وَاعْتَصِمُوا

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (3) (27 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(25- қисм)  

Хақиқатда эса учталик кучга тақсимланиш ва истиқлолга эга бўлишни оқибатида уларни орасида “зиддият” ижод бўлади ва назарий ва теорик жихатдан хам уларни уччовини ўртасини бирлаштириб турадиган қудратли кучга эхтиёж бор. Энди баъзилар мана бу “зиддиятни” бартараф қиладиган  сиёсатчи, бирлаштирувчи,нозирни  исмини сенаторлар мажлиси ё сено мажлиси ва бошқа деб қўйган, дорул исломдаги мўъминлар хам уни исмини улил амр шўросини намояндаси  сифатида   “рахбар, халифа, имом” деб  қўйишган.

 Аммо гурухлар кофирларни рози қилиш учун албатта бизлар демократ, жумхурият тарафдоримиз ва……..плуролизмни хизбий системасини,кўпайишни қабул қиламиз,дейишади ва англия маликаси  ва белгия салтанати, бруний, комбуж,донмарк, малайзия, марокаш, галландия, нарвегия, уммон, арабистон, испания, швеция, тайланд, ватиканга ўхшаган моделларини пиёда қилиш билан мана бу “хоким”нинг  дорул исломни рахбарлигидан олиб уни “томошабин” қилишмоқчи бўлишади ва “хокимни” бир четга суриб қўйиш орқали “бошқарув ва дастур бериш” хаққини бошқаларга олиб бермоқчи бўлишади, дорул исломларда мана бу бошқалар “тафарруқ ва бағий ахли” ёки “ички пинхон кофирлар” ва мунофиқлар тўдаси бўлишади,мана бу кимсалар ёки ғайри мустақим равиш билан ошкор “олтиталик кофирларни” мақсадлари бўйича дорул исломни бузиш ва унга зарба уриш билан фаолият олиб боришади, ёки ошкор “олтиталик кофирларнинг” дастурларини мустақим равишда олиб борувчилари бўлишган. Хар қандай холатда хам кўриб турганимиздек, мўъмин киши бўлиб хам дорул исломни энг юқори мақомидаги масъул,исломий услубларни ўрнига  ғайри шаръий услубларни қабул қилишни кетидан ва фақатгина кофирларни розилигини  топиш билан  чегараланиб қолади ёки амалда бир четга суриб қўйилади.

 Бу ерда хушёр бўлиш ва дорул исломни ички ва ташқи алоқаларига хоким бўлган асосий усулларни тахдид қилиш, заифлаштириш хатарига дучор бўлишига рухсат бермаслик мўъминларни вазифаси хисобланади. Яъни умумий маънода айтганда мусулмонларни  эмас мўъминларни вазифасидир.

  Аслда ва нафий сабилни қоидасида жуда хам майда ва мухим нуқта бор бўлиб, агар уни назарга олинмайдиган бўлса, шахсни шубхага,адашишга дучор қилиши мумкин. Аллох таоло мархамат қиладики:

«وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141)

Ва алло харгиз кофирлар учун мўъминлар устига йўл бермагай.

( аллох таоло то абад кофирларнинг мўъминлар устида хукмронлик қилишларига рухсат бермади, аллох таоло кофирлар мўъминларнинг устида хукмронлик қилишлари учун йўл қўйиб бермади,аллох харгиз кофирлар учун мўъминларни устида хукмронлик йўлига рухсат бермади.)

Шунингдек арз қилинганидек “лан” нафий одатларидан хисобланади ва музориъ феълини бошида келади ва уни маъносини келажакда нафий қилишга айлантиради, яъни бу иш келажакда харгиз амалга ошмайди. Аммо баъзиларни айтишича: кофирларнинг мусулмонларни устида хукмронлик қилаётганини кўриб турибмиз, буни далили нимада?

Агар оятга яхшилаб диққат қилсак жавобни жуда хам содда эканини тушуниб оламиз, аллох таоло мархамат қилганидек кофирларнинг “мўъминларни” устида хукмронлик қилишлари учун йўл мавжуд эмас, яъни “мусулмонларни” устида дейилмаган; мана бу иккисини ўртасида катта фарқ бор. Агар “мусулмонлар” ўзларини “мўъминлар” даражасига кўтаришса аллох таоло уларга ёрдам беради, мана бу бутун тарих давомидаги аллох таолонинг мўъминлар хақидаги суннати бўлган:

 كَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ (روم/47)

Ва иймон келтирган зотларни ғолиб қилиш бизнинг зиммамизда хақ бўлган.

Мана бу аллохни нусрати ва ёрдами муваффақият абзорларини асосий қисми хисобланади, мана буни кетидан аллох таоло томонидан ёрдам берилган шу “мўъминлар” бир-бирларига ёрдам беришга сабаб бўлишади. Аллох таоло мархамат қиладики:

هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ (انفال/62)

У сизлар ўз ёрдами ва мўъминлар билан қувватлантирган ва уларнинг (мўъминларнинг) дилларини бирлаштирган зотдир. Мана бу ерда умумий маънодаги  қувватланишни,химоя қилинишни омили мусулмонлар эмас, балки  мўъминлардир; шу сабабли хам аллох таоло мархамат қиладики: 

 یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ‏(انفال/64)

Эй пайғамбар, сизга ва сизга эргашган мўъминларга аллохнинг ўзи кифоядир.

(давоми бор……..)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (3) ( 27 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(25- قیسم)

حَقِیقَتدَه اِیسَه اوُچتَه لِیک کوُچگه تَقسِیملَه نِیش وَ اِستِقلالگه اِیگه بوُلِیشنِی عاقِبَتِیدَه اوُلَرنِی آرَسِیدَه “زِدِّیَت” اِیجاد بُولَدِی وَ نَظَرِی وَ تِیآرِیک جِهَتدَن هَم اوُلَرنِی اوُچچاوِینِی اوُرتَه سِینِی بِیرلَشتِیرِیب تُورَدِیگن قُدرَتلِی کوُچگه اِیختِیاج بار. اِیندِی بَعضِیلَر مَنَه بُو “زِدِّیَتنِی” بَرطَرَف قِیلَدِیگن سِیاسَتچِی، بِیرلَشتِیرُوچِی، ناظِرنِی اِسمِینِی سِینَتارلَر مَجلِیسِی یا سِینا مَجلِیسِی وَ باشقَه دِیب قوُیگن، دارُ الاِسلامدَگِی مُؤمِنلَر هَم اوُنِی اِسمِینِی اوُلِی الاَمر شُوراسِینِی نَمایَندَه سِی صِیفَتِیدَه “رَهبَر، خَلِیفَه، اِمام” دِیب قوُیِیشگن.

