وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(58- қисм)

Бу ердаги секуляристларга қарши  доимий жанг фармони то қиёмат кунигачадур, уларни устида аллохни шариатидаги қонунларни хукм қилишлик келган ва у тамом бўлмайди. Шунинг учун хам бир шахс росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хузурларига келган пайтида айтадики:

 يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْخَيْلَ قَدْ سُيِّبَتُ وَوُضِعَ السِّلَاحُ، وَزَعَمَ أَقْوَامٌ أَنْ لَا قِتَالَ، وَأَنْ قَدْ وَضَعَتِ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا …

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буни жавобига мархамат қиладилар:

كَذَبُوا، الْآنَ جَاءَ الْقِتَالُ، وَإِنَّهُ لَا تَزَالُ مِنْ أُمَّتِي أَمَةٌ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ، يَزِيغُ اللَّهُ قُلُوبَ قَوْمٍ يَرْزُقُهُمْ مِنْهُمْ، يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ

“ёлғон айтишибди,хозир жанг вақти келган ва хамиша мени умматимдан бўлган бир уммат, худони йўлида қитол, жанг қилади, уларга мухолиф бўлган кишилар хам зарар етказа олишмайди, худованд бир қавмни адаштиради ва улар сабабли ўша тоифани ризқини беради, улар доимо то қиёмат кунигача жанг қилишади.”

Шунингдек, Салма  айтадики: росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларида бир шахс айтдики, албатта мен отимни ва аслахамни қўйиб қўйдим ва жанг хам ўзини оғир юкини қўйди. Айтдимки: энди жанг тамом бўлдими? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдилар: 

” الْآنَ جَاءَ  الْقِتَالُ، لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ، يَزْيِغُ  اللهُ قُلُوبَ أَقْوَامٍ، فَيُقَاتِلُونَهُمْ، وَيَرْزُقُهُمُ اللهُ مِنْهُمْ، حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ

“балки хозир жанг вақти келган, мени умматимдан бир тоифа одамларга  хамиша “ошкор ва зохир” холда бўлишади ва худованд бир қавмни қалбини адаштиради ва улар бу қавм билан жанг қилишади, буни кетидан ризқланишади, тоинки худони амри келгунича, улар мана шу холда бўлишади.”

Бундан ташқари росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

«لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الدِّينِ ظَاهِرِينَ، لَعَدُوِّهِمْ قَاهِرِينَ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ 

Мени умматимдан бир тоифа мана бу динда “ошкор ва зохир” бўлишади ва улар душманларини устида қохир,ғолиб бўлишади, уларга мухолиф бўлганлар хам зарар етказа олишмайди.”  Шунингдек мархамат қиладилар:

« لاَ تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِى يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ».

“Мени умматимни бир гурухи хамиша хақ йўлда  қуролли жанг қилади ва то қиёмат кунигача ғолиб бўлишади.” 

“Исобатун мин уммати”, “умматун мин уммати”, “тоифатун мин уммати”га ўхшаш унвонлар остида айтилганлар очиқ ва ошкор вохид умматни орасида деб таърифланган, яъни вохид уммат мавжуд бўлади ва улар ўша умматни орасида ана ўша айтиб ўтилган белгиларга эга бўлишади. Масалан мана бу умматдан бўлган тоифа ва гурух бўлади, улар то қиёмат кунигача вохид умматни орасида зохир ва ошкордурлар ва хамма одамлар учун хам танилган бўлишади, ёки бу умматни орасидаги  мана бу гурухнинг  то қиёмат кунигача кўзга кўринган  белгиси,сифати шуки, улар қитол ва қуролли жанг қилишади: 

« يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ »، « يُقَاتِلُونَ مِنْ نَاوَاهُمْ»، « يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ ».

Диққат билан эътибор беринглар, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “жиход” калимасидан фойдаланмаганлар, балки “қитол” калимасини уламойи суъ варрувайбиза, хамда мунофиқлар томонидан суистефода қилинмаслиги учун  оятга муносиб равишда  ишлатганлар, ёки вохид умматни орасида мавжуд бўлган бу тоифани яна бир белгиларидан бири шуки, уларга мухолиф бўлган кишилар бу тоифага зарар етказа олишмайди ва уларни йўқота олишмайди,

 «لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ»

чунки уларнинг то қиёмат кунигача бор бўлишлари замонат қилинган:

يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ.

бундан хам қизиқроғи, хамма яъни мусулмонлар хам ғайри мусулмонлар хам уларни ташхис бера олади,

ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ .

Хўп, энди шу ерда бир савол туғилади, агар мана шу вохид уммат ва вохид жамоат йўқолса ва уни ўрнини кўп ададли умматлар ва бир қанча ранго-ранг  жамоатлар эгалласа, биз шунчалик осонлик билан бу тоифани ташхис бера оламизми? Албатта йўқ. Бу тоифа қатъан то қиёмат кунигача мавжуд, аммо мана шунча қуролланган ва тарқоқ  гурухлар, хизблар, жамоатлар, кичик умматларни орасида қайси бири экани номаълум. Чунки уларнинг хар бири ўзини шу тоифадан  деб хисоблайди ва одамлар хам ўнлаб балки юзлаб қуролли гурухларни орасида саргардон бўлиб қолади. Фақатгина сурияни шимолида 800 дан ортиқ қуролли гурухлар мавжуд. Бу суратда қуйидагича хулоса қилсак хам бўлади, агар бу уммат хам нобуд бўлса ва мана бу вохид умматни ўрнини тарқоқ,кўп сонли кичик умматлар эгалласа хам, барибир бу тоифа мавжуддир, аммо кўзга ташланмайди ва биз уларни қайси бири эканини хам билишга қодир эмасмиз, у қайтадан танилиши учун янгидан уммат ташкил қилиниши керак. Фақат шуни биламизки, ислом учун жанг қилаётган хар қандай кишилар мана шу нажот топувчи,мансура фирқа ва тоифани жумласидан хисобланади.

Мана бундай холатларда, шайтон уламойи суъ варрувайбизага, мунофиқларга қуйидагича вахий қилади:

 وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نِبِيٍّ عَدُوّاً شَيَاطِينَ الإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً(انعام/ 112)

Шунингдек, хар бир пайғамбар учун инсу жин(дан бўлган) шайтонларни дугман қилиб қўйдик. Улар бир- бирларини алдаш учун гўзал (ялтироқ) сўзлар билан васваса қиладилар.

Буни натижасида эса вохид уммат ва вохид жамоат, мусулмонларнинг вохид  амир ва рахбари хам нобуд бўлади, демак қитол ва жиход хам тамом бўлади:

 فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ * وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُواْ مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ (انعام/ 113)

Ундай сўзларга охиратга ишонмайдиган кимсаларнинг диллари мойил бўлиши учун ва ўша сўзларга рози бўлишиб, ўзлари қилмоқчи бўлган гунохларини қилишлари учун (у шайтонлар васваса қиладилар).

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(58- قیسم)

بُو یِیردَگِی سِکوُلارِیستلَرگه قَرشِی دائِمِی جَنگ فَرمانِی تا قِیامَت کوُنِیگه چَه دوُر، اوُلَرنِی اوُستِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی حُکم قِیلِیشلِیک کِیلگن وَ اوُ تَمام بوُلمَیدِی. شوُنِینگ اوُچُون هَم بِیر شَخص رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی حوُضوُرلَرِیگه کِیلگن پَیتِیدَه اَیتَه دِیکِی:   يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْخَيْلَ قَدْ سُيِّبَتُ وَوُضِعَ السِّلَاحُ، وَزَعَمَ أَقْوَامٌ أَنْ لَا قِتَالَ، وَأَنْ قَدْ وَضَعَتِ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا …  رَسُولُ الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بوُنِی جَوابِیگه مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:   كَذَبُوا، الْآنَ جَاءَ الْقِتَالُ، وَإِنَّهُ لَا تَزَالُ مِنْ أُمَّتِي أَمَةٌ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ، يَزِيغُ اللَّهُ قُلُوبَ قَوْمٍ يَرْزُقُهُمْ مِنْهُمْ، يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ^[1]  “یالغان اَیتِیشِیبدِی، حاضِر جَنگ وَقتِی کِیلگن وَ هَمِیشَه مِینِی اوُمَّتِیمدَن بوُلگن بِیر اوُمَّت، خُدانِی یوُلِیدَه قِتال، جَنگ قِیلَه دِی، اوُلَرگه مُخالِف بوُلگن کِیشِیلَر هَم ضَرَر یِیتکَه زَه آلِیشمَیدِی، خُداوَند بِیر قَومنِی اَدَشتِیرَه دِی وَ اوُلَر سَبَبلِی اوُشَه طائِفَه نِی رِزقِینِی بِیرَه دِی، اوُلَر دائِما تا قِیامَت کوُنِیگه چَه جَنگ قِیلِیشَه دِی.”

