Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

 (40- қисм)

– Мусулмонларнинг шодлигини бузувчи ва барбод қилувчи иккинчи омил, хилофатни қулаши ва шохигарликни вужудга келиши бўлган.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аллох таолодан “умматларининг” гумрохликка хамназар бўлмаслигини  замонатини  олган пайтларида, 

«سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا»

ва “умматлари” оч қолмаслигини

 « إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين»

ва умматларини устида душман хукмронлик қилмаслигини хам,

« وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ»[1]

замонатини олган пайтларида, буни  натижасида эса  аллох таоло хам мусулмонларни жамоати билан бирга бўлишини хушхабарини берган эдилар.   

«فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ»[2]

Яъни шодликни вужудга келтирувчи чораларни орасида

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ» و «آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏»

хам бор, бу икковидан хам мухимроғи

«فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ»

хам бор, лекин мусулмонлар “умматни” ташкил қилиш учун фақат уч абзор мавжуд эканини билишса-ю, аммо мана бу уч абзордан узоқлашишса ва тафарруқ йўлига юриб кетишса, улар нубувват манхажига асосланган буюк  исломий хукуматни қўлдан бой беришади ва буюк бидъат хисобланган шохигарликни уни ўрнига келтиришади, мана бу мусибатни кетидан ички жангларни ижод қиладиган  ўринсиз такфир қилишдан ва тамға ёпиштиришдан иборат ошкор азоблар келади, булардан сўнг эса кўп сонли мусулмонларнинг гумрохлиги ва саргардонлиги , фақирлик ва очликни ривожланиши, устимизда кофирларнинг хукмронлик қилишлари каби азобларни хам кутаверсак бўлади.

 « فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ»،

деб амр қилинган пайтда, агар шахс жамоятни йўлида харакат қилмайдиган бўлса, дархақиқат у азоб йўлидан юрган бўлади,   

«الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ»

жамоатдан узоқлашиб тафарруқ сари харакат қилиш, яъни шодликни мусибатга алмаштириш демакдир, бу аллох таоло мўъминларнинг табиий хаққи деб билган шодликни нобуд қилиш бўлади.

Мусулмонлар тафарруқ ва ўринсиз,ёмон, манфий  шодликни  сотиб олиш орқали ана ўша тафарруққа кўнгил боғлагач ва ўзларини хизб, гурух, мазхаб ва фирқаларидаги нарсаларга кўнгил қўйиб рози бўлишгач ва уч абзордан узоқлашишгач, асрлардан буён мусулмонларни бошига келаётган фожеъаларга гувох бўлишади-да, бу ерда норози бўлишга, дод-фарёд уришга ва ажабланишга ўрин хам қолмайди.  Бу кишилар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам рахбарлик қилган ва   сабиқунал аввалун бўлган ухуд жангини иштирокчиларидан азизроқ эмаслар, улар нимани эккан бўлишса, ўшани хосилини хам қўлга киритишади.

Аллох таоло нубувват манхажига асосланган шўровий хукуматнигина тан олади, ундаги улил амр шўроси ўзини вохид ижмоъси билан вохид умматни ва вохид жамоатни вужудга келтиради, мана бу мусулмонлар қўлга китириши мумкин бўлган дунёвий неъматнинг энг каттаси хисобланади, аммо мана бу шаръий қолибни ўрнига шохигарлик хукумати ёки хар қандай бошқа бидъий навдаги қолиб қўйиладиган бўлса, шундай бир уммул фасод вужудга келадики, у ўзи билан бирга  бошқа барча фасодларга дарвозани очиб беради. У улил амр шўросини ўртадан кетишидан тортиб вохид умматни ва вохид ижмоъни кетишигача ва турли-хил мазхабларни,ранго- ранг тафсирларни, ошкор тафарруқни, умматни саргардонлигини, фақирликни ривожланишини,очликни,мусулмонларни устида душманни хукмрон бўлишини………. пайдо бўлишигача етиб боради:     لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ….

Ислом дастаглари бирма- бир синдирилади, дастаглардан бири нобуд бўлган пайтида одамлар унга яқинроқ бўлганига чанг солишади, уларни биринчи бўлиб синдирилгани хукмдур ( нубувват манхажига асосланган хукмни тарк қилишади) ва уларни охиргиси намоздур ( намозни тарк қилишади).

Аллох таоло нозил қилган нарсага асосланган хукуматни тарк қилишни натижаси қуйидагича бўлади:

  وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ[3]

Агар хар қандай қавмни пешволари аллох нозил қилган нарса билан хукм қилишмаса ёки худони ахкомларини орасидан яхши кўрганларини танлаб олиб амал қилишса ёки ёқтирмаган нарсаларига амал қилмай ташлаб қўйишса, аллох таоло уларни орасига душманчилик ва адоватни солиб қўяди. Бу ерда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хар бир қавмнинг  улил амр шўроси борасида сухбат қилганлар,чунки хар бир қавмни хокими ё пешвоси демаганлар, балки хар бир қавмни пешволари деб мархамат қилганлар, яъни 

أَئِمَّتُهُمْ.

Энди агар мана бу пешволар ва шўродаги мутахассислар аллохни шариатидаги қонунлар асосида хукм қилишмаса, шубхасиз  уларни ўртасида душманчилик, адоват, жанг, курашлар вужудга келади ва дўстлар жамоасидан тортиб хонадонлар, тоифалар, қавмлар, забонлар, мазхабларгача буларни хаммаси бир-бирларига қўполлик,зўравонлик билан муомала қилишади. Бу яъни шодликни барбод қилиш ва мусулмонларни ўртасидаги шодликни буюк асбобларини йўқотиш демакдир.

  – Мусулмонларни ўртасида шодликни барбод қилувчи омиллардан яна бири, душманшуносийни билмаслик ва душманларни шаръий даражаларга ажратишни бузиб ташлашликдур.

Аллох таоло “ла илаха иллаллох” га ва тоғутга куфр келтиришга  буюриш орқали, хаж ва закот, худудларга тегишли ахкомларни нозил қилишдан олдин, мусулмонларга душманларни даражаларга ажратишни таълим берган……..Энди фалончи жохил ва золим холида, кофирларнинг яхуд, мажус, собеий, насронийлардан иборат жамиятини мушрик дейди, мана бу шахс масалан насронийларни мушриклар жумласидан деб хисоблаган пайтида, бир қанча мусибатларга қўшимча равишда биринчи қадамида мусулмонлардан рум сурасидаги шодликни тортиб олади, у мусулмонлардан ташқари барча ахли китоб ва шибхи ахли китобни хам ғам- андухга ташлаб қўяди.

(давоми бор……..)

[1] في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤  ( عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

[3] سنن ابن ماجة القزويني (4019) الحاكم النيسابوري 4/540 / مسند البزار/ سليمان بن أحمد الطبراني 360/ السنن الواردة في الفتن للداني / شعب الإيمان للبيهقي                  ابن عبد البر القرطبي 463/ أبو نعيم الأصبهاني 430 /

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(40- قیسم)

– مُسُلمانلَرنِینگ شادلِیگِینِی بوُزوُچِی وَ بَرباد قِیلوُچِی اِیککِینچِی عامِل، خِلافَتنِی قوُلَه شِی وَ شاهِیگَرلِیکنِی وُجُودگَه کِیلِیشِی بوُلگَن.

رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم الله تَعالَی دَن “اوُمَّتلَرِینِینگ” گوُمراهلِیککَه هَم نَظَر بوُلمَسلِیگِینِی زَمانَتِینِی آلگَن پَیتلَرِیدَه،    «سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا» وَ “اوُمَّتلَرِی” آچ قالمَسلِیگِینِی « إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين» وَ اوُمَّتلَرِینِی اوُستِیدَه دُشمَن حُکمرانلِیک قِیلمَسلِیگِینِی هَم،  « وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ»[1] زَمانَتِینِی آلگَن پَیتلَرِیدَه، بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه اِیسَه اَلله تَعالَی هَم مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِی بِیلَن بِیرگَه بوُلِیشِینِی خوُشخَبَرِینِی بِیرگَن اِیدِیلَر.  «فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ»[2] یَعنِی شادلِیکنِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِی چارَه لَرنِی آرَه سِیدَه «أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ» وَ «آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏» هَم بار، بُو اِیککاوِیدَن هَم مُهِمراغِی  «فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ»  هَم بار، لِیکِن مُسُلمانلَر “اوُمَّتنِی” تَشکِیل قِیلِیش اوُچُون فَقَط اوُچ اَبزار مَوجُود اِیکَه نِینِی بِیلِیشسَه – یُو، اَمّا مَنَه بوُ اوُچ اَبزاردَن اوُزاقلَشِیشسَه وَ تَفَرُّق یوُلِیگَه یوُرِیب کِیتِیشسَه، اوُلَر نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن بوُیوُک اِسلامِی حُکوُمَتنِی قوُلدَن بای بِیرِیشَه دِی وَ بوُیُوک بِدعَت حِسابلَنگَن شاهِیگَرلِیکنِی اوُنِی اوُرنِیگَه کِیلتِیرِیشَه دِی، مَنَه بُو مُوصِیبَتنِی کِیتِیدَن اِیچکِی جَنگلَرنِی اِیجاد قِیلَه دِیگَن اوُرِینسِیز تَکفِیر قِیلِیشدَن وَ تَمغَه یاپِیشتِیرِیشدَن عِبارَت آشکار عَذابلَر کِیلَه دِی، بوُلَردَن سوُنگ اِیسَه کوُپ سانلِی مُسُلمانلَرنِینگ گوُمراهلِیگِی وَ سَرگَردانلِیگِی، فَقِیرلِیک وَ آچلِیکنِی رِواجلَه نِیشِی، اوُستِیمِیزدَه کافِرلَرنِینگ حُمکرانلِیک قِیلِیشلَرِی کَبِی عَذابلَرنِی هَم کوُتَه وِیرسَک بوُلَه دِی.

« فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ»، دِیب اَمر قِیلِینگَن پَیتدَه، اَگَر شَخص جَماعَتنِی یوُلِیدَه حَرَکَت قِیلمَیدِیگَن بوُلسَه، دَرحَقِیقَت اوُ عَذاب یوُلِیدَن یوُرگَن بوُلَه دِی،  «الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ» جَماعَتدَن اوُزاقلَه شِیب تَفَرُّق سَرِی حَرَکَت قِیلِیش، یَعنِی شادلِیکنِی مُوصِیبَتگَه اَلمَشتِیرِیش دِیمَکدِیر، بوُ اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرنِینگ طَبِیعِی حَققِی دِیب بِیلگَن شادلِیکنِی نابوُد قِیلِیش بوُلَه دِی.

مُسُلمانلَر تَفَرُّق وَ اوُرِینسِیز،یامان، مَنفِی شادلِیکنِی ساتِیب آلِیش آرقَه لِی اَنَه اوُشَه تَفَرُّققَه کوُنگِیل باغلَه گَچ وَ اوُزلَرِینِی حِزب، گوُرُوه،مَذهَب وَ فِرقَه لَرِیدَگِی نَرسَه لَرگَه کوُنگِیل قوُیِیب راضِی بوُلِیشگَچ وَ اوُچ اَبزاردَن اوُزاقلَه شِیشگَچ، عَصرلَردَن بوُیان مُسُلمانلَرنِی باشِیگَه کِیلَه یاتگَن فاجِیعَه لَرگَه گوُواه بوُلِیشَه دِی- دَه، بوُ یِیردَه ناراضِی بوُلِیشگَه، داد- فَریاد اوُرِیشگَه وَ عَجَبلَه نِیشگَه اوُرِین هَم قالمَیدِی. بُو کِیشِیلَر رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم رَهبَرلِیک قِیلگَن وَ سابِقوُنَ الاَوَّلوُن بوُلگَن اُحُد جَنگِینِی اِیشتِراکچِیلَرِیدَن عَزِیزراق اِیمَسلَر، اوُلَر نِیمَه نِی اِیککَن بوُلِیشسَه، اوُشَه نِی خاصِیلِینِی هَم قوُلگَه کِیرِیتِیشَه دِی.

اَلله تَعالَی نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن شوُراوِی حُکوُمَتنِیگِینَه تَن آلَه دِی، اوُندَگِی اوُلِی الاَمر شوُراسِی اوُزِینِی واحِد اِجماعسِی بِیلَن واحِد اُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی وُجُودگَه کِیلتِیرَه دِی، مَنَه بُو مُسُلمانلَر قوُلگَه کِیرِیتِیشِی موُمکِین بوُلگَن دُنیاوِی نِعمَتنِینگ اِینگ کَتتَه سِی حِسالَه نَه دِی، اَمّا مَنَه بُو شَرعِی قالِبنِی اوُرنِیگَه شاهِیگَرلِیک حُکوُمَتِی یاکِی هَر قَندَی باشقَه بِدعِی نَوعدَگِی قالِیب قوُیِیلَه دِیگَن بوُلسَه، شوُندَی بِیر اُمُّ الفَساد وُجُودگَه کِیلَه دِیکِی، اوُ اوُزِی بِیلَن بِیرگَه باشقَه بَرچَه فَسادلَرگَه دَروازَه نِی آچِیب بِیرَه دِی. اوُ اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی اوُرتَه دَن کِیتِیشِیدَن تارتِیب واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد اِجماعنِی کِیتِیشِیگَه چَه وَ توُرلِی- هِیل مَذهَبلَرنِی، رَنگا- رَنگ تَفسِیرلَرنِی، آشکار تَفَرُّقنِی، اوُمَّتنِی سَرگَردانلِیگِینِی، فَقِیرلِیکنِی رِواجلَه نِیشِینِی، آچلِیکنِی، مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه دُشمَننِی حُکمران بوُلِیشِینِی…………پَیدا بوُلِیشِیگَه چَه یِیتِیب بارَه دِی:   لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ….

اِسلام دَستَگلَرِی بِیرمَه – بِیر سِیندِیرِیلَه دِی، دَستَگلَردَن بِیرِی نابوُد بوُلگَن پَیتِیدَه آدَملَر اوُنگَه یَقِینراق بوُلگَه نِیگَه چَنگ سالِیشَه دِی، اوُلَرنِی بِیرِینچِی بوُلِیب سِیندِیرِیلگَه نِی حُکمدوُر ( نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن حُکمنِی تَرک قِیلِیشَه دِی) وَ اوُلَرنِی آخِیرگِیسِی نَمازدوُر( نَمازنِی تَرک قِیلِیشَه دِی).

اَلله تَعالَی نازِیل قِیلگَن نَرسَه گَه اَساسلَنگَن حُکوُمَتنِی تَرک قِیلِیشنِی نَتِیجَه سِی قوُیِیدَگِیچَه بوُلَه دِی:    وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ[3] اَگَر هَر قَندَی قَومنِی پِیشوالَرِی اَلله نازِیل قِیلگَن نَرسَه بِیلَن حُکم قِیلِیشمَسَه یاکِی خُدانِی اَحکاملَرِینِی آرَه سِیدَن یَحشِی کوُرگَنلَرِینِی تَنلَب آلِیب عَمَل قِیلِیشسَه یاکِی یاقتِیرمَه گَن نَرسَه لَرِیگَه عَمَل قِیلمَی تَشلَب قوُیِیشسَه، اَلله تَعالَی اوُلَرنِی آرَه سِیگَه دُشمَنچِیلِیک وَ عَداوَتنِی سالِیب قوُیَه دِی. بُو یِیردَه رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم  هَر بِیر قَومنِینگ اوُلِی الاَمر شوُراسِی بارَه سِیدَه صُحبَت قِیلگَنلَر، چُونکِی هَر بِیر قَومنِی حاکِمِی یا پِیشواسِی دِیمَه گَنلَر، بَلکِی هَر بِیر قَومنِی پِیشوالَرِی دِیب مَرحَمَت قِیلگَنلَر، یَعنِی أَئِمَّتُهُمْ.

اِیندِی اَگَر مَنَه بُو پِیشوالَر وَ شوُرادَگِی مُتَخَصِّصلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حُکم قِیلِیشمَسَه، شُبهَه سِیز اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه دُشمَنچِیلِیک، عَداوَت، جَنگ، کوُرَشلَر وُجُودگَه کِیلَه دِی وَ دوُستلَر جَماعَه سِیدَن تارتِیب خانَدانلَر، طائِفَه لَر، قَوملَر،زَبانلَر، مَذهَبلَرگَه چَه بوُلَرنِی هَمَّه سِی بِیر- بِیرلَرِیگَه قوُپاللِیک، زوُرَوانلِیک بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیشَه دِی. بُو یَعنِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلِیش وَ مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه شادلِیکنِی بوُیوُک اَسبابلَرِینِی یوُقاتِیش دِیمَکدِیر.

– مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِللَردَن یَنَه بِیرِی، دُشمَنشوُناسِینِی بِیلمَسلِیک وَ دُشمَنلَرنِی شَرعِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیشنِی بوُزِیب تَشلَشلِیکدوُر.   

اَلله تَعالَی “لا اله الّا الله”گَه وَ طاغوُتگَه کُفر کِیلتِیرِیشگَه بُویوُرِیش آرقَه لِی، حَج وَ زَکات، حُدوُدلَرگَه تِیگِیشلِی اَحکاملَرنِی نازِیل قِیلِیشدَن آلدِین، مُسُلمانلَرگَه دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیشنِی تَعلِیم بِیرگَن………. اِیندِی فَلانچِی جاهِل وَ ظالِم حالِیدَه، کافِرلَرنِینگ یَهوُد، مَجوُس، صابِیعِی، نَصرانِیلَردَن عِبارَت جَمِیعیَتِینِی مُشرِک دِییدِی، مَنَه بُو شَخص مَثَلاً نَصرانِیلَرنِی مُشرِکلَر جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَه گَن پَیتِیدَه، بِیر قَنچَه موُصِیبَتلَرگَه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه بِیرِینچِی قَدَمِیدَه مُسُلمانلَردَن رُوم سُورَه سِیدَگِی شادلِیکنِی تارتِیب آلَه دِی، اوُ مُسُلمانلَردَن تَشقَه رِی بَرچَه  اَهلِی کِتاب وَ شُبهَه اَهلِی کِتابنِی هَم غَم – اَندوُهگَه تَشلَب قوُیَه دِی.

(دوامی بار….)

