Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(16- қисм)

Эй мўъминлар: нима учун барча исломий мазхаблар 72 фирқани мусулмонлар жумласидан хисоблаган бўлса хам, сизлардаги мухолиф мазхабларга ва дорул исломларга нисбатан нафрат, сизларнинг ғалат,нотўғри йўлларга тушиб қолишингизга  боис бўлган, аслида эса аллох таоло душманларга нисбатан хам мархамат қиладики:

   يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ ۖ ، وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا ۚ   اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۖ ،  وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (مائده/8)

Эй мўъминлар, аллохнинг ўзи учун хақ йўлни тутгувчи, адолат билан шаходат- гувохлик бергувчи бўлингиз! Бирон қавмни ёмон кўришингиз сизларни адолат қилмасликка тортмасин! Адолат қилингиз! Шу тақвога яқинроқдир. Аллохдан қўрқингиз! Албатта аллох қилаётган амалларингиздан хабардордир. 

Мана бу ўзига хос вазият бўйича баъзи кимсалар бошқа фирқаларнинг илмий,тарихий ўтмишларидан суистефода қилган холда, мўъминларни “мавжуд вазиятдан” булғанган ўтмишга олиб боришга харакат қилишади, бўлиб хам бугунги кундаги дорул исломлар ва мазхаблар мана бундай илмий,тарихий ўтмишдан бароат қилишган.

Шуни хам яхши биламизки, мўътазила,сафавия, қодиёний, барилавий, муржиъа ва…….га ўхшаган фирқалар ахли суннат мазхабидан келиб чиққан, энди бир шофеъий мазхаби ўзидаги ўлчовларга биноан уларни ахли суннат деб санамайди ва бундан ташқари уни тарихини,хадисларини адашган фирқалардан ва мазхабларга кириб келган исроилиётлардан,хурофотлардан йиғиштириб олишга харакат қилади, ундан ташқари уларнинг уламолари шундай хукумат қудратига эга бўлишлари керакки, хурофот тўқувчиларга тўсқинлик қила олишлари ва мусулмонларни минтақадаги ва жахондаги барча исломий мазхабларни шўроларига ва нихоят хақиқий вахдат сари йўллашлари керак бўлади; аниқ мана шу хақларни ўзларини қаршиларидаги томонга яъни бошқа исломий мазхаблар,тафсирларга беришлари лозим, чунки улар “вахдат ва ислохгарлик йўлини ўзини” босиб ўтишлари ва ғолий ва адашган дасталардан бароат қилишлари керак, ундан ташқари қарши томоннинг ўзларини поклаш ва исроилиётларни,инхирофотларни олиб ташлаш учун қилган харакатларини расмий равишда тан олишлари лозим, агар уларга ёрдам беришни хохлашмаса ёки ёрдам беришга қодир бўлишмаса хам энг камида уларни йўлига тўсқинчилик қилмаслиги керак.

Ислом доирасида жойлашган бизларнинг мухолиф мусулмонларимиз бизлар билан бирга ошкор “олтиталик кофирларга” қарши  битта муштарак жибхада хатто мунофиқлар тўдасининг ташкиллашган бўлимларига жойлашиб қолганмиз, мана бундай мусулмон мухолифлар ошкор “олтиталик кофирларга ва мунофиқлар тўдасига нисбатан ошкор афзалликларга эгадирлар.

Демак мухолиф мусулмонларнинг афзалликлари мўъминлар учундир; яъни мўъминларни наздида ошкор “олтиталик кофирлар ёки мунофиқлар тўдаси учун эмас, балки  хар қандай мусулмон хар қандай кофирга нисбатан афзал хисобланади; харбий қудратга ва хукуматга эга бўлган мусулмон фирқаси ё мазхаби, ошкор”олтиталик кофирлар” ва мунофиқлар тўдаси учун тўсиқ,мусибат хисобланади, мана бу холатда агар душманнинг мана бу тоифаси дорул исломнинг ижроий масъулларини баъзи айбларини, фасодларини танқид қилишса, бу уларни шойистароқ, афзалроқ  эканлигига далолат қилмайди, мана шу дорул исломни ўзида хам бир қанча мутахассис танқидчи мусулмонлар мавжуд бўлиб улар шаръий каналлар орқали ироя беришади, уларни сони хам душманнинг танқидчиларини сонидан кўра юз марта кўпроқдир.

Албатта олдин хам айтиб ўтганимиздек, айб топиш ва фош қилишлик хунар хисобланмайди, балки муносиб ва шаръий муқобилдаги  нарсани ироя беришлик хунардир, умумий қилиб айтганда бизларнинг мана бу душманларимиз аллохни шариатидаги қонунларга орқа қилиш билан ва жиноятга,хиёнатга тўла карталари орқали, дорул исломга хоким бўлган асосий қонунларни муқобилига қўйса бўладиган  хеч нарсага эга эмаслар,  балки улар идорий шойисталикни хам кўрсата олишмаган. Улар хам амалий ва хам назарий майдондаги мағлубиятга учраган кимсалар хисобланишади, уларнинг мусулмонларни дунёси ва дини учун қилган  ақидавий фасодлари ва амаллари арзимас ва чегараланган манфаъатларидан кўра нихоятда кўпроқ бўлган. Уларнинг баъзи масалаларда ироя  бераётган моддий ва тажрибий чоралари хам дорул исломнинг идорий ва ижроъий ва хукуматий системасини жуда кам,арзимас қисмини ташкил қилади, шундай экан мана бу кофирларнинг мўъминлар ва мўъминларнинг жиходий жамоатлари ва дорул ислом хақида уюштираётган танқидларига, тахлилларига, мажлисларига алданиб қолманглар.

(давоми бор……..)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(16- قیسم)

اِی مُؤمِنلَر: نِیمَه اوُچُون بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَر 72 فِرقَه نِی مُسُلمانلَر جُملَه سِیدَن حِسابلَگن بُولسَه هَم، سِیزلَردَگِی مُخالِف مَذهَبلَرگه وَ دارُ الاِسلاملَرگه نِسبَتاً نَفرَت، سِیزلَرنِینگ غَلَط، ناتُوغرِی یوُللَرگه توُشِیب قالِیشِینگِیزگه بائِث بوُلگن، اَصلِیدَه اِیسَه اَلله تَعالَی دُشمَنلَرگه نِسبَتاً هَم مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ ۖ ، وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا ۚ   اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۖ ،  وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (مائده/8) اِی مُؤمِنلَر، اَلله نِینگ اوُزِی اوُچُون حَق یُولنِی توُتگوُچِی، عَدالَت بِیلَن شَهادَت- گوُواهلِیک بِیرگوُچِی بُولِینگِیز! بِیران قَومنِی یامان کوُرِیشِینگِیز سِیزلَرنِی عَدالَت قِیلمَسلِیککَه تارتمَه سِین! عَدالَت قِیلِینگِیز! شوُ تَقواگه یَقِینراقدِیر. اَلله دَن قوُرقِینگِیز! اَلبَتَّه اَلله قِیلَیاتگن عَمَللَرِینگِیزدَن خَبَرداردِیر.

مَنَه بُو اوُزِیگه خاص وَضِیعیَت بُویِیچَه بَعضِی کِیمسَه لَر باشقَه فِرقَه لَرنِینگ عِلمِی، تَرِیخِی اوُتمِیشلَرِیدَن سُوء اِستِیفادَه قِیلگن حالدَه، مُؤمِنلَرنِی “مَوجُود وَضِیعیَتدَن” بوُلغَنگن اوُتمِیشگه آلِیب بارِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَدِی، بوُلِیب هَم بوُگوُنگِی کوُندَگِی دارُ الاِسلاملَر وَ مَذهَبلَر مَنَه بوُندَی عِلمِی، تَرِیخِی اوُتمِیشدَن بَرائَت قِیلِیشگن.