شوُنِینگدِیک، سَلمَه اَیتَه دِیکِی: رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی آلدِیلَرِیدَه بِیر شَخض اَیتَه دِیکِی، اَلبَتَّه مِین آتِیمنِی وَ اَسلَحَمنِی قوُیِیب قوُیدِیم وَ جَنگ هَم اوُزِینِی آغِیر یوُکِینِی قوُیدِی. اَیتدِیمکِی: اِیندِی جَنگ تَمام بوُلدِیمِی؟ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلدِیلَر:   ” الْآنَ جَاءَ  الْقِتَالُ، لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ، يَزْيِغُ  اللهُ قُلُوبَ أَقْوَامٍ، فَيُقَاتِلُونَهُمْ، وَيَرْزُقُهُمُ اللهُ مِنْهُمْ، حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ^[2]  “بَلکِی حاضِر جَنگ وَقتِی کِیلگن، مِینِی اوُمَّتِیمدَن بِیر طائِفَه آدَملَرگه هَمِیشَه “آشکار وَ ظاهِر” حالدَه بوُلِیشَه دِی وَ خُداوَند بِیر قَومنِی قَلبِینِی اَدَشتِیرَه دِی وَ اوُلَر بوُ قَوم بِیلَن جَنگ قِیلِیشَه دِی، بوُنِی کِیتِیدَن رِزقلَه نِیشَه دِی، تائِنکِی خُدانِی اَمرِی کِیلگوُنِیچَه، اوُلَر مَنَه شوُ حالدَه بوُلِیشَه دِی.”

بُوندَن تَشقَرِی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   «لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الدِّينِ ظَاهِرِينَ، لَعَدُوِّهِمْ قَاهِرِينَ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ ^[3] مِینِی اوُمَّتِیمدَن بِیر طائِفَه مَنَه بُو دِیندَه “آشکار وَ ظاهِر” بوُلِیشَه دِی وَ اوُلَر دُشمَنلَرِینِی اوُستِیدَه قاهِر، غالِب بوُلِیشَه دِی، اوُلَرگه مُخالِف بوُلگنلَر هَم ضَرَر یِیتکَه زَه آلِیشمَیدِی.” شوُنِینگدِیک مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:   “« لاَ تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِى يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ».^[4] “مِینِی اوُمَّتِیمنِی بِیر گوُروُهِی هَمِیشَه حَق یوُلدَه قوُراللِی جَنگ قِیلَه دِی وَ تا قِیامَت کوُنِیگه چَه غالِب بوُلِیشَه دِی.”

«عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي»، « أُمَّةٌ مِنْ أُمَّتِي» و«طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي» گه اوُحشَش عُنوانلَر آستِیدَه اَیتِیلگنلَر آچِیق وَ آشکار واحِد اوُمَّتنِی آرَه سِیدَه دِیب تَعرِیفلَنگن، یَعنِی واحِد اوُمَّت مَوجُود بُولَه دِی وَ اوُلَر اوُشَه اوُمَّتنِی آرَه سِیدَه اَنَه اوُشَه اَیتِیب اوُتِیلگن بِیلگِیلَرگه اِیگه بوُلِیشَه دِی. مَثَلاً مَنَه بوُ اوُمَّتدَن بوُلگن طائِفَه وَ گوُرُوه بوُلَه دِی، اوُلَر تا قِیامَت کوُنِیگه چَه واحِد اوُمَّتنِی آرَه سِیدَه ظاهِر وَ آشکاردوُرلَر وَ هَمَّه آدَملَر اوُچُون هَم تَنِیلگن بوُلِیشَه دِی، یاکِی بُو اوُمَّتنِی آرَه سِیدَگِی مَنَه بُو گوُرُوهنِینگ تا قِیامَت کوُنِیگه چَه کوُزگه کوُرِینگن بِیلگِیسِی، صِیفَتِی شوُکِی، اوُلَر قِتال وَ قوُراللِی جَنگ قِیلِیشَه دِی:    « يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ »، « يُقَاتِلُونَ مِنْ نَاوَاهُمْ»، « يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ ».

دِققَت بِیلَن اِعتِبار بِیرِینگلَر، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم “جِهاد” کَلِیمَه سِیدَن فایدَه لَنمَه گنلَر، بَلکِی “قِتال” کَلِیمَه سِینِی اوُلَمایِی سُوء وَالرُّوَیبِیضَه، هَمدَه مُنافِقلَر تامانِیدَن سُواِستِعفادَه قِیلِینمَسلِیگِی اوُچُون آیَتگه مُناسِب رَوِیشدَه اِیشلَتگنلَر، یاکِی واحِد اوُمَّتنِی آرَه سِیدَه مَوجُود بوُلگن بُو طائِفَه نِی یَنَه بِیر بِیلگِیلَرِیدَن بِیرِی شُوکِی، اوُلَرگه مُخالِف  بُولگن کِیشِیلَر بُو طائِفَه گه ضَرَر یِیتکَه زَه آلِیشمَیدِی وَ اوُلَرنِی یوُقاتَه آلِیشمَیدِی،   «لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ» چوُنکِی اوُلَرنِینگ تا قِیامَت کوُنِیگه چَه بار بوُلِیشلَرِی زَمانَت قِیلِینگن:   يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ.  بوُندَن هَم قِیزِیقراغِی، هَمَّه یَعنِی مُسُلمانلَرهَم غَیرِی مُسُلمانلَر هَم اوُلَرنِی تَشخِیص بِیرَه آلَه دِی،  ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ .

حوُپ، اِیندِی شوُ یِیردَه بِیر سَوال توُغِیلَه دِی، اَگر مَنَه شُو واحِد اوُمَّت هَم واحِد جَماعَت یوُقالسَه وَ اوُنِی اوُرنِینِی کوُپ عَدَدلِی اوُمَّتلَر وَ بِیر قَنچَه رَنگا – رَنگ جَماعَتلَر اِیگللَه سَه، بِیز شوُنچَه لِیک آسانلِیک بِیلَن بوُ طائِفَه نِی تَشخِیص بِیرَه آلَه مِیزمِی؟ اَلبَتَّه یوُق. بُو طائِفَه قَطعاً تا قِیامَت کوُنِیگه چَه مَوجُود، اَمّا مَنَه شوُنچَه قوُراللَنگن وَ تَرقاق گوُرُوهلَر، حِزبلَر، جَماعَتلَر، کِیچِیک اوُمَّتلَرنِی آرَه سِیدَه قَیسِی بِیرِی اِیکَه نِی نامَعلوُم. چوُنکِی اوُلَرنِینگ هَر بِیرِی اوُزِینِی شُو طائِفَه دَن دِیب حِسابلَیدِی وَ آدَملَر هَم اوُنلَب بَلکِی یوُزلَب قوُراللِی گوُرُوهلَرنِی آرَه سِیدَه سَرگردان بوُلِیب قالَه دِی. فَقَطگِینَه سوُرِیَه نِی شِمالِیدَه 800 دَن آرتِیق قوُراللِی گوُروُهلَر مَوجُود. بُو صوُرَتدَه قوُیِیدَگِیچَه حوُلاصَه قِیلسَک هَم بوُلَه دِی، اَگر بُو اوُمَّت هَم نابوُد بوُلسَه وَ  مَنَه بُو واحِد اوُمَّتنِی اوُرنِینِی کِیچِیک ،تَرقاق، کوُپ سانلِی اوُمَّتلَر اِیگللَه سَه هَم، بَرِیبِیر بُو طائِفَه مَوجُوددِیر،اَمّا کوُزگه تَشلَنمَیدِی وَ بِیز اوُلَرنِی قَیسِی بِیرِی اِیکَه نِینِی هَم بِیلِیشگه قادِر اِیمَسمِیز، اوُ قَیتَه دَن تَنِیلِیشِی اوُچُون یَنگِیدَن اوُمَّت تَشکِیل قِیلِینِیشِی کِیرَک. فَقَط شوُنِی بِیلَه مِیزکِی، اِسلام اوُچُون جَنگ قِیلَه یاتگن هَر قَندَی کِیشِیلَر مَنَه شوُ نَجات تاپوُچِی، مَنصُورَه فِرقَه وَ طائِفَه نِی جُملَه سِیدَن حِسابلَه نَه دِی.

