وَاعْتَصِمُوا – پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد»، دوران گذار به «وحدت» اسلامی

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс : фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс : фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(41- қисм)

Агар сиз бир насроний кофирга қарата сен яхудийсан десангиз, уни хафа бўлиши табиий, ёки агар бир насронийни сен яхудийсан ва мушрикларни жумласидансан десангиз, у қаттиқ хафа бўлади, сен ўзингни амалий дипломатикангни мана бу нотўғри хукм чиқариш бўйича олиб борсанг, албатта хаммани ғам- андухга ташлайсан ва хаммадан шодлигини тортиб оласан, ана бу шодликни эса мушрикларга , секуляристларга хадя қилиб бериб юборасан.

Мана бу мусулмонларни жамияти билан кофирлар жамиятини орасидаги даражалашни бузиб ташлашга оид муносабат саналади, лекин асосий фожеъа шахс жинниларча мусулмонларни кофир ва жиноятчиларни даражасига тушуриб ташлаган пайтида содир бўлади. Бу ердаги душманларни даражаларга ажратиш қоидасини бузғунчилари, мувозанатсиз мусулмонларнинг бир дастаси бўлади, улар нолойиқ суратда мусулмонларни такфир қилишади ва уларни жиноятчиларни табақасига тушуриб ташлашади. Ўринсиз такфир қилишлик хам шодликни барбод қилувчи омиллардан биридур. Бир мусулмонни муртад ва жиноятчиларни даражасига тушуриб қўйишлик, муқобил тараф ва мусулмонларнинг барча жамияти учун бир фожеъа, хамда ошкор жиноят саналади:

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36)

Ахир, биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?! ** (Эй мушриклар) сизларга нима бўлди? Қандай хукм чиқармоқдасизлар?

Нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни йўқлиги ва вохид умматни ташкил қиладиган ва ўзини вохид ижмоъси билан вохид жамоатни ташкил қиладиган мусулмонларнинг улил амр шўросини йўқлиги, ақидаларда ва тафсирларда ва рафторларда турли- туман тафарруқ ширкини униб- ўсишига боис бўлди ва ўтган бир неча аср мобайнида жуда кўп ақидавий ва рафторий булғанишларни вужудга келтирди. Демак бизни рўбарўйимизда бемор мусулмонлар турибди, уларни хақорат ва қўполлик, хурматсизлик билан эмас , балки “мехр- мухаббат” ва ” чин кўнгилдан” “дармон” қилиниши лозим.

Албатта мана бу бадбўй забонни ва такфир қилишни самараси фақатгина лафзда қолиб кетмайди, балки у амалий шаклга айланган пайтида, умум мўъминлар учун шодликка ўрин хам қолдирмайди. Мана бу мувозанатсиз ахли қибла гохида қуролли мужохидларга ва гохида эса хукумат қудратини эгасига айланиб қолишади, улар мана бу фасод кўз- қарашлари билан шодликни хақиқий барбод қилувчиларга ва мусибатни вужудга келтирувчиларга айланишади.

Агарчи мана бу аллохни йўлидаги мужохидлар бизларни хисобимиз бўйича Амморни, Мусъабни, Билолни, Сумайяни, Холидни ўрнида бўлишса хам – валлоху хасбияхум, иншааллох – лекин уларни рахбарлари росулуллохни, Абу Бакрни, Умарни, Усмонни, Алини, Мўътасимни,Салохиддинни, Усомани ўрнида бўла олишмайди. Мана бу рахбарлар тўлиқ маънодаги шодликни барбод қилувчилар хисобланишади.

Масалан ахли суннатни орасидаги мана бу мувозанатсиз кимсаларни баъзиси, Ироқ ва Суриядаги фалончи шиъани жинояти сабабли, Афғонистон ё Нигериядаги бошқа фалончи шиъани ўлдиришади, Ироқдаги шиъалар хам фалончи масжид муллосини ёки фалончи опа- синглимизни ўлдиришади, бўлиб хам бу бегунох кишилар бошқаларнинг қилган жиноятлари ё асрлар олдин қилинган ё қилинмаган ва уларга бутунлай алоқаси бўлмаган жиноятлар сабабли ўлдирилади.

Огох бўлган холларида ўзларини жиноятларини давом эттириб келаётган мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз инсонларни ахли бидъат дейилиши керак. Нима учун? Чунки булар аллохни шариатидаги қонунларга ва аллохни очиқ ва равшан дастурларига хилоф равишда амал қилишади ва улар мана бу жинояткорона амалларини устида ўринсиз кина ва нафрат сабабли қаттиқ туриб олишган, улар бу ишларини давом эттиришади, бўлиб хам аллох таоло қасос олиш мархаласи борасида хам мархамат қиладики:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178)

(Эй мўъминлар) сизларга ўлдирилган кишилар учун озод киши муқобилига озод кишидан, қул учун қулдан, аёл киши учун аёлдан қасос олиш фарз қилинди. Энди кимга биродари томонидан бир оз авф қилинса ( яъни қотилдан қасос олиш ўрнига товон олишга рози бўлинса), у холда яхшилик билан бўйинсуниш ва чиройли суратда товон тўлаш лозимдир. Бу (хукм) парвардигорингиз томонидан енгиллик ва рахм- шафқатдир. Бас, кимки шундан кейин хаддан ошса (масалан, томон тўлагандан кейин хам қотилни ўлдирса), унинг учун аламли азоб бордир.

Энди ироқда бир шиъа араб, турк, курдлардан иборат суннийлар билан бирга келиб бир суннийни ўлдиришади, бу холатда сен Афғонистондаги ё Покистондаги ё Ямандаги ё Нигериядаги бошқа бир шиъадан ўлдирилган суннийни хаққини оласанми? Бу бечора шиъани гунохи қотил шиъа билан бир мазхабда бўлганими? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Каъабни қилган жинояти сабабли бошқа яхудий қабиласидаги бир яхудий кишини ёки жиноятчини қабиласидаги бошқа бир кишини ўлдирганларми? Ёки бўлмасам бани Қурайза жиноят қилган пайтида у киши бошқа яхудий қабилаларига хам хамла қилдиларми? Ёки қурайш мушрикларидан, секулярларидан бири жиноят қилган пайтида бошқа қабиладаги мушрик кишилардан қасос олганларми? Албатта йўқ. Шундай бўлгач сен нима учун бундай фожеъали ишга қўл уряпсан?

Энди агар эрондаги шиъалар нигерияда, яманда, мисрда, ироқда, сурияда, афғонистонда, покистонда, кашмирда ўлдирилган шиъаларни қасоси ва интиқомини эронда яшаётган шофеъийлардан ё ханафийлардан олса қандай холатга тушган бўлардинг? Агар сени ироқдаги ё ямандаги ё нигериядаги фалончи сунний қилган жиноят сабабли қўлга олишса ва сени умрбод қамоқ жазосига ё ўлимга хукм қилишса нима қилган бўлардинг?

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(41- قیسم)

اَگَر سِیز بِیر نَصرانِی کافِرگَه قَرَتَه سِین یَهُودِیسَن دِیسَنگِیز، اوُنِی حَفَه بوُلِیشِی طَبِیعِی، یاکِی اَگَر بِیر نَصرانِینِی سِین یَهُودِیسَن وَ مُشرِکلَرنِی جُملَه سِیدَن سَن دِیسَنگِیز، اوُ قَتتِیق حَفَه بوُلَه دِی، سِین اوُزِینگنِی عَمَلِی دِیپلامَتِیکَه نگنِی مَنَه بُو ناتوُغرِی حُکم چِیقَه رِیش بوُیِیچَه آلِیب بارسَنگ، اَلبَتَّه هَمَّه نِی غَم- اَندوُهگَه تَشلَیسَن وَ هَمَّه دَن شادلِیگِینِی تارتِیب آلَه سَن، اَنَه بُو شادلِیکنِی اِیسَه مُشرِکلَرگَه، سِکوُلارِیستلَرگَه هَدیَه قِیلِیب بِیرِیب یوُبارَه سَن.

مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِی بِیلَن کافِرلَر جَمِیعیَتِینِی آرَه سِیدَگِی دَرَجَه لَشنِی بوُزِیب تَشلَشگَه آئِد مُناسَبَت سَنَلَه دِی، لِیکِن اَساسِی فاجِیعَه شَخص جِینِّی لَرچَه مُسُلمانلَرنِی کافِر وَ جِنایَتچِیلَرنِی دَرَجَه سِیگَه توُشوُرِیب تَشلَه گَن پَیتِیدَه صادِر بوُلَه دِی. بُو یِیردَگِی دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیش قائِدَه سِینِی بوُزغوُنچِیلَرِی، مُواظَنَتسِیز مُسُلمانلَرنِینگ بِیر دَستَه سِی بوُلَه دِی، اوُلَر نالایِیق صُورَتدَه مُسُلمانلَرنِی تَکفِیر قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَرنِی جِنایَتچِیلَرنِی طَبَقَه سِیگَه توُشوُرِیب تَشلَه شَه دِی. اوُرِینسِیز تَکفِیر قِیلِیشلِیک هَم شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِللَردَن بِیرِیدوُر. بِیز مُسُلماننِی مُرتَد وَ جِنایَتچِیلَرنِی دَرَجَه سِیگَه توُشوُرِیب قوُیِیشلِیک، مُقابِل تَرَف وَ مُسُلمانلَرنِینگ بَرچَه جَمِیعیَتِی اوُچُون بِیر فاجِیعَه، هَمدَه آشکار جِنایَت سَنَلَه دِی: أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36) اَخِیر، بِیز مُسُلمانلَرنِی جِنایَتچِی – کافِر کِیمسَه لَرگَه بَرابَر قِیلوُرمِیزمِی؟! ** ( اِی مُشرِکلَر) سِیزلَرگَه نِیمَه بوُلدِی؟ قَندَی حُکم چِیقَرماقدَه سِیزلَر؟

نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن اِسلامِی حُکوُمَتنِی یوُقلِیگِی وَ واحِد اوُمَّتنِی تَشکِیل قِیلَه دِیگَن وَ اوُزِینِی واحِد اِجماعسِی بِیلَن واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلَه دِیگَن مُسُلمانلَرنِینگ اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی یوُقلِیگِی، عَقِیدَه لَردَه وَ تَفسِیرلَردَه وَ رَفتارلَردَه توُرلِی- توُمَن تَفَرُّق شِیرکِینِی اوُنِیب – اوُسِیشِیگَه سَبَب بوُلدِی وَ اوُتگَن بِیر نِیچَه عَصر مابَینِیدَه جوُدَه کوُپ عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَرنِی وُجُودگَه کِیلتِیردِی. دِیمَک بِیزنِی رُوبَرُویِیمِیزدَه بِیمار مُسُلمانلَر توُرِیبدِی، اوُلَرنِی حَقارَت وَ قوُپاللِیک، حوُرمَتسِیزلِیک بِیلَن اِیمَس، بَلکِی “مِهر – مُحَبَّت” وَ “چِین کوُنگِیلدَن” “دَرمان” قِیلِینِیشِی لازِم.

