وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(57- қисм)

Мушаххас бўлиб кўриниб турган нарса шуки, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг бу жанглари ахли китобни ё шибхи ахли китобни кофирлари билан эмас, балки барча мушриклар ва барча секуляристларга қаршидур. Бошқа бир жойда Анас ибни Молик розиаллоху анху росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қилиб айтадики:   

‏ “‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، فَإِذَا شَهِدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَصَلَّوْا صَلاَتَنَا وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبَائِحَنَا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا ‏

Мана бу ривоятда очиқ ва равшан кўриниб турганидек, “умирту ан уқотилан наса” жумласи келтирилган хадисларда инсонлар лафзи мушрикларга, секуляларистларга  хосланган, умумий оммага  ва барча кофирларга эмас. Мана бу кичик нуқтани бизларнинг баъзи биродарларимиз унутиб қўйишган. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хузайфа розиаллоху анхунинг берган саволига жавоб сифатида, мушрикларни динига  ва секуляризмга қайтишга монеъ бўладиган нарсани аслаха ва қилич деб кўрсатганлар: Хузайфа розиаллоху анху савол сўрайдики:

 يا رسول الله هل بعد هذا الخير؛ شر، كما كان قبله شر؟! قال: «نعم»، قلت: فما العصمة منه يا رسول الله؟ قال: «السيف». 

Мана бу яхшиликдан (ислом) сўнг ёмонлик борми, худди бундан олдинги ёмонлик (ширк ва мушриклар)га ўхшаш? Мархамат қилдилар: “ ха”. Хузайфа айтдики: бундан нажот топишни йўли нимада? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдилар: “қилич”.

Ха, мушриклар ва секуляристлар бизлар билан доимо тўхтовсиз жанг қилишади, тоинки бизлар исломни тўрт мафхумидан қўлимизни тортгунимизгача ва мушрикларни,секуляристларни, бошқа кофирларни мана бу мақсадларини олдини оладиган танхо нарса қилич ва аслаха бўлади. Буни хозирги даврда ўзимиз хам мусулмонлар яшайдиган диёрларнинг барчасидаги секуляризм динининг диктаторлигини мисолида ва секуляристларни назорати остидаги марказий африкадаги насронийларни, хамда секуляристларнинг назорати остидаги будоийларни мисолида кўриб турибмиз. Бундан илгари хам тарихимизда бўлиб ўтган 781 йил хукмронликдан кейинги андалуснинг аччиқ тажрибаларида ва муғулларнинг тажрибасида бунга  гувох бўлганмиз.

Шу сабабли хам, фақатгина қилич ва аслахани тили билан фахмлайдиган секуляристларга қарши олиб бориладиган доимий, кенг- қамровли жангни баробарида аллох таоло амр қиладики:

 فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Бас (эй Мухаммад), аллох йўлида жанг қилинг. Зотан, сиз фақат ўзингиз учун жавобгарсиз. (демак, ёлғиз қилсангиз хам жанг қилинг) ва мўъминларни хам тарғиб қилинг! Шояд аллох кофир бўлган кимсаларнинг шиддатини даф қилса, аллох қуввати ортиқ, азоби қаттиқ зотдир.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:

لَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ

Мен қайта- қайта аллохни йўлида жанг қилиб шахид бўлишни ва  яна тирилишни орзу қилардим.

Энди агар шахс мана шу йўлдан юрса, аллох таоло унга аллохга етказиб олиб борадиган йўлларни хаммасига хидоят қилиш ваъдасини берган:

وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا (عنکبوت/69)

Бизнинг йўлимизда жиход қилган – курашган зотларни албатта ўз йўлларимизга хидоят қилурмиз. Аниқки, аллох чиройли амал қилгувчи зотлар билан биргадир.

Агар уммат ва жамоат қитол ва жиходдан қўлларини тортсалар, аллох таоло уларни устида хорлик ва залилликни тоинки улар яна қайтадан жиходга қайтмагунларича  хоким қилиб қўяди:

 إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ، وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ، وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ 

Иъйна холатида муомала қилсангизлар ва молларни думини ушлаб ( дехқончилик билан машғул бўлсангизлар) ва экин-текин билан кўнглингизни хуш қилсангизлар ва жиходни тарк қилсангизлар, худованд сизларни устингизда залилликни хоким қилиб қўяди ва яна қайтадан динингизга қайтмагунингизча бу залилликни олиб ташламайди. Бу ерда жиходга қайтишликни динга қайтишлик деб кўрсатилган, чунки жиход мавжуд  бўлмайдиган бўлса, ислом динини мусулмонлардан худди андалусга ўхшаб тортиб олишади ёки исломни тўрт мафхуми ва мағзидан бўшатиб қўйишади, чунки кофирлар хукмрон бўлиб олган  залиллик  даврида фақат шу нарсаларга эга бўлишни иложи бор холос. 

Шу сабабли хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мужохидларни карвонига қўшилишни хохламайдиган кишиларга –мусулмонларни устига келадиган азоб ва залилликка  монеъ  бўлиши учун ва нажот топишлари учун – нифоқ хукмини бериб мархамат қилганларки: 

مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ “

“Кимки ғазот ва қуролли жанг қилмасдан ўлган бўлса ва қуролли жанг хақида ичида бўлса хам фикр қилмаган бўлса, ( яъни дилида уни қасд қилмаган бўлса) нифоқни шохасида ўлибди.” Чунки мусулмонларни орасидаги мунофиқлар ва секулярзадаларгина диннинг тўрт мафхумини бўшаб қолишига  ва мусулмонларнинг залиллигига рози бўлишади ва авом халқни алдайдиган бахоналар билан жанг қилишдан бош тортишади.

Энди мана шу ташкил қилинган умматни орасида росулуллох саллаллоху алайхи васалламни мархамат қилишларича, шундай бир тоифа ва даста борки, улар секуляристларнинг қуролли хужумларини баробарида қуролли жанг йўлини танлашади, у киши мархамат қиладиларки: 

 «لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».

Мени умматимнинг бир гурухи хамиша аллохни фармонини барпо қилиш учун қитол,жанг қилишади, улар душманларини устида ғолибдурлар, уларнинг мухолифлари уларга зарар етказа олишмайди; тоинки қиёмат барпо бўлади ва улар шу холларида бўлишади.

(давоми бор……)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(57- قیسم)

مُشَخَّص بوُلِیب کوُرِینِیب توُرگن نَرسَه شوُکِی، رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ بُو جَنگلَرِی اَهلِی کِتابنِی یا شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِی بِیلَن اِیمَس، بَلکِی بَرچَه مُشرِکلَر وَ بَرجَه سِکوُلارِستلَرگه قَرشِیدوُر. باشقَه بِیر جایدَه اَنَس اِبنِ مالِک رَضِیَ الله عَنهُ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن رِوایَت قِیلِیب اَیتَه دِیکِی:    أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، فَإِذَا شَهِدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَصَلَّوْا صَلاَتَنَا وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبَائِحَنَا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا^[1] ‏

مَنَه بُو رِوایَتدَه آچِیق وَ رَوشَن کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ» جُملَه سِی کِیلتِیرِیلگن حَدِیثلَردَه اِنسانلَر لَفظِی مُشرِکلَرگه،سِکوُلارِیستلَرگه خاصلَنگن، عُمُومِی عامَّه گه وَ بَرچَه کافِرلَرگه اِیمَس. مَنَه بُو کِیچِیک نوُقطَه نِی بِیزلَرنِینگ بَعضِی بِرادَرلَرِیمِیز اوُنوُتِیب قوُیِیشگن. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم حُذَیفَه رَضِیَ الله عَنهُ نِینگ بِیرگن سَوالِیگه جَواب صِیفَتِیدَه، مُشرِکلَرنِی دِینِیگه وَ سِکوُلارِیزمگه قَیتِیشگه مانِع بوُلَه دِیگن نَرسَه نِی اَسلَحَه وَ قِیلِیچ دِیب کوُرسَتگنلَر: حُذَیفَه رَضِیَ الله عَنهُ سَوال سوُرَیدِیکِی:   يا رسول الله هل بعد هذا الخير؛ شر، كما كان قبله شر؟! قال: «نعم»، قلت: فما العصمة منه يا رسول الله؟ قال: «السيف». ^[2]  مَنَه بُو یَحشِیلِیکدَن (اِسلام) سُونگ یامانلِیک بارمِی، حوُددِی بوُندَن آلدِینگِی یامانلِیک (شِیرک وَ مُشرِکلَر) گه اوُحشَش؟ مَرحَمَت قِیلدِیلَر: “حَه”. حُذَیفَه اَیتدِیکِی: بوُندَن نَجات تاپِیشنِی یوُلِی نِیمَه دَه؟ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّم مَرحَمَت قِیلدِیلَر: “قِیلِیچ”.