شُونِی هَم یَحشِی بِیلَمِیزکِی، مُعتَزِیلَه، صَفَوِیَّه، قادِیانِی، بَرِیلَه وِی، مُرجِیعَه وَ…….گه اوُحشَگن فِرقَه لَر اَهلِی سُنَّت مَذهَبِیدَن کِیلِیب چِیققَن، اِیندِی بِیر شافِیعِی مَذهَبِی اوُزِیدَگِی اوُلچاولَرگه بِنائاً اوُلَرنِی اَهلِی سُنَّت دِیب سَنَمَیدِی وَ بوُندَن تَشقَرِی اوُنِی تَرِیخِینِی، حَدِیثلَرِینِی اَدَشگن فِرقَه لَردَن وَ مَذهَبلَردَن کِیرِیب کِیلگن اِسرائِلِیّاتلَردَن، خُرافاتلَردَن یِیغِیشتِیرِیب آلِیشگه حَرَکَت قِیلَدِی، اوُندَن تَشقَرِی اوُلَرنِینگ اوُلامالَرِی شوُندَی حُکوُمَت قُدرَتِیگه اِیگه بُولِیشلَرِی کِیرَککِی، خُرافات توُقوُوچِیلَرگه توُسقِینلِیک قِیلَه آلِیشلَرِی وَ مُسُلمانلَرنِی مِنطَقَه دَگِی وَ جَهاندَگِی بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی شوُرالَرِیگه وَ نِهایَت حَقِیقِی وَحدَت سَرِی یوُللَشلَرِی کِیرَک بوُلَدِی؛ اَنِیق مَنَه شوُ حَقلَرنِی اوُزلَرِینِی قَرشِیلَرِیدَگِی تامانگه یَعنِی باشقَه اِسلامِی مَذهَبلَر، تَفسِیرلَرگه بِیرِیشلَرِی لازِم ، چوُنکِی اوُلَر “وَحدَت وَ اِصلاحگرلِیک یوُلِینِی اوُزِینِی” باسِیب اوُتِیشلَرِی وَ غالِی وَ اَدَشگن دَستَه لَردَن بَرائَت قِیلِیشلَرِی کِیرَک، اوُندَن تَشقَرِی قَرشِی تاماننِینگ اوُزلَرِینِی پاکلَش وَ اِسرائِلِییاتلَرنِی، اِنخِرافاتلَرنِی آلِیب تَشلَش اوُچُون قِیلگن حَرَکَتلَرِینِی رَسمِی رَوِیشدَه تَن آلِیشلَرِی لازِم، اَگر اوُلَرگه یاردَم بِیرِیشنِی هاحلَشمَسَه یاکِی یاردَم بِیرِیشگه قادِر بوُلِیشمَسَه هَم اِینگ کَمِیدَه اوُلَرنِی یُولِیگه توُسقِینچِیلِیک قِیلمَسلِیکلَرِی کِیرَک.

اِسلام دائِرَه سِیدَه جایلَشگن بِیزلَرنِینگ مُخالِف مُسُلمانلَرِیمِیز بِیزلَر بِیلَن بِیرگه آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرگه” قَرشِی بِیتتَه مُشتَرَک جِبهَه دَه حَتَّی مُنافِقلَر توُدَه سِینِینگ تَشکِیللَشگن بُولِیملَرِیگه  جایلَه شِیب قالگنمِیز، مَنَه بُوندَی مُسُلمان مُخالِفلَر آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرگه وَ مُنافِقلَر توُدَه سِیگه نِسبَتاً آشکار اَفضَللِیکلَرگه اِیگه دِیرلَر.

دِیمَک مُخالِف مُسُلمانلَرنِینگ اَفضَللِیکلَر مُؤمِنلَر اوُچُوندِیر؛ یَعنِی مُؤمِنلَرنِی نَزدِیدَه آشکار ” آلتِیتَه لِیک کافِرلَر یاکِی مُنافِقلَر توُدَه سِی اوُچُون اِیمَس، بَلکِی هَر قَندَی مُسُلمان هَر قَندَی کافِرگه نِسبَتاً اَفضَل حِسابلَنَدِی؛ حَربِی قُدرَتگه وَ حُکوُمَتگه اِیگه بُولگن مُسُلمان فِرقَه سِی یا مَذهَبِی آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَر” وَ مُنافِقلَر توُدَه سِی اوُچُون توُسِیق، مُصِیبَت حِسابلَنَدِی، مَنَه بُو حالَتدَه اَگر دُشمَننِینگ مَنَه بُو طائِفَه سِی دارُ الاِسلامنِینگ اِجرائِی مَسئُوللَرِینِی بَعضِی  عَیبلَرِینِی،فَسادلَرِینِی تَنقِید قِیلِیشسَه، بُو اوُلَرنِی شایِیستَه راق وَ اَفضَلراق اِیکَنلِیگِیگه دَلالَت قِیلمَیدِی، مَنَه بُو دارُ الاِسلامنِی اوُزِیدَه هَم بِیر قَنچَه مُتَخَصِّص تَنقِیدچِی مُسُلمانلَر مَوجُود بُولِیب اوُلَر شَرعِی کَنَللَر آرقَلِی اِرایَه بِیرِیشَدِی، اوُلَرنِی سانِی هَم دُشمَننِینگ تَنقِیدچِیلَرِینِی سانِیدَن کوُرَه یُوز مَرتَه کوُپراقدِیر.

اَلبَتَّه آلدِین هَم اَیتِیب اوُتگنِیمِیزدِیک، عَیب تاپِیش وَ فاش قِیلِیشلِیک هُنَر حِسابلَنمَیدِی، بَلکِی مُناسِب وَ شَرعِی مُقابِیلدَگِی نَرسَه اِرایَه بِیرِیشلِیک هُنَردِیر، عُمُومِی قِیلِیب اَیتگندَه بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو دُشمَنلَرِیمِیز اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه آرقَه قِیلِیش بِیلَن وَ جِنایَتگه، خِیانَتگه توُلَه کَرتَه لَرِی آرقَلِی، دارُ الاِسلامگه حاکِم بُولگن اَساسِی قانوُنلَرنِی مُقابِیلِیگه قوُیسَه بوُلَدِیگن هِیچ نَرسَه گه اِیگه اِیمَسلَر، بَلکِی اوُلَر اِدارِی شایِیستَه لِیکنِی هَم کوُرسَتَه آلِیشمَگن. اوُلَر هَم عَمَلِی وَهَم نَظَرِی مَیداندَگِی مَغلوُبِیَتگه اوُچرَگن کِیمسَه لَر حِسابلَنِیشَدِی، اوُلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی دُنیاسِی وَ دِینِی اوُچُون قِیلگن عَقِیدَه وِی فَسادلَرِی وَ عَمَللَرِی اَرزِیمَس وَ چِیگرَه لَنگن مَنفَعَتلَرِیدَن کوُرَه نِهایَتدَه کوُپراق بُولگن. اوُلَرنِینگ بَعضِی مَسَلَه لَردَه اِرایَه بِیرَیاتگن ماددِی وَ تَجرِیبِی چارَه لَرِی هَم دارُ الاِسلامنِینگ اِدارِی وَ اِجرائِی وَ حُکوُمَتِی سِیستِیمَه سِینِی جُودَه کَم، اَرزِیمَس قِیسمِینِی تَشکِیل قِیلَدِی، شوُندَی اِیکَن مَنَه بُو کافِرلَرنِینگ مُؤمِنلَر وَ مُؤمِنلَرنِینگ جِهادِی جَماعَتلَرِی وَ دارُ الاِسلام حَقِیدَه اوُیُوشتِیرَیاتگن تَنقِیدلَرِیگه، تَحلِیللَرِیگه، مَجلِیسلَرِیگه اَلدَنِیب قالمَنگلَر.

(دوامی بار…….)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (2) (قسمت 26)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (2) (قسمت 26)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 


 (16- قسمت)

ای مومنین : چرا با آنکه تمام مذاهب اسلامی  72 فرقه را جزو مسلمین محسوب کرده اند اما تنفر شما باعث شده که نسبت به مذاهب مخالف و دارالاسلامهای تولید شده توسط آنها در مسیر غلط قرار بگیرید در حالی که الله تعالی حتی نسبت به دشمنان هم می فرماید : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ ۖ ، ای مؤمنان ! بر ادای واجبات خدا مواظبت داشته باشید و از روی عدالت گواهی دهید، وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا ۚ و دشمنانگی قومی شما را بر آن ندارد که ( با ایشان ) عدالت نکنید . اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۖ ، عدالت  داشته باشید که عدالت( به ویژه با دشمنان) به پرهیزگاری نزدیکتر است . وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (مائده/8) از الله پرهیز داشته باشید که الله آگاه از هر آن چیزی است که انجام می‌دهید .‏

در این زمینه ی خاص عده ای با سوء استفاده از گذشته ی علمی و تاریخی فرقه های دیگر سعی می کنند مومنین را از «وضع موجود» به گذشته های آلوده ای ببرند که مذاهب و دارالاسلام کنونی از چنان گذشته ی علمی و تاریخی اعلام برائت کرده اند.

