دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(21- қисмат)

3 – Салом алайкум : мо медонемки кишоварз медонад донаро дар замин пинхон мекунад барои хамин ба у мегуянд кофар ,яъни медонад чи чизиро пинхон мекунад ,аммо тибқи фармоиши шумо аксаран пейравони жомеъайи куффор ,жохил хастанд ва бо хамин жахлишон бо муслимин межанганд ,оё ин жахл бароишон узр намешавадки худованд онхоро хаддиақал дар қиёмат бибахшад?

Касоники охарин шариати аллохро дарк карданд ва дар баробари қонуни шариати аллох ва ба химоят аз тоғутхо бо забон ё бо мол ё аслаха жангиданд ; илова бар онки дар дунё кофар махсуб мешаванд дар қиёмат хам вазъи дарднок ва вахшатноки доранд .Илова бар инхо касони аз куффор хастандки жохил ва ғейри муонид хастандки бо муслимин намежанганд аммо чун тарки дини ислом хастанд ва аз дини ғейри аз шариати охарин росул пейравий мекунанд инхо хам куффори хастандки аз дигарон тақлид мекунанд ва оқибати хуби дар интизоришон нест .Муонид набудани онхо кофар буданишонро нафий намекунад .Зеро кофар каси астки худовандро жахд ва пайғамбаришро рад кунад ;холо чи аз руйи огохи ва инод бошад  ва чи аз руйи жахл ва тақлид аз ахли инод .

Чанин касони агарчи муонид нестанд ,аммо пейру ,тобеъ ва муқаллидини ахли инод хастандки бо хам жомеъайиро ташкил доданд ,сипохиро ташкил доданд ва дар қиёмат хам бо хамин руасо ва рахбарон ва дустдорони худ хашр мешаванд. Аллохи мутаол қиёмати ин бечорахоро ба тафсил дар шариати худ тарсим кардаки метавонид бо мурожаъа ба қуръон ва суннат ин филми вахшатнокро бибинид хийли хатарнок аст дар ин филм мебинемки :

وَقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا* رَبَّنَا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيرًا (احزاب/67-68)

Ва мегуянд : парвардигоро !! моро аз сарон ва бузургони худ пейравий кардаем ва онон моро аз рох ба дар бурданд ва гумрох карданд . Парвардигоро !! ононро ду чандон азоб кун ,ва ишонро комилан аз рахмати худ ба дур дор ( ва камтирин тараххуми бидишон манамо .)

یَقُولُ الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذینَ اسْتَكْبَرُوا لَوْ لا أَنْتُمْ لَكُنَّامُؤْمِنینَ(سبأ/۳۱)

Мустазъафон ва зердастон ,ба мустакбирон ва болодастон мегуянд: агар шумо набудид ( ва моро гумрох намекардид ) мо иймон меовордем ( ва акнун ростгор мешудем ) .

وَإِذْ یَتَحاجُّونَ فِی النَّارِ فَیَقُولُ الضُّعَفاءُ لِلَّذینَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا نَصیباً مِنَ النَّارِ قَالَ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا إِنَّا کُلٌّ فِیهَا إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَکَمَ بَیْنَ الْعِبَادِ ‏(غافر/47-48)

(хотирнишон соз ) замонироки дар оташи дўзах ( дўзахиён ) бо хамдигар ба кишмакиш ва пархошгари мепардозанд .Зуафо ( яъни пейравони дунявий ) ба мустакбирон ( яъни руасойи дунёвий ) мегуянд : мо пейравони шумо будем ,оё ( хам инки эй сардамдорон ) бахши аз азобро ба жойи мо пазиро мегардид ва ба гардан мегирид ? Мустакбирон ( посух медиханд ва ) мегуянд : мо ва шумо хаммаги дар ин оташи дўзах хастем ( ва сарневишти муштараки дорем ) худованд дар миёни бандагон ( худ одилона ) довари карда аст.

إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبَابُ وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّأُوا مِنَّا كَذَلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ (بقره/۱۶۶- ۱۶۷)

Дар он хенгомки ( қиёмат фаро мерасад ) рахбарон аз пейравони худ безори межуянд ва азобро мушохада менамоянд , ва равобит ( ва мухаббатики дар дунё миёнишон буд ) пора мешавад ва гусихта мегардад . Ва ( дар ин мовқеъ ) пейравон мегуянд : кош бозгашти ( ба дунё ) медоштем то аз онон безори жуем ,хамон гунаки онон ( имруз ) аз мо безори жустанд ( ва мисли ноошно моро нигох карданд оре ) ин чанин худованд кордорхойишонро ба гунайи хасратзо ва андухбори нишони ишон медихад , ва онон харгиз аз ошати ( дўзах ) берун нахоханд омад .

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(20-қисмат)

Аллохи мутаол худиш алим ва хаким аст , ва медонад чи вақт ва гужо бояд шариати жадиди исломро назил кунад ва пас мондахойи шариати қабли то кей метавонад барои бандахойиш мусмари самар бошад ва охарин рамақиш то чи мовқеъ аст ?Холо охарин рамақи шариати саййидина Ийсо то омадани росуллуллох саллаллоху алайхи васаллам буда ,касони вужуд доштандки қабли аз омадани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нисбат ба шариати қаблий кофар шуданд .Мисли мушрикин ё секуляристхоки одати хамишагишон аст дар баробари тамоми шариатхойи осмоний кофар шаванд , ва ё касони аз ахли китоб будандки дучори куфр шуданд .Ба хамин далил ,мо хатто ба куффори қабли аз омадани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар миёни мушрикин ва ахли китоб бармехуремки аллохи мутаол дар мовридишон мефармояд :

 «لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ * رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُو صُحُفًا مُطَهَّرَةً * فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ» (بینه/۱-۳)

Кофарони ахли китоб ва мушрикин даст бардор набуданд то далили ошкор бароишон биёяд……….

Мушрикин ( секуляристхойи кунуний ) дар хар сурат дар замони вужуди шариатхойи тахриф шудайи яхудийят ва насронийят ва қабли аз баъсати пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам кофар шуморда шуданд .Инхо хеч кудом аз шариатхойи осмонийро дар масалаи қонунгузори ва зиндагишон қабул надоранд .Хамин алъон секуляристхоро нигох кунид хаминтури хастанд магар нестанд ? Магар ба шариатхойи насронийят ва яхудият эътиқоди доранд ?Магар  ижоза медихандки он шариатхо хам дар қавонини идорий зиндаги ижтимоий жомеъашон дахолат дошта бошад ? Пас ,инхо қабл ва баъди аз рисолати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  хам боз кофар  ва мушрик буданд.

Аз жомеъайи ахли китоб хам боз куффори вужуд доштанд .Холо ,куффори пинхони дохилий ё мунофиқин буданд ё куффори муртад .Ё куффори будандки масалан аз шариати яхудият шариати саййидина Мусо на яхудият ,ба моли насроният эътиқоди надоштанд дар холики бояд иймон меоворданд ба насроният ва ба шариати саййидина Ийсо бояд иймон меоворданд .Пас дар миёни онхо хам куффори пинхони дохилий баданд дар миёни ахли китоб моли шариати саййидина Ийсо ,хам куффори муртад буданд ва хам куффори будандки аз шариатхойи дигар ба онхо иймон наёварда буданд.Ин куффор дар мужовирати пейравони охарин шариати осмоний зиндаги карданд ва чанин паёми ба онхо расида ,аммо ба он иймон наёварданд ,чи қабл ва чи баъди аз омадани пайғамбари жадид дорои узр ба жахл нестанд ва дар хар хол дар баробари паёми еки аз  шариатхойи исломий истоданд ,дар холики мебоист ба он иймон меоворданд .

2 – Худованд аз тариқи рохматуллил аламин мефармояд :

«وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا».

Агар танхо ду жомеъа вужуд дорад еки куффор ва дигари муслимин ,холо онхойики паём ба онхо нарасида ва аз куффор пейравий мекунанд таклифи онхо чист?