حَه، مُشرِکلَر وَسِکوُلارِیستلَر بِیزلَر بِیلَن دائِما توُحتاوسِیز جَنگ قِیلِیشَه دِی، تائِنکِی بِیزلَر اِسلامنِی توُرت مَفهُومِیدَن قوُلِیمِیزنِی تارتگوُنِیمِیزگه چَه وَ مُشرِکلَرنِی، سِکوُلارِیستلَرنِی، باشقَه کافِرلَرنِی مَنَه بُو مَقصَدلَرِینِی آلدِینِی آلَه دِیگن تَنها نَرسَه قِیلِیچ وَ اَسلَحَه بوُلَه دِی. بوُنِی حاضِرگِی دَوردَه اوُزِیمِیز هَم مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَرنِینگ بَرچَه سِیدَگِی سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ دِیکتَتارلِیگِینِی مِثالِیدَه وَ سِکوُلارِیستلَرنِی نَظارَتِی آستِیدَگِی مَرکَزِی اَفرِیکَه دَگِی نَصرانِیلَرنِی، هَمدَه سِکوُلارِیستلَرنِینگ نَظارَتِی آستِیدَگِی بوُدائِیلَرنِی مِثالِیدَه کوُرِیب توُرِیبمِیز. بوُندَن اِیلگه رِی هَم تَرِیخِیمِیزدَه بوُلِیب اوُتگن 781 یِیل حُکمرانلِیکدَن کِییِینگِی اَندَلوُسنِینگ اَیچچِیق تَجرِیبَه لَرِیدَه وَ مُغوُللَرنِینگ تَجرِیبَه سِیدَه بوُنگه گوُواه بوُلگنمِیز.

شُو سَبَبلِی هَم، فَقَطگِینَه قِیلِیچ وَ اَسلَحَه نِی تِیلِی بِیلَن فَهملَیدِیگن سِکوُلارِیستلَرگه قَرشِی آلِیب بارِیلَه دِیگن دائِمِی،کِینگ – قَمراولِی جَنگنِی بَرابَرِیدَه اَلله تَعالَی اَمر قِیلَه دِیکِی:   فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84) بَس، (اِی مُحَمَّد) ، اَلله یوُلِیدَه جَنگ قِیلِینگ. ذاتاً ،سِیز فَقَط اوُزِینگِیز اوُچُون جَوابگرسِیز.(دِیمَک، یالغِیز قِیلسَنگِیز هَم جَنگ قِیلِینگ) وَ مُؤمِنلَرنِی هَم تَرغِیب قِیلِینگ! شایَد اَلله کافِر بوُلگن کِیمسَه لَرنِینگ شِددَتِینِی دَفع قِیلسَه، اَلله قُوَّتِی آرتِیق، عَذابِی قَتتِیق ذاتدِیر.

رَسُول اَلله صَلّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:   لَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ^[3]  مِین قَیتَه – قَیتَه اَلله نِی یوُلِیدَه جَنگ قِیلِیب شَهِید بُولِیشنِی وَ یَنَه تِیرِیلِیشنِی آرزُو قِیلَردِیم.

اِیندِی اَگر شَخص مَنَه بُو یوُلدَن یُورسَه، اَلله تَعالَی اوُنگه اَلله گه یِیتکَه زِیب آلِیب بارَه دِیگن یوُللَرنِی هَمَّه سِیگه هِدایَت قِیلِیش وَعدَه سِینِی بِیرگن:  وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا (عنکبوت/69) بِیزنِینگ یوُلِیمِیزدَه جِهاد قِیلگن – کوُرَشگن ذاتلَرنِی اَلبَتَّه اوُز یوُللَرِیمِیزگه هِدایَت قِیلوُرمِیز. اَنِیقکِی، اَلله چِیرایلِی عَمَل قِیلگوُچِی ذاتلَر بِیلَن بِیرگه دِیر.

اَگر اوُمَّت وَ جَماعَت قِتال وَ جِهاددَن قوُللَرِینِی تارتسَه لَر، اَلله تَعالَی اوُلَرنِی اوُستِیدَه خارلِیک وَ زَلِیللِیکنِی تائِنکِی اوُلَر یَنَه قَیتَه دَن جِهادگه قَیتمَه گوُنلَرِیچَه حاکِم قِیلِیب قوُیَه دِی:  إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ، وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ، وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ^[4]   عِینَه حالَتِیدَه مُعامَلَه قِیلسَنگِیزلَر وَ ماللَرنِی دوُمِینِی اوُشلَب (دِیهقانچِیلِیک بِیلَن مَشغوُل بوُلسَنگِیزلَر) وَ اِیکِین – تِیکِین بِیلَن کوُنگلِینگِیزنِی خوُش قِیلسَنگِیزلَر وَ جِهادنِی تَرک قِیلسَنگِیزلَر، خُداوَند سِیزلَرنِی اوُستِینگِیزدَه زَلِیللِیکنِی حاکِم قِیلِیب قوُیَه دِی وَ یَنَه قَیتَه دَن دِینِینگِیزگه قَیتمَه گوُنِینگِیزچَه بُو زَلِیللِیکنِی آلِیب تَشلَه مَیدِی. بُو یِیردَه جِهادگه قَیتِیشلِیکنِی دِینگه قَیتِیشلِیک دِیب کوُرسَه تِیلگن، چوُنکِی جِهاد مَوجُود بوُلمَیدِیگن بُولسَه، اِسلام دِینِینِی مُسُلمانلَردَن حوُددِی اَندَلوُسگه اوُحشَب تارتِیب آلِیشَه دِی یاکِی اِسلامنِی توُرت مَفهُومِی وَ مَغزِیدَن بوُشَه تِیب قوُیِیشَه دِی، چُونکِی کافِرلَر حُکمران بُولِیب آلگن زَلِیللِیک دَوردَه فَقَط شُو نَرسَه لَرگه اِیگه بوُلِیشنِی عِلاجِی بار حالاص.

شُو سَبَبلِی هَم رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم مُجاهِدلَرنِی کَروانِیگه قوُشِیلِیشنِی هاحلَه مَیدِیگن کِیشِیلَرگه – مُسُلمانلَرنِی اوُستِیگه کِیلَه دِیگن عَذاب وَ زَلِیللِیککَه مانِع بوُلِیشِی اوُچُون وَ نَجات تاپِیشلَرِی اوُچُون – نِفاق حُکمِینِی بِیرِیب مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:  مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ “^[5]  “کِیمکِی جَنگ وَ قوُراللِی جَنگ  قِیلمَسدَن اوُلگن بوُلسَه وَ قوُراللِی جَنگ حَقِیدَه اِیچِیدَه بوُلسَه هَم فِکر قِیلمَه گن بوُلسَه، ( یَعنِی دِیلِیدَه اوُنِی قَصد قِیلمَه گن بوُلسَه)  نِفاقنِی شاهَه سِیدَه اوُلِیبدِی.” چوُنکِی مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَگِی مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرگِینَه دِیننِینگ توُرت مَفهُومِینِی بوُشَب قالِیشِیگه وَ مُسُلمانلَرنِینگ زَلِیللِیگِیگه راضِی بوُلِیشَه دِی وَ عَوام حَلقنِی اَلدَیدِیگن بَهانَه لَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشدَن باش تارتِیشَه دِی.

ایندِی مَنَه شُو تَشکِیل قِیلِینگن اوُمَّتنِی آرَه سِیدَه رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی مَرحَمَت قِیلِیشلَرِیچَه، شوُندَی بِیر طائِفَه وَ دَستَه بارکِی، اوُلَر سِکوُلارِیستلَرنِینگ قوُراللِی هُجُوملَرِینِی بَرابَرِیدَه قوُراللِی جَنگ یوُلِینِی تَنلَه شَه دِی، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   «لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».^[6]  مِینِی اوُمَّتِیمنِی بِیر گوُرُوهِی هَمِیشَه اَلله نِی فَرمانِینِی بَرپا قِیلِیش اوُچُون قِتال، جَنگ قِیلِیشَه دِی، اوُلَر دُشمَنلَرِینِی اوُستِیدَه غالِبدوُرلَر، اوُلَرنِینگ مُخالِفلَرِی اوُلَرگه ضَرَر یِیتکَه زَه آلِیشمَیدِی؛ تائِنکِی قِیامَت بَرپا بوُلَه دِی وَ اوُلَر شوُ حاللَرِیدَه بوُلِیشَه دِی.