مَنَه بوُندَی حالَتلَردَه، شَیطان اوُلَمایِی سُوء وَالرُّوَیبِضَه، مُنافِقلَرگه قوُیِیدَگِیچَه وَحِی قِیلَه دِی:   وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نِبِيٍّ عَدُوّاً شَيَاطِينَ الإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً(انعام/ 112) شوُنِینگدِیک، هَر بِیر پَیغَمبَر اوُچُون اِنسُ جِن(دَن بوُلگن) شَیطانلَرنِی دُشمَن قِیلِیب قوُیدِیک. اوُلَر بِیر- بِیرلَرِینِی اَلدَش اوُچُون گوُزَل (یَلتِیراق) سوُزلَر بِیلَن وَسوَسَه قِیلَه دِیلَر. بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه اِیسَه واحِد اوُمَّت وَ واحِد جَماعَت، مُسُلمانلَرنِینگ واحِد اَمِیر وَ رَهبَرِی هَم نابوُد بوُلَه دِی، دِیمَک قِتال وَ جِهاد هَم تَمام بُولَه دِی:    فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ * وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُواْ مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ (انعام/ 113)  اوُندَی سوُزلَرگه آخِیرَتگه اِیشانمَیدِیگن کِیمسَه لَرنِینگ دِیللَرِی مایِیل بوُلِیشِی اوُچُون وَ اوُشَه سوُزلَرگه راضِی بوُلِیشِیب، اوُزلَرِی قِیلماقچِی بوُلگن گوُناهلَرِینِی قِیلِیشلَرِی اوُچُون ( اوُ شَیطانلَر وَسوَسَه قِیلَه دِیلَر).

(دوامی بار……)

---

[1]سنن کبری نسائی: 8712

[2]مسند احمد:16935

[3]مسند احمد:22320

[4]صحیح مسلم: 156

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

 (58- قسمت)

در اینجا دیگر فرمان جنگی همیشگی تا روز قیامت بر علیه سکولاریستها، و تحکیم قانون شریعت الله بر آنان آمده است و تمام شدنی نیست. برای همین است زمانی که شخصی می آید خدمت رسول الله صلی الله علیه وسلم و می گوید: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْخَيْلَ قَدْ سُيِّبَتُ وَوُضِعَ السِّلَاحُ، وَزَعَمَ أَقْوَامٌ أَنْ لَا قِتَالَ، وَأَنْ قَدْ وَضَعَتِ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا … رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ در جواب می فرماید: كَذَبُوا، الْآنَ جَاءَ الْقِتَالُ، وَإِنَّهُ لَا تَزَالُ مِنْ أُمَّتِي أَمَةٌ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ، يَزِيغُ اللَّهُ قُلُوبَ قَوْمٍ يَرْزُقُهُمْ مِنْهُمْ، يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ[1]« دروغ گفتن، الآن وقت جنگ آمده است و هميشه از امت من؛ امتی، در راه خدا قتال می‌کنند، مخالفانشان نمی‌توانند به آنان ضرری برسانند، و خداوند قلوب قومی را منحرف می‌گرداند و از آنان روزيشان می‌دهد، و پيوسته مبارزه می‌کنند تا اينکه قيامت فرا می‌رسد».

همچنین: سلمه می‌گوید: نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم شخصی گفت همانا كه من اسب و سلاح جنگ را گذاشتم و جنگ بار سنگین خود را گذاشت. گفتم: دیگر جنگ تمام شد، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود:” الْآنَ جَاءَ  الْقِتَالُ، لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ، يَزْيِغُ  اللهُ قُلُوبَ أَقْوَامٍ، فَيُقَاتِلُونَهُمْ، وَيَرْزُقُهُمُ اللهُ مِنْهُمْ، حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ[2]بلکه الآن وقت جنگ آمده است، همیشه طایفه ای از امت من بر مردم «ظاهر و آشکار» هستند و خداوند قلوب اقوامی را منحرف می‌گرداند و با آنها می‌جنگند و از آنها روزی‌شان می‌دهد تا اینکه امر خدا می‌آید و آنها بر آن هستند».

 علاوه بر این رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ می فرماید: «لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الدِّينِ ظَاهِرِينَ، لَعَدُوِّهِمْ قَاهِرِينَ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ [3]« هميشه طایفه‌ای از امت من بر این دین وجود دارد که «ظاهر و آشکار» هستند و بر دشمنان قاهر و پیروزهستند، مخالفانشان نمی‌توانند به آنها ضرر برسانند».همچنین می‌فرمايند: « لاَ تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِى يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ».[4]«هميشه گروهی از امت من در راه حق جنگ مسلحانه می کنند، و تا قيامت پيروز خواهند بود.

اینها که تحت عناوینی چون: «عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي»، « أُمَّةٌ مِنْ أُمَّتِي» و«طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي» از آنها یاد شده است واضح و روشن است که در داخل امت واحد تعریف شده اند، یعنی امتی واحد وجود دارد و اینان در داخل این امت واحد دارای این مشخصات هستند. مثلا طایفه و گروهی از این امت واحد هستند، یا تا روز قیامت از میان این امت واحد ظاهر و آشکار و شناخته شده برای همه ی مردم هستند، یا مشخصه و ویژگی و صفت بارز این گروه در داخل این امت تا روز قیامت این است که قتال می کنند و جنگ مسلحانه می کنند: « يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ »، « يُقَاتِلُونَ مِنْ نَاوَاهُمْ»، « يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ ».

 دقت کنید، رسول الله صلی الله علیه وسلم از کلمه ی «جهاد» استفاده نکرده است، بلکه کلمه ی «قتال» را متناسب با آیات به کار گرفته تا مورد سوء استفاده ی علمای سوء و الرویبضه و منافقین قرار نگیرد،  یا ویژگی دیگر این طائفه ی موجود در امت واحد این است که مخالفین آنان نمی توانند به آنان ضرری برسانند و آنا ن را از بین ببرند«لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ» چون ضمانت شده که اینان تا روز قیامت وجود خواهند داشت : يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ. و جالبتر اینکه، همه، چه مسلمان و چه غیر مسلمان آنان را می توانند تشخیص بدهند، ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ .

خوب حالا یک سوال پیش می آید و آن اینکه اگر این امت واحد و جماعت واحد از بین برود و امتهای متعدد و جماعتهای متعدد و رنگارنگ جایش را بگیرند آیا باز ما می توانیم به همین سادگی این طائفه را تشخیص بدهیم؟ مشخص است نه. این طائفه قطعا تا روز قیامت وجود دارد اما اینکه در میان اینهمه گروه و حزب و جماعت و امتهای کوچک و متفرق مسلح کدام یکی است غیر قابل تشخیص است. چون هر کدام خودش را این طایفه می داند و مردم هم خودشان را در میان دهها و بلکه صدها گروه مسلح و مدعی سرگردان می بینند . تنها در شمال  سوریه بالای 800 گروه مسلح و مدعی وجود داشت. در این صورت به این نتیجه می رسیم که اگر این امت هم از بین برود و امتهای کوچک و متفرق و متعددی جای این امت واحده را بگیرد باز این طائفه وجود دارند، اما گم هستند، و ما نمی دانیم کدام یکیشان هستند، و باید دوباره امت تشکیل بشود تا باز شناخته بشوند. تنها چیزی که می دانیم این است که هرکسی به خاطر اسلام می جنگد جزء این فرقه و طایفه ی منصوره و نجات یافته است.

 در چنین ظروفی که پیش می آید شیطان به علمای سوء و الرویبضه و منافقین وحی می کند: وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نِبِيٍّ عَدُوّاً شَيَاطِينَ الإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً(انعام/ 112)  که شبهه پراکنی می کنند که حالا که امت واحده و جماعت واحده و امیر و رهبر واحد مسلمین از بین رفته است پس جهاد و قتال هم تمام شده است: فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ * وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُواْ مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ (انعام/ 113)  پس بگذار دروغها به هم بافند، تا دلهاي كساني كه به آخرت عقيده ندارند بدان (مزخرفات) گرايش يابد، و از آن راضي و بدان خوشنود گردند، و مرتكب هرچيزي شوند كه مي‌خواهند. 

(ادامه دارد…….)

---

[1]سنن کبری نسائی: 8712

[2]مسند احمد:16935

[3]مسند احمد:22320

[4]صحیح مسلم: 156

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(144- қисмат)

Бо марги Абу Толиб қудрати шамширхойи бани хошим ба Абу Лахаб мунтақил мешавад ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз ин қудрати низомий махрум мешавад, барои хамин ибтидо хиёл мекунад ин қудратро бо шамширхойи мардуми тоиф метавонад ба даст биоварад аммо ин иттифоқ намеофтод, замони хам ин қудратро дар Мадина ба даст меоварад боз дар равобитиш бо соири қабоили кофар ва хатто контрол ва мудирияти мунофиқин, мезони қудрати низомийи ишон бо пуштивонайи қонуни шариати аллох харфи аввалро мезанад.

