دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(110- қисм)

Аллох таоло ахли китоб хақида мархамат қилган пайтида:

 الَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَعْرِفُونَهُ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ وَإِنَّ فَرِیقاً مِّنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ یَعْلَمُونَ (بقره/146)

Биз китоб ато этган кимсалар (яхудий ва насронийлар) уни (Мухаммад пайғамбарни) ўз фарзандларини таниган каби танийдилар. ( яъни ўзларини илохий китобларида у хақида ўқиганлар), ва албатта улардан бир гурухи билганлари холда хақиқатни беркитадилар.

Бир киши ўзини фарзанди эканини яхши билган холида, бу мени фарзандим эмас дейиши учун, у қанчалик ўжар ва хаққа қарши жанг қилувчи  бўлиши керак, фақатгина мутакаббир ва ўжар кимса бунчалик фосид ва золим бўлиши мумкин ва у ўзини хаққа таслим бўлишдан кўра юқорироқда деб билади, у ўзини аллох таоло жўнатган хақдан кўра олийроқда деб хисоблайди.

Огохона ўзларини ўжарлик, қайсарлик,хақдан қочишлик, хақга қарши жанг қилишлик каби мана бундай хатарли сифатларда кофирларга ўхшатган биродарларимиз, тезроқ мана бу булғанишлардан қутулишни фикрида бўлишлари керак, бўлмасам уларни бошига мана бу ёмон манбаънинг рухий ва рафторий самараси,натижалари келади, ўжарлик ва қайсарликдан келиб чиққан мана бу булғанишлар, онгли ва мақсадли,харакатланувчи вахдатнинг энг буюк тўсиқларидан бири  хисобланади. Мисол тариқасида айтилса:

-Бир киши ислом дини секуляризм динининг аслий рақиби эканини ва мана бу секуляристлар мусулмонлар динларини тўрт мафхумидан қўлларини тортмагунларича,уларни муртад қилмагунларича   мусулмонлар  билан хамиша жанг қилишларини жуда яхши билади, лекин у ўзини ихтиёри билан секуляристларни ва уларнинг демократиясини химоя қилади ва ошкора мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатини нишонга олади.

-Бир киши ахли қибланинг 1,2,3,4 чи  сонли душманлари қайси эканини яхши билади, аммо фалончи қавмни  ё фалончи мазхабни ёмон кўргани,нафратлангани сабабли ўзини ихтиёри билан мана бу шаръий душманшуносийни ва душманларни даражаларга ажратишни бузиб ташлайди ва хатто баъзи ўринларда биринчи ва иккинчи ва учинчи сонли душманни фойдасига ошкора ахли қибла бўлган мусулмонларга қарши рухий ё қуролли  жангга киради, бу нарсани бизлар хозирги кунда сурияни, афғонистонни ва сумалини мисолида  кўриб турибмиз.

-Бир киши агар бир шахсни ё ахли қибладан бўлган гурухни исломдан чиқаришни ва уларни такфир қилишни хохласа, уларни жиноятни исбот қилиш бўйича тўрт филтердан ўтказиши ва уни аллох,росули томонидан тақдиқланиши, такфирни шартларидан ва такфирни монеъликларидан ўтказиши ва агар жиноятчи деб ташхис берилса, бу вақтдагина  уларни муртад деб номлаб уларни устида муртадларни ахкомларини ижро қилиши мумкинлигини  жуда хам яхши билади, аммо қасддан ва огохона мана бу мархалаларни хеч қайси бирини бажармайди ва осонлик билан ўзига мухолиф бўлган бошқа ахли қиблани такфир қилиш орқали катта жиноятга дучор бўлади ва ошкора мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатини қаршисида тўсиқни вужудга келтиради.

-Бир киши яхудийларни,насороларни, мажусийларни, собеинларни хукми мушриклардан фарқ қилишини ва мушриклар ё секуляристлар бошқа нарса эканини,бошқалар эса улардан фарқли  эканини  яхши билади ва аллох таоло яхудийларни, насороларни,мажусийлар, собеинларни мушриклар жумласидан хисобламаганлигини хам жуда яхши билади, аммо бизларнинг мана бу биродарларимиз аллохни хукмини ошкора бир четга суриб қўйиб, баъзи наждий уламоларнинг ва оли саъудни салтанат уламоларининг хато раъйларини истинод қилган холда, осонлик билан ахли қиблани мушриклар жумласидан деб санайди ва осонлик билан мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатини қаршисида тўсиқни, монеъни вужудга келтиради.

-Бир киши онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатни хифз қилиш ва тафарруқдан пархез қилиш ва бутун жахон кофирларининг,махаллий муртадларнинг улкан қудратини қаршисида мусулмонларнинг улкан қудратини вужудга келтириш учун нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ва исломий изтирорий бадал хукумат ва мужохидларнинг шўровий мажлисидан ташкил топган уч абзоргина мавжуд эканини яхши билади, аммо у ўзини ихтиёри билан ўжарлик қилади ва фалончи тафсирга ё мазхабга мухолиф бўлгани ёки ўрин, мақом  талашгани сабабли мусулмонларнинг буюк қудратидан четлашади ва хато йўлдан кетади.

(давоми бор…….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (109- қисм)  

Хар қандай холатда ўжарлик қуръонда лажжу лафзи билан келган, аллох таоло мархамат қилган сўзга ўхшайди:

 «لَّلَجُّوا فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ» (مومنون/75)،

ёки мархамат қиладики:

 «بَل لَّجُّوا فِی عُتُوٍّ وَنُفُورٍ» (ملک/21)

лекин худди шу маънони берадиган бошқа калималар хам бор, масалан: оёқ тираб олиш, Нух қавми хақида мархамат қиладики: 

«وَأصَرُّوُا وَاستَكبَروُا»

яна бир бошқа калима қайсарлик. Қайсарлик хам қуръонда бир неча бор келтирилган:

 وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ(هود/59).

Парвардигорларининг оятларини инкор қилган, унинг пайғамбарларига исён қилган ва барча қайсар,золимлар амру фармонига бўйинсунган од қабиласи- ана ўшалардир.

أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ  (ق/ 24)

(Шундан кейин дўзах ходимларидан икки фариштага айтилур):  барча (хаққа қаршилик қилгувчи) қайсар,яхшиликни маън қилгувчини жаханнамга ташланглар!

كَلَّا إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا (مدثر/16)

Йўқ, (унинг таъмаси бехудадир)! Чунки у бизнинг оятларимизга қайсарлик қилгувчидир.

Очиқ-ойдин кўриниб турганидек ўжарлик,қайсарлик ва ботилга оёқ тираб туриб олишлик, мусулмонларни эмас  балки кофирларни сифатларидан хисобланади. Шуни хам  яхши билишимиз керакки, жахолат сабабли қилинган гунохлар кечирилади, одамни гунохига ўхшаш, аммо ўжарлик сабабидан қилинган  гунох эса кечирилмайди, худди шайтонни такаббури ва нажодпарастлиги каби .