چانچه می دانیم فرقه هایی چون معتزله، صفویه، قادیانی، بریلوی، مرجئه و… از مذاهب اهل سنت منشعب شده اند، حالا یک شافعی مذهب به خودش حق می دهد که طبق موازینش اینها را اهل سنت نداند و علاوه بر آن تلاش کند که احادیث و تاریخش را از فرقه های منحرف، اسرائیلیات و خرافاتی که وارد مذاهب شده پالفته کند، و علاوه بر آن علمای آن دارای چنان قدرت حکومتی گردند که جلو خرافه بافان فرقه ساز را بگیرند و مسلمین را به سمت و سوی شورای منطقه ای و جهانی تمام مذاهب اسلامی، و در نهایت وحدت حقیقی، سوق دهند؛  دقیقاً باید همین حق را هم به طرف مقابل خود و سایر مذاهب و تفاسیر اسلامی بدهد که آنها نیز همین « تنها مسیر وحدت و اصلاحگری» را طی کنند و از دسته های غالی و منحرف اظهار برائت کنند و علاوه بر آن  تلاشهای طرف مقابل جهت تصفیه و دور ریختن اسرائیلیات و انحرافات وارد شده به مذاهبشان را به رسمیت بشناسند و چنانچه نمی تواند یا نمی خواهد کمکی به آنها بکند حداقل در برابرشان سد نشود.

مخالفین مسلمان ما، که با ما در دایره ی اسلام قرار گرفته اند، و با هم در یک جبهه ی مشترک بر علیه «کفار6گانه» ی آشکار و حتی بخشهای سازماندهی شده ای از دارودسته ی منافقین قرار گرفته ایم ، چنین مخالفین مسلمانی برتری های آشکاری نسبت به «کفار6گانه» ی آشکار و دارودسته ی منافقین دارند.

پس این برتری مسلمین مخالف، برای مومنین است؛ یعنی نزد مومنین هر مسلمانی بر هر کافری برتری دارد، نه برای «کفار6گانه» ی آشکار و دارودسته ی منافقین؛ مسلمان با هر فرقه و مذهبی که دارای قدرت نظامی و حکومتی باشد برای «کفار6گانه» ی آشکار و دارودسته ی منافقین یک معضل و مصیبت است، در این صورت اگر این طیف از دشمنان در مورد بعضی از معایب و ناکارآمدی پاره ای از مسئولین اجرائی و حتی وجود مفاسدی در دارالاسلام انتقاداتی کردند به این معنی نیست که اینها شایسته تر هستند و برتری دارند، در همین دارالاسلام هم تعداد منتقدین متخصص مسلمان که از کانالهای شرعی انتقادات خود را ارائه می دهند صدها برابر بیشتر از تعداد منتقدین دشمن است.

 البته همچنانکه عرض کردم عیب گیری و افشاگری هنر نیست بلکه هنر این است که بدیل و جایگزین مناسب و شرعی ارائه شود که این دشمنان ما در مجموع با پشت کردن به قانون شریعت الله و با داشتن کارنامه ای عملی مملو از جنایت و غدر و خیانت نه تنها بدیلی بهتر از آنچه که در قانون اساسی حاکم بر دارالاسلام آمده ندارند بلکه برتری سیاسی و شایستگی اداری نیز از خود به اثبات نرسانده اند . اینها شکست خورده های میدان نظریه و حتی عمل هستند و مفاسد عقاید و عملکرد آنها برای دین و حتی دنیای مسلمین بسیار بیشتر از منافع ناچیز و محدود آنها بوده است. راهکارهای مادی و تجربی هم که در پاره ای مسائل ارائه می دهند تنها متعلق به بخش بسیار ناچیزی از سیستم اداری و اجرائی حکومتی در دارالاسلام است، پس فریب نقدها و میزگردها و تحلیلهای این کفار در مورد مومنین و جماعت جهادی مومنین و دارالاسلام  را نخورید.

(ادامه دارد…….)[D1]

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(15- қисм)

Албатта насихат қилиш, яхшиликни раво кўриш, кўнгил ачиниши айблашдан фарқ қилади, хамма насихат қила олади. Шунингдек росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

  « الدِّينُ النَّصِيحَةُ. قُلْنا: لِمَنْ؟ قالَ: لِلَّهِ ولِكِتابِهِ ولِرَسولِهِ ولأَئِمَّةِ المُسْلِمِينَ وعامَّتِهِمْ» [1]

Дин насихатдан,кўнгил ачинишидан, яхшиликни раво кўришдан иборатдир, шунда айтдикки: кимлар учун? Мархамат қилдилар: аллох таоло учун, уни китоби учун, элчилари учун, имомлари учун ва мусулмонларни пешвоси учун ва умум мусулмонлар учун.

Мана шундай шаръий манбаъларга асосланган холда Фузайл ибни Иёз рохимахуллох айтганки: мўъмин айбларни ёпади ва насихат қилади, фожир эса хурматсизлик қилиб айб топади.

Албатта бир диёрни дорул ислом деб номлашга нисбатан шундай омиллар хам мавжудки, мўъминларнинг баъзи бир дастаси бу диёрларни дорул ислом деб иқрор бўлишларига монеълик қилади, баъзи бир кишилар мана бу омиллар билан булғанишган ва ўзларига мухолиф бўлган дорул ислом хақида насихат қилиш,яхшиликни раво кўришга эмас,балки  айблашларга,хурматсизликларга дучор бўлишади. Мана бу омиллар хам кўпроқ 1- мазхабий таъассубларга ва шаръий хақиқатни яширишга ва 2- нажодпарастлик ва миллатпарастликка бориб тақалади.

Нацианализм ва миллатпарастлик хислари  узоқ ўтмишдан буён худди хозирги замонга ўхшаш  бир офат хисобланган. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан бир муддат олдин мусайламайи каззоб ямомада нубувватни иддао қилиб чиқади. Талха исмли бир киши уни олдига мулоқот қилишга келади ва ундан сўрайдики: мусайлама қаерда? Унга қарата айтишдики: мусайлама эмас балки росулуллох дегин! Талха айтдики: уни кўрмагунимча қабул қила олмайман. Мусайлама билан рўбарў бўлган пайтида, ундан сўрадики: сени олдингга нима келади? Мусайлама айтдики: рижс. Талха сўрадики: нурда келадими ё қоронғиликдами? Қоронғиликда,деди. Шундан сўнг талха айтдики: гувохлик бераманки сен ёлғончисан ва Мухаммад ростгўйдир, аммо робиъа қавмини ёлғончиси бизларни наздимизда музир қавмини ростгўйидан кўра севимлироқдир. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам музир қабиласидан эдилар, мусайлама эса робиъани наслидан бўлган. У шахс хам робиъани қавмидан эди; қавмпарастлик ва нацианализм хислари сабабли мусайламайи каззобга қўшилади ва ямома жангида у билан бирга ўлдирилади.   [2]

Бундай кимсаларни наздида уларга шахсият берадиган омил дин эмас; балки уларга шахсият берадиган омил нажод хисобланади. Биринчи бўлиб нажодпарастликка иддао қилган кимса хам шайтон бўлган эди, у одамни қаршисига туради,яъни шайтон аллохни хукмини қаршисида нажодпарастликка асос солган эди:

 قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ (اعراف/12)

(Аллох) деди: “сенга буюрган пайтимда нима сени сажда қилишдан тўсди?” “мен ундан (одамдан) яхшироқман. Мени оловдан яратгансан. Уни эса лойдан яратдинг”,деди у.