Қабли аз фатхи ошкори пеймони худайбия ва баъди аз ин фатхи ошкор, дипломосийи росулуллох ба мезони қудратики дошт дар холи увжгири буд, то инки баъди аз фатхи Макка ба увжи худиш мерасад. Чиро? Чун қудрати низомийи муслимин хам дар холи увжгири буд.

 Дар ин сурат бо онки иддайи дар равиши бархурди бо мухолифин исолатро медиханд ба жанги мусаллахона, ва иддайи дигар исолатро ба даъват медиханд ва мегуянд жиход хамиша баъди аз даъват буда аст, аммо воқеият ин астки аз лахози торихий, исолати жанг ва даъватро “ мезони қудрат” таъйин карда ва мекунад.

Масалан агар муслимин Эрон ё Рум ё қабоили дигарро ба ислом даъват мекарданд ва онхо қабул намекарданд оё агар муслимин қудратишро надоштанд бо онхо жанги мусаллахона мекарданд? Қатъан на. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чи вақт ба кишвархо ва қабоили хамжавор нома невишт ва чи вақти жанги мусаллахона – он хам пас аз даъвати мужаддад- бо ин кишвархо ва қабоил дар замони Умар ибни Хаттоб ва Усмон ибни Авфон амалий шуд? Ин яъни асли асосий ва таъйин кунанда “ мезони қудрати” муслимин аст.

Бо пуштивонайи чанин қудрати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар равобитиш ва дипломосиш бо куффор аз усули куллий ва собит ва мондагорий табаъият мекард, ва чорчуби калони сиёсати хорижий хукумати исломийро шикл медод. Усули мисли: 1- асли тўвхид ва даъват.2- асли хокимияти қонуни шариати аллох.3- асли таъмини амният.4- асли нафийи сабил ва иззат ва сиёдати исломий.5- асли рафтори мутақобил 6- асли вафойи ба ахд ва эхтиром ба қарордодхо ва пеймонхо.

Зимни риоят ва дар назар гирифтани ин усул, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар дипломосий худиш, равишиш бо куффор такия бар асли тўвхид, эъломи нубувват ва муштаракот буд.

Муштаракот бейни тамоми инсонхойи мусалмон ва кофар

 «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

Аз бейн бурдани гурснагий ва овардани рифохи иқтисодий ва аз бейн бурдани тарс ва овардани амният аст, бисёри аз инсонхо бидуни дар назар гирифтани ақоиди тарафи муқобил, бар руйи ин муштаракот тамаркуз мекунанд. Ғейри аз ин, муштаракоти дигари хам бо куффори ахли китоб вужуд дорандки аллох таоло мефармояд:

   قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (آل عمران/64)

  Бигу: эй ахли китоб! Биёйид ба суйи суханики миёни мо ва шумо муштарак астки жуз худованди ягонаро напарастем, ва чизиро шарики у накунем, ва бархи аз мо бархи дигарро, ба жойи худованди ягона, ба худойи напазирад. Пас харгох ( аз ин даъват) сарбар тобанд, бигуйид: гувох бошидки мо мусалмон хастем.

Ғейри аз ин муштаракот, аллох таоло ек хуқуқиро ба куффори ахли китоб дода астки ба мушрикин ва секуляристхо надода аст, барои хамин аст мебинем дар пеймоники дар Мадина бо яхудиёни ахли китоб баста мешавад ин куффори ахли китоб аз новъи худ мухторийи даруни ақидатий ва даруни гурухий бархурдор мешаванд, ва равобитишон бо муслимин хам бар асли эхтироми мутақобил, адами таъарруз бар хамдигар, адами хампеймони бо душманони хукумати исломий ва хамкорий дар сурати мовриди хамла қарор гирифтанд, бано шуда буд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(143- қисмат)  

Бале, еки аз ахдофи наздики муслимин дар бархурд бо касоники таслими қонуни шариати аллох намешаванд ин астки бояд барои касби қудрати бештар ва умда, дар бархурд бо душманони умда, аз даруни жомеъайи куффор, нийрухойи ёри дихандайи худишонро берун бикашанд, ва хар касироки метавонад аз онхо химоят кунад ё озодийхойи онхоро таъмин кунад аз онхо истефода кунанд, ва аз ихтилофхойи мовжуди бейни сафхойи мухталифи душманон ва танаввуъи нигаришхойи онхо нихояти истефодаро бибаранд ва дар сурати тавоноий хубихойи онхоро жуброн кунанд.

Дар кинори инон, дастайи дигар аз ин куффор хастандки боз таслими қонуни шириати аллох намешаванд аммо бар асоси ду хадаф

 «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

Рахоий аз гурснагий ва фақр ва ба даст овардани рифох, ва рахоий аз тарс ва ноамний ва ба даст овардани амният, бо муслимин хам масир мешаванд. Инон дини моро намехоханд фақат дунёро мехохандки аз тариқи мо бароишон таъмин мешавад. Ин дархости онхо дар тули торих буда ва ниёзманди посухи шаръий хастанд. Ин ду хоста иллати хаммасир шудан ва муттахид шудани ин даста бо моро огохона, хадафманд ва харакатий мекунад, ва ниёзманди посухи ровшан, бидуни ибхом, амалий ва зихорий ва малмус хастанд. Хамон посухики аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва асхоби ишон гирифтанд.

Бояд диққат бишавадки хам пеймон шудан ва вахдати бо ин даста аз куффор танхо бояд аз тариқи уммати анжом бишавадки аз тариқи еки аз се конол ба вужуд омада ва қудрати рахбарият хам дасти худиш аст ва ин куффор зери дастониш хастанд. Агар каси тасаввур кунадки ғейри аз ин се конол метавонад бо куффор хам пеймон бишавад бидуни шак дар таваххум офтода, чун хоста ё нохоста табдил ба абзори дар дасти хамин куффор мешавад, ва ин таслим шудан аст на вахдат, ва фарқи зиёдий бейни таслим шудан бо вахдат вужуд дорад.

Ба унвони мисол мо медонемки хамин алъон дар Сурия гуруххойи хастандки аз коноли хукумати секуляри Туркия дар хидмати ахдофи ното қарор гирифтанд, гуруххойи хам хастандки аз коноли оли саъуд ва Қатар ва Иордания ва Кувейт ва ғейрих дар ихтиёри амрико хастанд, ва гуруххойи хам хастанд мисли дорудастайи муздури ужалон – мусайламайи каззоби феълийи курдхоки – дар ихтиёри Русия қарор гирифтанд, тамоми ин гуруххо хам новбати ва бар асоси сиёсатхойи ното ва амрико ва русия бо хам вориди жанг мешаванд. Дар инжо вахдати вужуд надорад балки абзор шудан аст ғейри қобили инкорки танхо ба ахдофи арбобон хидмат мекунад.

  Вахдати бо куффор танхо ва танхо аз тариқи уммати анжом мешавадки аз тариқи еки аз онхо се абзор ба вужуд омада аст, ва аллох замонат карда астки ин уммати гумрох ва саргардон намешавад ва бидуни шак аз мовзеъи қудрат сухбат мекунад. Қудрати низомийки пуштивонайи аслийи дипломосийи муслимин дар равобит бо душманонишон аст.

Медонемки аллох таоло дар бархурд бо душманонимон ба фарзияйи мухим ирхоб ва тарсондани онхо бо қудрати низомий ишора мекунад ва мефармояд:

 وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60)

Барои ( мубориза бо) онон то онжоки метавонид нийруйи( низомий) ва асбхойи варзида омада созид, то душмани худо ва душмани хувишро битарсонид, ва касони дигари жуз ононро хам битарсонидки онхоро намешносид ва худо ононро мешносад.

Дар ин сурат он нийруйики ба унвони ек омили боздорандайи аслий нақши бози мекунад ва душмани мо ва аллохро метарсонад ва шарришро аз мо дур мекунад ва пуштивонайи даъват ва дипломосиймон бо куффор мешавад танхо қудрати низомий аст. Диққат кунид: танхо қудрати низомий аст.

Мо хар чи мисли Андалус ба танхоий қудрати молиймон бештар бошад тамаъи душманон бештар мешавад, қудрати алмий хам ба танхоий кофий нест хамчунонки ба танхоий барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар Макка кофий набуд, балки танхо забони қудрати низомий ва жисмий астки дар марохили мухталиф бо пуштивонайи илмий ва гох иқтисодийки дорад, харфи аввалро мезанад.