(دوامی بار…….)

---

[1] سنن النسائي ـ ح 3966

[2] مسند امام احمد بن حنبل / صححه آلبانی

[3] سنن النسائي- الجهاد/صحيح البخاري- التمني/فتح الباري شرح صحيح البخاري-  التمني/موطأ مالك- الجهاد

[4]رواه أحمد (4987) وأبو داود (3462) وصححه الألباني في صحيح أبي داود .

[5]صحيح مسلم 3533

[6]مسلم:3550

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(57- قسمت)

در این روایت واضح و روشن است که لفظ الناس در حدیثهائی که با « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ» آمده است خاص به مشرکین و سکولاریستهاست نه به صورت عام منظورش تمام کفار باشد . این نکته ی ریزی است که عده ای از براردان ما فراموشش کرده اند . و رسول الله صلی الله علیه وسلم در جواب سوال حذیفه رضی الله عنه تنها مانع بازگشت به دین مشرکین و سکولاریسم را اسلحه و شمشیر معرفی می کند: حذيفه رضي الله عنه می پرسد: يا رسول الله هل بعد هذا الخير؛ شر، كما كان قبله شر؟! قال: «نعم»، قلت: فما العصمة منه يا رسول الله؟ قال: «السيف». [1] آيا بعد از اين خير (اسلام)، شّري هم وجود دارد همانگونه که قبل از آن شر (شرک و مشرکین) بود؟ فرمود: «بلي» حذيفه گفت: راه نجات از آن چيست؟ رسول الله صلي الله عليه و سلم فرمودند: «شمشير» .

بله مشرکین و سکولاریستها پیوسته با ما می جنگند تا ما را از مفاهیم 4 گانه ی اسلام تهی کنند و تنها چیزی که می تواند از این هدف مشرکین و سکولاریستها و سایر کفارجلو گیری کند تنها شمشیر و اسلحه است. این را خودمان همین الان در برابر دیکتاتوری دین سکولاریسم در تمام سرزمینهای مسلمان نشین، و نصرانی های آفریقای مرکزی تحت کنترل سکولاریستها و بودائیهای تحت کنترل سکولاریستها لمسش می کنیم، قبلا هم تجربیات تلخی چون تجربه ی اندلس پس از 781 سال حکمرانی و تجربه مغولها و غیره را در تاریخمان داشتیم.  

برای همین است در برابر این جنگ همیشگی و فراگیر بر علیه سکولاریستها که تنها زبان اسلحه و شمشیر را می فهمند الله تعالی امر می کند: فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84) در راه خدا بجنگ (حتی اگر هم تنها باشید و باک نداشته باشی) . تو جز مسؤول (اعمال) خود نیستی . و مؤمنان را (هم به جنگ دعوت کن و) ترغیب و تحریک کن . تا این که خداوند قدرت‌کافران را باز گیرد و قدرت خدا بیشتر و مجازات او سخت‌تر است .‏

 و رسول الله می فرماید:لَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ[2] من دوست دارم كه بارها در راه خدا شهيد شده و دوباره زنده شوم.

حالا اگر کسی این مسیر را برود الله تعالی به او وعده ی هدايت و راهيابي به تمام راههاي منتهي به الله را داده است : وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا (عنکبوت/69) کساني كه  در راه ما جهاد كنند، آنان را در راههاي منتهي به خود رهنمود می کنیم . 

و اگر امت و جماعت دست از قتال و جهاد بکشند الله تعالی خواری و ذلت را بر آنا ن حاکم می کند تا زمانی که دوباره به جهاد بر گردند: إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ، وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ، وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ[3]  زمانی که به صورت عينه معامله کرديد و دم گاوها را گرفته (به کشاورزي مشغول شديد) و به کشت و کار دل خوش نموده، و جهاد را ترک کرديد، خداوند ذلتي را بر شما چيره خواهد کرد، و تا زمانيکه به دينتان بازنگرديد آن را از شما برنمي‌دارد» در اینجا بازگشت به جهاد را بازگشت به دین معرفی می کند، چون بدون جهاد زمانی که کفار بر مسلمین حاکمیت پیدا می کنند دین اسلام را یا مثل اندلس کلا از مسلمین می گیرند یا اینکه اسلام را از آن 4 مفهوم خودش تهی و خالی کرده اند، و اینی که در زمان ذلیلی و تسلط کفار دارند غیر از آنی است که باید داشته باشند .

به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد کسي که قصد ملحق شدن به کاروان مجاهدين را نداشته باشد – تا مانع وارد شدن این عذاب و ذلیلی بر مسلمین بشود یا مسلمین را از چنین عذاب و ذلتی نجات بدهد – حکم نفاق داده است و مي فرمايد:مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ “[4] کسيکه بميرد و غزا و جنگ مسلحانه نکند و در باره جنگ مسلحانه با خود زمزمه نکرده باشد (در دل قصد آنرا نداشته باشد)، بر شاخه ای از نفاق مرده است»  چون تنها منافقین و سکولار زده ها در میان مسلمین هستند که به تهی شدن دین از مفاهیم 4 گانه ی آن راضی هستند و ذلیلی مومنین را می خواهند و با بهانه های عوامفریبانه از جنگیدن در راه دین طفره می روند .

حالا در میان این امتی که تشکیل شده است رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید آن دسته و طائفه ای برحق هستند که در برابر این تهاجمات مسلحانه ی سکولاریستها مشی مسلحانه را انتخاب می کنند و می فرماید: «لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».[5] هميشه گروهي از امت من برای برپا کردن فرمان الله به قتال می‌پردازند، بر دشمنانشان پيروز هستند، مخالفانشان نمی‌توانند به آنان ضرری برسانند؛ تا اينکه قيامت برپا می‌شود و آنان در اين حال هستند.

(ادامه دارد…….)

---

[1] مسند امام احمد بن حنبل / صححه آلبانی

[2] سنن النسائي- الجهاد/صحيح البخاري- التمني/فتح الباري شرح صحيح البخاري-  التمني/موطأ مالك- الجهاد

[3]رواه أحمد (4987) وأبو داود (3462) وصححه الألباني في صحيح أبي داود .

[4]صحيح مسلم 3533

[5]مسلم:3550

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(142- қисмат)

Нуктайики лозим аст дар инжо ба он ишора бишавад ин астки Нажжоший ва Жаъфар ибни Аби Толиб бо онки хар ду мусалмонанд, аммо хар кудомишон вазифайиро анжом медиханд, ва мебинем ончи барои Нажжоший жоиз аст барои Жаъфар жоиз нест.Нажжоший хатто иймони худишро хам пинхон ва китмон мекунад.

Жаъфар розиаллоху анху улгу ва сухангуйи ислом ва муслимин аст, ва мардум дар хилоли мавозеъ ва суханониш, паём ва ақидайи исломийро мефахманд, барои хамин бахонайи барои махфий кардан ва китмони хақоиқ надорад, ва харгуна пинхон кардани хақоиқ, ба маънойи китмон ва сарпуш гузоштани бар хақоиқи исломий астки бояд барои мардум ровшан бишаванд. Аммо шахсияти Нажжоший розиаллоху анху маърифий кунандайи мабодий ва усули исломий нест, ва пеши мардум хам хануз ба унвони ек фарди кофари насроний матрах аст на ек мусалмон, ва тамоми лашкариён ва наздикони у хам аз насронийхойи кофар буданд, ва маслахати ислом ва муслимин интури иқтизо мекардки махфий будани ақида ва дини худиш исрор кунад, ва дар он лахзайи хассос ва бухроний ба киноя ва таъоруф мутавассил бишавад, ва ақидайи худишро махфий ва китмон кунад, ва дар зехни мардуми кофар интури вонимуд кунадки хануз ек кофари насроний аст, то бо ин равиш, оташи шўришироки секуляристхойи қурайш дар хабаша барпо карда будандро хомуш кунад ва хидмати ба жараёни новпойи шариати пайғамбари хотам ва муслимин анжом бидихад.