اَمّا گوُرُوه لَر کافِرلَرنِی راضِی قِیلِیش اوُچُون اَلبَتَّه بِیزلَر دِیماکرَت، جُمهُورِیَت طَرَفدارِیمِیز وَ ……پلوُرالِیزمنِی حِزبِی سِیستِیمَه سِینِی، کوُپَه یِیشنِی قَبُول قِیلَه مِیز، دِییِیشَدِی وَ اَنگلِیَه مَلِیکَه سِی وَ بِیلگِیَه سَلطَنَتِی، برُونِی، کامبُوج، دانمَرک، مَلَیزِیَه، مَراکَش، گللَندِییَه، ناروِیگِییَه ، عُمّان، عَرَبِستان، اِیسپَه نِییَه، شوِیسِیَه، تایلَند، وَطِیکَنگه اوُحشَگن مادِیللَرِینِی پِیادَه قِیلِیش بِیلَن مَنَه بُو “حاکِم”نِینگ دارُ الاِسلامنِی رَهبَرلِیگِیدَن آلِیب اوُنِی “تاماشَه بِین” قِیلِیشماقچِی بُولِیشَدِی وَ “حاکِمنِی” بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیش آرقَلِی “باشقَرُو وَ دَستُور بِیرِیش” حَققِینِی باشقَه لَرگه آلِیب بِیرماقچِی بوُلِیشَدِی، دارُ الاِسلاملَردَه مَنَه بوُ باشقَه لَر “تَفَرُّق وَ بَغِی اَهلِی” یاکِی “اِیچکِی پِینهان کافِرلَر” وَ مُنافِقلَر توُدَه سِی بوُلِیشَدِی، مَنَه بُو کِیمسَه لَر یاکِی غَیرِی مُستَقِیم رَوِیش بِیلَن آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرنِی” مَقصَدلَرِی بُویِیچَه دارُ الاِسلامنِی بوُزِیش وَ اوُنگه ضَربَه اوُرِیش بِیلَن فَعالِیَت آلِیب بارِیشَدِی یاکِی آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرنِینگ” دَستوُرلَرِینِی مُستَقِیم رَوِیشدَه آلِیب بارُوچِیلَرِی بوُلِیشگن. هَر قَندَی حالَتدَه هَم کوُرِیب توُرگنِیمِیزدِیک، مُؤمِن کِیشِی بوُلِیب هَم دارُ الاِسلامنِی اِینگ یُوقارِی مَقامِیدَگِی مَسئوُل، اِسلامِی اوُصلوُبلَرنِی اوُرنِیگه غَیرِی شَرعِی اوُصلوُبلَرنِی قَبوُل قِیلِیشنِی کِیتِیدَن وَ فَقَطگِینَه کافِرلَرنِی راضِیلِیگِینِی تاپِیش بِیلَن چِیگرَه لَه نِیب قالَدِی یاکِی عَمَلدَه بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیِیلَدِی.

بُو یِیردَه خوُشیار بُولِیش وَ دارُ الاِسلامنِی اِیچکِی وَ تَشقِی عَلاقَه لَرِیگه حاکِم بُولگن اَساسِی اُوصُوللَرنِی تَحدِید قِیلِیش، ضَعِیفلَشتِیرِیش خَطَرِیگه دوُچار بُولِیشِیگه رُحصَت بِیرمَسلِیک مُؤمِنلَرنِی وَظِیفَه سِی حِسابلَنَدِی . یَعنِی عُمُومِی مَعنادَه اَیتگندَه مُسُلمانلَرنِی اِیمَس مُؤمِنلَرنِی وَظِیفَه سِیدِیر.

اَصلدَه وَ نَفِی سَبِیلنِی قائِدَه سِیدَه جُودَه هَم مَیدَه وَ مُهِم نوُقطَه بار بُولِیب، اَگر اوُنِی نَظَرگه آلِینمَیدِیگن بُولسَه، شُخصنِی شُبهَه گه، اَدَشِیشگه دوُچار قِیلِیشِی موُمکِین. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141) وَ اَلله هَرگِیز کافِرلَر اوُچُون مُؤمِنلَر اوُستِیگه یُول بِیرمَگی.  ( اَلله تَعالَی تا اَبَد کافِرلَرنِینگ مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرمَدِی ، اَلله تَعالَی کافِرلَر مُؤمِنلَرنِینگ اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِی اوُچُون یُول قوُیِیب بِیرمَدِی، اَلله هَرگِیز کافِرلَر اوُچُون مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک یُولِیگه رُحصَت بِیرمَدِی.)

شوُنِینگدِیک عَرض قِیلِینگنِیدِیک “لَن” نَفِی عادَتلَرِیدَن حِسابلَنَدِی وَ مُضارِع فِعلِینِی باشِیدَه کِیلَدِی وَ اوُنِی مَعناسِینِی کِیلَه جَکدَه نَفِی قِیلِیشگه اَیلَنتِیرَدِی، یَعنِی بُو اِیش کِیلَه جَکدَه هَرگِیز عَمَلگه آشمَیدِی. اَمّا بَعضِیلَرنِی اَیتِیشِیچَه: کافِرلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلَیاتگنِینِی کوُرِیب توُرِیبمِیز، بُونِی دَلِیلِی نِیمَه دَه؟   

اَگر آیَتگه یَحشِیلَب دِققَت قِیلسَک جَوابنِی جُودَه هَم ساددَه اِیکَنِینِی توُشوُنِیب آلَه مِیز، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلگنِیدِیک کافِرلَرنِینگ “مُؤمِنلَرنِی” اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِی اوُچُون یُول مَوجُود اِیمَس، یَعنِی “مُسُلمانلَرنِی” اوُستِیدَه دِییِیلمَه گن؛ مَنَه بُو اِیککِیسِینِی اوُرتَه سِیدَه کَتتَه فَرق بار. اَگر “مُسُلمانلَر” اوُزلَرِینِی “مُؤمِنلَر” دَرَجَه سِیگه کوُتَه رِیشسَه اَلله تَعالَی اوُلَرگه یاردَم بِیرَدِی، مَنَه بُو بوُتوُن تَرِیخ دَوامِیدَگِی اَلله تَعالَی نِینگ مُؤمِنلَر حَقِیدَگِی سُنَّتِی بُولگن:  كَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ (روم/47) وَ اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَرنِی غالِب قِیلِیش بِیزنِینگ زِمَّه مِیزدَه حَق بوُلگن.

مَنَه بُو اَلله نِی نُصرَتِی وَ یاردَمِی مَوَفَّقِیَت اَبزارلَرِینِی اَساسِی قِیسمِی حِسابلَنَدِی، مَنَه بُونِی کِیتِیدَن اَلله تَعالَی تامانِیدَن یاردَم بِیرِیلگن شُو “مُؤمِنلَر” بِیر- بِیرلَرِیگه یاردَم بِیرِیشگه سَبَب بُولِیشَدِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ (انفال/62) اوُ سِیزلَر اوُز یاردَمِی وَ مُؤمِنلَر بِیلَن قُوَّتلَنتِیرگن وَ اوُلَرنِینگ (مُؤمِنلَرنِینگ) دِیللَرِینِی بِیرلَشتِیرگن ذاتدِیر. مَنَه بُو یِیردَه عُمُومِی مَعنادَگِی قُوَّتلَه نِیشنِی، حِمایَه قِیلِینِیشنِی عامِلِی مُسُلمانلَر اِیمَس، بَلکِی مُؤمِنلَردِیر؛ شُو سَبَبلِی هَم اَلله تَعالَی مَرَحَمَت قِیلَدِیکِی:  یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ‏(انفال/64) اِی پَیغَمبَر، سِیزگه  وَ سِیزگه اِیرگشگن مُؤمِنلَرگه اَلله نِینگ اوُزِی کِفایَه دِیر.

(دوامی بار…….)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (3) (قسمت 27)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (25- قسمت)

در واقع  تفکیک این سه قوه و داشتن استقلال باعث ایجاد «تزاحم» در میان آنها می شود و از جنبه نظری و تئوریک هم نیاز به وجود مرکزی هماهنگ کننده مقتدر در بالای هرم احساس می شود. حالا عده ای اسم این مرکز سیاست گذار و هماهنگ کننده و ناظری که «تزاحم»ها را نیز برطرف می کند را گذاشته اند مجلس سناتورها یا مجلس سنا و غیره و مومنین در دارالاسلام هم اسمش را گذاشته اند «رهبر و خلیفه و امام» به عنوان نماینده ی شورای اولی الامر.