اَلبَتَّه مَنَه بُو بَدبوُی زَباننِی وَ تَکفِیر قِیلِیشنِی ثَمَرَه سِی فَقَطگِینَه لَفظدَه قالِیب کِیتمَیدِی، بَلکِی اوُ عَمَلِی شَکلگَه اَیلَنگَن پَیتِیدَه، عُمُوم مُؤمِنلَر اوُچُون شادلِیککَه اوُرِین هَم قالدِیرمَیدِی. مَنَه بوُ مُواظَنَتسِیز اَهلِی قِبلَه گاهِیدَه قوُراللِی مُجاهِدلَرگَه وَ گاهِیدَه اِیسَه حُکوُمَت قُدرَتِینِی اِیگَه سِیگَه اَیلَه نِیب قالِیشَه دِی، اوُلَر مَنَه بوُ فَساد کوُز- قَرَشلَرِی بِیلَن شادلِیکنِی حَقِیقِی بَرباد قِیلوُچِیلَرِیگَه وَ مُوصِیبَتنِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِیلَرگه اَیلَه نِیشَه دِی.

اَگَرچِی مَنَه بُو اَلله نِی یوُلِیدَگِی مُجاهِدلَر بِیزلَرنِی حِسابِیمِیز بوُیِیچَه عَمّارنِی،مُصعَبنِی،بِلالنِی،سُمَیَّه نِی، خالِدنِی اوُرنِیدَه بوُلِیشسَه هَم – والله حسبیهم،انشاءالله – لِیکِن اوُلَرنِی رَهبَرلَرِی رَسُول الله نِی، اَبُو بَکرنِی، عُمَرنِی، عُثماننِی، عَلِینِی، مُؤتَصِمنِی، صَلاحِ الدِّیننِی، اُسامَه نِی اوُرنِیدَه بوُلَه آلِیشمَیدِی. مَنَه بُو رَهبَرلَر توُلِیق مَعنادَگِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِیلَر حِسابلَه نِیشَه دِی.

مَثَلاً اَهلِی سُنَّتنِی آرَه سِیدَگِی مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز کِیمسَه لَرنِی بَعضِیسِی، عِراق وَ سُورِیَه دَگِی فَلانچِی شِیعَه نِی جِنایَتِی سَبَبلِی، اَفغانِستان یا نِیگِیرِیَه دَگِی باشقَه فَلانچِی شِیعَه نِی اوُلدِیرِیشَه دِی، عِراقدَگِی شِیعَه لَر هَم فَلانچِی مَسجِید مُلّاسِینِی یاکِی فَلانچِی آپَه – سِینگلِیمِیزنِی اوُلدِیرِیشَه دِی، بوُلِیب هَم بُو بِیگوُناه کِیشِیلَر باشقَه لَرنِینگ قِیلگَن جِنایَتلَرِی یا عَصرلَر آلدِین قِیلِینگَن یا قِیلِینمَه گَن وَ اوُلَرگَه بوُتوُنلَی عَلاقَه سِی بوُلمَه گَن جِنایَتلَر سَبَبلِی اوُلدِیرِیلَه دِی.

آگاه بُولگَن حاللَرِیدَه اوُزلَرِینِی جِنایَتلَرِینِی دَوام اِیتِتیرِیب کِیلَه یاتگَن مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز اِنسانلَرنِی اَهلِی بِدعَت دِییِیلِیشِی کِیرَک. نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی بوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه وَ اَلله نِی آچِیق وَ رَوشَن دَستوُرلَرِیگَه خِلاف رَوِیشدَه عَمَل قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر مَنَه بُو جِنایَتکارنَه عَمَللَرِینِی اوُستِیدَه اوُرِینسِیز کِینَه وَ نَفرَت سَبَبلِی قَتتِیق توُرِیب آلِیشگَن، اوُلَر بُو اِیشلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشَه دِی، بوُلِیب هَم اَلله تَعالَی قَصاص آلِیش مَرحَلَه سِی بارَه سِیدَه هَم مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178) (اِی مُؤمِنلَر) سِیزلَرگَه اوُلدِیرِیلگَن کِیشِیلَر اوُچُون آزاد کِیشِی مُقابِیلِیگَه آزاد کِیشِیدَن، قوُل اوُچوُن قوُلدَن، عَیال کِیشِی اوُچُون عَیالدَن قَصاص آلِیش فَرض قِیلِیندِی. اِیندِی کِیمگَه بِرادَرِی تامانِیدَن بِیر آز عَوف قِیلِینسَه ( یَعنِی قاتِلدَن قَصاص آلِیش اوُرنِیگَه تاوان آلِیشگَه راضِی بوُلِینسَه)، اوُ حالدَه یَحشِیلِیک بِیلَن بوُیِینسُونِیش وَ چِیرایلِی صوُرَتدَه تاوان توُلَش لازِمدِیر. بُو ( حُکم) پَروَردِیگارِینگِیز تامانِیدَن یِینگِیللِیک وَ رَحم – شَفقَتدِیر. بَس، کِیمکِی شوُندَن کِییِین حَددَن آشسَه (مَثَلاً، تاوان توُلَه گَندَن کِییِین هَم قاتِلنِی اوُلدِیرسَه)، اوُنِینگ اوُچُون اَلَملِی عَذاب باردِیر.

اِیندِی عِراقدَه بِیر شِیعَه عَرَب،توُرک،کوُردلَردَن عِبارَت سُنِّیلَر بِیلَن بِیرگَه کِیلِیب بِیر سُنِّینِی اوُلدِیرِیشَه دِی، بُو حالَتدَه سِین اَفغانِستاندَگِی یا پاکِستاندَگِی یا یَمَندَگِی یا نِیگِیرِیَه دَگِی باشقَه بِیر شِیعَه دَن اوُلدِیرِیلگَن سُنِّینِی حَققِینِی آلَه سَنمِی؟ بُو بِیچارَه شِیعَه نِی گوُناهِی قاتِل شِیعَه بِیلَن بِیر مَذهَبدَه بوُلگَه نِیمِی؟ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم کَعَبنِی قِیلگَن جِنایَتِی سَبَبلِی باشقَه یَهوُدِی قَبِیلَه سِیدَگِی بِیر یَهُودِی کِیشِینِی یاکِی جِنایَتچِینِی قَبِیلَه سِیدَگِی باشقَه بِیر کِیشِینِی اوُلدِیرگَنلَرمِی؟ یاکِی بوُلمَسَم بَنِی قُرَیظَه جِنایَت قِیلگَن پَیتِیدَه اوُ کِیشِی باشقَه یَهُودِی قَبِیلَه لَرِیگَه هَم حَملَه قِیلدِیلَرمِی؟ یاکِی قُرَیش مُشرِکلَرِیدَن،سِکوُلارزَدَه لَرِیدَن بِیرِی جِنایَت قِیلگَن پَیتِیدَه باشقَه قَبِیلَه دَگِی مُشرِک کِیشِیلَردَن قَصاص آلگَنلَرمِی؟ اَلبَتَّه یوُق. شوُندَی بوُلگَچ سِین نِیمَه اوُچُون بوُندَی فاجِیعَه لِی اِیشگَه قوُل اوُریَپسَن؟

اِیندِی اَگَر اِیراندَگِی شِیعَه لَر نِیگِیرِیَه دَه، یَمَندَه، مِصردَه، عِراقدَه، سُورِیَه دَه، اَفغانِستاندَه، پاکِستاندَه، کَشمِیردَه اوُلدِیرِیلگَن شِیعَه لَرنِی قَصاصِی وَ اِنتِقامِینِی اِیراندَه یَشَیاتگَن شافِیعِی لَردَن یا حَنَفِیلَردَن آلسَه قَندَی حالَتگَه توُشگَن بوُلَردِینگ؟ اَگَر سِینِی عِراقدَگِی یا یَمَندَگِی یا نِیگِیرِیَه دَگِی فَلانچِی سُنِّی قِیلگَن جِنایَت سَبَبلِی قوُلگَه آلِیشسَه وَ سِینِی عُمرباد قَماق جَزاسِیگَه یا اوُلِیمگَه حُکم قِیلِیشسَه نِیمَه قِیلگَن بوُلَردِینگ؟

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس هشتم: شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

درسهای مقدماتی/درس هشتم: شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(41- قسمت)

طبیعی است به یک کافر نصرانی بگویی تو یهودی هستی ناراحت می شود، یا اگر به یک نصرانی یا یهودی بگویی تو جزو مشرکین هستی به شدت ناراحت می شود، و زمانی که دیپلماسی عملی خودت را هم بر همین قضاوت اشتباه قرار می دهی برای همه غم و اندوه به بار می آوری و شادی همه را می گیری و در عوض شادی را به مشرکین یا سکولاریستها هدیه میدهی.

