وَاعْتَصِمُوا – پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد»، دوران گذار به «وحدت» اسلامی

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(5- қисм)

Мана бу вақтда учта хилма-хил манбаъ томонидан ташқи секуляр кофирларни босқинчилик пайтида фатво содир бўлади.

-Уларни бири оли саъудни наждийлари томонидан бўлиб унда усмонийлар хукуматини ва уни тарафдорларини такфир қилинади.

-Иккинчиси умумий жаъфарий шиъаларини маржаъси томонидан содир қиланади.

-Учинчиси хам усмонийларни муфтилари томонидан содир қилинади.

Биринчи фатво исломий изтирорий бадал хукумат ва ташқи секуляр кофирлар томонидан ишғол қилинишига билдирилган муносабат хақида бўлиб, у нажд уламоларига тегишли эди:

Наждият ўша пайтда хам ва хозирда хам қуйидагича эътиқодга эга бўлишган:” усмонийлар давлати суфийларни тарафдори бўлган ва суфийлар хам қабрларни ибодатига эътиқод қилишган”. Мана бу холатда исломий изтирорий бадал хукуматнинг наждий қўзғалончилар билан қилган жанги бугунги кунда сиёсий ихтилофлар номи билан ривожланган ихтилофлар сабабли бўлмаган, балки нажд уламоларини фатволаридан,уларни адабиётидан очиқ-ойдин кўриниб турганидек, наждийлар усмонийларни “мушрик” ва муртад ва уларни қўл остидаги диёрларни дорул куфр ва дорул харб деб санашган ва усмонийлар эса наждийларнинг ваххобийлиги сабабли уларни гумрох, қўзғалончи исломий фирқа яъни ахли бағий деб билишган, наждийларнинг усмонийлар билан қилган жанглари диний жанг ( бир динни бошқа бир дин билан қилган жанги) , усмонийларни наждият билан қилган жанги эса мазхабга оид жанг ( исломий мазхабни бошқа бир исломий мазхаб билан қилган жанги) хисобланган. Наждият аслида ханбалий мазхабининг мухаммад ибни абдулваххобни кўз- қараши асосидаги тафсиридир, усмонийлар ўзларининг хокимияти остидаги диёрларни хаммасида уни ваххобият деб исмлашган. ^[1][2]

Шайх Хусайн ибни Ғаномий айтадики: солих кишиларни,авлиёларни ибодатига юз тутишган эди ва диндаги тавхид арқонини ташлаб қўйишган бўлиб мушкилотлар, балолар, фожеъалар пайтида ўтиб кетган солих кишилардан панох топишарди. ^[3]

Саъуд ибни Абдулазиз хам усмонийларни ироқдаги волийсига ёзган номасида айтадики: сизларни наздингизда аллох таолога нисбатан куфр ва ширк шиорлари зохир бўлган; қабрларни устига гумбадлар қуриш, уларни зийнатлаш,нақшлар билан безаш ва уларни зиёрат қилиш, холбуки аллох ва росули бунга рухсат бермаган эдилар, улар учун байрам маросимлари ўтказилади ва хожатларни рўёбга чиқаришни ва мушкилотларни хал қилишни ,хамда ғам-андухларини таскин беришни талаб қилинади. Мана бу амаллар бир томонда, беш вақт намозга ўхшаш диний вожиботларни зоя кетказиш хам бошқа бир томонда жойлашган, демак намозхонларни ўзи якка холда намозини ўқийди, намоз ва закотини тарк қилган кишиларни бу хуник ишларидан қайтарилмайди ва мана бу мавзуъ хамма жойда тарқалган ,жуда кўп давлатларда : сурияда, ироқда, мисрда ва бошқа диёрларда хам вазият мана шундай холдадир. ^[4]

Султон Мухаммад Фотих хақида хам айтишадики: у константиполни фатх қилгандан сўнг 857 хижрий йилда Абу Айюб ансорий розиаллоху анхуни қабрини топади ва уни устига гумбадли мақбара қурдиради ва уни ёнига эса масжид солдиради, мана бу масжидни эса оқ мармар тошлар билан безайди,……… усмонийларнинг янги подшохи мана бу мақбарага келади ва ижро қилинган бир маросимда султонни қиличини ( Усмон биринчини) мавлавия тариқатини шайхидан қабул қилиб олади.^[5]

Мана бу подшох биринчи бўлиб маданий ва жазолаш қонунларини асосини бино қилган эди, қуръон ва суннатда ворид бўлган баданий жазоларни ўзгартиради – баданий қасос ахкомларидан бўлмиш “тишни баробарида тиш ва кўзни баробарида кўз ва……” – мана буларни ўрнига дия учун нақд пул тўловларини ривожлантиради, султон Сулаймон замонида мана бу хукмларни барчаси бўйича барча заминаларда пиёда қилинади. ^[6]

(давоми бор……..)

[1] شیخ ناصر الفهد، دولت عثمانی و چگونگی برخورد دعوت امام محمد بن عبدالوهاب رحمه الله علیه نسبت به آن، ص 1

[2] شیخ ابن بادیس مالكي [متوفی: ۱۳٥٨هـ.ق] می‌گوید: «الأتراك هم الذين أطلقوا على حنابلة نجد مسمى (الوهابية)، وهم الذين نشروا عنهم التهم والأكاذيب في العالم الإسلامي، وأستأجروا الفقهاء في جميع الأقطار ليؤلفوا، ويكتبوا، ويكذبوا، على حنابلة نجد»[مجله‌ی الصراط، شماره ٥]

تركها از دولت عثمانی همان کسانی بودند که نام و لقب وهابیت را بر حنابله‌ی نجد اطلاق نمودند و همان کسانی بودند که در عالم اسلامی در مورد آنها تهمت‌ها و دروغ‌ها منتشر نمودند و فقهاء را در جميع اقطار اجير نموده تا اینکه بر عليه حنابله‌ی نجد تألیف نمایند و بنویسند و دروغ بگویند.

[3] روضة الأفکار ص 5به بعد

[4] الدرر السنیة ۱ / 382

[5] الدولة العثمانیة دولة إسلامیة مفترى علیها۱ / ۶۴

[6] تاریخ الدولة العلیة ص 1۷۷ . فتح القسطنطینیة ومحمد الفاتح ص ۱۷۷

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(5- قیسم)

مَنَه بُو وَقتدَه اوُچتَه هِیلمَه – هِیل مَنبَع تامانِیدَن تَشقِی سِکوُلار کافِرلَرنِی باسقِینچِیلِیک پَیتِیدَه فَتوا صادِر بُولَدِی.

