وَاعْتَصِمُوا

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(85- қисм)

Масалан бизларни атрофимиздаги аксаран бемор, оч,мувозанатсиз, меъзонсиз эркаклар  мусулмон аёллар билан бирга соғлом жинсий алоқа қила олади, дея олмаймиз. Улар хозирда жинсий томондан оч ва бу очликдан азият чекишяпган, жуда қаттиқ оч бўлган инсон озуқаларга қандай кўз билан қарайди? Бу озуқаларни хидини қандай хис қилади? Озуқаларга  ўхшайдиган нарсаларни шаклини ва хайбатини қандай холатда кўради? Сиз қорнингиз оч бўлган пайтида хамбергерни ўзини аслий  андозасидан кўра анча кичикроқ холда кўрасиз, бир коса шўрвани хам уни аслий миқдоридан кўра камроқ холда кўрасиз, аммо агар сизни қорнингиз тўйган бўлса, мана бу хамбергер ё шўрвани андозаси сизни назарингизда каттароқ ё кўпроқ бўлиб туюлади, хатто бир неча кичкина луқма хам сизни назарингизда  кўп бўлиб кўриниши мумкин.

Ха, хозирда аксар  мусулмон кишилар хам жуда қаттиқ жинсий очлик холатидадурлар, ва то мана бу шиддатли очлик холати бартараф қилинмас экан аёл ва эркакни ўртасидаги исломий алоқа равишини татбиқ қилиб бўлмайди, аёллар мана бундай оч, мувозанатсиз, меъзонсиз кишиларни орасида бўлган холларида, Умар ибни Хаттобни замонидаги мусулмонларни пойтахтидаги бозорда бўлгани каби   бозор раиси бўлишни орзу қилмасликлари керак, ёки  эркак сахобалар сахоба аёлларга қандай муносабатда бўлган бўлсалар, хозирги эркаклар хам уларга шундай муносабатда бўлишларини кутмасликлари керак. Йўқ, баъзи бир мустасно холатларни хисобга олмаганда бундай ишларни орзу қилишликни ўзи бир хаёлпарастликдур. Нима учун? Чунки сахоба ва тобеъинларни хатто ундан кейинги асрлардаги кишилардан фарқли равишда бугунги эркаклар жуда хам қаттиқ оч ва бемордурлар, аввало эркаклар шаръий канал орқали ўзларини қондиришлари керак ва мана бу жинсий мархаладан ўтишлари лозим, мана бундан сўнг худди  соғлом ва мутаодил инсондек муносабатда бўлишларини кутсак хам бўлади.

Бир шахс гиёхванд моддага нихоятда қаттиқ боғланиб қолган ва у мана бу булғанишдан қутулмагунича, сиз мана бу шахсдан худди бир соғлом инсондек бир вазифани бажаришини талаб қила олмайсиз, аввало биринчи ўринда мана бу гиёхвандликни тарк қилиши учун унга шароитни мухайё қилишингиз ва у поклангач ундан соғлом инсондек вазифаларни бажаришини талаб қила оласиз. Хозирда мусулмонлар жамияти турли-хил ақидавий ва рафторий булғанишлар билан гиёхванд бўлиб қолган, бутун жахон секуляр кофирларининг, махаллий муртадларнинг, мунофиқларнинг ва махаллий секулярзадаларнинг турли-хил  қуролли ва таблиғий хужумлари даврида, улар   мана бу гиёхвандликни тарк қилишликлари, гиёхванд моддаларга ўрганиб қолган  кишининг бу моддаларни тарк қилишидан кўра мушкилроқдур, уларни  узоқ муддатли   замонга эхтиёжлари  бор, албатта қадам – бақадам олдинга харакат қилиниши керак.

 Ёки шахс тушкинликка тушган ёки қўрқоқ ё бадгумон қилувчи ё васвасага тушган ёки гўдак бола бўлиб кечалари жойини хўл қилиб қўяди ёки бундан бошқа ўринлар бўлиб, буларни ислох қилишлик учун замонга эхтиёж бор, ва ушбу босқич аста-секинлик  ва  керакли тайёргарлик билан ўтиши керак. Мана бу мушкилотларнинг “замонга” эхтиёжи борлигини ва аста-секинлик билан хал қилиниши кераклигини қабул қилмайдиган кишилар, фақатгина ўзларини азият қилиб қолмасдан, балки атрофларидаги кишиларни хаётларини оғирлаштириб юборишади ва шахс ўзини такомуллашиш мархаласини босиб ўтишига рухсат беришмайди ва сут эмадиган гўдакни тагини хўллаб қўймасликка мажбур қилишади ва сут берилишини эвазига ўзини хўллаб қўймасликни шарт қилишади.

Шўроларни, жамоатларни ва хукуматларни орасидаги мана бу тўхтатувчи,бузғунчи холат “шариатдаги иккинчи даражали  мархалаларни вақтидан олдин хукмрон қилиш” сифатида танилган. Исломий жамиятни ташкил қилиш бўйича асосий ва шошилинч мақсад, 

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

ни пиёда қилиш яъни очликни йўқотиш ва бешта асосий эхтиёжни яъни озиқ- овқатни, кийим- кечакни, масканни, тозаликни, таълим- тарбияни  таъминлаш орқали  умумий фаровонликни мухайё қилиш ва қўрқувни йўқотиб амниятни ижод қилиш ва жамиятнинг асосий устунларини ( дин, жон, насл, обрў, ақл, мол ва бошқалар) барча мусулмон инсонлар, хатто мусулмонларнинг жамиятида сокин бўлган кофирлар учун хам  мухайё қилиниши керак. Шариатдаги бошқа ўринларни хукмрон қилишлик инсонларнинг мавжуд вазиятига, даражасига эхтиёж бўлган ўринлар жумласидан хисобланади, улар вақт ўтгани сари исломий хукуматни қўл остидаги ташкилотлар ва улил амр шўроси  томонидан ижро қилиш учун керакли тайёргарликлар мухайё бўлгач ижро қилинади.

Масалан қабрларни зиёрат қилишга ўхшайди, бу ишни амалга оширилиши учун муқаддамотлар, шароит мухайё бўлмаганлиги боис аввалги даврларда бундан нахий қилинган , сўнгра эса рухсат берилди,

     كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيارَة القُبُورِ فَزُوروها”

мана бу рухсатни берилишини сабабини баён қилиб мархамат қиладики:

«فَإِنَّ فِيهَا عِبْرَةً»    «فَإِنَّهُ يَرِقُّ الْقَلْبَ، وَتَدْمَعُ الْعَيْنَ، وَتُذَكِّرُ الآخِرَةَ، وَلا تَقُولُوا هَجْرًا»

Кўриб турганимиздек,қабрларни зиёрат қилишда шунча фойдалар бўлишига қарамасдан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам унинг муқаддамотлари мухайё бўлгунича сабр қиладилар ва унинг ақидавий,рухий шароитларини мухайё қилгач мана бу хайрли ишда иштирок этишликка рухсат берадилар.

Дархақиқат бу жамиятда ислохгарликнинг даражама- даража олиб бориладиган равишидур. Мана бу ислохотлар агарчи ўзини вақтида хар бир мужохид мусулмоннинг орзуси бўлса хам; аммо уни ўзини вақтидан олдин бу ишларни амалга оширишлик, мужохидларнинг жиходий ва мубораза борасидаги вазифаларига мувофиқ келмайди,балки бу холатда  тўсқинчилик, бузғунчилик хукмига ўтиб қолади.

(давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(85- قیسم)

مَثَلاً بِیزلَرنِی اَطرافِیمِیزدَگِی اَکثَراً بِیمار، آچ، مُواظَنَتسِیز، مِعزانسِیز اِیرکَکلَر مُسُلمان عَیاللَر بِیلَن بِیرگه ساغلام جِنسِی عَلاقَه قِیلَه آلَه دِی، دِییَه آلمَیمِیز. اوُلَر حاضِردَه جِنسِی تاماندَن آچ وَ بُو آچلِیکدَن اَذِیَت چِیکِیشیَپتِی، جوُدَه قَتتِیق آچ بوُلگن اِنسان آذوُقَه لَرگه قَندَی کوُز بِیلَن قَرَیدِی؟ بُو آذوُقَه لَرنِی حِیدِینِی قَندَی حِیس قِیلَه دِی؟ آذوُقَه لَرگه اوُحشَیدِیگن نَرسَه لَرنِی شَکلِینِی وَ حَیبَتِینِی قَندَی حالَتدَه کوُرَه دِی؟ سِیز قارنِینگِیز آچ بوُلگن پَیتِیدَه هَمبِیرگِیرنِی اوُزِینِی اَصلِی اَندازَه سِیدَن کوُرَه اَنچَه کِیچِیکراق حالدَه کوُرَه سِیز، بِیر کاسَه شوُروَه نِی هَم اوُنِی اَصلِی مِقدارِیدَن کوُرَه کَمراق حالدَه کوُرَه سِیز، اَمّا اَگر سِیزنِی قارنِینگِیز توُیگن بوُلسَه، مَنَه بُو هَمبِیرگِیر یا شوُروَه نِی اَندازَه سِی سِیزنِی نَظَرِینگِیزدَه کَتتَه راق یا کوُپراق بوُلِیب توُیوُلَه دِی، حَتَّی بِیر نِیچَه کِیچکِینَه لوُقمَه هَم سِیزنِی نَظَرِینگِیزدَه کوُپ بوُلِیب کوُرِینِیشِی موُمکِین.