 Ўжар инсон хам – шайтонга ўхшаб- хақ ва ботил ё яхши ва ёмон ё зиён ва фойда билан иши йўқ. Шу сабабли хам аллох таоло мархамат қиладики:

«سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ»

нима учун? Чунки уларга хақни баён қилсанг ёки уларга хар қанча насихат қилсанг, улар айтишадики:

«سَمِعْنا وَ عَصَيْنا»

яъни”эшитдик ва осий бўлдик” , яхудийлар хам саййидимиз Мусога айтган эдиларки:

«وَقَالُواْ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِن آیَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنِینَ» (اعراف/132)

Улар (Мусога): “бизларни сехрлаш учун қандай оят-мўъжиза келтирсанг хам биз сенга харгиз иймон келтиргувчи эмасмиз”, деганларидан кейин устларига тўфон (сел), чигиртка, бит, бақа ва қон (балоларини) очиқ  оят-мўъжизалар қилиб юбордик. Қачонки уларнинг устига бу азоб тушгач: “эй Мусо, сенга берган ваъдаси хаққи –хурмати, парвардигорингга дуо қил.

Шу сабабли аллох таоло бу дунёда мана буларни уларга жўнатди. Улар қиёматда хам ёмон вазиятга эга бўладилар:

 «سَوَاء عَلَیْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِیصٍ ‏» (ابراهیم/21)

(Энди эса) дод- вой қиламизми, сабр- қаноат қиламизми, биз учун баробардир – хеч қандай нажот йўқдир”.

Мутакаббир ва ўжар инсон хар қандай бадбахтликларга лойиқ. Чунки такаббур ва ўжарлик, инсоннинг барча бадбахтликларини манбаъси,булоғи хисобланади, такаббур ва ўжарлик бор бўлган жойда сулх ва осойиш йўқолишидан ташқари; тафарруқ, бошқаларни масхара қилиш, ғайри шаръий қасос олишлар, қуролли ё рухий  жанг ва низолар ёки ўтган ота-боболарни ва хозирги замондаги миллатларни  нотўғри суннатларига тобеъ бўлиш, бундан бошқа юзлаб касалликларга сабаб бўлади. Энди бу ерда шахсни устида аммаротум биссуъ нафси хоким бўлади.

Ўжарлик доимий бўлган пайтида аллох таоло  қуръонда айтадики: “зар хум” ташлаб қўй.

  «فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ» (توبه/95)

Улардан юз ўгиринглар. Ёки кофирларнинг мана бу сифатига дучор бўлган мунофиқ ва секулярзадаларга қарата мархамат қиладики:

 « فَإِن جَآؤُوکَ فَاحْکُم بَیْنَهُم أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن یَضُرُّوکَ شَیْئاً »)مائده/ 42)

Бас, агар сизга келсалар (хохласангиз), ўрталарида хакамлик қилинг, (хохласангиз) улардан юз ўгиринг. Агар улардан юз ўгирсангиз, зинхор сизга бирон зарар етказа олмаслар.

Мана бу холатда ўжарлик нафақат нафсни халок қилади,балки уни  ташқи ва ижтимоъий таъсирлари хам бор, у  жамиятга ва мухитга таъсир қилади ва жамиятни булғайди. Бундай шахслар ички мувозанатга эга бўлишмайди ва шахсий,оилавий, ижтимоъий ишларда хам инқирозга юз тутишади, агар биз баъзи биродарларимизга мувозанатсиз ва меъзонсиз деган бўлсак, улардаги баъзи ақидавий ва рафторий хақиқатларни баён қилганмиз холос. Албатта  мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизни аксарини жохиллиги,уларнинг ўжарлар билан йўлдош бўлишига омил бўлган.

Яна қайтариб айтаман, мана бу хатарли, ўжарлик сифати мусулмонларни эмас ,балки кофирларникидур, бу сифат худди тафарруққа ўхшаб мусулмонларники эмас кофирларники,

   (وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ * مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ).

Энди агар бу билан мусулмонлар булғанган бўлсалар, улар мана бу хос сифатда ўзларини кофирларга ўхшатибдилар ва бу хос сифатда кофирлар каби  бўлишибди.

عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ»

Бир қавмга ўзини ўхшатишлик,либос кийишда ва бошига салла  ўрашда,соқол қўйишда ва шунга ўхшаган бошқа ўринларда эмас, балки мана бунга ўхшаш ўринларга айтилган, бошқа ўринларда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан бошқа мусулмон ё ғайри мусулмон арабларни ўртасида фарқ бўлган эмас. Агар бир бегона одам сахобаларни хузурига янги келган бўлса, айтар эдики: росулуллох сизларни қайси бирингиз бўласиз?

(давоми бор……….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(108- қисм)

 Натони Европа иттифоқидаги  кофир секулярист лашкарини туркия секуляр хукуматини канали орқали ужалонни – курдларнинг хозирги мусайламайи каззоби-  ишчилар хизбидаги муртад секуляристларига қарши  олиб борган  жангида, Ифринда курдистоннинг секуляр муртадлари мусулмонларнинг қуръонини қандай ёндирганини ва аллохни,росулуллох саллаллоху алайхи васалламни,ислом динини номусий хақоратлар билан хақорат қилишганини кўрдик.

Мана бу курд муртад секуляристлар аввало ўзлари европа иттифоқини тупроғида яшаётганини яхши билишади, ва улар яшаб турган жойдаги натони европа иттифоқидаги  лашкари натодаги иттифоқдошларидан бири  бўлмиш туркияни канали орқали ужалонни муртад секуляристларига қарши жанг қилишяпганини хам яхши билишади, иккинчидан мана бу курд муртад секуляристлари ужалоннинг муртад секуляристларининг  россияни собиқ навкарлари ва американи хозирги хизматкорлари эканини ва бу икки давлат уларни натога сотиб юборганини жуда хам яхши билишади. Мана бу холатда  иккита кофир секуляр,муртад гурух бир-бири билан жанг қилаётганини хам яхши билишади, энди мана бу ўртада уларнинг қуръон ёндиришлари ва аллохни,росулуллох саллаллоху алайхи васалламни, ислом динини хақорат қилишлари қандай маънони билдиради? Валлохи ва биллахи ва таллохи бизлар аллохга,қуръонга ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга ва ўзимизга нисбатан қилинган хақоратлар учун, агар мана бу ўжар,муртад секуляристлар тавба қилмаган бўлсалар, қасос оламиз,бу қасос олиш  бир муддатга кечикиши  мумкин. 

  فَوَ الله لَنثأرنّ! والله لَنثأرنّ ولو بعد حين.

Бизлар мана бу кунни кутяпмиз, сизлар ўжар секуляр муртадлар хам бу нарсани кутиб туринглар.