Қаблан хидматитон арз кардам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :касики худишро шабихи қовми мекунад жузви хамон қовм хисоб мешавад ,барои дунё ва қазоватхойи мост .Холо қовми мусалмон аст ё кофар ? Хар касики “зохиран ” дини ғейри аз дини ислом онхам аз тариқи охарин фристодашро интихоб кунад ,барои чанин интихоби дар ин дунё кофар аст. Аммо ,азоб дар дунё ва охират барои ахли фитрайики дар мужовирати пейравони охарин фристода набуданд ва паёми охарин фристода хам ба онхо нарасида ,баъди аз иблоғи даъвати охарин фристода дар дунё азоб бароишон мебошад .Холо ,ин охарин фристода Мусо буда ё Ийсо ё Мухаммад алайхимуссалом вассолат. Чанин афроди дар дунё машмули қонуни куффор мешаванд, аммо дар суратики ” хужжати набавий ” бар онхо иқома нашуда бошад ва дар қиёмат машмули ояи :

:« وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا» (اسراء/۱۵)

мешаванд.Бар ин асос ,дарёфти паёми охарин фристодайи аллох  “меёр ” мешавад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(19-қисмат)

Масалайи нифоқ ва мунофиқин хам хаминтури аст. Яъни мумкин аст ек мусалмон баъзи аз вижагихойи мунофиқинро дошта бошад аммо бо доштани ин сифат аз доирайи ислом хориж намешавад ,балки мумкин аст мусалмони мужрим ва ё фосиқий бошад .Мунофиқ ,каси астки аз дарун эътиқоди ба дини ислом надорад ,аммо адойи мусалмононро дар меоварад ; аммо фосиқ ,каси астки ба дини ислом иймон дорад аммо дучори фисқ ва гунохи мешавад .Мусалмон мумкин аст “ноогохона ” ба баъзи аз сифати куффор ё мунофиқин ё мушрикин олуда шавад аммо бо вужуди онки хар ширк ва нифоқ ва куфри журм ва гунох хастанд ,аммо хар журм в гунохи боиси мушрик ё кофар ва мунофиқ шудани шахс намешаванд.

Мусалмон бо иқрори ба “ла илаха иллаллох ” ва ” Мухаммадур росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ”  ” ба сурати мужмал ” ба тоғут куфр мекунад ва ба аллох иймон меоварад ва бо анжоми аъмоли вориди доирайи ислом мешавад ( аммо мумкин аст алоими аз жохилият ва журм ва гунох хам дар у вужуд дошта бошад).

Дар баробар,мушрики кофар “ба сурати мужмал ” ба тоғут ё тоғутхойи иймон меоварад ва барои аллох шарик қоил мешавад ва куфр мекунад . (аммо мумкин аст алоими аз худопарасти фитрий ва гиройиш ба хубихо ва хатто ба баъзи аз қавонини шариатки , пас мондайи анбиёи хар қовми хастанд ё аз фархангхойи исломий ба у расида хам ,гиройиш дошта бошад.)

Замоники шахс ба тоғут иймон меоварад дар воқеъ воса худиш илохи тўлид намуда ва шарики дар кинори аллохи мутаол дуруст кардаки ; дар мавориди хос ё тамоми маворид ,вижагихойики мухтасси аллох хастандро ба ин худойики худиш тарошида эъто мекунад ,чанин шахсики хориж аз шариатхойи осмоний аст мушрик  (секуляр ) аст. Фарқ надорад ин шарикики қарор дода санг ё чуп ,мох ва хуршид ва дарахт ,гови хиндухо ,порламони секуляристхо ва қабри авлиёи аллох бошад ,Абдуллох Ужалон ,Борзоний ,Мухтадий ва амсолихим ,соири бутхо ва худоён бошанд ,ё хар махлуқи дигарики онро ба тоғут табдил карданд ва дар мавориди дилхохи уро шарики аллох намуданд.