[1] في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤  ( عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

[3] سنن ابن ماجة القزويني (4019) الحاكم النيسابوري 4/540 / مسند البزار/ سليمان بن أحمد الطبراني 360/ السنن الواردة في الفتن للداني / شعب الإيمان للبيهقي                  ابن عبد البر القرطبي 463/ أبو نعيم الأصبهاني 430 /

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(40- قسمت)

  • دومین عامل تخریب شادی و شادی سوزی مسلمین انهدام خلافت و پیدایش شاهیگری بود .

زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم از الله تعالی ضمانت گرفته است که «امتش» نه برگمراهی همرأی بشوند «سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا» و نه «امتش» گرسنه بمانند « إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين» و نه «امتش» دشمن بر آنها  تسلط پیدا کند « وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ»[1]و الله تعالی هم با جماعت مسلمین است «فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ»[2] این یعنی راهکاری برای شادی که در آن هم «أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ» هست و هم «آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏» و مهمتر از این دو«فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ» وجود دارد، اما زمانی که مسلمین می دانند که برای تشکیل این «امت» تنها 3 ابزار وجود دارد اما از این 3 ابزار دوری می کنند و مسیر تفرق را طی می کنند، و نعمت بزرگ حکومت اسلامی علی منهاج نبوه را از دست می دهند و بدعتی بزرگ به نام شاهیگری را جایش می گذارند، و به دنبال این مصیبت و عذاب آشکار با تکفیرهای نابجا و برچسب زنی ها عاملی می شوند برای ایجاد جنگهای داخلی و غیره  باید منتظر گمراهی و سرگردانی عده ی کثیری از مسلمین و رواج فقر و گرسنگی و تسلط کفار بر خود و عذاب هم باشند.

زمانی که امر می شود: « فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ»، اگر شخص در این مسیر جماعت حرکت نکند در واقع در مسیر عذاب حرکت کرده«الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ» دوری از جماعت و گرایش به تفرق یعنی معامله کردن مصیبت با شادی، و نابود کردن شادی که الله تعالی آن را حق طبیعی مومنین دانسته است .

زمانی که مسلمین این طوری با خرید تفرق و خوشحالی ناپسند، نابجا و منفی نسبت به این تفرقی که دارند دل خوش شدند، و به آنچه خودشان درحزب و گروه و مذهب و فرقه ی خودشان دارند دل بسته و راضی شدند، و از 3 ابزار دوری کردند باید منتظر اینهمه فجایعی باشند که قرنهاست بر سر مسلمین می آید و دیگرحق گله کردن و داد و فغان و تعجب ندارند. اینها از سابقون الاولون جنگ احد عزیزتر نیستند که رسول الله صلی الله علیه وسلم رهبریتشان را می کرد، هر چه می کارند باید منتظر برداشت همان محصول هم باشند .

الله تعالی تنها حکومت شورائی علی منهاج نبوه را به رسمیت می شناسد که در آن شورای اولی الامر با اجماع واحدش امتی واحد و جماعتی واحد را به وجود می آورد، و این، بزرگترین نعمت دنیوی است که مسلمین به آن دست پیدا می کنند، اما زمانی که حکومت شاهیگری یا هر نوع قالب بدعی دیگری جایگزین این قالب شرعی می شود ام الفسادی تولید می شود که با خودش تمام مفاسد دیگر را به ارمغان می آورد . از میان رفتن شورای اولی الامر گرفته تا امت واحد و اجماع واحد تا پیدایش انواع مذاهب و تفاسیر رنگارنگ و تفرق آشکار و سرگردانی امت و رواج فقر و گرسنگی تا تسلط دشمنان بر مسلمین و….. 

 : لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ.. دستگیره های اسلام یک به یک شکسته می شود، هرگاه یک دستگیره نابود شود مردم به آنچه نزدیک آن است چنگ می زنند، اول آنها شکستن حکم است (حکم بر اساس مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ را رها می کنند) و آخر آنها نمازاست (نماز را ترک می کنند)

نتیجه ی ترک حکومت بر اساس آنچه الله تعالی نازل کرده می شود: وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ[3]اگر پیشوایان هر قومی به آنچه که خداوند نازل کرده است حکم نکنند و یا از بین احکام خدا آنچه را دوست دارند، به آن عمل کنند، و آنچه را نمی‌پسندند به آن عمل نکنند، خداوند در میان آنها دشمنی و عداوت قرار می‌دهد.  در اینجا رسول الله صلی الله علیه وسلم از شورای اولی الامر هر قومی صحبت می کند چون نفرموده حاکم و پیشوای هر قومی بلکه فرموده پیشوایان هر قومی، أَئِمَّتُهُمْ.

حالا اگراین پیشوایان و شورای متخصصین بر اساس قانون شریعت الله حکم نکنند بدون شک دشمنی و عداوت و جنگ و درگیری بینشان به وجود می آید و از جمع دوستانه بگیر تا خانواده و طائفه و اقوام و زبانها و مذاهب و…. تندی و خشونت را به همدیگر می چشانند . و این یعنی تخریب شادی و اسباب بزرگ شادی سوزی در میان مسلمین .

  • یکی دیگر از عوامل تخریب شادی در میان مسلمین جهل به دشمن شناسی و برهم زدن درجه بندی شرعی دشمنان است

می دانیم که الله تعالی با دستور به «لا اله – الا الله » و کفر به طاغوت، قبل از نازل کردن احکام مربوط به حج و زکات و حدود و غیره، دشمن شناسی و درجه بندی دشمنان را به مسلمین یاد داده است….. حالا فلانی جاهلانه و ظالمانه به جامعه ی کفار یهود و مجوس و صابئین و نصرانی می گوید مشرکین، این شخص زمانی که مثلا نصرانی ها را جزو مشرکین حساب می کند علاوه بر مصیبتهای متعدد در همان قدم اول شادی سوره ی روم را از مسلمین می گیرد، و علاوه بر مسلمین، کل اهل کتاب و شبه اهل کتاب را هم دچار غم و اندوه می کند.

(ادامه دارد…….)

[1] في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤  ( عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

[3] سنن ابن ماجة القزويني (4019) الحاكم النيسابوري 4/540 / مسند البزار/ سليمان بن أحمد الطبراني 360/ السنن الواردة في الفتن للداني / شعب الإيمان للبيهقي                  ابن عبد البر القرطبي 463/ أبو نعيم الأصبهاني 430 /

Рахбарият дар дорул ислом.

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(5- қисмат)

“алақроу” дар замони сахоба яъни фақихтарин ва олимтарин шахс ба қуръон. Хамчунонки аз Абу Абдуррохман Сулламий ва дигарон ривоят шуда хар ек аз сахоба танхо 10 ояро мегирифт ва то замоники комилан ба он илм ва амал пейдо намекард суроғи 10 ояйи дигар намерафт ва каси чун ибни Умар розиаллоху анхума дар сурайи Бақара 8 сол монд ва Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху дар хамин сурайи Бақара 10 сол монд. Сахоба маъонийи оётро ёд мегирифтанд ва дар он фиқх ва фахм мекарданд, ба хамин далил мегуфтанд хар шахси аз моки сурахойи Бақара ва оли Имронро мегирифт ва тамом мекард назди мо жойгохи волойи пейдо мекард.

Имоми Абу Ханифа рохимахуллохки дар  соли 150 қамарий дар зиндони хукумати бадили изтирорийи исломий аббосиён масмум ва ба шаходат расида – нахсабуху казалика валлоху хасбиях- дар мовриди

« فَإِنْ كَانُوا في الْقِراءَةِ سَواءً، فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ، »

-мегуяд: дар инжо манзур фақихтарин ва олимтарин шахс аст барои  имомат.

Имоми Шофеъий рохимахуллохки дар соли 204 қамарий дар рохи даъват тавассути моликий мазхабхо алил шуда ва бар асари хамин жарохот сипас шахид шуда- нахсабуху казалика валлоху хасбиях-  дар фиқхи акбар дар бахси шурути имомат ва рахбарийи ” дорул ислом” мегуяд: ва илм; ба гунайики салохияти афтоъ дошта бошад ва ахли ижтиход бошад.  [1]

Қози Боқилоний ( мутаваффойи 403 қамарий хижрий) ва қози Абу Яълий Фароъ ханбалий ( мутаваффойи 458 қамарий) нез ижтиход ва илмро еки аз шурути интихоби рахбари дорул ислом медонанд.[2]

Имоми Харамайн Жавинийки дар соли 478 қамарий вафот карда дар мовриди шарти ихтиход дар рахбари ” дорул ислом” мегуяд: пас шартики рахбари мужтахиди комил бошад ва тамоми сифоти мужтахидинро дар хувиш жамъ карда бошад.  [3]

Ва дар жойи дигари хам мегуяд: аз шароити имом ва рахбар ин астки аз ахли ижтиход бошад, ба гунайики дар аходис ниёз ба истифтоъи дигарон надошта бошад ва ин моврид ( доштани шарти ижтиход барои рахбар) мовриди иттифоқи хамма аст, ва хаза муттафиқун алайх.” .[4]

Абул Қосим маккий рамилий мақдисийки дар соли 492 қамарий тавассути насронийхойи ишғолгар ба шаходат мерасад – нахсабуху казалика валлоху хасбиях – дар зимни баршумордани шурути рахбари ” дорул ислом” мегуяд: …… бояд мужтахид бошад, хамчунин қози ва балки увлотар ва вожибтар аз инки ек қозики бояд мужтахид бошад, балки дар мужтахид будан рахбари ижмоъи мазохиби исломий ва ахли илм ривоят шуда аст, ва шарти ижтиход дарборайи рахбар мовриди ижмоъи фуқахо аст. Ва инки аксари рахбарони муслимин баъди аз хулафойи рошидин ғейри мужтахид буданд ба ин далил астки инхо танхо бо қудрати низомий  ба хокимият расиданд . .[5]   

Имоми Нававийки дар соли 676 қамарий вафот карда дар китоби ровзатут толибин дар шурути рахбари ” дорул ислом” мегуяд: мукаллафи мусалмон, одил , озод, бохуш, донишманд ва мужтахид будан аз шароити рахбар аст. [6]

(идома дорад……..)

