نویسنده: admin

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (4) (28 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(29- қисм)

Мана бу ўринларни барчасида ким ва қандай хукумат қилганлиги хақида бахс қилинмаяпти ёки дорул исломни рахбарияти адолат қиляптими ёки йўқми деган масала бўйича бахс қилинаётгани йўқ, чунки росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг адолатлари хаммага ошкор; ха, бу ердаги бахс шу хақидаки:

-Бир динга ва харакатга эргашувчилар инсонларнинг турли-хил тоифаларидан ташкил топади, уларнинг хаммаси бир хил бўлишлари шарт эмас.

-Хокимият ва хукумат қудрати хам якка шахсдан эмас, балки бир мажмуъадан ташкил топган.

-Давлатларни ва хукуматларни ички ва ташқи сиёсатларини таъйин қилиш бўйича хато қилиниш эхтимоли мавжуд.

Мана бу

   « رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ» (انبیاء/107)

бўлган зотдек хоким томонидан қўйилган  оддий холатлардаги вазиятдир,энди зарурат ва изтирорий холатларда эса дорул исломга хоким бўлган фазо қандай бўлади?

 Демак эй мўъминлар: нима учун мана бу  зарурат ва изтирорий холатларда бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий муртадлар бизларни хамма тарафдан мухосара қилиб олишган? Жуда кўп исломий диёрларни ишғол қилишган ва минглаб мусулмонларни номусларига тажовуз қилишган ва ана ўшанча жиноятларни, бузғунчиликларни содир қилишган ва ошкора мусулмонларнинг шунча  мол-дунёсини  ва моддий манбаъларини талон-тарож қилишади? Сизлар худди Хасан ибни Али розиаллоху анхуга ёки салибийларни хамласи пайтидаги Салохиддин Айюбий рохимахуллохга ўхшаб ёки муғулларини хамласи пайтидаги ибни Таймия рохимахуллохга ўхшаб “дорул исломнинг” мавжуд хокимияти билан муносабатда бўла олмайсизлар, агарчи баъзи бир ўринларда уларни мазхабига  ва жуда хам чегараланган ўринларда эса уларни асосий қонунларига мухолиф бўлишларингиз ва  улардаги ижроъий ва идорий фасодларни шиддат билан танқид қилсангиз хам ана ўшалардек бўла олмайсизлар.

Ўлаксани гўштини хиди бўлади, қуртлайди, сасийди ва уни таъми ва ранги хам ўзгаради, демак изтирор ва зарурат холатига тушиб  қолган пайтингда харом бўлган ўлаксани гўштидан янги гўштни сифатларини,белгиларини кутмаслигинг керак. Бизлар мана бу ўлаксани гўштига рози эмасмиз, аммо хаётни давом эттириш ва жонни сақлаб қолиш учун ундан фойдаланамиз.

“Иттиход” одатда ғайри мусулмонлар билан тузилади, чунки улар жуда кўп ўринларда бизлар билан ақида ва манхажда ихтилофга эгадирлар, аммо афсуски зарурат ва изтирор бизларни шундай даражаларга олиб бориб қўйганки, бизлар мусулмонлар билан вахдат борасида эмас, балки “иттиход” хақида сухбатлашишга мажбурмиз.

Демак “исломий иттиход” вақтида аввало сизни муқобилингиздаги томоннинг мазхабий ва фикрий белгилар бўйича сиздан фарқ қилишини қабул қилишингиз керак, улардан “исломий вахдатга” ўхшаш рафторларни кутмаслигингиз лозим. Бизлар ўлаксани гўштига ва харом озуқага рози эмасмиз, шунингдек мусулмонлар билан тузиладиган “иттиходга” хам рози эмасмиз, иттиход юзлаб ўринларда бир-бирлари билан ихтилофга эга бўлган “кофир”лар билан бирга мусулмонларнинг муштарак нуқталар асосида муттахид бўлишлари учундир, бизлар мусулмонлар билан тузиладиган исломий “вахдатга” розимиз, чунки бу бошқа ўринлар эмас, балки  мўъминларни қалбларида хам ихтилофга ўрин қолдирмайди. Аммо “исломий вахдатга” хам эриша олмаган пайтимизда, хаётни давом эттириш ва динни,жонни ва номусни, ўзимизни дорул исломимизни мухофизат қилиш учун душманларга муқобила қилиш бўйича бир-биримизни қудратимизга эхтиёжимиз бор,шунинг учун хам ночорликдан бошқа мусулмонлар билан “иттиход” тузишга харакат қиламиз.

Хукумат хокимияти борасида хам соғлом  озуқа фақат нубувват манхажига асосланган исломий хукумат хисобланади, ахли суннат деб маъруф бўлган мазхаблар уни

     «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة »

деган унвон билан номлашади, жаъфарий шиъалари хам “имоми маъсум” унвони остида келтиришади; аммо агар мана булар мавжуд бўлмасачи?  Агар умавийларга, аббосийларга ва айюбийларга, салжуқийларга, ғазнавийларга, сомонийларга, хиндни гурконийларига ўхшаган хукуматлар шофеъий, ханафий ё мўътазила ёки моликий ё ханбалий ё наждият ё…….га ўхшаган исломий мазхаблардан бирини асосида бўлса хам аллохни шариатидаги қонунларни жамиятда ўзларининг исломий кўз-қарашлари бўйича татбиқ қилишса ва уларнинг хокими хам ўзига хос айбларга эга бўлган  мусулмон бўлсачи?

(давоми бор………)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (4) (28 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(29- قیسم)

مَنَه بُو اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِیدَه کِیم وَ قَندَی حُکوُمَت قِیلگنلِیگِی حَقِیدَه بَحث قِیلِینمَیَپتِی یاکِی دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِیَتِی عَدالَت قِیلیَپتِیمِی یا یُوقمِی دِیگن مَسَلَه بُویِیچَه بَحث قِیلِینَیاتگنِی یُوق،چوُنکِی رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی عَدالَتلَرِی هَمَّه گه آشکار؛ حَه، بُو یِیردَگِی بَحث  شوُ حَقِیدَه کِی:

• بِیر دِینگه وَ حَرَکَتگه اِیرگشُوچِیلَر اِنسانلَرنِینگ توُرلِی- هِیل طائِفَه لَرِیدَن تَشکِیل تاپَدِی، اوُلَرنِینگ هَمَّه سِی بِیر هِیل بُولِیشلَرِی شَرط اِیمَس.
• حاکِمِیَت وَ حُکوُمَت قُدرَتِی هَم یَککَه شَخصدَن اِیمَس، بَلکِی بِیر مَجمُوعَه دَن تَشکِیل تاپگن.
• دَولَتلَرنِی وَ حُکوُمَتلَرنِی اِیچکِی وَ تَشقِی سِیاسَتلَرِینِی تَعیِین قِیلِیش بُویِیچَه خَطا قِیلِینِیش اِیحتِمالِی مَوجُود.