حَه، حاضِردَه اَکثَر مُسُلمان کِیشِیلَر هَم جوُدَه قَتتِیق جِنسِی آچلِیک حالَتِیدَه دوُرلَر، وَ تا مَنَه بُو شِددَتلِی آچلِیک حالَتِی بَرطَرَف قِیلِینمَس اِیکَن عَیال وَ اِیرکَکنِی اوُرتَه سِیدَگِی اِسلامِی عَلاقَه رَوِیشِینِی تَطبِیق قِیلِیب بوُلمَیدِی، عَیاللَر مَنَه بوُندَی آچ، مُواظَنَتسِیز، مِعزانسِیز کِیشِیلَرنِی اوُرتَه سِیدَه بوُلگن حاللَرِیدَه، عُمَر اِبنِ خَطَّابنِی زَمانِیدَگِی مُسُلمانلَرنِی پایتَختِیدَگِی بازاردَه بوُلگه نِی کَبِی بازار رَئِیسِی بوُلِیشنِی آرزُو قِیلمَسلِیکلَرِی کِیرَک، یاکِی اِیرکَک صَحابَه لَر صَحابَه عَیاللَرگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلگن بوُلسَه لَر، حاضِرگِی اِیرکَکلَر هَم اوُلَرگه شوُندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشلَرِینِی کوُتمَسلِیکلَرِی کِیرَک. یوُق، بَعضِی بِیر مُستَثنا حالَتلَرنِی حِسابگه آلمَه گندَه بوُندَی اِیشلَرنِی آرزُو قِیلِیشلِیکنِی اوُزِی بِیر خَیال پَرَستلِیکدوُر. نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی صَحابَه وَ تابِیعِنلَرنِی حَتَّی اوُندَن کِییِینگِی عَصرلَردَگِی کِیشِیلَردَن فَرقلِی رَوِیشدَه بوُگوُنگِی اِیرکَکلَر جُودَه قَتتِیق آچ وَ بِیماردوُرلَر، اَوَّلا اِیرکَکلَر شَرعِی کَنَل آرقَه لِی اوُزلَرِینِی قاندِیرِیشلَرِی کِیرَک وَ مَنَه بُو جِنسِی مَرحَلَه دَن اوُتِیشلَرِی لازِم، مَنَه بوُندَن سُونگ حوُددِی ساغلام وَ مُتَعادِل اِنساندِیک مُناسَبَتدَه بوُلِیشلَرِینِی کُوتسَک هَم بوُلَه دِی.

بِیر شَخص گِیاهوَند ماددَه گه نِهایَتدَه قَتتِیق باغلَه نِیب قالگن وَ اوُ مَنَه بُو بُولغَه نِیشدَن قوُتوُلمَه گوُنِیچَه، سِیز مَنَه بُو شَخصدَن حوُددِی بِیر ساغلام اِنساندِیک بِیر وَظِیفَه نِی بَجَه رِیشِینِی طَلَب قِیلَه آلمَیسِیز، اَوَّلا بِیرِینچِی اوُرِیندَه مَنَه بوُ گِیاهوَندلِیکنِی تَرک قِیلِیشِی اوُچُون اوُنگه شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلِیشِینگِیز وَ اوُ پاکلَنگچ اوُندَن ساغلام اِنساندِیک  وَظِیفَه لَرنِی بَجَه رِیشِینِی طَلَب قِیلَه آلَه سِیز. حاضِردَه مُسُلمانلَر جَمِیعیَتِی توُرلِی- هِیل عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَر بِیلَن گِیاهوَند بوُلِیب قالگن، بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ، مَحَلِّی مُرتَدلَرنِینگ، مُنافِقلَرنِینگ وَ مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ توُرلِی – هِیل قوُراللِی وَ تَبلِیغِی هُجُوملَرِی دَورِیدَه، اوُلَر مَنَه بُو گِیاهوَندلِیکنِی تَرک قِیلِیشلِیکلَرِی، گِیاهوَند ماددَه لَرگه اوُرگه نِیب قالگن کِیشِینِینگ بوُ ماددَه لَرنِی تَرک قِیلِیشِیدَن کُورَه مُشکِلراقدوُر، اوُلَرنِی اوُزاق مُددَتلِی زَمانگه اِیختِیاجلَرِی بار، اَلبَتَّه قَدَم – بَقَدَم آلدِینگه حَرَکَت قِیلِینِیشِی کِیرَک.

یاکِی شَخص توُشکِینلِیککَه توُشگن یاکِی قوُرقاق یا بَدگوُمان قِیلوُچِی یا وَسوَسَه گه توُشگن یاکِی گوُدَک بالَه بوُلِیب کِیچَه لَرِی جایِینِی حوُل قِیلِیب قوُیَه دِی یاکِی بوُندَن باشقَه اوُرِینلَر بوُلِیب، بوُلَرنِی اِصلاح قِیلِیشلِیک اوُچُون زَمانگه اِیختِیاج بار وَ اوُشبُو باسقِیچ اَستَه – سِیکِینلِیک وَ کِیرَکلِی تَیّارگرلِیک بِیلَن اوُتِیشِی کِیرَک. مَنَه بُو مُشکِلاتلَرنِینگ “زَمانگه” اِیختِیاجِی بارلِیگِینِی وَ اَستَه – سِیکِنلِیک بِیلَن حَل قِیلِینِیشِی کِیرَکلِیگِینِی قَبوُل قِیلمَیدِیگن کِیشِیلَر، فَقَطگِینَه اوُزلَرِینِی اَذِیَت قِیلِیب قالمَسدَن، بَلکِی اَطرافلَرِیدَگِی کِیشِیلَرنِی حَیاتلَرِینِی آغِیرلَشتِیرِیب یُوبارِیشَه دِی وَ شَخص اوُزِینِی تَکاموُللَشِیش مَرحَلَه سِینِی باسِیب اوُتِیشِیگه رُحصَت بِیرِیشمَیدِی وَ سوُت اِیمَه دِیگن گوُدَکنِی تَگِینِی حوُللَب قوُیمَسلِیککَه مَجبُور قِیلِیشَه دِی وَ سُوت بِیرِیلِیشِینِی عِوَضِیگه اوُزِینِی حوُللَب قوُیمَسلِیکنِی شَرط قِیلِیشَه دِی.

شُورالُرنِی، جَماعَتلَرنِی وَ حُکوُمَتلَرنِی آرَه سِیدَگِی مَنَه بُو توُحتَه توُچِی، بوُزغوُنچِی حالَت “شَرِیعَتدَگِی اِیککِینچِی دَرَجَه لِی مَرحَلَه لَرنِی وَقتِیدَن آلدِین حُکمران قِیلِیش” صِیفَتِیدَه تَنِیلگن. اِسلامِی جَمِیعیَتنِی تَشکِیل قِیلِیش بوُیِیچَه اَساسِی وَ شاشِیلِینچ مَقصَد،  «أَطْعَمَهُمْ مِنْجُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» نِی پِیادَه قِیلِیش یَعنِی آچلِیکنِی یوُقاتِیش وَ بِیشتَه اَساسِی اِیختِیاجنِی یَعنِی آذِیق – آوقَتنِی، کِییِیم کِیچَکنِی، مَسکَننِی، تازَه لِیکنِی، تَعلِیم – تَربِیَه نِی تَعمِینلَش آرقَه لِی عُمُومِی فَراوانلِیکنِی مُهَیّا قِیلِیش وَ قوُرقوُونِی یوُقاتِیب اَمنِیَتنِی اِیجاد قِیلِیش وَ جَمِیعیَتنِینگ اَساسِی اوُستوُنلَرِینِی ( دِین، جان، نَسل، آبرُو، عَقل، مال وَ باشقَه لَر) بَرچَه مُسُلمان اِنسانلَر، حَتَّی مُسُلمانلَرنِینگ جَمِیعیَتِیدَه ساکِن بوُلگن کافِرلَر اوُچوُن هَم مُهَیّا قِیلِینِیشِی کِیرَک. شَرِیعَتدَگِی باشقَه اوُرِینلَرنِی حُکمران قِیلِیشلِیک اِنسانلَرنِینگ مَوجُود وَضِیعیَتِیگه، دَرَجَه سِیگه اِیختِیاج بوُلگن اوُرِینلَر جُملَه سِیدَن حِسابلَه نَه دِی،اوُلَر وَقت اوُتگه نِی سَرِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی قوُل آستِیدَگِی تَشکِیلاتلَر وَ اوُلِی الاَمر شُوراسِی تامانِیدَن اِجرا قِیلِیش اوُچُون کِیرَکلِی تَیّارگرلِیکلَر مُهَیّا بوُلگچ اِجرا قِیلِینَه دِی.