Шундай бўлгач мана бу қадр-қийматсиз,фасодчи,жинояткор нацианалистларни ўзини қиймати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган даражада холос яъни “бориб оталарини жинсий олатини тишлаб олишсин” – чунки уларнинг нажоди ва фахри мана бу канал орқали уларга меърос бўлиб қолган  – улар хамиша тафарруқни,бузғунчиликни,рақобатчилар ясашни,фитналаштиришни омили ва ўзларини хамда бошқаларни  сулхини,осойишини йўқолишини,вахдатни нобуд қилинишини  сабабчисидурлар.

Агарчи ўзимизни орамиздаги мана бу кофир секуляр ва муртад нацианалистлар – ўзларининг миллатларини орасида хар қандай жиноятни курдоятий унвони остида амалга оширишган – аммо гитлерга,мусилинига,отатуркка, саддам хусайнга ва бошқаларга ўхшаган ишларни қилмаган мана бу кимсалар, гитлер бўлишни ё саддам хусайн ё отатурк бўлиш учун қобилиятга эга эмаслар деган маънони англатмайди. Балки замон ва макондаги ўринлари уларга мана бу рухсатни бермайди, бўлмасам улар қилиб ўтган ишларини картасига назар ташласангиз, улар очиқ-ойдин гитлерга, саддам хусайнга,отатуркка айланиш қобилиятига эга эканини кўрасиз.

 Мана бу миллатчилик ва қавмпарастлик такаббурнинг оқибатларидан бири бўлиб, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам такаббур хақида мархамат қиладиларки:

  لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ» قَالَ رَجُلٌ: إِنَّ الرَّجُلَ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ ثَوْبُهُ حَسَنًا وَنَعْلُهُ حَسَنَةً، قَالَ: «إِنَّ اللهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ، الْكِبْرُ بَطَرُ الْحَقِّ، وَغَمْطُ النَّاسِ»

Кимнинг қалбида заррача кибр мавжуд бўлса жаннатдан махрум бўлади. Кибр яъни: хақдан юз ўгириш ва поймол қилиш ва одамларни хақир санашлик.

Энди фосид ва бе арзиш миллатчиликдан ташқари,мусулмонларнинг онгли  ва мақсадли,харакатланувчи вахдатига монеълик қиладиган нарсалардан бири,такаббурдан келиб чиқадиган ўжарлик ва қайсарлик хисобланади. Ўжарлик яъни: аллохни шариатидаги қонунлар қайтарган ва нахий қилган ишларни давом эттириш ва бу борада душманчиликни охиригича олиб бориш демакдур. Шахс хақиқатда нахий қилинганини билади ва бундан огох,аммо ўзини хохши билан мана бу хақга қарши душманчилик қилади. Бу ерда ботилни устида  оёқ тириб олишни бир нави бор. Масалан мусулмонлар хам хақни устида  махкам туриб олишади ва бунга сабр дейилади. Сабрда қатъият ва махкам туриш мавжуд, ўжарлик ва қайсарликда эса ботилни устида оёқ тираб олинади. Сабр ва қатъият бир арзиши бор  нарсани устида оёқ тираб олиш бўлса, ўжарлик эса арзиши бор  нарсани зиддига оёқ тириб олишдан иборат.

Мана бу арзиш ва арзишни зиддини ким томонидан таъйин қилиниши хам жуда мухим. Гохида арзишлар ақидаларни хилма-хиллигига қараб хар-хил бўлади, мана бу хам шубха ва мушкилотни вужудга келтиради. Секулярист бир нарсани арзиши бор деб билса, аммо аллох ўзини шариатида худди шу нарсани арзишни зидди деб хисоблайди.

Мусулмон шахс исломга кириб келган қадамини аввалида “йўқ” “ла” билан кириб келади. “ла илаха” ва тоғутга куфр келтириш билан биринчи эшикни очади. У биринчи навбатда ишни бошида аллохни шариатидаги қонунларга мухолиф бўлган қонунларни,дастурларни,керак ва кераксиз нарсаларни, нахий қилинган нарсаларни хаммасини бир четга улоқтириб рад қилади; мана бу ишни қилгач эшикни очиб исломни манзилига киради ва “иллаллох”ни аллохга иймон келтиришни тилга олади ва аллохни шариатидаги қонунларни қаршисида “эшитдик ва итоат қилдик” ўрнини махкам ушлайди, у хар куни бир неча бор “ийяка наъбуду ва ийяка настаъин “ жумласи билан аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлишга ахд қилади.

Бу ерда шу нарсани қабул қилиш керакки, нима яхши ва нима ёмон эканини аллох таъйин қилади? Қайси нарса қонуний экани ва қайси бири эса ноқонуний эканини? Қайси нарса озод ва қайси бири мамнуъ эканини? Аллохнинг ўзига хос бўлган мана бу хақларни ўжарлик ва такаббур билан  ё хавойи нафсингга берасан ёки аллохни энг ёмон махлуқотларига берасан?

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (107- қисм)

Рахм-шавқат  шундай бир ишки, зарурат ва эхтиёж пайтида вужудга келади ва бир томонлама бўлади. Масалан онани боласига нисбатан рахм-шавқати, агар шу рахм-шавқат  бўлмаганида инсонни хаёти давом этмасди. Рахм-шавқат хам амалдаги бир иш бўлиб, фақат уни фарқи шуки, эхтиёж пайдо бўлган мархалада ўзини намоён қилади. Махсусан аёл ё эркак касалликка ё мушкилотга ё қариликка ўхшаган шароитларда мухтож бўлиб қолганда кўринади.

Рахм-шавқатнинг  энг мухим хусусиятлари шундаки, у бир томонлама ва беғараз бўлади, масалан оилавий хаётда агар эркак ё аёлни хар қайси бири бир-бирини муқобилида бир амални ё хизматни қилган бўлсалар, қаршисидаги томондан буни эвазига бир нарсани кутмайди. Аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хақида мархамат қиладики:  

وَمَا أرسَلنَاکَ إلاّ رَحمَه لِلعَالَمِین.

Яъни росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг рахмат етказиш ишлари бир тарафлама ва буни эвазига хеч нарсани умид қилмаган холда бўлган эди, шу сабабли хам очиқ – ойдин мархамат қиладики:

وَمَا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِینَ (شعراء/109)

Мен сизлардан бу (даъватим) учун ажр- мукофот сўрамайман. Менинг арж- мукофотим фақат барча оламларнинг парвардигори аллохнинг зиммасидадир.

Бу ерда бизлар насоролардан кутаётган ва уларни мусулмонларга яқинлаштирган нарса рахм-шавқат эмас, маваддахдур, аммо хамма нарсани бузиб ташлайдиган нарса такаббур бўлади. Такаббур хамма учун хатарли бир офатдур. Такаббур ва унга тегишли бўлган ўжарлик хар қандай сатхда бўлишидан қатъий назар, фақатгина рахм-шавқатни эмас, балки яхши кўриш,оромиш, мухаббат,маваддахни ўзи билан бирга олиб кетади.