این در برخورد بین جامعه ی مسلمین و بر هم زدن درجه بندی جامعه ی کفار است اما فاجعه ی اصلی زمانی شروع می شود که شخص می خواهد دیوانه وار مسلمین را در درجه ی کفار و مجرمین قرار بدهد. در این صورت یکی از مخربین این درجه بندی، دسته ای از مسلمین نامتعادلی هستند که مسلمین را ناشیانه تکفیر می کنند و مسلمین را در جایگاه مجرمین قرار می دهند. تکفیر نابجا هم از عوامل شادی سوزی است . یک مسلمان را در جایگاه مرتدین و مجرمین قرار دادن یک فاجعه برای طرف مقابل و کل جامعه ی مسلمین و یک جرم آشکاراست:أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36) آیا مسلمین و فرمانبرداران را همچون مجرمین یکسان می‌شماریم؟! ‏شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟!‏

نبود حکومت اسلامی علی منهاج نبوه، و نبود شورای اوالی الامر واحد مسلمین که امتی واحد را تشکیل می داد، و با اجماع واحدش جماعت واحدی را تشکیل می دهد باعث رشد انواع شرک تفرق در عقاید و تفاسیر و رفتارها شده و آلودگی عقیدتی و رفتاری زیادی را در طول این چند قرن گذشته به وجود آورده است . پس ما با مسلمینی مریض سروکار داریم که نیاز به «دلسوزی» «محبت» و «درمان» دارند نه به توهین و بد دهنی و بی احترامی .

البته این ثمره ی بد دهنی و تکفیرها هم تنها در حالت لفظی باقی نمی ماند بلکه زمانی که شکل عمل به خود می گیرند جایی برای شادی عموم مومنین باقی نمی گذارند . این اهل قبله ی نامتعادل گاه تبدیل به مجاهدین مسلح و گاه صاحبان قدرتی حکومتی می شوند که با این نگرشهای فاسدی که دارند شادی سوزان و مصیبت سازان واقعی می شوند .

این مجاهدان فی سبیل الله با آنکه در حساب ما جایگاه عمار و مصعب و بلال و سمیه و خالد را دارند و الله حسیبهم- ان شاء الله – اما رهبران آنها قطعا در جایگاه رسول الله و ابوبکر و عمر و عثمان و علی و معتصم و صلاح الدین و اسامه و امثالهم نیستند . این رهبران شادی سوزانی هستند به تمام معنا.

به عنوان مثال بعضی از این نامتعادلاهای میان اهل سنت در افغانستان یا نیجریه فلان شیعه را به جرم فلان شیعه ی عراق و سوریه می کشند، و شیعه های عراق هم فلان ملای مسجد یا فلان خواهر ما را اعدام می کنند آنهم به جرم دیگرانی که یا قرنها پیش کرده اند یا نکرده اند، یا به جرم دیگرانی که هیچ ربطی به اینها ندارد.

این انسانهای نامتعادل و نامیزان را که به این جرمهای خودشون آگاهانه ادامه میدن باید اهل بدعت دانست . چرا؟ چون اینها بر خلاف قانون شریعت الله و دستور صریح و واضح الله عمل می کنن و بر این عمل مجرمانه شان هم به دلیل تنفر و کینه ی نابجا اصرار دارند و ادامه اش میدهند در حالی که الله تعالی حتی در مرحله ی قصاص هم می فرماید:یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى/ ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! درباره کشتگان قصاص بر شما فرض شده است (و باید در آن کسی را به گناه دیگری نگرفت، و بلکه) :الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى / آزاد در برابر آزاد، و برده در برابر برده، و زن در برابر زن است .فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ / پس اگر کسی ( از جنایتش ) از ناحیه برادر (دینی) خود، گذشتی شد باید نیک رفتاری شود وپرداخت ( دیه ) با نیکی انجام گیرد. این (گذشت از قاتل و اکتفاء به دیه مناسب) تخفیف و رحمتی است ازسوی پروردگارتان .فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178) پس اگر کسی بعد از آن تجاوز کند او را عذاب دردناکی خواهد بود .

حالا یه شیعه زاده در عراق به همراه دهها سنی زاده ی عرب و ترک و کورد آمده اند و یک سنی را کشته اند، آنوقت تو در افغانستان و پاکستان و یمن و نیجریه حق آن مقتول را از یک شیعه ای میگیری که تنها جرمش هم مذهب بودن با آن شیعه زاده است؟ مگر رسول الله صلی الله علیه وسلم زمانی که یک مجرمی مثل کعب که دچار چنان جرمی شده بود آمد و یک یهودی دیگری از قبایل دیگر یا حتی از همان قبیله را به قتل رساند؟ یا اگر مثلا بنی قریظه جرمی مرتکب می شد به سایر قبایل یهودی هم حمله می کرد؟ یا یک مشرک و سکولار از قریش جرمی مرتکب می شد می رفت و یک مشرک از قبایل دیگه را قصاص می کرد؟ قطعا نه. پس چرا تو مرتکب چنین فاجعه ای می شوی؟

حالا اگه شیعیان ایران در برابر کشتار شیعیان نیجریه و یمن و مصر و عراق و سوریه و افغانستان و پاکستان و کشمیر قصاص و انتقام آنها را از شافعی ها و حنفی های ایران بگیرند چه حسی بهت دست میدهد؟ اگه تو را به جرم فلان سنی عراقی یا یمنی یا نیجریه ای … بگیرند و بعد حکم حبس ابد یا اعدامت را صادر کنن چه حسی بهت دست میدهد؟

(ادامه دارد……..)

Рахбарият дар дорул ислом.

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(6- қисмат)

Саъдиддин Тафтозонийки дар соли 769 қ вафот карда зимни бар шумордани шурути рахбари ” дорул ислом” мегуяд:

ویشترط أنْ یکون …. مجتهداً شجاعاً،.^[1]

Ва шарт аст…….. мужтахиди шужоъ бошад.

Имоми Шотибий хамки дар соли 790 қамарий вафот намуда мегуяд: уламоъ иттифоқиро нақл кардандки рахбар ( ё хамон имоматул кубро) мунъақид намешавад магар барои касики ба рутба ва даражайи ижтиход ва фатво дар улуми шаръий расида бошад. ^[2]

Саййид Шариф Журжоний туркистонийки дар соли 816 қамарий вафот карда ва дар шархи худ бар китоби мавақифу қози Аздиддин ойжий мегуяд: жумхури фуқахо ва ахли илм бар ояндки ахли имомат ва касики шойиста ва мустахаққи рахбари шудани дорул ислом аст бояд дар усул ва фуруъ мужтахид бошад…… то тавоноий дошта бошад далоил ва хужажул илохийро иқома ва шубхотро дар ақоиди диний хал кунад ва дар мовриди масоили руз ниёзи ба фатвойи дигарон надошта бошад ва худиш дар мовриди масоили руз ва навозил ва мустахдиса мустақил бошад. .^[3]

Қалқашандийки дар соли 821 қамарий вафот карда дар китоби ” маасирул анафах фил маъалимул хилафах” дар бахси шурути имомат ва рахбарийи дорул ислом гуфта аст: мовриди дахум: илмики ба даража ижтиход дар масоили руз ё навозил ё мустахдиса ва ахкоми шариати аллох расида бошад, рахбарият бидуни доштани чанин даражайи илмий дар хадди ижтиход мунъақид намешавад ва сахих нест; чун рахбар ба чанин ижтиходи ниёз дорад ва мухтожи чанин ижтиходи аст то инки умурро бар равиши сахихи исломий ва бар рохи рости ” сиротул мустақим” ба пеш бибарад, то инки дар панохи чанин ижтиходи дар худуди шарърий огохий пейдо кунад ва хуқуқи шаръийи инсонхойи мовжуд дар дорул исломро бидихад ва даргирий ва ихтилофоти бейни мардумро фосила бидихад, ва чунончи олими мужтахид набоша тавоноийи чанин корхойиро надорад. .^[4]

Абдуррохман Жазирийки дар соли 1360 қ вафот карда менависад: тамоми фуқахойи ахли суннат иттифоқ дорандки хокими исломий бояд доройи чанин вижагихойи нез бошад: 1. Мусалмон бошад; 2. Мукаллаф бошад; 3. Хур ва озод бошад; 4. Мард бошад 5. Аз қурайш бошад; 6. Олим ва мужтахид бошад то мардумро аз ахкоми дин огох намояд ва ниёз ба истифтоъ аз ғейри худ надошта бошад. .^[5]

Ин раъйи тамоми мазохиби исломий астки имом Рамилий мақдисий дар қарни чохорум аз ижмоъи ахли суннат ва имоми Харамайн Жавиний ба унвони амри муттафиқун алайх дар миёни тамоми муслимин ва имоми Шотибий рохимахуллох ва дигарон нез аз иттифоқи тамоми ахли илм дар ин замин сухан мегуянд, пас рахбари фақих дар хадди ихтиходи матлуби тамоми ахли суннат буда аст.

Аммо бо ин вужуд барои рахбарияти ” дорул ислом” хам холати торий ва изтирорий ва зарурат мисли соири умури мумкин аст ба вужуд ояд ва он хам инки ба далил набуди рахбари мужтахид ва мутахассис дар умури хукуматдорийи муслимин ба рутбайи пойинтар аз он яъни ба шахсики дар хадди қози бошад тан медиханд ва дар бадтарин холат хам боз мумкин аст муслимин жихати жиловгирий аз харж ва марж ва …… ба рахбарийи мусалмонки доройи илми кофий бошад ва уламойиро дар атрофи худ жамъ карда бошад ва аз раъйи онхо истефода кунад нез ружуъ кунанд.