اما گروههائی سعی می کنند جهت راضی کردن کفار که بله ما دموکرات و جمهوری خواه و … هستیم و سیستم پلورالیسم حزبی و تکثر گرائی را قبول داریم و…. با پیاده کردن مدل ملکه ای انگلیس و سلطنتی بلژیک، برونئی، کامبوج، دانمارک، مالزی، مراکش، هلند، نروژ، عمان، عربستان، اسپانیا، سوئد، تایلند، واتیکان و… این «حاکم» بودن رهبر دارالاسلام را تبدیل به «ناظر» کنند و با به حاشیه راندن «حاکم» حق « فرماندهی و دستور دهی» را به دیگران منتقل کنند که در دارالاسلامها این دیگران «اهل تفرق و بغی» و یا «کفار پنهان داخلی» و دارودسته ی منافقین بوده اند که یا غیر مستقیم در جهت اهداف «کفار6گانه» ی آشکار جهت ضربه زدن و تخریب دارالاسلام فعالیت کرده اند و یا اینکه مستقیماً مجریان دستورات این «کفار6گانه» ی آشکار بوده اند. در هر دو حالت می بینیم که مومنی آنهم بالاترین مسئول دارالاسلام به خاطر پذیرش اسلوبهای غیر شرعی به جای اسلوب اسلامی و تنها به خاطر رضایت کفار محدود شده و یا عملاً کنار زده شده است.

این وظیفه ی مومنین است که هوشیار باشند و اجازه ندهند اصول اساسی حاکم بر روابط داخلی و خارجی دارالاسلام در معرض تضعیف یا تهدید قرار گیرند. مومنین نه مسلمین در معنی عام آن.

در اصل و قاعده ی نفی سبیل نکته ی ریز و مهمی وجود دارد که اگر در نظر گرفته نشود ممکن است شخص را دچار شبه و گیجی کند. الله تعالی می فرماید :«وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141) و خداوند هرگز راهى براى سلطه‌ى كفّار بر مومنین قرار نخواهد داد ( و الله تعالی تا ابد اجازه نداده که کافران کمترین تسلطی بر مؤمنان داشته باشند و الله تعالی راهی قرار نداده که از این راه کفار بر مومنین تسلط پیدا کنند و الله هرگز هیچ راه سلطه ای برای کفار بر مومنین قرار نداده است)

چنانچه عرض شد «لَن» از ادات نفی محسوب می شود که بر سر فعل مضارع می آید و معنی آن را به آینده ی منفی تبدیل می کند، یعنی در آینده این کار هرگز انجام نمی شود. اما عده ای می گویند : می بینیم که کفار بر مسلمین تسلط پیدا کرده اند، جریان از چه قرار است؟

اگر خوب به آیه دقت کنیم پاسخ خیلی ساده است، الله تعالی فرموده راه سلطه ی کفار بر«مومنین» «عَلَى الْمُؤْمِنِینَ» وجود ندارد نه بر «مسلمین»؛ و بین این دو بسیار فرق است. اگر «مسلمین» خودشان را به درجه ی «مومنین» ارتقاء بدهند الله تعالی یاری شان می دهد و این سنت الله تعالی در مورد مومنین در طول تاریخ بوده است: كَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ (روم/47) و همواره یاری و نصرت مؤمنان بر ما واجب بوده است.‏

 این نصرت و یاری الله بخش اساسی از ابزارهای پیروزی است، به دنبال آن خود همین«مومنین» که توسط الله تعالی یاری شده اند سبب یاری رساندن به همدیگر هستند. الله تعالی می فرماید: هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ (انفال/62) او همان کسی است که تو را با یاری خود و توسّط مؤمنان تقویت و پشتیبانی و یاری کرد. در اینجا عامل تقویت و پشتیبانی مومنین هستند نه مسلمین در معنی عام آن؛ به همین دلیل است که الله تعالی می فرماید: یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ‏(انفال/64) ای نبی ! برای تو الله و مؤمنانی که از تو پیروی و تبعیت می کنند، (برای حمایت و پشتیبانی تو) کافی است.

(ادامه دارد……..)[D1]

Асл ва стротежийи тўвхид ва даъват (2) ( бахши 13)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(9-қисмат)

Ин хитоб ба “рохматал лилаъламин” аст, вой бар холи дигароники ё кулли қавонини шариати аллохро ба нафъи секуляристхо кинор заданд ё аз бахшхойи аз қонуни шариати аллох сарфи назар карданд ва тобеъи қавонини куффор шуданд.

Пас асли тўвхид ва исломи комил дар масалайи “даъват” чизи нестки битавон заррайи аз бахши аз он сарфи назар кард. Бар ин асос астки бузургони мо гуфтанд ё исломи комил ё хеч, ва бар хамин асос астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд: ” ба худо агар хуршидро дар дасти рост ва мохро дар дасти чап бигозорандки аз даъвати хувиш даст бардорам аз пой нахохам нишаст то худо дини маро ривож дихад ё жон бар сари он гузорам”.^[1]

Дар ин сурат хеч узри барои ахли даъват вужуд надорадки бо он битавонанд ноқис созийи қавонини шариати аллох дар амри таблиғи исломи комилро тўвжих кунанд. Жойгохи мубаллиғи дини ислом бо ек мусалмони оддийки тамоми талошиш ин астки аз иймониш мухофизат кунад бисёр фарқ дорад. Иддайики худишонро ахли даъват медонанд саъй доранд масалайи паноханда шуданд ба секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) ро бахонайи жихати адами истиқлоли ақидатий ва амалийи худишон қарор диханд. Шахси  доий хатто агар мисли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шамширхойи бани хошимро дошта бошад бояд қудрати низомий бошадки аз у химоят кунад ва гарна дар миёни қудратхойи хукуматийи куффор ва бахусус куффори секуляр тахти хеч шароити нахохад тавонист даъватгар ба исломи комил бошад ва ба исломи комил амал кунад.

Доий мумкин аст шароити сахти иқтисодий мисли шаъби Аби Толибро тахаммул кунад аммо агар қудрати низомийро аз даст бидихад ва ба жойи Абу Толиб касони чун Абу Лахаб сохиби ин қудрати низомий шаванд ва ин химояти низомийро аз даъватгар дариғ кунанд хатто агар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бошад бояд дунболи шамширхойи дигар ва қудрати низомийи дигар жихати химоят аз даъватиш бигардад хар чандки дар Тоиф хам санг борон шавад ё ба Мадина фарор кунад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд: ” то замоники Абу Толиб зинда буд қурайш натавонист газанди мухимми ба ман бирасонад.  ^[2]

Абу Толиб раиси бани хошим ва сохиби қудрати низомийи бани хошим буд.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам замоники аз тоиф баргашт дар панохи шамширхойи шахси мушрик чун ” Мутъам ибни Адий” қарор гирифт ва даъватишро ба сурати комил идома дод. Соири муслимин хам чун Усмон ибни Афвон , Абу Хузайфа ва дигаронки дар панохи ашхос ё ақвоми мушрик қарор гирифта буданд дар амал ба тамоми ончики ба он иймон доштанд озод ва мустақил буданд ва хаммаро анжом медоданд ва каси қавонини дигарро бар онхо тахмил намекард.

Дар инжо шахс ё қабилайи панох диханда дар хеч ек аз афъол ва рафторхойи амалий ва қавонини дохилийи муслимин дахолат намекард. Холо агар шахси ба хамин бахонайи панохандагий вориди ек кишвар ё жомеъа ва хизби гардад ва сипас дар қавонин ва барномахояш мажбур ба итоат аз ахкоми онхо гардад; ва хатто натавонад ахком ва қавонин илохийро дар хайтайи зиндагийи муборизотияш хамчун замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бидуни кам ва кости анжом дихад, ин дигар панохандагий нест, балки узвият шудан дар қонун ва барномайи онхо аст ва ин шахс узви аз онхо ва фарди аз афроди онхо махсуб мегардад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

  مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ [3]

хамин ташобех дар қавонин ва барномахо ва аъмол боис мешавадки сарпарастий ва хокимияти куффорро нез бипазиранд:

مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ (مائده/51)

Хар каси аз шумо ононро ба сарпарастий бипазирад бегумон у аз замрайи ишон башумор меравад.

(идома дорад……..)

---

[1]ابن هشام ، السیره النبویه، ج 1، ص 285-284

[2]همان، ج 2، ص 58

[3] أخرجه أبو داود (4029)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (9560)، وابن ماجه (3607)، وأحمد (5664) باختلاف يسير.