 Аслида кофирларга тегишли бўлган,аммо баъзи мусулмонлар хам унга чалинган  ўжарлик,такаббур ва хақдан қочишлик, кофирларни хусусиятларидан бўлиб, маваддахни,сулхни, вахдатни йўқотиш учун энг катта омил ва энг катта монеъ саналади ва ички жангларни вужудга келтиришни асл омили хисобланади. Яна бир марта  қайтариб айтаман, такаббур бор жойда оромиш,сулхга ўрин қолмайди.

Кофирлар ва махаллий муртадлар эга бўлган мана бу такаббур ва ўжарлик учун бир намунани дўстларимизга айтиб бермоқчиман, бу намуна ўтган бир неча кун давомида бизларни хаммамиз ва дўстларимизни хафа қилган ва барчамиз  мана бу ошкор душманни дафъ қилишга чора қидирган эдик. Бизлар ватанни яхши кўриш деган нарса борлигини ва бу бир хиссиёт эканини яхши биламиз, аммо буни қаршисида нацианализм деган нарса хам бор, лекин бу нарса секуляристларни ўртасида фақатгина бир хиссиёт эмас, балки бир қонун,дастур ва ақида хамда шахсиятни тасдиқлайдиган бир омил хам хисобланади. Сизлар мана бу нацианализмни турли-хил миллатларни ўртасида форс,араб, турк, паштун ва бошқаларни мисолида кўра оласиз, курдларни ўртасида – секуляр курдларнинг  ўзларини сўзи билан айтганда – курдоятий дейилади.

Нацианалист номли мавжудот бор жойда осойиш хам йўқолади ва уни ўрнини жанг,зулм эгаллайди, энди агар қўлидан келса мана шу жанг ва зулмни аслаха орқали ўзини мухолифларига юклайди, худди шу ишни секуляр гитлер европада ё секуляр  мустафо камол пошо туркияда ё секуляр хусайн саддам ироқда  қилган эди, ёки хозирда ироқнинг курдистон иқлимида ва сурияни курдистонида секулярларга  навкар бўлган кимсалар  хозирги пайтда қилаётган ишга  ўхшайди. Агар улар аслаха ва жанг билан бир нарсага қодир бўлишмаса; бу ишни совуқ ва юмшоқ ,рухий жанг билан амалга оширишади, бу мана бу нажоднинг бошқа нажодларга нисбатан  одобсизлигидан,хақорат қилишидан  бошланиб мухолифларининг динини тахқир қилиш ва хақорат қилишгача етиб боради.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(106- қисм)

 “Ўжарлик” “онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдат” учун яна бир монеъликлардан ва хатарли офатлардан бири хисобланади.

  “Ўжарлик” такаббурнинг халок қилувчи касаллигидан бошланади. Инсонда учта нафс борлигини яхши биламиз, илм ахли қуръондаги оятларни хужжат келтирган холда бунга ишора қилишган: лаввамах нафси ёки маломат қилувчи,

 «وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ»

Нафс шахснинг қадр-қийматларни зиддига  қадам ташлашига рухсат бермайди. Агар инсон маломат қилувчи нафснинг маломатларини қабул қиладиган бўлса, мутъмаиннах даражасига чиқади:

«يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي»

Аммо агар қабул қилмайдиган бўлса аммарох даражасига тушиб кетади, у ёмонликлар манфий жихатларга тортиб кетади. 

وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِإِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي إِنَّرَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ .

Мана бу аммаротум биссуъ нафси шахс ишонадиган хақиқатларни ситамкорлик ва такаббур билан инкор қилади, бунинг мўъминларни эмас, балки  кофирларни ва мунофиқларни сифатларидан эканлиги аниқ нарса, бу аллох таоло мархамат қилган кофирларнинг сифатларидан саналади:

  وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَیْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْماً وَعُلُوّاً فَانظُرْ کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِینَ ‏(نمل/14)

Ва ўзлари аниқ билган холларида зулм ва кибр қилиб, у (мўъжизаларни) инкор этдилар. Энди (эй Мухаммад), у бузғунчи кимсаларнинг оқибати қандай бўлганини кўринг.

Мана бу холатда очиқ-ойдин кўриниб турганидек, ўзларини хақ деб билган ва дилларида ишонч ва хотиржамликка эга бўлган тарихда ўтган  фасодчи ва бузғунчи кимсаларни йўлини давом эттириш, аслида такаббур ва ўжарлик доирасига қадам қўйиш демакдир: такаббур ўзи билан бирга хеч қачон оромиш ва сулхни келтирмайди, балки у такаббурдан жудо  бўлмайдиган душманчилик жумласига киради, такаббур қанчалик кўп бўлса маваддах шунчалик камаяди ва  жанг талаб қилиш ва мусулмонларни бостириш хам кўпаяди. Бундан олдинги  душманларни шаръий даражаларга ажратиш  дарсимизда хам айтиб ўтганимиздек, аллох таоло насороларни пастроқдаги даражаларга қўйганини иллати, улардаги маваддахни борлиги ва такаббурни йўқлигидур.

  لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الْیَهُودَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى ذَلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسِینَ وَرُهْبَاناً وَأَنَّهُمْ لاَ یَسْتَکْبِرُونَ(مائده/82)

Иймон келтирган кимсаларга энг қаттиқ адоват қилгувчи одамлар яхудийлар ва мушрик бўлган кимсалар эканини кўрасиз. Иймон келтирган зотларга энг яқин дўст бўлгувчилар эса: “биз насронийлармиз”,деган кишилар эканини кўрасиз. Бунга сабаб уларнинг орасида олимлар ва рохиблар бор эканлиги ва уларнинг кибр- хаво қилмасликларидир.

Очиқ кўриниб турганидек, маваддах такаббур ва душманчиликни  қаршисида турибди ва улар бир-бири билан қарама- қарши алоқага эга. Маваддах хар қанча кўпроқ бўлса такаббур ва душманчилик камаяди ва такаббур қанчалик кўпайса, маваддах камаяди ва душманчилик кўпаяди.  Энди мана бу маваддах ўзи нима? Умумий қирраларга эга бўлган мисол билан олдинга харакат қиламиз: аллох таоло мархамат қиладики:

وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (روم/21)

Унинг оятларидан (яна бири) – у зот сизлар хамдам бўлишларингиз учун ўзларингиздан жуфтлар яратиши ва ўрталарингиздан ошнолик ва мехр- мухаббат пайдо қилишидир. Албатта бунда тафаккур қиладиган қавм учун оят- ибратлар бордир.