Дар хамон ибтидойи баъсати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам баъди аз нусрати аллох, он чизики монеъи садама задан ба росулуллох буд шамширхойи бани хошим буданд на фақат оёти қуръон ва мезони илми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ё сирвати уммул мўъминин Хадижа ба танхоий, он чизи намегузашт каси ба Умар ибни Хаттоб ва Саъад ибни Аби Ваққос ва Али ибни Аби Толиб садамайи бизанад ё боис мешудки ба амсоли Сумайя ва Ёсир ва дигарон садама бизананд вужуд ё адами вужуди қудрати низомий буд. Ончизики шароитро бар дигарон тахмил мекунад қудрати низомий аст, ва он чизики шахсро водор мекунад таслими шароити дуруст ё ғалати дигарон бишавад боз қудрати низомий аст. Ин формул аз гузаштахойи дур буда алъон хам дар қолиби хақ ва ту ва ғейрих дар сатхи бейнал милали ва мантақаий хоким аст.

(идома дорад……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(57- қисм)

Мушаххас бўлиб кўриниб турган нарса шуки, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг бу жанглари ахли китобни ё шибхи ахли китобни кофирлари билан эмас, балки барча мушриклар ва барча секуляристларга қаршидур. Бошқа бир жойда Анас ибни Молик розиаллоху анху росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қилиб айтадики:   

‏ “‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، فَإِذَا شَهِدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَصَلَّوْا صَلاَتَنَا وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبَائِحَنَا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا ‏

Мана бу ривоятда очиқ ва равшан кўриниб турганидек, “умирту ан уқотилан наса” жумласи келтирилган хадисларда инсонлар лафзи мушрикларга, секуляларистларга  хосланган, умумий оммага  ва барча кофирларга эмас. Мана бу кичик нуқтани бизларнинг баъзи биродарларимиз унутиб қўйишган. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хузайфа розиаллоху анхунинг берган саволига жавоб сифатида, мушрикларни динига  ва секуляризмга қайтишга монеъ бўладиган нарсани аслаха ва қилич деб кўрсатганлар: Хузайфа розиаллоху анху савол сўрайдики:

 يا رسول الله هل بعد هذا الخير؛ شر، كما كان قبله شر؟! قال: «نعم»، قلت: فما العصمة منه يا رسول الله؟ قال: «السيف». 

Мана бу яхшиликдан (ислом) сўнг ёмонлик борми, худди бундан олдинги ёмонлик (ширк ва мушриклар)га ўхшаш? Мархамат қилдилар: “ ха”. Хузайфа айтдики: бундан нажот топишни йўли нимада? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдилар: “қилич”.

Ха, мушриклар ва секуляристлар бизлар билан доимо тўхтовсиз жанг қилишади, тоинки бизлар исломни тўрт мафхумидан қўлимизни тортгунимизгача ва мушрикларни,секуляристларни, бошқа кофирларни мана бу мақсадларини олдини оладиган танхо нарса қилич ва аслаха бўлади. Буни хозирги даврда ўзимиз хам мусулмонлар яшайдиган диёрларнинг барчасидаги секуляризм динининг диктаторлигини мисолида ва секуляристларни назорати остидаги марказий африкадаги насронийларни, хамда секуляристларнинг назорати остидаги будоийларни мисолида кўриб турибмиз. Бундан илгари хам тарихимизда бўлиб ўтган 781 йил хукмронликдан кейинги андалуснинг аччиқ тажрибаларида ва муғулларнинг тажрибасида бунга  гувох бўлганмиз.

Шу сабабли хам, фақатгина қилич ва аслахани тили билан фахмлайдиган секуляристларга қарши олиб бориладиган доимий, кенг- қамровли жангни баробарида аллох таоло амр қиладики:

 فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Бас (эй Мухаммад), аллох йўлида жанг қилинг. Зотан, сиз фақат ўзингиз учун жавобгарсиз. (демак, ёлғиз қилсангиз хам жанг қилинг) ва мўъминларни хам тарғиб қилинг! Шояд аллох кофир бўлган кимсаларнинг шиддатини даф қилса, аллох қуввати ортиқ, азоби қаттиқ зотдир.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:

لَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ

Мен қайта- қайта аллохни йўлида жанг қилиб шахид бўлишни ва  яна тирилишни орзу қилардим.

Энди агар шахс мана шу йўлдан юрса, аллох таоло унга аллохга етказиб олиб борадиган йўлларни хаммасига хидоят қилиш ваъдасини берган:

وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا (عنکبوت/69)

Бизнинг йўлимизда жиход қилган – курашган зотларни албатта ўз йўлларимизга хидоят қилурмиз. Аниқки, аллох чиройли амал қилгувчи зотлар билан биргадир.

Агар уммат ва жамоат қитол ва жиходдан қўлларини тортсалар, аллох таоло уларни устида хорлик ва залилликни тоинки улар яна қайтадан жиходга қайтмагунларича  хоким қилиб қўяди:

 إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ، وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ، وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ 

Иъйна холатида муомала қилсангизлар ва молларни думини ушлаб ( дехқончилик билан машғул бўлсангизлар) ва экин-текин билан кўнглингизни хуш қилсангизлар ва жиходни тарк қилсангизлар, худованд сизларни устингизда залилликни хоким қилиб қўяди ва яна қайтадан динингизга қайтмагунингизча бу залилликни олиб ташламайди. Бу ерда жиходга қайтишликни динга қайтишлик деб кўрсатилган, чунки жиход мавжуд  бўлмайдиган бўлса, ислом динини мусулмонлардан худди андалусга ўхшаб тортиб олишади ёки исломни тўрт мафхуми ва мағзидан бўшатиб қўйишади, чунки кофирлар хукмрон бўлиб олган  залиллик  даврида фақат шу нарсаларга эга бўлишни иложи бор холос. 

Шу сабабли хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мужохидларни карвонига қўшилишни хохламайдиган кишиларга –мусулмонларни устига келадиган азоб ва залилликка  монеъ  бўлиши учун ва нажот топишлари учун – нифоқ хукмини бериб мархамат қилганларки: 

مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ “

“Кимки ғазот ва қуролли жанг қилмасдан ўлган бўлса ва қуролли жанг хақида ичида бўлса хам фикр қилмаган бўлса, ( яъни дилида уни қасд қилмаган бўлса) нифоқни шохасида ўлибди.” Чунки мусулмонларни орасидаги мунофиқлар ва секулярзадаларгина диннинг тўрт мафхумини бўшаб қолишига  ва мусулмонларнинг залиллигига рози бўлишади ва авом халқни алдайдиган бахоналар билан жанг қилишдан бош тортишади.

Энди мана шу ташкил қилинган умматни орасида росулуллох саллаллоху алайхи васалламни мархамат қилишларича, шундай бир тоифа ва даста борки, улар секуляристларнинг қуролли хужумларини баробарида қуролли жанг йўлини танлашади, у киши мархамат қиладиларки: 

 «لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».

Мени умматимнинг бир гурухи хамиша аллохни фармонини барпо қилиш учун қитол,жанг қилишади, улар душманларини устида ғолибдурлар, уларнинг мухолифлари уларга зарар етказа олишмайди; тоинки қиёмат барпо бўлади ва улар шу холларида бўлишади.

(давоми бор……)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(57- قیسم)

مُشَخَّص بوُلِیب کوُرِینِیب توُرگن نَرسَه شوُکِی، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ بُو جَنگلَرِی اَهلِی کِتابنِی یا شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِی بِیلَن اِیمَس، بَلکِی بَرچَه مُشرِکلَر وَ بَرجَه سِکوُلارِستلَرگه قَرشِیدوُر. باشقَه بِیر جایدَه اَنَس اِبنِ مالِک رَضِیَ الله عَنهُ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن رِوایَت قِیلِیب اَیتَه دِیکِی:    أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، فَإِذَا شَهِدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَصَلَّوْا صَلاَتَنَا وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبَائِحَنَا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا^[1] ‏

مَنَه بُو رِوایَتدَه آچِیق وَ رَوشَن کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ» جُملَه سِی کِیلتِیرِیلگن حَدِیثلَردَه اِنسانلَر لَفظِی مُشرِکلَرگه،سِکوُلارِیستلَرگه خاصلَنگن، عُمُومِی عامَّه گه وَ بَرچَه کافِرلَرگه اِیمَس. مَنَه بُو کِیچِیک نوُقطَه نِی بِیزلَرنِینگ بَعضِی بِرادَرلَرِیمِیز اوُنوُتِیب قوُیِیشگن. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم حُذَیفَه رَضِیَ الله عَنهُ نِینگ بِیرگن سَوالِیگه جَواب صِیفَتِیدَه، مُشرِکلَرنِی دِینِیگه وَ سِکوُلارِیزمگه قَیتِیشگه مانِع بوُلَه دِیگن نَرسَه نِی اَسلَحَه وَ قِیلِیچ دِیب کوُرسَتگنلَر: حُذَیفَه رَضِیَ الله عَنهُ سَوال سوُرَیدِیکِی:   يا رسول الله هل بعد هذا الخير؛ شر، كما كان قبله شر؟! قال: «نعم»، قلت: فما العصمة منه يا رسول الله؟ قال: «السيف». ^[2]  مَنَه بُو یَحشِیلِیکدَن (اِسلام) سُونگ یامانلِیک بارمِی، حوُددِی بوُندَن آلدِینگِی یامانلِیک (شِیرک وَ مُشرِکلَر) گه اوُحشَش؟ مَرحَمَت قِیلدِیلَر: “حَه”. حُذَیفَه اَیتدِیکِی: بوُندَن نَجات تاپِیشنِی یوُلِی نِیمَه دَه؟ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّم مَرحَمَت قِیلدِیلَر: “قِیلِیچ”.