اوُلَرنِی بِیرِی آلِ سَعُودنِی نَجدِیلَرِی تامانِیدَن بُولِیب اوُندَه عُثمانِیلَر حُکوُمَتِینِی وَ اوُنِی طَرَفدارلَرِینِی تَکفِیر قِیلِینَدِی.
اِیککِنچِیسِی عُمُومِی جَعفَرِی شِیعَه لَرِینِی مَرجَع سِی تامانِیدَن صادِر قِیلِینَدِی.
اوُچِینچِیسِی اِیسَه عُثمانِیلَرنِی مُفتِیلَرِی تامانِیدَن صادِر قِیلِینَدِی.

بِیرِینچِی فَتوا اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت وَ تَشقِی سِکوُلار کافِرلَر تامانِیدَن اِیشغال قِیلِینِیشِیگه بِیلدِیرِیلگن مُناسَبَت حَقِیدَه بُولِیب، اوُ نَجد اوُلامالَرِیگه تِیگِیشلِی اِیدِی:

نَجدِیَت اوُشَه پَیتدَه هَم وَ حاضِردَه هَم قوُیِیدَگِیچَه اِعتِقادگه اِیگه بُولِیشگن: “عُثمانِیلَر دَولَتِی صُوفِیلَرنِی طَرَفدارِی بُولگن صُوفِیلَر هَم قَبرلَرنِی عِبادَتِیگه اِعتِقاد قِیلِیشگن.” مَنَه بُو حالَتدَه اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتنِینگ نَجدِی قوُزغَلانچِیلَر بِیلَن قِیلگن جَنگِی بُوگوُنگِی کوُندَه سِیاسِی اِیختِلافلَر نامِی بِیلَن رِواجلَنگن اِیختِلافلَر سَبَبلِی بُولمَگن،بَلکِی نَجد اوُلامالَرِینِی فَتوالَرِیدَن، اوُلَرنِی اَدَبِیاتِیدَن آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک، نَجدِیلَر عُثمانِینِی “مُشرِک” وَ مُرتَد وَ اوُلَرنِی قوُل آستِیدَگِی دِیارلَرنِی دارُ الکُفر وَ دارُ الحَرب دِیب سَنَشگن وَ عُثمانِیلَر اِیسَه نَجدِیلَرنِینگ وَهّابِیلِیگِی سَبَبلِی اوُلَرنِی گوُمراه، قوُزغَلانچِی اِسلامِی فِرقَه یَعنِی اَهلِی بَغِی دِیب بِیلِیشگن، نَجدِیلَرنِینگ عُثمانِیلَر بِیلَن قِیلگن جَنگلَرِی دِینِی جَنگ ( بِیر دِیننِی باشقَه بِیر دِین بِیلَن قِیلگن جَنگِی)، عُثمانِیلَرنِی نَجدِیَت بِیلَن قِیلگن جَنگِی اِیسَه مَذهَبگه آئِد جَنگ ( اِسلامِی مَذهَبنِی باشقَه بِیر اِسلامِی مَذهَب بِیلَن قِیلگن جَنگِی) حِسابلَنگن. نَجدِیَت اَصلِیدَه حَنبَلِی مَذهَبِینِینگ مُحَمَّد اِبنِ عَبدُالوَهّابنِی کوُز- قَرَشِی اَساسِیدَگِی تَفسِیرِیدِیر، عُثمانِیلَر اوُزلَرِینِینگ حاکِمِیَتِی آستِیدَگِی دِیارلَرنِی هَمَّه سِیدَه اوُنِی وَهّابِیَت دِیب اِسملَشگن. ^[1][2]

شَیخ حُسَین اِبنِ غَنامِی اَیتَدِیکِی: صالِح کِیشِیلَرنِی، اَولِیالَرنِی عِبادَتِیگه یوُز توُتِیشگن اِیدِی وَ دِیندَگِی تَوحِید اَرقانِینِی تَشلَب قوُیِیشگن بوُلِیب مُشکِلاتلَر، بَلالَر، فاجِیعَه لَر پَیتِیدَه اوُتِیب کِیتگن صالِح کِیشِیلَردَن پَناه تاپِیشَردِی. ^[3]

سَعُود اِبنِ عَبدُالعَزِیز هَم عُثمانِیلَرنِینگ عِراقدَگِی والِیسِیگه یازگن نامَه سِیدَه اَیتَدِیکِی: سِیزلَرنِی نَزدِینگِیزدَه اَلله تَعالَی گه نِسبَتاً کُفر وَ شِیرک شِعارلَرِی ظاهِر بُولگن؛ قَبرلَرنِی اوُستِیگه گوُمبَدلَر قوُرِیش،اوُلَرنِی زِینَتلَش، نَقشلَر بِیلَن بِیزَش وَ اوُلَرنِی زِیارَت قِیلِیش، حالبُوکِی اَلله وَ رَسُولِی بوُنگه رُحصَت بِیرمَگن اِیدِیلَر، اوُلَر اوُچُون بَیرَم مَراسِملَرِی اوُتکَزِیلَدِی وَ حاجَتلَرنِی رُویابگه چِیقَرِیشنِی وَ مُشکِلاتلَرنِی حَل قِیلِیشنِی، هَمدَه غَم- اَندُوهلَرِینِی تَسکِین بِیرِیشنِی طَلَب قِیلِینَدِی. مَنَه بُو عَمَللَر بِیر تاماندَه، بِیش وَقت نَمازگه اوُحشَش دِینِی واجِباتلَرنِی ضایَه کِیتکَزِیش هَم باشقَه بِیر تاماندَه جایلَشگن، دِیمَک نَمازخانلَرنِی اوُزِی یَککَه حالدَه نَمازِینِی اوُقِیدِی، نَماز وَ زَکاتنِی تَرک قِیلگن کِیشِیلَرنِی بُو حوُنِیک اِیشلَرِیدَن قَیتَه رِیلمَیدِی وَ مَنَه بُو مَوضُوع هَمَّه جایدَه تَرقَلگن،جوُدَه کوُپ دَولَتلَردَه: سُورِیَه دَه، عِراقدَه، مِصردَه وَ باشقَه دِیارلَردَه هَم وَضِیعیَت مَنَه شوُندَی حالدَه دِیر. ^[4]

سُلطان مُحَمَّد فاتِح حَقِیدَه هَم اَیتِیشَدِیکِی: اوُ کانستَنتِیپالنِی فَتح قِیلگندَن سُونگرَه 857 هِجرِی یِیلدَه اَبُو اَیُّوب اَنصارِی رَضِیَ الله عَنهُ نِی قَبرِینِی تاپَدِی وَ اوُنِی اوُستِیگه گوُمبَدلِی مَقبَرَه قوُردِیرَدِی وَ اوُنِی یانِیگه اِیسَه مَسجِد سالدِیرَدِی، مَنَه بُو مَسجِدنِی اِیسَه آق مَرمَر تاشلَر بِیلَن بِیزَیدِی، ……..عُثمانِیلَرنِینگ یَنگِی پادشاهِی مَنَه بُو مَقبَرَه گه کِیلَدِی وَ اِجرا قِیلِینگن بِیر مَراسِمدَه سُلطاننِی قِیلِیچِینِی ( عُثمان بِیرِینچِینِی) مَولَوِیَه طَرِیقَه تِینِی شَیخِیدَن قَبُول قِیلِیب آلَدِی. ^[5]