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (3) (27 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(24- қисм)

Мана бу воқеа ва Абдуллох ибни Мактум розиаллоху анхуни воқеаси ва қуйидаги оятларни нозил бўлиши

«عَبَسَ وَ تَوَلَّی. أَن جَآءَهُ الأَعمَی» (عبس/ 2-1)

Бизларга шуни тушунтириб беряптики, мана бу иш учун мажлислар ташкил бўлишида манфаъат ва фойдалар мавжуд, мана бу абзорлардан бир даъват хисобланади, аммо мана бундай жамланишлар хам харом, ношаръий нарсаларни эвазига ташкил бўлиши жоиз эмас, мусулмон бўлишини оқибатида уларга эргашганлар,қабилалари мусулмон бўлиши мумкин бўлган кофирларни катта кишиларини, рахбарларини даъват қилиш мақсадида бўлса хам мўъминлардан кўз юмиш мумкин эмас,энди оддий одамлар хақида гапирмаса хам бўлади…….. хар қандай шароитда мўъминларни кўнглиги синдирмаслик керак, хатто агар мана бу кофирлар дорул куфрларни рахбарлари бўлган тақдир хам. Мана бу кофирлар сабабли мўъминларни азият қилишни бир тури хисобланади, албатта мана бу даражада бўлиши хам ғайри шаръийдир, чунки мўъмин киши кофирларни рози бўлиши оқибатида зарар кўради ва  хатто бу ерда уни кўнгли синади.

Энди бундан  юқорироқдаги мархалада барча исломий манбаълар ва барча мазхаблар ва турли-хил исломий мазхаблардаги  катта кишиларни  иддао қилишларича фалончи мусулмон ва фалон диёр хам дорул исломдир, бундан ташқари сизларга очиқ-ошкор америка,хитой,россия, европа иттиходи, африка иттиходи кофирлардан ва дорул куфрлардан шаклланганини баён қилишади, энди сизлар қайси шаръий  рухсатнома билан бутун жахон секуляр кофирларини ва уларнинг махаллий хизматкорларини рози қилиш учун, уларнинг рухий жанглари  жибхасида хатто мўъминларга қарши кофирларнинг ва дорул куфрларни қуролли жанглари жибхасига жойлашиб олдинглар? Қайси шаръий  рухсатнома билан мўъминларга ва дорул исломга орқа қиласан ва уларни ўзингдан узоқлаштирасан?    

Мўъминларни  ўзидан узоқлаштириш ва бир четга суришлик, мўъминни кўнглини синдиришдан бошланади ва  охирида мўъминни кофир сабабли бир четга суриб қўйишга етиб боради. Мўъминларни бир четга суриб қўйишдан иборат хатарли услублардан бири мушаххас исломий услубларни ўрнига кофирларни услубини қабул қилиш орқали амалга оширилади, бу дорул исломни хукумат қудратидаги энг юқори ўриндан яъни  улил амр шўросини намояндаси сифатидаги рахбардан бошланиб жамиятни энг пастки табақасигача етиб боради.

 Мисол тариқасида айтилса,исломда рахбариятни шароитига эга бўлган  мужтахид ва фақих рахбар, дорул исломнинг рахбарини жойгохига ўтиради ва воқеиятда дорул исломни “нозири” эмас,балки “хокими” бўлади, диққат қилдингларми? Мана бу “хоким” бошқа ижроъий мақомларнинг  салохиятини таъйин қилади. Яна хам соддароқ тил билан айтганда пудратчи ишнинг  мутахассислари билан маслахат қилгандан сўнг бинони чизмасини тасдиқлайди ва ишчиларни раисига ироя беради, улар чизмани ерда пиёда қилишади, бу ерда ишчилар раиси керакли мутахассисларни танлаш хуқуқига эга. Аммо хар қандай холатда пудратчи хар қандай “ижро”  мархаласида “бошқарув ва дастур бериш” ва “ назар бериш” хаққига эга. Дорул исломни рахбари аслида улил амр шўросини пудратчиси хисобланади. Улил амр шўроси эса дорул исломдаги барча мўъминларни намояндаси,уйни эгаси бўлади.

 Агарчи аксар давлатлар учталик кучни ажралишини “иддао қилувчилар” бўлишса хам, аммо амалда мана бу учта куч бир-биридан “мустақил” бўлган ва бир-бирини таъсири остида бўлмаган ва мажлис намояндаларига ё сенаторларга ё сено ё конгира, федерация шўроси, давлат думасига ўхшаш ташкилотларни “назорати” остида бўлмаган давлат мавжуд эмас.

Истиқлолни ва учталик кучга тақсимланишни сохалар асосида “ишни тақсимланишидан” фарқи бор. Мана бу тарзда “ишни тақсимланиши” роиж бўлган яхши иш хисобланади, агар диққат қилсангизлар бинони қуриш пайтида хам ишни турли-хил сохалар бўйича тақсимлаб олинади, энди бир жамиятни, инсоний жамоаларни ташкил қилишда ишни тақсимланиши табиий ишдир.

(давоми бор……..)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (3) ( 27 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(24- قیسم)

مَنَه بُو واقِیعَه وَ عَبدُ الله  اِبنِ مَکتوُم رَضِیَ الله عَنهُ نِی واقِیعَه سِی وَ قوُیِیدَگِی آیَتلَرنِی نازِل بوُلِیشِی  «عَبَسَ وَ تَوَلَّی. أَن جَآءَهُ الأَعمَی» (عبس/ 2-1) بِیزلَرگه شوُنِی توُشوُنتِیرِیب بِیریَپتِیکِی، مَنَه بُو اِیش اوُچُون مَجلِسلَر تَشکِیل بوُلِیشِیدَه مَنفَعَت وَ فایدَه لَر مَوجُود، مَنَه بُو اَبزارلَرنِی بِیرِی دَعوَت حِسابلَنَدِی،اَمّا مَنَه بوُندَی جَملَه نِیشلَر هَم حَرام، ناشَرعِی نَرسَه لَرنِی عِوَضِیگه تَشکِیل بُولِیشِی جائِز اِیمَس، مُسُلمان بُولِیشِینِی عاقِبَتِیدَه اوُلَرگه اِیرگشگنلَر، قَبِیلَه لَرِی مُسُلمان بُولِیشِی مُومکِین بُولگن کافِرلَرنِی کَتتَه کِیشِیلَرِینِی، رَهبَرلَرِینِی دَعوَت قِیلِیش مَقصَدِیدَه بُولسَه هَم مُؤمِنلَردَن کوُز یُومِیش مُومکِین اِیمَس، اِیندِی عاددِی آدَملَر حَقِیدَه گپِیرمَسَه هَم بُولَدِی………هَر قَندَی شَرائِطدَه مُؤمِنلَرنِی کوُنگلِینِی سِیندِیرمَسلِیک کِیرَک، حَتَّی اَگر مَنَه بُو کافِرلَر دارُ الکُفرلَرنِی رَهبَرلَرِی بُولگن تَقدِیردَه هَم. مَنَه بُو کافِرلَر سَبَبلِی مُؤمِنلَرنِی اَذِیَت قِیلِیشنِی بِیر طوُرِی حِسابلَنَدِی، اَلبَتَّه مَنَه بُو دَرَجَدَه بُولِیشِی هَم غَیرِی شَرعِیدِیر، چوُنکِی مُؤمِن کِیشِی کافِرلَرنِی راضِی بُولِیشِی عاقِبَتِیدَه ضَرَر کوُرَدِی وَ حَتَّی بُو یِیردَه اوُنِی کوُنگلِی سِینَدِی.