حَه، مُشرِکلَر وَسِکوُلارِیستلَر بِیزلَر بِیلَن دائِما توُحتاوسِیز جَنگ قِیلِیشَه دِی، تائِنکِی بِیزلَر اِسلامنِی توُرت مَفهُومِیدَن قوُلِیمِیزنِی تارتگوُنِیمِیزگه چَه وَ مُشرِکلَرنِی، سِکوُلارِیستلَرنِی، باشقَه کافِرلَرنِی مَنَه بُو مَقصَدلَرِینِی آلدِینِی آلَه دِیگن تَنها نَرسَه قِیلِیچ وَ اَسلَحَه بوُلَه دِی. بوُنِی حاضِرگِی دَوردَه اوُزِیمِیز هَم مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَرنِینگ بَرچَه سِیدَگِی سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ دِیکتَتارلِیگِینِی مِثالِیدَه وَ سِکوُلارِیستلَرنِی نَظارَتِی آستِیدَگِی مَرکَزِی اَفرِیکَه دَگِی نَصرانِیلَرنِی، هَمدَه سِکوُلارِیستلَرنِینگ نَظارَتِی آستِیدَگِی بوُدائِیلَرنِی مِثالِیدَه کوُرِیب توُرِیبمِیز. بوُندَن اِیلگه رِی هَم تَرِیخِیمِیزدَه بوُلِیب اوُتگن 781 یِیل حُکمرانلِیکدَن کِییِینگِی اَندَلوُسنِینگ اَیچچِیق تَجرِیبَه لَرِیدَه وَ مُغوُللَرنِینگ تَجرِیبَه سِیدَه بوُنگه گوُواه بوُلگنمِیز.

شُو سَبَبلِی هَم، فَقَطگِینَه قِیلِیچ وَ اَسلَحَه نِی تِیلِی بِیلَن فَهملَیدِیگن سِکوُلارِیستلَرگه قَرشِی آلِیب بارِیلَه دِیگن دائِمِی،کِینگ – قَمراولِی جَنگنِی بَرابَرِیدَه اَلله تَعالَی اَمر قِیلَه دِیکِی:   فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84) بَس، (اِی مُحَمَّد) ، اَلله یوُلِیدَه جَنگ قِیلِینگ. ذاتاً ،سِیز فَقَط اوُزِینگِیز اوُچُون جَوابگرسِیز.(دِیمَک، یالغِیز قِیلسَنگِیز هَم جَنگ قِیلِینگ) وَ مُؤمِنلَرنِی هَم تَرغِیب قِیلِینگ! شایَد اَلله کافِر بوُلگن کِیمسَه لَرنِینگ شِددَتِینِی دَفع قِیلسَه، اَلله قُوَّتِی آرتِیق، عَذابِی قَتتِیق ذاتدِیر.

رَسُول اَلله صَلّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:   لَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ^[3]  مِین قَیتَه – قَیتَه اَلله نِی یوُلِیدَه جَنگ قِیلِیب شَهِید بُولِیشنِی وَ یَنَه تِیرِیلِیشنِی آرزُو قِیلَردِیم.

اِیندِی اَگر شَخص مَنَه بُو یوُلدَن یُورسَه، اَلله تَعالَی اوُنگه اَلله گه یِیتکَه زِیب آلِیب بارَه دِیگن یوُللَرنِی هَمَّه سِیگه هِدایَت قِیلِیش وَعدَه سِینِی بِیرگن:  وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا (عنکبوت/69) بِیزنِینگ یوُلِیمِیزدَه جِهاد قِیلگن – کوُرَشگن ذاتلَرنِی اَلبَتَّه اوُز یوُللَرِیمِیزگه هِدایَت قِیلوُرمِیز. اَنِیقکِی، اَلله چِیرایلِی عَمَل قِیلگوُچِی ذاتلَر بِیلَن بِیرگه دِیر.

اَگر اوُمَّت وَ جَماعَت قِتال وَ جِهاددَن قوُللَرِینِی تارتسَه لَر، اَلله تَعالَی اوُلَرنِی اوُستِیدَه خارلِیک وَ زَلِیللِیکنِی تائِنکِی اوُلَر یَنَه قَیتَه دَن جِهادگه قَیتمَه گوُنلَرِیچَه حاکِم قِیلِیب قوُیَه دِی:  إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ، وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ، وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ^[4]   عِینَه حالَتِیدَه مُعامَلَه قِیلسَنگِیزلَر وَ ماللَرنِی دوُمِینِی اوُشلَب (دِیهقانچِیلِیک بِیلَن مَشغوُل بوُلسَنگِیزلَر) وَ اِیکِین – تِیکِین بِیلَن کوُنگلِینگِیزنِی خوُش قِیلسَنگِیزلَر وَ جِهادنِی تَرک قِیلسَنگِیزلَر، خُداوَند سِیزلَرنِی اوُستِینگِیزدَه زَلِیللِیکنِی حاکِم قِیلِیب قوُیَه دِی وَ یَنَه قَیتَه دَن دِینِینگِیزگه قَیتمَه گوُنِینگِیزچَه بُو زَلِیللِیکنِی آلِیب تَشلَه مَیدِی. بُو یِیردَه جِهادگه قَیتِیشلِیکنِی دِینگه قَیتِیشلِیک دِیب کوُرسَه تِیلگن، چوُنکِی جِهاد مَوجُود بوُلمَیدِیگن بُولسَه، اِسلام دِینِینِی مُسُلمانلَردَن حوُددِی اَندَلوُسگه اوُحشَب تارتِیب آلِیشَه دِی یاکِی اِسلامنِی توُرت مَفهُومِی وَ مَغزِیدَن بوُشَه تِیب قوُیِیشَه دِی، چُونکِی کافِرلَر حُکمران بُولِیب آلگن زَلِیللِیک دَوردَه فَقَط شُو نَرسَه لَرگه اِیگه بوُلِیشنِی عِلاجِی بار حالاص.

شُو سَبَبلِی هَم رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم مُجاهِدلَرنِی کَروانِیگه قوُشِیلِیشنِی هاحلَه مَیدِیگن کِیشِیلَرگه – مُسُلمانلَرنِی اوُستِیگه کِیلَه دِیگن عَذاب وَ زَلِیللِیککَه مانِع بوُلِیشِی اوُچُون وَ نَجات تاپِیشلَرِی اوُچُون – نِفاق حُکمِینِی بِیرِیب مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:  مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ “^[5]  “کِیمکِی جَنگ وَ قوُراللِی جَنگ  قِیلمَسدَن اوُلگن بوُلسَه وَ قوُراللِی جَنگ حَقِیدَه اِیچِیدَه بوُلسَه هَم فِکر قِیلمَه گن بوُلسَه، ( یَعنِی دِیلِیدَه اوُنِی قَصد قِیلمَه گن بوُلسَه)  نِفاقنِی شاهَه سِیدَه اوُلِیبدِی.” چوُنکِی مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَگِی مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرگِینَه دِیننِینگ توُرت مَفهُومِینِی بوُشَب قالِیشِیگه وَ مُسُلمانلَرنِینگ زَلِیللِیگِیگه راضِی بوُلِیشَه دِی وَ عَوام حَلقنِی اَلدَیدِیگن بَهانَه لَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشدَن باش تارتِیشَه دِی.

ایندِی مَنَه شُو تَشکِیل قِیلِینگن اوُمَّتنِی آرَه سِیدَه رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی مَرحَمَت قِیلِیشلَرِیچَه، شوُندَی بِیر طائِفَه وَ دَستَه بارکِی، اوُلَر سِکوُلارِیستلَرنِینگ قوُراللِی هُجُوملَرِینِی بَرابَرِیدَه قوُراللِی جَنگ یوُلِینِی تَنلَه شَه دِی، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   «لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».^[6]  مِینِی اوُمَّتِیمنِی بِیر گوُرُوهِی هَمِیشَه اَلله نِی فَرمانِینِی بَرپا قِیلِیش اوُچُون قِتال، جَنگ قِیلِیشَه دِی، اوُلَر دُشمَنلَرِینِی اوُستِیدَه غالِبدوُرلَر، اوُلَرنِینگ مُخالِفلَرِی اوُلَرگه ضَرَر یِیتکَه زَه آلِیشمَیدِی؛ تائِنکِی قِیامَت بَرپا بوُلَه دِی وَ اوُلَر شوُ حاللَرِیدَه بوُلِیشَه دِی.

