شُبهَه سِیز یَککَه شَخصنِی حَرَکَتلَرِی اوُزِیگه یَرَشَه چِیگرَه لَنگن بوُلَدِی، لِیکِن اَگر اوُ اَنجُومَن حالَتِیدَه اِیش آلِیب بارسَه اوُنِی قُدرَتِی هَم کوُپَیَه دِی وَ مَنَه بُو مُنکَرنِی آلِیب تَشلَشَه یَنَدَه مَوَفَّقِیَتلِی قَدَملَرنِی تَشلَیدِی، اَنجُومَنلَر عَمَلگه آشِیرَدِیگن اِیشلَرنِی یَککَه شَخصلَر عَمَلگه آشِیرَه آلمَیدِی؛ اِیندِی اَنجُومَن هَم اوُزِیگه خاص شَرائِطلَردَه چِیگرَه لَنگن صُورَتدَه بُولَدِی، اَمّا اَگر اوُ بِیر دَولَت، الاِسلامِی حُکوُمَت کوُرِینِیشِیدَه بُولسَه، یَککَه شَخصدَن یاکِی اَنجُومَندَن کوُرَه مَوَفَّقراق، کوُچلِیراق بوُلِیشِی اَنِیق نَرسَه.

مَنَه بُولَرنِی اوُچچاوِی هَم مُتَناسِب حالَتدَه یَحشِیلِیکلَرگه دَعوَت قِیلِیشلَرِی کِیرَک، مَنَه بُو فَرضنِی بَجَرِیشلِیک اوُلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِینِی یِیلکَه سِیدَن آلِیب تَشلَنمَیدِی وَ اوُلَرنِی هَمَّه سِی مَعرُوفگه بُویُورِیب مُنکَردَن نَهِی قِیلِیشلَرِی لازِم، اَمّا اوُلَرنِی هَر بِیرِینِی اوُزِیگه خاص چِیگرَه لَنگن قابِیلِیَتِی، شَرائِطِی بار « فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ» اَمّا شُو بِیلَن بِیرگه مَنَه بُو مُنکَرنِی وَ باشقَه مُنکَرلَرنِی یُوقالِیشِینِی وَ بُوگوُنگِی کوُندَگِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتنِی نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن خِلافَتگه اَیلَنِیشِینِی هاحلَیمِیز، فَقَطگِینَه اوُزِیمِیزنِی شَخصِی قُدرَتِیمِیزگه قَناعَت قِیلِیب قالمَسلِیگِیمِیز کِیرَک، بَلکِی شوُرالَر، حِلفلَر، سِیندِیکالَر وَ حَلق اوُیُوشمَه لَرِیگه اوُحشَگن اَبزارلَردَن وَ نِهایَت حُکوُمَت قُدرَتِینِی اَبزارلَرِیدَن فایدَلَنَه مِیز، بُولمَسَم اِصلاح قِیلِیش لایِیحَه سِیدَگِی مَنَه بُو مُنکَرلَرنِی یُوقاتِیشگه، اِیلدِیزِینِی قوُرِیتِیشگه مُوَفَّق بُولمَیمِیز، نَتِیجَه دَه اِیسَه مَنَه بُوندَی واجِباتلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیش اوُچُون بُو اَبزارلَردَن فایدَلَه نِیشنِی اوُزِی هَم واجِب بوُلِیب قالَدِی، چُونکِی بُو یِیردَگِی آچِیق نَمُونَه اِسلامنِی دِفاع قِیلِیش، مُخافِظَت وَ دارُ الاِسلامنِی یَنَدَه یُوقارِیگه کوُتَرِیش وَ مُسُلمانلَرنِی اِیلگرِی سِیلجِیتِیش وَ دارُ الاِسلامنِی یَنَدَه کِینگیتِیرِیشدِیر، مَنَه بُو لایِیحَه وَ جَرَیاننِی هَم مُسُلمانلَرنِی دِینِی، جانِی، نامُوسِی،عَقلِی، آبرُوسِی، مالِی حِمایَه قِیلِینَدِی، مُخافِظَت قِیلِینَدِی وَ هَم مُسُلمانلَرنِی دُنیاوِی اِیشلَرِی یُوقارِی دَرَجَه گه کوُتَرِیلَدِی وَ هَم جُودَه کوُپ مُسُلمانلَرنِی مُؤمِنلَر دَرَجَه سِیگه کوُتَرِیلِیشِیگه سَبَب بُولَدِی، حَتَّی  «يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا» (نصر/2)  واقِیعَه سِینِی یُوز بِیرِیشِیگه آلِیب کِیلَدِی، بُو واقِیعَه دَه مُسُلمانلَرنِی جُودَه کوُپ گوُرُوهلَرِی اِسلام دِینِیگه کِیرِیب کِیلِیشَدِی وَ دارُ الاِسلام هَم یَنَدَه کِینگه یَدِی.

مَنَه بُو یوُلدَه حَرَکَت قِیلِیشلِیک اَصلِیدَه اَلله تَعالَی نِی شَرِیعَتِیدَگِی صَحِیح یُولدَه حَرَکَت قِیلِیشدِیر، تَنها بوُلگنلِیگِینگ سَبَبلِی خَفَه بُولمَسلِیگِینگ کِیرَک، خاطِرجَم بُول، اَلله تَعالَی مُحَبَّتِینگنِی حَق طَلَب دِیللَرگه جایلَیدِی وَ سِینِی حَق طَلَب کِیشِیلَر آرَسِیدَه مَشهُور قِیلَدِی، شوُنِینگدِیک مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدّاً ‏(مریم/96) اَلبَتَّه اِیمان کِیلتِیرِیب یَحشِی عَمَللَر قِیلگن ذاتلَر اوُچُون رَحمان دوُستلِیکنِی (بَرقَرار) قِیلوُر.

شُبهَه سِیز اِیمان کِیلتِیرگن وَ شایِیستَه عَمَللَر قِیلگن کِیشِیلَرنِی مِهرِیبان خُداوَند یَحشِی کوُرَدِی وَ اوُلَرنِی آدَملَرنِی نَظَرِیدَه عَزِیز قِیلَدِی وَ اوُلَرگه نِسبَتاً آدَملَرنِی دِیللَرِیدَه مُحَبَّتنِی جایلَیدِی.

دِیمَک مِین وَ سِیز کِیلَجَک وَ نَتِیجَه اوُچُون غَم چِیکلَسلِیگِیمِیز کِیرَک، بَلکِی حَرَکَتلَنتِیرُوچِی کوُچ صِیفَتِیدَه یوُللَردَگِی توُسِیقلَرنِی آلِیب تَشلَیدِیگن وَ مَقصَد سَرِی مَسافَه نِی کَمَیتِیرَدِیگن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی صَحِیح یُولدَن اَدَشِیب کِیتمَسلِیگِیمِیزگه اِعتِبار بِیرِیشِیمِیز کِیرَک، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی یُولدَه حَرَکَتلَه نِیشگه وَ اوُزِیمِیزنِی عَمَللَرِیمِیزنِی صِیفَتِینِی یَحشِیلَشگه وَ مَخصُوصاً عَمَللَرِیمِیزنِی اَلله تَعالَی تامانِیدَن قَبُول قِیلِینِیشِیگه دِققَتنِی قَرَتِیشِیمِیز لازِم.

(دوامی بار……)