مَنَه بُو    « رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ» (انبیاء/107) بوُلگن ذاتدِیک حاکِم تامانِیدَن قوُیِیلگن عاددِی حالَتلَردَگِی وَضِیعیَتدِیر، اِیندِی ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی حالَتلَردَه اِیسَه دارُ الاِسلامگه حاکِم بُولگن فَضا قَندَی بُولَدِی؟

دِیمَک اِی مُؤمِنلَر: نِیمَه اوُچُون مَنَه شُو ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی حالَتلَردَه بُوتُون جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَر بِیزلَرنِی هَمَّه طَرَفدَن مُخاصَرَه قِیلِیب آلِیشگن؟ جُودَه کوُپ اِسلامِی دِیارلَرنِی اِیشغال قِیلِیشگن وَ مِینگلَب مُسُلمانلَرنِی نامُوسلَرِیگه تَجاوُز قِیلِیشگن وَ آشکارَه مُسُلمانلَرنِینگ شوُنچَه مال- دُنیاسِینِی وَ ماددِی مَنبَعلَرِینِی تَلان- تَراج قِیلِیشَدِی؟ سِیزلَر حُوددِی حَسَن اِبنِ عَلِی رَضِیَ اَلله عَنهُ گه یاکِی صَلِیبِیلَرنِی حَملَه سِی پَیتِیدَگِی صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِی رَحِمَهُ الله گه اوُحشَب یاکِی مُغُوللَرنِی حَملَه سِی پَیتِیدَگِی اِبنِ تَیمِیَّه رَحِمَهُ الله گه اوُحشَب “دارُ الاِسلامنِینگ” مَوجُود حاکِمِیَتِی بِیلَن مُناسَبَتدَه بُولَه آلمَیسِیزلَر، اَگرچِی بَعضِی اوُرِینلَردَه اوُلَرنِی مَذهَبِیگه وَ جُودَه هَم چِیگرَه لَنگن اوُرِینلَردَه اِیسَه اوُلَرنِی اَساسِی قانوُنلَرِیگه مُخالِف بوُلِیشلَرِینگِیز وَ اوُلَردَگِی اِجرائِی وَ اِدارِی فَسادلَرنِی شِددَت بِیلَن تَنقِید قِیلسَنگِیز هَم اَنَه اوُشَه لَردِیک بُولَه آلمَیسِیزلَر.

اوُلَکسَه نِی گوُشتِینِی حِیدِی بُولَدِی، قوُرتلَیدِی، سَه سِیدِی وَ اوُنِی طَعمِی وَ رَنگِی هَم اوُزگَرَه دِی، دِیمَک اِضطِرار حالَتِیگه توُشِیب قالگن پَیتِینگدَه حَرام بُولگن اوُلَکسَه نِی گوُشتِیدَن یَنگِی گوُشتنِی صِیفَتلَرِینِی، بِیلگِیلَرِینِی کوُتمَسلِیگِینگ کِیرَک. بِیزلَر مَنَه بُو اوُلَکسَه نِی گوُشتِیگه راضِی اِیمَسمِیز، اَمّا حَیاتنِی دَوام اِیتتِیرِیش وَ جاننِی سَقلَب قالِیش اوُچُون اوُندَن فایدَلَه نَمِیز.

 “اِتِّحاد” عادَتدَه غَیرِی مُسُلمانلَر بِیلَن توُزِیلَدِی، چوُنکِی اوُلَر جُودَه کوُپ اوُرِینلَردَه بِیزلَر بِیلَن عَقِیدَه وَ مَنهَجدَه اِیختِلافگه اِیگه دِیرلَر،اَمّا اَفسُوسکِی ضَرُورَت وَ اِضطِرار بِیزلَرنِی شوُندَی دَرَجَه لَرگه آلِیب بارِیب قوُیگنکِی، بِیزلَر مُسُلمانلَر بِیلَن وَحدَت بارَسِیدَه اِیمَس، بَلکِی “اِتِّحاد” حَقِیدَه صُحبَتلَه شِیشگه مَجبُورمِیز. 

دِیمَک “اِسلامِی اِتِّحاد” وَقتِیدَه اَوَّلا سِیزنِی مُقابِیلِینگِیزدَگِی تاماننِینگ مَذهَبِی وَ فِکرِی بِیلگِیلَرِی بُویِیچَه سِیزدَن فَرق قِیلِیشِینِی قَبوُل قِیلِیشِینگِیز کِیرَک، اوُلَردَن “اِسلامِی وَحدَتگه” اوُحشَش رَفتارلَرنِی کوُتمَسلِیگِینگِیز لازِم. بِیزلَر اوُلَکسَه نِی گوُشتِیگه وَ حَرام آذوُقَه گه راضِی اِیمَسمِیز، شوُنِینگدِیک مُسُلمانلَر بِیلَن توُزِیلَدِیگن “اِتِّحادگه” هَم راضِی اِیمَسمِیز، اِتِّحاد یُوزلَب اوُرِینلَردَه بِیر- بِیرلَرِی بِیلَن اِیختِلافگه اِیگه بوُلگن “کافِر”لَر بِیلَن بِیرگه مُسُلمانلَرنِی مُشتَرَک نوُقطَه لَر اَساسِیدَه مُتَّحِد بُولِیشلَرِی اوُچوُندِیر،بِیزلَر مُسُلمانلَر بِیلَن توُزِیلَدِیگن اِسلامِی “َوَحدَتگه” راضِیمِیز، چُونکِی بُو باشقَه اوُرِینلَر قالدِیرمَیدِی. اَمّا “اِسلامِی وَحدَتگه” هَم اِیرِیشَه آلمَگن پَیتِیمِیزدَه، حَیاتنِی دَوام اِیتتِیرِیش وَ دِیننِی،جاننِی وَ ناموُسنِی، اوُزِیمِیزنِی دارُ الاِسلامِیمِیزنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون دُشمَنلَرگه مُقابِیلَه قِیلِیش بُویِیچَه بِیر- بِیرِیمِیزنِی قُدرَتِیمِیزگه اِیختِیاجِیمِیز بار، شوُنِینگ اوُچُون هَم ناچارلِیکدَن باشقَه مُسُلمانلَر بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیشگه حَرَکَت قِیلَه مِیز.

حُکوُمَت حاکِمِیَتِی بارَسِیدَه هَم ساغلام آذوُقَه فَقَط نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت حِسابلَنَدِی، اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بُولگن مَذهَبلَر اوُنِی      «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة » دِیگن عُنوان آستِیدَه کِیلتِیرِیشَدِی؛ اَمّا اَگر مَنَه بُولَر مَوجُود بُولمَسَه چِی؟ اَگر اُمَوِیلَرگه، عَبّاسِیلَرگه وَ اَیُّوبِیلَرگه، سَلجُوقِیلَرگه، غَزنَه وِیلَرگه، سامانِیلَرگه،هِندنِی گوُرکانِیلَرِیگه اوُحشَگن حُکوُمَتلَر شافِیعِی، حَنَفِی یا مُؤتَزِیلَه یاکِی مالِیکِی یا حَنبَلِی یا نَجدِیَت یا ……..گه اوُحشَگن اِسلامِی مَذهَبلَردَن بِیرِینِی اَساسِیدَه بوُلسَه هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی جَمِیعیَتدَه اوُزلَرِینِینگ اِسلامِی کوُز-قَرَشلَرِی بُویِیچَه تَطبِیق قِیلِیشسَه وَ اوُلَرنِینگ حاکِمِی هَم اوُزِیگه خاص عَیبلَرگه اِیگه بُولگن مُسُلمان بُولسَه چِی؟

(دوامی بار…….)