Нажодпараст нацианалистларнинг энг катта далиллари шуки, фалончи мени нажодимдан эмас ва мени тилимда сухбатлашмайди. мана бу нажод уларга қаердан етиб келган? Оталарини жинсий олати орқали етиб келган, шу сабабли хам имом Ахмад ва Насоий ва бошқалар росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қилишиб тавсия қилишганки: бор отангни олатини тишлаб ол.  [3]

Хозирги пайтда хам мана шу қоида хоким бўлиб  айтишадики: иорданияни,курдларни, саудияни, мисрни, ўзбекларни, тожикларни дорул куфри …….туркистон, эрон, афғон, чечен, сумоли ва бошқа дорул исломдан кўра яхшироқдир. Ёки хатто айтишадики, туркияни,курдларни дорул куфри туркистонлик ханафийларни дорул исломидан ёки жаъфарий шиъаларини дорул исломидан ё толибон ханафийларини дорул исломидан ёки сумолидаги шофеъийларни дорул исломидан ё молидаги моликийларни дорул исломидан ё ямандаги зайдий- шофеъийларни дорул исломидан ё довланинг наждийлар дорул исломидан кўра яхшироқдир. Нима учун? Чунки уларнинг  мазхаби мана бу кимсаларни мазхаби билан бир хил эмас.

Сен агар  жаъфарий шиъаларини ё ханафийларни ё шофеъийларни ё ханбалийларни ё зайдийларни,моликийларни, наждийларни ёки исломий мазхаблар ва тафсирларни бирортасини ёқтирмасанг хатто улардан нафратлансанг  хам ё сен амакинг ё тоғанг ё амакингни ўғли ё тоғангни ўғли хатто ака-уканг, отанг, онанг ва бошқа яқинларингдан нафратлансанг ё нафратланмасанг хам , булар шу бугунги кунгача содир бўлмаган ажойиб-ғаройиб нарсалар хисобланмайди; балки бу ердаги энг мухим нарса сен ўзингдаги нафратга қарамасдан адолат қила олишинг керак ва  мана бу нафрат сени адолат йўлидан узоқлашишингга боис бўлмаслиги керак.

(давоми бор…….)


[1] مسلم 55/ نسائی 4210

[2] ابن‌كثير، البدايه و النهايه: 6/ 400، دارابي‌حيان./ «أشهد أنك كذاب و أن محمداً صادق و لكن كذاب ربيعة أحب الينا من صادق مضر»

[3] قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا» رواه البخاري في (الأدب المفرد) ص 425 [963/1 ] ، والنسائي في (السنن الكبرى) (5/272) [8864] و (6/242) [10812] وفي (عمل اليوم والليلة) [976] ، وأحمد في (المسند) 5136،  (5/136) وابنه في (زوائد المسند) (5/136) ، وابن أبي شيبة في (المصنف) (15/33) [19030] أو (7/456) [37183] ، وأبو عبيد القاسم بن سلام في (غريب الحديث) (3/163) [422] و (3/288) [467] (ط مجمع اللغة العربية) ، والحربي في (الغريب) (3/919) ، والطحاوي في (شرح مشكل الآثار) 8231، 233، 235 برقم (3204، 3205، 3207)، والهيثم بن كليب الشاشي في (مسنده) (3/374) [1499] ، وابن حبان في [3153الإحسان] أو [736 موارد] ، والطبراني في (المعجم الكبير) (1/198-199) [532] ، والقطيعي في (جزء الألف دينار) [209] ، وأبو نعيم في (معرفة الصحابة) [756] ، والبغوي في (شرح السنة) (13/120-121) [3541] ، والضياء المقدسي في (المختارة) [1242] و [1244] ، والمزي في (تهذيب الكمال) (19/339-330) و (19/330)  النسائي في ((السنن الكبرى)) (8864) واللفظ له، وأحمد (21234) / آلبانی ، تخريج مشكاة المصابيح 4828/ شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند 21236 / الألباني ، السلسلة الصحيحة269 / تخريج صحيح ابن حبان 3153 / ابن حجر العسقلاني: تخريج مشكاة المصابيح 4/404  / الألباني : السلسلة الصحيحة1/538 / محمد الأمين الشنقيطي: أضواء البيان3/527 / السخاوي: الأجوبة المرضية2/623 / شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند21233 / السيوطي: الجامع الصغير629 / الألباني: صحيح الجامع567 / أخرجه أحمد (21271)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (10810)، والطبراني (1/198) (534) باختلاف يسير. ، والنسائي في (الكبرى) 8136، 9357، 358 برقم (8813، 10745، 10746) ، وابن حبان 7425 برقم (3153) ، ، وابن السني ص 384، 385 برقم (433) ، والبغوي 13 120 برقم (3541) .

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(15- قیسم)

اَلبَتَّه نَصِیحَت قِیلِیش، یَحشِیلِیکنِی رَوا کوُرِیش، کوُنگِیل اَچِینِیشِی عَیبلَشدَن فَرق قِیلَدِی، هَمَّه نَصِیحَت قِیلَه آلَه دِی. شوُنِینگدِیک رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:   « الدِّينُ النَّصِيحَةُ. قُلْنا: لِمَنْ؟ قالَ: لِلَّهِ ولِكِتابِهِ ولِرَسولِهِ ولأَئِمَّةِ المُسْلِمِينَ وعامَّتِهِمْ» [1] دِین نَصِیحَتدَن، کوُنگِیل اَچِینِیشِیدَن، یَحشِیلِیکنِی رَوا کوُرِیشدَن عِبارَتدِیر، شوُندَه اَیتدِیککِی: کِیملَر اوُچُون؟ اِماملَر اوُچُون وَ مُسُلمانلَرنِی پِیشواسِی اوُچُون وَ عُمُوم مُسُلمانلَر اوُچُون.

مَنَه شوُندَی شَرعِی مَنبَعلَرگه اَساسلَنگن حالدَه فُضَیل اِبنِ عِیاض رَحِمَهُ الله اَیتگنکِی: مُؤمِن عَیبلَرنِی یاپَدِی وَ نَصِیحَت قِیلَدِی، فاجِر اِیسَه حُرمَتسِیزلِیک قِیلِیب عَیب تاپَدِی.

اَلبَتَّه بِیر دِیارنِی دارُ الاِسلام دِیب ناملَشگه نِسبَتاً شُوندَی عامِللَر هَم مَوجُودکِی،مُؤمِنلَرنِینگ بَعضِی بِیر دَستَه سِی بُو دِیارلَرنِی دارُ الاِسلام دِیب اِقرار بُولِیشلَرِیگه مانِعلِیک قِیلَدِی، بَعضِی بِیر کِیشِیلَر مَنَه بُو عامِللَر بِیلَن بوُلغَه نِیشگن وَ اوُزلَرِیگه مُخالِف بوُلگن دارُ الاِسلام حَقِیدَه نَصِیحَت قِیلِیش،یَحشِیلِیکنِی رَوا کوُرِیشگه اِیمَس، بَلکِی عَیبلَشلَرگه، حُرمَتسِیزلِیکلَرگه دُوچار بُولِیشَدِی. مَنَه بُو عامِللَر هَم کوُپراق 1- مَذهَبِی تَعَصُّوبلَرگه وَ شَرعِی حَقِیقَتنِی یَشِیرِیشگه وَ 2- نَجاد پَرَستلِیک وَ مِللَت پَرَستلِیککَه بارِیب تَقَلَدِی.