مَنَه بُو پادشاه بِیرِینچِی بُولِیب مَدَنِی وَ جَزالَش قانوُنلَرِینِی اَساسِینِی بِینا قِیلگن اِیدِی، قُرآن وَ سُنَّتدَه وارِد بُولگن بَدَنِی جَزالَرنِی اوُزگرتِیرَدِی- بَدَنِی قاصاص اَحکاملَرِیدَن بُولمِیش “تِیشنِی بَرابَرِیدَه تِیش وَ کوُزنِی بَرابَرِیدَه کوُز وَ……” – مَنَه بُولَرنِی دِییَه اوُچُون نَقد پُول توُلاولَرِینِی رِواجلَنتِیرَدِی، سُلطان سُلَیمان زَمانِیدَه مَنَه بُو حُکملَرنِی بَرچَه سِی بُویِیچَه بَرچَه زَمِینَه لَردَه پِیادَه قِیلِینَدِی. ^[6]

(دوامی بار…….)

[1] شیخ ناصر الفهد، دولت عثمانی و چگونگی برخورد دعوت امام محمد بن عبدالوهاب رحمه الله علیه نسبت به آن، ص 1

[3] روضة الأفکار ص 5به بعد

[4] الدرر السنیة ۱ / 382

[5] الدولة العثمانیة دولة إسلامیة مفترى علیها۱ / ۶۴

[6] تاریخ الدولة العلیة ص 1۷۷ . فتح القسطنطینیة ومحمد الفاتح ص ۱۷۷

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله [D1]

(5- قسمت)

در این زمان سه فتوا از سه منبع مختلف در زمان اشغالگری کفار سکولار خارجی صادر شد.

یکی از جانب نجدی های آل سعود مبنی بر تکفیر حکومت عثمانی و طرفداران آنها
دومی از جانب مرجع عام شیعیان جعفری.
و سومی هم از جانب مفتی عثمانی
فتوای اولی در مورد حکومت بدیل اضطراری اسلامی و واکنش به اشغالگری کفار سکولار خارجی به علمای نجد بر می گردد:

نجدیت معتقد بودند و الان هم هستند که :” دولت عثمانی طرفدار اهل تصوف بوده و اهل تصوف هم قائل به عبادت قبور”.^[1] در این صورت جنگ حکومت بدیل اضطراری اسلامی با شورشیان نجدی جنگی به خاطر اختلافاتی نبود که امروزه به اختلافات سیاسی رایج است بلکه از ادبیات و فتواهای علمای نجد کاملاً واضح است که نجدیت عثمانی ها را «مشرک» و مرتد و سرزمین تحت حاکمیت آنها را دارالکفری دارالحرب می داند و عثمانی ها نیز با عنوان وهابیت نجدی ها را فرقه ای اسلامی گمراه و شورشگر و اهل بغی می دانند، جنگ نجدیت با عثمانی ها جنگی دینی (دینی با دین دیگر)و جنگ عثمانی ها با نجدیت جنگی مذهبی (مذهبی اسلامی با مذهبی اسلامی دیگر) قلمداد می شد. نجدیت در واقع تفسیر مذهب حنبلی بر اساس دیدگاه محمد ابن عبدالوهاب است که عثمانی ها در سراسر سرزمینهای تحت حاکمیت خود تحت عنوان وهابیت از آن یاد می کردند.[2]

شیخ حسین بن غنامی گوید: به عبادت صالحین و اولیاء روی آورده و ریسمان دین و توحید را رها کرده و در مشکلات و بلایا و فجایع به آن مردگان صالح پناه می بردند.^[3]

سعود بن عبد العزیز هم در نامه خود به والی عثمانی عراق می نویسد: شعایر کفر و شرک به الله تعالی نزد شما ظاهر بوده؛ مانند ساختن گنبد بر سر گورها، تزئین دادن و نقش و نگارین کردن آنها و زیارتشان بدانگونه که نه الله و نه رسولش اجازه نداده و برگزاری اعیاد برای آنها و درخواست از قبور برای برآوردن حاجات و از بین بردن مشکلات و تسکین اندوهشان. این اعمال از یک سو و ضایع کردن واجبات دینی مانند نمازهای پنجگانه از سوی دیگر، پس نماز خوانان تنهایی نماز خوانده و هرکس نماز و زکات را ترک کند از این کار زشتش نهی نمی شود و این موضوع بسیار شایع و همه گیر بوده و در بسیاری از کشورها: سوریه، عراق، مصر ودیگر سرزمین ها وضع بدین گونه است^[4]

در مورد سلطان محمد فاتح هم می گویند: او بعد از فتح قسطنطنیه در سال 857 هجري، قبر ابو ایوب انصاری رضی الله عنه را پیدا کرده و بر آن مقبره ای گنبدی بنا کرده و در کنار آن مسجدی ساخت و مسجد را با سنگ های مرمرین سفید آراسته کرده بود،… و پادشاه جدیدعثمانی وارد این مقبره شده و طی یک مراسم تشریفاتی شمشیر سیف السلطان (عثمان اول) را از شیخ طریقت مولویه دریافت می کرد.^[5]

این پادشاه اولین کسی بود که اساس قوانین مدنی و مجازات را بنا نموده و مجازات های بدنی که در قرآن و سنّت وارد شده است را تغییر داده -احکام قصاص بدنی “دندان در برابر دندان و چشم در برابر چشم و…”- و در ازای آن پرداخت نقدی را برای دیه رواج داده که در زمان سلطان سلیمان قانونی به تمامی این حکم در همه زمینه ها پیاده گردید.^[6]

(ادامه دارد…….)

[1] شیخ ناصر الفهد، دولت عثمانی و چگونگی برخورد دعوت امام محمد بن عبدالوهاب رحمه الله علیه نسبت به آن، ص 1

[3] روضة الأفکار ص 5به بعد

[4] الدرر السنیة ۱ / 382

[5] الدولة العثمانیة دولة إسلامیة مفترى علیها۱ / ۶۴

[6] تاریخ الدولة العلیة ص 1۷۷ . فتح القسطنطینیة ومحمد الفاتح ص ۱۷۷[D1]

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(5- қисмат)

Агар каси аз нушидани масткунанда ва ин журмхо дурий накард ва онро анжом дод чи? Чи находи бояд ин ахкоми аллох таолоро дар мовриди ин мужримин ижро кунад?