Демак оромиш,сулх ва осойиш, хамда тартибсизликдан,тарқоқликдан,рухий ва хиссий низолардан халос бўлиш никохнинг асосий мақсадларидан хисобланади. Мехр ва мухаббат ва яхши кўришлик ёки ўша аввалги  мехр,боғланиш биринчи навбатда хар бир эр-хотиннинг қалбида вужудга келади ва шаклланади, энди мана буларни маваддах ва рахм-шавқат  билан эхтиёт қилиниши ва  сақланиши керак. Маваддах орқали уларни дилларида ўрнашиб юксалади ва зарурат,мушкилот ва қийинчиликларда рахм-шавқат  билан намоён бўлади.

Мехр ва мухаббат бошланғич нуқта ва керакли шарт саналади,аммо уни ёлғиз ўзи кифоя қилмайди. Мана бу мехр бир томонлама бўлиши мумкин ё хатто ёлғон ва хўжакўрсинга бўлиши ё ўткинчи бўлиши мумкин ёки бўлмасам фақат оғиздаги нарса бўлиши хам  мумкин. Аммо маваддах, мухаббат ва яхши кўришни бир тури бўлиб, у хар икки томонни зохирида,амалида ўзини кўрсатади, у хар икки томонда бўлади ва хар икки томон амалда ўзларини яхши кўриши ва мухаббати билан уни  бир-бирларига кўрсатишади.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

  (105- қисм)

Умуман айтганда аблах ва жохил инсонлардан ташқари хеч ким бу хатоларни қилмайди, яъни бошқа диёрларда ўтказилган тажрибаларни кўр- кўрона ўзларининг диёрида ишлатмайди. Харакатлар аслида “ички” қилинган  ишларнинг натижаси бўлиб, оз ё кўп миқдорда муносиб ё номуносиб холда ташқи омилларни таъсирига хам тушади, аммо асосан уни тақдирини  ўша миллат таъйин қилади ва шакллантиради.

Бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий муртадларга қарши жангни олдинги сафида жойлашган мустазъафин одамлар махсусан мусулмонлар нима хохлашаётганини яхши билишади, шунинг учун хам рахбарлар “одамларнинг тил шевасини” ўрганиш, хамда одамларни ўзидан таълим олиш учун уларни олдига боришлари ва улар билан қандай усулда сухбатлашишни  ўрганишлари керак, шу билан бирга қандай қилиб уларга аллохни шариатидаги қонунларни ўргатишни хам билишлари лозим.

Носоғлом ва нуқсонли таълим-тарбия мухитида ва маданий хатто одамлардан ташқаридаги  ижтимоъий мухитда униб-ўсган бизларнинг тахсил кўрган биродарларимизни кўпчилиги, аксаран ўзларини жамиятлари борасида жуда кўп бақир- чақирлар қилишади, ўша махални кўчаларини бир четида майда-чуйда нарсалар билан савдо қилиб юрган содда  сотувчи, ўзининг жамияти борасида қўлида дипломи бор, аммо одамлардан жудо холдаги  тахсил олганлардан кўра билими кўпроқ  бўлиши ва жамиятини янада аниқроқ, хақиқийроқ таниши мумкин.

Озодликни расмини ва йўлини, нубувват манхажига асосланган исломий хукумат  ва вохид уммат ва вохид жамоат сари харакатни одамларга ўргатишимиз учун худди шу одамларни ва жамиятни яхши таниб олишимиз керак бўлади. Имоми Ахмад ибни Ханбал рохимахуллохга ўхшаган изтирорий холатларда қандай қилиб  исломий бадал хукуматни янада юқоридаги даражага кўтаришни  ва уни сақлаб туришни ўргатишимиз учун хам уларни яхшилаб таниб олишимиз лозим. Ундан хам баттарроқ бўлган изтирорий  холатларда қандай қилиб  мужохидларнинг шўровий мажлисини ундан юқорироққа кўтариш ва  уни мухофизат қилиб сақлаб туришни ўргатиш  учун хам, уларни яхшилаб таниб олишимиз керак. Вахдат ва қудрат учун ва фақирликдан,нотинчликлардан қутулиш учун ва босқинчи кофирларни,махаллий муртадларни бир четга улоқтириб ташлаш, хамда хукумат қудратини, иззатни  касб қилиш учун “уч абзордан” бошқа хеч қандай йўл йўқлигини ўргатишимиз учун хам уларни яхшилаб танишга эхтиёжимиз бор.

Бизларнинг шўройимиз хар қандай сатхда вужудга келтирган мана бу вахдатни сақлаб туриш йўлида, одамларни орасида роиж бўлган тор назарли мулохазалардан ва баъзи дўстларимизнинг хаёлпарастона хозирги мавжуд вазиятга, хамда аллохни шариатидаги қонунларни асосига  бутунлай алоқаси бўлмаган  фикрларидан узоқлашишимиз керак.

 Агар ўзимизни шаръий илмлар ва шаръий душманшуносий, хамда шаръий “уч абзорни” канали орқали  онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат билан қуроллантирган бўлсак, бизларни хаммамизни ўзини атрофига жамлайдиган муштарак мақсадни қўлга киритиш учун огох холда кенг-қамровли вахдат ва вохид мақсадимиз сари қилинаётган харакат учун хеч қандай фурсатни қўлдан бой бермаслигимиз лозим. Бу ана ўша мақсадли,онгли вахдат бўлиб, у хар қандай қавмни ва жамиятни сабиқунал аввалунларини ўзига хамрох қилиб олади, сабиқунал аввалун бўлган кишилар бир-бирлари билан бирлашгач, ўша минтақалардаги барча мусулмонларнинг онгли,мақсадли вахдати ва шўрони нуфузи остидаги минтақаларнинг охирги сафарбарлиги хар қандай сатхда бўлишидан қатъий назар амалга  ошади. Хар қандай холатда сабиқунал аввалун бўлган кишиларнинг онгли,мақсадли вахдати умум мусулмонларнинг вахдатига  ва уларнинг охирги сафарбаралигига тўғридан- тўғри таъсир қилади.

  Энди мусулмонлар яшайдиган бошқа диёрлар борасида шуни айтса бўладики, бу одамлар анча йиллардан буён ўзларининг хақиқий озодликларини,иззатни қўлга киритиш ва исломий жамиятни қўлга киритиш учун харакат қилиб келишяпти, улар кимлар ва улар қандай ақидаларга эга? Хозирги вазиятда уларнинг муборазасини идора қилишни қасд қилган ташкилотлар кимлар? Ва улар қаердан сув ичишади ва қаерга боғланишади? Мана бу бошқа минтақалардаги бошқа  жамоатлар билан бирга алоқаларимизни тартибга солиш учун ўрганишимиз ва бошқаларга ўргатишимиз лозим бўлган билимларни аввали хисобланади.