(идома дорад……..)

[1] التفتازانی، مسعود بن عمر، شرح المقاصد فی علم الکلام: ج2، ص271./ «ویشترط أنْ یکون مکلّفاً مسلماً عدلاً حرّاً ذکراً مجتهداً شجاعاً، ذا رأی وکفایه سمیعاً بصیراً ناطقاً قریشیاً»

[2] الاعتصام ـ للشاطبى موافق للمطبوع . المؤلف : أبو إسحاق الشاطبي . دار النشر : المكتبة التجارية الكبرى – مصرص 126/ الشاطبی، إبراهیم بن موسی، الاعتصام: ج2، ص362. / إن العلماء نقلوا الاتفاق على أن الإمامة الكبرى لا تنعقد إلا لمن نال رتبة الاجتهاد والفتوى في علوم الشرع

[3] الجمهور علی ان اهل الامامه و مستحقها من هو مجتهد فی الاصول و الفروع لیقوم بامر الدین متمکنا من اقامه الحجج و حل الشبهه فی العقائد الدینیه مستقلابالفتوی فی النوازل و احکام الوقائع نصا و استنباطا لان اهم مقاصد الامه حفظ العقائد و فصل الخصومات و لم یتم ذلک بدون هذا الشرط / الجمهور على أن أهل الإمامة ومستحقها من هو مجتهد في الأصول والفروع … متمكّناً من إقامة الحجج وحلّ الشبه في العقائد الدينية، مستقلاً بالفتوى في النوازل …

[4] القلقشندی، أحمد بن علی، مآثر الأناقه: ج1، ص37./ «الثانی عشر: العلم المؤدّی إلی الإجتهاد فی النوازل والأحکام، فلا تنعقد إمامه غیر العالم بذلک؛ لأنّه محتاج لأنْ یصرف الأمور علی النهج القویم ویجریها علی الصراط المستقیم، ولأن یعلم الحدود، ویستوفی الحقوق، ویفصل الخصومات بین الناس، وإذا لم یکن عالماً مجتهداً لم یقدر علی ذلک»

[5] الفقه على المذاهب الاربعة، ج۵ ، ص ۳۱۷ – ۳۱۶. / اتفق الائمة رحمهم اللَّه تعالى على ان الامامة فرض و انه لابد للمسلمین من امام یقیم شعائر الدین و ینصف المظلومین من الظالمین و اتفقوا على ان الامام یشترط فیه: اولاً ان یکون مسلماً ثانیاً ان یکون مکلّفاً ثالثاً ان یکون حرا رابعاً ان یکون ذکراً خامساً ان یکون قرشیاً سادساً ان یکون عالماً مجتهداً لیصرف الاحکام و یتفقه فى الدین فیعلم الناس و لایحتاج الى استفتاء غیره

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс : фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс : фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(40- қисм)

– Мусулмонларнинг шодлигини бузувчи ва барбод қилувчи иккинчи омил, хилофатни қулаши ва шохигарликни вужудга келиши бўлган.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аллох таолодан “умматларининг” гумрохликка хамназар бўлмаслигини замонатини олган пайтларида,

«سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا»

ва “умматлари” оч қолмаслигини

« إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين»

ва умматларини устида душман хукмронлик қилмаслигини хам,

« وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ»[1]

замонатини олган пайтларида, буни натижасида эса аллох таоло хам мусулмонларни жамоати билан бирга бўлишини хушхабарини берган эдилар.

«فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ»[2]

Яъни шодликни вужудга келтирувчи чораларни орасида

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ» و «آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏»

хам бор, бу икковидан хам мухимроғи

«فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ»

хам бор, лекин мусулмонлар “умматни” ташкил қилиш учун фақат уч абзор мавжуд эканини билишса-ю, аммо мана бу уч абзордан узоқлашишса ва тафарруқ йўлига юриб кетишса, улар нубувват манхажига асосланган буюк исломий хукуматни қўлдан бой беришади ва буюк бидъат хисобланган шохигарликни уни ўрнига келтиришади, мана бу мусибатни кетидан ички жангларни ижод қиладиган ўринсиз такфир қилишдан ва тамға ёпиштиришдан иборат ошкор азоблар келади, булардан сўнг эса кўп сонли мусулмонларнинг гумрохлиги ва саргардонлиги , фақирлик ва очликни ривожланиши, устимизда кофирларнинг хукмронлик қилишлари каби азобларни хам кутаверсак бўлади.

« فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ»،

деб амр қилинган пайтда, агар шахс жамоятни йўлида харакат қилмайдиган бўлса, дархақиқат у азоб йўлидан юрган бўлади,

«الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ»

жамоатдан узоқлашиб тафарруқ сари харакат қилиш, яъни шодликни мусибатга алмаштириш демакдир, бу аллох таоло мўъминларнинг табиий хаққи деб билган шодликни нобуд қилиш бўлади.

Мусулмонлар тафарруқ ва ўринсиз,ёмон, манфий шодликни сотиб олиш орқали ана ўша тафарруққа кўнгил боғлагач ва ўзларини хизб, гурух, мазхаб ва фирқаларидаги нарсаларга кўнгил қўйиб рози бўлишгач ва уч абзордан узоқлашишгач, асрлардан буён мусулмонларни бошига келаётган фожеъаларга гувох бўлишади-да, бу ерда норози бўлишга, дод-фарёд уришга ва ажабланишга ўрин хам қолмайди. Бу кишилар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам рахбарлик қилган ва сабиқунал аввалун бўлган ухуд жангини иштирокчиларидан азизроқ эмаслар, улар нимани эккан бўлишса, ўшани хосилини хам қўлга киритишади.

Аллох таоло нубувват манхажига асосланган шўровий хукуматнигина тан олади, ундаги улил амр шўроси ўзини вохид ижмоъси билан вохид умматни ва вохид жамоатни вужудга келтиради, мана бу мусулмонлар қўлга китириши мумкин бўлган дунёвий неъматнинг энг каттаси хисобланади, аммо мана бу шаръий қолибни ўрнига шохигарлик хукумати ёки хар қандай бошқа бидъий навдаги қолиб қўйиладиган бўлса, шундай бир уммул фасод вужудга келадики, у ўзи билан бирга бошқа барча фасодларга дарвозани очиб беради. У улил амр шўросини ўртадан кетишидан тортиб вохид умматни ва вохид ижмоъни кетишигача ва турли-хил мазхабларни,ранго- ранг тафсирларни, ошкор тафарруқни, умматни саргардонлигини, фақирликни ривожланишини,очликни,мусулмонларни устида душманни хукмрон бўлишини………. пайдо бўлишигача етиб боради: لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ….

Ислом дастаглари бирма- бир синдирилади, дастаглардан бири нобуд бўлган пайтида одамлар унга яқинроқ бўлганига чанг солишади, уларни биринчи бўлиб синдирилгани хукмдур ( нубувват манхажига асосланган хукмни тарк қилишади) ва уларни охиргиси намоздур ( намозни тарк қилишади).

Аллох таоло нозил қилган нарсага асосланган хукуматни тарк қилишни натижаси қуйидагича бўлади:

وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ[3]

Агар хар қандай қавмни пешволари аллох нозил қилган нарса билан хукм қилишмаса ёки худони ахкомларини орасидан яхши кўрганларини танлаб олиб амал қилишса ёки ёқтирмаган нарсаларига амал қилмай ташлаб қўйишса, аллох таоло уларни орасига душманчилик ва адоватни солиб қўяди. Бу ерда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хар бир қавмнинг улил амр шўроси борасида сухбат қилганлар,чунки хар бир қавмни хокими ё пешвоси демаганлар, балки хар бир қавмни пешволари деб мархамат қилганлар, яъни

أَئِمَّتُهُمْ.

Энди агар мана бу пешволар ва шўродаги мутахассислар аллохни шариатидаги қонунлар асосида хукм қилишмаса, шубхасиз уларни ўртасида душманчилик, адоват, жанг, курашлар вужудга келади ва дўстлар жамоасидан тортиб хонадонлар, тоифалар, қавмлар, забонлар, мазхабларгача буларни хаммаси бир-бирларига қўполлик,зўравонлик билан муомала қилишади. Бу яъни шодликни барбод қилиш ва мусулмонларни ўртасидаги шодликни буюк асбобларини йўқотиш демакдир.

– Мусулмонларни ўртасида шодликни барбод қилувчи омиллардан яна бири, душманшуносийни билмаслик ва душманларни шаръий даражаларга ажратишни бузиб ташлашликдур.

Аллох таоло “ла илаха иллаллох” га ва тоғутга куфр келтиришга буюриш орқали, хаж ва закот, худудларга тегишли ахкомларни нозил қилишдан олдин, мусулмонларга душманларни даражаларга ажратишни таълим берган……..Энди фалончи жохил ва золим холида, кофирларнинг яхуд, мажус, собеий, насронийлардан иборат жамиятини мушрик дейди, мана бу шахс масалан насронийларни мушриклар жумласидан деб хисоблаган пайтида, бир қанча мусибатларга қўшимча равишда биринчи қадамида мусулмонлардан рум сурасидаги шодликни тортиб олади, у мусулмонлардан ташқари барча ахли китоб ва шибхи ахли китобни хам ғам- андухга ташлаб қўяди.

(давоми бор……..)

[1] في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤ ( عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

[3] سنن ابن ماجة القزويني (4019) الحاكم النيسابوري 4/540 / مسند البزار/ سليمان بن أحمد الطبراني 360/ السنن الواردة في الفتن للداني / شعب الإيمان للبيهقي ابن عبد البر القرطبي 463/ أبو نعيم الأصبهاني 430 /

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(40- قیسم)

– مُسُلمانلَرنِینگ شادلِیگِینِی بوُزوُچِی وَ بَرباد قِیلوُچِی اِیککِینچِی عامِل، خِلافَتنِی قوُلَه شِی وَ شاهِیگَرلِیکنِی وُجُودگَه کِیلِیشِی بوُلگَن.

رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم الله تَعالَی دَن “اوُمَّتلَرِینِینگ” گوُمراهلِیککَه هَم نَظَر بوُلمَسلِیگِینِی زَمانَتِینِی آلگَن پَیتلَرِیدَه، «سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا» وَ “اوُمَّتلَرِی” آچ قالمَسلِیگِینِی « إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين» وَ اوُمَّتلَرِینِی اوُستِیدَه دُشمَن حُکمرانلِیک قِیلمَسلِیگِینِی هَم، « وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ»[1] زَمانَتِینِی آلگَن پَیتلَرِیدَه، بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه اِیسَه اَلله تَعالَی هَم مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِی بِیلَن بِیرگَه بوُلِیشِینِی خوُشخَبَرِینِی بِیرگَن اِیدِیلَر. «فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ»[2] یَعنِی شادلِیکنِی وُجُودگَه کِیلتِیرُوچِی چارَه لَرنِی آرَه سِیدَه «أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ» وَ «آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏» هَم بار، بُو اِیککاوِیدَن هَم مُهِمراغِی «فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ» هَم بار، لِیکِن مُسُلمانلَر “اوُمَّتنِی” تَشکِیل قِیلِیش اوُچُون فَقَط اوُچ اَبزار مَوجُود اِیکَه نِینِی بِیلِیشسَه – یُو، اَمّا مَنَه بوُ اوُچ اَبزاردَن اوُزاقلَشِیشسَه وَ تَفَرُّق یوُلِیگَه یوُرِیب کِیتِیشسَه، اوُلَر نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن بوُیوُک اِسلامِی حُکوُمَتنِی قوُلدَن بای بِیرِیشَه دِی وَ بوُیُوک بِدعَت حِسابلَنگَن شاهِیگَرلِیکنِی اوُنِی اوُرنِیگَه کِیلتِیرِیشَه دِی، مَنَه بُو مُوصِیبَتنِی کِیتِیدَن اِیچکِی جَنگلَرنِی اِیجاد قِیلَه دِیگَن اوُرِینسِیز تَکفِیر قِیلِیشدَن وَ تَمغَه یاپِیشتِیرِیشدَن عِبارَت آشکار عَذابلَر کِیلَه دِی، بوُلَردَن سوُنگ اِیسَه کوُپ سانلِی مُسُلمانلَرنِینگ گوُمراهلِیگِی وَ سَرگَردانلِیگِی، فَقِیرلِیک وَ آچلِیکنِی رِواجلَه نِیشِی، اوُستِیمِیزدَه کافِرلَرنِینگ حُمکرانلِیک قِیلِیشلَرِی کَبِی عَذابلَرنِی هَم کوُتَه وِیرسَک بوُلَه دِی.

« فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ»، دِیب اَمر قِیلِینگَن پَیتدَه، اَگَر شَخص جَماعَتنِی یوُلِیدَه حَرَکَت قِیلمَیدِیگَن بوُلسَه، دَرحَقِیقَت اوُ عَذاب یوُلِیدَن یوُرگَن بوُلَه دِی، «الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ» جَماعَتدَن اوُزاقلَه شِیب تَفَرُّق سَرِی حَرَکَت قِیلِیش، یَعنِی شادلِیکنِی مُوصِیبَتگَه اَلمَشتِیرِیش دِیمَکدِیر، بوُ اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرنِینگ طَبِیعِی حَققِی دِیب بِیلگَن شادلِیکنِی نابوُد قِیلِیش بوُلَه دِی.

مُسُلمانلَر تَفَرُّق وَ اوُرِینسِیز،یامان، مَنفِی شادلِیکنِی ساتِیب آلِیش آرقَه لِی اَنَه اوُشَه تَفَرُّققَه کوُنگِیل باغلَه گَچ وَ اوُزلَرِینِی حِزب، گوُرُوه،مَذهَب وَ فِرقَه لَرِیدَگِی نَرسَه لَرگَه کوُنگِیل قوُیِیب راضِی بوُلِیشگَچ وَ اوُچ اَبزاردَن اوُزاقلَه شِیشگَچ، عَصرلَردَن بوُیان مُسُلمانلَرنِی باشِیگَه کِیلَه یاتگَن فاجِیعَه لَرگَه گوُواه بوُلِیشَه دِی- دَه، بوُ یِیردَه ناراضِی بوُلِیشگَه، داد- فَریاد اوُرِیشگَه وَ عَجَبلَه نِیشگَه اوُرِین هَم قالمَیدِی. بُو کِیشِیلَر رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم رَهبَرلِیک قِیلگَن وَ سابِقوُنَ الاَوَّلوُن بوُلگَن اُحُد جَنگِینِی اِیشتِراکچِیلَرِیدَن عَزِیزراق اِیمَسلَر، اوُلَر نِیمَه نِی اِیککَن بوُلِیشسَه، اوُشَه نِی خاصِیلِینِی هَم قوُلگَه کِیرِیتِیشَه دِی.

اَلله تَعالَی نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن شوُراوِی حُکوُمَتنِیگِینَه تَن آلَه دِی، اوُندَگِی اوُلِی الاَمر شوُراسِی اوُزِینِی واحِد اِجماعسِی بِیلَن واحِد اُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی وُجُودگَه کِیلتِیرَه دِی، مَنَه بُو مُسُلمانلَر قوُلگَه کِیرِیتِیشِی موُمکِین بوُلگَن دُنیاوِی نِعمَتنِینگ اِینگ کَتتَه سِی حِسالَه نَه دِی، اَمّا مَنَه بُو شَرعِی قالِبنِی اوُرنِیگَه شاهِیگَرلِیک حُکوُمَتِی یاکِی هَر قَندَی باشقَه بِدعِی نَوعدَگِی قالِیب قوُیِیلَه دِیگَن بوُلسَه، شوُندَی بِیر اُمُّ الفَساد وُجُودگَه کِیلَه دِیکِی، اوُ اوُزِی بِیلَن بِیرگَه باشقَه بَرچَه فَسادلَرگَه دَروازَه نِی آچِیب بِیرَه دِی. اوُ اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی اوُرتَه دَن کِیتِیشِیدَن تارتِیب واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد اِجماعنِی کِیتِیشِیگَه چَه وَ توُرلِی- هِیل مَذهَبلَرنِی، رَنگا- رَنگ تَفسِیرلَرنِی، آشکار تَفَرُّقنِی، اوُمَّتنِی سَرگَردانلِیگِینِی، فَقِیرلِیکنِی رِواجلَه نِیشِینِی، آچلِیکنِی، مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه دُشمَننِی حُکمران بوُلِیشِینِی…………پَیدا بوُلِیشِیگَه چَه یِیتِیب بارَه دِی: لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ….

اِسلام دَستَگلَرِی بِیرمَه – بِیر سِیندِیرِیلَه دِی، دَستَگلَردَن بِیرِی نابوُد بوُلگَن پَیتِیدَه آدَملَر اوُنگَه یَقِینراق بوُلگَه نِیگَه چَنگ سالِیشَه دِی، اوُلَرنِی بِیرِینچِی بوُلِیب سِیندِیرِیلگَه نِی حُکمدوُر ( نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن حُکمنِی تَرک قِیلِیشَه دِی) وَ اوُلَرنِی آخِیرگِیسِی نَمازدوُر( نَمازنِی تَرک قِیلِیشَه دِی).

اَلله تَعالَی نازِیل قِیلگَن نَرسَه گَه اَساسلَنگَن حُکوُمَتنِی تَرک قِیلِیشنِی نَتِیجَه سِی قوُیِیدَگِیچَه بوُلَه دِی: وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ[3] اَگَر هَر قَندَی قَومنِی پِیشوالَرِی اَلله نازِیل قِیلگَن نَرسَه بِیلَن حُکم قِیلِیشمَسَه یاکِی خُدانِی اَحکاملَرِینِی آرَه سِیدَن یَحشِی کوُرگَنلَرِینِی تَنلَب آلِیب عَمَل قِیلِیشسَه یاکِی یاقتِیرمَه گَن نَرسَه لَرِیگَه عَمَل قِیلمَی تَشلَب قوُیِیشسَه، اَلله تَعالَی اوُلَرنِی آرَه سِیگَه دُشمَنچِیلِیک وَ عَداوَتنِی سالِیب قوُیَه دِی. بُو یِیردَه رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم هَر بِیر قَومنِینگ اوُلِی الاَمر شوُراسِی بارَه سِیدَه صُحبَت قِیلگَنلَر، چُونکِی هَر بِیر قَومنِی حاکِمِی یا پِیشواسِی دِیمَه گَنلَر، بَلکِی هَر بِیر قَومنِی پِیشوالَرِی دِیب مَرحَمَت قِیلگَنلَر، یَعنِی أَئِمَّتُهُمْ.

اِیندِی اَگَر مَنَه بُو پِیشوالَر وَ شوُرادَگِی مُتَخَصِّصلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حُکم قِیلِیشمَسَه، شُبهَه سِیز اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه دُشمَنچِیلِیک، عَداوَت، جَنگ، کوُرَشلَر وُجُودگَه کِیلَه دِی وَ دوُستلَر جَماعَه سِیدَن تارتِیب خانَدانلَر، طائِفَه لَر، قَوملَر،زَبانلَر، مَذهَبلَرگَه چَه بوُلَرنِی هَمَّه سِی بِیر- بِیرلَرِیگَه قوُپاللِیک، زوُرَوانلِیک بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیشَه دِی. بُو یَعنِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلِیش وَ مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه شادلِیکنِی بوُیوُک اَسبابلَرِینِی یوُقاتِیش دِیمَکدِیر.

– مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِللَردَن یَنَه بِیرِی، دُشمَنشوُناسِینِی بِیلمَسلِیک وَ دُشمَنلَرنِی شَرعِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیشنِی بوُزِیب تَشلَشلِیکدوُر.

اَلله تَعالَی “لا اله الّا الله”گَه وَ طاغوُتگَه کُفر کِیلتِیرِیشگَه بُویوُرِیش آرقَه لِی، حَج وَ زَکات، حُدوُدلَرگَه تِیگِیشلِی اَحکاملَرنِی نازِیل قِیلِیشدَن آلدِین، مُسُلمانلَرگَه دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیشنِی تَعلِیم بِیرگَن………. اِیندِی فَلانچِی جاهِل وَ ظالِم حالِیدَه، کافِرلَرنِینگ یَهوُد، مَجوُس، صابِیعِی، نَصرانِیلَردَن عِبارَت جَمِیعیَتِینِی مُشرِک دِییدِی، مَنَه بُو شَخص مَثَلاً نَصرانِیلَرنِی مُشرِکلَر جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَه گَن پَیتِیدَه، بِیر قَنچَه موُصِیبَتلَرگَه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه بِیرِینچِی قَدَمِیدَه مُسُلمانلَردَن رُوم سُورَه سِیدَگِی شادلِیکنِی تارتِیب آلَه دِی، اوُ مُسُلمانلَردَن تَشقَه رِی بَرچَه اَهلِی کِتاب وَ شُبهَه اَهلِی کِتابنِی هَم غَم – اَندوُهگَه تَشلَب قوُیَه دِی.

(دوامی بار….)

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

درسهای مقدماتی/درس هشتم: شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

درسهای مقدماتی/درس هشتم: شادی به عنوان یک نیاز فطری و چگونگی مدیریت و کنترل آن

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(40- قسمت)

دومین عامل تخریب شادی و شادی سوزی مسلمین انهدام خلافت و پیدایش شاهیگری بود .

زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم از الله تعالی ضمانت گرفته است که «امتش» نه برگمراهی همرأی بشوند «سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا» و نه «امتش» گرسنه بمانند « إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا يستباح بيضة المسلمين» و نه «امتش» دشمن بر آنها تسلط پیدا کند « وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ»[1]و الله تعالی هم با جماعت مسلمین است «فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ»[2] این یعنی راهکاری برای شادی که در آن هم «أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ» هست و هم «آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‏» و مهمتر از این دو«فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ» وجود دارد، اما زمانی که مسلمین می دانند که برای تشکیل این «امت» تنها 3 ابزار وجود دارد اما از این 3 ابزار دوری می کنند و مسیر تفرق را طی می کنند، و نعمت بزرگ حکومت اسلامی علی منهاج نبوه را از دست می دهند و بدعتی بزرگ به نام شاهیگری را جایش می گذارند، و به دنبال این مصیبت و عذاب آشکار با تکفیرهای نابجا و برچسب زنی ها عاملی می شوند برای ایجاد جنگهای داخلی و غیره باید منتظر گمراهی و سرگردانی عده ی کثیری از مسلمین و رواج فقر و گرسنگی و تسلط کفار بر خود و عذاب هم باشند.

زمانی که امر می شود: « فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ»، اگر شخص در این مسیر جماعت حرکت نکند در واقع در مسیر عذاب حرکت کرده«الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ» دوری از جماعت و گرایش به تفرق یعنی معامله کردن مصیبت با شادی، و نابود کردن شادی که الله تعالی آن را حق طبیعی مومنین دانسته است .

زمانی که مسلمین این طوری با خرید تفرق و خوشحالی ناپسند، نابجا و منفی نسبت به این تفرقی که دارند دل خوش شدند، و به آنچه خودشان درحزب و گروه و مذهب و فرقه ی خودشان دارند دل بسته و راضی شدند، و از 3 ابزار دوری کردند باید منتظر اینهمه فجایعی باشند که قرنهاست بر سر مسلمین می آید و دیگرحق گله کردن و داد و فغان و تعجب ندارند. اینها از سابقون الاولون جنگ احد عزیزتر نیستند که رسول الله صلی الله علیه وسلم رهبریتشان را می کرد، هر چه می کارند باید منتظر برداشت همان محصول هم باشند .

الله تعالی تنها حکومت شورائی علی منهاج نبوه را به رسمیت می شناسد که در آن شورای اولی الامر با اجماع واحدش امتی واحد و جماعتی واحد را به وجود می آورد، و این، بزرگترین نعمت دنیوی است که مسلمین به آن دست پیدا می کنند، اما زمانی که حکومت شاهیگری یا هر نوع قالب بدعی دیگری جایگزین این قالب شرعی می شود ام الفسادی تولید می شود که با خودش تمام مفاسد دیگر را به ارمغان می آورد . از میان رفتن شورای اولی الامر گرفته تا امت واحد و اجماع واحد تا پیدایش انواع مذاهب و تفاسیر رنگارنگ و تفرق آشکار و سرگردانی امت و رواج فقر و گرسنگی تا تسلط دشمنان بر مسلمین و…..

: لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ.. دستگیره های اسلام یک به یک شکسته می شود، هرگاه یک دستگیره نابود شود مردم به آنچه نزدیک آن است چنگ می زنند، اول آنها شکستن حکم است (حکم بر اساس مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ را رها می کنند) و آخر آنها نمازاست (نماز را ترک می کنند)

نتیجه ی ترک حکومت بر اساس آنچه الله تعالی نازل کرده می شود: وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ[3]اگر پیشوایان هر قومی به آنچه که خداوند نازل کرده است حکم نکنند و یا از بین احکام خدا آنچه را دوست دارند، به آن عمل کنند، و آنچه را نمی‌پسندند به آن عمل نکنند، خداوند در میان آنها دشمنی و عداوت قرار می‌دهد. در اینجا رسول الله صلی الله علیه وسلم از شورای اولی الامر هر قومی صحبت می کند چون نفرموده حاکم و پیشوای هر قومی بلکه فرموده پیشوایان هر قومی، أَئِمَّتُهُمْ.

حالا اگراین پیشوایان و شورای متخصصین بر اساس قانون شریعت الله حکم نکنند بدون شک دشمنی و عداوت و جنگ و درگیری بینشان به وجود می آید و از جمع دوستانه بگیر تا خانواده و طائفه و اقوام و زبانها و مذاهب و…. تندی و خشونت را به همدیگر می چشانند . و این یعنی تخریب شادی و اسباب بزرگ شادی سوزی در میان مسلمین .

یکی دیگر از عوامل تخریب شادی در میان مسلمین جهل به دشمن شناسی و برهم زدن درجه بندی شرعی دشمنان است

می دانیم که الله تعالی با دستور به «لا اله – الا الله » و کفر به طاغوت، قبل از نازل کردن احکام مربوط به حج و زکات و حدود و غیره، دشمن شناسی و درجه بندی دشمنان را به مسلمین یاد داده است….. حالا فلانی جاهلانه و ظالمانه به جامعه ی کفار یهود و مجوس و صابئین و نصرانی می گوید مشرکین، این شخص زمانی که مثلا نصرانی ها را جزو مشرکین حساب می کند علاوه بر مصیبتهای متعدد در همان قدم اول شادی سوره ی روم را از مسلمین می گیرد، و علاوه بر مسلمین، کل اهل کتاب و شبه اهل کتاب را هم دچار غم و اندوه می کند.

(ادامه دارد…….)

[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).

Рахбарият дар дорул ислом.

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(5- қисмат)

“алақроу” дар замони сахоба яъни фақихтарин ва олимтарин шахс ба қуръон. Хамчунонки аз Абу Абдуррохман Сулламий ва дигарон ривоят шуда хар ек аз сахоба танхо 10 ояро мегирифт ва то замоники комилан ба он илм ва амал пейдо намекард суроғи 10 ояйи дигар намерафт ва каси чун ибни Умар розиаллоху анхума дар сурайи Бақара 8 сол монд ва Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху дар хамин сурайи Бақара 10 сол монд. Сахоба маъонийи оётро ёд мегирифтанд ва дар он фиқх ва фахм мекарданд, ба хамин далил мегуфтанд хар шахси аз моки сурахойи Бақара ва оли Имронро мегирифт ва тамом мекард назди мо жойгохи волойи пейдо мекард.

Имоми Абу Ханифа рохимахуллохки дар соли 150 қамарий дар зиндони хукумати бадили изтирорийи исломий аббосиён масмум ва ба шаходат расида – нахсабуху казалика валлоху хасбиях- дар мовриди

« فَإِنْ كَانُوا في الْقِراءَةِ سَواءً، فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ، »

-мегуяд: дар инжо манзур фақихтарин ва олимтарин шахс аст барои имомат.