Инхо худуди аллох таоло хастанд ва ниёзи хаётий ба вужуди дастгохи қазоий доранд ва мутлақан хечгуна афв ва гузашт ва шафоати ё бахусус жойгузини жоиз нест, чун инхо хаққи аллох таоло хастанд; иддайи аз жохилон ва бахусус дорудастайи мунофиқин бо матрах кардани истелохи мақосиди шариат саъй доранд барои ин хақхойи аллох таоло жойгузин қарор диханд ва мардумро ба хокимияти куффори секуляри махаллий рози кунанд аммо жойгузини барои ин хақхойи аллох мисли жойгузини барои намоз аст ва чанин кори тахти хеч шароити жоиз нест. Аммо дар кинори ин худуд ва хақхойи аллох мо шохиди жароими дигари чун қисос хастемки имкони инки бо дия тағйир кунад ё хатто бидуни муқобили ва дияйи аз он куллан гузашт шавад вужуд дорад, чун қисос хаққи инсон аст.

Аллох таоло дар мовриди қисос фармуда:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ

эй касоники иймон овардаид! Қисос бар шумо фарз шуда аст:

الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ

озод дар баробари озод, ва барда дар баробари барда , ва зан дар баробари зан аст.

فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ

пас агар каси аз нохияйи бародари ( диний) худ, гузашти шуд бояд ник рафтор шавад ва пардохти ( дия) бо ники анжом гирад.

ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ

ин тахфиф ва рахмати аст аз суйи парвардигоритон.

فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ (بقره/178)

пас агар каси баъди аз он тажовуз кунад ( ва аз қотил интиқом бигирад) уро азоби дардноки хохад буд.

Дидемки аллох таоло дар шариатиш барои мо ровшан мекунадки агар каси амнияти шахси дигариро хадашадор кард бояд мужозот шавад ва худуди онро мушаххас мекунад; ва мушаххас мекунадки дар худуди аллох тахфиф ва бахшиш ва жойгузини вужуд надорад бар халофи хаққун насики хам тахфиф дар он вужуд дорад ва хам жойгузини ва хам бахшиш.

Нуктайи дигар инки: дар инжо аллох таоло барои қотил ва зинокор ва тухматзан ва …… қавоиди куллийро таъйин карда аст, аммо набояд интизор доштки аллох ба мо бигуяд қотил ё дузд ё тухматзан ва ғейрих кудом шахс аст? Шариати аллох мегуяд масалан агар қатли ба шикли амдий иттифоқ офтод, қотилро мешавад қисос кард ё дия гирифт ё бахшид. Холо барои инки бифахмид қотил кист, бояд биравид донишкадайи полис таъсис кунид ва шевахойи жадид кашфи журм ошно шавид ва онро дар ихтиёри дастгохи қазоий қарор дихид. Холо ин дастгохи қазоий тавассути чи находи ғейри аз хукумат метавонад ба вазоифиш амал кунад?

(идома дорад……..)

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(4- қисм)

Ички жихатдан, душманнинг совуқ жангларини самараси душманлар учун секуляр ахзобларни вужудга келишини ва секуляр туркларни ўртасида отатуркка ўхшаганлар вужудга келишини, хамда араб миллатпарастларини орасида эса шох файсал ва ашроф хусайнга ўхшаганларни вужудга келишини, усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматидаги “тупроқ”ни ва “озодлик”ни беришни эвазига келган эди. Усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати ва давлати хукуматнинг марказида ўзини дифо қилиш қудратига эга бўлса хам, аммо ички секуляр ахзобларга,наждий араб қўзғалончиларига ва ахли бағий секулярларга нисбатан муомала қилиш қудратига эга эмас эди.

Томас лоренс “сахродаги инқилоб” китобидан англиянинг ташқи сиёсатини мана бу икки жумлада хулоса қилади: “бизлар комил махорат билан маккани истамбулни қаршисига ва миллатпарастликни исломни қаршисига қўйдик.”

Макка қандай қилиб истамбулни қаршисига туриб қолди? Бу ишлардан бир неча аср олдин наждийлар усмонийларни муртад дейиш билан уларни соддалик билан бағий қилиб олишади ва исломий изтирорий бадал хукуматга қарши катта миқёсдаги жибхадан жой олишади ва исломий изтирорий бадал хукуматга қарши ўзларини улушлари бўйича хужум қилишади, натижада эса уни заифлаштиришади.

Ички ва ташқи душманларнинг рухий ва совуқ жангларини воситасида мана бундай шароитларни мухайё бўлганлиги ва бир қанча асрлар олдин мусулмонларни қалбидан жой олган “вахн”нинг мавжудлиги ва эъдод,харбий ва илмий технология бўйича хам қолоқликларга дучор бўлганлиги ва вақтларини хуш ўтказишлик,дунёга ёпишиб олиш сабабли, заифлашиб қолган усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматини ишғол қилиш учун бутун жахон секуляр кофирларини қуролли,иссиқ жангларни бошлашларига фурсат мухайё бўлган эди, мана шу шаклда усмонийларга қарши жахон секуляр кофирларининг босқинчиликлари бошланади.

-Секуляр франция напалеонни даврида 1176 йилда мисрни ишғол қилади ва секуляр россия хам катринни замонида ўзини хамлаларини бошлайди ва усмонийларнинг заиф шохигарлигини баъзи диёрларини 17 асрни иккинчи ярмида ишғол қилади.

-Франциялик секулярлар 1208 йилда алжазоирни ишғол қилишади ва 1209 йилда тунисни ишғол қилишади, мана шу равиш билан 1290 йилда марокашни ишғол қилишган.

-Секуляр италия хам ливияни аксар қисматларини 1289 йилда ишғол қилган.

Мана шу шаклда африкани шимоли бутун жахон секуляр кофирларини қўлига ўтади ва усмонийларни исломий изтирорий бадал хукуматини ихтиёридан чиқади.

-Мана бу томондан эса англия хам хинд ярим оролини ишғол қилган эди, Аданни эса 1317 йилда ишғол қилади ва ўзини минтақаларини яманни жанубий чегараларигача кенгайтиради, 1292 йилда усмонийларни исломий изтирорий бадал хукумати германия билан биринчи жахон жангида муттахид бўлишидан олдин, англия оли саъудни кўзини олдида усмонийлар хокимиятини бир қисми хисобланган ироқни жанубини, фовни, басрани ишғол қилади.

Исломий изтирорий бадал хукумат ўзи тушиб қолган зарурат,изтирорий холатдан чиқиш учун яъни ташқи секуляр кофирлар томонидан исломий диёрларни ишғол қилиниши ва ички мушкилотлар сабабли вужудга келган муаммони хал қилиш учун германия билан муттахид бўлади ва биринчи жахон жангида иштирок этади. Мана бу пайтда германияни душманлари усмонийларни исломий изтирорий хукуматини хам душманлари бўлишган.