اِیندِی بوُندَن یوُقارِیراقدَگِی مَرحَلَه دَه بَرچَه اِسلامِی مَنبَع لَر وَ بَرچَه مَذهَبلَر وَ توُرلِی- هِیل اِسلامِی مَذهَبلَردَگِی کَتتَه کِیشِیلَر اِدَّعا قِیلِیشلَرِیچَه فَلانچِی مُسُلمان وَ فَلان دِیار هَم دارُ الاِسلامدِیر، بُوندَن تَشقَرِی سِیزلَرگه آچِیق- آشکار اَمِیرِکَه، حِتای، راسِّیَه، یِوراپَه اِتِّحادِی، اَفرِیکَه اِتِّحادِی کافِرلَردَن وَ دارُ الکُفرلَردَن شَکللَنگنِینِی بَیان قِیلِیشَدِی، اِیندِی سِیزلَر قَیسِی شَرعِی رُحصَتنامَه بِیلَن بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی وَ اوُلَرنِینگ مَحَلِّی حِذمَتکارلَرِینِی راضِی قِیلِیش اوُچُون، اوُلَرنِینگ  رُوحِی جَنگلَرِی جِبهَه سِیدَه حَتَّی مُؤمِنلَرگه قَرشِی کافِرلَرنِینگ وَ دارُ الکُفرلَرنِی قوُراللِی جَنگلَرِی جِبهَه سِیگه جایلَشِیب آلدِینگلَر؟ قَیسِی شَرعِی رُحصَتنامَه بِیلَن مُؤمِنلَرگه وَ دارُ الاِسلامگه آرقَه قِیلَه سَن وَ اوُلَرنِی اوُزِینگدَن اوُزاقلَشتِیرَسَن؟  

مُؤمِنلَرنِی اوُزِیدَن اوُزاقلَشتِیرِیش وَ بِیر چِیتگه سُورِیشلِیک، مُؤمِنلَرنِی کوُنگلِینِی سِیندِیرِیشدَن باشلَنَدِی وَ آخِیرِیدَه مُؤمِیننِی کافِر سَبَبلِی بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشگه یِیتِیب بارَدِی. مُؤمِنلَرنِی بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشدَن عِبارَت خَطَرلِی اوُصلوُبلَردَن بِیرِی مُشَخَّص اِسلامِی اوُصلوُبلَرنِی اوُرنِیگه کافِرلَرنِی اوُصلوُبِینِی قَبُول قِیلِیش آرقَلِی عَمَلگه آشِیرِیلَدِی، بُو  دارُ الاِسلامنِی حُکوُمَت قُدرَتِیدَگِی اِینگ یُوقارِی اوُرِیندَن یَعنِی اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی نَمایَندَه سِی صِیفَتِیدَگِی رَهبَردَن باشلَه نِیب جَمِیعیَتنِی اِینگ پَستکِی طَبَقَه سِیگچَه یِیتِیب بارَدِی.

مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتِیلسَه،اِسلامدَه رَهبَرِیَتنِی شَرائِطِیگه اِیگه بُولگن مُجتَهِد وَ فَقِیه رَهبَر، دارُ الاِسلامنِینگ رَهبَرِینِی جایگاهِیگه اوُتِیرَدِی وَ واقِیعِیَتدَه دارُ الاِسلامنِی “ناظِرِی” اِیمَس، بَلکِی “حاکِمِی” بوُلَدِی،دِققَت قِیلدِینگلَرمِی؟  مَنَه بُو حاکِم باشقَه اِجرائِی مَقاملَرنِی صَلاحِیَتِینِی تَعیِین قِیلَدِی. یَنَه هَم ساددَه راق تِیل بِیلَن اَیتگندَه پُودرَتچِی اِیشنِینگ مُتَخَصِّصلَرِی بِیلَن مَصلَحَت قِیلگندَن سُونگ بِنانِی چِیزمَه سِینِی تَصدِیقلَیدِی وَ اِیشچِیلَرنِی رَئِیسِیگه اِرایَه بِیرَدِی، اوُلَر چِیزمَه نِی یِیردَه پِیاده قِیلِیشَدِی، بُو یِیردَه اِیشچِیلَر رَئِیسِی کِیرَکلِی مُتَخَصِّصلَرنِی تَنلَش حُقوُقِیگه اِیگه. اَمّا هَر قَندَی حالَتدَه  پُودرَتچِی هَر قَندَی “اِجرا” مَرحَلَه سِیدَه “باشقَه رُو وَ دَستوُر بِیرِیش” وَ “نَظَر بِیرِیش” حَققِیگه اِیگه. دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی اَصلِیدَه اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی پوُدرَتچِیسِی حِسابلَنَدِی . اوُلِی الاَمر شوُراسِی اِیسَه دارُ الاِسلامدَگِی بَرچَه مُؤمِنلَرنِی نَمایَندَه سِی، اوُینِی اِیگه سِی بُولَدِی.

اَگرچِی اَکثَر دَولَتلَر اوُچتَه لِیک کوُچنِی اَجرَه لِیشِینِی “اِدَّعا قِیلوُچِیلَر” بُولِیشسَه هَم، اَمّا عَمَلدَه مَنَه بُو اوُچتَه کوُچ بِیر-بِیرِیدَن “مُستَقِل” بُولگن وَ بِیر- بِیرِینِی تَأثِیرِی آستِیدَه بوُلمَگن وَ مَجلِیس نَمایَندَه لَرِیگه یا سِینَتارلَرگه یا سِینا یا کانگِیرَه، فِیدِیرَسِیَه شوُراسِی، دَولَت دُومَه سِیگه اوُحشَش تَشکِیلاتلَرنِی “نَظارَتِی” آستِیدَه بُولمَگن دَولَت مَوجُود اِیمَس.

اِستِقلالنِی وَ اوُچتَه لِیک کوُچگه تَقسِیملَه نِیشنِی صاحَه لَر آساسِیدَه “اِیشنِی تَقسِیملَه نِیشِیدَن” فَرقِی بار. مَنَه بُو طَرزدَه “اِیشنِی تَقسِیملَه نِیشِی” رائِج بُولگن یَحشِی اِیش حِسابلَنَدِی، اَگر دِققَت قِیلسَنگِیزلَر بِینانِی قوُرِیش پَیتِیدَه هَم اِیشنِی توُرلِی- هِیل صاحَه لَر بُویِیچَه تَقسِیملَب آلِینَدِی، اِیندِی بِیر جَمِیعیَتنِی، اِنسانِی جَماعَه لَرنِی تَشکِیل قِیلِیشدَه اِیشنِی تَقسِیملَه نِیشِی طَبِیعِی اِیشدِیر.

(دوامی بار…….)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (3) (قسمت 27)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (24- قسمت)

این واقعه و واقعه ی عبدالله ابن مکتوم رضی الله عنه و نزول  «عَبَسَ وَ تَوَلَّی. أَن جَآءَهُ الأَعمَی» (عبس/ 2-1) به ما می فهمانند با آنکه جهت رساندن دعوت به کفار و تشکیل جلساتی جهت این امر منافع و فوایدی دارد و یکی از ابزارهای دعوت است، اما تشکیل چنین اجتماعاتی با قیمتی حرام و نامشروع  جایز نیست و چشم پوشی از مومنین حتی به منظور انجام دعوت بزرگان و رهبران کفار که مسلمان شدن آنها باعث مسلمان شدن پیروان و قبایل آنها می شد جایز نیست چه رسد به دعوت مردمان عادی و … و تحت هیچ شرایطی نباید دل مومنین را به خاطر کفار شکست حتی اگر این کفار رهبران دارالکفرها باشند. این کار نوعی اذیت کردن مومنین به خاطر کفار است و قطعاً در این حد هم غیر شرعی است، چون به نوعی مومنی به دلیل راضی کردن کفار صدمه می بیند حتی اگر شکسته شدن دلش باشد.