Нажжоший ва Наъим ибни Масъуд, шахсиятхойи мухталифи хастандки хар кудомишон дар нақши худишон ва масулиятики ба онхо сипорда шуда буд адойи вазифа карданд, ва замина созихойи лозим барои хифзи вужуди муслимин ва афзойиши қудрати муслиминро дар замин омада карданд, ва харакати исломийро аз бухронхо ва гирахойики мумкин буд дар марохили бо онхо мувожих бишавад, нажот доданд.

Холо дастайи дигар аз куффор хастандки мисли Нажжоший рохимахуллох иймон намеоваранд аммо доройи сифати пасандидайи хастанд ва метавонанд бо ин сифати хубишон дар жомеъа жараёни мардумий ба рох биндозанд, ва нақши шабихи ба нақши Нажжоший розиаллоху анхуро дар басижи афкори умумий барои фишори бар дастгохи хокимайи куффор ийфо кунандки имруза хам намунахойи зиёдишро дидем.

Мисли он даста аз куффори секуляри Маккаки барои аз бейн бурдани мухосирайи иқтисодийки бар муслимин дар шаъби Аби Толиб тахмиш шуда буд гурух ва дастайиро ба вужуд оварда буданд ва дар жомеъа барои шикастани ин пеймони золимона талош мекарданд. Афроди мисли Хишом ибни Амр, Зухайр ибни Умайя,Мутъам ибни Адий, Абул Бахтарий ибни Хишом ва Замъа ибни Асвад ва афроди дигарики хаммагий бо хам жараёни инсонийи дустонайи нирумандийро дар мардум ба унвони ек ахроми фишор ба вужуд овардандки. Баъадхо Хишом ва Зухайр иймон оварданд ва Мутъам дар Макка дар холати куфр мурд, ва Абул Бахтарий ва Замъа хам дар жанги бадр кушта шуданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сифориш карда будки Абул Бахтарийро дар подоши он кори инсон дустониш накушанд аммо худиш масири маргро интихоб кард.

Дар хар сурат инон хам дастайи аз куффор хастандки сифати пасандидайиро дар худишон доранд, ва бидуни шак муслимин аз ин сифати онхо химоят мекунанд, ва бо онхо дар ин сифат хамрох ва муттахид мешавад, ва агар битавонанд ин некихойи онхоро дар хар мовқеиятики бошанд жуброн мекунанд хатто агар ба сурати мусаллахона дар баробари муслимин шамшир кашида бошанд.

Медонем замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба нияти “ даъват ва дархости ёри” ба тоиф рафт ва бо мухолифат ва тўвхини мардум мувожих шуд замоники мехост ба Макка баргардад танхо дар панохи Мутъам ибни Адий кофар тавонист вориди Макка шавад.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин дифоъи шарофатмандона Мутъамро ба изофайи талошхойи бедариғиш барои нақзи пеймони тахрими иқтисодийи шаъби Аби Толибро дар ёд ва хотира худиш хифз кард буд, Мутъам ибни Адий, кофари секуляри буд ва аз назари ақидатий тафовути бо секуляристхойи қурайш надошт аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар хенгоми қудрат некихойи уро фаромуш накард ва дар жавоб дархости қурайш мабний бар озод кардани хафтод нафар аз асиронки муташаккил аз сарони секуляри қурайш буданд, мефармояд: “ агар Мутъам инжо буд ва дархости панохандагий мекард онхоро ба у мебахшидам”. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамин вокунишро нисбат ба Абул Бахтарийки ба унвони ек кофари махориб, дар жанги мусаллахона бар алайхи муслимин ширкат карда ва дар майдони жанг буд, эъмол кард; ва дастур дод онро дар сурати исорат хам накушанд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(141- қисмат)

Хам масир кардани ғейри муслимин бо жараёни вахдатгаройи огохона, хадафманд ва харакатийи муслимин.

Мо, тамоми ончи то алъон дар ин дарсимон гуфтем дар ростойи вахдат бо ахли худимон яъни ахли ислом буд, холо дар баробари жомеъайи рангоранг ва мутанаввиъи куффор чи? Оё мешавад ва имкониш хастки ахли қибла бо дастахойи аз куффор хампеймон бишаванд ва муслимин онхоро дар жибхайи худишон жо бидиханд?

Дар дарси душманшиносий ва даража бандийи душманон нукоти сода ва лозимиро хидмати дустон арз кардемки, бахши аз хунари бархурди бо низоми жохилий ва ақоид ва рафторхойи жохилийро ба мо нишон медод. Дар хамин дарси душманшиносий арз кардемки мо дар миёни ин куффор аз он бади химоят мекунемки бадиш камтар аст ва нафъиш барои муслимин бештар аст; ва ба пирузий у хам хушхол мешавем ва ба шикастиш хам норохат мешавем.

Холо ба сурати ризтар мешавад гуфт: дар ин жомеъайи мутанаввиъи куффор афроди вужуд дорандки дар сифоти инсонхойи шойиста ва дурусткор ва хуби хастанд, ва дунболи хубий ва дурусткорий хастанд.

Вужуди сифат ва нигаришхойи созанда мусбат дар миёни куффор баъзи вақтхо ба хотири табаъият аз масоили фитрий ва новъи дусти ба вужуд меояд,баъзи вақтхо хам ба далили вужуди пас мондахойи таъолими анбиёйи гузашта дар хар қовми астки ба сурати фархангий дар омада аст, мисли хаёки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  мефармояд:                       

إنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الْأُولَى: إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْت”

Баъзи вақтхо хам ин сифати пасандида ба далили пешрафтхойи фархангий ва табодули фархангий ва рафтори бо милали дигар аст. Дар хар сурат ба хар далили ин сифати пасандида дар шахс ба вужуд омада бошад танхо мешавад аз онхо истиқбол кард ва аз онхо нихояти истефодаро кард.

Иддайи аз ин афрод ба махзи инки ислом ба онхо мерасад таслимиш мешаванд, чун мукаммили они астки худишон доранд. Мисли насронийхойики аллох таоло фармуда аз назари маваддах ба муслимин наздиктаранд ва илова бар ин такаббур хам надоранд:

وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ (مائده/83)

ва онон хар замони бишнаванд чизхойироки бар пайғамбар нозил шуда аст бар асари шинохти хақ ва дарёфти хақиқат, чишмонишонро мебиники пур аз ашк мегардад ва мегуянд: парвардигоро! Иймон дорем пас моро аз зумрайи гувохон бинавис. Хуб ин имтиёзи хуби аст ва сифатхойи хуби хастанд.

Инхо хубихойи миёни бадхо хастандки бояд аз онхо химоят бишавад. Дар инжо ек мисолиро хидматитон арз кунамки марбут ба муслимини мухожир ва артеши кофари Нажжоший розиаллоху анху дар хабаша аст.

Медонем Амр ва Ос ба унвони намояндайи секуляристхойи кофари қурайш ба вужуди шикасти сахтики хурда буд, то базри жанги дохилийро дар миёни мардуми хабаша накошт,онжоро тарк накард. Бо сиёсати худиш куффори насронийи хабашаро ба ду жибха табдил кард: жибхайики ба рахбарийи Нажжоший розиаллоху анху будки вужуди мусалмонон дар хабашаро ижоза медод ва жибхайи мухолифики мухолифи вужуди мусалмонон дар хабаша буд ва жанги дохилийро ба вужуд овард. Амр ва Ос намояндайи куффори секуляри қурайш аз ин жибхайики мухолифи мондани муслимин дар хабаша буданд химоят мекард, ва муслимин хам аз куффорики бо Нажжоший буданд ва аз мондани онхо дар хабаша ва озодихойи онхо химоят мекарданд, пуштибоний мекарданд.