(давоми бор……..)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(4- قیسم)

اِیچکِی جِهَتدَن، دُشمَننِینگ ساوُوق جَنگلَرِینِی ثَمَرَه سِی دُشمَنلَر اوُچُون سِکوُلار اَحزابلَرنِی وُجُودگه کِیلِیشِینِی وَ سِکوُلار توُرکلَرنِی اوُرتَه سِیدَه آتَه توُرککَه اوُحشَگنلَر وُجُودگه کِیلِیشِینِی،هَمدَه عَرَب مِللَت پَرَستلَرِینِی آرَسِیدَه اِیسَه شاه فَیصَل وَ اَشراف حُسَینگه اوُحشَگنلَرنِی وُجُودگه کِیلِیشِینِی، عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِیدَگِی “توُپراقنِی” وَ “آزادلِیکنِی” بِیرِیشنِی عِوَضِیگه کِیلگن اِیدِی. عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی وَ دَولَتِی حُکوُمَتنِینگ مَرکَزِیدَه اوُزِینِی دِفاع قِیلِیش قُدرَتِیگه اِیگه بوُلسَه هَم، اَمّا اِیچکِی سِکوُلار اَحزابلَرگه وَ نَجدِی عَرَب قوُزغَه لانچِیلَرِیگه وَ اَهلِی بَغِی سِکوُلارلَرگه نِسبَتاً مُعامَلَه قِیلِیش قُدرَتِیگه اِیگه اِیمَس اِیدِی.

تامَس لارِینس “صَحرادَگِی اِنقِلاب” کِتابِیدَن اَنگلِیَه نِینگ تَشقِی سِیاسَتِینِی مَنَه بُو اِیککِی جُملَه دَه حُولاصَه قِیلَدِی: “بِیزلَر کامِل مَهارَت بِیلَن مَکَّه نِی اِسطَمبُولنِی قَرشِیسِیگه وَ مِللَت پَرَستلِیکنِی اِسلامنِی قَرشِیسِیگه قوُیدِیک.”

مَکَّه قَندَی قِیلِیب اِسطَمبُولنِی قَرشِیسِیگه توُرِیب قالَدِی؟ بُو اِیشلَردَن بِیر نِیچَه عَصر آلدِین نَجدِیلَر عُثمانِیلَرنِی مُرتَد دِییِیش بِیلَن اوُلَرنِی ساددَه لِیک بِیلَن بَغِی قِیلِیب آلِیشَدِی وَ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتگه قَرشِی کَتتَه مِقیاسدَگِی جِبهَه دَن جای آلِیشَدِی وَ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتگه قَرشِی اوُزلَرِینِی اوُلوُشلَرِی بُویِیچَه هُجوُم قِیلِیشَدِی، نَتِیجَدَه اِیسَه اوُنِی ضَعِیفلَشتِیرِیشَدِی.

اِیچکِی وَ تَشقِی دُشمَنلَرنِینگ رُوحِی وَ ساوُوق جَنگلَرِینِی واسِیطَه سِیدَه مَنَه بُوندَی شَرائِطلَرنِی مُهَیّا بوُلگنلِیگِی وَ بِیر قَنچَه عَصرلَر آلدِین مُسُلمانلَرنِی قَلبِیدَن جای آلگن “وَهن”نِینگ مَوجُودلِیگِی وَ اِعداد، حَربِی وَ عِلمِی تِیهنالاگِیَه بُویِیچَه هَم قالاقلِیکلَرگه دُوچار بُولگنلِیگِی وَ وَقتلَرِینِی خوُش اوُتکَزِیشلِیک، دُنیاگه یاپِیشِیب آلِیش سَبَبلِی، ضَعِیفلَه شِیب قالگن عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِی اِیشغال قِیلِیش اوُچُون بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی قوُراللِی، اِیسسِیق جَنگلَرنِی باشلَشلَرِیگه فُرصَت مُهَیّا بوُلگن اِیدِی، مَنَه شُو شَکلدَه عُثمانِیلَرگه قَرشِی جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ باسقِینچِیلِیکلَرِی باشلَنَدِی.

سِکوُلار فرَنسِیَه نَپَلِیآننِی دَورِیدَه 1176یِیلدَه مِصرنِی اِیشغال قِیلَدِی وَ سِکوُلار راسِّیَه هَم کَترِیننِی زَمانِیدَه اوُزِینِی حَملَه لَرِینِی باشلَیدِی وَ عُثمانِیلَرنِینگ ضَعِیف شاهِیگرلِیگِینِی بَعضِی دِیارلَرِینِی 17 عَصرنِی اِیککِینچِی یَرمِیدَه اِیشغال قِیلَدِی.
فرَنسِیَه لِیک سِکوُلارلَر 1208 یِیلدَه اَلجَزائِرنِی اِیشغال قِیلِیشَدِی وَ 1209 یِیلدَه توُنِیسنِی اِیشغال قِیلِیشَدِی، مَنَه شوُ رَوِیش بِیلَن 1290 یِیلدَه مَراکَشنِی اِیشغال قِیلِیشگن.
سِکوُلار اِیتَه لِیَه هَم لِیوِیَه نِی اَکثَر قِسمَتلَرِینِی 1289 یِیلدَه اِیشغال قِیلگن.

مَنَه شُو شَکلدَه اَفرِیکَه نِی شِمالِی بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی قوُلِیگه اوُتَه دِی وَ عُثمانِیلَرنِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِی اِیختِیارِیدَن چِیقَدِی.

مَنَه بُو تاماندَن اِیسَه اَنگلِیَه هَم هِند یَرِیم آرالِینِی اِیشغال قِیلگن اِیدِی، عَدَننِی اِیسَه 1317 یِیلدَه اِیشغال قِیلَدِی وَ اوُزِینِی مِنطَقَه لَرِینِی یَمَننِی جَنوُبِی چِیگرَه لَرِیگه چَه کِینگیتِیرَدِی،1292 یِیلدَه عُثمانِیلَرنِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی گِیرمَه نِیَه بِیلَن بِیرِینچِی جَهان جَنگِیدَه مُتَّحِد بوُلِیشِیدَن آلدِین، اَنگلِیَه آلِ سَعُودنِی کوُزِینِی آلدِیدَه عُثمانِیلَر حاکِمِیَتِینِی بِیر قِیسمِی حِسابلَنگن عِراقنِی جَنُوبِینِی، فاونِی، بَصرَه نِی اِیشغال قِیلَدِی.

اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت اوُزِی توُشِیب قالگن ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی حالَتدَن چِیقِیش اوُچُون یَعنِی تَشقِی سِکوُلار کافِرلَر تامانِیدَن اِسلامِی دِیارلَرنِی اِیشغال قِیلِینِیشِی وَ اِیچکِی مُشکِلاتلَر سَبَبلِی وُجُودگه کِیلگن مُعَمّانِی حَل قِیلِیش اوُچُون گِیرمَه نِیَه بِیلَن مُتَّحِد بُولَدِی وَ بِیرِینچِی جَهان جَنگِیدَه اِیشتِراک اِیتَدِی. مَنَه بُو پَیتدَه گِیرمَه نِیَه نِی دُشمَنلَرِی عُثمانِیلَرنِی اِسلامِی اِضطِرارِی حُکوُمَتِینِی هَم دُشمَنلَرِی بُولِیشگن .