مَثَلاً قَبرلَرنِی زِیارَت قِیلِیشگه اوُحشَیدِی، بُو اِیشنِی عَمَلگه آشِیرِیلِیشِی اوُچُون مُقَدَّماتلَر، شَرائِط مُهَیّا بوُلمَه گنلِیگِی باعِث اَوَّلگِی دَورلَردَه بوُندَن نَهِی قِیلِینگن، سوُنگرَه اِیسَه رُحصَت بِیرِیلدِی، كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيارَة القُبُورِ فَزُوروها  مَنَه بُو رُحصَتنِی بِیرِیلِیشِینِی سَبَبِینِی بَیان قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: “^[1]

«فَإِنَّ فِيهَا عِبْرَةً»^[2]    «فَإِنَّهُ يَرِقُّ الْقَلْبَ، وَتَدْمَعُ الْعَيْنَ، وَتُذَكِّرُ الآخِرَةَ، وَلا تَقُولُوا هَجْرًا»^[3]

کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک، قَبرلَرنِی زِیارَت قِیلِیشدَه شوُنچَه فایدَه لَر بوُلِیشِیگه قَرَمَسدَن رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّم اوُنِینگ مُقَدَّماتلَرِی مُهَیّا بوُلگوُنِیچَه صَبر قِیلَه دِیلَر وَ اوُنِینگ عَقِیدَه وِی، رُوحِی شَرائِطلَرِینِی مُهُیّا قِیلگچ مَنَه بُو خَیرلِی اِیشدَه اِیشتِراک اِیتِیشلِیککَه رُحصَت بِیرَه دِیلَر.

دَرحَقِیقَت بُو جَمِیعیَتدَه اِصلاحگرلِیکنِی دَرَجَمَه – دَرَجَه آلِیب بارِیلَه دِیگن رَوِیشدِیر. مَنَه بُو اِصلاحاتلَر اَگرچِی اوُزِینِی وَقتِیدَه هَر بِیر مُجاهِد مُسُلماننِینگ آرزُوسِی بوُلسَه هَم؛ اَمّا اوُنِی اوُزِینِی وَقتِیدَن آلدِین بُو اِیشلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیشلِیک، مُجاهِدلَرنِینگ جِهادِی وَ مُبارَزَه بارَه سِیدَگِی وَظِیفَه لَرِیگه مُوافِق کِیلمَیدِی،بَلکِی بُو حالَتدَه توُسقِینچِیلِیک،بوُزغُونچِیلِیک حُکمِیگه اوُتِیب قالَه دِی.

(دوامی بار…….)

---

[1]أخرجه الترمذي، أبواب الجنائز عن رسول الله -صلى الله عليه وسلم-، باب ما جاء في الرخصة في زيارة القبور، برقم (1054)، والنسائي، كتاب الأشربة، باب الإذن في شيء منها، برقم (5652)، وابن ماجه، أبواب الجنائز، باب ما جاء في زيارة قبور المشركين، برقم (1571)، وصححه الألباني في صحيح الجامع، برقم (2475).

[2]مسند الإمام أحمد (3/ 38) ومستدرك الحاكم (1/ 708) برقم 1426، وقال الحاكم: صحيح على شرط مسلم ووافقه الذهبي، قال الشيخ محمد ناصر الدين الألباني رحمه الله في أحكام الجنائز وبدعها، ص228: وهو كما قالا.

[3](1/ 711)فقد روى الحاكم في المستدرك من حديث أنس بن مالك رضي الله عنه وأصله في صحيح مسلمبرقم 1433، وقال محققوه: هو حديث حسن صحيح

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(85- قسمت)

مثلا نمی شود انتظار داشته باشیم که مردهای اکثرا بیمار و گرسنه و نامتعادل و نامیزان از نظر جنسی اطراف ما، رابطه ای سالم با زنهای مسلمان داشته باشند . اینها هنوز از لحاظ جنسی گرسنه اند و از گرسنگی جنسی رنج می برند، یک انسان به شدت گرسنه چگونه به مواد خوراکی نگاه می کند؟ بوی مواد خوراکی را چه طوری حس می کند؟ شکل و هیبت چیزهائی که شبیه خوراک هستند را چه طوری می بیند؟ زمانی که شما گرسنه هستید یک همبرگر را بسیار کوچکتر از اندازه ی واقعیش می بینید، یک کاسه آبگوشت را بسیار کمتر از اندازه ی واقعیش می بینید، اما زمانی که سیر باشید همان همبرگر یا همان کاسه خیلی بزرگ به نظرتان می رسد، حتی ممکن است چند لقمه ی کوچک هم برای شما بزرگ به نظر برسد.

بله، هم اکنون اکثر مردهای مسلمان در این حالت گرسنگی شدید جنسی هستند، و تا زمانی که این حالت گرسنگی شدید برطرف نشود نمی شود روش ارتباط اسلامی میان زن و مرد را تطبیق داد، زنها نمی توانند در میان چنین گرسنگان و نامتعادلها و نامیزانهائی انتظار داشته باشند که مثل بازار پایتخت مسلمین در زمان عمر بن خطاب رضی الله عنه رئیس بازار بشوند، یا مردان صحابه چه طوری با زنان صحابه برخورد می کردند مردان الان هم همانطوری باآنان برخورد کنند. نه، بدون در نظر گرفتن استثنائات چنین انتظاری از چنین مردانی یک توهم است.چرا؟ چون بر خلاف صحابه و تابعین و حتی قرنهای بعد مردهای امروزی مریض و به شدت گرسنه هستند، ابتدا باید مردها از کانال شرعی آن سیر بشوند، و از این مرحله ی جنسی عبور کنند، بعد انتظار داشته باشیم که مثل یک انسان سالم و متعادل برخورد کنند.

 طرف به شدت به مواد مخدر معتاد است تا زمان برطرف شدن این آلودگی نمی توانید از او انتظار داشته باشید که یک وظیفه را مثل انسانهای سالم انجام بدهد، باید ابتداء زمینه های ترک اعتیادش را فراهم کنید بعد که پاک شد آنوقت است که مثل یک انسان سالم از او انتظار دارید . جامعه ی مسلمین به انواع آلودگی های عقیدتی و رفتاری معتاد شده و ترک اعتیاد اینان در زمانی که مورد انواع تهاجمات مسلحانه و تبلیغاتی کفار متحد سکولار جهانی و مرتدین محلی و منافقین و سکولار زده های بومی قرار گرفته اند بسیار مشکلتر و بسیار زمان برتر از ترک اعتیاد یک شخص به مواد مخدراست و باید به تدریج و قدم به قدم به جلو رفت.

 یا طرف افسرده ست یا ترسواست یا بدگمان است یا وسواس است یا بچه ست و شبها جایش را خیس می کند یا سایر مواردی که اصلاح آنها نیاز به زمان دارد و باید به صورت تدریجی و با فراهم شدن مقدماتی از این مرحله گذشت. کسانی که «زمانبر» بودن و «تدریجی» رد کردن این اختلالات را نمی پذیرند تنها خودشان را رنج نمی دهند بلکه زندگی را برای اطرافیانشان هم سخت و گاه غیرقابل تحمل می کنند و اجازه نمی دهند شخص مراحل تکاملش را طی کند و قصد دارند یک بچه ی شیر خواره را مجبور کنند که خودش را کثیف نکند و شیر دادن به اورا مشروط کنند به اینکه خودش را کثیف نکند .

این حالت بازدارنده و مخرب در میان شوراها و جماعتها و حکومتها به « تحکیم زودهنگام مراحل ثانوی شریعت» مشهوراست.  هدف اولیه و فوری تشکیل جامعه ی اسلامی پیاده کردن «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» یعنی از بین بردن گرسنگی و فراهم کردن رفاه عمومی با تهیه ی 5 نیاز اساسی یعنی خوراک و پوشاک و مسکن و بهداشت و آموزش برای همه و از بین بردن ترس و ایجاد امنیت و حفظ ستونهای اساسی جامعه (دین، جان، نسل،آبرو، عقل و مال و غیره)  برای تمامی انسانهای مسلمان و حتی کافریست که در این جامعه ی مسلمین به سر می برند، و تحکیم بقیه ی موارد شریعت، جزو مواردی هستند که نیاز به تدریج و وضع موجود انسانهائی دارد که به مرور زمان توسط نهادهای تحت پوشش حکومت اسلامی و شورای اولی الامر آن آمادگیهای لازم رابرای اجرائی کردن این احکام پیدا کرده اند .

 مثل زیارت قبور که به دلیل فراهم نبودن زمینه و مقدمات آن ابتدا نهی شد و سپس اجازه داده شد “كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيارَة القُبُورِ فَزُوروها”[1] دلیل این اجازه را هم بیان می کند مثلا می فرماید: «فَإِنَّ فِيهَا عِبْرَةً»[2] یا می فرماید: «فَإِنَّهُ يَرِقُّ الْقَلْبَ، وَتَدْمَعُ الْعَيْنَ، وَتُذَكِّرُ الآخِرَةَ، وَلا تَقُولُوا هَجْرًا»[3]می بینیم که با این همه فوایدی که در زیارت قبور وجود دارد رسول الله صلی الله علیه وسلم تا زمان فراهم شدن مقدماتش صبر می کند، و زمانی که زمینه های عقیدتی و روانی آن را فراهم می کند اجازه می دهد در این کار خیر شرکت کنند.

این درواقع درپیش گرفتن یک روش تدریجی اصلاحگری درجامعه است. این اصلاحات با آنکه در هنگام خودش آرزوی هر مسلمان مجاهدی هستند؛ اما انجام آنها در غیر زمان خودش، با وظایف جهادی و مبارزاتی مجاهدین به هیچ وجه سازگار نیستند، و حکم تخریب و بازدارنگی را دارند.

