پیام شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی به به مهاجرین اهل سنت موجود در گروههای مسلح در شام / سه شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۶
بسم الله، والحمد لله، و الصلاة و السلام علی محمد و علی آله و من والاه
السلام علیکم و رحمه الله و برکاته
قال الله تعالی: الَّذِينَ آمَنُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُواْ أَوْلِيَاء الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا (نساء/۷۶(
الله تعالی در مراحلی از نهضت و حرکت اسلامی همچنانکه می فرماید: «کُتِبَ عَلَیکُمُ الصِّیامُ» به همین شیوه امر می کند که : کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتَالُ » و در همین آیه ادامه می دهد: وَهُوَ کُرْهٌ لَّکُمْ وَعَسَى أَن تَکْرَهُواْ شَیْئاً وَهُوَ خَیْرٌ لَّکُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَیْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَّکُمْ وَاللّهُ یَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ (بقره/۲۱۶)
جنگ بر شما واجب شده است، و حال آن که (بنابه سرشت انسانی) از آن بیزارید، اما چه بسا چیزی را دوست نمیدارید و آن چیز برای شما خیر باشد، و چه بسا چیزی را دوست داشته باشید و آن چیز برای شما شر باشد، و خدا میداند و شما نمیدانید .
در اینجا در ضمن واجب بودن قتال و جنگ مسلحانه، الله تعالی روشن می کند که مسلمین از جنگ و کشت و کشتار بیزارند . در این صورت، مسلمین از روی ناچاری و به عنوان آخرین ابزار به آن پناه می برند، زمانی که، تمام راههای درمان درپیش گرفته شده و تنها راه حل جراحی می ماند . جنگ وقتی به وجود می آید که دعوت، مذاكره و دیپلماسی کارساز نباشد .در این مرحله مبارزه مسلحانه تا بر قراری حکومت مجری احکام شریعت در زمین، شکل اصلی مبارزه است، و به عنوان خط مشی اصلی مبارزه در راه برداشتن و نابود کردن جاهلیت و طاغوتها، و برقراری سیستم قانون شریعت الله، مطرح می شود.
علاوه بر این، جهت بیرون راندن کفار اشغالگر از سرزمینهای مسلمین، جنگ مسلحانه، هم به عنوان استراتژی و هم به عنوان تاکتیک مطرح می شود، و تبدیل می شود به فرض عینی چون روزه و زکات و حج و نماز و غیره، که حتی این فرضها و سایر فرضها را نیز تحت الشعاع خودش قرار می دهد .
بيشترين آيات در قرآن بعد از نماز، در مورد جهاد و قتال است. حالا کسی که از زیر این امر الله، شانه خالی کند، بی مجازات نمی ماند و آیات و روایات زیادی هم در این زمینه آمده. به عنوان مثال الله تعالی در مورد مجازات کسی که جهاد در راه خدا را ترک می کند فرماید:«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَا لَکُمْ إِذَا قِیلَ لَکُمُ انفِرُواْ فِی سَبِیلِ اللهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِیتُم بِالْحَیَاهِ الدُّنْیَا مِنَ الآخِرَهِ فَمَا مَتَاعُ الْحَیَاهِ الدُّنْیَا فِی الآخِرَهِ إِلاَّ قَلِیلٌ * إِلاَّ تَنفِرُواْ یُعَذِّبْکُمْ عَذَاباً أَلِیماً وَیَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَیْرَکُمْ وَلاَ تَضُرُّوهُ شَیْئاً وَاللهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ» (توبه: ۳۸-۳۹)
«ای کسانی که ایمان آوردهاید، شما را چه شده، هنگامی که به شما گفته میشود: (به سوی جهاد) در راه الله حرکت کنید، به زمین میچسپید (و سستی میکنید) آیا به جای آخرت به زندگی دنیا راضی شدهاید؟! حال آنکه متاع زندگی دنیا، در (برابر) آخرت، جز اندکی (هیچ) نیست. اگر (برای جهاد) کوچ نکنید، (الله) شما را به عذاب دردناکی، عذاب میکند و قوم دیگری را بجای شما قرار میدهد و هیچ زیانی به او نمیرسانید و الله بر هر چیزی تواناست».
از أبو أُمامة روایت است که رسول خدا فرمودند: «هرکس جهاد نکند، یا مجاهدی را تجهیز نکند یا اینکه در سرپرستی بازماندگان و خانواده ی مجاهدی رفتار خوبی نداشته باشد، خداوند متعال قبل از روز قیامت او را به عذابی سخت گرفتار می کند…
الله متعال هم، در اولین آیه ای که به جنگ مسلحانه اجازه داده، فورا به ثمره ی برجسته ی دنیوی این جنگ می پردازد، نصر و پیروزی؛ و می فرمایند: أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ (حج/۳۹) و خداوند توانا است بر این که ایشان را پیروز کند. قاعده ی کلی الله در برخورد قهرآمیز و خشونت طلبانه با دشمنانش همین بوده . پیروزی. فقط کافیه سرانجام اقوامی چون عاد ، ثمود ، لوط ، نوح ، هود رو بررسی کنین، تا بفهمید، قاعده ی الله در زمان رسیدن مرحله ی قهر و خشونت توسط خود و یا توسط سربازانش بر پیروزی بناء شده است.