(دوامی بار…….)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (5) (حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی-1) (قسمت 29)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله [D1]

(4- قسمت)

از لحاظ داخلی ثمرات جنگ سرد دشمنان برای دشمنان تولید احزاب سکولار و تولید امثال آتاتورک در میان ترکهای سکولار و ملی گرای عثمانی و تولید امثال شاه فیصل و اشرف حسین از میان ملی گراهای عرب در ازای اعطای «خاک» و «آزادی» از حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی بود، دولت و حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی با آنکه قدرت دفاع از خود در مرکز حکومت را داشت اما توانائی برخورد با احزاب سکولار داخلی و شورشهای اعراب نجدی و سکولار اهل بغی را نداشت.

توماس لورنس در کتاب «انقلاب در صحرا» سیاست خارجی انگلیس را در این جمله خلاصه می کند :” ما با مهارت تمام، مکه را در تقابل با استانبول و ملی گرائی را در مقابل اسلام قرار دادیم.”

چگونه مکه در برابر اسلامبول قرار گرفت؟ از چندین دهه قبل از این می بینم که نجدی ها با مرتد خواندن عثمانی ها به سادگی بغی می کنند و در جبهه ی وسیعی که بر علیه حکومت بدیل اضطراری اسلامی باز شده بود اینها نیز به سهم خود بر این حکومت بدیل اضطراری اسلامی یورش می آورند و آن را تضعیف می کنند.

با فراهم شدن این زمینه ها توسط جنگ سرد و روانی دشمنان خارجی و داخلی و با وجود «وهن» ی که چندین دهه قبل در دل مسلمین جا گرفته بود و مسبب عقب ماندگی هائی در زمینه های اعداد و تکنولوژی نظامی و علمی شده بود و خوشگذرانی و دنیا دوستی و چسبیدن به دنیا جایگزین شده بود، فرصت برای شروع جنگ گرم و مسلحانه ی کفار سکولار جهانی برای اشغال سرزمینهای ضعیف شده ی حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی فراهم شد و به این شکل جنگهای اشغالگری کفار سکولار جهانی بر علیه عثمانی شروع شد.

فرانسه سکولاردر زمان ناپلئون در سال 1176ش مصر را اشغال کرد و روسیه ی سکولارهم در زمان کاترین حملات خود را شروع و بعضی سرزمین‌های ضعیف شاهیگری عثمانی را در نیمه دوم قرن هفده اشغال کرد.
فرانسوی های سکولار باز در سال 1208ش الجزایر را اشغال کردند و در سال 1209ش تونس را اشغال کردند، و به همین شیوه مراکش را در سال 1290ش اشغال کردند.
ایتالیای سکولار هم اکثر قسمت های لببیا را در سال 1289ش اشغال کرد.

به این شکل تقریباً تمام شمال آفریقا به اشغال کفار سکولار جهانی درآمد و از دارالاسلام حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی خارج شد.

از این سو انگلیس هم که قبلاً شبه قاره ی هند را اشغال کرده بود عدن را در سال 1317ش اشغال کرد و مناطق اشغالی خود را تا مرز جنوبی یمن توسعه داد و در سال 1292ش قبل از آنکه حکومت قبل از آنکه حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی با آلمان در جنگ جهانی اول متحد شود انگلیس در جلو چشم آل سعود به جنوب عراق که بخشی از دارالاسلام تحت حاکمیت عثمانی بود حمله کرد و فاو و بصره را اشغال می کند.

حکومت بدیل اضطراری اسلامی جهت برون رفت از حالت ضرورت و اضطراری که ناشی از معضل اشغال سرزمینهای دارالاسلام از کفار سکولار خارجی و مشکلات داخلی به وجود آمده بود مجبور به اتحاد با آلمان شد و در جنگ جهانی اول شرکت کرد . در آن زمان دشمنان آلمان دشمنان حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی نیز بودند.

(ادامه دارد……..)[D1]

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)

(4- қисмат)

Ё аллох таоло дар мовриди ахли бағий мефармояд:–

وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ‏ (حجرات/9)

Харгох ду гурух аз мўъминон бо хам ба жанг пардохтанд, дар миёни онон сулх барқарор созид. Агар еки аз онон дар хаққи дигари бағий кунад ва таъаддий варзид ( ва сулхро пазиро нашавад), бо он дастаки бағий ва таъаддий мекунад бижангид то замоники ба суйи итоат аз фармони худо бармегардад ва хукми уро пазиро мешавад.

Оё ғейри аз қудрати хукуматий афрод ё гуруххойи дигар метавонанд бо ахли бағий бижанганд? Қатъан на. Танхо бо қудрати хукуматий метавон бо қудрати ахли бағий вориди жанг шуд. Мовардий шофеъий рохимахуллох мегуяд: ин оя аслий астки дар жанг бо ахли бағий метавон аз он истефода кард. Ва ибни Обидин ханафий хам мегуяд: инхо ахли бағий касони хастандки ба хотири таъвили иштибох бар алайхи ахли адл шўриш мекунанд ва агар масалайи таъвил набуд ва таъвили надоштанд дар ин сурат инхо қитоъ ва рохзан хастанд. Ахли бағий мисли хавориж [1]

ё ахли жамалки амири мўъминин Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху дар мовридишон гуфта:

إخْوَانُنَا بَغَوْا عَلَيْنَا.[2]

ё мисли ахли саффайн.

-Ё аллох таоло дар мовриди шахси зинокори ғейри мухсин мефармояд:

الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ (نور/2)

Хар ек аз зан ва марди зинокор ( озод ва издивож накарда) ро сад тозиёна бизанид ва дар ( ижройи қавонин ва худуд) дини худо раъфат( ва рахмат) нисбат бадишон надошта бошид, агар ба аллох ва рузи қиёмат иймон дорид. Оё афрод ва гуруххо метавонад ба жойи қози чанин журми сангинийро собит кунанд? Баъди аз исботи журм оё афрод ва гуруххо метавонанд мужрийи ин хукм шаванд? Қатъан на. Ижройи ин хад танхо аз ухдайи қудрати хукуматий бармеояд.

-Ё аллох таоло дар мовриди касики муртакиби нушидани мушруботи маст кунанда шуда мефармояд:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (مائده/90)

Эй мўъминон! Хамр ( машруботи алкулий) ва қиморбозий ва бутон ва тирхо( бахтозмоий) палиданд ва амали шайтон мебошанд. Пас аз ( ин корхойи) палид дурий кунид то инки ростгор шавид.

(идома дорад……..)