(ادامه دارد……)

---

[1]أخرجه الترمذي، أبواب الجنائز عن رسول الله -صلى الله عليه وسلم-، باب ما جاء في الرخصة في زيارة القبور، برقم (1054)، والنسائي، كتاب الأشربة، باب الإذن في شيء منها، برقم (5652)، وابن ماجه، أبواب الجنائز، باب ما جاء في زيارة قبور المشركين، برقم (1571)، وصححه الألباني في صحيح الجامع، برقم (2475).

[2]مسند الإمام أحمد (3/ 38) ومستدرك الحاكم (1/ 708) برقم 1426، وقال الحاكم: صحيح على شرط مسلم ووافقه الذهبي، قال الشيخ محمد ناصر الدين الألباني رحمه الله في أحكام الجنائز وبدعها، ص228: وهو كما قالا.

[3](1/ 711)فقد روى الحاكم في المستدرك من حديث أنس بن مالك رضي الله عنه وأصله في صحيح مسلمبرقم 1433، وقال محققوه: هو حديث حسن صحيح

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(18- қисмат)

Замоники шахс бо куфр ба тоғутхо ва иймон ба аллох ба арзишхойи қонуни шариати аллох ва рахмат ва ваъда ,ваъийдхойи аллох таоло дилбаста ва вобаста мешавад, дигар шодийи худишро ба хеч чиз ва хеч каси дигари ғейри аз аллох таоло вобаста намекунад, барои хамин аст хамиша аз неъмати шодий бархурдор мешавад, чун:

وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکي.

Замоники шахс шодийи худишро танхо бо умури зудгузари моддий вобаста мекунад табиий астки бо тамом шудани онхо, у хам дучори ғам ва нигароний шавад.

Тасаввур кунид каси мисли Жорж Истман Кудокки аккосийро барои хаммайи мардум мумкин кард, бо вужудики 95 миллион доллор сармоя дошт дар соли 1932 ба далили сир шудан аз мол ва лаззатхойи дунё дар синни 82 солагий худишро бо шиллики гулулайи ба синаш мекушад. Кудок дар охарин жумла васиятномаш невишта буд “ ман корамро анжом додам. Пас мондани дигар лузуми надорад”.

Намунайи дигар Адолф Меркелки дар синни 74 солагий дар соли 2009 бо 43 миллиард доллар сармоя ва чандин ширкати бузурги дорусозий ва худрусозий ва ғейрихки сад хазор корманди зери назари у кор мекарданд ва 44 имин марди сирватманди жахон буд ба далили ўфти 50 дар сади сахоми еки аз ширкатхоиш худишро меандозад жилови қатор ва худкуши мекунад, дар холики танхо аз рутбайи 44 сирватмандтарин афроди жахон ба нафари 96 таназзул пейдо мекард.

Намунахо ва мавориди дар ин замина бисёр зиёдандки ашхос шодийи худишонро ба умури зудгузари дунёвий вобаста карданд ва замоники ба ин умур расиданд мисли Кудок худкуши карданд ё агар мисли Меркел ками аз он ноқис шуда худишонро хам аз бейн бурданд.

Аммо замоники шахси мўъмин шодийи худишро ба аллох ва қонуни шариати аллох ва ваъдахойи аллох таоло гира мезанад дигар пархез аз гунох барояш шодий меоварад, жиходи фи сабилиллах ва барқарорийи силайи рахм барояш шодий меоварад, пазироий аз мехмон ва гирагушоий аз кори бандагони аллох ва ижройи тамоми дастуроти аллох таоло барояш шодий меоварад, яъни замоники медонад хойрун наси анфаъахум линнас, аз амри ба маъруф ва нахий аз мункар ва кори таблиғий ва талош барои бозгардондани хукумат ва қонуни шариати аллох бар мардум гирифта то расондани нафъи моддий ба инсонхо ва анжоми умури оммун нафъа рухияшро шод мекунад ва умид ва иззати нафсишро боло мебарад.

Хатто худороий ва расидагий ба сар ва либоси худи шахс хам барои мўъмин шодийи мазид бар шодий меоварад чун медонад аллох таоло фармуда:

 «يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ» (اعراف/31)

Эй одамизодагон! Дар хар масжиди, худро биёройид. Холо ин шахс хам шодийи ноший аз расидагий ба вазъи зохирий ба у мерасад ва хам шодийи ноший аз табаъият аз еки аз қавонини шариати аллохки ба шодийи ула ва умумияш пойдорий ва мондагорий мебахшад.

Дар ин замина намунахо зиёданд аммо нуктайики лозим аст ба он ишора шавад гиря аст ба унвони еки аз мукаммилхойи шодий дар қонуни шариати аллохки ба унвони еки аз муфидтарин, олийтарин ва табиийтарин роххо барои рахоийи аз ғам ва андух ва берун рехтани ғам ва андух сифориш мешавад.

Гиря на танхо афсурдагий намеоварад, балки еки аз неъматхойи ғейри қобили инкор аз суйи худойи хаким, ва еки аз бехтарин василахо барои таскини инсон астки дар вужуди инсон қарор дода шуда аст. Бар ин асос ханда ва гиря дар пойдор шудани шодий мукаммили хам мешаванд. Аллох таоло хам барои расидан ба ин хадаф хам механдонад ва хам мегирёнад:

« وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکي».

Росулуллох хам барои гиря кардан хатто ба гирёндани ижборий худ хам сифоришхойи карда аст.

Ин яъни риояти сахихи бехдошти даруний ва равонийи инсонхо дар зиндагийи дунёвий тавассути қонуни шариати аллох, хатто агар мухофизат аз ин шодий ва дур рехтани ғам ва ғуссаро ба сабки дигарий сифориш карда бошадки барои ғейри мўъминин қобили хазм хам набошад.

1. Мовриди калони дигарики аллох таоло барои мондагор ва пойдор кардани шодий маърифий карда ва ризояти ба қазо ва қадари аллох ва адами эътироз ба муқаддароти илохий дар ботин ва зохир мисли қалб ва забон ва амал аст.

Замоники шахси мўъмин ба ин даража мерасад ба биниши ровшан ва воқеий аз жойгохи зиндагийи дунёвий нисбат ба зиндагийи ухравий даст пейдо мекунад, ва ин боиси ризоят мандий ва хушнудий ба қазо ва қадари илохий мешавад.

«لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ مَا فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِمَا آتاكُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ» (حدید/23)

“ то бар ончи аз даст додид, таъассуф нахурид ва ба ончи ба шумо дода шуд, ( сармастона) шодмоний накунид ва худованд хеч мутакаббири фахрфуруширо дуст надорад”.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(17-қисмат)

Ин афрод хар чи амволишон бештар бишавад ба хамон андоза бо пулишон, хам барои худишон шодий мехаранд ва хам дигаронро шод мекунанд. Ек мужохидро тажхиз мекунанд, ек бемористон месозанд, ек пул ва рохро месозанд, чох ё манбаъи тасфияйи оби барои мардум месозанд, маркази барои расидагий ба занони худ сарпараст месозанд ва соири корхойи оммун нафъаки ин ашхос бо пулишон анжомиш медихандки хам сабаби хушхоли худишон мешавад ва хам тамоми онхойики аз ин хадамот истефода мекунанд.

Усмон бин Афвон еки аз ин хеййирини будки ду бор бехиштро аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам харидори кард; бори аввал замоники чохи румаро харид [1] ва бори дувум замоники лашкари усраро мужаххаз кард. [2].ба хамин далил будки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои ёрониш мисли Анас розиаллоху анху дуо мекунад:

اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ، وَبَارِكْ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتَه[3]

 Ё аллох мол ва фарзандонишро зиёд бигардон ва дар ончи ба у бахшидайи баракат ато кун.

• Мовриди дигарики хаммайи инсонхо иттифоқи назар дорандки бароишон шодий меоварад ва шодийро бодавом мекунад саломатий ва вазиати жисмоний астки ислом аз қавонини тахорат гирифта то вазъи қавонини дар тахрими баъзи аз хурданихо ва нушиданихо ва аъмоли зараррасони дигар, ва сифоришхойи дар чигунагийи тағзия ва хоб ва варзиш ва ғейрих аз ин саломати жисмий инсонхо мухофизат мекунад,ва инсон бо риояти ин қавонини шариати аллох метавонад аз саломати жисмияш мухофизат кунад ва интури хам, ба пойдор мондани шодиш кўмак кунад.
• Мовриди мухимми дигарики инсонхо руйиш иттифоқ дорандки шодийхойишонро собит ва пойдор мекунад амният астки мо дар хамон

«وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

Борхо ба он ишора кардемки амният дар мавориди мухталифи зиндагийро дарбар мегирад.