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (4) (قسمت 28)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 [D1]

(29- قسمت)

در تمام این موارد بحث سر این نیست که چه کسی و چگونه حکومت کرده است، و بحث سر این نیست که رهبریت دارالاسلام عدالت دارد یا ندارد، چون عدالت رسول الله صلی الله علیه وسلم برای همگان آشکار است؛ بله بحث سر این است که:

• پیروان یک دین و جریان دارای طیفهای مختلفی از انسانهاست و قرار نیست همگی یکدست باشند.
• حاکمیت و قدرت حکومتی هم یک مجموعه است نه یک فرد.
• در تعیین سیاستهای داخلی و خارجی دولتها و حکومتها امکان خطاء و اشتباه وجود دارد. 

این در حالتهای عادی آنهم توسط حاکمی مثل « رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ» (انبیاء/107) حالا در حالتهای ضرورت و اضطرار ممکن است جو حاکم بر دارالاسلام چگونه باشد؟

پس ای مومنین : چرا در این حالت ضرورت و اضطراری که کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی از همه جا ما را محاصره کرده اند، و بسیاری از سرزمینهای اسلامی را اشغال کرده اند و به ناموس هزاران مسلمان تجاوز کرده اند و آنهمه جنایت و فساد و خرابی به بار آورده اند و آشکارا به تاراج آنهمه اموال و منابع مادی مسلمین اقدام می کنند  شما نمی توانید مثل حسن بن علی رضی الله عنهما یا مثل صلاح الدین ایوبی رحمه الله در زمان حمله صلیبی ها یا حتی مثل ابن تیمیه در زمان حمله مغولها با حاکمیت موجود بر «دارالاسلام» برخورد کنید، هر چند که در پاره ای موارد با مذهب آن و درمواردی بسیار محدود با قانون اساسی آن مخالفتهائی داشته باشید و منتقد سرسخت مفاسد اجرائی و اداری آن باشید؟

گوشت مردار بو دارد، کرم زده و گندیده و بد مزه و بد رنگ است، پس نباید  زمانی که در حالت اضطرار و ضرورت قرار گرفتی از گوشت مرداری که حرام است انتظار صفات و ویژگی های گوشت سالم و غذای سالم را داشته باشی . ما به این مردار راضی نیستیم اما برای ادامه حیات و حفظ جان باید از آن استفاده کنیم.

«اتحاد» معمولاً با غیر مسلمین بسته می شود چون آنها با ما در بسیاری موارد اختلاف عقیدتی و منهجی دارند، اما با کمال تاسف ضرورت و اضطرار ما را به چنان درجه ای رسانده که مجبوریم با مسلمین دم از «اتحاد» بزنیم نه از وحدت .

 پس در «اتحاد اسلامی» ابتدا باید پذیرفته باشی که طرف مقابل شما در مختصات مذهبی و فکری خودش با شما فرق دارد و نباید انتظار رفتارهای ناشی از «وحدت اسلامی» از وی داشته باشی.  ما همچنانکه به گوشت مردار و غذای حرام راضی نیستیم به «اتحاد» با مسلمین هم راضی نیستیم، اتحاد برای این است که مسلمین با «کفار»ی که در صدها مورد با هم اختلاف دارند بر سر مشترکاتی با هم متحد شوند، ما به «وحدت» اسلامی برای مسلمین راضی هستیم که بین قلبهای مومنین هم اختلافی باقی نمی گذارد چه رسد به سایر موارد. اما زمانی که نمی توانیم به «وحدت اسلامی» برسیم و برای ادامه ی حیات و مقابله با دشمنان جهت محافظت از دین و جان و ناموس و مال و دارالاسلام خودمان نیاز به قدرت همدیگر داریم از روی ناچاری برای «اتحاد» با سایر مسلمین تلاش می کنیم. 

در زمینه ی و حکومت حاکمیت هم خوراک سالم تنها حکومت اسلامی برمنهاج نبوت است که مذاهب معروف به اهل سنت تحت عنوان «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة » از آن اسم می برند و شیعیان جعفری هم تحت عنوان حکومت«امام معصوم»؛ اما اگر نبود چه؟ اگر حکومتی مثل اموی ها و عباسی ها و ایوبی ها و سلجوقی ها و غزنوی ها و سامانی ها و گورکانیان هند و… بر اساس یکی از مذاهب اسلامی مثل شافعی یا حنفی یا معتزلی یا مالکی یا حنبلی یا نجدیت یا … هم باشد و  قانون شریعت الله را در جامعه بر اساس دیدگاه اسلامی خودش تطبیق دهند و حاکم آن نیز مسلمان باشد و دارای عیبهای خاص خودش هم باشد چه؟

(ادامه دارد……..)

Усули хоким бар равобити бейни дорул ислом бо дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (4) (28 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(28- қисм)

Хар қандай холатда хам бизлар дорул исломни жойгохи, хаққонияти ва дорул исломни баракоти ва дорул исломнинг динни ва мўъминларни хатто мусулмонларни  дунёсини,уларни мавжудиятини хифз қилиш учун  алоқалар  бўйича хоким бўлган усуллар хақида сухбат қилдик, шунга қарамасдан дорул исломнинг  барча масъулларини, давлат ташкилотларидаги ва халқ уюшмаларидаги  фаолларни  устидаги танқидларни очиқ кўнгил билан қабул қиламиз ва бу мушкилотларни ўртадан кўтариш учун харакат қиламиз.

Мана булар билан бирга бизлар яна қайтадан

   « ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة »

га етмагунимизча изтирор ва зарурат холатида қоламиз ва манхажга ва воқеиятга кўра амал қилишимиз керак.

Исломий манхаж бизларга “дорул исломнинг” нима эканини ва “ким” ва “қандай” қилиб “дорул исломда” хукумат юргишини айтади, шунингдек бизларга барча ташкилотларни ўз ичига олган хукумат тажрибага,хатога, ислох қилишга эхтиёжи бор  иш эканини ўргатади. Демак бизлар мусулмонларнинг турли- хил тоифалари ва хатто дорул исломнинг ички ва ташқи сиёсатлари хақида сухбат қилган пайтимизда зехнимиздаги воқеиятда мавжуд бўлмаган  фарзлардан фойдаланмаймиз,балки айний далилларга, мустанадларга эътибор берамиз:

-Росулуллох салаллоху алайхи васаллам Абдуллох ибни Жахшга ўхшаган кишиларни динларини хифз қилиш учун хабашага хижрат қилишга тарғиб қиладилар, аммо Абдуллох ибни Жахш хабашада динини қўлдан бой беради ва муртад бўлади ва аёли Умму Хабиба розиаллоху анхо шу сабабли ундан жудо бўлади.