[1] امام شافعی . فقه الاکبر . ص 39  / و العلم؛ بحیث یصلح ان یکون مفتیا من اهل الاجتهاد

[2] الاحکام السلطانیه، ص۲۰ و التمهید، ص ۱۸۱.

[3] الجوینی، عبد الملک بن عبد الله، غیاث الأُمم فی التیاث الظلم: ص84. / «فالشرط أنْ یکون الإمام مجتهداً بالغاً مبلغ المجتهدین مستجمعاً صفات المفتین، ولم یُؤثَر فی اشتراط ذلک خلاف».

[4] الجوینی، عبد الملک بن عبد الله، الإرشاد: ص426./ وقال: «من شرائط الإمام أنْ یکون من أهل الاجتهاد، بحیث لا یحتاج إلی استفتاء غیره فی الحوادث، وهذا متّفق علیه».

[5] …مجتهدًا كالقاضي وأولى، بل حكى فيه الإجماع…/  قال: وكون أكثر من ولي أمر الأمة بعد الخلفاء الراشدين غير مجتهد إنما هو لتغلبهم فلا يَرِدْ

[6] المنهاج، ص ۵۱۸ و شرح صحیح مسلم. / هی کونه مکلفا مسلما عدلاحرا ذکیا عالما مجتهدا /

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(39-қисм)

Бу ерда ана бу итоатсизлик қилиб бош тортаётган шахсни ким эканини фарқи йўқ, мана бу инсон  аллох таоло ўзини ундан  розилини эълон қилган ва у хамма инсонларни эхсон билан тобеъ бўлишга даъват қилган  сабиқунал аввалунлардан бўлганми, буни фарқи йўқ:

    وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/100)

Ёки бўлмасам мана бу итоатсиз ва бош тортувчи шахс оддий бир жиноятчи мусулмон бўлиши ёки кофирлар жамиятидаги бир киши бўлиши хам мумкин, энг мухими у бош тортган ва йўлини қийшайтириб кетган, энди буни натижасини, хосилини хам ўриб олади. Мана бу аллохнинг ўзгармас суннати бизларнинг дунёйимизни тартиби ва идора қилиниши учун йўлга қўйилган, бу суннатларни хеч қачон ўзгартирилмайди:

 فَهَلْ یَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلاًوَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلاً ‏(فاطر/43)

Бас, улар фақат аввалгиларнинг суннатларига ( яъни кўргуликларига) кўз тутмоқдалар, холос ( яъни уларнинг хам бошларига аввалги динсизларнинг куни тушар). Бас, сиз харгиз аллох суннати- қонунининг ўзгарганини кўрмассиз ва харгиз аллох суннатининг айланганини ( яъни азобга мустахақ бўлган кимсалар қолиб, ўзгалар азобланганини) кўрмассиз.

Умуман олганда мана бу икки асосий  нуқтага эътибор бериш керак: аллохни шариат қонунларига қарама- қарши йўлда  харакат қилган хар қандай кимса ўз- ўзидан автоматик суратда, ўзининг ва атрофидагиларнинг , хатто жамиятнинг шодлигини бузғунчисига айланади,  бу холатда бизлар инсонларнинг хаётида  шодликни тўсиб қолувчи ё шодликни барбод қилувчи  ё шодликни куйдирувчи номи остидаги бир кўринишга гувох бўламиз.

Бундай суратда аллохни шариатидаги қонунларга хилоф бўлган ва аллох таоло уни харом қилган хамма нарсани исмини шодликни барбод қилувчи  нарсалар деса бўлади, улар жуда кўп, аллохни шариатида  булар хақида очиқ-ойдин сухбат қилинган. Шодликни барбод қилувчи  ўринларга мисол харом қилинган нарсаларни сони каби жуда кўп, мана бу қисқа фурсатда уларни хаммасига ишора қилиб ўтишни иложи йўқ, аммо намуна сифатида улардан бир нечасини баён қилса бўлади:

 – Шодликнинг энг мухим ва биринчи барбод қилувчилари ва шодликка тўсқинлик қилувчилари ва шунингдек, инсонни  ёвузлик сари йўлбошловчи бўлган шайтон ва ёмонликка буюрувчи нафсдан кейинги ўринда шодликни барбод қилувчи омилни асосийси кофирлардир.

Мана бу суратда очиқ кўриниб турганидек, кофирлар ва уларни сифатлари билан булғанган барча кимсалар шодликни барбод қилувчи аслий омил  хисобланади………. энг шафқатсиз бўлган кофирлар ва бизларга нисбатан энг яқин ва хатарли бўлган ва шодликни барбод қилувчи асосий омиллардан бири хисобланган  кофирлардан бири, ташқи босқинчи  секуляр кофирлардур, улар мунофиқ ва секулярзадаларнинг такомуллашган шакли бўлиб, улар ўзларини махаллий муртадлар қолибида ошкор секуляристик ақида билан кўрсатишади.  

Мана бу дастадаги махаллий кофирлар ташқи секуляр кофирларнинг йўл бошловчи искович итлари хисобланишади, улар мунофиқлар ва секулярзадалар билан хамкор бўлган холда, жамиятдаги шахсларни ва хонадонларни ўртасида ошкора дахшатли жиноятларни амалга оширишяпган, яъни улар бутун жахон кофирларининг таблиғотини соясида бизлардан оталаримизни,ака- укаларимизни, опа- сингилларимизни, амакимиз ва тоғаларимизни фарзандларини тортиб олишяпган, шодликни вужудга келиши учун  омиллардан бири  хисобланган силайи рахмни унутилишига, хатто нобуд бўлишига сабаб бўлишяпти.

Мана бу офатларни супуриб ташлаш ва ана бу саратон безларини хонадонларнинг,жамиятимизнинг танасидан олиб ташлаш ва жамиятдаги шахсларни вакцина қилиш ўзимизнинг хаққимиздур. Атрофимиздаги мана бу секуляр муртадлар сабабли бизларни бошимизга келаётган мехрсизлик ва зулм учун – агар мана бу муртадлар тавба қилмайдиган бўлса – қасос олишни ўзимизнинг хаққимиз деб биламиз, албатта аллох таоло мана бундай  қасосни ва бизларнинг хаққимизни  ўтган даврларда хам олган ва хозирда хам олади:

فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِینَ أَجْرَمُوا وَکَانَ حَقّاً عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ (روم/47)

Сўнг биз жиноят қилган кимсалардан интиқом олганмиз ва иймон келтирган зотларни ғолиб қилиш бизнинг зиммамиздаги хақ бўлган.

نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِکُمْ أَن یُصِیبَکُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَیْدِینَا (توبه/52)

Биз эса сизлар учун аллох сизларга ўз даргохидан ёки бизнинг қўлимиз билан бир азоб етказишини кутмоқдамиз.

 یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْکُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ ‏(دخان/16)

Биз дахшатли ушлаш билан ушлайдиган кунда ( яъни бадр жангида ёки қиёмат кунида биз улардан интиқом олурмиз.) зеро, биз интиқом олгувчидурмиз.

Шубхасиз бизлар интиқом оламиз ва уларнинг қилган ана ўшанча жиноятларининг ва улар бизлардан тортиб олган ана ўшанча шодликларнинг натижаси нима бўлишини кўрсатиб қўямиз:  

فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَکُم مُّتَرَبِّصُونَ(توبه/52)

Биз эса сизлар учун аллох сизларга ўз даргохидан ёки бизнинг қўлимиз билан бир азоб етказишини кутмоқдамиз.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(39- قیسم)