Ин маворид, ва мавориди мушобехи мусбати дигарики инсонхо зикр кардандро қонуни шариати аллох ба унвони абзорхойики ба шодий мунжар мешаванд қабул дорад. Аллох таоло бо таъкид бар мавориди мусбатики ном бурдем ва мавориди ризи дигарики ба унвони намодхойи зохирийи шодий вужуд доранд, дар қонуни асосий ва шариати худиш дар ек жамъ банди куллий се омили асосийро маншаъи тўлиди шодийи пойдор дар инсонхо маърифий мекунад, ва ин шодийхоро созмондехи, мудирият, контрол ва хидоят мекунад то аз табдил шудани онхо ба “ таваххуми хушхолий” жиловгирий шавад:

1. Еки аз ин мавориди килиди пойбанди ва иймони мухлисона ба ла илаха- иллаллох ва Мухаммадур росулуллох ба унвони мухимтарин ва зербаноийтарин омили шодий аст. Надоштани нигароний, изтироб ва афсурдагий ва расидани ба итминони қалбий, асоси хар новъи шодий аст, ва ин танхо бо дурий кардан аз барномахо ва қавонини ғейри шаръий ва табаъияти бе чун ва чиро аз қонуни шариати аллох таъмин мешавад. Аллох таоло мефармояд:

الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد/28)

Он касоники иймон меоваранд ва  дилхойишон бо зикри аллох итминон ва оромиш пейдо мекунад. Огох бошид! Дилхо бо ёди аллох ба даражайи итминон мерасанд.

Дар инжо бояд арз кунамки хамчунонки даражайи мўъминин болотар аз даражайи муслимин аст ба хамин шева даражайи итминон болотар аз даражайи иймон аст:

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِی الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَکِن لِّیَطْمَئِنَّ قَلْبِی(بقره/260)

Ва хенгомироки Иброхим гуфт: парвардигоро! Ба ман нишон биде чигуна мурдагонро зинда мекуни. Гуфт: магар иймон наёвардайи?! Гуфт: чиро! Ва ле то итминони қалб пейдо кунам.

(идома дорад……..)

---

[1]آثار المدینه المنوره، عبدالقدوس انصاری، ص: 245، چاپ مدینه/ الجواهره فی نسب النبی و اصحابه العشره: 2/173

[2] البدایه و النهایه: 5/4

[3]متفق عليه، أخرجه البخاري -واللفظ له- (ص536 ح 6378)، و (ص533 ح6334) و(ص534 ح6344) و رواه أيضاً (ص155 ح1982) بسنده عن أنس – رضي الله عنه. وأخرجه مسلم (ص1113 ح2480_2481)، و (ص780 ح660)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(84- қисм)

 Одамлар махаллий муртад секуляристлардан ташқари ироқдаги курдистон исломий жамоатига ёки ироқдаги курдистон исломий иттиходиясига ё ироқ исломий хизбига, афғонистондаги  Раббонийни жамоатига, сайёфни тўдасига, Хикматёрни гурухига ёки тожикистондаги Абдуллох Нурийни тўдасига ва суриядаги, ямандаги, сумалидаги бошқа гурухларга ўхшаган зохирда исломгаро ахзобларни кўришди, мана бу ахзоблар ана ўшанча захматларни, поймол бўлган қонларни самарасини охирида икки қўллаб секуляризм динини диктаторлигига ва махаллий муртадларга тақдим қилишганини, хамда улар  бир ажойиб ўзгариш билан  секуляризм динининг диктаторлиги учун дўстга ва шариатгаро мужохидлар учун эса душманга  айланиб қолганликларини ва босиб олинган миллатларини ва диёрларини  хақиқий шаръий истакларини, орзуларини хаммасини оёқ –ости қилганликларини одамлар яхши билишади.      

Мана бу дастадаги мусулмонларнинг бундай шубхалари ва иккиланишларига анча йиллардан буён вахдатгаро шўро рахбарлигидаги исломий уйғониш харакати амалда турли-хил ўринларда турли-туман муносабатлар  орқали жавоб бериб келяпган, аммо бундан ташқари мана бу дастадаги мусулмонлар бу харакатнинг пойбандлигини меъзони хақида огох бўлишлари учун одамларнинг бархақ истакларини пойдеворининг усулларини, тоғутга куфр келтиришни, валоъ ва бароъни, шўронинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдати сари вохид раъйига огохона тобеъ бўлишни амалда ўша кунни луғати билан баён қилишсин, ва бу ишдан бош тортишмасин ва мана бу шаръий равишга ўрганишсин ва шариатга амал қилувчи мусулмонларнинг кенг- қамровли харакатини жохилият ва хужумчи секуляристик диктаторлигини устидаги муқаррар ғалабасига ёрдам берсин ва унинг хар кунги шавкатини кўпайтиришсин. Бизлар кундалик эхтиёжларимизга муносиб холда ва экин учун тайёрлаб қўйилган ерларимизга муносиб равишда – ёки тайёр холдаги – доналаримизни экамиз ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга эргашган холда сўзларимиз ва амалларимизни хукумат қудратини касб қилишимиздан олдин ва кейин тартибга соламиз ва бу борада қарор қабул қилишни вохид шўрони ижтиходига ва уни вохид ижмоъсига топширамиз.

Кимки шошилса ва янги кунга муносиб холда харакат қилмаса ва хар бир даврни ўзига боғлиқ бўлган ишларни аралаштириб вақтидан олдин тақдим қилиш ё кечикишларни хосил қилса, ўзидан бир озгина бўлса хам шубхаланмаса, шуни яхши билсинки, у жиходни ва вохид мақсад сари қилинадиган онгли харакатни сахих йўлидан тойилибди ва бошқа йўлга ўтиб қолибди, бундай киши  ўзини ислох қилишга ва назарини ўзгартиришга эхтиёжи бор.

 Биродарлармиз ва опа- сингилларимиздаги ихтилофларни ва хатто ақидавий, рафторий булғанишларни хал қилишни даражама- даража бўлиши хақида қуйидаги нуқтага ишора қилиниши керак, бу мушкилотларни мархалама- мархала хал қилинади ва ихтилофларни хал қилиш хам мархалаларга кўра амалга оширилади ва бундан ташқари ислохотларни, тарбияни  ижро қилиш хам мархалама – мархала олиб борилади. Агар ихтилоф мавжуд бўлган катта ё кичик бир масалага дучор бўладиган бўлсак, мана бу мушкил ё ихтилофни хал қилишни уни хал қилиниши учун бизлар  мухайё қилган ёки уни хал қилиниши учун мухайё қилинган  замонга топширишимиз керак, бу яъни ихтилофларни хал қилиш ва ислохотларни  амалга ошириш  учун мархалама- мархала харакат қилишлик деганидур.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам саййидимиз Иброхим қурганларига ўхшаб  каъбани қурилиши ва уни қайта таъмирланиш замони хали етиб келмаганлиги сабабли, бу ишни амалга оширишдан пархез қиладилар. Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо бу борада росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қиладиларки:

 «أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ قَوْمَكِ حِينَ بَنَوْا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ» فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَفَلَا تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَفَعَلْتُ»      

Қавминг каъбани бино қилган пайтларида Иброхимни биносини қисқа қилиб қўйганликларини кўрмадингми? Шунда айтдимки: Иброхим бино қилган чорчўп бўйича худони уйини бино қилишни хохламайсизми? Мархамат қилдилар: агар сени қавминг куфрдан янги чиқмаганларида бу ишни қилган бўлардим.  

  یا ام المومنین می فرماید: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ، وَلَجَعَلْتُهَا عَلَى أَسَاسِ إِبْرَاهِيمَ، فَإِنَّ قُرَيْشًا حِينَ بَنَتِ الْبَيْتَ اسْتَقْصَرَتْ، وَلَجَعَلْتُ لَهَا خَلْفًا»

Мана бу мазмундаги ривоятлар жуда кўп. Хар қандай холатда хам росулуллох саллаллоху алахйи васаллам мана бу ислохот учун шароит ва муқаддамотлар хали мухайё бўлмаганлиги сабабли ва уни вақти етиб келмаганлиги ва бу ислохотларни амалга оширишлик баттарроқ оқибатларни вужудга келтириши мумкинлиги  ва бу мункарни йўқотишлик унданда каттароқ мункарга сабаб бўлгани учун, унга керакли шароит мухайё бўлмагунича бу ишни амалга оширишдан бош тортганлар ва кўриб турганимиздек бутун умрлари давомида хам бу ислохотларни қилишга муваффақ бўлмаганлар.

Мана бу борада муқаддамотларни тайёрлашга ва муносиб шароитни мухайё қилиниши ва муносиб замонга етиш лозимлигига жуда кўп мисоллар мавжуд, масалан бир аёл кишини намоз ўқиши хам ўзига хос муқаддамотларга эга, улар хам эркак кишиларга ўхшаб табиий холатда тахорат олишлари ва қиблага юзланишлари керак, алохида шароитда эса у шундай холатга тушиб қоладики, уни ўзини муносиб  вақти етиб келмагунча сабр қилишга хам мажбур бўлади. Мана бу мажбурий холат шахсни ўзини қўлида эмас, аммо орада шундай холатлар хам учрайдики, бундай изтирорий холатлар ўртадан кўтарилмагунча сабр қилишга тўғри келади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(84- قیسم)

آدَملَر مَحَلِّی مُرتَد سِکوُلارِیستلَردَن تَشقَرِی عِراقدَگِی کوُردِستان اِسلامِی جَماعَتِیگه یاکِی عِراقدَگِی کوُردِستان اِسلامِی اِتِّحادِیَه سِیگه یا عِراق اِسلامِی حِزبِیگه اَفغانِستاندَگِی رَبّانِینِی جَماعَتِیگه، سَیّافنِی توُدَه سِیگه، حِکمَتیارنِی گوُرُوهِیگه یاکِی تاجِکِستاندَگِی عَبدُالله نوُرِینِی توُدَه سِیگه وَ سُورِیَه دَگِی، یَمَندَگِی، سوُمالِیدَگِی باشقَه گوُرُوهلَرگه اوُحشَه گن ظاهِردَه اِسلامگرا اَحزابلَرنِی کوُرِیشدِی، مَنَه بُو اَحزابلَر اَنَه اوُشَنچَه ذَهمَتلَرنِی، پایمال بوُلگن قانلَرنِی ثَمَرَه سِینِی آخِیرِیدَه اِیککِی قوُللَب سِکوُلارِیزم دِینِینِی دِیکتَه تارلِیگِیگه وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرگه تَقدِیم قِیلِیشگه نِینِی، هَمدَه اوُلَر بِیر عَجایِیب اوُزگه رِیش بِیلَن سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ دِیکتَه تارلِیگِی اوُچُون دوُستگه وَ شَرِیعَتگرا مُجاهِدلَر اوُچُون اِیسَه دُشمَنگه اَیلَه نِیب قالگنلِیکلَرِینِی وَ باسِیب آلِینگن مِللَتلَرِینِی وَ دِیارلَرِینِی حَقِیقِی شَرعِی اِیستَکلَرِینِی،آرزوُلَرِینِی هَمَّه سِینِی آیاق- آستِی قِیلگنلِیکلَرِینِی آدَملَر یَحشِی بِیلِیشَه دِی.