Олдинги худудларда кофирларни жамияти ва мусулмонларни жамияти ва ўзларининг жамиятлари борасида илмга,тушунчага эга бўлмаган ва даъват,жиход майдонига тушган  биродарларимиз ва опа-сингилларимизнинг, мана бу жохилликлари онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг қаршисида ушлаб қолувчи омил сифатида амал қилади ва уларнинг ўзлари учун ва бошқа мусулмонлар учун мушкилотларни вужудга келтиради,улар хар қандай харакатлардан олдин ўзларини хисоб-китоб қилган холда ва аслий “уч абзордан” бирига қайтиб ўзларини дармон қилишга машғул бўлишлари керак.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(104- қисм)  

Уламолардан биридан илм масаласида бир савол сўралган пайтида, у киши жавоб бермайдилар. Савол берган шахс айтадики: мана бу хадисни эшитмаганмисиз:

 مَنْ كَتَمَ عِلْمًا يَعْلَمُهُ، جِيءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلْجَمًا بِلِجَامٍ مِنْ نَارٍ

“кимки бир илмга эга бўлса ва уни яширса, қиёмат кунида бўйнига оловдан бўлган юган боғланади”? Шунда у киши мархамат қилдилар: хозир юганни ташлаб кетавер, буни фахмига ва фиқхига ақли етадиган киши топилган пайтда, агар мен ундан илмимни пинхон қилсам, келиб мени юганлаб қўй. 

Хатто имоми Хасан Басрийдек киши хам, хожилар томонидан урнаяйн хадиси ва уларни росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тарафидан жазоланиши хақида сўралган пайтларида, хадисни инкор қиладилар, чунки у киши хожилар олдин бу хадисни янада кўпроқ қон тўкиш учун восита қилганликларидан хабардор эдилар ва хозирга келиб  шу хадисни истинод қилган холда янада кўпроқ қон тўкишни бошлашарди. Абдуррохман ибни Махдий рохимахуллох ўша иккинчи хижрий асрда айтадики: “ Киши  эшитган нарсаларини баъзисини ўзини олдида сақламагунича имомат ва унга иқтидо қилиш даражасига эришмайди.”   ...

Хозирги пайтда мусулмонлар нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бўлмаганлиги ва ундан сўнг вужудга келган барча фасодлар, ақидавий ва рафторий булғанишлар сабабли, уларнинг хаммаси бир хил меъзондаги билимга эга эмаслар, уларнинг жамияти хам бир хил сатхда жойлашган эмас, хатто хар бир шахс ва гурух ва жамият тушуниб етилиши керак бўлган  ўзига хос бир чораларга эхтиёжи бор, шунга муносиб холда

 «تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى»

га кўра амал қилиниши керак.

Ха, маълум қатламдагилар билан эмас, балки  хамма одамлар билан муомала қилиш шевасини ўрганишимиз керак. Шу сабабли хам жохилиятни нави унинг  харакатини навини ва унга нисбатан муносабат билдириш  навини таъйинлаб беради, хар замондаги жохилиятни нави бошқа замондагисига нисбатан фарқли бўлиши мумкин, шунинг учун хам унга нисбатан муносабат билдириш нави ва харакат қилиш нави хам фарқ қилади, ёки хатто бир замондаги жохилият бир маконни ўзида  бошқа бир маконга нисбатан хам  фарқ қилиши  мумкин, шу сабабли хам уларнинг хар бирига нисбатан билдириладиган муносабат хар-хил бўлади.

Жохилиятни барчасида муштарак нуқталар мавжуд бўлиши мумкин, аммо бу жохилиятнинг махаллий ўзига хос белгилари фалон шахс  ё фалон хонадон ё фалон қишлоқ  ё фалон шахар ё фалон вилоят ё диёрдаги жохилиятни дармон қилишни дардига еган чорани нусхасини кўчириб олиб бирма-бир бошқа жамиятлардаги инсонларни устида имтихон қилиб кўра олмайсиз. Уларнинг хаммаси бемор, аммо хаммаларини касаллиги бир хил эмас, бир хил дори билан уларни хаммасини дармон қилиб бўлмайди. Бир дори бир бемор учун муносиб бўлиши мумкин, аммо бошқа бир бемор учун у захарни хукмида бўлиши хам мумкин.

Бундан ташқари мана бу дорини одамлар тушунадиган ва яшаётган  содда тил билан даражаларга муносиб холда берилиши керак ва улар билан спутник тили ё сиёсий ё иқтисодий, маданият тилига ўхшаш ўзларини тили билан сухбатлашишимиз лозим.

   وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِیُبَیِّنَ (ابراهیم/4)

Биз хар бир пайғамбарни ( хукмларимизни) баён қилиб бериши учун ўз қавмининг тили билан (сўзлайдиган қилиб) юборганмиз.

Масалан курдистондаги одамларнинг сиёсий ва иқтисодий тили,уларнинг аввалги даражадаги эхтиёжлари, афғонистонлик одамларнинг сиёсий тили ва уларнинг аввалги даражадаги эхтиёжлари хатто араблар   билан хам  жуда катта фарқи бор, улар билан ўша янги кунни тили орқали эхтиёжларига муносиб равишда сухбатлашиш керак бўлади.

Шунингдек одамлардан кутиладиган умидлар хам шахс ва жамиятнинг имкониятига муносиб бўлиши керак, чунки агар кутиладиган  умид шахс ёки жамиятнинг  имкониятидан кўпроқ бўладиган бўлса, бу нарса шахс ва жамиятнинг узр ва бахона эшикларини очишига сабаб бўлади,агар бу нарса яна узоқ муддат давом этадиган бўлса, улар мана бу муборак харакат билан йўлдош бўлишдан бош тортишлари мумкин.

Бу яъни хар бир шўро ўзининг йўлдошларига “ўзларининг имкониятларини яхшилаб ўрганишларини ва ўзларининг илдизларига асосланиб ўсишлари ва ўзларидаги хақиқатга суянишларини” ўргатиши керак , деганидур. Мана бундай пойдеворни тайёрлаш орқали ўзларини жамиятларидаги исломий хукуматни биносини қуриш бўйича  бутун жахондаги бошқа мусулмонларнинг кучларига  хам суяна олишади.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(103- қисм)  