بُو یِیردَه اَنَه بُو اِطاعَتسِیزلِیک قِیلِیب باش تارتَه یاتگَن شَخصنِی کِیم اِیکَه نِینِی فَرقِی یوُق، مَنَه بُو اِنسان اَلله تَعالَی اوُزِینِی اوُندَن راضِیلِیگِینِی اِعلان قِیلگَن  وَ اوُ هَمَّه اِنسانلَرنِی اِحسان بِیلَن تابِع بوُلِیشگَه دَعوَت قِیلگَن سابِقوُنَ الاَوَّلوُنلَردَن بوُلگَنمِی، بوُنِی فَرقِی یوُق:      وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/100) یاکِی بوُلمَسَم مَنَه بُو اِطاعَتسِیز وَ باش تارتوُچِی شَخص عاددِی بِیر جِنایَتچِی مُسُلمان بوُلِیشِی یاکِی کافِرلَر جَمِیعیَتِیدَگِی بِیر کِیشِی بوُلِیشِی هَم موُمکِین، اِینگ مُهِمِی اوُ باش تارتگَن  وَ یوُلِینِی قِییشَیتِیرِیب کِیتگَن، اِیندِی بوُنِی نَتِیجَه سِینِی ،خاصِیلِینِی هَم اوُرِیب آلَه دِی. مَنَه بُو اَلله نِینگ اوُزگَرمَس سُنَّتِی بِیزلَرنِینگ دُنیایِیمِیزنِی تَرتِیبِی وَ اِدارَه قِیلِینِیشِی اوُچُون یوُلگَه قوُیِیلگَن، بُو سُنَّتلَرنِی هِیچ قَچان اوُزگَرتِیرِیلمَیدِی:  فَهَلْ یَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلاًوَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلاً ‏(فاطر/43) بَس، اوُلَر فَقَط اَوَّلگِیلَرنِینگ سُنَّتلَرِیگَه ( یَعنِی کوُرگوُلِیکلَرِیگَه) کوُز توُتماقدَه لَر، خالاص ( یَعنِی اوُلَرنِینگ هَم باشلَرِیگَه اَوَّلگِی دِینسِیزلَرنِینگ کوُنِی توُشَر). بَس، سِیز هَرگِیز اَلله سُنَّتِی- قانوُنِینِینگ اوُزگَرگَه نِینِی کوُرمَسسِیز وَ هَرگِیز اَلله سُنَّتِینِینگ اَیلَنگَه نِینِی ( یَعنِی عَذابگَه مُستَحَق بوُلگَن کِیمسَه لَر قالِیب اوُزگَه لَر عَذابلَنگَه نِینِی ) کوُرمَسسِیز.

عُمُوماً آلگَندَه مَنَه بُو اِیککِی اَساسِی نوُقطَه گَه اِعتِبار بِیرِیش کِیرَک: اَلله نِی شَرِیعَت قانوُنلَرِیگَه قَرَمَه – قَرشِی یوُلدَه حَرَکَت قِیلگَن هَر قَندَی کِیمسَه اوُز- اوُزِیدَن اَوتامَه تِیک صوُرَتدَه، اوُزِینِینگ وَ اَطرافِیدَگِیلَرنِینگ، حَتَّی  جَمِیعیَتنِینگ شادلِیگِینِی بوُزغوُنچِیسِیگَه اَیلَه نَه دِی، بُو حالَتدَه بِیزلَر اِنسانلَرنِینگ حَیاتِیدَه شادلِیکنِی توُسِیب قالوُچِی یا شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی یا شادلِیکنِی کوُیدِیرُوچِی نامِی آستِیدَگِی بِیر کوُرِینِیشگَه گوُواه بوُلَه مِیز.

بوُندَی صوُرَتدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه خِلاف بوُلگَن وَ اَلله تَعالَی اوُنِی حَرام قِیلگَن هَمَّه نَرسَه نِی اِسمِینِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی نَرسَه دِیسَه بوُلَه دِی، اوُلَر جوُدَه کوُپ، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَه بوُلَر حَقِیدَه آچِیق – آیدِین صُحبَت قِیلِینگَن. شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی اوُرِینلَرگَه مِثال حَرام قِیلِینگَن نَرسَه لَرنِی سانِی کَبِی جوُدَه کوُپ، مَنَه بُو قِیسقَه فُرصَتدَه اوُلَرنِی هَمَّه سِیگَه اِیشارَه قِیلِیب اوُتِیشنِی عِلاجِی یُوق، اَمّا نَمُونَه صِیفَتِیدَه اوُلَردَن بِیر نِیچَه سِینِی بَیان قِیلسَه بوُلَه دِی:

– شادلِیکنِینگ اِینگ مُهِم وَ بِیرِینچِی بَرباد قِیلوُچِیلَرِی وَ شادلِیککَه توُسقِینلِیک قِیلوُچِیلَر وَ شوُنِینگدِیک، اِنساننِی یاوُوزلِیک سَرِی یوُلباشلاوچِی بوُلگَن شَیطان وَ یامانلِیککَه بوُیوُرُوچِی نَفسدَن کِییِینگِی اوُرِیندَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِلنِی اَساسِیسِی کافِرلَردِیر.

مَنَه بُو صُورَتدَه آچِیق کوُرِینِیب توُرگَه نِیدِیک، کافِرلَر وَ اوُلَرنِی صِیفَتلَرِی بِیلَن بوُلغَنگَن بَرچَه کِیمسَه لَر شادلِیکنِی بَرباد  قِیلوُچِی اَصلِی  عامِل حِسابلَه نَه دِی……….اِینگ شَوقَتسِیز بوُلگَن کافِرلَر وَ بِیزلَرگَه نِسبَتاً  اِینگ یَقِین وَ خَطَرلِی بوُلگَن وَ شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی اَساسِی عامِللَردَن بِیرِی حِسابلَنگَن کافِرلَردَن بِیرِی، تَشقِی باسقِینچِی سِکوُلار کافِرلَردوُر، اوُلَر مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ تَکاموُللَشگَن شَکلِی بوُلِیب، اوُلَر اوُزلَرِینِی مَحَلِّی مُرتَدلَر قالِیبِیدَه آشکار سِکوُلارِیستِیک عَقِیدَه بِیلَن کوُرسَه تِیشَه دِی.

 مَنَه بُو دَستَه دَگِی مَحَلِّی کافِرلَر تَشقِی سِکوُلار کافِرلَرنِینگ یُول باشلاوچِی اِیسکاوِیچ اِیتلَرِی حِسابلَه نِیشَه دِی، اوُلَر مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن هَمکار بوُلگَن حالدَه، جَمِیعیَتدَگِی شَخصلَرنِی وَ خانَدانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه آشکارَه دَحشَتلِی جِنایَتلَرنِی عَمَلگَه آشِیرِیشیَپگَن، یَعنِی اوُلَر بوُتوُن جَهان کافِرلَرِینِینگ تَبلِیغاتِینِی سایَه سِیدَه بِیزلَردَن آتَه لَرِیمِیزنِی، اَکَه – اوُکَه لَرِیمِیزنِی، آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی، عَمَکِیمِیز وَ تاغَه لَرِیمِیزنِی فَرزَندلَرِینِی تارتِیب آلِیشیَپگَن، شادلِیکنِی صِیلَه یِی رَحمنِی اوُنوُتِیلِیشِیگَه، حَتَّی نابوُد بوُلِیشِیگَه سَبَب بوُلِیشیَپتِی.

مَنَه بُو آفَتلَرنِی سوُپوُرِیب تَشلَش وَ اَنَه بُو سَرَطان بِیزلَرِینِی خانَدانلَرنِی،جَمِیعیَتِیمِیزنِی تَنَه سِیدَن آلِیب تَشلَش وَ جَمِیعیَتدَگِی شَخصلَرنِی وَکسِینَه قِیلِیش اوُزِیمِیزنِینگ حَققِیمِیزدوُر. اَطرافِیمِیزدَگِی مَنَه بُو سِکوُلار مُرتَدلَر سَبَبلِی بِیزلَرنِی باشِیمِیزگَه کِیلَه یاتگَن مِهرسِیزلِیک وَ ظُلم اوُچُون – اَگَر مَنَه بُو مُرتَدلَر تَوبَه قِیلمَیدِیگَن بوُلسَه – قَصاص آلِیشنِی اوُزِیمِیزنِینگ حَققِیمِیز دِیب بِیلَه مِیز، اَلبَتَّه اَلله تَعالَی مَنَه بوُندَی قَصاصنِی وَ بِیزلَرنِینگ حَققِیمِیزنِی اوُتگَن دَورلَردَه هَم آلگَن وَ حاضِردَه هَم آلَه دِی:  فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِینَ أَجْرَمُوا وَکَانَ حَقّاً عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ (روم/47) سُونگ بِیز جِنایَت قِیلگَن کِیمسَه لَردَن اِنتِقام آلگَنمِیز وَ اِیمان کِیلتِیرگَن ذاتلَرنِی غالِب قِیلِیش بِیزنِینگ زِیمَّه مِیزدَگِی حَق بوُلگَن.   نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِکُمْ أَن یُصِیبَکُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَیْدِینَا (توبه/52) بِیز اِیسَه سِیزلَر اوُچُون اَلله سِیزلَرگَه اوُز دَرگاهِیدَن یاکِی بِیزنِینگ قوُلِیمِیز بِیلَن بِیر عَذاب یِیتکَه زِیشِینِی کوُتماقدَه مِیز.  یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْکُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ ‏(دخان/16) بِیز دَحشَتلِی اوُشلَش بِیلَن اوُشلَیدِیگَن کوُندَه ( یَعنِی بَدر جَنگِیدَه یاکِی قِیامَت کوُنِیدَه بِیز اوُلَردَن اِنتِقام آلوُرمِیز.) زِیرا، بِیز اِنتِقام آلگوُچِیدوُرمِیز.  شُبهَه سِیز بِیزلَر اِنتِقام آلَه مِیز وَ اوُلَرنِینگ قِیلگَن اَنَه اوُشَنچَه جِنایَتلَرِینِینگ  وَ اوُلَر بِیزلَردَن تارتِیب آلگَن اَنَه اوُشَنچَه شادلِیکلَرنِینگ نَتِیجَه سِی نِیمَه بوُلِیشِینِی کوُرسَه تِیب قوُیَه مِیز:  فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَکُم مُّتَرَبِّصُونَ(توبه/52) بِیز اِیسَه سِیزلَر اوُچُون اَلله سِیزلَرگَه اوُز دَرگاهِیدَن یاکِی بِیزنِینگ قوُلِیمِیز بِیلَن بِیر عَذاب یِیتکَه زِیشِینِی کوُتماقدَه مِیز.