مَنَه بُو دَستَه دَگِی مُسُلمانلَرنِینگ بوُندَی شُبهَه لَرِی وَ اِیککِیلَه نِیشلَرِیگه اَنچَه یِیللَردَن بوُیان وَحدَتگرا شوُرا رَهبَرلِیگِیدَگِی اِسلامِی اوُیغانِیش حَرَکَتِی عَمَلدَه توُرلِی- هِیل اوُرِینلَردَه توُرلِی- توُمَن مُناسَبَتلَر آرقَه لِی جَواب بِیرِیب کِیلیَپگن، اَمّا بوُندَن تَشقَرِی مَنَه بُو دَستَه دَگِی مُسُلمانلَر بُو حَرَکَتنِینگ پایبَندلِیگِینِی مِعزانِی حَقِیدَه آگاه بوُلِیشلَرِی اوُچُون آدَملَرنِینگ بَرحَق اِیستَکلَرِینِی پایدِیوارِینِینگ اوُصُوللَرِینِی، طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشنِی، وَلاء  وَ بَراءنِی، شوُرانِینگ آنگلِی،مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتِی سَرِی واحِد رَعیِیگه آگاهانَه تابِع بوُلِیشنِی عَمَلدَه اوُشَه کوُننِی لوُغَتِی بِیلَن بَیان قِیلِیشسِین وَ بُو اِیشدَن باش تارتِیشمَه سِین وَ مَنَه بُو شَرعِی رَوِیشگه اوُرگه نِیشسِین وَ شَرِیعَتگه عَمَل قِیلوُچِی مُسُلمانلَرنِینگ کِینگ – قَمراولِی حَرَکَتِینِی جاهِلِیَت وَ هُجُومچِی سِکوُلارِیستِیک دِیکتَتارلِیگِینِی اوُستِیدَگِی مُقَرَّر غَلَبَه سِیگه یاردَم بِیرسِین وَ اوُنِینگ هَر کوُنگِی شَوکَتِینِی کوُپَیتِیرِیشسِین. بِیزلَر کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیمِیزگه مُناسِب حالدَه وَ اِیکِین اوُچُون تَیّارلَب قوُیِیلگن یِیرلَرِیمِیزگه مُناسِب رَوِیشدَه – یاکِی تَیّار حالدَگِی – دانَه لَرِیمِیزنِی اِیکَه مِیز وَ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمگه اِیرگشگن حالدَه سوُزلَرِیمِیز وَ عَمَللَرِیمِیزنِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی کَسب قِیلِیشِیمِیزدَن آلدِین وَ کِییِین تَرتِیبگه سالَه مِیز وَ بُو بارَدَه قَرار قَبوُل قِیلِیشنِی واحِد شوُرانِی اِجتِهادِیگه وَ اوُنِی واحِد اِجماعسِیگه تاپشِیرَه مِیز.

کِیمکِی شاشِیلسَه وَ یَنگِی کوُنگه مُناسِب حالدَه حَرَکَت قِیلمَسَه وَ هَر بِیر دَورنِی اوُزِیگه باغلِیق بوُلگن اِیشلَرنِی اَرَلَشتِیرِیب وَقتِیدَن آلدِین تَقدِیم قِیلِیش یا کِیچِیکِیشلَرنِی خاصِل قِیلسَه، اوُزِیدَن بِیر آزگِینَه بوُلسَه هَم شُبهَه لَنمَسَه، شوُنِی یَحشِی بِیلسِینکِی، اوُ جِهادنِی وَ واحِد مَقصَد سَرِی قِیلِینَه دِیگن آنگلِی حَرَکَتنِی صَحِیح یوُلِیدَن تایِیلِیبدِی وَ باشقَه یوُلگه اوُتِیب قالِیبدِی، بوُندَی کِیشِی اوُزِینِی اِصلاح قِیلِیشگه وَ نَظَرِینِی اوُرگرتِیرِیشگه اِیختِیاجِی بار.

بِرادَرلَرِیمِیز وَ آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزدَگِی اِیختِلافلَرنِی وَ حَتَّی عَقِیدَه وِی، رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَرنِی حَل قِیلِیشنِی دَرَجَمَه – دَرَجَه بوُلِیشِی حَقِیدَه قوُیِیدَگِی نوُقطَه گه اِیشارَه قِیلِینِیشِی کِیرَک، بُو مُشکِلاتلَرنِی مَرحَلَمَه – مَرحَلَه حَل قِیلِینَه دِی وَ اِیختِلافلَرنِی حَل قِیلِیش هَم مَرحَلَه لَرگه کوُرَه عَمَلگه آشِیرِیلَه دِی وَ بوُندَن تَشقَرِی اِصلاحاتلَرنِی، تَربِیَه نِی اِجرا قِیلِیش هَم مَرحَلَمَه – مَرحَلَه آلِیب بارِیلَه دِی. اَگر اِیختِلاف مَوجُود بُولگن کَتتَه یا کِیچِیک بِیر مَسَلَه گه دوُچار بوُلَه دِیگن بوُلسَک، مَنَه بُو مُشکِیل یا اِیختِلافنِی حَل قِیلِیشنِی اوُنِی حَل قِیلِینِیشِی اوُچُون بِیزلَر مُهَیّا قِیلگن یاکِی اوُنِی حَل قِیلِینِیشِی اوُچُون مُهَیّا قِیلِینگن زَمانگه تاپشِیرِیشِیمِیز کِیرَک، بُو یَعنِی اِیختِلافلَرنِی حَل قِیلِیش وَ اِصلاحاتلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیش اوُچُون مَرحَلَمَه – مَرحَلَه حَرَکَت قِیلِیشلِیک دِیگه نِیدوُر.

رَسُول الله صَلَّی الله  عَلَیهِ وَسَلَّم سَیِّیدِیمِیز اِبراهِیم قوُرگه نِیگه اوُحشَب کَعبَه نِی قوُرِیلِیشِی وَ اوُنِی قَیتَه تَعمِیرلَه نِیش زَمانِی هَلِی یِیتِیب کِیلمَه گنلِیگِی سَبَبلِی، بُو اِیشنِی عَمَلگه آشِیرِیشدَن پَرهِیز قِیلَه دِیلَر. اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه رَضِیَ الله عَنها بُو بارَه دَه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن رِوایَت قِیلَه دِیلَرکِی:

«أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ قَوْمَكِ حِينَ بَنَوْا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ» فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَفَلَا تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَفَعَلْتُ»     ^[1]

قَومِینگ کَعبَه نِی بِینا قِیلگن پَیتلَرِیدَه اِبراهِیمنِی بِیناسِینِی قِیسقَه قِیلِیب قوُیگنلِیکلَرِینِی کوُرمَه دِینگمِی؟ شوُندَه اَیتدِیمکِی: اِبراهِیم بِینا قِیلگن چارچوُپ بوُیِیچَه خُدانِی اوُیِینِی بِینا قِیلِیشنِی هاحلَه مَیسِیزمِی؟ مَرحَمَت قِیلدِیلَر: اَگر سِینِی قَومِینگ کُفردَن یَنگِی چِیقمَه گنلَرِیدَه بُو اِیشنِی قِیلگن بوُلَردِیم.

یاکِی اُمُّ المُؤمِنِین مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ، وَلَجَعَلْتُهَا عَلَى أَسَاسِ إِبْرَاهِيمَ، فَإِنَّ قُرَيْشًا حِينَ بَنَتِ الْبَيْتَ اسْتَقْصَرَتْ، وَلَجَعَلْتُ لَهَا خَلْفًا»^[2]

مَنَه بُو مَضمُوندَگِی رِوایَتلَر جُودَه کُوپ. هَر قَندَی حالَتدَه هَم رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَنَه بُو اِصلاحات اوُچُون شَرائِط وَ مُقَدَّماتلَر هَلِی مُهَیّا بوُلمَه گنلِیگِی سَبَبلِی وَ اوُنِی وَقتِی یِیتِیب کِیلمَه گنلِیگِی  وَ بُو اِصلاحاتلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیشلِیک بَتتَرراق عاقِبَتلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشِی موُمکِینلِیگِی وَ بُو مُنکَرنِی یوُقاتِیشلِیک اوُندَندَه کَتتَه راق مُنکَرگه سَبَب بوُلگه نِی اوُچُون، اوُنگه کِیرَکلِی شَرائِط مُهَیّا بوُلمَه گوُنِیچَه بوُ اِیشنِی عَمَلگه آشِیرِیشدَن باش تارتگنلَر وَ کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک بوُتوُن عُمرلَرِی دَوامِیدَه هَم بُو اِصلاحاتلَرنِی قِیلِیشگه مُوَفَّق بوُلمَه گنلَر.

