Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(89- қисм)
Энди эронга,афғонистонга, тожикистонга, ўзбекистонга, шарқий туркистонга, ироқга, яманга, сурияга, сумолига, ливияга, мисрга, алжазоирга, молига, туркияга ва бошқаларга ёки бўлмасам курдистонга, балучистонга, туркман сахросига, толишга, хўромонга ўхшаган чегараланган диёрларда бу таклиф оғирроқ бўлади.
Аллохга қасамки, агар иккита бир-бирига яқин бўлган диёрда географик ва сиёсий монеъликлар мавжуд бўлмаса ва вохид шўрони ва вохид ижмоъни агарчи кичкина бўлган тақдирда хам вохид холатда ташкил қилишни имкони бўлса, аммо бу иш амалга оширилмайдиган бўлса, хар қандай шахс ё гурух ё хизбни хар бири алохида ўзини хохшига кўра ва ўзини тушунчаси, назарига асосан мусулмонлар билан сухбатлашса ва илохий хабарларни еткизса ва мусулмонлар хам мана бундай тафарруқни вужудга келтирадиган фасоддан огох бўлган холларида мана бу ғайри исломий харакатга,равишга рози бўлсалар, роббил аъламинга қасамки уларнинг хаммаси шарманда ва оқибат ба шар бўладилар ва улар парвардигорларини хузурига хам бўм-бўш қўл билан қайтиб боришади.
Мусулмонлар шу нарса хақида яхшилаб фикрлашлари керакки, улар душман ўзини мақсадларига етишлари учун бир абзорга айланмасликлари лозим. Хизблардан бут ясаш, қабилапарастлик, нажодпарастлик, шахсиятпарастлик ва шайтоннинг бошқа хутувотлари, тафарруққа ва душманнинг суистефода қилишига ва нихоят эса мусулмонларнинг жиходини ақим бўлишига ва жиходнинг самарасини душманга тақдим қилинишига ва мусулмонларни орасида жиходга бўлган иймон ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил бўлишига нисбатан умидни нобуд бўлишига ва нихоят тафарруқдан келиб чиқадиган азобга мустахақ бўлишига сабаб бўлади, мана булар зилзилани, чақмоқни хаддидаги балким ундан хам баттарроқ нарсадур, чунки зилзила ва чақмоқни муддати кам бўлиб, фақат ўша наслни ё гурухни ўзи билан олиб кетади, аммо бошқа наслларга зарари тегмайди, лекин тафарруқ азоби гохида йиллар балким ўн йил ё асрлар давомида чўзилади:
قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ » (انعام/65)
Айтинг: “ у сизларга устингиздан ё оёқларингиз остидан азоб юборишга, ёки сизларни гурух- гурух қилиб аралаштириб юбориб ( жангу – жадалларда) айримларингизга айримларингизнинг зарарини тоттириб қўйишга қодир бўлган зотдир”. Қаранг, англаб етармикинлар,деб оятларимизни қандай баён қилмоқдамиз.
Мана бундай тафарруқдан ва уни кетидан келадиган мусибатлардан, азоблардан пархез қилиш учун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хатто агар қуръон ўқишлик тафарруққа боис бўладиган бўлса, уни ўқишликдан хам манъ қилганлар, энди мазхабий, нажодий, хизбий, забоний ва бошқа ихтилофларни ўртага ташлаш борасида гапирмаса хам бўлади:
«اقْرَءُوا الْقُرْآنَ مَا ائْتَلَفَتْ علیه قُلُوبُكُمْ فَإِذَا اخْتَلَفْتُمْ فَقُومُوا عَنْهُ»
Дилларингиз бир-бирингизга боғлангунгача қуръон ўқинглар, агар ихтилофга тушиб қолсангизлар ўша ерда тўхтанглар.
Хозиргача шу нарса очиқ-ойдин бўлган бўлиши керакки, фақат “уч абзорни” химояси остидаги шўро ва вохид ижмоъгина тафарруқни йўқотишга қодир бўлади ва вохид жамоатни ташкил қилади, мана бу мақсадга етишни ўзи бир жараён бўлиб, ўзига хос даврга эга ва у аста-секинлик билан бўлиши керак. Суннатий мазхабларга тақлид қилиш шубхасиз аста- секинлик билан ўзини ўрнини вохид шўрога ва вохид ижмоъга тобеъ бўлишга бўшатиб беради, энди мана бу охирги мақсадни қўлга киритгунимизча уни одамларга мослаб маданиятлаштириш учун амал пайтида сабр-тоқатли бўлишимиз керак.