Холо ,каси дар баробари ин мушрикини кофар мегуяд : ” ла илаха ” яъни куфр ба тоғут ва пушти сариш ” иллаллох ” хам мегуяд ва иқрор мекунад ба Мухаммад росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,аммо боз хам  “ноогохона ” дучори иштибохоти дар хамин куфр ба тоғут ва иймон ба аллох мешавад .Яъни дар хамон ” ла илаха- иллаллох ” дучори иштибохоти ғейри амдий мешавад.Дар дарси чист ? Ва мусалмон кист ? Дар ин замина ба сурати мухтасар тўвзих додемки барои чанин мусалмони бояд масоили шурути такфир ва мавонеъи такфир ва иқома хужжати набавий ва масоили ин чанини риоят шавад то инки бигуем ин шахс ” огохона ” ва амдан ва ба мейли худиш иймон ба тоғутро жойгузини иймон ба аллох намуда, ва хамон турики бо яқин вориди ислом шуда ,бо яқин хам аз он хориж шуда ,на бо шак ва шубха .

Бахши аввали аз дарси имруз дар мовриди душманшиносиро тамом мекунем ва суроғи пурсишхойи дустон меравемки ба ин бахш аз дарсимон марбут мешаванд.

1 – Салом :меёр барои кофар будан афроди аз миёни ахли китоб ва мушрикин онхам қабли аз омадани хотамул анбиё чи буда аст? Чун ин афрод дар жохилият зиндаги мекарданд.

Замоники мо аз асри жохилият  қабли аз ислом сухбат кардем ин нуқтаро матаважжих шудемки аллохи мутаол ба жохил будани ин ашхос гувохи медихад ; аммо боз жахли ин куффор монеъ аз такфири онхо ва мужозоти дунёвий онхо ,дар сурати сарпичи аз қавонини шариати аллох ,намешавад .Оёти зиёди ба ин мухим ишора карданд мисли :

: «وَإِنْ أَحَدٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ» (توبه/۶)

Дар инжо хам шахсиро мушрик номида ва хам ба жохил будани шахс ишора карда аст,дар холики на каломуллох тавассути росулуллох саллаллоху алайхи васалламро шанида ва на росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам сухбати карда ва хужжати аз тарафи пайғамбар хам бар у иқома нашуда аст.Медонемки мухтавойи даъват тамоми пайғамбарон куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ё ” ла илаха иллаллох ” буда онхам аз коноли охарин фристода ва охарин фристодаи қабли аз росулулох хам саййидина Ийсо буда аст. Дар натижа ,жахл нисбат ба охарин шариати ислом монеъ аз он намешавадки ба чанин ашхоси бигуем мушрик ё кофар. Инхо қабли аз шариати пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам дар баробари шариати қабли аз он мушрик ва кофар шуданд . Ва ба хамин тартиб ,ин силсила идома дошта то аввалин пайғамбар .Барои хамин астки қадамати мушрикин ё секуляристхо ба қадамати торихи башарият бармегардад.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(18-қисмат)

Бахши дигари ислом, иймон ба аллох ва “иллаллох ” махсуб мешавад ,яъни зимни инкори тамоми золимин ва туғёнгирон танхо қонуни шариати аллох ба унвони жойгузин интихоб мешавадки зулми дар он вужуд надорад . Дар ин сурат ,агар ғейри мусалмонони бахши аз сифати ник ва пасандидайи куфр ба тоғут ва инкор намудан аъмол ва қавонини золимонаро дар худ дошта бошанд ,ё аз бисёри аз вижагихойи иймон ба аллох хам бархурдор бошанд ; зимни эхтиром ба ин аъмоли онхо ,таъйиди онон ва ташвиқи дигарон ба анжом додани чанин аъмоли ,аммо онхоро наметавонем вориди доирайи ислом кунем.

Метавонем бигуем фалон ғейри мусалмоники дар кориш назм дорад ё хуқуқи ижтимоийро дар ронандаги ё …….риоят мекунад ,ё сидқ дорад ,беозор аст ,кориш ба арзишхойи исломий наздиктар аст аз мусалмоники дар кориш назм надорад ё худруйи худишро дубла порк мекунад ,ё ба алоими рохнамойи ва ронандаги таважжухи надорад ,дуруғгуст ва мардум озорий мекунад ; мегуем ин ғейри мусалмон он кориш бехтар аз мусалмони астки журм мекунад он кориш ба арзишхойи исломий наздиктар аст то он мусалмон .Аммо дар хар сурат ,ғейри мусалмон жузви куффори махсуб мешавадки сифати хуби дорад ва баъзи аз сифати муслиминро дорад ва ин сифати хуб уро вориди доираи ислом намекунад . Ва мусалмон хам боз мусалмон хисоб мешавад ,аммо мусалмоники мужрим аст ва баъзи аз сифоти ғейри муслиминро дорад ва ин вижагихойи мужримона уро аз доирайи ислом хориж намекунад.