نَسِیانالِیزم وَ مِللَت پَرَستلِیک حِیسلَرِی اوُزاق اوُتمِیشدَن بوُیان حوُددِی حاضِرگِی زَمانگه اوُحشَش بِیر آفَت حِسابلَنگن. رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی وَفاتلَرِیدَن بِیر مُددَت آلدِین مُسَیلَمَه یِی کَذّاب یَمامَه دَه نُبُوَّتنِی اِدَّعا قِیلِیب چِیقَدِی. طَلحَه اَسلَمِی بِیر کِیشِینِی آلدِیگه  مُسَیلَمَه بِیلَن مُلاقات قِیلِیشگه کِیلَدِی وَ اوُندَن سُورَیدِیکِی: مُسَیلَمَه قَیِیردَه؟ اوُنگه قَرَتَه اَیتِیشَدِیکِی: مُسَیلَمَه اِیمَس بَلکِی رَسُول الله دِیگِین! طَلحَه اَیتَدِیکِی: اوُنِی کوُرمَگوُنِیمچَه قَبوُل قِیلَه آلمَیمَن. مُسَیلَمَه بِیلَن رُوبَرُو بُولگن پَیتِیدَه، اوُندَن سُورَدِیکِی: سِینِی آلدِینگگه نِیمَه کِیلَدِی؟ مُسَیلَمَه اَیتدِیکِی: رِیجس. طَلحَه سُورَدِیکِی: نوُردَه کِیلَه دِیمِی یا قارانغِیدَه مِی؟ قارانغِیلِیکدَه، دِیدِی. شُوندَن سُونگ طَلحَه اَیتدِیکِی: گوُواهلِیک بِیرَه مَنکِی سِین یالغانچِیسَن وَ مُحَمَّد راستگوُیدِیر، اَمّا رابِیعَه قَومِینِی یالغانچِیسِی بِیزلَرنِی نَزدِیمِیزدَه مُضِر قَومِینِی راستگوُیِیدَن کوُرَه سِیوِیملِیراقدِیر. رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم مُضِر قَبِیلَه سِیدَن اِیدِیلَر، مُسَیلَمَه اِیسَه رابِیعَه نِی نَسلِیدَن بُولگن. اوُ شَخص هَم رابِیعَه نِی قَومِیدَن اِیدِی؛ قَوم پَرَستلِیک وَ نَسِییانالِیزم حِیسلَرِی سَبَبلِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابگه قوُشِیلَدِی وَ یَمامَه جَنگِیدَه اوُ بِیلَن بِیرگه اوُلدِیرِیلَدِی. [2]

بُوندَی کِیمسَه لَرنِی نَزدِیدَه اوُلَرگه شَخصِیَت بِیرَه دِیگن عامِل دِین اِیمَس؛ بَلکِی اوُلَرگه شَخصِیَت بِیرَه دِیگن عامِل نَجاد حِسابلَنَدِی. بِیرِینچِی بُولِیب نَجاد پَرَستلِیکنِی اِدَّعا قِیلگن کِیمسَه هَم شَیطان بُولگن اِیدِی، اوُ آدَمنِی قَرشِیسِیدَه توُرَدِی، یَعنِی شَیطان اَلله نِی حُکمِینِی قَرشِیسِیدَه نَجادپَرَستلِیککَه اَساس سالگن اِیدِی:  قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ (اعراف/12)  (الله ) دِیدِی: “سِینگه بُویُورگن پَیتِیمدَه نِیمَه سِینِی سَجدَه قِیلِیشدَن توُسدِی؟” “مِین اوُندَن (آدَمدَن) یَحشِیراقمَن. مِینِی آلاودَن یَرَتگنسَن. اوُنِی اِیسَه لایدَن یَرَتدِینگ”، دِیدِی اوُ. 

نَجاد پَرَست نَسِیانالِیستلَرنِینگ اِینگ کَتتَه دَلِیللَرِی شُوکِی، فَلانچِی مِینِی نَجادِیمدَن اِیمَس وَ مِینِی تِیلِیمدَه صُحبَتلَشمَیدِی. مَنَه بُو نَجاد اوُلَرگه قَیِیردَن یِیتِیب کِیلگن؟ آتَه لَرِینِی جِنسِی آلَه تِی آرقَلیی یِیتِیب کِیلگن، شوُ سَبَبلِی هَم اِمام اَحمَد وَ نَسائِی وَ باشقَه لَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن رِوایَت قِیلِیشِیب تَوصِیَه قِیلِیشگنکِی: بار آتَه نگنِی آلَه تِینِی تِیشلَب آل. [3]

حاضِرگِی پَیتدَه هَم مَنَه شُو قائِدَه حاکِم بُولِیب اَیتِیشَدِیکِی:  اِیاردَنِیَه نِی، کوُردلَرنِی،سَعُودِیَه نِی، مِصرنِی، اوُزبِیکلَرنِی، تاجِیکلَرنِی دارُ الکُفرِی…….توُرکِستان، اِیران، اَفغان، چِیچِین، سُومالِی وَ باشقَه دارُ الاِسلامدَن کوُرَه یَحشِیراقدِیر. یاکِی حَتَّی اَیتِیشَدِیکِی، توُرکِیَه نِی، کوُردلَرنِی دارُ الکُفرِی تُرکِستانلِیک حَنَفِیلَرنِی دارُ الاِسلامِیدَن یاکِی جَعفَرِی شِیعَه لَرِینِی دارُ الاِسلامِیدَن یا طالِبان حَنَفِیلَرِینِی دارُ الاِسلامِیدَن یاکِی سُومالِیدَگِی شافِیعِیلَرنِی دارُ الاِسلامِیدَن یا مالِیدَگِی مالِیکِیلَرنِی دارُ الاِسلامِیدَن یا یَمَندَگِی زَیدِی- شافِیعِیلَرنِی دارُ الاِسلامِیدَن یا دَولَه نِینگ نَجدِیلَر دارُ الاِسلامِیدَن کوُرَه یَحشِیراقدِیر. نِیمَه اوُچُون؟ اوُلَرنِینگ مَذهَبِی مَنَه بُو کِیمسَه لَرنِی مَذهَبِی بِیلَن بِیر هِیل اِیمَس.

سِین اَگر جَعفَرِی شِیعَه لَرِینِی یا حَنَفِیلَرنِی یا شافِیعِیلَرنِی یا حَنبَلِیلَرنِی یا زَیدِیلَرنِی، مالِیکِیلَرنِی، نَجدِیلَرنِی یاکِی اِسلامِی مَذهَبلَر وَ تَفسِیرلَرنِی بِیرارتَه سِینِی یاقتِیرمَه سَنگ حَتَّی اوُلَردَن نَفرَتلَنسَنگ هَم یا عَمَکِینگ یا تاغَنگ یا عَمَکِینگنِی اوُغلِی یا تاغَنگنِی اوُغلِی حَتَّی آکَه – اوُکَنگ، آتَه نگ، آنَه نگ وَ باشقَه یَقِینلَرِینگدَن نَفرَتلَنسَنگ یا نَفرَتلَنمَه سَنگ هَم، بُولَر شوُ بُوگوُنگِی کوُنگچَه صادِر بُولمَگن عَجایِیب- غَرایِیب نَرسَه لَر حِسابلَنمَیدِی؛ بَلکِی بُو یِیردَگِی اِینگ مُهِم نَرسَه سِین اوُزِینگدَگِی نَفرَتگه قَرَه مَسدَن عَدالَت قِیلَه آلِیشِینگ کِیرَک وَ مَنَه بُو نَفرَت سِینِی عَدالَت یوُلِیدَن اوُزاقلَه شِیشِینگگه بائِث بُولمَسلِیگِی کِیرَک.

(دوامی بار……)


[1] مسلم 55/ نسائی 4210

[2] ابن‌كثير، البدايه و النهايه: 6/ 400، دارابي‌حيان./ «أشهد أنك كذاب و أن محمداً صادق و لكن كذاب ربيعة أحب الينا من صادق مضر»

[3] قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا» رواه البخاري في (الأدب المفرد) ص 425 [963/1 ] ، والنسائي في (السنن الكبرى) (5/272) [8864] و (6/242) [10812] وفي (عمل اليوم والليلة) [976] ، وأحمد في (المسند) 5136،  (5/136) وابنه في (زوائد المسند) (5/136) ، وابن أبي شيبة في (المصنف) (15/33) [19030] أو (7/456) [37183] ، وأبو عبيد القاسم بن سلام في (غريب الحديث) (3/163) [422] و (3/288) [467] (ط مجمع اللغة العربية) ، والحربي في (الغريب) (3/919) ، والطحاوي في (شرح مشكل الآثار) 8231، 233، 235 برقم (3204، 3205، 3207)، والهيثم بن كليب الشاشي في (مسنده) (3/374) [1499] ، وابن حبان في [3153الإحسان] أو [736 موارد] ، والطبراني في (المعجم الكبير) (1/198-199) [532] ، والقطيعي في (جزء الألف دينار) [209] ، وأبو نعيم في (معرفة الصحابة) [756] ، والبغوي في (شرح السنة) (13/120-121) [3541] ، والضياء المقدسي في (المختارة) [1242] و [1244] ، والمزي في (تهذيب الكمال) (19/339-330) و (19/330)  النسائي في ((السنن الكبرى)) (8864) واللفظ له، وأحمد (21234) / آلبانی ، تخريج مشكاة المصابيح 4828/ شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند 21236 / الألباني ، السلسلة الصحيحة269 / تخريج صحيح ابن حبان 3153 / ابن حجر العسقلاني: تخريج مشكاة المصابيح 4/404  / الألباني : السلسلة الصحيحة1/538 / محمد الأمين الشنقيطي: أضواء البيان3/527 / السخاوي: الأجوبة المرضية2/623 / شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند21233 / السيوطي: الجامع الصغير629 / الألباني: صحيح الجامع567 / أخرجه أحمد (21271)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (10810)، والطبراني (1/198) (534) باختلاف يسير. ، والنسائي في (الكبرى) 8136، 9357، 358 برقم (8813، 10745، 10746) ، وابن حبان 7425 برقم (3153) ، ، وابن السني ص 384، 385 برقم (433) ، والبغوي 13 120 برقم (3541) .