Мана бу биродарларимизни ёнида шундай кишилар хам борки, масалан улар афғонистондаги,ироқдаги, суриядаги, ямандаги ва хатто сумалидаги,молидаги,чечендаги жиход борасида жуда яхши билимга эга ва хатто улар мана бу минтақалардаги мужохидларни орасида сокин бўлиб яшашган, аммо ўзларининг жамияти хақидаги маълумотлари тахминан нол даражада, улар ўша давлатдаги касалликни дармон қилиш учун фойдаланилган дори билан ўзларини минтақасидаги касалликни хам дармон қилишни хохлашади, бўлиб хам уларни давлатидаги касалликлар – агарчи секуляр кофирлар хокимияти ва махаллий муртадлар ва турли-хил фақирликларни ривожланиши ва нотинчликлар, ақидавий ва рафторий булғанишларга ўхшаган муштарак нуқталарга эга бўлса хам – бошқа давлатлардан фарқ қилади, уларнинг давлатидаги одамлар турли-хил ўринларда бошқа давлатлар билан очиқ фарқларга ва улардан фарқ қиладиган  эхтиёжларга ва хатто турли- хил даражаларга  эга бўлади, аммо бизларнинг мана бу биродарларимиз ўзларининг юртида бузилиб қолган машинани таъмирлаш учун бошқа давлатдаги машинани бўлакларидан фойдаланмоқчи бўлишади, лекин улар бошқа давлатдаги машинани бўлаклари улардаги машинага тўғри келмаслигини ё фарқ қилишини тушуниб етишмаяпти; бу ерда ташқи босқинчилардан ва муртадлардан ташқари намоз ўқиш,мусулмонларнинг жамоат намозига бориши, секуляризм динига томон иртидод,қуръонни ёқиш, аллох ва пайғамбарни хақорат қилишни ўзи эмас, балки бу ердаги мушкилот қавмпарастлик,нацианализм ва бошқа нарсаларни устидадур. Лекин курдистондаги мушкилотни асли одамларнинг секуляризм дини томонга қилинган умумий иртидодида, намоз ўқимаслик, жамоат намозига бормаслик ва хатто қуръон ёқишлар, қуръонни ва аллохни ва пайғамбарни ва исломни хақорат қилиш эса уни самараларидан хисобланади.

Бу ерда уларнинг айбларидан ташқари машиналаридаги айблар хам бир-биридан фарқ қилади, уларнинг харакат воситасини бошида ханафий диюбандий мотрудий ёки ашъарий фикрига эга бир мулло бўлса, сизларнинг машинангизни харакатини бошида шўро турган бўлиши мумкин. Бундай холатда тракторни кранк мили билан автобусни ё поездни кранк милини таъмирлаб уни харакатга келтириб бўлмайди.

 Мана бу холатда бизларнинг биродарларимиз ўзларининг давлатидаги касалликни дардига емайдиган  бошқа давлатнинг дармонини ироя бериш ёки ўзларини давлатидаги машинани айбини хал қилмайдиган бўлакни ироя бериш орқали, муносиб дорини ё муносиб бўлакни топиш йўлида тўсиқ бўлишдан ташқари мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатини қаршисида хам ошкора монеъ,тўсиқ сифатида амал қилишяпти ва ўзларининг жохилона амаллари билан халқни хам аллохни шариатидаги қонунларга қарши қилиб қўйишяпти.

Жамиятни ва жамиятидаги шахсларни яхши танишлик, муносиб дармонни ва муносиб бўлакни  ироя бериш бўйича касалликларни,айбларни,нуқсонларни бартараф қилиш учун энг яхши ёрдам бўла олади. Буни жумласига баъзи кишиларнинг халқни ўртасида баъзи ижтиходий масалаларни очмаслиги хам киради, имоми Ахмад хадисларни айтишни яхши кўрмаган эдилар, чунки у киши золим ва ахли бидъат бўлган  хокимга қарши чиқишни,қиёмни жоиз деб билганлар, аммо умум халқ учун мана бу қиёмни  замони ва маконига  шароит мухайё бўлмаган эди.

Қуръонни халқ қилингани масаласини химоя қиладиган исломий изтирорий бадал хукумат, машаққатли кунларда ўзи ва бошқа уламолар учун ана ўшанча мусибатларни вужудга келтиради, аммо бу уламолар мана бундай исломий изтирорий бадал хукуматга қарши қуролли жангга рухсат берадиган ривоятларни айтишмайди, чунки улар бу ривоятларни  мусулмонларнинг  ўша замони ва макони, хамда халқаро минтақани шароити учун муносиб деб билишмасди, улар мана бу изтирорий шароитда мавжуд  вазиятга мос, муносиб муносабатни билдиришган.  Худди шунга ўхшаш баъзи сахобалар язидни хукумати фосид бўлганига қарамасдан, бу шароитда қиёмни муносиб деб билмаганлар, ёки Абу Ханифа Кўфа ахлига эътимод қилмаганлар ва Нафас Закияни харакатида хам иштирок этмаганлар, лекин унга таблиғот ва пул жихатидан ёрдам берганлар. Хар қандай суратда хам жамиятда ўзига хос шароитлар вужудга келадики, баъзи халқлар учун на бир хукмни баён қилишни иложи бўлади ва на бу харакатларда иштирок этишни иложи бўлади, балки бу нарсаларни  ўша жамият учун  муносиб замина ва муносиб замон мухайё бўлгунича ошкор қилмасдан туриш лозим.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (102- қисм)  

Мусулмонлар ва ғайри мусулмонлар хақида шаръий танишувни йўқлиги сабабли, шахс мусулмон ва кофирга нисбатан ўзига муносиб дипломатияни шаръий усулда олиб бора олмайди ва ўзидаги шахсий қобилиятлар ва шароитларга муносиб холда улар билан сухбатлашиб уларни даъват  хам қила олмайди ва аксар холатда боши берк кўчага киради ва хатто хаддан ошиқ қўполликка,зўравонликка,кўнгил совушига сабаб бўлади, ва ўзини мухотобларини хам фитнага дучор қилади,хамда уларни жохиллик билан аллохни шариатидаги қонунларга қаршилик қилишларига ва аллох ва росулини такзиб қилишларига  боис бўлади, бу нарса ошкора онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни йўлида тўсиқ бўлиб амал қилади.

Имоми Бухорий имом Али розиаллоху анхудан ривоят қилиб айтадики:

 حَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ، أَتُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ؟

“Одамлар билан улардаги билимни андозасига кўра сухбатлашинглар, аллох ва росулини ёлғончи қилишларини истайсизларми?” ёки Муслим ибни Масъуд розиаллоху анхудан ривоят қилиб айтадики:

مَا أَنْتَ بِمُحَدِّثٍ قَوْمًا حَدِيثًا لا تَبْلُغُهُ عُقُولُهُمْ؛ إِلا كَانَ لِبَعْضِهِمْ فِتْنَةٌ

Агар одамлар билан уларнинг ақллари етмайдиган даражадаги  сўзлар билан сухбатлашсангизлар, албатта уларнинг кўплари шу сабабли фитнага тушиб қоладилар. “ Агар сен бир қавм билан сухбатлашган бўлсанг ва бу қавм сен айтган сўзларни тушунмаган бўлса( ақллари етмаган бўлса), сен уларни фитнага дучор қилибсан.”