حالا در مرحله ای بالاتر، تمام منابع اسلامی و تمام مذاهب و بزرگان مذاهب مختلف اسلامی اذعان دارند که فلانی مسلمان و فلان سرزمین هم دارالاسلام است و باز واضح و آشکارا به تو نشان می دهند که آمریکا و چین و روسیه و اتحادیه ی اروپا و اتحادیه ی آفریقا از کفار و دارالکفرها شکل گرفته اند، حالا شما با چه مجوز شرعی  جهت راضی کردن کفار سکولار جهانی و مزدوران محلی آنها در جبهه ی جنگ روانی و حتی در جبهه ی جنگ مسلحانه ی کفار و دارالکفرها بر علیه مومنین و دارالاسلامها قرار گرفته ای و با چه مجوز شرعی به مومنین و دارالاسلام پشت می کنی و آنها را از خودت می رانی؟

این از خود راندن و کنار گذاشتن مومنین از شکسته شدن دل مومنی شروع می شود تا می رسد به طرد مومن به خاطر کفار. یکی از این اسلوبهای خطرناک طرد مومن با پذیرش اسلوبهای کفار به جای اسلوبهای مشخص اسلامی صورت می گیرد که از بالاترین نهاد قدرت حکومتی دارالاسلام یعنی رهبر به عنوان نماینده ی شورای اولی الامر شروع می شود تا به رده های پائین اجرائی جامعه ختم می شود.

به عنوان مثال در اسلام رهبر مجتهد و فقیهی که شرایط رهبریت را داشته و در جایگاه رهبری دارالاسلام قرار گرفته در واقع «حاکم» بر دارالاسلام است نه «ناظر». دقت کردید؟ این «حاکم» است که صلاحیت سایر مقامات اجرائی را تعیین می کند. به زبان ساده تر این پیمانکار است که پس از مشورت با متخصصین امر بر نقشه ای توافق می کند و به سرکارگرها ارائه می دهد که این نقشه را در زمین واقع پیاده کنند و این سرکارگر اختیار دارد متخصصین مورد نیاز را انتخاب کند. اما در هر صورت پیمانکار در هر مرحله ای از «اجراء» حق « فرماندهی و دستور دهی» و «اظهار نظر» دارد.  رهبر دارالاسلام در واقع پیمانکار شورای اولی لامر است . شورای اولی الامری نماینده ی تمام مومنین دارالاسلام صاحب خانه است .

با آنکه اکثر کشورها «مدعی» تفکیک قوای سه گانه هستند اما «عملاً» کشوری  وجود ندارد که این سه قوا در آن از همدیگر «مستقل» باشند و تحت نفوذ و تأثیر هم نباشند و نهادی مثل مجلس نمایندگان یا سناتورها یا سنا وکنگره وشورای فدراسیون و دومای دولتی و … بر عملکرد آنها «نظارت» نداشته باشد.

 استقلال و تفکیک قوای سه گانه فرق دارد با «تقسیم کار» بر اساس تخصصهای لازم. این «تقسیم کار» امری رایج و پسندیده است و اگر دقت کنیم در ساختن یک ساختمان هم تقسیم کار بر اساس تخصصهای مختلف وجود دارد چه رسد به ساختن یک جامعه و مجتمع انسانی.

(ادامه دارد……..)[D1]

Асл ва стротежийи тўвхид ва даъват (2) ( бахши 13)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(8-қисмат)

Секуляристхойи қурайш замоники ин андоза қотиъияти росулуллох саллаллоху алайхи васалламро мушохада намуданд ба тури комил ноумид нашуданд, балки бо ками ақабнишиний ва танозул, аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хостандки баъзи аз қавонин ва дастуротики оварда астро таъдил кунад ва гуфтанд:

 « … ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ…»

Қуръони жуз ин қуръон биёвар ё хамин қуръонро тағйир биде.

Аммо боз ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармон мерасадки бо қотиъият дар жавобишон бигуядки:

«قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاء نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا يُوحَى إِلَيَّ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ» (یونس/ 15)

Бигу: маро нарасадки худсорона ва ба мейли худ онро тағйир дихам. Ман жуз ба дунболи чизи намеравам ва жуз чизиро намегуямки бар ман вахий гардад. Агар  аз фармони парвардигорам тахаттий кунам, аз азоби рузи бузурги метарсам.

Куффори секуляри ( мушрик) ахли созиш ва мудохина бо шариатгароён хастанд:

و َدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ( قلم /9) ‏

Ишон дуст медорандки нармиш ва созиш нишон дихи, то онон хам нармиш ва созиш кунанд.

Ахли тўвхид набояд бо онхо созиш кунанд. Аллох таоло қотиъона ба тамоми инс ва жин фахмонидки тағйир ва табдил ва кам ва зиёд кардани қонун ва хукми аллох ва тағйир дар рафтори ақидатийи муслимин хостайи секуляристхост, аммо анжоми ин кор, хориж  аз қаламруйи ихтиёроти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва соири бандагон аст, ва харгуна тахриф ва аваз намудани қонуни шариати аллох  ва дастуроти дин ва созгор кардани шариати аллох бо хостахойи секуляристхо ва соири куффор гунохи нобахшуданий ва дар пей дорандайи азоби ухравий аст, ва хеч кас, хатто пайғамбар, дар сурати сарпичий аз фармонхойи худо аз азоби ухравий  дар амон  нестанд.

Секуляристхо чунончи ба Абу Толиб гуфта буданд хозир буданд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро ба унвони хокими худ қарор диханд. Яъни масалайи намояндагий ва узвият дар порламони дорун надва ва ё додани масулияти идорий ва визорати он замон мисли хижобат ( калиддорийи каъба) ,ливоъ ( парчамдорий дар жангхо) , рифодат ( пазироий аз хужжож) ва сиқоят ( об додан ба хужжож) ва ғейрих матрах набуд балки рахбариятро ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сифориш доданд ба шартики ё ек сол бар асоси қавонини онхо амал кунад ва соли хам бар асоси қавонини шариати аллох  ё инки баъзи аз қавонини шариати аллохро ижро накунад ва чизхойи дигариро ба жойи онхо қарор дихад. Аммо аллох таоло бо тахдид ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

  وَإِن كَادُواْ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لاَّتَّخَذُوكَ خَلِيلاً  *

Наздик буд кофарон( бо нейрангхойи гуногун) туро аз ( хукм) ончи ба ту вахий кардам мунсариф гардонанд то жуз қуръонро ба мо нисбат дихи, ва он гох туро ба дусти гиранд

وَلَوْلاَ أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلاً  *

Агар мо туро устувор ва побаржойи ( бар хақ) намедоштем, дур набудки ба миқдори ночиз ва андаки бидонон бигаройи

 إِذاً لَّأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لاَ تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا(اسراء / 73-75) ‏

Ва ( ва агар чанин мекарди)  дар ин сурат азоби дунё ва азоби охират ( ту) ро чандин баробар ( месохтем ва ) ба ту мечошондем. Сипас дар баробари мо ёр ва ёвари намеёфти ( то азоби моро аз ту ба дур дорад)……

(идома дорад……..)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (3) (27 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(23- қисм)

Баъзи бир ўринларда “золлин” саргардон кишиларга қўшилиб қолган ва баъзи ўринларда ўзларини иймонларини ва ўзларининг дорул ислом хақидаги  кўз қарашларини душманнинг захарли таблиғоти билан булғаган мўъминларга қарата айтамизки:

-Чунки узумдан, гурунчдан, апелсиндан, хурмодан,кивидан ва бошқа махсулотлардан маст қилувчи шароб тайёрлангани ва бу махсулотлардан суистефода қилингани  учун сизлар узум, хурмо ва бошқа махсулотларни тарк қилсангизлар, бу ишингиз тўғри бўладими?

-Бир неча миллиярд хажга борадиган  мусулмонларни орасидан бир миқдор чегараланган сондаги мусулмонлар муомалада ва бошқа ишларда адашиб нотўғри йўлларга кириб кетишса, сиз хажни тарк қилишингиз керакми?