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (2) (قسمت 26)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (2) (قسمت 26)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 


 (15- قسمت)

نصیحت و خیرخواهی و دلسوزی با ایراد گرفتن فرق دارد، همه می توانند نصیحت کنند. همچنانکه رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: « الدِّينُ النَّصِيحَةُ. قُلْنا: لِمَنْ؟ قالَ: لِلَّهِ ولِكِتابِهِ ولِرَسولِهِ ولأَئِمَّةِ المُسْلِمِينَ وعامَّتِهِمْ» [1] دین‌ نصیت و دلسوزی و خیرخواهی است، گفتیم : برای چه کسی است؟ فرمود: برای الله تعالیٰ، برای کتابش، برای فرستاده‌اش، برای امامان و پیشوایان مسلمانان و برای عموم مسلمانان.

بر مبنای همین منابع شرعی است که فُضَیل‌‌بن‌عیاض رحمه الله گفته است: «مؤمن عیب ها را می‌پوشاند و نصیحت می‌کند و فاجر، هتک حرمت و عیب‌جویی می‌کند.

 البته به نسبت دارالاسلام نامیدن سرزمینی عواملی وجود دارند که مانع از اقرار دسته هائی از مومنین به دارالاسلام بودن آن سرزمین شده است و افرادی که به این عوامل آلوده شده اند در قضاوت در مورد دارالاسلام مخالف خود به عیب جوئی و هتک حرمت گرایش پیدا می کنند تا نصیحت و خیرخواهی و دلسوزی . این عوامل هم بیشتربه :1 – تعصب مذهبی و کتمان حقایق شرعی و 2- تعصب نژادی و ملی گرائی بر می گردند.

حس ناسیونالیستی و ملگرائی از گذشته های دور هم یک آفت بوده تا همین زمان حاضر ما.  مدتی قبل از وفات رسول الله صلي‌الله‌ عليه‌ و سلم، مسيلمة كذاب در يمامه ادعاي نبوت كرد. شخصي به نام طلحه براي ملاقات او آمد و پرسيد: مسيلمه كجاست؟ پاسخ دادند: بگو رسول‌الله نه مسيلمه! طلحه گفت: تا او را نبينم نمي‌توانم قبول ‌كنم. وقتي با مسيلمه روبه‌رو شد، پرسيد: چه چيزي نزد تو مي‌آيد؟ مسيلمه گفت: رجس. طلحه پرسيد: در نور مي‌آيد يا در تاريكي؟ گفت: در تاريكي. بعد از آن طلحه گفت: گواهي مي‌دهم كه تو دروغگو هستي و محمد راستگو است، اما درغگوي قوم ربيعه نزد ما از راستگوي قوم مُضَر محبوب‌تر است. رسول الله صلي‌الله‌ عليه‌ ‌و سلم از مُضَر بودند، و مسيلمه از نسل ربيعه. آن شخص هم از قوم ربیعه بود؛و به دلیل تعصب قومي و حس‌ ناسيوناليستي، به مسيلمة كذاب پيوست و در جنگ يمامه با او كشته شد.[2]

نزد اینها عامل هویت بخش، دین الله نیست؛ بلکه عاملی که به آنها هویت می بخشد نژاد آنهاست. اولین کسی هم که ادعای برتری نژادی کرد شیطان بود در برابر آدم، یعنی مؤسس نژاد پرستی در برابر حکم الله شیطان بود: قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ (اعراف/12) ( خداوند به شیطان) گفت: چه چیز تو را بازداشت از این که سجده ببری، وقتی که من به تو دستور داده‌ام‌ ؟  (شیطان) گفت: من از او بهترم. چرا که مرا از آتش آفریده‌ای و او را از خاک.‏

بزرگ‌ترين دليل این ناسیونالیستهای نژاد گرا این است که فلانی از نژاد من نیست و به زبان من صحبت نمی کند. این نژاد هم از کجا به آنها رسیده است؟ از آلت تناسلی پدرانشان به همین دلیل است که امام احمد و نسائی و دیگران روایت کرده رسول الله صلی الله علیه وسلم به چنین اشخاصی سفارش کرده: برو آلت پدرت را گاز بگیر.[3]

الان هم همین قاعده حاکم است و می گویند: دارالکفر اردنی و کوردی و سعودی و مصری و ازبکی و تاجیکی و … بهتر از دارالاسلام ترکستانی و ایرانی و افغانی و چچنی و سومالیائی و غیره است . یا حتی می گویند دارالکفر ترکی و کوردی و …  بهتر از  دارالاسلام حنفی ترکستانی یا دارالاسلام شیعه جعفری  یا دارالاسلام حنفی طالبان یا دارالاسلام شافعی سومالی یا دارالاسلام مالکی مالی یا دارالاسلام شافعی – زیدی یمن یا دارالاسلام نجدی دوله و…. است. چرا؟ چون مذهب اینها با مذهب آنها یکی نیست.

اینکه شما از شیعه جعفری یا حنفی یا شافعی وحنبلی و زیدی و مالکی یا نجدی و هر یک از مذاهب و تفاسیر اسلامی خوشت نیاید و حتی متنفر هم باشی، و اینکه شما از عمو یا دائی و پسر عمو و پسر دائی و حتی از  بردار و خواهر و پدر و مادرت و سایر نزدیکانت متنفر باشی یا نه، چیز نو و عجیبی  نیست که تا کنون اتفاق نیافتاده باشد؛ بلکه مهمتر از آن این است که با وجود تنفرت دارای عدالت باشید، و این تنفر باعث نگردد که از مسیر عدالت دور گردی.

(ادامه دارد……)


[1] مسلم 55/ نسائی 4210

[2] ابن‌كثير، البدايه و النهايه: 6/ 400، دارابي‌حيان./ «أشهد أنك كذاب و أن محمداً صادق و لكن كذاب ربيعة أحب الينا من صادق مضر»

[3] قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا» رواه البخاري في (الأدب المفرد) ص 425 [963/1 ] ، والنسائي في (السنن الكبرى) (5/272) [8864] و (6/242) [10812] وفي (عمل اليوم والليلة) [976] ، وأحمد في (المسند) 5136،  (5/136) وابنه في (زوائد المسند) (5/136) ، وابن أبي شيبة في (المصنف) (15/33) [19030] أو (7/456) [37183] ، وأبو عبيد القاسم بن سلام في (غريب الحديث) (3/163) [422] و (3/288) [467] (ط مجمع اللغة العربية) ، والحربي في (الغريب) (3/919) ، والطحاوي في (شرح مشكل الآثار) 8231، 233، 235 برقم (3204، 3205، 3207)، والهيثم بن كليب الشاشي في (مسنده) (3/374) [1499] ، وابن حبان في [3153الإحسان] أو [736 موارد] ، والطبراني في (المعجم الكبير) (1/198-199) [532] ، والقطيعي في (جزء الألف دينار) [209] ، وأبو نعيم في (معرفة الصحابة) [756] ، والبغوي في (شرح السنة) (13/120-121) [3541] ، والضياء المقدسي في (المختارة) [1242] و [1244] ، والمزي في (تهذيب الكمال) (19/339-330) و (19/330)  النسائي في ((السنن الكبرى)) (8864) واللفظ له، وأحمد (21234) / آلبانی ، تخريج مشكاة المصابيح 4828/ شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند 21236 / الألباني ، السلسلة الصحيحة269 / تخريج صحيح ابن حبان 3153 / ابن حجر العسقلاني: تخريج مشكاة المصابيح 4/404  / الألباني : السلسلة الصحيحة1/538 / محمد الأمين الشنقيطي: أضواء البيان3/527 / السخاوي: الأجوبة المرضية2/623 / شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند21233 / السيوطي: الجامع الصغير629 / الألباني: صحيح الجامع567 / أخرجه أحمد (21271)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (10810)، والطبراني (1/198) (534) باختلاف يسير. ، والنسائي في (الكبرى) 8136، 9357، 358 برقم (8813، 10745، 10746) ، وابن حبان 7425 برقم (3153) ، ، وابن السني ص 384، 385 برقم (433) ، والبغوي 13 120 برقم (3541) .[D1]