Умму Салама розиаллоху анхо мегуяд: “ қасам ба худо мо аз эъломи муборизайи ин мухолифон бо Нажжоший чунон ғамгир ва афсурда шудемки чанин холатиро ба худ надида будем”. Албатта аксил амали мусалмонон аз хадди ғам ва ғусса тажовуз кард, ва бо бедорий ва эхтиёт, марохили жангро зери назар мегирфтанд; Зубайр нувжавоники каси мутаважжихи бачча будани у намешуд масулияти дидбоний ва муроқибатро ба ухда гирифт ва аз дарё гузашт ва дар он суйи марз ахбори қатъийи жангро барои мусалмонон овард, аз баски ба пирузийи сипохи кофари Нажжоший хушхол буд аз дур либос болойишро берун оварда буд ва бо аломати пирузий онро тикон медод, ва пирузийи ек артеш ва жараёни кофарики мусалмони онро рахбари мекард ва озодийи ибодат ва амали онхоро тазмин мекард бар жараёни кофари дигарики ин озодийхоро нобуд мекард, табрик гуфт. Дар инжо ек гурухи мусалмонон аз ек хукумати кофар дар баробари кофари бадтари дар дорул куфр химоят ва пуштибоний мекунанд.

(идома дорад…….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(56- қисм)  

Энди агар шундай  вохид уммат ва вохид жамоат мавжуд бўлса ва уларни ўртасида ихтилоф вужудга келса, уларни қайси бир хақ бўлади? Аллох таоло қўллаб қувватловчи,ёрдамчи деб таништиргани ва ахли қитол бўлгани, хамда қўли ё забони ё қалби ёки уларни хар уччови билан секуляр душманга ва бошқа кофирларга қарши қуролли жанг олиб бораётгани хақ бўлади, улар фақат дин ва ислом номи билан оммага мақбул бўладиган чиройли сўзлар ва секуляристикка ўхшаш,хатто жиходийга ўхшаш, бузғунчи ва нихоят кўнгилни совитувчи  шубхалар орқали сўзлайдиган ва нутқда,сўзамолликда устозга айланиб олган  нотиқларга ўхшашмайди.

Бизлар буни мисолини тарқоқ умматлар ва тарқоқ жамоатларда кўп марта кўрдик, у ерда мана бу сухандонлар ё сўзамолларнинг гурухи бир четда ўтиришади ва хатто улар  шайх, муфти ва бошқа номлар билан танилишган, улар жиходнинг воқеиятини ва мусулмонларнинг кундалик воқеиятини  хисобга олмаган холда нотиқлик қилишади ва уларнинг сўзамолликларини самараси хам мужохидларни жараёнига зарба етказади. Улар жиход жараёнига қанчадан-қанча зарбалар уришгани ва қай даражада тафарруққа,муваффақиятсизликка боис бўлишгани маълум нарса. Хар қандай суратда хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам умматидан бўлган бир тоифани ва бир қисмнигина  хақ йўлда деб билади,   

صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ

улар кофирларга қарши жанг қилишади ва аллох таоло уларни яхши кўради.

Секуляристлар то қиёмат кунигача доимо ва тўхтовсиз мусулмонларга қарши жанг қилишда давом этишади,

 وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا(بقره/217)

Яъни мана бу доимий ва тўхтовсиз жангни секуляристлар то қиёмат кунигача мусулмонларга мажбурлаб юклашади, ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирлари бу ишни қилишмайди, агар орада ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирлари билан жанг вужудга келган бўлса, бу улар ўзларини жохилона мусулмонларнинг соил душмани қилиб олганлиги сабаблидур, улар мусулмонларни бу жангга мажбурлашган, бўлмасам мусулмонларнинг аслий жанглари буларга қарши олиб борилмайди; улар ахли зимма бўлган холда, мусулмон бўлишмаса хам  ўзларининг насронийник,яхудийлик, мажусийлик,собеинлик динларини хифз қила олишади ва мусулмонлар билан жанг қилишга мажбур хам эмаслар, агар мабодо улар билан мусулмонларни ўртасида жанг вужудга келган тақдирда хам, улар жизъяга таслим бўлишса: 

 «حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ»

жанг тўхтатилади, улар мусулмон бўлишлари хам шарт эмас,   

«حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ و….»

бу шарт фақат секуляристларга тегишли.

Демак мусулмонларнинг хамиша олиб борадиган жанглари мушрикларга ёки бугунги кунни забони билан айтганда жанг талаб секуляристларга қаршидур:

 وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا(بقره/217)

Улар (кофирлар) қўлларидан келса  то динингиздан қайтаргунларича сизлар билан уришаверадилар.  Уларни жанглари бизлар қўлимизни динимизни тўрт мафхуми ва мағзидан қўлимизни тортмагунимизча давом этади, бизларни жангимиз хам улар аллохни шариатидаги қонунларга таслим бўлишмагунча давом этаверади.  

Аллох таоло мана бу секуляристларга қарши жанг хақида мархамат қиладики:

فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ(توبه/5)

Бас, қачон уруш харом қилинган ойлар чиқса, мушрикларни топган жойингизда ўлдирингиз, (асир) олингиз, қамал қилингиз ва барча йўлларда уларни кузатиб турингиз! Энди агар тавба қилсалар ва намозни тўкис адо қилишиб, закотни берсалар, уларнинг йўлларини тўсмангиз! ( яъни улар билан уришишни бас қилингиз). Албатта аллох мағфиратли ,мехрибондир.

Яна аллох таоло секуляристлар билан қилинадиган жанг,қитол хақида мархамат қиладики: 

وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Барча мушриклар (бу хукмга қарамай) сизларга қарши жанг қилгани каби (биринчи бўлиб жанг бошласалар), сизлар хам барчангиз уларга қарши жанг қилингиз! Ва билингизки, аллох тақводорлар билан биргадир.

Мана бу дастадаги оятларни тафсири бўйича росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدَاً رَسُوْلُ اللهِ وَيُقِيْمُوْا الصَّلاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءهَمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّ الإِسْلامِ وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللهِ تَعَالَى.

Менга одамлар аллохдан ўзга бархақ  маъбуд йўқлигига ва Мухаммад аллохни росули эканига гувохлик бермагунларича ва намозни барпо қилиб закотни бермагунларича жанг қилишлик буюрилди, агар бу ишларни бажаришса, қонларини ва молларини мендан махфуз қилишибди, магарамки исломни хаққи уларга таъаллуқ топади, ( бу барча мусулмонлар жиноят қилган пайтларида ижро қилинадиган худудларга ўхшайди) ва уларни хисоби аллохни зиммасидадур.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(56- قیسم)

اِیندِی اَگر شوُندَی واحِد اوُمَّت وَ واحِد جَماعَت مَوجُود بوُلسَه وَ اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه اِیختِلاف وُجوُدگه کِیلسَه، اوُلَرنِی قَیسِی بِیرِی حَق بوُلَه دِی؟ اَلله تَعالَی قوُللَب – قُوَّتلاوچِی، یاردَمچِی دِیب تَنِیشتِیرگنِی وَ اَهلِی قِتال بوُلگه نِی،هَمدَه قوُلِی یا زَبانِی  یا قَلبِی یاکِی اوُلَرنِی هَر اوُچچاوِی بِیلَن سِکوُلار دُشمَنگه وَ باشقَه کافِرلَرگه قَرشِی قوُراللِی جَنگ آلِیب بارَه یاتگه نِی حَق بوُلَه دِی، اوُلَر فَقَط دِین وَ اِسلام نامِی بِیلَن عامَّه گه مَقبُول بوُلَه دِیگن چِیرایلِی سوُزلَر وَ سِکوُلارِیستِیککَه اوُحشَش، حَتَّی جِهادِیگه اوُحشَش، بوُزغوُنچِی وَ نِهایَت کوُنگِیلنِی ساوِیتوُچِی شُبهَه لَر آرقَه لِی سوُزلَیدِیگن وَ نُطقدَه،سوُزَه ماللِیکدَه اوُستازگه اَیلَه نِیب آلگن ناطِیقلَرگه اوُحشَه مَیدِی.