 Кўриниб турганидек бу сўзлар иймонни таълим бериш хақида эмас, чунки иймонни девона бўлмаган ва рухий саломатликка эга бўлган хар қандай инсон тушунади. Бу бошқа ахкомларни таълим бериш ва даъват ва жиход ишларида шаръий илмга,ақлга эхтиёжи бўлган жохилликларни бартараф қилиш борасидаги равишдур; аммо бизларнинг мана бу огох бўлмаган биродарларимиз на дўстни ва на душманни шаръий услуб билан танишмайди.  Шунинг учун хам дунёда аксаран мағлубиятга учрашади. Агар ўзлари қабул қилган ўтган асрларда яшаб ўтган  уламоларнинг сўзлари бўйича таниган тақдирларида хам, буни хозирги вазиятга умуман алоқаси йўқ, агар уларни ўзлари баъзи бир илмларни қўлга киритган бўлсалар, бу хам хаёлдаги бир нарсалар бўлиб, хозирги жамиятни ва миллатини мавжуд вазиятига умуман алоқаси  йўқ ва уни  дардига емайди.

Масалан фалон олимнинг  фалон асрда ва фалон мушаххас маконда айтишича, сўфийлар шариатни бир четга суриб қўйишган ва хонақохларида рохибларни равишини тутиб  четланиб олишган, улар аслан ахли жанг ва қитол эмаслар, аммо кўриб турганимиздек кейинги асрда худди шу сўфийлар усмонийлар хукуматига ё Умар Мухторга ё шайх Саъид Пиронга ё Санжархон курдистонийга ва ё толибоннинг гурухларига ва Чечендаги мусулмонларга айланишди, уларнинг ўзлари шариатга тобеъ бўлишлари билан бирга, аллохнинг шариатидаги қонунларни ижрочилари ва кофирларга қарши жиходни байроқдори хам бўлишди.

Бу ерда ўша олим мушаххас макон ва мушаххас замон хақида  рост сўзни айтган, аммо бизларнинг бу биродарларимиз ўша буюк олимнинг ўзини замони хақида сўзлаганини тушуниб етишмаган, хозирда сўфийларнинг бир дастаси бутунлай муртад бўлган бўлишлари мумкин, масалан алиюллохийларга,язидийларга ва бошқаларга ўхшаш ёки муваххидлар,мужохидлар дастасига ё бошқа турли-хил табақаларга ўхшаб уларнинг  хар бирлари алохида хукмга шомил бўлишлари хам мумкин.

Бизларнинг мана бу биродарларимиз фалон олимнинг назарини мутолаъа қилиш билан барча сўфийларнинг устида хозирги вазиятга муносиб бўлмаган  бир хукмни содир қилишади, уларнинг билимлари хато, худди шу хато билимларни ўзи онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг қаршисида бир тўсиқ бўлиб амал қилади, мен мана бу мисолни келтиришимдан мақсад сизлар яхши тушуниб етишингизни хохладим, исломий тафсирлар ва фирқалардаги биродарларимизни аксари шу равиш билан очиқ хатоларга дучор бўлишади ва улардаги мавжуд билимни нафақат  бу шахсни ўзига ва мусулмонларнинг мавжуд вазиятига фойдаси бўлмайди, балким аксар холатда ахли қибланинг  онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатининг қаршисида тўсиқ хам бўлиб қолади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (101- қисм)  

Қаранглар, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Муоз учун қандай тарзда қиладиган ишларини даражаларга,мархалаларга ажратиб берадилар: сен ахли китобдан бўлган қавмни олдига кетяпсан, шу сабабли уларни даъват қиладиган нарсангни энг аввали аллохни тавхиди бўлсин.

«أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَى أَنْ يُوَحِّدُوا اللَّهَ تَعَالَى»

Улар аллохни таниб олгач, аллох уларга бир кеча кундузда беш вақт намоз ўқишни фарз қилганидан  хабардор қил.

«فَإِذَا عَرَفُوا ذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ»

Агар улар бу ишларни бажаришса, худованд уларнинг моллари учун ораларидаги  фақирларга бериладиган  закотни фарз қилганидан хабардор қил.

«فَإِذَا صَلَّوْا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ غَنِيِّهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فَقِيرِهِمْ»

Агар улар бу дастурга итоат қилишса, улардан закотни ол,аммо одамларни  энг яхши молларини олишдан пархез қилгин. 

.«فَإِذَا أَقَرُّوا بِذَلِكَ فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِ النَّاسِ»

Муоз розиаллоху анхуни ўзи ривоят қиладики:

بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ:إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ، فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ”

Сен ахли китобдан бўлган қавмни олдига кетяпсан, шунинг учун уларни якка аллохдан бошқа маъбуд йўқлигига ва мен аллохнинг элчиси эканимга гувохлик беришга  даъват қил. Агар улар буни қабул қилишса, аллох уларга бир кеча кундузда беш вақт намозни фарз қилганидан хабардор қил. Агар улар буни хам қабул қилишса, аллох уларнинг мол-давлатлари учун бойлардан олиниб ўзларини орасидаги  фақирларга бериладиган закотни фарз қилганидан хабардор қил. Агар улар буни хам қабул қилишса, улардаги энг яхши молларни олишдан пархез қил. Мазлумни дуосидан қўрққин,чунки у билан аллохни ўртасида парда йўқдир.

Бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишлари бўлиб, аллох таоло мархамат қиладики:

  قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ(یوسف/108)

Айтинг: “менинг йўлим шудир. Мен аллохга даъват қиламан. Мен ва менга эргашган кишилар аниқ хужжатга- ишончга эгамиз.

Мана бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишлари бўлиб аллох таоло мархамат қиладики:

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا(احزاب/21)

(Эй мўъминлар), сизлар учун- аллох ва охират кунидан умидвор бўлган хамда аллохни кўп ёд қилган кишилар учун аллохнинг пайғамбари ( иймон – эътиқоди ва хулқи – атвори)да гўзал намуна бордир.

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг ўзлари хам мархамат қиладилар:

مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ

Кимки бизларнинг дастуримизга мувофиқ келмайдиган ишни қилса, у рад қилинади.

Биз хам шунга асосланган холда шаръий душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратиш дарсида кофирларнинг жамияти ва уларга тегишли ахкомлар борасида етарли андозада сухбатлашдик, мусулмонларнинг мавжуд вазияти билан танишиш хақида хам олдинги дарсимизда онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг  олди шартлари ва эхтиёжлари сифатида умумий нарсаларни қадрли дўстларимиз учун баён қилиб бердик, унда ислом жамиятшунослиги ва ислом антропологияси тушунчаларини барча навини бизларга кўрсатиб берилган, аммо афсуски баъзи бир биродарларимиз мана бу тушунчаларни бутунлай тушунишмайди, улар хатто  рум сурасини аввалидаги оятга ўхшаш ўзларида  мусулмонларнинг муносабатини хам кўрсата олишмайди, уларнинг  мана бу жохилликлари жуда кўп ўринларда онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни қаршисида ошкора тўсиқ хам бўлишяпти, бошқа бир томондан эса душман хам мусулмонларнинг мана бу жохиллигини канали орқали, ўзларининг исломга зид бўлган мақсадларини,режаларини худди шу мусулмонларни қўли билан пиёда қиляпти.

(давоми бор…….)