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Абдуллох ибни Аби Сурхга ўхшаган кишиларни вахийни котиби қилиб таъйинлайдилар, аммо мана бу вахийни котиби муртад бўлади.

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бир шахсни иқтисодий ишларни орқасидан бани мусталиқни олдига юборадилар, аммо мана бу иқтисодий маъмур фосиқ бўлиб чиқади.

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам учинчи хижрий йилни охирида 6 нафар шариатга ва қуръонга огох бўлган кишиларни узал ва қора қабиласини намояндалари билан бирга жўнатадилар, аммо улар хиёнат қилишади ва уларни ўлдиришади ва “рожиъ” фожиъаси , хамда Хубайб розиаллоху анхуни қурайшни қўли билан ўлдирилиш воқеаси содир бўлади. Шу ерда қизиқ бир ходиса содир бўлади, Хубайб розиаллоху анху ўлдирилаётган пайтида мушриклар (секуляристлар) дейишни ўрнига ахзоб лафзидан фойдаланади ва айтадики:      

لَقَـدْ جَّمعَ الأَحْزَابُ حَـوْلِـيَ وَأَلَّبُوا… قَبَائِلَهُمْ وَاسْتَجْمَعُوا كُلَّ مجْمَـعِ

إلى اللهِ أشْكُو غُرْبَتي ثُمَّ كُرْبَتي … وَمَا جَّمعَ الأَحْزَابُ لِي عِنْدَ مَصْرَعِي

Яъни агар секуляристлар ё мушриклар десанг хам ёки ахзоблар десанг хам хар икковида кофирларни бир дастасига ишора қилинган бўлади, мана буни кетидан Хубайб розиаллоху анху айтадики:

وَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَـلُ مُسْلِـمـًا.. عَلَى أَيِّ جَنْبٍ كَانَ لِلَّهِ مَصْـرَعِي

“Агар мусулмон холимда ўлдириладиган бўлсам, қайси тарафим билан йиқилишимни менга ахамияти йўқ ва мана бу аллохни йўлидадир.”

Мана шу Хубайб розиаллоху анху асирликдан сўнг ўлдирилишини биладиган  хар бир мусулмон учун, ўлимидан олдин икки ракаъат намоз ўқишни суннат қилиб кетган эди.  ^[1]

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ана ўша тўртинчи хижрий йилни ўзида 70 нафар бошқа бир сўз бўйича эса 40 нафар шариатдан, харом ва халолдан огох бўлган кишиларни наждга жўнатадилар, аммо  Каъаб ибни Зайд розиаллоху анхудан ташқари уларни хаммаси Омир ибни Туфайл наждий томонидан ўлдирилади ва “биъру маъуна” воқеаси содир бўлади.  ^[2]

(давоми бор……..)

---

[1] بخاری و شرح آن الفتح، کتاب الجهاد، باب هل یستأسر الرجل ومن لم یستأسر ومن رکع رکعتین عند القتل (6/166)، (ش: 3045)؛ وکتاب المغازی، باب حدثنی عبد الله بن محمد الجعفی (7/308)، (ش: 3989)؛ (7/378)، (13/381)؛ ونگا: سیر أعلام النبلاء (1/246).

[2] ابن هشام، السیرة النبویه، ج ‏2، ص 184./  واقدى، المغازى، ج 1، ص 364 –  369.

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (4) (28 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

 (28- قیسم)

 هَر قَندَی حالَتدَه هَم بِیزلَر دارُ الاِسلامنِی جایگاهِی، حَققانِیَتِی وَ دارُ الاِسلامنِی  بَرَکاتِی وَ دارُ الاِسلامنِی دِیننِی وَ مُؤمِنلَرنِی حَتَّی مُسُلمانلَرنِی دُنیاسِینِی، اوُلَرنِی مَوجُودِیَتِینِی حِفظ قِیلِیش اوُچُون عَلاقَه لَر بُویِیچَه حاکِم بُولگن اُوصُوللَر حَقِیدَه صُحبَت قِیلدِیک، شُونگه قَرَمَسدَن دارُ الاِسلامنِینگ بَرچَه مَسئوُللَرِینِی، دَولَت تَشکِیلاتلَرِیدَگِی وَ حَلق اوُیُوشمَه لَرِیدَگِی فَعاللَرنِی اوُستِیدَگِی تَنقِیدلَرنِی آچِیق کوُنگِیل بِیلَن قَبُول قِیلَه مِیز وَ بُو  مُشکِلاتلَرنِی اوُرتَه دَن کوُتَه رِیش اوُچُون حَرَکَت قِیلَه مِیز.

مَنَه بوُلَر بِیلَن بِیرگه بِیزلَر یَنَه قَیتَه دَن    « ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة »  گه یِیتمُه گوُنِیمِیزچَه اِضطِرار وَ ضَرُورَت حالَتِیدَه قالَه مِیز وَ مَنهَجگه وَ واقِیعیَتگه کوُرَه عَمَل قِیلِیشِیمِیز کِیرَک.

اِسلامِی مَنهَج بِیزلَرگه “دارُ الاِسلامنِینگ” نِیمَه اِیکَنِینِی وَ “کِیم” وَ “قَندَی” قِیلِیب “دارُ الاِسلامدَه” حُکوُمَت یُورگِیشِینِی اَیتَدِی؛ شوُنِیگدِیک بِیزلَرگه بَرچَه  تَشکِلاتلَرنِی اوُز اِیچِیگه آلگن حُکوُمَت تَجرِیبَه گه، خَطاگه، اِصلاح قِیلِیشگه اِیختِیاجِی بار اِیش اِیکَنِینِی اوُرگه تَه دِی. دِیمَک بِیزلَر مُسُلمانلَرنِینگ توُرلِی- هِیل طائِفَه لَرِی وَ حَتَّی دارُ الاِسلامنِینگ اِیچکِی وَ تَشقِی سِیاسَتلَرِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلگن پَیتِیمِیزدَه ذِهنِیمِیزدَگِی واقِیعیَتدَه مَوجُود بُولمَگن فَرضلَردَن فایدَه لَنمَیمِیز، بَلکِی عَینِی دَلِیللَرگه، مُستَنَدلَرگه اِعتِبار بِیرَمِیز:

• رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم عَبدُالله اِبنِ جَحشگه اوُحشَگن کِیشِیلَرنِی دِینلَرِینِی حِفظ قِیلِیش اوُچُون حَبَشَه گه هِجرَت قِیلِیشگه تَرغِیب قِیلَه دِیلَر، اَمّا عَبدُالله اِبنِ جَحش حَبَشَه دَه دِینِینِی قوُلدَن بای بِیرَدِی وَ مُرتَد بُولَدِی وَ عَیالِی اوُمُّ حَبِیبَه رَضِیَ الله عَنها شُو سَبَبلِی اوُندَن جُودا بُولَدِی.
• رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم عَبدُالله اِبنِ اُبَی سُرحگه اوُحشَگن کِیشِیلَرنِی وَحِینِی کاتِیبِی قِیلِیب تَعیِینلَیدِیلَر،اَمّا مَنَه بُو وَحِی کاتِیبِی مُرتَد بُولَدِی.
• رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بِیر شَخصنِی اِقتِصادِی اِیشلَرنِی آرقَه سِیدَن بَنِی مُصطَلِیقنِی آلدِیگه یُوبارَدِیلَر، اَمّا مَنَه بُو اِقتِصادِی مَعمُور فاسِیق بُولِیب چِیقَدِی. 
• رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم اوُچِینچِی هِجرِی یِیلنِی آخِیرِیدَه 6 نَفَر شَرِیعَتگه وَ قُرآنگه آگاه بُولگن کِیشِیلَرنِی عُضَل وَ قارَه قَبِیلَه سِینِی نَمایَندَه لَرِی بِیلَن بِیرگه جُونَتَه دِیلَر، اَمّا اوُلَر خِیانَت قِیلِیشَدِی وَ اوُلَرنِی اوُلدِیرِیشَدِی وَ “راجِع” فاجِیعَه سِی، هَمدَه حُبَیب رَضِیَ الله عَنهُ نِی قُرَیشنِی قوُلِی بِیلَن اوُلدِیرِیلِیش واقِیعَه سِی صادِر بُولَدِی. شوُ یِیردَه قِیزِیق بِیر حادِیثَه صادِر بُولَدِی، حُبَیب رَضِیَ الله عَنهُ حُبَیب رَضِیَ الله عَنهُ اوُلدِیرِیلَه یاتگن پَیتِیدَه مُشرِکلَر (سِکوُلارِیستلَر) دِییِیشنِی اوُرنِیگه اَحزاب لَفظِیدَن فایدَلَه نَدِی وَ اَیتَدِیکِی: لَقَـدْ جَّمعَ الأَحْزَابُ حَـوْلِـيَ وَأَلَّبُوا… قَبَائِلَهُمْ وَاسْتَجْمَعُوا كُلَّ مجْمَـعِ  إلى اللهِ أشْكُو غُرْبَتي ثُمَّ كُرْبَتي … وَمَا جَّمعَ الأَحْزَابُ لِي عِنْدَ مَصْرَعِي    یَعنِی اَگر سِکوُلارِیستلَر یا مُشرِکلَر دِیسَنگ هَم یاکِی اَحزابلَر دِیسَنگ هَم هَر اِیککاوِیدَه کافِرلَرنِی بِیر دَستَه سِیگه اِیشارَه قِیلِینگن بُولَدِی، مَنَه بُونِی کِیتِیدَن حُبَیب رَضِیَ الله  عَنهُ اَیتَدِیکِی:  وَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَـلُ مُسْلِـمـًا.. عَلَى أَيِّ جَنْبٍ كَانَ لِلَّهِ مَصْـرَعِي “اَگر مُسُلمان حالِیمدَه اوُلدِیرِیلَه دِیگن بُولسَم، قَیسِی طَرَفِیم بِیلَن یِیقِیلِیشِیمنِی مِینگه اَهَمِیَتِی یُوق وَمَنَه بُو اَلله نِی یُولِیدَه دِیر.”

مَنَه شُو حُبَیب رَضِیَ اَلله عَنهُ اَسِیرلِیکدَن سُونگ اوُلدِیرِیلِیشِینِی بِیلَه دِیگن هَر بِیر مُسُلمان اوُچُون، اوُلِیمِیدَن آلدِین اِیککِی رَکَعَت نَماز اوُقِیشنِی سُنَّت قِیلِیب کِیتگن اِیدِی. ^[1]

رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم اَنَه اوُشَه توُرتِینچِی هِجرِی یِیلنِی اوُزِیدَه 70 نَفَر باشقَه بِیر سُوز بُویِیچَه اِیسَه 40 نَفَر شَرِیعَتدَن، حَرام وَ حَلالدَن آگاه بُولگن کِیشِیلَرنِی نَجدگه جُونَتَه دِیلَر، اَمّا کَعَب اِبنِ زَید رَضِیَ اَلله عَنهُ دَن تَشقَرِی اوُلَرنِی هَمَّه سِی عامِر اِبنِ طُفَیل نَجدِی تامانِیدَن اوُلدِیرِیلَه دِی وَ “بِعرُ مَعُونَه”  واقِیعَه سِی صادِر بُولَدِی. ^[2]

(دوامی بار……..)

---

[1] بخاری و شرح آن الفتح، کتاب الجهاد، باب هل یستأسر الرجل ومن لم یستأسر ومن رکع رکعتین عند القتل (6/166)، (ش: 3045)؛ وکتاب المغازی، باب حدثنی عبد الله بن محمد الجعفی (7/308)، (ش: 3989)؛ (7/378)، (13/381)؛ ونگا: سیر أعلام النبلاء (1/246).

[2] ابن هشام، السیرة النبویه، ج ‏2، ص 184./  واقدى، المغازى، ج 1، ص 364 –  369.

مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (4) (قسمت 28)

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله[D1] 

---

 (28- قسمت)

در هر صورت ما در مورد جایگاه و حقانیت دارالاسلام و برکات دارالاسلام و اصول حاکم بر روابط دارالاسلام برای حفظ دین و بعد موجودیت و دنیای مومنین و حتی مسلمین به صورت عام صحبت کرده ایم، با این وجود باید نقدهای سازنده بر تمام مسئولین و تمام فعالین نهادهای دولتی و مردم نهاد دارالاسلام را نیز با کمال میل بپذیریم و در صدد رفع آنها باشیم.

در کنار این واضح است ما تا زمانی که بار دیگر به « ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة » نرسیده ایم در حالت اضطرار و ضرورت به سر می بریم و باید به صورت منهجی و عینی گرائی عمل کنیم .

منهج اسلامی می گوید که «دارالاسلام» چیست و «چه کسی» و «چگونه» باید در «دارالاسلام» حکومت کند، همچنین به ما یاد می دهد که حکومت با تمام نهادهائی که در اختیار دارد امری است تابع تجربه، خطا و تصحیح. پس ما زمانی که در مورد طیفهای مختلف مسلمین و حتی در مورد سیاستهای داخلی و خارجی دارالاسلام صحبت می کنیم فرضهای ذهنی را به کار نمی بریم که در عالم واقع وجود نداشته باشند بلکه بر مستندات و دلایل عینی تمرکز می کنیم:

• رسول الله صلی الله علیه وسلم کسی مثل عبدالله بن جحش را به هجرت به حبشه جهت حفظ دین ترغیب می کند اما عبدالله بن جحش در حبشه دینش را از دست می دهد و مرتد می شود و زنش ام حبیبه رضی الله عنها به همین دلیل از وی جدا می شود.
• رسول الله صلی الله علیه وسلم کسی مثل عبدالله بن ابی سرح را به عنوان کاتب وحی تعیین می کند اما این کاتب وحی مرتد می شود.
• رسول الله صلی الله علیه وسلم شخصی را برای رسیدگی به امور اقتصادی نزد بنی مصطلق می فرستد اما این مامور اقتصادی فاسق از آب در می آید.
• رسول الله صلی الله علیه وسلم در اواخر سال سوم هجری تعداد 6نفر از مبلغین و آگاهان به شریعت و قرآن را به همراه نمایندگان عُضَل و قاره می فرستد اما به آنها خیانت می شود و کشته می شوند و فاجعه ی «رجیع» و داستان اعدام خبیب رضی الله عنه توسط قریش اتفاق می افتد.^[1] جالب است بدانید که خبیب رضی الله عنه در هنگام اعدامش به جای اینکه بگوید مشرکین (سکولاریستها)، از لفظ احزاب استفاده می کند و می گوید:

لَقَـدْ جَّمعَ الأَحْزَابُ حَـوْلِـيَ وَأَلَّبُوا… قَبَائِلَهُمْ وَاسْتَجْمَعُوا كُلَّ مجْمَـعِ

إلى اللهِ أشْكُو غُرْبَتي ثُمَّ كُرْبَتي … وَمَا جَّمعَ الأَحْزَابُ لِي عِنْدَ مَصْرَعِي

یعنی چه بگوئی سکولاریستها یا مشرکین و چه بگوئی احزاب همه به یک دسته از کفار اشاره می کنند، به دنبال آن خبیب رضی الله عنه می گوید:

وَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَـلُ مُسْلِـمـًا.. عَلَى أَيِّ جَنْبٍ كَانَ لِلَّهِ مَصْـرَعِي

 «وقتی مسلمان کشته شوم باکی ندارم که به کدامین پهلو در راه الله می‌افتم و این در راه الله است».

و این خبیب رضی الله عنه بود که برای هر مسلمانی که پس از مدتی اسارت می داند کشته می‌شود، نماز خواندن (پیش از کشته شدن) را سنت قرارداد.^[2]

• رسول الله صلی الله علیه وسلم باز در همان سال چهارم هجری 70 و به قولی 40 نفر از مبلغین و آگاهان به شریعت و حلال و حرام را روانه نجد می کند اما همگی غیر از کعب بن زید رضی الله عنه توسط عامر بن طفیل نجدی به قتل رسیدند و واقعه «بئر معونه» اتفاق افتاد.^[3]

(ادامه دارد…….)

---

[1] واقدی، محمد بن عمر، کتاب المغازی، تحقیق، مارسدن جونس، المغازى، ج ‏1، ص 354، بیروت، مؤسسة الأعلمی، چاپ سوم، 1409ق.

[2] بخاری و شرح آن الفتح، کتاب الجهاد، باب هل یستأسر الرجل ومن لم یستأسر ومن رکع رکعتین عند القتل (6/166)، (ش: 3045)؛ وکتاب المغازی، باب حدثنی عبد الله بن محمد الجعفی (7/308)، (ش: 3989)؛ (7/378)، (13/381)؛ ونگا: سیر أعلام النبلاء (1/246).

[3] ابن هشام، السیرة النبویه، ج ‏2، ص 184./  واقدى، المغازى، ج 1، ص 364 –  369.[D1]

Асл ва стротежийи тўвхид ва даъват (2) ( бахши 13)

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(12- қисмат)

Оё шумо чанин мовжудотиро дар атрофи худ намебинид? Пас шак накунидки хеч харакати аз ин жохилхо вужуд надорад илло инки ё дар қуръон баён шуда ё дар суннати сахих, ва инхо хеч чизи жадиди надоранд. Мумкин аст фасоди ақидатий ва рафторий ва ахлоқийи ин мовжудот дар миёни қовми мусалмони мо жадид бошад, аммо дар торихи қуръон ва суннати сахих, ин ақоид ва рафторхойи фосид жадид нест ва мо қарнхост бо рафтори зохирий ва хатто ақоид ва хостахо ва ахдофи палиди даруний ва қалбийи ин мовжудот аз тариқи парвардигоримон ва пайғамбаримон ошнойи дорем ва харакат ва рафторхойи ин мовжудот барои мо қобили пешбиний аст.

Пас ба суханон ва шубхоти ин душманони қонуни шариати аллох ва бахусус ба жанги равоний ва шубхоти дорудастайи мунофиқин дар тўвжихи амал накардан ба бахшхойи аз қонуни шариати аллох ва таслими қавонини секуляристхо шудан таважжух накунид ва бигуйид:

قُل لاَّ تَعْتَذِرُواْ لَن نُّؤْمِنَ لَکُمْ قَدْ نَبَّأَنَا اللّهُ مِنْ أَخْبَارِکُمْ (توبه/94)

Бигу: узр ва бахона наёварид. Мо харгиз ба шумо бовар намекунем. Худованд моро аз хабархойитон  огох карда аст ( воқеияти шуморо медонем ва медонем чи хастид?)

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَВассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (4) (28 қисм)

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(27- қисм)

Эй мўъминлар: динни дифоъ қилиш вожиб эканига ёки дорул исломни,жон ва номусни, обрў ва молни дифоъ қилишлик вожиб эканига хеч ким шубха қилмайди, бизларни хаммамиз “хозирги вазиятда” дорул исломдаги мўъминлар мана шу исломий изтирорий бадал хукуматни воситасида бундай вожибларни амалга ошира олишларини яхши биламиз, мана бу асосий,зарурий  вожибларни амалга ошириш фақат бу хукуматни йўли орқали амалга оширилади ва агар бу хукумат бўлмаса бошқа вожиблар хам амалга  ошмайди.    

مَا لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ.

Демак яна қайтариб айтаман, мана бу исломий тузумдан фойдаланиш ва уни мухофизат қилиш  мўъминларга вожибдир. Менинг мана бу хитобларим “аллазина анъамта алайхим” бўлган мўъминларга ва муттақинларга қаратилган, “мағзуби алайхим” кофирларга ва “золлин” саргардон кимсаларга эмас.

Мана бу дорул исломда ва мана бу исломий изтирорий бадал хукуматда ўзига хос чегараланган холат мавжуд бўлса хам, аммо ислох қилиш йўли очиқ, ёпиб қўйилмаган; шундай дасталар хам мавжудки, улар дорул исломдаги ислох талаб қилиш харакатини қаршисида ислохгарларга шунчалик босим ўтказишади ва уларга шунчалик тўсиқлар,монеъликлар қилишадики, чунки оқибатда ислохталабчилар ўзлари учун таъйин қилишган мақсадларига етмасликларини хохлашади.  Бу ерда бошқа мўъминлар билан ислохгарлик ишлари бўйича  рақобат ва мусобақа майдони хам, хамда мусулмонларни ўртасидаги фосиқлар ва мунофиқлар тўдаси билан мубораза қилиш, рухий ва юмшоқ жанглар майдони очиқдир, охирида эса икки тарафдан бирининг таслим бўлиши ва четга чиқиши билан тугайди. Мубораза қилиш йўлларини яхши билган ва сабрли,жасоратли бўлган хамда орқага чекинмаган тараф ғолиб бўлади.