بِیزلَر بوُنِی مِثالِینِی تَرقاق اوُمَّتلَر وَ تَرقاق جَماعَتلَردَه کوُپ مَرتَه کوُردِیک، اوُ یِیردَه مَنَه بُو سُخَندانلَر یا سُوزَه ماللَرنِینگ گوُرُوهِی بِیر چِیتدَه اوُتِیرِیشَه دِی وَ حَتَّی اوُلَر شَیخ، مُفتِی وَ باشقَه ناملَر بِیلَن تَنِیلِیشگن، اوُلَر جِهادنِینگ واقِیعِیَتِینِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ کوُندَه لِیک واقِیعِیَتِینِی حِسابگه آلمَه گن حالدَه ناطِیقلِیک قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَرنِینگ سُوزَه ماللِیکلَرِینِی ثَمَرَه سِی هَم مُجاهِدلَرنِی جَرَیانِیگه ضَربَه یِیتکَه زَه دِی. اوُلَر جِهاد جَرَیانِیگه قَنچَه دَن- قَنچَه  ضَربَه لَر اوُرِیشگه نِی وَ قَی دَرَجَه دَه تَفَرُّققَه، مُوَفَّقِیَتسِیزلِیککَه بائِث بوُلِیشگه نِی مَعلوُم نَرسَه. هَر قَندَی صُورَتدَه هَم رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم اوُمَّتِیدَن بوُلگن بِیر طائِفَه نِی وَ بِیر قِیسمِینِیگِینَه حَق یوُلدَه دِیب بِیلَه دِی،  صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ اوُلَر کافِرلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشَه دِی وَ اَلله تَعالَی اوُلَرنِی یَحشِی کوُرَه دِی.

سِکوُلارِیستلَر تا قِیامَت کوُنِیگه چَه دائِما وَ توُحتاوسِیز مُسُلمانلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشدَه دَوام اِیتِیشَه دِی،  وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا(بقره/217) یَعنِی مَنَه بُو دائِمِی وَ توُحتاوسِیز جَنگنِی سِکوُلارِیستلَر تا قِیامَت کوُنِیگه چَه مُسُلمانلَرگه مَجبُورلَب یوُکلَه شَه دِی، اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِی بوُ اِیشنِی قِیلِیشمَیدِی، اَگر آرَه دَه اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِی بِیلَن جَنگ وُجُودگه کِیلگن بوُلسَه، بُو اوُلَر اوُزلَرِینِی جاهِلانَه مُسُلمانلَرنِینگ صائِل دُشمَنِی قِیلِیب آلگنلِیگِی سَبَبلِیدوُر، اوُلَر مُسُلمانلَرنِی بُو جَنگگه مَجبُورلَشگن، بوُلمَسَم مُسُلمانلَرنِینگ اَصلِی جَنگلَرِی بوُلَرگه قَرشِی آلِیب بارِیلمَیدِی؛ اوُلَر اَهلِی زِمَّه بوُلگن حالدَه، مُسُلمان بوُلِیشمَسَه هَم اوُزلَرِینِینگ نَصرانِیلِیک، یَهُودِیلِیک، مَجُوسِیلِیک، صابِیئِنلِیک دِینلَرِینِی حِفظ قِیلَه آلِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشگه مَجبُور هَم اِیمَسلَر، اَگر مَبادا اوُلَر بِیلَن مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه جَنگ وُجُودگه کِیلگن تَقدِیردَه هَم، اوُلَر جِزیَه گه تَسلِیم بوُلِیشسَه:   «حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ» جَنگ توُحتَه تِیلَه دِی، اوُلَر مُسُلمانلَر بوُلِیشلَرِی شَرط اِیمَس،   «حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ و….» بوُ شَرط  فَقَط سِکوُلارِیستلَرگه تِیگِیشلِی.

دِیمَک مُسُلمانلَرنِینگ هَمِیشَه آلِیب بارَه دِیگن جَنگلَرِی مُشرِکلَرگه یاکِی بوُگوُنگِی کوُننِی زَبانِی بِیلَن اَیتگندَه جَنگ طَلَب سِکوُلارِیستلَرگه قَرشِیدوُر:   وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا(بقره/217) اوُلَر (کافِرلَر) قوُللَرِیدَن کِیلسَه تا دِینِینگِیزدَن قَیتَرگوُنلَرِیچَه سِیزلَر بِیلَن اوُرِیشَه وِیرَه دِیلَر. اوُلَرنِی جَنگلَرِی بِیزلَر قوُلِیمِیزنِی دِینِیمِیزنِی توُرت مَفهُومِی وَ مَغزِیدَن قوُلِیمِیزنِی تارتمَه گوُنِیمِیزچَه دَوام اِیتَه دِی، بِیزلَرنِی جَنگِیمِیز هَم اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تَسلِیم بوُلِیشمَه گوُنچَه دَوام اِیتَه وِیرَه دِی. [1]

اَلله تَعالَی مَنَه بُو سِکوُلارِیستلَرگه قَرشِی جَنگ حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ(توبه/5) بَس، قَچان اوُرُوش حَرام قِیلِینگن آیلَر چِیقسَه، مُشرِکلَرنِی تاپگن جایِینگِیزدَه اوُلدِیرِینگِیز، (اَسِیر) آلِینگِیز، قَمَل قِیلِینگِیز وَ بَرچَه یوُللَردَه اوُلَرنِی کوُزَه تِیب توُرِینگِیز! اِیندِی اَگر تَوبَه قِیلسَه لَر وَ نَمازنِی توُکِیس عَدا قِیلِیشِیب، زَکاتنِی بِیرسَه لَر، اوُلَرنِینگ یوُللَرِینِی توُسمَنگِیز! ( یَعنِی اوُلَر بِیلَن اوُرِیشِیشنِی بَس قِیلِینگِیز). اَلبَتَّه اَلله مَغفِرَتلِی، مِهرِیباندِیر.  یَنَه اَلله تَعالَی سِکوُلارِیستلَر بِیلَن قِیلِینَه دِیگن جَنگ،قِتال حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36) بَرچَه مُشرِکلَر ( بُو حُکمگه قَرَمَی) سِیزلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلگه نِی کَبِی ( بِیرِینچِی بوُلِیب جَنگ باشلَه سَه لَر)، سِیزلَر هَم بَرچَنگِیز اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِینگِیز! وَ بِیلِینگِیزکِی، اَلله تَقوادارلَر بِیلَن بِیرگه دِیر.

مَنَه بُو دَستَه دَگِی آیَتلَرنِی تَفسِیرِی بوُیِیچَه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:      أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدَاً رَسُوْلُ اللهِ وَيُقِيْمُوْا الصَّلاةَوَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوامِنِّي دِمَاءهَمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّ الإِسْلامِ وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللهِ تَعَالَى.^[2] مِینگه آدَملَر اَلله دَن اوُزگه بَرحَق مَعبُود یوُقلِیگِیگه وَ مُحَمَّد اَلله نِی رَسُولِی اِیکَه نِیگه گوُواهلِیک بِیرمَه گوُنلَرِیچَه وَ نَمازنِی بَرپا قِیلِیب زَکاتنِی بِیرمَه گوُنلَرِیچَه جَنگ قِیلِیشلِیک بوُیوُرِیلدِی، اَگر بوُ اِیشلَرنِی بَجَه رِیشسَه، قانلَرِینِی وَ ماللَرِینِی مِیندَن مَحفوُظ قِیلِیشِیبدِی، مَگرَمکِی اِسلامنِی حَققِی اوُلَرگه تَعَلُّق تاپَه دِی، ( بُو بَرچَه مُسُلمانلَر جِنایَت قِیلگن پَیتلَرِیدَه اِجرا قِیلِینَه دِیگن حُدوُدلَرگه اوُحشَیدِی) وَ اوُلَرنِی حِسابِی اَلله نِی زِمَّه سِیدَه دُور.

(دوامی بار……..)

---

[1] در درس شناسائی مشرکین  در این زمینه توضیحات کامل را عرض کردیم و نیاز به تکرار نیست

[2] متفق علیه از ابن عمر رضی الله عنهما / صحیح بخاری حدیث شماره (۲۵) و صحیح مسلم حدیث شماره (۲۲)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(56- قسمت)

حالا اگر چنین امت واحد و جماعت واحدی وجود داشته باشد و در بینشان اختلافی به وجود بیاید حق با کدام است؟ حق با آنی است که الله تعالی آنان را به عنوان پشتیبان و یاری رسان معرفی کرده است و اهل قتال است، و با دست یا زبان یا قلب یا با هر سه اهل جنگ مسلحانه با دشمنان سکولار و سایر کفاراست، نه آن سخن سرایانی که تنها با نام دین و اسلام سخنان قشنگ عامه پسند و شبهات شبه سکولاریستی و حتی شبه جهای و مخرب و در نهایت دلسرد کننده سرهم می کنند و استاد سخن و وراجی شده اند.