[1] قال الماوردي : هذه الآية هي أصل ما ورد في قتال أهل البغي. العلامة ابن عابدين رحمه الله من الحنفية: والبغاة هم -كما في الفتح- قوم مسلمون خرجوا على إمام العدل ولم يستبيحوا ما استباحه الخوارج من دماء المسلمين وسبي ذراريهم، والمراد خرجوا بتأويل، وإلا فهم قُطَّاع. وفي الاختيار: أهل البغي كل فئة لهم منعة يتغلبون ويجتمعون ويقاتلون أهل العدل بتأويل، يقولون: الحق معنا ويدّعون الولاية. اه

[2] البداية والنهاية 7/300

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(3-қисм)

Имоми Шофеъий рохимахуллохдан бизлардан етиб келган энг яхши тавсиялар жумласига қуйидаги сўзлар киради, у киши мархамат қиладиларки:

«رَأیِی صَوَابٌ یَحتَمِلُ الخَطَاء وَرَأیُ غَیرِی خَطَاءٌ یَحتَمِلُ الصَّوَاب»^[1]

“Мени тўғри назарим хам хато бўлиб чиқиши эхтимоли бор ва мендан бошқаларнинг хато назари хам тўғри бўлиб чиқиши эхтимоли бор.”

Имоми Молик рохимахуллох айтадики:

«إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أُصِیبُ وَ أُخطِی فَأَعرِضُوا قَولِی عَلَی الکِتَابِ وَ السُّنَّة»^[2]

“Мен гохида тўғри айтадиган ва гохида хато қиладиган бир инсонман; шунинг учун мени айтганларимни қуръон ва суннат билан ўлчанглар”. Шу сабабли хам баъзи ханафий уламолари Абу Ханифа рохимахуллох билан шогирдларини ўртасидаги ихтилофли масалаларга тегишли жуда кўп ўринларда айтишадики:

«هَذَا اختِلَافُ عَصرٍ وَ زَمَان ٍلَا اختِلَافُ حُجَّةٍ وَ بُرهَانٍ»^[3]

“ Мана бу далил ва хужжатдаги ихтилоф эмас, балки аср ва замонни ихтилофидир.”

Мана бу холатда нажд уламоларига эргашувчилар хам мутлақ хукм қилиш ва ўтиб кетганларни хатоларини такрорлашдан ўзларини тийишлари лозим бўлади, улар хам ахли суннатнинг мана бу йўлида жойлашишсин, тоинки аллохни изни билан яна қайтадан улил амр шўросига қайта олсак, шунда у ўзини вохид ижмоъси билан вохид жамоатни ташкил қилади ва мана шунча тафарруққа хотима ясайди.

Хар қандай суратда нацианалист ахзобларнинг ва ташкиллашган насроний гурухларининг тарқалиши орқали аввал нажодпарастлик ва нацианализм алангаси мусулмонларни ўртасида ёқилди ва кейинроқ насронийлар билан яхудийларни, наждийлар билан усмонийларни ўртасида курашлар, жанглар бошлангач эса ички тафарруқ учун шароитни мухайё қилишди ва ақидавий,фикрий ёриқлар ва тилга,қавмга оид ихтилофларни ижод қилиш билан усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматининг суд марказларига хатто таълим-тарбия марказларига секуляристик қонунларни бир қисми кириб келди, мана шундай осонлик холатда аллох таоло билан ягона алоқа канали бўлган аллох таолонинг шариатидаги қонунлари билан мусулмонларнинг алоқаси узилди, кейинроқ эса мана бу алоқани ўзларини қонунлари орқали бутунлай узиб ташлашди ва уни ўрнига секуляризм динидаги қонунларни қўйишди ва одамлар оилавий,таълим-тарбиявий,ижтимоъий, иқтисодий,идорий, хукуматий масалаларни энг майдаси бўйича хам аллохни шариатидаги қонунлар билан боғланишни ўрнига секуляризм динидаги қонунлар билан боғланишга мажбур бўлишади; мана бу ақидавий адашишлар ва хизб ясашлар ва тафарруқни ёнида ички мунофиқлар тўдаси қонуний суратда, хукуматни ва қонунни панохида қанот қоқиб учишди ва турли-туман ақидавий, ахлоқий, рафторий фасодларни мўъминларни орасида ривожлантиришни бошлашди.

Отатурк мусулмонларни орасида мунофиқларни ўсиб-унишига комил намуна бўла олади. Мана бу муртад шахс хукумат қудратини қўлга киритишидан олдин қўлида тасбех ва зохирда исломий, муллоларни либоси билан туркия уламоларини ёнида хозир бўлар эди, аммо амалда секуляристик қонунларни ва секуляристларни демократиясини олиб борувчиси, хамда исломий шариатни ва уни шиорларини бузувчи бўлган, хатто аёлларни хижоби ва муллоларни соқоли,либослари ва …….. масаласига хам аралашарди, бўлиб хам уни аёли (латифа) хамиша одамларни ўртасида хижоб билан зохир бўларди.

Мана бундай мавжудотлар хозирда хам жуда кўпайган; бу мавжудотлар мусулмонларни адосини чиқаришни хохлашади, аммо амалда аллохни шариатидаги қонунлардан бароат қилишган ва секуляристик қонунларни ва секуляристларни демократиясини ўйинчилари сифатида рол ўйнашади.

(давоми бор……..)

[1] التعريفات نوشته جرجانی ص 147 و حاشيه ابن عابدين 3/ 508 و إرشاد النقاد نوشته محمد بن اسماعيل صنعانی ص 17، وأبجد العلوم 2/ 402

[2] ابن عبدالبر در الجامع روايت کرده است. ابن حزم نيز در اصول الأحکام آن را از وی روايت نموده است. ابن تیمیه آن را در مجموع الفتاوی (20/117) آورده است

[3] الهداية فی شرح بداية المبتدی نوشته علی بن ابی بكر بن عبدالجليل فرغانی مرغينانی، متوفاى: 593 هـ ق

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (5) ( عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِی-1) ( 29 بُولِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(3- قیسم)

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله دَن بِیزلَردَن یِیتِیب کِیلگن اِینگ یَحشِی تَوصِیَه لَر جُملَه سِیگه قوُیِیدَگِی سوُزلَر کِیرَدِی، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: «رَأیِی صَوَابٌ یَحتَمِلُ الخَطَاء وَرَأیُ غَیرِی خَطَاءٌ یَحتَمِلُ الصَّوَاب»^[1] “مِینِی توُغرِی نَظَرِیم هَم خَطا بُولِیب چِیقِیشِی اِیحتِمالِی بار وَ مِیندَن باشقَه لَرنِینگ خَطا نَظَرِی هَم توُغرِی بوُلِیب چِیقِیشِی اِیحتِمالِی بار.”