Воқеиятлар бизларга қайта ва қайта шуни кўрсатадики, мўъминлар мунофиқлар тўдаси билан муомала қилиш бўйича ўзларини ўринларидан орқага чекинишган ёки камчиликларга йўл қўйишган, натижада эса босим ўтказувчилар ва тўсқинлик қилувчилар олдинга сари харакат қилишган ва жасурроқ бўлишган. Дорул исломни асосий қонунлари шундайки, имтиёз бермасдан туриб мана шу қонунни канали орқали чекловларни,тўсиқларни мохирлик билан йўқотиб ташласа бўлади.

Хар бир минтақадаги мўъминлар шўролар ва халқ уюшмаларини канали орқали ўша минтақадаги биринчи даражали ишларни таъйин қилиш билан ўзлари қарор қабул қилишлари учун  озод бўлишлари керак, хар қандай холатда тўғри бўладими ё нотўғри бўладими ўзларини ишларини,қарорларини самарасини кўришади ва мана шу равиш уларни олдинга сари харакат қилишларига ва ўсишларига боис бўлади.

Хақиқатда эса соддароқ тил билан айтганда, дорул ислом ўзини охирги мақсадига яъни шариатда  улил амр шўросини ва вохид умматни ва  вохид жамоатни  ташкил қилмагунича ва

      « ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة »

га етмагунича албатта бўхронларга дучор бўлади ва эски дардларни янги дард билан унутилади ва мана бундай мубораза  майдонларида соқолли, саллали аёлларга жой йўқ, амирал мўъминин Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху уларни сифатлаб айтадики: улар эркакларга ўхшайди, аммо эркак эмаслар, худди гўдакларга ўхшаб фикр қилишади ва ақллари хужраларда ўтирадиган аёлларни ақлига ўхшайди!” шуларга ўхшаганларни кўрмаганмисизлар? Мен буларга ўхшаганларни кўп кўрганман; улар жуда хам хиссиётли ва тезда хафа бўлиб қолишади ва  жуда хам майда, арзимас масалаларни қаршисида тезда хафа бўлишади ва хамма нарсага жаврайдиган мағлубиятга учраган кимсаларни адосини чиқаришади ва гўдаклардек бахона келтиришади ва бошқа мўъминлардан бекордан- бекорга аразлашади ва қаршилик қилишади ёки хатто ўжарлик қилишади ва осонлик билан синишади,хамиша бирорта дардисар бўлиб қолармикин ,деб  ғам-ташвишда юришади, улар даъват иши бўйича хар қандай ишларни амалга ошириш учун жуда хам кўп хотиржамликка эхтиёжлари бор, агар улар кичик,арзимас зарарга дучор бўлишлари мумкинлигини сезиб қолишса, тезда орқага чекинишади ва дунёдаги ризқларга ва ўткинчи лаззатларга кўнгил боғлашади. Улар хамма нарсани шиддат билан сезишади ва жуда хам фарқулодда равишда қўрқишади…….Ўзингиз бир тасаввур қилиб кўринглар, Хадича ва Сумайя розиаллоху анхоларни ва сабиқунал аввалунлардан бўлган Билол,Ёсир,Мусъаб розиаллоху анхумларни ўрнига мана шундай кишилар бўлишса-чи!! [1]

Даъват ва жиход йўли ўзидаги ана ўшанча мушкилотлар билан бирга соқолли, тезда хафа бўлиб қоладиган аёллар кирадиган йўл эмас, улар агар даъватга кирган тақдирларида хам жуда кўп ибодатларни маросимга ўхшатиб қилишади ва ахли даъват бўлган мўъминлар учун мушкилотлардан,дардисарлардан бошқа самарани  вужудга келтиришмайди.

(давоми бор………)

---

[1] وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ (عنکبوت/10)

حاضِرگِی یَنگِی عَصردَگِی دارُ الاِسلامنِی نَمُونَه لَرِی (4) (28 بوُلِیم)

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(27- قیسم)

اِی مُؤمِنلَر: دِیننِی دِفاع قِیلِیش واجِب اِیکَنِیگه یاکِی دارُ الاِسلامنِی، جان وَ نامُوسنِی، آبرُو وَ مالنِی دِفاع قِیلِیشلِیک واجِب اِیکَنِیگه هِیچ کِیم شُبهَه قِیلمَیدِی، بِیزلَرنِی هَمَّه مِیز “حاضِرگِی وَضِیعیَتدَه” دارُ الاِسلامدَگِی مُؤمِنلَر مَنَه شوُ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتنِی واسِیطَه سِیدَه بوُندَی واجِبلَرنِی عَمَلگه آشِیرَه آلِیشلَرِینِی یَحشِی بِیلَه مِیز، مَنَه بُو اَساسِی، ضَرُورِی واجِبلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیش فَقَط بُو حُکوُمَتنِی یوُلِی آرقَلِی عَمَلگه آشِیرِیلَدِی وَ اَگر بُو حُکوُمَت بوُلمَسَه باشقَه واجِبلَر هَم عَمَلگه آشمَیدِی. مَا لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ. دِیمَک یَنَه قَیتَه رِیب اَیتَه مَن، مَنَه بُو اِسلامِی توُزوُمدَن فایدَلَه نِیش وَ اوُنِی مُخافِظَت قِیلِیش مُؤمِنلَرگه واجِبدِیر. مِینِینگ مَنَه بُو خِطابلَرِیم  «الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» بوُلگن مُؤمِنلَرگه مُتَّقِینلَرگه قَرَتِیلگن، «الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ» کافِرلَرگه وَ «الضَّالِّينَ» سَرگردان کِیمسَه لَرگه اِیمَس.

مَنَه بُو دارُ الاِسلامدَه وَ مَنَه بُو اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتدَه اوُزِیگه خاص چِیگرَه لَنگن حالَت مَوجُود بوُلسَه هَم، اَمّا اِصلاح قِیلِیش یُولِی آچِیق، یاپِیب قوُیِیلمَگن؛ شوُندَی دَستَه لَر هَم مَوجُودکِی، اوُلَر دارُ الاِسلامدَگِی اِصلاح طَلَب قِیلِیش حَرَکَتِینِی قَرشِیسِیدَه اِصلاحگرلَرگه شوُنچَه لِیک باسِیم اوُتکَزِیشَدِی وَ اوُلَرگه شوُنچَه لِیک توُسِیقلَر، مانِعلِیکلَر قِیلِیشَدِیکِی، چوُنکِی عاقِبَتدَه اِصلاحطَلَبچِیلَر اوُزلَرِی اوُچُون تَعیِین قِیلِیشگن مَقصَدلَرِیگه یِیتمَسلِیکلَرِینِی هاحلَشَه دِی. بُو یِیردَه باشقَه مُؤمِنلَر بِیلَن اِصلاحگرلِیک اِیشلَرِی بُویِیچَه رَقابَت وَ مُسابَقَه مَیدانِی هَم، هَمدَه مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی فاسِقلَر وَ مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن مُبارَزَه قِیلِیش، رُوحِی وَ یوُمشاق جَنگلَر مَیدانِی آچِیقدِیر، آخِیرِیدَه اِیسَه اِیککِی طَرَفدَن بِیرِینِینگ تَسلِیم بُولِیشِی وَ چِیتگه چِیقِیشِی بِیلَن توُگَیدِی. مُبارَزَه قِیلِیش یوُللَرِینِی یَحشِی بِیلگن وَ صَبرلِی، جَسارَتلِی بُولگن هَمدَه آرقگه چِیکِینمَه گن طَرَف غالِب بوُلَدِی.