مَنَه بُو بارَدَه مُقَدَّماتلَرنِی تَیّارلَشگه وَ مُناسِب شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلِینِیشِی وَ مُناسِب زَمانگه یِیتِیش لازِملِیگِیگه جُودَه کوُپ مِثاللَر مَوجُود، مَثَلاً بِیر عَیال کِیشِینِی نَماز اوُقِیشِی هَم اوُزِیگه خاص مُقَدَّماتلَرگه اِیگه، اوُلَر هَم اِیرکَک کِیشِیلَرگه اوُحشَب طَبِیعِی حالَتدَه طَهارَت آلِیشلَرِی وَ قِبلَه گه یوُزلَه نِیشلَرِی کِیرَک، اَلاهِیدَه شَرائِطدَه اِیسَه اوُ شُوندَی حالَتگه توُشِیب قالَه دِیکِی، اوُنِی اوُزِینِی مُناسِب وَقتِی یِیتِیب کِیلمَه گوُنچَه صَبر قِیلِیشگه مَجبُور بوُلَه دِی. مَنَه بُو مَجبُورِی حالَت شَخصنِی اوُزِینِی قوُلِیدَه اِیمَس، اَمّا آرَه دَه شوُندَی حالَتلَر هَم اوُچرَیدِیکِی، بوُندَی اِضطِرارِی حالَتلَر اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلمَه گوُنچَه صَبر قِیلِیشگه توُغرِی کِیلَه دِی.

(دوامی بار…….)

---

[1]صحيح البخاري – (4506) . صحيح مسلم – الحج (1333) . سنن الترمذي – الحج (875)  . سنن النسائي – مناسك الحج (2901)

[2]صحيح البخاري – العلم (126). صحيح مسلم – الحج (1333) سنن الترمذي – الحج (875)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(84- قسمت)

مردم علاوه بر سکولاریستهای مرتد محلی احزاب به ظاهر اسلام گرای زیادی چون جماعت اسلامي كردستان عراق واتحاديه اسلامي كردستان عراق، حزب اسلامي عراق، جماعت رباني، دارودسته ی سياف و گروه حکمتیاردر افغانستان و دارودسته ی عبدالله نوری در تاجیکستان و دیگران در سوریه و یمن و صومالی و سایر سرزمینها را دیده اند که دست آخر ثمره آنهمه زحمات و خونهاي پايمال شده را دو دستي تقديم ديكتاتوري دین سكولاريسم و مرتدين محلي اش کرده اند و در يك چرخش عجيب تبديل به دوستاني برای ديكتاتوري دین سكولاريسم و دشمناني برعليه مجاهدین شریعت گرا و زير پا گذاشتن تمام خواست و آرزوهاي بر حق شرعی ملت و سرزمين تحت اشغال خودشان شده اند .

اين گونه شبهات و دودلي های این دسته از مسلمین را هر چند كه سالهاست جنبش بيداري اسلامي به رهبري شورای وحدت گراء عملاً در برخورد با اوضاع مختلف در موقعيت هاي مختلف پاسخ داده، اما باز بايد برای اطلاع این دسته از مسلمین از ميزان پايبندي اين جریان به اصول زير بنايي خواسته هاي بر حق مردم، كفر به طاغوت، ولاء و براء، تبعیت آگاهانه از رای واحد شورا به سمت و سوی وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی را به زبان روز عملاً اعلام کنند و از آن تخطي نکنند و با این روش شرعی انس بگیرند و جریان فراگیر مسلمین شریعت گرا را در مسير پيروزي حتمي اش بر جاهليت  و ديكتاتوري سكولاريستي مهاجم ياري برسانند و برشوكت روز افزون آن اضافه کنند. ما متناسب با نیازهای روزمان و متناسب با زمینهائی که برای کشت فراهم کردیم – یا فراهم هستند- بذرها را می کاریم و به پیروی از رسول الله صلی الله علیه وسلم گفتارها و اعمالمان را قبل و بعد از كسب قدرت وحكومت تنظيم می کنیم و تصمیم گیری در این زمینه ها را به اجتهاد شورای واحد و اجماع واحد آن واگذار می کنیم .

کسی که عجله کند و متناسب با روز پیش نرود و امور مربوط به هر دوره را با هم قاطي کرده وتقديم وتاخيري درآنها به وجود بیاورد، بدون آنكه كوچكترين شكي به خودش راه بدهد باید بداند كه از مسير صحيح جهاد و حرکت آگاهانه به سمت و سوی هدف واحد لغزيده و در مسير ديگری قرار گرفته كه نياز به اصلاح وتجديد نظر دارد.

نکته ای که در توضیح تدریجی بودن حل اختلافات و حتی آلودگی های عقیدتی و رفتاری برادران و خواهرانمان لازم است به آن اشاره کنیم این است که باید به مرحله ای بودن حل مشکلات ، و مرحله ای بودن حل اختلافات، و علاوه بر این به مرحله ای اجراء کردن اصلاحات و تربیت معتقد بود . اگریک مسأله ی بزرگ یا کوچکی پیش آمد که فعلا روی آن اختلاف وجود دارد باید حل این مشکل یا اختلاف به زمانی واگذار بشود که شرایط را برای حل کردنش آماده و مهیا کرده ایم، و شرایط برای حل کردنش فراهم شده باشد، این یعنی مرحله ای پیش رفتن برای حل اختلافات و پیش بردن اصلاحات.

رسول الله صلی الله علیه وسلم چون زمان اصلاح بنای کعبه و بازسازی آن به همان شیوه ای که سیدنا ابراهیم ساخته بود نرسیده بود از این کار پرهیز می کند. ام المومنین عایشه رضی الله عنها در این زمینه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت می کند که : «أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ قَوْمَكِ حِينَ بَنَوْا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ» فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَفَلَا تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَفَعَلْتُ»[1]آيا نمي‌بيني قوم تو وقتي كعبه را بنا كردند، آن بناي ابراهيم را كوتاه گذاشتند. گفتم: آيا نمي‌خواهي به همان چارچوبي كه ابراهيم بنا كرده بود خانه خدا را به همان شیوه برگرداني؟ فرمود: اگر نبود كه قوم تو تازه از كفر بيرون آمده‌اند، انجامش مي‌دادم.

یا ام المومنین می فرماید: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ، وَلَجَعَلْتُهَا عَلَى أَسَاسِ إِبْرَاهِيمَ، فَإِنَّ قُرَيْشًا حِينَ بَنَتِ الْبَيْتَ اسْتَقْصَرَتْ، وَلَجَعَلْتُ لَهَا خَلْفًا»[2]

روایتها با این مضمون زیاد هستند. در هر صورت رسول الله صلی الله علیه وسلم چون هنوز مقدمات و زمینه های این اصلاحات فراهم نشده بود، و زمانش نرسیده بود، و انجام این اصلاح پیامدهای بدتری در برداشت، و از بین بردن این منکر به منکر بزرگتری ختم می شد رسول الله صلی الله علیه وسلم از انجام آن تا فراهم شدن زمینه های اصلاح صرف نظر کرد، و دیدیم که در عمر مبارکشان هم موفق به انجام این اصلاحات درجه چندم نشدند.

در این زمینه ی تهیه ی مقدمات و فراهم شدن زمینه مناسب و رسیدن زمان مناسبش مثالها زیادند، مثلا نماز خواندن یک زن نیاز به مقدماتی دارد، مثل مردها در حالت طبیعیش باید وضو بگیرد، به سمت قبله بایستد و در شرایط ویژه زن در حالاتی قرار می گیرد که نمی تواند نماز بخواند چه رسد به سایر مواردش و تنها باید صبر کند تا زمان مناسبش برسد. این حالت جبریه و دست خود شخص نیست، اما مواردی هم پیش می آید که باز باید تا رفع شدن حالت اضطراری که پیش آمده است صبر کرد .

(ادامه دارد…….)

---

[1]صحيح البخاري – (4506) . صحيح مسلم – الحج (1333) . سنن الترمذي – الحج (875)  . سنن النسائي – مناسك الحج (2901)

[2]صحيح البخاري – العلم (126). صحيح مسلم – الحج (1333) سنن الترمذي – الحج (875)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(16-қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

:«لا رَهْبانِیَّةَ فِى الإِسلامِ»[1]

Дар ислом рахбоният ва энзувойи ижтимоий ва кинорагирий аз мардум вужуд надорад, балки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо баровард кардани хуби ва бадихойики аз ин қотиъ шудани бо мардум насиби шахс мешавад мефармояд:

« الْمُؤْمِنُ الَّذِی یُخَالِطُ النَّاسَ وَیَصْبِرُ عَلَی أَذَاهُمْ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنْ الْمُؤْمِنِ الَّذِی لا یُخَالِطُ النَّاسَ وَلا یَصْبِرُ عَلَی أَذَاهُمْ »[2] +

Агар ек шахси мусалмон бо мардум муошират кунад ва бар азияти онхо сабр кунад бехтар аст аз касики бо мардум муошират намекунад ва бар азияти онхо сабр намекунад.