Имоми Шофеъий рохимахуллохки дар соли 204 қамарий дар рохи даъват тавассути моликий мазхабхо алил шуда ва бар асари хамин жарохот сипас шахид шуда- нахсабуху казалика валлоху хасбиях- дар фиқхи акбар дар бахси шурути имомат ва рахбарийи ” дорул ислом” мегуяд: ва илм; ба гунайики салохияти афтоъ дошта бошад ва ахли ижтиход бошад. ^[1]

Қози Боқилоний ( мутаваффойи 403 қамарий хижрий) ва қози Абу Яълий Фароъ ханбалий ( мутаваффойи 458 қамарий) нез ижтиход ва илмро еки аз шурути интихоби рахбари дорул ислом медонанд.^[2]

Имоми Харамайн Жавинийки дар соли 478 қамарий вафот карда дар мовриди шарти ихтиход дар рахбари ” дорул ислом” мегуяд: пас шартики рахбари мужтахиди комил бошад ва тамоми сифоти мужтахидинро дар хувиш жамъ карда бошад. ^[3]

Ва дар жойи дигари хам мегуяд: аз шароити имом ва рахбар ин астки аз ахли ижтиход бошад, ба гунайики дар аходис ниёз ба истифтоъи дигарон надошта бошад ва ин моврид ( доштани шарти ижтиход барои рахбар) мовриди иттифоқи хамма аст, ва хаза муттафиқун алайх.” .^[4]

Абул Қосим маккий рамилий мақдисийки дар соли 492 қамарий тавассути насронийхойи ишғолгар ба шаходат мерасад – нахсабуху казалика валлоху хасбиях – дар зимни баршумордани шурути рахбари ” дорул ислом” мегуяд: …… бояд мужтахид бошад, хамчунин қози ва балки увлотар ва вожибтар аз инки ек қозики бояд мужтахид бошад, балки дар мужтахид будан рахбари ижмоъи мазохиби исломий ва ахли илм ривоят шуда аст, ва шарти ижтиход дарборайи рахбар мовриди ижмоъи фуқахо аст. Ва инки аксари рахбарони муслимин баъди аз хулафойи рошидин ғейри мужтахид буданд ба ин далил астки инхо танхо бо қудрати низомий ба хокимият расиданд . .[5]

Имоми Нававийки дар соли 676 қамарий вафот карда дар китоби ровзатут толибин дар шурути рахбари ” дорул ислом” мегуяд: мукаллафи мусалмон, одил , озод, бохуш, донишманд ва мужтахид будан аз шароити рахбар аст. ^[6]

(идома дорад……..)

[1] امام شافعی . فقه الاکبر . ص 39 / و العلم؛ بحیث یصلح ان یکون مفتیا من اهل الاجتهاد

[2] الاحکام السلطانیه، ص۲۰ و التمهید، ص ۱۸۱.

[3] الجوینی، عبد الملک بن عبد الله، غیاث الأُمم فی التیاث الظلم: ص84. / «فالشرط أنْ یکون الإمام مجتهداً بالغاً مبلغ المجتهدین مستجمعاً صفات المفتین، ولم یُؤثَر فی اشتراط ذلک خلاف».

[4] الجوینی، عبد الملک بن عبد الله، الإرشاد: ص426./ وقال: «من شرائط الإمام أنْ یکون من أهل الاجتهاد، بحیث لا یحتاج إلی استفتاء غیره فی الحوادث، وهذا متّفق علیه».

[5] …مجتهدًا كالقاضي وأولى، بل حكى فيه الإجماع…/ قال: وكون أكثر من ولي أمر الأمة بعد الخلفاء الراشدين غير مجتهد إنما هو لتغلبهم فلا يَرِدْ

[6] المنهاج، ص ۵۱۸ و شرح صحیح مسلم. / هی کونه مکلفا مسلما عدلاحرا ذکیا عالما مجتهدا /

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс : фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс : фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(39-қисм)

Бу ерда ана бу итоатсизлик қилиб бош тортаётган шахсни ким эканини фарқи йўқ, мана бу инсон аллох таоло ўзини ундан розилини эълон қилган ва у хамма инсонларни эхсон билан тобеъ бўлишга даъват қилган сабиқунал аввалунлардан бўлганми, буни фарқи йўқ:

وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/100)

Ёки бўлмасам мана бу итоатсиз ва бош тортувчи шахс оддий бир жиноятчи мусулмон бўлиши ёки кофирлар жамиятидаги бир киши бўлиши хам мумкин, энг мухими у бош тортган ва йўлини қийшайтириб кетган, энди буни натижасини, хосилини хам ўриб олади. Мана бу аллохнинг ўзгармас суннати бизларнинг дунёйимизни тартиби ва идора қилиниши учун йўлга қўйилган, бу суннатларни хеч қачон ўзгартирилмайди:

فَهَلْ یَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلاًوَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلاً ‏(فاطر/43)

Бас, улар фақат аввалгиларнинг суннатларига ( яъни кўргуликларига) кўз тутмоқдалар, холос ( яъни уларнинг хам бошларига аввалги динсизларнинг куни тушар). Бас, сиз харгиз аллох суннати- қонунининг ўзгарганини кўрмассиз ва харгиз аллох суннатининг айланганини ( яъни азобга мустахақ бўлган кимсалар қолиб, ўзгалар азобланганини) кўрмассиз.

Умуман олганда мана бу икки асосий нуқтага эътибор бериш керак: аллохни шариат қонунларига қарама- қарши йўлда харакат қилган хар қандай кимса ўз- ўзидан автоматик суратда, ўзининг ва атрофидагиларнинг , хатто жамиятнинг шодлигини бузғунчисига айланади, бу холатда бизлар инсонларнинг хаётида шодликни тўсиб қолувчи ё шодликни барбод қилувчи ё шодликни куйдирувчи номи остидаги бир кўринишга гувох бўламиз.

Бундай суратда аллохни шариатидаги қонунларга хилоф бўлган ва аллох таоло уни харом қилган хамма нарсани исмини шодликни барбод қилувчи нарсалар деса бўлади, улар жуда кўп, аллохни шариатида булар хақида очиқ-ойдин сухбат қилинган. Шодликни барбод қилувчи ўринларга мисол харом қилинган нарсаларни сони каби жуда кўп, мана бу қисқа фурсатда уларни хаммасига ишора қилиб ўтишни иложи йўқ, аммо намуна сифатида улардан бир нечасини баён қилса бўлади:

– Шодликнинг энг мухим ва биринчи барбод қилувчилари ва шодликка тўсқинлик қилувчилари ва шунингдек, инсонни ёвузлик сари йўлбошловчи бўлган шайтон ва ёмонликка буюрувчи нафсдан кейинги ўринда шодликни барбод қилувчи омилни асосийси кофирлардир.

Мана бу суратда очиқ кўриниб турганидек, кофирлар ва уларни сифатлари билан булғанган барча кимсалар шодликни барбод қилувчи аслий омил хисобланади………. энг шафқатсиз бўлган кофирлар ва бизларга нисбатан энг яқин ва хатарли бўлган ва шодликни барбод қилувчи асосий омиллардан бири хисобланган кофирлардан бири, ташқи босқинчи секуляр кофирлардур, улар мунофиқ ва секулярзадаларнинг такомуллашган шакли бўлиб, улар ўзларини махаллий муртадлар қолибида ошкор секуляристик ақида билан кўрсатишади.

Мана бу дастадаги махаллий кофирлар ташқи секуляр кофирларнинг йўл бошловчи искович итлари хисобланишади, улар мунофиқлар ва секулярзадалар билан хамкор бўлган холда, жамиятдаги шахсларни ва хонадонларни ўртасида ошкора дахшатли жиноятларни амалга оширишяпган, яъни улар бутун жахон кофирларининг таблиғотини соясида бизлардан оталаримизни,ака- укаларимизни, опа- сингилларимизни, амакимиз ва тоғаларимизни фарзандларини тортиб олишяпган, шодликни вужудга келиши учун омиллардан бири хисобланган силайи рахмни унутилишига, хатто нобуд бўлишига сабаб бўлишяпти.

Мана бу офатларни супуриб ташлаш ва ана бу саратон безларини хонадонларнинг,жамиятимизнинг танасидан олиб ташлаш ва жамиятдаги шахсларни вакцина қилиш ўзимизнинг хаққимиздур. Атрофимиздаги мана бу секуляр муртадлар сабабли бизларни бошимизга келаётган мехрсизлик ва зулм учун – агар мана бу муртадлар тавба қилмайдиган бўлса – қасос олишни ўзимизнинг хаққимиз деб биламиз, албатта аллох таоло мана бундай қасосни ва бизларнинг хаққимизни ўтган даврларда хам олган ва хозирда хам олади:

فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِینَ أَجْرَمُوا وَکَانَ حَقّاً عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ (روم/47)

Сўнг биз жиноят қилган кимсалардан интиқом олганмиз ва иймон келтирган зотларни ғолиб қилиш бизнинг зиммамиздаги хақ бўлган.

نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِکُمْ أَن یُصِیبَکُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَیْدِینَا (توبه/52)

Биз эса сизлар учун аллох сизларга ўз даргохидан ёки бизнинг қўлимиз билан бир азоб етказишини кутмоқдамиз.

یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْکُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ ‏(دخان/16)

Биз дахшатли ушлаш билан ушлайдиган кунда ( яъни бадр жангида ёки қиёмат кунида биз улардан интиқом олурмиз.) зеро, биз интиқом олгувчидурмиз.

Шубхасиз бизлар интиқом оламиз ва уларнинг қилган ана ўшанча жиноятларининг ва улар бизлардан тортиб олган ана ўшанча шодликларнинг натижаси нима бўлишини кўрсатиб қўямиз:

فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَکُم مُّتَرَبِّصُونَ(توبه/52)

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / سَککِیزِینچِی دَرس: فِطرِی اِیختِیاج صِیفَتِیدَگِی شادلِیک وَ اوُنِی قَندَی کانترال قِیلِیب باشقَه رِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(39- قیسم)