 این را ما در همین امتهای متفرق و جماعتهای متفرق هم به کرات دیده ایم که این جمع سخن دان وراجی که یک گوشه نشسته و حتی با نام شیخ و مفتی و غیره شناسانده شده اند، و بدون در نظر گرفتن واقعیتهای جهاد و واقعیتهای روز مسلمین سخن سرائی می کنند و ثمرات گفته هایشان هم ضربه زدن به جریان مجاهدین است، چه صدماتی به جریان جهادی زده اند و چگونه باعث آنهمه تفرق و شکست شده اند. در هر صورت رسول الله صلی الله علیه وسلم آن طائفه و آن بخش از این امتش را برحق می داند که صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ اهل قتال با کفار باشند که الله تعالی آنان راهم دوست دارد. 

می دانیم که «پيوسته» و بدون وقفه تا روز قيامت سکولاریستها عليه مسلمين در حال ستيز و جنگند، وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا(بقره/217) یعنی این پیوستگی و جنگ مداوم را سکولاریستها بر مسلمین تا روز قیامت تحمیل می کنند نه کفار اهل کتاب و شبهه اهل کتاب، و اگر جنگی با این کفار اهل کتاب و شبهه اهل کتاب پیش بیاید به خاطر این است که اینان جاهلانه خودشان را دشمن صائل مسلمین قرار دادند، و مسلمین را مجبور به جنگ کرده اند، و اگرنه جنگ اصلی مسلمین با اینان نیست؛ اینها می توانند اهل ذمه بشوند و نصرانیت یا یهودیت و مجوسیت و صابئیت خودشان را حفظ کنند، و مسلمان نشوند، و اصلا جنگی هم با مسلمین نداشته باشند، و اگر با اینان هم جنگی اتفاق بیافتد تا زمانی است که تسلیم جزیه بشوند: «حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ» نه تا زمانی که مسلمان بشوند «حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ و….».  که مختص سکولاریستهاست

 پس جنگ همیشگی مسلمین در برابر جنگ همیشگی مشرکین و یا به زبان امروزی در برابر جنگ همیشگی سکولاریستهای جنگ فروش است: وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا(بقره/217)پیوسته با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دینتان برگردانند . جنگ آنان ادامه دارد تا زمانی که ما دست از آن 4 مفهوم و محتوای دینمان بکشیم و جنگ ما هم با آنان ادامه دارد تا تسلیم قانون شریعت الله بشوند .[1]

زمانی که الله تعالی در مورد جنگ با این سکولاریستها امرمی کند:فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ(توبه/5) هنگامی که ماههای حرام پایان گرفت ، مشرکان را هرکجا بیابید بکشید و بگیرید و محاصره کنید و در همه کمینگاهها برای ( به دام انداختن ) آنان بنشینید. اگر توبه کردند و  نماز خواندند و زکات دادند ، راه را بر آنان باز گذارید . بیگمان خداوند دارای مغفرت فراوان و رحمت گسترده است .‏و باز الله تعالی در مورد جنگ و قتال با سکولاریستها امر می کند: وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36) با همه مشرکان بجنگید همان گونه که آنان همه شان با شما می‌جنگند، و بدانید که (لطف و یاری) خدا با پرهیزگاران است.‏

در تفسیر این دسته از آیات است که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدَاً رَسُوْلُ اللهِ وَيُقِيْمُوْا الصَّلاةَوَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوامِنِّي دِمَاءهَمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّ الإِسْلامِ وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللهِ تَعَالَى.[2]به من دستور داده شده است تا با مردم بجنگم تا اینکه گواهی دهند که بجز الله دیگر معبود به حقی نیست و قطعا محمد رسول الله است و نماز را برپا دارند و زکات را پرداخت نمایند و چون این کارهارها انجام دهند خونهایشان واموالشان را از من محفوظ گرده اند، مگر اینکه حق اسلام به آنان تعلق گیرد،(مثل حدودی که بر همه ی مسلمین در صورت ارتکاب جرم جای میشه) و حساب آنان بر الله است .

مشخص است که این جنگ رسول الله صلی الله علیه و سلم با تمام مشرکین و تمام سکولاریستهاست نه با کفار اهل کتاب و شبهه اهل کتاب. در جای دیگری انس بن مالک رضی الله عنه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت می کند که:‏ “‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، فَإِذَا شَهِدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَصَلَّوْا صَلاَتَنَا وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبَائِحَنَا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا[3] ‏

(ادامه دارد……..)

---

[1] در درس شناسائی مشرکین  در این زمینه توضیحات کامل را عرض کردیم و نیاز به تکرار نیست

[2] متفق علیه از ابن عمر رضی الله عنهما / صحیح بخاری حدیث شماره (۲۵) و صحیح مسلم حدیث شماره (۲۲)

[3] سنن النسائي ـ ح 3966

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

(140- қисмат)

Дар хамин лахза Умар аз хонаш берун мерафт уро дид ва садоиш зад:

 مَا حَاجَتُك يَا أَخِي؟

Чи мехости бародар? Ин шахс гуфт: омадам дар мовриди ахлоқи хонумам пешит шикоят кунам аммо шанидам хонумит ба ту гуфт баргаштам ва гуфтам: агар ин холи амирал мўъминин бо хонумиш бошад холи ман бояд читур бошад? Умар ба у гуфт:

 إنَّمَا تَحَمَّلْتُهَا لِحُقُوقٍ لَهَا عَلَيَّ: إنَّهَا طَبَّاخَةٌ لِطَعَامِي خَبَّازَةٌ لِخُبْزِي غَسَّالَةٌ لِثِيَابِي رَضَّاعَةٌ لِوَلَدِي، وَلَيْسَ ذَلِكَ بِوَاجِبٍ عَلَيْهَا، وَيَسْكُنُ قَلْبِي بِهَا عَنْ الْحَرَامِ، فَأَنَا أَتَحَمَّلُهَا لِذَلِكَ،

Ин ғур заданхойишро ба хотири хуқуқики бар гарданам дорад тахаммул мекунам: у бароям ошпази мекунад, бароям нон мепазад, либосхойи маро мешурад, баччахойи маро шир медихад ва аз онхо нигахдорий мекунад, ва инхо бар у вожиб нестанд, ва қалбам ба воситайи у сукунат ва оромиш пейдо мекунад ва ба самти харом намеравад. Барои хамин ғур заданхояшро тахаммул мекунам. Он мард ба у гуфт ё амирал мўъминин зани ман хам хаминтурий аст, Умар ибни Хаттоб ба  у гуфт: тахаммулиш кун бародар,

   ، فَتَحَمَّلْهَا يَا أَخِي فَإِنَّمَا هِيَ مُدَّةٌ يَسِيرَةٌ. [1]

1-Еки дигар аз абзорхойи шаръийи мудирият ва контроли хашм боло  бурдани огохихойи шаръий ва қудрати нақдпазирийи худимон астки нишонайи аз эътимоди ба нафс хам хаст.

2-Еки дигар аз абзорхойи шаръий мудирият ва контроли хашм дуо ва талаби мағфират барои тарафи муқобил астки, хамин кор боиси аз бейн рафтани кинайи дар дил, ва адами ижозайи нуфузи кина бар дил мешавад, ва монеъ аз барузи хашми инфижорий ва бархурди пархошгарона бо тарафи муқобил мешавад.

3-Еки дигар аз абзорхойи шаръийи мудирият ва контроли хашм иймони ба ин астки инсон қатъан мовриди озмойиш қарор мегирад ва дарки ин матлабки мумкин аст аллох таоло бо ин шахс ё ин ходиса манро озмойиш ва имтихон мекунад.

4-Еки дигар аз абзорхойи шаръий мудирият ва контроли хашм фахми ин нукта астки хашми нобажо илова бар заъфи иймон нишонайи заъфи дар ақл ва жисм аст, на нишонайи қудрат. Ба унвони мисол инсонхойи хасуд, бахил, девона, мариз, ва аксаран инсонхойи пир ва мусин зудтар асабоний мешаванд.

 Фарди бахил ва хасуд бемори даруний дорад ва дар даруниш заъаф дорад барои хамин аст зудтар асабоний мешавад.

Девона хам заъаф дар ақлиш дорадки боис мешавад зудтар аз кура дар биравад ва асабоний бишавад. Шахси бемор хам заъаф ва мушкили дар жисмиш дорад барои хамин аст зудтар асабоний мешавад.