Мана бу жараённи суннатий мазхаблар билан бирга босиб ўтиш, ўзларининг кўз- қарашларини шахсий ижтиходлар қолибида килолаб содир қиладиган кишилар билан бирга босиб ўтишдан кўра анча осонроқ ва зарарда хам камроқ хисобланади. Хозирги пайтда мусулмонларнинг вохид шўроси ташкил бўлишидан олдин шубхасиз “суннатий мазхабларнинг гўдакона ижтиходларга тақлид қилишнинг зиёни” мусулмонлар учун жуда камроқдур.
از اجتهاد عالمان كم نظر اقتدا بر رفتگان محفوظ تر
Мана бу гўдакона ижтиходлар хал қилса бўладиган мушкилотлар жумласидан саналади ва вохид шўро ва вохид ижмоъ ва вохид жамоат сари харакат қилиш йўлида мана бу гўдакона ижтиходлар бизлар учун тўсиқ, монеъ бўлишига рухсат бермасликни иложи бор. Аммо агар мана бу мушкилотларни ўзини ўрнида дармон қилинмайдиган бўлса, мана шу гўдакона ижтиходлар хам душманнинг суистефода қилиши учун ва мусулмонлардан фойдаланиш бўйича душманнинг таъма қилишига абзор бўлиб хизмат қилиши мумкин.
Бу ерда диққат қилиниши керак бўлган асосий нуқта шуки, ахзоблар ва жамоатлар ва жамоатларни шўроси фақат хукумат қудратини касб қилиш учун вужудга келади, улар масалан хайрли ё тарбиявий ишларни амалга ошириш учун вужудга келган хелфларга ёки сендиколарга, синфларга ўхшашмайди. Жамиятлардаги мана бу ахзобларни, жамоатларни, жамоатлар шўросини, мужохидлар шўросининг мажлисини ташкил қилишни ёки изтирорий бадал хукуматни ташкил қилишни ё нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни қўлга киритгунча қилган харакат ва фаолиятларни натижаси,роиж бўлган мазхаблардан кўра анча яхшироқ бўлиши лозим, уларнинг ихтилофлари пойдеворда, склетда эмас, балки жуда майда,жузъий масалаларда бўлиши керак.
Чунки агар улар склетда бир-бирлари билан ихтилофга тушиб қолсалар орқага кетишга, чекинишга ва бидъатларни йўлга қўйишга дучор бўлишади,бу холат роиж мазхаблардан кўра хам баттароқ саналади, бундан ташқари исломий бирдам хукуматни ташкил қилиш сари қилинаётган харакатнинг жараёнига ва мусулмонларга иззатни қайтишига қатъий ва инкор қилиб бўлмайдиган зарбалар келтиради, хамиша илохий тарихда юзлари қора бўлиб қолади ва обрўлари кетади. Нима учун? чунки улар мана бу мазхабларни вохид шўрода жамлаш ва мазхабларнинг нихоятда жузъий, шахсий ихтилофларини шўронинг вохид раъйини асосида йўқотиш ва нихоят эса вохид ижмоъни қўлга киритиш ва яна қайтадан турли-хил, кўп сонли, бир-бирига зиддиятли жамоатларни ўрнига вохид жамоатни келтириш учун келган эдилар,лекин улар буни ўрнига ижтимоъий, маданий, ақидавий, пойдевордаги ишлар бўйича ихтилофларни, тафарруқни вужудга келтиришди, уни натижаси суннатий мазхабларнинг майда,жузъий ихтилофларидан кўра баттарроқ, вайронгарроқ, афсусланарлироқ бўлади ,улар ўзларини ноқис, адашган, парчаланган мазхаблардек кўрсатдилар ва амал қилдилар, улар ақидага оид ишларда нотўғри ва ижтиходга ўрин бўлмаган ижтиходларни ва таъвилотларни ишлатдилар.
(давоми бор……..)