اِمامِی مالِک رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: «إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أُصِیبُ وَ أُخطِی فَأَعرِضُوا قَولِی عَلَی الکِتَابِ وَ السُّنَّة»^[2] “مِین گاهِیدَه توُغرِی اَیتَه دِیگن وَ گاهِیدَه خَطا قِیلَه دِیگن بِیر اِنسانمَن؛ شوُنِینگ اوُچُون مِینِی اَیتگنلَرِیمنِی قُرآن وَ سُنَّت بِیلَن اوُلچَنگلَر.” شُو سَبَبلِی هَم بَعضِی حَنَفِی اوُلامالَرِی اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله بِیلَن شاگِردلَرِینِی اوُرتَه سِیدَگِی اِیختِلافلِی مَسَلَه لَرگه تِیگِیشلِی جُودَه کوُپ اوُرِینلَردَه اَیتِیشَدِیکِی: «هَذَا اختِلَافُ عَصرٍ وَ زَمَان ٍلَا اختِلَافُ حُجَّةٍ وَ بُرهَانٍ»^[3] “مَنَه بُو دَلِیل وَ حُجَّتدَگِی اِیختِلاف اِیمَس، بَلکِی عَصر وَ زَماننِی اِیختِلافِیدِیر.”

مَنَه بُو حالَتدَه نَجد اوُلامالَرِیگه اِیرگشُوچِیلَر هَم مُطلَق حُکم قِیلِیش وَ اوُتِیب کِیتگنلَرنِی خَطالَرِینِی تَکرارلَشدَن اوُزلَرِینِی تِییِیشلَرِی لازِم بُولَدِی، اوُلَر هَم اَهلِی سُنَّتنِینگ مَنَه بُو یُولِیدَه جایلَشِیشسِین، تائِنکِی اَلله نِی عِذنِی بِیلَن یَنَه قَیتَه دَن اوُلِی الاَمر شُوراسِیگه قَیتَه آلسَک، شوُندَه اوُ اوُزِینِی واحِد اِجماع سِی بِیلَن واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلَدِی مَنَه شوُنچَه تَفَرُّقگه خاتِیمَه یَسَیدِی.

هَر قَندَی صُورَتدَه نَسِیانالِیست اَحزابلَرنِینگ وَ تَشکِیللَشگن نَصرانِی گوُرُوهلَرِینِینگ تَرقَه لِیشِی آرقَلِی اَوَّل نَجاد پَرَستلِیک وَ ناسِیانالِیزم اَلَنگه سِی مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه یاقِیلَدِی وَ کِییِینراق نَصرانِیلَر بِیلَن یَهُودِیلَرنِی، نَجدِیلَر بِیلَن عُثمانِیلَرنِی اوُرتَه سِیدَه کوُرَشلَر، جَنگلَر باشلَنگچ اِیسَه اِیچکِی تَفَرُّق اوُچُون شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلِیشَدِی وَ عَقِیدَه وِی، فِکرِی یارِیقلَر وَ تِیلگه، قَومگه آئِد اِیختِلافلَرنِی اِیجاد قِیلِیش بِیلن عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِینگ سُود مَرکَزلَرِیگه حَتَّی تَعالِیم – تَربِیَه مَرکَزلَرِیگه سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی بِیر قِیسمِی کِیرِیب کِیلَدِی، مَنَه شُوندَی آسانلِیک حالَتدَه اَلله تَعالَی بِیلَن یَگانَه عَلاقَه کَنَلِی بُولگن اَلله تَعالَی نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِی بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ عَلاقَه سِی اوُزِیلَدِی، کِییِینراق اِیسَه مَنَه بُو عَلاقَه نِی اوُزلَرِینِی قانوُنلَرِی آرقَلِی بُوتوُنلَی اوُزِیب تَشلَشَدِی وَ اوُنِی اوُرنِیگه سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی قانوُنلَرنِی قوُیِیشَدِی وَ آدَملَر عائِلَه وِی، تَعلِیم – تَربِیَه وِی،اِجتِمائِی، اِقتِصادِی، اِدارِی، حُکوُمَتِی مَسَلَه لَرنِی اِینگ مَیدَه سِی بُویِیچَه هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَن باغلَه نِیشنِی اوُرنِیگه سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَن باغلَه نِیشگه مَجبُور بُولِیشَدِی؛ مَنَه بُو عَقِیدَه وِی اَدَه شِیشلَر وش حِزب یَسَشلَر وَ تَفَرُّقنِی یانِیدَه اِیچکِی مُنافِقلَر توُدَه سِی قانوُنِی صُورَتدَه، حُکوُمَتنِی وَ قانوُننِی پَناهِیدَه قَنات قاقِیب اوُچِیشَدِی وَ توُرلِی – توُمَن عَقِیدَه وِی، اَخلاقِی، رَفتارِی فَسادلَرنِی مُؤمِنلَرنِی آرَسِیدَه رِواجلَنتِیرِیشنِی باشلَشَدِی.

آتَه توُرک مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه مُنافِقلَرنِی اوُسِیب – اوُنِیشِیگه کامِل نَمُونَه بُولَه آلَه دِی. مَنَه بُو مُرتَد شَخص حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلگه کِیرِیتِیشدَن آلدِین قوُلِیدَه تَسبِیح وَ ظاهِردَه اِسلامِی، مُلّالَرنِی لِباسِی بِیلَن توُرکِیَه اوُلامالَرِینِی یانِیدَه حاضِر بُولَر اِیدِی، اَمّا عَمَلدَه سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی وَ سِکوُلارِیستلَرنِی دِیماکرَتِیَه سِینِی آلِیب بارُوچِیسِی، هَمدَه اِسلامِی شَرِیعَتنِی وَ اوُنِی شِیعارلَرِینِی بوُزوُچِی بُولگن، حَتَّی عَیاللَرنِی حِجابِی وَ مُلّالَرنِی ساقالِی ،لِباسلَرِی وَ ………مَسَلَه سِیگه اَرَلَه شَردِی، بُولِیب هَم اوُنِی عَیالِی (لَطِیفَه) هَمِیشَه آدَملَرنِی اوُرتَه سِیدَه حِجاب بِیلَن ظاهِر بُولَردِی.

مَنَه بُوندَی مَوجُوداتلَر حاضِردَه هَم جُودَه کوُپَیگن؛ بُو مَوجُوداتلَر مُسُلمانلَرنِی عَداسِینِی چِیقَرِیشنِی هاحلَه شَدِی، اَمّا عَمَلدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن بَرائَت قِیلِیشگن وَ سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی وَ سِکوُلارِیستِیک دِیماکرَتِیَه سِینِی اوُیِینچِیلَرِی صِیفَتِیدَه رال اوُینَه شَدِی.

(دوامی بار……..)

[3] الهداية فی شرح بداية المبتدی نوشته علی بن ابی بكر بن عبدالجليل فرغانی مرغينانی، متوفاى: 593 هـ ق