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(13- қисмат  

Аммо инки мо бихохем бо онки ба далили ғазаби дорул ислом ва ишғоли сарзаминхойи исломий бо онхо вориди жиходи озодийсозий ва дафъ шавем ва бо муслимин сокини дар онжо хамчун муслимини дар дорул ислом бархурд кунем ва ….. ин масала ва боби жудогонайи аст.

Яъни бо онки Андалус наздик ба 8 қарн тахти хокимияти муслимин буда ва алъон қарнхостки тахти хокимияти куффор қарор гирифта ба нахвики хатто ек нафар хам ёфт нашудки шаходатайн бар забон жорий кунад ва хам акнун табдил ба ду кишвари испания ва португал  шуда чи фарқи бо англиз ва амрико ва герман ва соири дорул куфрхо дорад? Холо ин дуруст астки бигуем испания ва партугал дорул ислом хастанд аммо амрико ва англиз дорул куфр? Хам акнун фарқи бейни инхо дар чист?

Чизики маноти хукм набошад ва хукм бар мадори он начархад боиси тағйири хукм намешавад. Имруза дар бисёри аз дорул куфрхойи жахон мо шохиди азон ва масожиди мухталиф ва иқомайи намоз ва баргузорийи жумъа ва жамоат ва ийдайн ба сурати ошкор ва хатто шохиди садхо муассаса ва гурух ва жамоат аз муслимин хастемки ошкоро дар чорчуби қавонини секуляристий ва демокрасийи хоким бар ин кишвархо фаолият мекунанд ва гох амнияти онхо аз сарзаминхойики тавассути муслимин фатх шуданд бештар аст бо ин вужуд ин маворид маноти ва меъёри хукм бар дор ва сарзамини нестанд ва ин маворид боиси дорул ислом шудани ин дорул куфрхо намешавад. Пас набояд фариби анжоми корхойи дар дорул куфрхоро хурдки барои қавонини секуляристий ва хуккоми секуляр зарари надорад.

Шахс бо шароитики вориди ислом ва иймон мешавад ва бо шароити боз аз ислом ва иймон хориж мешавад ва ингуна нест бигуем чун шахс ибтидо мусалмон буда пас харгиз дубора кофар намегардад.

Дар хар сурат хамчунонки шахс бо яқин вориди ислом мешавад бо шак аз ислом хориж намегардад. Сарзамин хам ба хамин шикл аст замоники бо яқин табдил ба дорул ислом шуда бо шак табдил ба дорул куфр намешавад, ва бо дар назар гирифтани тамоми ончи баён шуд, агар дар табдили билоди исломий ба билоди куфр шак кунем, боз хам бояд хукм ба исломий будани кишвархо бидихим; чироки қабли аз ин , дар исломий будани ин билод яқин доштем ва акнун бо шак наметавон яқини қаблийро кинор гузошт.  [1]

Косоний ханафий рохимахуллох дар ” бадаъиус санаъи” мегуяд:

فلا تصيرُ دارُ الإسلامِ بيقينٍ: دارَ الكفرِ بالشّكِّ والاحتمالِ، على الأصلِ المعهود: أنّ الثّابتَ بِيَقينٍ لا يزولُ بالشّكِّ والاحتمالِ”.

Дар ин сурат лозим ва зарурий астки дар мовриди ин даста аз хукуматхойи бадили изтирорийи исломий бо диққат ва хассосияти вижайи нигох кард, бо ин вужуд, бо таважжух ба манот ва меъёр ва маллокики дар қуръон ва суннати сахих ва ақволи асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва оройи тамоми мазохиби исломий барои  ташхиси дорул ислом аз дорул куфри таъйин шуда бо тағйири ” қонун ва хукм” хеч монеъи барои тағйири ” дор” вужуд надорад.

 سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.


[1] كاسانی، علا الدین، بدائع الصنائع، ج7، ص131.

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(14- қисм)  

Бу ерда шахс комил огох ва қалби хам иймон жихатидан хотиржамлик даражасига етган бўлса, аммо “икрох” сабабли қасддан оддий холатда харом бўлган ишни қилишликка ёки сўзни айтишликка мажбур бўлади.

Демак шахс “дорул исломнинг” мавжудлиги билан хам мусулмонларни секуляристик ахзобларни ва кофирларни хукмронлигини  қабул қилишга тарғиб ва ташвиқ қила олмайди ва нажотпарастлик бахоналари, гохида эса даъват номли маслахат ясашлар орқали 1- огох холда,2- қасддан,3- ўзини ихтиёри билан ўзини ва бошқаларни очиқ куфрни қилишга тортиб кета олмайди.

Мана бу холатда яна эслатиб ўтамизки, ошкор “олтиталик кофирлар” мўъминларнинг ижроъий, хукуматий системаси хақида назар бера оладиган жойгохда эмаслар, мунофиқлар тўдаси хам душманни рухий жанглари бўлимида “дорул исломга” қарши вазифаларини бажариб ётишибди, демак уларнинг захар ва шубха  тарқатишларини хам арзиши йўқ. Хатто дорул исломни иқтисодий,харбий, таблиғий системасидан ташқаридаги дорул исломнинг “мавжуд вазиятдаги” “ кундалик эхтиёжларига” хукмрон бўлмаган  мўъминларни дастаси, мана бу борада секуляристлар( мушриклар)га қарши жангларда  бугунги жанглар бўйича мужохидларни айблай олишмайди:    

 جاهِدُوا المُشرِكينَ بِأَموالِكُمْ وأَنْفُسِكُم وأَلسِنَتِكُم[1]

Мол ва жон ва тилларингиз билан секуляристларга(мушрикларга) қарши жиход қилингиз.

Мана бу ишлар бир системани ичида худди инсонни баданига ўхшаш ижро қилинади ва баданнинг, системанинг  ўзига хос шароитига муносиб холда ,хамда система ва баданнинг эхтиёжларига мувофиқ равишда ва бадандан ташқаридаги мухитни хам хисобга олиб харакат қилиниши керак, бўлмасам хар қандай мувозанатсизлик бадандаги касалликка, саратонга сабаб бўлиши мумкин.

Мана бу баданнинг шароитидан огох бўлмаган киши унга нусха ёзиб беролмайди.Агарчи ишни нақд қилишлик дорул исломдаги барча аъзоларни иши бўлган тақдирда хам,  хатто “мавжуд вазиятдан” огох бўлмаган мўъминлар хам мутахассисликка оид назар беришга хақлари йўқ.

Киши агар мужохидларни системасини ичида бўлса ва мавжуд вазиятдан яқиндан огох бўлса ва мўъминлар билан бирга юрган бўлса хам, мужохидларни харбий ишлари бўйича назар бера олмайди, агарчи мўъмин бўлган тақдирда хам барибир  мана бундай мутахассисликка оид ишларда назар бериш хаққига эга эмас, “эъдод” ва “душманларни қўрқитиш” ва “дорул исломни мухофизат қилиш”га ўхшаш мухим фарзлар ва “талаб ва бошланғич жиход” га ўхшаш вазифаларни зиммасига ола олмайди.