5-Еки дигар аз бузургтарин абзорхойи шаръийи мудирият, контрол ва хидояти хашм, ба хотири аллох муомала кардан аст, яъни афв ва гузашт кунем то аллох хам аз мо гузашт кунад, аллох таоло мефармояд:

 وَلْیَعْفُوا وَلْیَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ‏(نور/22)

Бояд афв кунанд ва гузашт намоянд. Магар дуст намедоридки худованд шуморо биёмурзад?

Инхо намунайи абзорхойи хастанд барои мудирияти шаръий ва хидояти шаръий хашм дар масирики бештарин суди дунёвий ва ухровийро барои шахси мусалмон дар бар дошта бошад. албатта абзорхойи шаръийи дигари хам вужуд дорандки намешавад дар ин фурсати кутох ба онхо ишора кард.

Ровшан шудки аввалан хашм ек ниёз аст ва фитрий хам хаст, илова бар ин, хашм холати аст мисли қудрати оташфишоники дар даруни инсон мутароким ва фишорда мешавад ва ниёз ба рохи барои тахлия дорад. Агар дар масири қонуни шариати аллох тахлия бишавад боиси созандагий аст, ва агар дар масири ғейри шаръияш қарор бигирад хамиша боиси тахриби дигарон ва хатто тахриби худи шахс мешавад.

Дар хар сурат , чи шахси мусалмон бо дури аз “ се абзор” ва часбидани ба ижтиходот ва таъвилоти шахсий ва фирқайи боиси саргардонийи худиш бишавад ва аз хашми нобажо истефода кунад ва дар ин сифат худишро шабихи куффор ва мунофиқин кунад, ва чи шахсики ба жойи мудирият ва хидояти хашм муртакиби саркуби хашмиш мешавад ва ин хашмро мегандонад ва гандиш худиш ва дигаронро хам гирифтор мекунад; хар ду беморони хастандки ба сабки худишон амалан ба вахдати огохона, хадафманд ва харакатийи муслимин садама мезананд ва дар баробари чанин вахдати сад ва монеъ мешаванд.

(идома дорад…….)

---

[1]ابن حجرالهيتمي في “الزواجر” (2/80)/ /  أبوالليث السمرقندي الفقيه الحنفي في كتابه “تنبيه الغافلين” (ص: 517) /  الشيخ سليمان بن محمد البُجَيْرَمِيّ الفقيها لشافعي في “حاشيته على شرح المنهج” (3/ 441-442)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(139- қисмат)

Замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз Сумома ибни Усолки ба сутуни масжид бастаниш мепурсидки:

«مَاذَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ؟

“ эй Сумома дар чи фикри?( чи дар сар дори ва фикр мекуни чигуна бо ту рафтор хохам кард?) Сумома гуфт: эй Мухаммад, интизори хейр ва хуби дорам; агар маро ба қатл бирасони, касиро куштики мустахаққи қатл аст ( аммо агар миннат бигузори ва маро озод куни) бар фарди сипосгузори миннат находи; ва агар мол мехохи хар чи мехохи талаб кун ба ту дода мешавад. Аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар нихоят бидуни гирифтани чизи мефармояд:

 «  :«أَطْلِقُوا ثُمَامَةَ»

“Сумомаро боз кунид”. Пас аз онки уро боз карданд ба нахлистони наздики масжид рафт ва ғусл кард ва ба масжид омад ва гуфт:

 «أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلَهَ إِلَّااللهُ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ»

Эй Мухаммад, сўганд ба аллох то пеш аз ин дар руйи замин чехрайи манфуртар аз чехрайи ту назди ман набуд аммо имруза чехрайи махбубтар аз чехрат назди ман вужуд надорад. Сўганд ба аллох то пеш аз ин назди ман дини манфуртар аз дини ту набуд алъон дини ту писандидатарин динхо назди ман аст…….. бале, ин яъни мудирият, контрол ва махорати хашм дар маворидики лозим аст гузашт бишавад ва бейни хуб ва хубтар шахс хубтарро интихоб мекунад, чи ин гузашт дар мовриди ек мусалмон бошад ё кофар бошад. ин гузашт яъни изофа кардани қудрат бар қудрат. Ва касики интури гузашт мекунад хамон диловар ва пахлавони воқеий аст.

1-Абзори дигарий контрол ва мудирияти хашм тағйири холати физикий аст: агар фард истода аст бинишинад ё агар нишаста аст боистад, ё ками рох биравад, ё дар сурати имкон маконро тарк кунад, масалан агар дар манзил аст берун биравад ва маконро куллан тарк кунад.

2-Еки дигар аз абзорхойи шаръий вузуъ гирифтан аст: чун дар холати хашм, дамойи бадан боло меравад ва боиси суръати гардиши хун мешавад ва боиси кохиши хушёрий ва контроли ирода мешавад. Вузуъ гирифтан боис мешавад дамойи бадан пойин биёяд.

1. еки дигар аз абзорхойи шаръийи мудирияти хашм нишон додани мезони ахамияти шаръийи омили хашм ва машғул шудан ба корхойи дигар астки аз ин мухимтар хастанд. Масалан замоники мебинемки иддайи мисли гусола парастон замони саййидина Хорун даъват бо басират онхоро сари рох намеоварад ин боиси хашми мо мешавад,аммо агар мо ин хашмимонро тахлия кунем боиси ширки бузургтари ба номи тафарруқ мешавад ва аз ширки кучактар ба ширки бузургтари мунтақил шудем, барои хамин кулли талоши худимонро мегузорем руйи хифзи вахдат ва адами тафарруқ то замони бозгашти рахбарияти мовриди қабули хаммаки имруза танхо аз тариқи шўройи вохид, ижмоъи вохид ва уммати вохид ва жамоати вохид аз тариқи он се конол ба вужуд меояд. Дар  инжо ин ширкики муртакиб шуданд моро ба хашм меоварад аммо ширки тафарруқ аз он бадтар аст ва мо ба харакати ба самти суйи ба вужуд овардани рахбари мовриди қабули хамма машғул мешавем.

         Ё дар масири харакитимон аз фард ба жамоат ва аз жамоат ба мажлиси шўрои мужохидин ва аз ин ба хукумати бадили изтирорийи исломий то замоники ба хукумати исломий ала минхажин нубувват мерасем мумкин аст дар ин масир бо умаройи фожири бархурд кунемки фужури онхо моро ба хашм биёварад аммо замоники ахамияти сипар будани чанин амири, ва дафъи куффори ишғолгари жахоний ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахойи дарандайи махаллий, ва ахамияти харакат аз тариқи се абзор ва ташкили уммат ва расидан ба ахдофимонро нигох мекунем мебинемки ин маворид аз он фужурики ба худи шахс бармегардад мухимтар аст ва худимонро ба ин умури мухимтар машғул мекунем. Хамон корики амсоли ибни Таймия ва Салохиддин Айюбий анжомиш доданд.

1-Еки дигар аз абзорхойи шаръий контрол ва мудирияти хашм ва хидояти он дар масири шаръияш тақвияти бурдборий ва сабр бо ёдгири оёт ва аходис, мутолаъайи саргузаштхо ва ё гуш додан ё ширкат дар суханронихойи астки дар мазаммати хашми нобажо ё хашми саркуб шуда ва гандида гуфта шуданд.

2-Еки дигар аз абзорхойи шаръий мудирияти хашм, шинохти сахихи хуқуқи дигарон ва интизор доштан чанин бархурдхойи аз тарафи муқобил аст, чун хамма инсон хастем ва доройи иштибох. Дар мовриди шинохти хуқуқи дигарон метавонем ба сифориши ислом ба чигунагийи бархурд бо занхо ишора кунем.

Дар ин замина мисолиро хидматитон арз кунамки чигуна шинохти сахих хуқуқи дигарон метавонад дар мудирияти хашм ба мо кўмак кунад: ибни Хажар Хейтамий ва иддайи дигар аз уламо зикр кардандки шахси омад пеши Умар ибни Хаттобки аз ғур заданхойи хонумиш шикоят кунад, замоники ба дари хонайи Умар ибни Хаттоб расид мутаважжжих шудки хонуми Умар хам хаминтури дорад руйи сари Умар ғур мезанад ва Умар чизи намегуяд; барои хамин аз шикоят кардан мунсариф шуд ва бо худиш гуфт: агар ин холи амирал мўъминин боша холи ман бояд читури бошад? барои хамин баргашт.

(идома дорад……..)