(دوامی بار…….)

---

[1] سنن النسائي ـ ح 3966

[2] مسند امام احمد بن حنبل / صححه آلبانی

[3] سنن النسائي- الجهاد/صحيح البخاري- التمني/فتح الباري شرح صحيح البخاري-  التمني/موطأ مالك- الجهاد

[4]رواه أحمد (4987) وأبو داود (3462) وصححه الألباني في صحيح أبي داود .

[5]صحيح مسلم 3533

[6]مسلم:3550

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(57- قسمت)

در این روایت واضح و روشن است که لفظ الناس در حدیثهائی که با « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ» آمده است خاص به مشرکین و سکولاریستهاست نه به صورت عام منظورش تمام کفار باشد . این نکته ی ریزی است که عده ای از براردان ما فراموشش کرده اند . و رسول الله صلی الله علیه وسلم در جواب سوال حذیفه رضی الله عنه تنها مانع بازگشت به دین مشرکین و سکولاریسم را اسلحه و شمشیر معرفی می کند: حذيفه رضي الله عنه می پرسد: يا رسول الله هل بعد هذا الخير؛ شر، كما كان قبله شر؟! قال: «نعم»، قلت: فما العصمة منه يا رسول الله؟ قال: «السيف». [1] آيا بعد از اين خير (اسلام)، شّري هم وجود دارد همانگونه که قبل از آن شر (شرک و مشرکین) بود؟ فرمود: «بلي» حذيفه گفت: راه نجات از آن چيست؟ رسول الله صلي الله عليه و سلم فرمودند: «شمشير» .

بله مشرکین و سکولاریستها پیوسته با ما می جنگند تا ما را از مفاهیم 4 گانه ی اسلام تهی کنند و تنها چیزی که می تواند از این هدف مشرکین و سکولاریستها و سایر کفارجلو گیری کند تنها شمشیر و اسلحه است. این را خودمان همین الان در برابر دیکتاتوری دین سکولاریسم در تمام سرزمینهای مسلمان نشین، و نصرانی های آفریقای مرکزی تحت کنترل سکولاریستها و بودائیهای تحت کنترل سکولاریستها لمسش می کنیم، قبلا هم تجربیات تلخی چون تجربه ی اندلس پس از 781 سال حکمرانی و تجربه مغولها و غیره را در تاریخمان داشتیم.  

برای همین است در برابر این جنگ همیشگی و فراگیر بر علیه سکولاریستها که تنها زبان اسلحه و شمشیر را می فهمند الله تعالی امر می کند: فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84) در راه خدا بجنگ (حتی اگر هم تنها باشید و باک نداشته باشی) . تو جز مسؤول (اعمال) خود نیستی . و مؤمنان را (هم به جنگ دعوت کن و) ترغیب و تحریک کن . تا این که خداوند قدرت‌کافران را باز گیرد و قدرت خدا بیشتر و مجازات او سخت‌تر است .‏

 و رسول الله می فرماید:لَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ[2] من دوست دارم كه بارها در راه خدا شهيد شده و دوباره زنده شوم.

حالا اگر کسی این مسیر را برود الله تعالی به او وعده ی هدايت و راهيابي به تمام راههاي منتهي به الله را داده است : وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا (عنکبوت/69) کساني كه  در راه ما جهاد كنند، آنان را در راههاي منتهي به خود رهنمود می کنیم . 

و اگر امت و جماعت دست از قتال و جهاد بکشند الله تعالی خواری و ذلت را بر آنا ن حاکم می کند تا زمانی که دوباره به جهاد بر گردند: إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ، وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ، وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ[3]  زمانی که به صورت عينه معامله کرديد و دم گاوها را گرفته (به کشاورزي مشغول شديد) و به کشت و کار دل خوش نموده، و جهاد را ترک کرديد، خداوند ذلتي را بر شما چيره خواهد کرد، و تا زمانيکه به دينتان بازنگرديد آن را از شما برنمي‌دارد» در اینجا بازگشت به جهاد را بازگشت به دین معرفی می کند، چون بدون جهاد زمانی که کفار بر مسلمین حاکمیت پیدا می کنند دین اسلام را یا مثل اندلس کلا از مسلمین می گیرند یا اینکه اسلام را از آن 4 مفهوم خودش تهی و خالی کرده اند، و اینی که در زمان ذلیلی و تسلط کفار دارند غیر از آنی است که باید داشته باشند .

به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد کسي که قصد ملحق شدن به کاروان مجاهدين را نداشته باشد – تا مانع وارد شدن این عذاب و ذلیلی بر مسلمین بشود یا مسلمین را از چنین عذاب و ذلتی نجات بدهد – حکم نفاق داده است و مي فرمايد:مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ “[4] کسيکه بميرد و غزا و جنگ مسلحانه نکند و در باره جنگ مسلحانه با خود زمزمه نکرده باشد (در دل قصد آنرا نداشته باشد)، بر شاخه ای از نفاق مرده است»  چون تنها منافقین و سکولار زده ها در میان مسلمین هستند که به تهی شدن دین از مفاهیم 4 گانه ی آن راضی هستند و ذلیلی مومنین را می خواهند و با بهانه های عوامفریبانه از جنگیدن در راه دین طفره می روند .

حالا در میان این امتی که تشکیل شده است رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید آن دسته و طائفه ای برحق هستند که در برابر این تهاجمات مسلحانه ی سکولاریستها مشی مسلحانه را انتخاب می کنند و می فرماید: «لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».[5] هميشه گروهي از امت من برای برپا کردن فرمان الله به قتال می‌پردازند، بر دشمنانشان پيروز هستند، مخالفانشان نمی‌توانند به آنان ضرری برسانند؛ تا اينکه قيامت برپا می‌شود و آنان در اين حال هستند.

(ادامه دارد…….)

---

[1] مسند امام احمد بن حنبل / صححه آلبانی

[2] سنن النسائي- الجهاد/صحيح البخاري- التمني/فتح الباري شرح صحيح البخاري-  التمني/موطأ مالك- الجهاد

[3]رواه أحمد (4987) وأبو داود (3462) وصححه الألباني في صحيح أبي داود .

[4]صحيح مسلم 3533

[5]مسلم:3550

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(142- қисмат)

Нуктайики лозим аст дар инжо ба он ишора бишавад ин астки Нажжоший ва Жаъфар ибни Аби Толиб бо онки хар ду мусалмонанд, аммо хар кудомишон вазифайиро анжом медиханд, ва мебинем ончи барои Нажжоший жоиз аст барои Жаъфар жоиз нест.Нажжоший хатто иймони худишро хам пинхон ва китмон мекунад.

Жаъфар розиаллоху анху улгу ва сухангуйи ислом ва муслимин аст, ва мардум дар хилоли мавозеъ ва суханониш, паём ва ақидайи исломийро мефахманд, барои хамин бахонайи барои махфий кардан ва китмони хақоиқ надорад, ва харгуна пинхон кардани хақоиқ, ба маънойи китмон ва сарпуш гузоштани бар хақоиқи исломий астки бояд барои мардум ровшан бишаванд. Аммо шахсияти Нажжоший розиаллоху анху маърифий кунандайи мабодий ва усули исломий нест, ва пеши мардум хам хануз ба унвони ек фарди кофари насроний матрах аст на ек мусалмон, ва тамоми лашкариён ва наздикони у хам аз насронийхойи кофар буданд, ва маслахати ислом ва муслимин интури иқтизо мекардки махфий будани ақида ва дини худиш исрор кунад, ва дар он лахзайи хассос ва бухроний ба киноя ва таъоруф мутавассил бишавад, ва ақидайи худишро махфий ва китмон кунад, ва дар зехни мардуми кофар интури вонимуд кунадки хануз ек кофари насроний аст, то бо ин равиш, оташи шўришироки секуляристхойи қурайш дар хабаша барпо карда будандро хомуш кунад ва хидмати ба жараёни новпойи шариати пайғамбари хотам ва муслимин анжом бидихад.