Адами дарки ин нуқтаи мухим ва баъзи аз сифати ник ва пасандидайики дар куффор дида мешавад ва дар баробар ,ошуфтагихойики дар рафтори баъзи аз муслимин ба далили набуди қудрат ва назми хукумати исломий мушохада мешавад ,боис шуда барои иддаи чанин таваххумиро ба вужуд биёварадки ин вижагихо ва сифати махдуд ,мухимтар аз мусалмон будан аст ва эътиқод ба дини ислом чандон ахамияти амалий бароишон надорад .Ба хамин далил ,хамин шубхайи хатарнок онхоро ба рохати ва ба осони ба самт ва суйи дини секуляризм ва куффор мекашонад. Ва онхоро ба самт ва суйи пиёда кардани барномахо ва ахдофи секуляристхо мекашонад. Чунончи касони чун Гилоний мегуянд : мейбухур минбар бисузон ……мардум озорий накун .Мейхурдан ва минбар сузондан назди онхо яъни болотарин куфр ва гунохики метавон муртакиб шуд .Ба забони содатар яъни ибохагари дар дин ва анжом додани хар куфри дар дин ба шартики муртакиби мардум озорий нашави.

Ин жохилхо намефахмандки мехурдан ва минбар сузондан хам новъи мардум озорий аст , ва шахс метавонад зимни иймон ба аллох ва қонуни шариати аллох амали солих хам анжом бидихад ва еки аз аъмоли солих пархез аз мардум озорий аст.Пархез аз ғил ва ғаш дар муомала ,пархез аз ришва додан ва ришва гирифтан ,носазогуйи ,камсабр ва тахаммул будан дар жомеъа ва ……..сифати дигар муслимин хастандки агар муслимин хам ба онхо амал накарданд асли қонун ва шариати аллохро наметавон зери суъол бурд ,балки ин мусалмон мужрим астки бояд зери суъол биравадки қонун шикани кардаки қонуни шариатро риоят накарда аст.

Дар ин сурат ,хамчунонки ек кофари покдамони ростгуйи муборизи ришва нагири  носазонагуйи машруб нахури муназзами хушахлоқро ,зимни эхтиром ба ин сифат ва ташвиқи у ба инки аз сифати бештари муслимин бахраманд шавад, бо ин вужуд ,наметавонем уро вориди доирайи ислом кунем ва уро мусалмон биномем ё наузу биллах уро бехтар аз мусалмон бидонем ; ва он мусалмони мужрим хам модомики журмхоишро халол надонадро наметавонем аз доирайи ислом хориж кунем ва уро хам радифи куффор бидонем .Мусалмон дар хар сурати мусалмон аст ва кофар хам кофар.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(17- қисмат)

Мисоли дигарики метавонад ба мо бигуяд жомеъайи куффор бо инки ” ба сурати мужмал ” ба тоғут иймон доранд ва аз ахлоқи ақидатий дини ислом фосила доранд, аммо ба ин маъни нестки аз кулли сифати писандидайи ахлоқи умумий хам фосила гирифта бошанд ; ишора ба ин воқеийят торихий астки ахлоқи писандида ва сифати нику дар бейни тамоми ақвоми жохилий ёфт мешавадки ,ин сифат хам пас мондахойи таъолими пайғамбарон ва анбиё дар миёни он  қовм аст ; чун било истисно барои хар қовми росули фристода шуда аст :

: «وَ لَقَدْ بَعَثْنا في کُلِّ أُمَّةٍ رَسُولاًأَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ»،