Албатта мужохидлар аллох таолони наздида уйда  ўтирган кишилардан афзал хисобланади, аллох таоло мужохидлар учун баланд мартабаларни насиб этган, яъни уйларда ўтириб қолган кишилардан даражалари юқоридир,

  « فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِینَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِینَ دَرَجَةً»

Синфни мутахассисликка оид ишларида, харбий ишларда хам мужохидлар уйларда ўтирган кишилардан кўра дунёда афзалдирлар, демак улар уйларда ўтирган кишиларни айблай олишади, чунки улар узрсиз уйларда ўтиришибди ва мужохидлар жумласидан бўлишмаган, уйларда ўтирган кишилар харбий ишлар бўйича  “янги замонавий” мутахассисликка эга бўлмаган холларида ва шароитни, “бугунги кунни” турли-хил  жанг майдонини мушкилотларини дарк қилмасдан туриб жиходнинг  мутахассисликка оид ишларида мужохидларни айблашга журъат қила олишмайди.

 Хатто жиходга оид ишларда – яъни бугунги кунда мутахассисликка боғланиб  қолган – барча мутахассисликлар ўзлари эга бўлган соха бўйича назар беришлари лозим,масалан иқтисодий ишлар бўйича шу сохадаги киши ёки харбий ва хавфсизлик сохаси бўйича хам шу сохани мутахассиси ё таблиғ ишлари бўйича хам шу сохани мутахассиси назар бериши керак, барча сохаларни мутахассисларини назари улил амр шўросида жамланади ва охирги назар дорул исломни имоми ва рахбари томонидан содир қилинади.

(давоми бор……..)


[1] أبو داود (2504)، وأحمد (12268) والنسائي (3096)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (2) ( 26 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(14- قیسم)

یو ییرده شخص کامل آگاه و قلبی هم ایمان جهتیدن خاطرجملیک درجه سیگه ییتگن بولسه، امّا “اکراه” سببلی قصددن عاددی حالتده حرام بولگن ایشنی قیلیشلیککه یاکی سوزنی ایتیشلیککه مجبور بولدی.

دیمک شخص “دار الاسلامنینگ” موجودلیگی بیلن هم مسلمانلرنی سکولاریستیک احزابلرنی وکافرلرنی حکمرانلیگینی قبول قیلیشگه ترغیب و تشویق قیله آلمیدی و نجات پرستلیک بهانه لری، گاهیده ایسه دعوت ناملی مصلحت یسشلر آرقلی 1- آگاه حالده، 2-قصددن، 3- اوزینی ایختاری بیلن اوزینی و باشقه لرنی آچیق کفرنی قیلیشگه تارتیب کیته آلمیدی.

منه بو حالتده ینه ایسله تیب اوته میزکی، آشکار “آلتیته لیک کافرلر” مؤمنلرنینگ اجرائی، حکومتی سیستیمه سی حقیده نظر بیره آله دیگن جایگاهده ایمسلر، منافقلر توده سی هم دشمننی روحی جنگلری بولیمیده “دار الاسلامگه” قرشی وظیفه لرینی بجریب یاتیشیبدی، دیمک اولرنینگ زهر و شبهه ترقه تیشلرینی هم ارزیشی یوق. حتّی دار الاسلامنی اقتصادی، حربی، تبلیغی سیستیمه سیدن تشقریدگی دار الاسلامنینگ “موجود وضیعیتدگی” “کونده لیک ایختیاجلریگه” حکمران بولمگن مؤمنلرنی دسته سی، منه بو بارده سکولاریستلر (مشرکلر(گه قرشی جنگلردن بوگونگی جنگلر بوییچه مجاهدلرنی عیبلی آلیشمیدی:   جاهِدُوا المُشرِكينَ بِأَموالِكُمْ وأَنْفُسِكُم وأَلسِنَتِكُم[1]  مال و جان و تیللرینگیز بیلن سکولایستلرگه (مشرکلرگه) قرشی جهاد قیلینگیز.

منه بو ایشلر بیر سیستیمه نی ایچیده حوددی انساننی بدنیگه اوحشش اجرا قیلیندی و بدننینگ، سیستیمه نینگ اوزیگه خاص شرائطیگه مناسب حالده، همده سیستیمه و بدننینگ ایختیاجلریگه موافق رویشده و بدندن تشقریدگی مهیطنی هم حسابگه آلیب حرکت قیلینیشی کیرک، بولمسم هر قندی مواظنتسیزلیک بدنده گی کسللیککه، سرطانگه سبب بولیشی مومکین.

منه بو بدننینگ شرائطیدن آگاه بولمگن کیشی اونگه نصحه  یازیب بیرالمیدی. اگرچی ایشنی نقد قیلیشلیک دار الاسلامدگی برچه اعضالرنی ایشی بولگن تقدیرده هم، حتّی “موجود وضیعیتدن” آگاه بولمگن مؤمنلر هم متخصّصلیککه آئد نظر بیریشگه حقلری یوق.

کیشی اگر مجاهدلرنی سیستیمه سینی ایچیده بولسه و موجود وضیعیتدن یقیندن آگاه بولسه و مؤمنلر بیلن بیرگه یورگن بولسه هم، مجاهدلرنی حربی ایشلری بوییچه نظر بیره آلمیدی، اگرچی مؤمن بولگن تقدیرده هم بریبیر منه بوندی متخصّصلیککه آئد ایشلرده نظر بیریش حققیگه ایگه ایمس، “اعداد”  و “دشمنلرنی قورقیتیش” و “دار الاسلامنی مخافظت قیلش” گه اوحشش مهم فرضلر و طلب و باشلنغیچ جهاد” اوحشش وظیفه لرنی زمّه سیگه آله آلمیدی.

البتّه مجاهدلر الله تعالی نی نزدیده اویده اوتیرگن کیشیلردن افضل حسابلندی، الله تعالی مجاهدلر اوچون بلند مرتبه لرنی نصیب ایتگن، یعنی اویلرده اوتیریب قالگن کیشیلردن درجه لری یوقاریدیر،    « فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِینَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِینَ دَرَجَةً» صینفنی متخصّصلیککه آئد ایشلریده، حربی ایشلرده هم مجاهدلر اویلرده اوتیرگن کیشیلردن کوره دنیاده افضلدیرلر، دیمک اولر اویلرده اوتیرگن کیشیلرنی عیبلی آلیشدی، چونکی اولر عذرسیز اویلرده اوتیریشیبدی و مجاهدلر جمله سیدن بولیشمگن، اویلرده اوتیرگن کیشیلر حربی ایشلر بوییچه “ینگی زمانه وی” متخصّصلیککه ایگه بولمگن حاللریده و شرائطنی، “بوگونگی کوننی” تورلی- هیل جنگ میدانینی مشکلاتلرینی درک قیلمسدن توریب جهادنینگ  متخصّصلیککه آئد ایشلریده مجاهدلرنی عیبلشگه جرعت قیله آلیشمسدی.

حَتَّی جِهادگه آئِد اِیشلَردَه – یَعنِی بُوگوُنگِی کوُندَه مُتَخَصِّصلِیککَه باغلَنِیب   قالگن – بَرچَه مُتَخَصِّصلِیکلَر اوُزلَرِی اِیگه بُولگن صاحَه بُویِیچَه نَظَر بِیرِیشلَرِی لازِم، مَثَلاً اِقتِصادِی اِیشلَر بُویِیچَه شوُ صاحَه دَگِی کِیشِی یاکِی حَربِی وَ حَوفسِیزلِیک صاحَه سِی بُویِیچَه هَم شُو صاحَه نِی مُتَخَصِّصی یا تَبلِیغ اِیشلَرِی بُویِیچَه هَم شوُ صاحَه نِی مُتَخَصِّصِی نَظَر بِیرِیشِی کِیرَک، بَرچَه صاحَه لَرنِی مُتَخَصِّصلَرِینِی نَظَرِی اوُلِی الاَمر شُوراسِیدَه جَملَه نَه دِی وَ آخِیرگِی نَظَر دارُ الاِسلامنِی اِمامِی وَ رَهبَرِی تامانِیدَن صادِر قِیلِینَدِی.

(دوامی بار………)


[1] أبو داود (2504)، وأحمد (12268) والنسائي (3096)