Нажжоший ва Наъим ибни Масъуд, шахсиятхойи мухталифи хастандки хар кудомишон дар нақши худишон ва масулиятики ба онхо сипорда шуда буд адойи вазифа карданд, ва замина созихойи лозим барои хифзи вужуди муслимин ва афзойиши қудрати муслиминро дар замин омада карданд, ва харакати исломийро аз бухронхо ва гирахойики мумкин буд дар марохили бо онхо мувожих бишавад, нажот доданд.

Холо дастайи дигар аз куффор хастандки мисли Нажжоший рохимахуллох иймон намеоваранд аммо доройи сифати пасандидайи хастанд ва метавонанд бо ин сифати хубишон дар жомеъа жараёни мардумий ба рох биндозанд, ва нақши шабихи ба нақши Нажжоший розиаллоху анхуро дар басижи афкори умумий барои фишори бар дастгохи хокимайи куффор ийфо кунандки имруза хам намунахойи зиёдишро дидем.

Мисли он даста аз куффори секуляри Маккаки барои аз бейн бурдани мухосирайи иқтисодийки бар муслимин дар шаъби Аби Толиб тахмиш шуда буд гурух ва дастайиро ба вужуд оварда буданд ва дар жомеъа барои шикастани ин пеймони золимона талош мекарданд. Афроди мисли Хишом ибни Амр, Зухайр ибни Умайя,Мутъам ибни Адий, Абул Бахтарий ибни Хишом ва Замъа ибни Асвад ва афроди дигарики хаммагий бо хам жараёни инсонийи дустонайи нирумандийро дар мардум ба унвони ек ахроми фишор ба вужуд овардандки. Баъадхо Хишом ва Зухайр иймон оварданд ва Мутъам дар Макка дар холати куфр мурд, ва Абул Бахтарий ва Замъа хам дар жанги бадр кушта шуданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сифориш карда будки Абул Бахтарийро дар подоши он кори инсон дустониш накушанд аммо худиш масири маргро интихоб кард.

Дар хар сурат инон хам дастайи аз куффор хастандки сифати пасандидайиро дар худишон доранд, ва бидуни шак муслимин аз ин сифати онхо химоят мекунанд, ва бо онхо дар ин сифат хамрох ва муттахид мешавад, ва агар битавонанд ин некихойи онхоро дар хар мовқеиятики бошанд жуброн мекунанд хатто агар ба сурати мусаллахона дар баробари муслимин шамшир кашида бошанд.

Медонем замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба нияти “ даъват ва дархости ёри” ба тоиф рафт ва бо мухолифат ва тўвхини мардум мувожих шуд замоники мехост ба Макка баргардад танхо дар панохи Мутъам ибни Адий кофар тавонист вориди Макка шавад.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин дифоъи шарофатмандона Мутъамро ба изофайи талошхойи бедариғиш барои нақзи пеймони тахрими иқтисодийи шаъби Аби Толибро дар ёд ва хотира худиш хифз кард буд, Мутъам ибни Адий, кофари секуляри буд ва аз назари ақидатий тафовути бо секуляристхойи қурайш надошт аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар хенгоми қудрат некихойи уро фаромуш накард ва дар жавоб дархости қурайш мабний бар озод кардани хафтод нафар аз асиронки муташаккил аз сарони секуляри қурайш буданд, мефармояд: “ агар Мутъам инжо буд ва дархости панохандагий мекард онхоро ба у мебахшидам”. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамин вокунишро нисбат ба Абул Бахтарийки ба унвони ек кофари махориб, дар жанги мусаллахона бар алайхи муслимин ширкат карда ва дар майдони жанг буд, эъмол кард; ва дастур дод онро дар сурати исорат хам накушанд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(141- қисмат)

Хам масир кардани ғейри муслимин бо жараёни вахдатгаройи огохона, хадафманд ва харакатийи муслимин.

Мо, тамоми ончи то алъон дар ин дарсимон гуфтем дар ростойи вахдат бо ахли худимон яъни ахли ислом буд, холо дар баробари жомеъайи рангоранг ва мутанаввиъи куффор чи? Оё мешавад ва имкониш хастки ахли қибла бо дастахойи аз куффор хампеймон бишаванд ва муслимин онхоро дар жибхайи худишон жо бидиханд?

Дар дарси душманшиносий ва даража бандийи душманон нукоти сода ва лозимиро хидмати дустон арз кардемки, бахши аз хунари бархурди бо низоми жохилий ва ақоид ва рафторхойи жохилийро ба мо нишон медод. Дар хамин дарси душманшиносий арз кардемки мо дар миёни ин куффор аз он бади химоят мекунемки бадиш камтар аст ва нафъиш барои муслимин бештар аст; ва ба пирузий у хам хушхол мешавем ва ба шикастиш хам норохат мешавем.

Холо ба сурати ризтар мешавад гуфт: дар ин жомеъайи мутанаввиъи куффор афроди вужуд дорандки дар сифоти инсонхойи шойиста ва дурусткор ва хуби хастанд, ва дунболи хубий ва дурусткорий хастанд.

Вужуди сифат ва нигаришхойи созанда мусбат дар миёни куффор баъзи вақтхо ба хотири табаъият аз масоили фитрий ва новъи дусти ба вужуд меояд,баъзи вақтхо хам ба далили вужуди пас мондахойи таъолими анбиёйи гузашта дар хар қовми астки ба сурати фархангий дар омада аст, мисли хаёки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  мефармояд:                       

إنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الْأُولَى: إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْت”

Баъзи вақтхо хам ин сифати пасандида ба далили пешрафтхойи фархангий ва табодули фархангий ва рафтори бо милали дигар аст. Дар хар сурат ба хар далили ин сифати пасандида дар шахс ба вужуд омада бошад танхо мешавад аз онхо истиқбол кард ва аз онхо нихояти истефодаро кард.

Иддайи аз ин афрод ба махзи инки ислом ба онхо мерасад таслимиш мешаванд, чун мукаммили они астки худишон доранд. Мисли насронийхойики аллох таоло фармуда аз назари маваддах ба муслимин наздиктаранд ва илова бар ин такаббур хам надоранд:

وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ (مائده/83)

ва онон хар замони бишнаванд чизхойироки бар пайғамбар нозил шуда аст бар асари шинохти хақ ва дарёфти хақиқат, чишмонишонро мебиники пур аз ашк мегардад ва мегуянд: парвардигоро! Иймон дорем пас моро аз зумрайи гувохон бинавис. Хуб ин имтиёзи хуби аст ва сифатхойи хуби хастанд.

Инхо хубихойи миёни бадхо хастандки бояд аз онхо химоят бишавад. Дар инжо ек мисолиро хидматитон арз кунамки марбут ба муслимини мухожир ва артеши кофари Нажжоший розиаллоху анху дар хабаша аст.

Медонем Амр ва Ос ба унвони намояндайи секуляристхойи кофари қурайш ба вужуди шикасти сахтики хурда буд, то базри жанги дохилийро дар миёни мардуми хабаша накошт,онжоро тарк накард. Бо сиёсати худиш куффори насронийи хабашаро ба ду жибха табдил кард: жибхайики ба рахбарийи Нажжоший розиаллоху анху будки вужуди мусалмонон дар хабашаро ижоза медод ва жибхайи мухолифики мухолифи вужуди мусалмонон дар хабаша буд ва жанги дохилийро ба вужуд овард. Амр ва Ос намояндайи куффори секуляри қурайш аз ин жибхайики мухолифи мондани муслимин дар хабаша буданд химоят мекард, ва муслимин хам аз куффорики бо Нажжоший буданд ва аз мондани онхо дар хабаша ва озодихойи онхо химоят мекарданд, пуштибоний мекарданд.

Умму Салама розиаллоху анхо мегуяд: “ қасам ба худо мо аз эъломи муборизайи ин мухолифон бо Нажжоший чунон ғамгир ва афсурда шудемки чанин холатиро ба худ надида будем”. Албатта аксил амали мусалмонон аз хадди ғам ва ғусса тажовуз кард, ва бо бедорий ва эхтиёт, марохили жангро зери назар мегирфтанд; Зубайр нувжавоники каси мутаважжихи бачча будани у намешуд масулияти дидбоний ва муроқибатро ба ухда гирифт ва аз дарё гузашт ва дар он суйи марз ахбори қатъийи жангро барои мусалмонон овард, аз баски ба пирузийи сипохи кофари Нажжоший хушхол буд аз дур либос болойишро берун оварда буд ва бо аломати пирузий онро тикон медод, ва пирузийи ек артеш ва жараёни кофарики мусалмони онро рахбари мекард ва озодийи ибодат ва амали онхоро тазмин мекард бар жараёни кофари дигарики ин озодийхоро нобуд мекард, табрик гуфт. Дар инжо ек гурухи мусалмонон аз ек хукумати кофар дар баробари кофари бадтари дар дорул куфр химоят ва пуштибоний мекунанд.

(идома дорад…….)