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

درسهای مقدماتی/درس هشتم:  شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(39- قسمت)

در اینجا فرقی ندارد این شخص نافرمان و سرپیچی کننده چه کسی باشد، آیا یکی از سابقون الاولونی است که الله تعالی رضایت خودش را ازاو اعلام کرده است و همه ی انسانها را به تبعیت به احسان از آنها دعوت کرده است: وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/100)  یا این شخص نافرمان و سرپیچی کننده هر کس دیگری باشد، یک مسلمان مجرم عادی باشد یا یکی باشد از جامعه ی کفار، مهم این است سرپیچی کرده است و راه را کج رفته و باید منتظر نتیجه ش هم باشد. این سنت تغییر ناپذیر الله برای اداره و نظم دنیای ماست که هیچ تغییری در این سنتها داده نمی شود: فَهَلْ یَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلاًوَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلاً ‏(فاطر/43) آیا آنان انتظار دارند سرنوشتی جز سرنوشت پیشینیان را داشته باشند؟! هرگز و تحت هیچ شرایطی دگرگونی و تبدیلی در شیوه رفتار خدا (در معامله با ملّتها) نخواهی یافت، و هرگز و تحت هیچ شرایطی نخواهی دید که روش خدا تغییر مسیر و جهت دهد .‏

درکل باید به این نکته ی اساسی دقت کرد که: هر کسی در مسیری برخلاف قانون شریعت الله حرکت می کند خود به خود و اتوماتیک وار تبدیل می شود به مخرب شادی خودش و اطرافیان و حتی جامعه اش، در این صورت به پدیده هائی تحت عنوان عوامل بازدارنده از شادی یا مخربین شادی یا شادی سوز در زندگی انسانها بر می خوریم .

در این صورت هر چیزی که بر خلاف قانون شریعت الله باشد و الله تعالی آن را حرام کرده باشد را باید اسمش را گذاشت مخربین شادی که خیلی زیاد هستند و در شریعت الله به روشنی رویشان صحبت شده است. مثالها برای مواردی که شادی را تخریب می کنند به تعداد حرامها زیاد هستند و نمی شود در این فرصت کوتاه به همه اشاره کرد اما می شود به عنوان نمونه چند مورد را خدمت دوستان عرض کرد:

  • اولین و مهمترین مخربین شادی و بازدارندگان شادی و از عوامل اصلی شادی سوزی بعد از شیطان والنَّفْسَ امَّارَةُ بِالسُّوءِ انسان، کفار هستند.

در این صورت واضح است که کفار و تمام کسانی که به صفتی از صفات اینها آلوده شده اند از عوامل اصلی شادی سوزی محسوب می شوند . …یکی از شدیدترین کفاری که نزدیکترین و خطرناکترین کفار به ما و از مخربین اصلی شادی محسوب می شوند کفار سکولار اشغالگر خارجی و شکل تکامل یافته ی منافقین و سکولار زده ها هستند که در قالب مرتدین محلی و بومی و با عقاید سکولاریستی آشکارا خودشان را نشان داده اند . 

این دسته از کفار مرتد بومی و محلی که راه بلد و سگهای بوکش کفار سکولار جهانی مسحوب می شوند با همکاری منافقین و سکولار زده ها شادی سوزها و آنتی شادی های اصلی در میان افراد جامعه و خانواده ها هستند که آشکارا علاوه بر جنایات وحشتناکی که مرتکب شده اند پدر و برادر و خواهر و پسر عموم و دایی و … را با پشتوانه ی تبلیغاتی کفار جهانی ازما گرفته اند و باعث شده اند صله ی رحم که یکی از عوامل تولید شادی محسوب می شود در جامعه ی ما کم رنگ و حتی نابود بشود .

جارو کردن این آفتها، و جراحی کردن این غده های سرطانی از بدن خانواده و جامعه مان، و واکسینه کردن افراد جامعه حق خودمان است . انتقام اینهمه ظلم و کم مهری که به خاطر وجود این مرتدین سکولار از اطرافیان خودمان دیده ایم – در صورت عدم توبه ی این مرتدین- حق خودمان است، که یا الله تعالی این انتقام و حق ما را قبلا گرفته و الان هم می گیرد:فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِینَ أَجْرَمُوا وَکَانَ حَقّاً عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ (روم/47) پس ما از مجرمین انتقام گرفته‌ایم (و مؤمنان را یاری کرده‌ایم) و همواره یاری مؤمنان بر ما واجب بوده است .‏یا اینکه اینها را با دست خود ما عذاب داده :نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِکُمْ أَن یُصِیبَکُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَیْدِینَا (توبه/52) ما درباره شما چشم به راه هستیم که یا خداوند به عذابی از سوی خود و یا با دست ما گرفتارتان سازد. تا جائی که الله تعالی در مورد سکولاریستها می فرماید: یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْکُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ ‏(دخان/16) روزی با یورش و هجوم شدیدی بر آنها حمله می کنیم؛ بله، ما انتقام گيرنده‌ايم!  . بدون شک ما انتقام گیرنده ایم و به آنها نشان خواهیم داد که نتیجه ای اینهمه جرمهائی که کرده اند و اینهمه شادی که از ما گرفته اند را خواهند دید :فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَکُم مُّتَرَبِّصُونَ(توبه/52) پس شما چشم به راه و منتظر این روز باشید و ما هم با شما در انتظاریم.

(ادامه دارد……..)

Рахбарият дар дорул ислом.

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(4- қисмат)

Дорудастайи мунофиқин мовжуд дар миёни ахли суннат ва ташайюъ хамчун ” куффори шишгонайи ошкор” на эътиқодий ба ” вилояти мужтахид” доранд ва на ” вилояти фақих” аммо дар панохи ахли  суннат ба ” вилояти фақих” хужум мебаранд ва дар панохи ташайюъ хам ба ” вилояти мужтахид”.

Аввалан собиқайи торихийи ин мафхум дар миёни худи шиъаён ба қарнхо қабли аз ин торих бармегардад ва чизи жадиди нестки дар ин аср тўлид шуда бошад, сониян ин рахбарияти мухтахид ва вилоят ва сарпарастийи мужтахид ва олим бар “дорул ислом” риша дар оёти қуръон ва осори фуқахойи маъруф ба ахли суннат дар қуруни аввалияйи исломий дорад ва ба қарнхо қабл бармегардад:

Аллох таоло дар мовриди хокимияти толут ва жойгохи илм барои рахбарият мефармояд:

 وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ۚ

Ва пайғамбаришон ба онон гуфт: худованд толутро барои рахбарият ва зимомдорийи шумо равона карда аст.

قَالُوا أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ ۚ

Бузургони қовм гуфтанд: чигуна у бар мо хукумат дошта бошад бо инки мо аз у барои зимомдорий сазовортарем ва уки мол ва доройи зиёдий надорад?

قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۖ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ (بقره/247) گفت

Худо уро бар шумо баргузида аст ва илм ва ( қудрати) жисми уро вусъат бахшида аст ва худованд мулки худро ба хар касики бихохад мебахшад. ва ( эхсон ва қудрати ) худованд васиъ , ва огох аст.

Ва боз аллох таоло дар мовриди Сулаймон мефармояд:

وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ (ص/20)

Ва хукумати уро истехком бахшидем, ва баду шинохт ва хикмат додем, ва ба у қудрати доварийи қотиъона ва одилона бехшидем.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез мефармояд:

يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤهُمْ لِكتَابِ اللَّهِ،

бехтарин қуръондони шумо, имоми жамоат шавад

فَإِنْ كَانُوا في الْقِراءَةِ سَواءً، فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ،

ва агар дар қироати қуръон мусовий буданд, хар кудом аз онхоки нисбат ба суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам олимтар аст, имом шавад

فَإِنْ كَانُوا في السُّنَّةِ سَوَاءً، فَأَقْدمُهُمْ هِجْرَةً،

ва агар дар суннат нез мусовий буданд, муқаддамтарини онхо дар хижрат

فَإِنْ كانُوا في الهِجْرَةِ سَوَاءً، فَأَقْدَمُهُمْ سِنّاً

ва агар дар хижрат нез мусовий буданд, мусинтарини онхо имомат кунад,

وَلا يُؤمَّنَّ الرَّجُلُ الرَّجُلَ في سُلْطَانِهِ، وَلا يَقْعُدُ في بيْتِهِ على تَكْرِمَتِهِ إِلاَّ بِإِذْنِهِ [1]

Ва хеч марди дар махал тахти ихтиёри шахси дигар, барои у имомат накунад ва дар хонайи махсус нишастан, ( ба эхтироми у) жуз ба ижозаш нанишинид.

(идома дорад………)

[1] مسلم 673

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(38- қисм)

Ўринли шодликни вужудга келтирадиган лахвлардан бири, баданий ўйинлардур:

 Жобир ибни Абдуллох айтади: бир куни росулуллох саллаллоху алахйи васалламни хизматларига бордим, у киши Хасан ва Хусайн розиаллоху анхумаларни орқаларига ўтиргизиб олган эдилар ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оёқ ва қўлларида юриб мархамат қилар эдилар:  

 «نِعْمَ الجَمَلُ جَمَلُکُمَا»؛

Сизларни туянгиз қандай хам яхши туя!