بر این اساس، الله تعالی پیروزی را حق مسلمین می داند نه دشمنان آنها؛ و خودش، یاری کردن و پیروز کردن دوستانش بر دشمنان را بر خودش واجب کرده است :
- «وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ رُسُلاً إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَاؤُوهُم بِالْبَیِّنَاتِ فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِینَ أَجْرَمُوا وَکَانَ حَقّاً عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ» (روم/ ۴۷) «ما قبل از تو پیغمبرانی را به سوی اقوامشان فرستادهایم و آنان دلائل واضح و آشکاری برای این اقوام آوردهاند. پس ما از مجرمین انتقام گرفتهایم ( و مؤمنان را یاری کردهایم ) و همواره یاری مؤمنان بر ما واجب بوده است».
- «وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ * (حج/ ۴) «و مسلماً الله یاری میکند کسی که (دین) او را یاری دهد، بیگمان الله قوی پیروزمند است.
- «وَلَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِینَ -إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ -وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ» [صافات: ۱۷۱-۱۷۳] «و به راستی وعده ما برای بندگان فرستاده ما از پیش صادر شده است. که هر آینه آنها یاری شدگانند. و بیگمان لشکر ما پیروزند».
ما حق داریم بررسی کنیم که چه عواملی باعث شد که مسلمین صدر اسلام ضمن غلبه بر مصیبت مرتدین، در یک نسل دو امپراطوری مطرح طاغوتی آن زمان رو نابود کنند و یا در همین چند دهه ی گذشته طاغوتهائی چون لنین و هوشی مینه و کاسترو و غیره با وجود عقاید باطل خود، توانستند با بهره گیری صحیح از تکنولوژی مبارزاتی اسلام، در میان آنهمه دشمن جهانی، پیروز بشوند وحکومت مورد دلخواه خودشان را درست کنند؛ در برابر بیشتر از یک قرن است پیروان عقیده ی توحید، در اکثر قاطع سرزمینهای اسلامی، ضمن تبلیغ قرآن و سنت، در واقعیت و هنگام عمل، از تکنولوژی آشوب طلبانه ی جاهلیت استفاده کنند و دچار شکست بشوند، و در اکثر سرزمینها مسلمان نشین هنوز نتوانسته اند یک حکومت اسلامی را درست کنند وهميشه در آروز و خيال زندگي مي كنند.؟! در این صورت، تنها داشتن توحید و تبلیغ عقاید صحیح کافی نیست.
ما حق داریم بررسی کنیم برادرانمان که جنگ مباركشان را دهها ساله شروع كرده اند و با اخلاص و جهت طلب رضاي الله به ميدان نبرد رفته بودند و کشته شدند(الله رحمتشون کند و آنها را با النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِینَ محشور و رفیق گرداند) امّا چرا به پیروزی که الله تعالی برای آنها در نظر گرفته بود نرسيدند و شکست خوردند؟ آیا الله – نعوذ بالله – و به گفته ی عده ای از بزرگواران، شکست و مصیبتهای ناشی از شکست که کل موجودات را شامل هم می شود سنت الله برای مسلمین است؟ آیا اینها و سایر مسلمین را با شکست عذاب داده تا بقیه را آزمایش کند؟ یا آنها را شکست میدهد تا شهیدان را از میانشان انتخاب کند و شکست راهی می شود برای انتخاب شهید؟ یا شکستشان میدهد تا دیگران را پاک و خالصشان کند؟ یا شکستشان میدهد و پیش دشمنانش ذلیلشان میکند تا به آنها یاد بدهد که چگونه در برابرش ذلیل بشوند؟ و دهها جمله ی سرهم بندی شده ی ساده و بی اساسی که عده ای عربی دادن به اصطلاح ملا برای همراهان شکست خورده ی خود تراشیده اند.
پیروزی حق ماست و شکست حق دشمنان الله است، پس حق شرعی و اسلامی ماست که بدانیم چرا حقی که مال ماست پیش دشمنان است؟ چه اتفاقی افتاده که این حق مسلمین رفته پیش دشمنان اهل قبله؟ و این حق چگونه به خودما برمی گردد؟ یا چگونه می تونیم این حقمان را از دشمنانمان پس بگیریم.
بله، پیروزی حق مسلمین است نه کفار، حتی با بررسی آیاتی چون آیات اولیه ی سوره ی روم متوجه می شویم که، پیروزی حق نصرانی های اهل کتاب است نه مجوس شبهه اهل کتاب. زمانی که این پیروزی در مکانهائی چون جنگ احد نصیب کفار می شود، فورا باید آسیب شناسی بشود، و علت شکست را باید بررسی کرد . باید فورا دریافت چه پیش آمده که آنچه سهم ما بوده به کفار رسیده است؟ آیا نعوذبالله در ایمان، اخلاص و صداقت و یقین پیامبر صلی الله علیه وسلم به عنوان امیر و رهبر مسلمین مشکلی وجود داشته؟ آیا نماز شب و قرائت قرآن و اذکار و ذلیلی برای الله و صدقه و زکات مسلمین کم بوده؟ یا مسلمین گناهانی چون دزدی و مشروب خوری و زنا و ربا و غیبت و سیواک نزدن و ریش تراشیدن و دیگر منکرات اینچنینی را مرتکب شدند، و همین گناهان مانع نزول این پیروزی شده ؟ یا علت پیدایش این بیماری ممکن است چیز دیگری باشد و راه حل هم چیز دیگری است؟
ادامه خواندن “پیام شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی به به مهاجرین اهل سنت موجود در گروههای مسلح در شام / سه شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۶”