 -Агар ёлғончи, ўғри, шаробхўр инсон намоз ўқийдиган бўлса,шу сабабли  сиз  намозни тарк қилсангиз  бу ишингиз  тўғри бўладими?

-Абу жахл ва абу лахабга ўхшаган кишилар соқолли бўлганликлари сабабли сен хам соқолингни олиб ташлашинг тўғри иш хисобланадими? Ёки бўлмасам мажуслар, насронийлар, яхудийлар ва хатто мусулмонлар соқол қўйган холларида жиноят қилганликлари боис, сен соқол қўйишни тарк қилишинг хам тўғри иш бўладими? Соқолсиз кишилар маъсум бўлишганми? 

-Мана шунча мухтарам,мўъмина аёлларни орасида бир бехаё, фосид аёл – бўлиб хам бундай аёллар аксаран мунофиқлар тўдасидан бўлади- хижоб кийганлиги сабабли сиз хам хижобни тарк қилишингиз тўғри бўладими?  Шунча мўъмина аёлларни орасида бир йўлдан тойган аёл хижобни кийганлиги учун мана бу хижобни айби нимада?

Мана бу борада хамма синфларни, абзорларни, рафторларни, фикрларни хатто технологияларни сони бўйича мисол топилади, бу нарсалардан мусбат ўринларда хам фойдаланилган манфий ўринларда хам фойдаланилган, бу нарсани  хар қандай ақлли киши яхши билади, аллох таоло шариатга, ақлга қарши бўлган мана бу йўлдан озишларни, бахона тўқишларни узр сифатида қабул қилмайди; мана бу холатда ўзингни мунофиқлар тўдаси ва секулярзадаларни сафидан, уларнинг хийлаларидан, бахона тўқишларидан ва бошқа разил сифатларидан жудо қил ва иймонингни мухофизат қил, унга зарба уришларига йўл қўйма ёки офат,булғанишларга дучор бўлишига рухсат берма, шубхасиз агар сен ўзингни мўъминларни гурухида ушлаб турсанг қуйидаги гурухдан бўласан:

 «وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ»

Демак сен ўзингни динингда мустахкам бўл ва бошқаларни асос тўқишларига эътибор берма, чунки аллох таоло жохилиятга аралашиб кетган  бахона тўқишларни узр сифатида қабул қилмайди.

Мусулмон шахс учун бутун жахон ва минтақадаги секуляристларнинг кофир эканликлари  ва уларни хокимияти остидаги диёрлар хам дорул куфр экани очиқ-ойдиндир, улар секуляристларнинг карталарини жуда яхши танишади, албатта буни қаршисида фалончи шахсни ё фалончи гурухни ё фалончи мазхабни мусулмон экани ва уларни хокимияти остидаги диёр хам дорул ислом экани хам уларга мушаххасдир, аммо улар ошкор келишувлар, муроса билан ўзларини сафларини инқилобчи мўъминларни сафидан узоқлаштиришга харакат қилишади ва хар қандай найранг, хийла билан бўлса хам ўзларини кофирларнинг мўъминларга махсусан дорул исломга қарши рухий жанглари хатто кофирларнинг харбий жибхасини бир бўлаги сифатида кўрсатишади. Бўлиб хам бир мусулмонни кофирнинг маслахати, кўнгли сабабли ўзингдан узоқлаштиришга хаққинг йўқ, энди мўъминлардан ва дорул исломдан бароат қилишлигинг ва кофирларни, дорул куфрни сафида жойлашишинг бу кечириб бўлмайдиган жиноят хисобланади.

Саъад ибни Ваққос розиаллоху анху айтадики: бизлар набий саллаллоху алайхи васаллам билан бирга олти нафар эдик, мушриклар (секуляристлар) набий саллаллоху алайхи васалламга айтишдики: мана буларни ўзингдан узоқлаштир, мабодо бизларга хамла қилишмасин. Ундан мақсад хам мен, ибни Масъуд ва хузайл қабиласидан бир шахс, Билол ва яна мен уларни номини билмайдиган  икки киши эди. Шунда росулуллох саллаллоху алайхи васалламни дилларига аллох таоло тушишини хохлаган нарса келди, бу вақтда аллох таоло қуйидаги оятни нозил қилди:    

 وَلَا تَطۡرُدِ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُ(انعام 52)

“ Эртаю кеч парвардигорларининг юзини истаб унга илтижо қиладиган зотларни (хузурингиздан) хайдаманг! ^[1]

(давоми бор……..)

---

[1] مسلم 2413  / عَنْ سَعْدٍ س قَالَ: كُنَّا مَعَ النَّبِىِّ ص سِتَّةَ نَفَرٍ، فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ لِلنَّبِىِّ ص: اطْرُدْ هَؤُلاَءِ لاَ يَجْتَرِئُونَ عَلَيْنَا، قَالَ: وَكُنْتُ أَنَا وَابْنُ مَسْعُودٍ، وَرَجُلٌ مِنْ هُذَيْلٍ، وَبِلاَلٌ، وَرَجُلاَنِ لَسْتُ أُسَمِّيهِمَا، فَوَقَعَ فِي نَفْسِ رَسُولِ اللَّهِ ص مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقَعَ، فَحَدَّثَ نَفْسَهُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ ﻷ: ﴿وَلَا تَطۡرُدِ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُ﴾ [الأنعام: 52]. (م/1413)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (3) ( 27 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

 (23- قیسم)

بَعضِی بِیر اوُرِینلَردَه “ظالِّین” سَرگردان کِیشِیلَرگه قوُشِیلِیب قالگن وَ بَعضِی اوُرِینلَردَه اوُزلَرِینِی اِیمانلَرِینِی وَ اوُزلَرِینِینگ دارُ الاِسلام حَقِیدَه گِی کوُز قَرَشلَرِینِی دُشمَننِینگ زَهَرلِی تَبلِیغاتِی بِیلَن بُولغَه گن مُؤمِنلَرگه قَرَتَه اَیتَمِیزکِی:

• چُونکِی اوُزُومدَن، گوُرُونچدَن، اَپِیلسِیندَن، خُرمادَن، کِیوِیدَن وَ باشقَه مَخصُولاتلَردَن مَست قِیلوُچِی شَراب تَیّارلَنگنِی وَ بُو مَخصُولاتلَردَن سُوء اِستِفادَه قِیلِینگنِی اوُچُون سِیزلَر اوُزُوم، خُرما وَ باشقَه مَخصُولاتلَرنِی تَرک قِیلسَنگِیزلَر، بُو اِیشِینگِیز توُغرِی بُولَدِیمِی؟
• بِیر نِیچَه مِیللِییَرد حَجگه بارَدِیگن مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَن بِیر مِقدار چِیگرَه لَنگن ساندَگِی مُسُلمانلَر مُعامَلَه دَه وَ باشقَه اِیشلَردَه اَدَه شِیب ناتوُغرِی یوُللَرگه کِیرِیب کِیتِیشسَه، سِیز حَجنِی تَرک قِیلِیشِینگِیز کِیرَکمِی؟
• اَگر یالغانچِی، اوُغرِی، شَرابخُور اِنسان نَماز اوُقِیدِیگن بُولسَه ، سِیز شُو سَبَبلِی نَمازنِی تَرک قِیلسَنگِیز، بُو اِیشِینگِیز توُغرِی بوُلَدِیمِی؟
• اَبُو جَهل وَ اَبُو لَهَبگه اوُحشَگن کِیشِیلَر ساقاللِی بُولگنلِیکلَرِی سَبَبلِی سِین هَم ساقالِینگنِی آلِیب تَشلَه شِینگ توُغرِی اِیش حِسابلَنَدِیمِی؟ یاکِی بُولمَسَم مَجُوسلَر، نَصرانِیلَر، یَهُودِیلَر وَ حَتَّی مُسُلمانلَر ساقال قوُیگن حاللَرِیدَه جِنایَت قِیلگنلِیکلَرِی بائِث، سِین ساقال قوُیِیشنِی تَرک قِیلِیشِینگ هَم توُغرِی اِیش بوُلَدِیمِی؟ساقالسِیز کِیشِیلَر مَعصُوم بُولِیشگنمِی؟
• مَنَه شوُنچَه مُحتَرَم، مُؤمِینَه عَیاللَرنِی آرَسِیدَه بِیر بِیحَیا، فاسِد عَیال- بُولِیب هَم بُوندَی عَیاللَر اَکثَراً مُنافِقلَر توُدَه سِیدَن بُولَدِی- حِجاب کِییگنلِیگِی سَبَبلِی سِیز هَم حِجابنِی تَرک قِیلِیشِینگِیز توُغرِی بوُلَدِیمِی؟ شوُنچَه مُؤمِینَه عَیاللَرنِی آرَسِیدَه بِیر یُولدَن تایگن عَیال حِجابنِی کِییگنلِیگِی اوُچُون مَنَه بُو حِجابنِی عَیبِی نِیمَه دَه؟
• مَنَه بُو بارَدَه هَمَّه صِینفلَرنِی، اَبزارلَرنِی، رَفتارلَرنِی، فِکرلَرنِی حَتّی تِیهنالاگِییَه لَرنِی سانِی بُویِیچَه مِثال تاپِیلَدِی، بُو نَرسَه لَردَن مُثبَت اوُرِینلَردَه هَم فایدَلَه نِیلگن مَنفِی اوُرِینلَردَه هَم فایدَلَه نِیلگن، بُو نَرسَه نِی هَر قَندَی عَقللِی کِیشِی یَحشِی بِیلَدِی، اَلله تَعالَی شَرِیعَتگه، عَقلگه قَرشِی بُولگن مَنَه بُو یُولدَن آزِیشلَرنِی، بَهانَه توُقِیشلَرنِی عُذر صِیفَتِیدَه قَبُول قِیلمَیدِی؛ مَنَه بُو حالَتدَه اوُزِینگنِی مُنافِقلَر توُدَه سِی وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی صَفِیدَن، اوُلَرنِینگ خِیلَه لَرِیدَن، بَهانَه توُقِیشلَرِیدَن وَ باشقَه رَزِیل صِیفَتلَرِیدَن جُودا قِیل وَ اِیمانِینگنِی مُخافِظَت قِیل، اوُنگه ضَربَه اوُرِیشلَرِیگه یُول قوُیمَه یاکِی آفَت، بوُلغَه نِیشلَرگه دوُچار بوُلِیشِیگه رُحصَت بِیرمَه، شُبهَه سِیز اَگر سِین اوُزِینگنِی مُؤمِنلَرنِی گوُرُوهِیدَه اوُشلَب توُرسَنگ قوُیِیدَگِی گوُرُوهدَن بُولَه سَن:   «وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ» دِیمَک سِین اوُزِینگنِی دِینِینگدَه مُستَحکَم بُول وَ باشقَه لَرنِی اَساس توُقِیشلَرِیگه اِعتِبار بِیرمَه، چُونکِی اَلله تَعالَی جاهِیلِیَتگه اَرَلَشِیب کِیتگن بَهانَه توُقِیشلَرنِی عُذر صِیفَتِیدَه قَبُول قِیلمَیدِی.

مُسُلمان شَخص اوُچُون بُوتوُن جَهان وَ مِنطَقَه دَگِی سِکوُلارِیستلَرنِینگ کافِر اِیکَنلِیکلَرِی وَ اوُلَرنِی حاکِمِیَتِی آستِیدَگِی دِیارلَر هَم دارُ الکُفر اِیکَنِی آچِیق- آیدِیندِیر، اَلبَتَّه بوُنِی قَرشِیسِیدَه فَلانچِی شَخصنِی یا فَلانچِی گوُرُوهنِی یا فَلانچِی مَذهَبنِی مُسُلمان اِیکَنِی وَ اوُلَرنِی حاکِمِیَتِی آستِیدَگِی دِیار هَم دارُ الاِسلام اِیکَنِی هَم اوُلَرگه مُشَخَّصدِیر، اَمّا اوُلَر آشکار کِیلِیشُولَر، مُوراسَه بِیلَن اوُزلَرِینِی صَفلَرِینِی اِنقِلابچِی مُؤمِنلَرنِی صَفِیدَن اوُزاقلَشتِیرِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَدِی وَ هَر قَندَی نَیرَنگ، خِیلَه بِیلَن بُولسَه هَم اوُزلَرِینِی کافِرلَرنِینگ مُؤمِنلَرگه مَخصُوصاً دارُ الاِسلامگه قَرشِی رُوحِی جَنگلَرِی حَتَّی کافِرلَرنِینگ حَربِی جِبهَه سِینِی بِیر بُولَه گِی صِیفَتِیدَه کوُرسَه تِیشَدِی. بوُلِیب هَم بِیر مُسُلمان کافِرنِینگ مَصلَحَتِی، کوُنگلِی سَبَبلِی اوُزِینگدَن اوُزاقلَشتِیرِیشگه حَققِینگ یُوق، اِیندِی مُؤمِنلَردَن وَ دارُ الاِسلامدَن بَرائَت قِیلِیشلِیگِینگ وَ کافِرلَرنِی،دارُ الکُفرنِی صَفِیدَه جایلَه شِیشِینگ بُو کِیچِیرِیب بُولمَیدِیگن جِنایَت حِسابلَنَدِی.

سَعَد اِبنِ وَقّاص رَضِیَ اَلله عَنهُ اَیتَدِیکِی: بِیزلَر نَبِی صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم بِیلَن بِیرگه آلتِی نَفَر اِیدِیک، مُشرِکلَر (سِکوُلارِیستلَر)  نَبِی صَلّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّمگه اَیتِیشَدِیکِی: مَنَه بُولَرنِی اوُزِینگدَن اوُزاقلَشتِیر، مَبادا بِیزلَرگه حَملَه قِیلِیشمَه سِین. اوُندَن مَقصَد هَم مِین، اِبنِ مَسعُود، هُزَیل قَبِیلَه سِیدَن بِیر شَخص،بِلال وَ مِین اوُلَرنِی نامِینِی بِیلمَیدِیگن اِیککِی کِیشِی اِیدِی. شوُندَه رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی دِیللَرِیگه اَلله تَعالَی توُشِیشِینِی هاحلَگن نَرسَه کِیلَدِی، بُو وَقتدَه اَلله تَعالَی قوُیِیدَگِی آیَتنِی نازِل قِیلَدِی:

 وَلَا تَطۡرُدِ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُ(انعام 52) “اِیرتَه یُو کِیچ پَروَردِیگارلَرِینِینگ یوُزِینِی اِیستَب اوُنگه اِیلتِجا قِیلَدِیگن ذاتلَرنِی (حُضوُرِینگِیزدَن) حَیدَه مَنگ! ^[1]

(دوامی بار……)

---

[1] مسلم 2413  / عَنْ سَعْدٍ س قَالَ: كُنَّا مَعَ النَّبِىِّ ص سِتَّةَ نَفَرٍ، فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ لِلنَّبِىِّ ص: اطْرُدْ هَؤُلاَءِ لاَ يَجْتَرِئُونَ عَلَيْنَا، قَالَ: وَكُنْتُ أَنَا وَابْنُ مَسْعُودٍ، وَرَجُلٌ مِنْ هُذَيْلٍ، وَبِلاَلٌ، وَرَجُلاَنِ لَسْتُ أُسَمِّيهِمَا، فَوَقَعَ فِي نَفْسِ رَسُولِ اللَّهِ ص مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقَعَ، فَحَدَّثَ نَفْسَهُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ ﻷ: ﴿وَلَا تَطۡرُدِ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُ﴾ [الأنعام: 52]. (م/1413)