واقِیعِیَتلَر بِیزلَرگه قَیتَه وَ قَیتَه شوُنِی کوُرسَتَه دِیکِی، مُؤمِنلَر مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش بُویِیچَه اوُزلَرِینِی اوُرِینلَرِیدَن آرقَگه چِیکِینِیشگن یاکِی کَمچِیلِیکلَرگه یُول قوُیِیشگن، نَتِیجَه دَه اِیسَه باسِیم اوُتکَه زُوچِیلَر وَ توُسقِینلِیک قِیلوُچِیلَر آلدِینگه سَرِی حَرَکَت قِیلِیشگن وَ جَسُورراق بُولِیشگن. دارُ الاِسلامنِی اَساسِی قانوُنلَرِی شُوندَیکِی، اِمتِیاز بِیرمَسدَن توُرِیب مَنَه شوُ قانوُننِی کَنَلِی آرقَلِی چِیکلاولَرنِی،توُسِیقلَرنِی ماهِرلِیک بِیلَن یُوقاتِیب تَشلَسَه بُولَدِی.

هَر بِیر مِنطَقَه دَه مُؤمِنلَر شوُرالَر وَ حَلق اوُیُوشمَه لَرِینِی  کَنَلِی آرقَلِی اوُشَه مِنطَقَه دَگِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی اِیشلَرنِی تَعیِین قِیلِیش بِیلَن اوُزلَرِی قَرار قَبوُل قِیلِیشلَرِی اوُچُون آزاد بُولِیشلَرِی کِیرَک، هَر قَندَی حالَتدَه توُغرِی بُولَدِیمِی یا ناتوُغرِی بُولَه دِیمِی اوُزلَرِینِی اِیشلَرِینِی، قَرارلَرِینِی ثَمَرَه سِینِی کوُرِیشَدِی وَ مَنَه شُو رَوِیش اوُلَرنِی آلدِینگه  سَرِی حَرَکَت قِیلِیشلَرِیگه وَ اوُسِیشلَرِیگه سَبَب بُولَدِی.

حَقِیقَتدَه اِیسَه ساددَه راق تِیل بِیلَن اَیتگندَه، دارُ الاِسلام اوُزِینِی آخِیرگِی مَقصَدِیگه یَعنِی شَرِیعَتدَه اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی وَ واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلمَه گوُنِیچَه وَ        « ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة »  یِیتمَگوُنِیچَه اَلبَتَّه بُوحرانلَرگه دُوچار بُولَدِی وَ اِیسکِی دَردلَرنِی یَنگِی دَرد بِیلَن  اوُنوُتِیلَدِی وَ مَنَه بُوندَی مُبارَزَه مَیدانلَرِیدَه ساقاللِی، سَللَه لِی عَیاللَرگه جای یُوق، اَمِیرَالمُؤمِنِین عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ اَلله عَنهُ اوُلَرنِی صِیفَتلَب اَیتَدِیکِی: اوُلَر اِیرکَکلَرگه اوُحشَیدِی،اَمّا اِیرکَک اِیمَسلَر، حُوددِی گوُدَکلَرگه اوُحشَب فِکر قِیلِیشَدِی وَ عَقللَرِی حُوجرَه لَردَه اوُتِیرَدِیگن عَیاللَرنِی عَقلِیگه اوُحشَیدِی!” شوُلَرگه اوُحشَگنلَرنِی کوُرمَگنمِیسِیزلَر؟ مِین بُولَرگه اوُحشَگنلَرنِی کوُپ کوُرگنمَن؛ اوُلَر جُودَه هَم حِسِّیاتلِی وَ تِیزدَه خَفَه بُولِیب قالِیشَدِی وَ جُودَه هَم مَیدَه، اَرزِیمَس مَسَلَه لَرنِی قَرشِیسِیدَه تِیزدَه خَفَه بُولِیشَدِی وَ هَمَّه نَرسَه گه جَورَیدِیگن مَغلوُبِیَتگه اوُچرَگن کِیمسَه لَرنِی عَداسِینِی چِیقَرِیشَدِی وَ گوُدَکلَردِیک بَهانَه کِیلتِیرِیشَدِی وَ باشقَه مُؤمِنلَردَن بِیکاردَن – بِیکارگه عَرَضلَشَدِی وَ قَرشِیلِیک قِیلِیشَدِی  یاکِی حَتَّی اوُجَرلِیک قِیلِیشَدِی وَ آسانلِیک بِیلَن سِینِیشَدِی، هَمِیشَه بِیرارتَه دَردِیسَر بُولِیب قالَرمِیکِین، دِیب غَم- تَشوِیشدَه یُورِیشَدِی، اوُلَر دَعوَت اِیشِی بُویِیچَه هَر قَندَی عَمَلگه آشِیرِیش اوُچُون جُودَه هَم کوُپ خاطِرجَملِیککَه اِیختِیاجلَرِی بار، اَگر اوُلَر کِیچِیک، اَرزِیمَس ضَرَرگه دُوچار بُولِیشلَرِی مُومکِینلِیگِینِی سِیزِیب قالِیشسَه، تِیزدَه آرقَگه چِیکِینِیشَدِی وَ دَنیادَگِی رِزقلَرگه  اوُتکِینچِی لَذَّتلَرگه کوُنگِیل باغلَشَدِی. اوُلَر هَمَّه نَرسَه نِی شِددَت بِیلَن سِیزِیشَدِی وَ جُودَه هَم فَرقوُلاددَه رَوِیشدَه قوُرقِیشَدِی…….اوُزِینگِیز بِیر تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر، حَدِیجَه  وَ سُمَیَّه رَضِیَ الله عَنهالَرنِی وَ سابِقوُنَ اَوَّلوُنلَردَن بُولگن بِیلال، یاسِر، مُسعَب رَضِیَ الله عَنهُملَرنِی اوُرنِیگه مَنَه شُوندَی کِیشِیلَر بُولِیشسَه – چِی!! [1]

دَعوَت وَ جِهاد یُولِیدَه اوُزِیدَگِی اَنَه اوُشَنچَه مُشکِلاتلَر بِیلَن بِیرگه ساقاللِی، تِیزدَه خَفَه بُولِیب قالَدِیگن عَیاللَر کِیرَدِیگن یُول اِیمَس، اوُلَر اَگر دَعوَتگه کِیرگن تَقدِیرلَرِیدَه هَم جُودَه کُوپ عِبادَتلَرنِی مَراسِیمگه اوُحشَه تِیب قِیلِیشَدِی وَ اَهلِی دَعوَت بوُلگن مُؤمِنلَر اوُچُون مُشکِلاتلَردَن دَردِیسَرلَردَن باشقَه ثَمَرَه نِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشمَیدِی.

(دوامی بار…….)

---

[1] وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ (عنکبوت/10)