بُو یِیردَه اَنَه بُو اِطاعَتسِیزلِیک قِیلِیب باش تارتَه یاتگَن شَخصنِی کِیم اِیکَه نِینِی فَرقِی یوُق، مَنَه بُو اِنسان اَلله تَعالَی اوُزِینِی اوُندَن راضِیلِیگِینِی اِعلان قِیلگَن وَ اوُ هَمَّه اِنسانلَرنِی اِحسان بِیلَن تابِع بوُلِیشگَه دَعوَت قِیلگَن سابِقوُنَ الاَوَّلوُنلَردَن بوُلگَنمِی، بوُنِی فَرقِی یوُق: وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/100) یاکِی بوُلمَسَم مَنَه بُو اِطاعَتسِیز وَ باش تارتوُچِی شَخص عاددِی بِیر جِنایَتچِی مُسُلمان بوُلِیشِی یاکِی کافِرلَر جَمِیعیَتِیدَگِی بِیر کِیشِی بوُلِیشِی هَم موُمکِین، اِینگ مُهِمِی اوُ باش تارتگَن وَ یوُلِینِی قِییشَیتِیرِیب کِیتگَن، اِیندِی بوُنِی نَتِیجَه سِینِی ،خاصِیلِینِی هَم اوُرِیب آلَه دِی. مَنَه بُو اَلله نِینگ اوُزگَرمَس سُنَّتِی بِیزلَرنِینگ دُنیایِیمِیزنِی تَرتِیبِی وَ اِدارَه قِیلِینِیشِی اوُچُون یوُلگَه قوُیِیلگَن، بُو سُنَّتلَرنِی هِیچ قَچان اوُزگَرتِیرِیلمَیدِی: فَهَلْ یَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلاًوَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلاً ‏(فاطر/43) بَس، اوُلَر فَقَط اَوَّلگِیلَرنِینگ سُنَّتلَرِیگَه ( یَعنِی کوُرگوُلِیکلَرِیگَه) کوُز توُتماقدَه لَر، خالاص ( یَعنِی اوُلَرنِینگ هَم باشلَرِیگَه اَوَّلگِی دِینسِیزلَرنِینگ کوُنِی توُشَر). بَس، سِیز هَرگِیز اَلله سُنَّتِی- قانوُنِینِینگ اوُزگَرگَه نِینِی کوُرمَسسِیز وَ هَرگِیز اَلله سُنَّتِینِینگ اَیلَنگَه نِینِی ( یَعنِی عَذابگَه مُستَحَق بوُلگَن کِیمسَه لَر قالِیب اوُزگَه لَر عَذابلَنگَه نِینِی ) کوُرمَسسِیز.

عُمُوماً آلگَندَه مَنَه بُو اِیککِی اَساسِی نوُقطَه گَه اِعتِبار بِیرِیش کِیرَک: اَلله نِی شَرِیعَت قانوُنلَرِیگَه قَرَمَه – قَرشِی یوُلدَه حَرَکَت قِیلگَن هَر قَندَی کِیمسَه اوُز- اوُزِیدَن اَوتامَه تِیک صوُرَتدَه، اوُزِینِینگ وَ اَطرافِیدَگِیلَرنِینگ، حَتَّی جَمِیعیَتنِینگ شادلِیگِینِی بوُزغوُنچِیسِیگَه اَیلَه نَه دِی، بُو حالَتدَه بِیزلَر اِنسانلَرنِینگ حَیاتِیدَه شادلِیکنِی توُسِیب قالوُچِی یا شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی یا شادلِیکنِی کوُیدِیرُوچِی نامِی آستِیدَگِی بِیر کوُرِینِیشگَه گوُواه بوُلَه مِیز.

بوُندَی صوُرَتدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه خِلاف بوُلگَن وَ اَلله تَعالَی اوُنِی حَرام قِیلگَن هَمَّه نَرسَه نِی اِسمِینِی شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی نَرسَه دِیسَه بوُلَه دِی، اوُلَر جوُدَه کوُپ، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَه بوُلَر حَقِیدَه آچِیق – آیدِین صُحبَت قِیلِینگَن. شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی اوُرِینلَرگَه مِثال حَرام قِیلِینگَن نَرسَه لَرنِی سانِی کَبِی جوُدَه کوُپ، مَنَه بُو قِیسقَه فُرصَتدَه اوُلَرنِی هَمَّه سِیگَه اِیشارَه قِیلِیب اوُتِیشنِی عِلاجِی یُوق، اَمّا نَمُونَه صِیفَتِیدَه اوُلَردَن بِیر نِیچَه سِینِی بَیان قِیلسَه بوُلَه دِی:

– شادلِیکنِینگ اِینگ مُهِم وَ بِیرِینچِی بَرباد قِیلوُچِیلَرِی وَ شادلِیککَه توُسقِینلِیک قِیلوُچِیلَر وَ شوُنِینگدِیک، اِنساننِی یاوُوزلِیک سَرِی یوُلباشلاوچِی بوُلگَن شَیطان وَ یامانلِیککَه بوُیوُرُوچِی نَفسدَن کِییِینگِی اوُرِیندَه شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی عامِلنِی اَساسِیسِی کافِرلَردِیر.

مَنَه بُو صُورَتدَه آچِیق کوُرِینِیب توُرگَه نِیدِیک، کافِرلَر وَ اوُلَرنِی صِیفَتلَرِی بِیلَن بوُلغَنگَن بَرچَه کِیمسَه لَر شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی اَصلِی عامِل حِسابلَه نَه دِی……….اِینگ شَوقَتسِیز بوُلگَن کافِرلَر وَ بِیزلَرگَه نِسبَتاً اِینگ یَقِین وَ خَطَرلِی بوُلگَن وَ شادلِیکنِی بَرباد قِیلوُچِی اَساسِی عامِللَردَن بِیرِی حِسابلَنگَن کافِرلَردَن بِیرِی، تَشقِی باسقِینچِی سِکوُلار کافِرلَردوُر، اوُلَر مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ تَکاموُللَشگَن شَکلِی بوُلِیب، اوُلَر اوُزلَرِینِی مَحَلِّی مُرتَدلَر قالِیبِیدَه آشکار سِکوُلارِیستِیک عَقِیدَه بِیلَن کوُرسَه تِیشَه دِی.

مَنَه بُو دَستَه دَگِی مَحَلِّی کافِرلَر تَشقِی سِکوُلار کافِرلَرنِینگ یُول باشلاوچِی اِیسکاوِیچ اِیتلَرِی حِسابلَه نِیشَه دِی، اوُلَر مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن هَمکار بوُلگَن حالدَه، جَمِیعیَتدَگِی شَخصلَرنِی وَ خانَدانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه آشکارَه دَحشَتلِی جِنایَتلَرنِی عَمَلگَه آشِیرِیشیَپگَن، یَعنِی اوُلَر بوُتوُن جَهان کافِرلَرِینِینگ تَبلِیغاتِینِی سایَه سِیدَه بِیزلَردَن آتَه لَرِیمِیزنِی، اَکَه – اوُکَه لَرِیمِیزنِی، آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی، عَمَکِیمِیز وَ تاغَه لَرِیمِیزنِی فَرزَندلَرِینِی تارتِیب آلِیشیَپگَن، شادلِیکنِی صِیلَه یِی رَحمنِی اوُنوُتِیلِیشِیگَه، حَتَّی نابوُد بوُلِیشِیگَه سَبَب بوُلِیشیَپتِی.

مَنَه بُو آفَتلَرنِی سوُپوُرِیب تَشلَش وَ اَنَه بُو سَرَطان بِیزلَرِینِی خانَدانلَرنِی،جَمِیعیَتِیمِیزنِی تَنَه سِیدَن آلِیب تَشلَش وَ جَمِیعیَتدَگِی شَخصلَرنِی وَکسِینَه قِیلِیش اوُزِیمِیزنِینگ حَققِیمِیزدوُر. اَطرافِیمِیزدَگِی مَنَه بُو سِکوُلار مُرتَدلَر سَبَبلِی بِیزلَرنِی باشِیمِیزگَه کِیلَه یاتگَن مِهرسِیزلِیک وَ ظُلم اوُچُون – اَگَر مَنَه بُو مُرتَدلَر تَوبَه قِیلمَیدِیگَن بوُلسَه – قَصاص آلِیشنِی اوُزِیمِیزنِینگ حَققِیمِیز دِیب بِیلَه مِیز، اَلبَتَّه اَلله تَعالَی مَنَه بوُندَی قَصاصنِی وَ بِیزلَرنِینگ حَققِیمِیزنِی اوُتگَن دَورلَردَه هَم آلگَن وَ حاضِردَه هَم آلَه دِی: فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِینَ أَجْرَمُوا وَکَانَ حَقّاً عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ (روم/47) سُونگ بِیز جِنایَت قِیلگَن کِیمسَه لَردَن اِنتِقام آلگَنمِیز وَ اِیمان کِیلتِیرگَن ذاتلَرنِی غالِب قِیلِیش بِیزنِینگ زِیمَّه مِیزدَگِی حَق بوُلگَن. نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِکُمْ أَن یُصِیبَکُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَیْدِینَا (توبه/52) بِیز اِیسَه سِیزلَر اوُچُون اَلله سِیزلَرگَه اوُز دَرگاهِیدَن یاکِی بِیزنِینگ قوُلِیمِیز بِیلَن بِیر عَذاب یِیتکَه زِیشِینِی کوُتماقدَه مِیز. یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْکُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ ‏(دخان/16) بِیز دَحشَتلِی اوُشلَش بِیلَن اوُشلَیدِیگَن کوُندَه ( یَعنِی بَدر جَنگِیدَه یاکِی قِیامَت کوُنِیدَه بِیز اوُلَردَن اِنتِقام آلوُرمِیز.) زِیرا، بِیز اِنتِقام آلگوُچِیدوُرمِیز. شُبهَه سِیز بِیزلَر اِنتِقام آلَه مِیز وَ اوُلَرنِینگ قِیلگَن اَنَه اوُشَنچَه جِنایَتلَرِینِینگ وَ اوُلَر بِیزلَردَن تارتِیب آلگَن اَنَه اوُشَنچَه شادلِیکلَرنِینگ نَتِیجَه سِی نِیمَه بوُلِیشِینِی کوُرسَه تِیب قوُیَه مِیز: فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَکُم مُّتَرَبِّصُونَ(توبه/52) بِیز اِیسَه سِیزلَر اوُچُون اَلله سِیزلَرگَه اوُز دَرگاهِیدَن یاکِی بِیزنِینگ قوُلِیمِیز بِیلَن بِیر عَذاب یِیتکَه زِیشِینِی کوُتماقدَه مِیز.

(دوامی بار……..)