«نِعْمَ العِدْلانِ أَنتُمَا»؛

Сизларни икковингиз хам қандай хам яхши юксизлар! Ёки энг яхши туя сизларнинг туянгиз ва кўтариб юрилиши керак бўлган энг яхши юк хам сизлар бўласизлар. [1]

Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо хам мархамат қиладилар:

خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلی الله علیه وسلم وَأَنَا خَفِيفَةُ اللَّحْم، فَنَـزَلْنَا مَنْـزِلاً فَقَالَ لأَصْحَابِهِ تَقَدَّمُوا . ثُمَّ قَالَ لِي :تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ، فَسَابَقَنِي فَسَبَقْتُهُ، ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُ فِي سَفَرٍ آخَـرَ وَقَدْ حَمَلْتُ اللَّحْمَ، فَنَـزَلْنَا مَنْـِزلاً، فَقَالَ لأَصْحَابِهِ :تَقَدَّمُوا، ثُمَّ قَالَ لِي: تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ، فَسَابَقَنِي فَسَبَقَنِي، فَضَرَبَ بِيَدِهِ كَتِفِي وَقَالَ: هَذِهِ بِتِلْكَ[2]

” мана бу аввалгини баробарида.”

Фикрий машқлар учун қилинадиган кўнгил очар лахвлар хам ўринли шодликни вужудга келтирадиган лавхлардан хисобланади: умуман олганда жанг режаларидан иборат бўлган шахмат, шашка ва…….. ёки жанг ва хайдовчилик тактикаларидан иборат компютер ўйинлари бўлиб, улардан бир нарсаларни таълим олса бўлади.

Ибни Хажар Хайсамийни ёзишича: “Рофиъий айтганидек, хукмлар  нуқтайи назаридан, нарда ёки шахматни англатувчи хар қандай харакат – худди ўйин-кулгу ва завқланишларга ўхшаб – мана бу икковига ўхшатилади. Шунинг учун, хисоблаш ва ақлий машқларга асосланган хар қандай ўйин – кулгу, лахв, кўнгил очар нарсалар харом эмас, масалан, бир жойдан иккинчи жойга хисоблашнинг бир тури билан кўчириладиган ўйиқлар ва чизиқлардан иборат бўлган жумбоқ. ”   ۱۳

Лекин “омадга” асосланган хар қандай ўйин-лахв ё кўнгил очар нарсаларни, масалан нардага ўхшаган, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ёмон деб хисоблаганлар, у киши мархамат қилганларки:

 ” مَنْ لَعِبَ بِالنَّرْدَشِیرِ فَکَأَنَّمَا صَبَغَ یَدَهُ فِی لَحْمِ خِنْزِیرٍ وَدَمِهِ”[3]

“Кимки нарда ўйнаган бўлса, гўёки қўлини тўнғиз гўшти ва қонига  булғаб  олган бўлади.” Чунки нарда ё нард ўйинлари омадга асосланган бўлади ва шахс мана бу равиш билан қиморга кириб кетиши мумкин, бу ўйинлар шахснинг қиморга кириб кетиши учун муқаддима хисобланади.

“Шодликни тўсиб қолувчи омиллар ёки шодликни барбод қилувчи нарсалар”:

Кўриб турганимиздек, аллохни шариатидаги қонунлар асосида хаёт кечираётган кишиларнинг шаръий ва оддий хаёт оқими иккита ғалаба ва шодликни ўртасида жойлашган, энди кимки аллохни шариатидаги қонун асосида харакат қилмаган ва фитрий эхтиёжларини ва масалаларини аллохни шариатидаги қонун билан бошқармаган,контрол қилмаган, хидоят қилмаган хар қандай киши, агар ўзининг мана бу эхтиёжларига  зарар етказиши, хамда ўзига ва бошқаларга зулм қилиши  жуда хам оддий холат хисобланади.  Бу ерда мана бу шахс ўзи хохлаган ва хохламаган холда, аллох таоло менга нима яхши ё нима ёмон эканини таъйин қилишини хохламайман, мени ўзим ёки фалончи секуляристик ақида ё фалончи секуляристик хизб хозирги давр учун  аллохдан кўра фойдалироқ бўлиши мумкин, аллох томонидан бошқарилган шодликни хохламайман, кўнглим истайдиган янги замонавий кунда модада бўлган бошқа нарсани хохлайман, деяётганга ўхшайди.

Шахс мана шунча хатоларни, итоатсизликларни ўзини қалбига нисбатан содир  қилади, бўлиб хам қадимда хеч нарса йўқ эди,аммо қалбимиз шод бўлган, лекин хозир хамма нарса бор, аммо дилимиз шод эмас, нима учун бундай бўлади, деб норози хам бўлади? Аслида у ўзини ўринсиз саволини жавобини хам яхши билади.  Улар аллохни шариатидаги қонунларни бир четга суриб қўйишган ва ўзлари бир мушт ахлатга ва қалби бемор,залил, орқада қолган қолоқликлар,бошқаларни қўл остида бўлиш, фақирликдан иборат жамланмага айланиб қолишган. Мана бу холатни кўриб турган жохиллар, мана бу исломни ва мусулмонларни бугунги кундаги холати дейишади, алданган мусулмонлар эса  мунофиқлар ва секулярзадалар, хамда ички муртадлар ва ташқи кофирлар билан бирга ана бу жиноятчиларни ва аллохни шариатидаги қонундан узоқда бўлган жамиятни истинод қилган холда, ислом динига ва аллохни шариатидаги қонунига хамла қилишни бошлашади.

Шу ерда шахс муомала қилиб бўлган, шодликни ўрнига ўзини мусибатга дучор қилиб олган, яъни шодликни мусибатга алмаштириб олган, агар шахс сабиқунал аввалун каби ухуд жангида бўлган тақдирда хам, у мана бундай жиноятларни, итоатсизликларни қилган бўлса ва ўзини итоатсизлигини натижасини кўрган бўлса, у ох- нола уриб, вой нима учун бундай бўлиб қолди, дея олмайди?    

: أَوَلَمَّا أَصَابَتْکُم مُّصِیبَةٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَیْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنْفُسِکُمْ إِنَّ اللّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (آل عمران/165)

(эй мўъминлар), агар сизларга (ухудда душман томонидан) бир мусибат етса – холбуки, сизлар (бадр жангида)  унга икки баробар мусибат етказган эдингиз – ” бу бало қайдан келди?” – дейсизми?! ( Эй Мухаммад), уларга ” бу мусибат – мағлубият ўз қилмишларингиздан”, деб айтинг! Албатта аллох хамма нарсага қодирдир.

(давоми бор…….)

[1] ابن عدی، ابن عساکر )

[2]رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ].

[3]مسلم 2260

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(38- قیسم)

اوُرِینلِی شادلِیکنِی وُجُودگَه کِیلتِیرَه دِیگَن لَهولَردَن بِیرِی، بَدَنِی اوُیِینلَردوُر:

جَرِیر اِبنِ عَبدُالله اَیتَه دِی: بِیر کوُن رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی حِذمَتلَرِیگَه باردِیم، اوُ کِیشِی حَسَن وَ حُسَین رَضِیَ الله عَنهُمالَرنِی آرقَه لَرِیگَه اوُتِیرگِیزِیب آلگَن اِیدِیلَر وَ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم آیاق وَ قوُللَرِیدَه یوُرِیب مَرحَمَت قِیلَر اِیدِیلَر:  «نِعْمَ الجَمَلُ جَمَلُکُمَا»؛  سِیزلَرنِی توُیَنگِیز قَندَی هَم یَحشِی توُیَه!  «نِعْمَ العِدْلانِ أَنتُمَا»؛ سِیزلَرنِی اِیککاوِینگِیز هَم قَندَی هَم یَحشِی یوُکسِیزلَر! یاکِی  اِینگ یَحشِی توُیَه سِیزلَرنِینگ توُیَنگِیز وَ کوُتَه رِیلِیب یوُرِیلِیشِی کِیرَک بوُلگَن اِینگ یَحشِی یوُک هَم سِیزلَر بوُلَه سِیزلَر. [1]

اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه رَضِیَ الله عَنها هَم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:  خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلی الله علیه وسلم وَأَنَا خَفِيفَةُ اللَّحْم، فَنَـزَلْنَا مَنْـزِلاً فَقَالَ لأَصْحَابِهِ تَقَدَّمُوا . ثُمَّ قَالَ لِي :تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ، فَسَابَقَنِي فَسَبَقْتُهُ، ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُ فِي سَفَرٍ آخَـرَ وَقَدْ حَمَلْتُ اللَّحْمَ، فَنَـزَلْنَا مَنْـِزلاً، فَقَالَ لأَصْحَابِهِ :تَقَدَّمُوا، ثُمَّ قَالَ لِي: تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ، فَسَابَقَنِي فَسَبَقَنِي، فَضَرَبَ بِيَدِهِ كَتِفِي وَقَالَ: هَذِهِ بِتِلْكَ[2] ” مَنَه بُو اَوَّلگِینِی بَرابَرِیدَه.”