Бояд диққат бишавад ин махлут шудан ва таовун дар равобити ижтимоий – фархангийи солим ва ширкат дар шўрохойи тахти мудирияти еки аз се абзор аст, на масалан мушорикат ва таовун дар можарожуийхо ва мусибатхойи фирақ ва гуруххойи мухталифи дуоту ала абваби жаханнамики аз се абзор дурий карданд ва бо хамин шуорхойи исломий танхо залилий ва хиффат ва хақорат ва нобудий ба бор оварданд

«هُمْ مِنْ جِلْدَتِنَا وَيَتَكَلَّمُونَ بِأَلْسِنَتِنَا»

Ва хар касики харфхойишонро қабул кунад ва бо онон хаммасир бишавад уро хам бо худишон вориди жаханнам мекунанд

« مَنْ أَجَابَهُمْ إِلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا»

Ки бояд ба жамоат ва имоми мулхақ шудки аз тариқи еки аз он се абзор ба вужуд омада аст

«تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ»

Ва агар ин жамоати вохид аз тариқи се абзор ва имоми вохид вужуд надошт

«فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلَا إِمَامٌ»

Бояд бидуни муъаттали аз ин рахбарони ба зохир исломгироийки пейравонишро ба суйи жаханнам хидоят мекунанд ва тамоми гуруххойи мутафарриқ ва рангорангики тўлид карданд ба куллий кинорагирий кард:

: فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ[3] 

Кинорагирий аз ин доиён ба суйи жаханнам ва ахзоб ва гуруххойи мутафарриқишон ба маънийи кинорагирий аз мардум нест магар инки ин мардум хам бо онхо хам масир шуда бошанд.

• Мавориди дигарики хаммайи инсонхо бидуни дар назар гирифтани бовархойишон мўътақидандки бо он шодийшон пойдор мешавад издивож ва зиндагийи заношуий аст.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам издивожро еки аз суннатхоиш медонад, ва нахий шуда аз инки каси биёяд ва ин суннатро бар худиш харом кунад

« فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِی فَلَیْسَ مِنِّی» [4]

 Ва хар каси аз рох ва равиши ман дури кунад аз ман нест.

• Мовриди дигарики мардум мўътақидандки бароишон шодий меоварад ва ба ин шодий давом медихад пул ва сирват аст. Хамон

« أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»

Астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба каррот фақрро дар кинори куфр ва ширк қарор медоданд ва аз он ба аллох панох мебурданд:

-дар хар субхгох ва шомгохи мефармуданд

«اللَّهُمَّ أَعُوْذُ بِکَ مِنَ الْکُفْرِ، وَالْفَقْرِ»[5]

Бор илаха! Аз куфр ва фақр ба ту панох мебарам.

• Ва хатто дар хенгоми хоб хам мефармуданд парвардигоро :

اِقْضِ عَنَّا الدَّینَ وأغْنِنَا مِنَ الفَقْرِ

Қарзхойи молий моро бипардоз ва моро аз фақр дур бигардон.

Нажот аз фақр

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»

Бидуни шак барои хамма шодий меоварад, холо агар каси ба ин сирватиш изофа шавад шодияш хам изофа мешавад ва сирватиш кам бишавад шодияш хам кам мешавад – бахусус дар миёни қишри камдаромади жомеъа – чун даромад то андозайики ниёзхойи моддий афродро бартараф мекунад бар шодмонийи онон таъсир дорад, аммо даромади пеш аз хадди мовриди ниёз, шодийро изофа намекунад,магар инки шахс бо ин сирватиш дар рохи аллох харж кунад ва бо чизхойики барои қиёматиш захира мекунад шодийи худишро пойдортар ва изофатар кунад. Барои хамин астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

  : نِعْمَ الْمَالُ الصَّالِحُ لِلرَّجُلِ الصَّالِحِ.[6]

Чи хуб аст моли халол ва покики дар ихтиёри марди солих ва нийкукори бошад.

(идома дорад…….)

---

[1] مسند أحمد بن حنبل ‏(‏3/82‏)

[2] ترمذی 5207 و ابن ماجه 4032))  صحیح البانی  

[3] صحیح البخاري ـ أبي داود ـ ابن ماجة ـ أحمد

[4] متفق علیه

[5] أبو داود 4/ 324، وأحمد 5/ 42

[6] رواه أحمد وغيره وصححه الألباني.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(15- қисмат)

“ Шодийи пойдор ва амиқ” ки бадили шодихойи гузаро ва сатхий махсуб мешавад.

Арз кардемки қонуни шариати аллох равишхойи истефода аз шодий, ва ба даст овардани оромиш аз ин зиндагийи махдуди дунёвий, ва лаззат бурдан аз корхойики бояд  дар ин зиндагийи кутохи дунёвий анжом бишавадро дар қолиби дастуроти куллий ва хатто ризий ба муслимин омузиш медихад.

Аз содатарин тўвсияхойи шахсийки заминасозийи шодий мешаванд мисли: орастагий, пушидани либосхойи бо ранги ровшан, истеъмоли буйи хуш, хузур дар мажолиси шодий, барқарорийи силайи рахм, дидор бо дустон, назофат ва покизагий, мисвок кардан, мусофират ва тафрих, хузур дар табиат, дурий аз беморихойи муншаъаб аз такаббур мисли хисодат ва кинайи нобажо, контрол ва мудирияти хашм, шўх табъий ва мазох ва пиёдаравий, саворкорий, шино, хурдан ва нушидан ва …….матрах шудаки хамма барои ижоди шодий ва аз бейн бурдани ғами андух аз дили мўъминон сифориш шуданд; то дастуроти дар мовриди зиндагийи даъватий, жиходий, хукуматий, иқтисодий, амниятий, идорий,ижроий, ижтимоий , фархангий ва мужозоти мужримин ва жазоики руйи хам рафта шодийро ба мўъминин хадя медиханд.

Баъди аз омузиш, барои муроқибат ва нигахдорий аз ин шодий ва оромиш ва лаззат хам, рохкорхойиро нишон медихад, ва анжом додани ин корхоро амалий маърифий мекунадки машмули подоши ухравий мешавад, ва интури ба шодий ва оромиш ва лаззатики худи шахс мебарад умқ мебахшад, ва пойдориш мекунад то ташнагийи инсон нисбат ба ин ниёзи асосийро посух бидихад, ва кейфияти шодий ва нашот ва лаззат аз зиндагийи солим ва исломийро ба инсон омузиш бидихад.

Қаблан арз кардемки шодий жузви умури фитрий ва еки аз ниёзхойи асосийи умуми инсонхост, холо мавориди вужуд дорандки инсонхо бо гиройишоти мухталиф ба ин қаноат расидандки метавонанд бо ин авомил ва муъаллифахо барои худишон шодий тўлид кунанд, ва ин шодийки тўлид кардандро пойдор ва мондагориш кунанд, ва хаммаги ба ин натижа расидандки риояти ин маворид метавонад шодийи онхоро мондагор ва тасбитиш кунад: мисли

-доштани эътиқодоти диний ва маънавиятгероий:

Ин иймони даруний боис мешавад ашхос камтар ихсоси танхоий, рахошудагий ва пучий кунанд. Касики ба қудрати бартари иймон дорадки дар хар холат ва шароити рахоиш намекунад боис мешавад шодий дарунияш тақвият ва хамишагий бишавад.  Фиръавн аз Мусо ва Хорун пурсид:

:  قَالَ فَمَن رَّبُّکُمَا یَا مُوسَى ‏(طه/49)

Гуфт: эй Мусо! Парвардигори шумо ду нафар кист? Мусо дар жавобиш гуфт:

قَالَ رَبُّنَا الَّذِی أَعْطَى کُلَّ شَیْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى ‏(طه/50)

( Мусо дар жавоби фиръавн) гуфт: парвардигори мо он каси астки хар чизиро вужуд бахшида аст ва сипас рохнамудиш карда аст. Ва хамин аллох эълом мекунад:

إِنَّ اللّهَ کَانَ عَلَیْکُمْ رَقِیباً ‏ (نساء/1)

Бимгони худованд муроқиби шумо аст.

• Мовриди дигарики хаммайи инсонхо ба ин натижа расидандки агар риоятиш кунанд боиси мондагортар шудан ва давоми шодийи онхо мешавад иртиботи ижтимоий ва мардумий будан ва гушагир набудан аст.

Ин дустихо ва инсонхойики бо онхо иртибот барқарор мекунем сармояхойи ижтимоий мо хастандки ба мо новъи эътимоди ижтимоий медиханд, ва бар мезони шод будани афроди жомеъа таъсир мегузорад. Афродики аз сармояйи ижтимоий бархурдор хастанд ва равобити ижтимоий бехтари доранд шодтар аз касони хастандки аз назари тахсилот,сирват, жойгохи ижтимоий ва …….. дар даражоти болоий қарор доранд аммо равобити ижтимоий муносиби надоранд. Барои хамин аст энзувоталабий ва кинорагирий ба шиддат дар ислом нахий мешавад.

(идома дорад……..)