فِکرِی مَشقلَر اوُچُون قِیلِینَه دِیگَن کوُنگِیل آچَر لَهولَر هَم اوُرِینلِی شادلِیکنِی وُجُودگَه کِیلتِیرَه دِیگَن لَهولَردَن حِسابلَه نَه دِی:  عُمُوماً آلگَندَه جَنگ رِیجَه لَرِیدَن عِبارَت بوُلگَن شَحمَت ،شَشکَه وَ ……..یاکِی جَنگ وَ حَیداوچِیلِیک تَکتِیکَه لَرِیدَن عِبارَت کامپُوتِیر اوُیِینلَرِی بوُلِیب، اوُلَردَن بِیر نَرسَه لَرنِی تَعلِیم آلسَه بوُلَه دِی.

اِبنِ حَجَر هَیثَمِینِی یازِیشِیچَه: رافِیعِی اَیتگَه نِیدِیک، حُکملَر نوُقطَه یِی نَظَرِیدَن، نَردَه یاکِی شَحمَتنِی اَنگلَه توُچِی هَر قَندَی حَرَکَت – اوُیِین کوُلگوُ وَ زَوقلَه نِیشلَرگَه اوُحشَب –  مَنَه بُو اِیککاوِیگَه اوُحشَه تِیلَه دِی. شوُنِینگ اوُچُون حِسابلَش وَعَقلِی مَشقلَرگَه اَساسلَنگَن هَر قَندَی اوُیِین – کوُلگوُ،لَهو، کوُنگِیل آچَر نَرسَه لَر حَرام اِیمَس، مَثَلا، بِیر جایدَن اِیککِینچِی جایگَه حِسابلَشنِینگ بِیر توُرِی بِیلَن کوُچِیرِیلَه دِیگَن اوُیِیقلَر وَ چِیزِیقلَردَن عِبارَت بوُلگَن جوُمباق.” ۱۳

لِیکِن “آمَدگَه” اَساسلَنگَن هَر قَندَی اوُیِین – لَهو یا کوُنگِیل آچَر نَرسَه لَرنِی، مَثَلاً نَردَه گَه اوُحشَه گَن، ،رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم یامان دِیب حِسابلَه گَنلَر، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلگَنلَرکِی:  ” مَنْ لَعِبَ بِالنَّرْدَشِیرِ فَکَأَنَّمَا صَبَغَ یَدَهُ فِی لَحْمِ خِنْزِیرٍ وَدَمِهِ”[3]  “کِیمکِی نَردَه اوُینَه گَن بوُلسَه، گوُیاکِی قوُلِینِی توُنغِیز گوُشتِی وَ قانِیگَه بوُلغَب آلگَن بوُلَه دِی.” چوُنکِی نَردَه یا نَرد اوُیِینلَرِی آمَدگَه اَساسلَنگَن بوُلَه دِی وَ شَخص مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن قِمارگَه کِیرِیب کِیتِیشِی موُمکِین، بُو اوُیِینلَر شَخصنِینگ قِمارگَه کِیرِیب کِیتِیشِی اوُچُون مُقَدِّیمَه حِسابلَه نَه دِی.

” شادلِیکنِی توُسِیب قالوُچِی عامِللَر یاکِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی نَرسَه لَر.”

 کوُرِیب توُرگَه نِیمِیزدِیک، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حَیات کِیچِیرَه یاتگَن کِیشِیلَرنِینگ شَرعِی وَ عاددِی حَیات عاقِمِی اِیککِیتَه غَلَبَه وَ شادلِیکنِی اوُرتَه سِیدَه جایلَشگَن، اِیندِی کِیمکِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُن اَساسِیدَه حَرَکَت قِیلمَه گَن وَ فِطرِی اِیختِیاجلَرِینِی وَ مَسَلَه لَرِینِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُن بِیلَن باشقَرمَه گَن،کانترال قِیلمَه گَن، هِدایَت قِیلمَه گَن هَر قَندَی کِیشِی، اَگَر اوُزِینِینگ مَنَه بوُ اِیختِیاجلَرِیگَه ضَرَر یِیتکَه زِیشِی، هَمدَه اوُزِیگَه وَ باشقَه لَرگَه ظُلم قِیلِیشِی جوُدَه هَم عاددِی حالَت حِسابلَه نَه دِی. بُو یِیردَه مَنَه بُو شَخص اوُزِی هاحلَه گَن وَ هاحلَمَه گَن حالدَه، اَلله تَعالَی مِینگَه نِیمَه یَحشِی یا نِیمَه یامان اِیکَه نِینِی تَعیِین قِیلِیشِینِی هاحلَه مَیمَن،مِینِی اوُزِیم یاکِی فَلانچِی سِکوُلارِیستِیک عَقِیدَه یا فَلانچِی سِکوُلارِیستِیک حِزب حاضِرگِی دَور اوُچُون اَلله دَن کوُرَه فایدَه لِیراق بوُلِیشِی موُمکِین، اَلله تامانِیدَن باشقَه رِیلگَن شادلِیکنِی هاحلَه مَیمَن، کوُنگلِیم اِیستَیدِیگَن یَنگِی زَمانَه وِی کوُندَه مادَه دَه بوُلگَن باشقَه نَرسَه نِی هاحلَیمَن، دِییَه یاتگَنگَه اوُحشَیدِی.

شَخص مَنَه شوُنچَه خَطالَرنِی، اِطاعَتسِیزلِیکلَرنِی اوُزِینِی قَلبِیگَه نِسبَتاً صادِر قِیلَه دِی، بوُلِیب هَم قَدِیمدَه هِیچ نَرسَه یوُق اِیدِی، اَمّا قَلبِیمِیز شاد بوُلگَن، لِیکِن حاضِر هَمَّه نَرسَه بار، اَمّا دِیلِیمِیز شاد اِیمَس، نِیمَه اوُچُون بوُندَی بوُلَه دِی، دِیب ناراضِی هَم بوُلَه دِی؟ اَصلِیدَه اوُ اوُزِینِی اوُرِینسِیز سَوالِینِی جَوابِینِی هَم یَحشِی بِیلَه دِی. اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بِیر چِیتگَه سُورِیب قوُیِیشگَن وَ اوُزلَرِی بِیر موُشت اَخلَطگَه وَ قَلبِی بِیمار،زَلِیل، آرقَه دَه قالگَن قالاقلِیکلَر، باشقَه لَرنِی قوُل آستِیدَه بوُلِیش، فَقِیرلِیکدَن عِبارَت جَملَنمَه سِی گَه اَیلَه نِیب قالِیشگَن. مَنَه بُو حالَتنِی کوُرِیب توُرگَن جاهِللَر، مَنَه بُو اِسلامنِی وَ مُسُلمانلَرنِی بوُگوُنگِی کوُندَگِی حالَتِی دِییِیشَه دِی، اَلدَنگَن مُسُلمانلَر اِیسَه مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر، هَمدَه اِیچکِی مُرتَدلَر وَ تَشقِی کافِرلَر بِیلَن بِیرگَه اَنَه بُو جِنایَتچِیلَرنِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُندَن اوُزاقدَه بوُلگَن جَمِیعیَتنِی اِستِناد قِیلگَن حالدَه، اِسلام دِینِیگَه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنِیگَه حَملَه قِیلِیشنِی باشلَه شَه دِی.

شُو یِیردَه شَخص مُعامَلَه قِیلِیب بوُلگَن، شادلِیکنِی اوُرنِیگَه اوُزِینِی مُوصِیَبتگَه دوُچار قِیلِیب آلگَن، یَعنِی شادلِیکنِی مُوصِیبَتگَه اَلمَشتِیرِیب آلگَن، اَگَر شَخص سابِقوُنَ الاَوّلوُن کَبِی اُحُد جَنگِیدَه بوُلگَن تَقدِیردَه هَم، اوُ مَنَه بوُندَی جِنایَتلَرنِی، اِطاعَتسِیزلِیکلَرنِی قِیلگَن بوُلسَه وَ اوُزِینِی اِطاعَتسِیزلِیگِینِی نَتِیجَه سِینِی کوُرگَن بوُلسَه، اوُ آه- نالَه اوُرِیب، وای نِیمَه اوُچُون بوُندَی بوُلِیب قالدِی، دِییَه آلمَیدِی؟ : أَوَلَمَّا أَصَابَتْکُم مُّصِیبَةٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَیْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنْفُسِکُمْ إِنَّ اللّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (آل عمران/165)  ( اِی مُؤمِنلَر)، اَگَر سِیزلَرگَه (اُحُددَه دُشمَن تامانِیدَن) بِیر مُوصِیبَت یِیتسَه – حالبُوکِی، سِیزلَر (بَدر جَنگِیدَه) اوُنگَه اِیککِی بَرابَر مُوصِیبَت یِیتکَزگَن اِیدِینگِیز- ” بُو بَلا قَیدَن کِیلدِی؟” – دِییسِیزمِی؟! (اِی مُحَمَّد)، اوُلَرگَه “بُو مُوصِیبَت – مَغلوُبِیَت اوُز قِیلمِیشلَرِینگِیزدَن”، دِیب اَیتِینگ! اَلبَتَّه اَلله هَمَّه نَرسَه گَه قادِردِیر.

(دوامی بار…….)

[1] ابن عدی، ابن عساکر )

[2]رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ].

[3]مسلم 2260