Илова бар онки барои хар  қовми пайғамбари фристода шуда ,ақвом нез бо екдигар муровидоти фарханги ва ахлоқий доштанд ва интиқоли сифати ақвом ба хамдигар амри тадрижий ,нарм ва пейваста буда ва хаст. Бар хамин асос дар ислом ба фазоил ва ахлоқи писандидайи умумий асри жохилияти хар қовми ,дар қолиби урф то онжойики тазоди бо қавонини шариат надошта бошанд,амал мешавад.Мисли мехмоннавози ,пархез аз дуруғгуйи ( тасаввур кунид Абу Суфён хатто хозир нашуд пеши Хираклиюс дуруғи дар мовриди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам душмани шумора еки худ бигуяд ) ё мисли : сабр ,назм ,худконтроли ,дилсузи (  мисли Абул Бахтарий ) ,бахшандаги ,пархез аз носазогуйи ва умури дар заминайи дипламоси умумий ва ……..мо аксаран ин сифатро дар миёни мушрикини асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва қабл ва пас аз он ,хатто дар замони хол дар миёни жохилиятхойи мухталифи турк,араб ,форс,курд ,паштун ва ……..дидаем .Дар бахши мухтас кардани ибодат барои қонуни шариати аллох ё дар заминайи иймон ба аллох мо ба алоими аз иймон ба баъзи аз арзишхо ва қавонини шариати аллох дар миёни ғейри муслимин бар мехуремки ғейри қобили инкор аст.Мисли : мубориза дар рохи рифохи мурдум ,мубориза дар рохи ижоди амнийяти умумий ,даража банди миёни душман , пазириши шўро ба унвони маржаъи тасмимгири ( чун дорун надва дар макка ё сақифайи бани соида дар мадина дар он замонхо ) алъон хам эътиқод ба шўро ба унвони маржаъи тасмимгири дар миёни кишвархойи коммунисти мисли Чин ,Кареайи шимолий ,шўравий собиқ ё мисли иттиходи хавл нуқоти муштарак ,пархез аз тафарруқ дар баробари душмани муштарак ,табъийят аз рахбарики интихоб карданд ,пархез аз так руйи ,гиройиш ба шўро ва мудирийяти жамъий ,адами истефода аз машруботи маст кунанда ва маводи мухаддир ,дури аз беиффати ва ……..инхо чизхойи хастандки арзишхо ва қонуни шариати аллох хастандки дар миёни муслимин хам роижанд.

Бидуни шак ,дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва дар миёни қурайш ба сурати умумий ,хам гурснаги нубуд ва рифох буд ,ва хам дар кинори ин рифохи умумий ,тарс вужуд надошт ва дар зиндаги шахсий инсонхо озодий ва амнийят хоким буд. Ин рифох ва амнийят хамчунин имруз дар Европо ва Амрико аз тариқи чаповули сирватхойи дигар милал хам ба даст наёмада буд; балки манбаъи тужжори ( хуб ё бад ) барои он маърифий мешавадки аллохи мутаол дар мовридиш мефармояд :

«لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ* إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ* فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ* الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ».

Аммо, ин систем системи ноқис будки дар он қавонини тоғутхо бо арзишхойи ник ва пасандида махлут шуда буд , хуб ва бад хам қотиъ буд,ва ин ислом махсуб намешуд . Ва каси бо анжоми ин сифати пасандида вориди дини ислом ва доираи ислом намешуд. Чун хадафи нахоий башарият дар дунё хам фақат

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

нест,балки рифох ва амнийят заминахойи муносиби хастандки кўмак мекунанд мухтас кардани ибодат барои аллох барои тамоми афроди жомеа ба нахви ахсантари анжом шавад .Хадафи ибодати аллох ва мухтас кардани қавонин ва барномахойи зиндагийи худ барои аллох аст. Кулли барномахойи зиндаги худро дасти аллох ва ба қавонини шариати аллох биспори .Ислом яъни куфр ба тоғут , ё хамон ла илаха  ва сипас иллаллох . Дар ин мархала ,мархалайи куфр ба тоғут ва ” ла илаха ” илова бар мубориза бо анвоъи зулмхо ва қавонини даст ва погири золимхойи бузург ,ек золими кучаки дигар жойгузин намешавад.Мисли хамин золимини хизби коргарони ужалон ,кумалахо ва демократхо ва ……..ки корномайи онхо бисёр сиёхтар ва палидтар аз золимини ғейри буми буда аст.Алъон хам хаминтури аст.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(16-қисмат)

Мо дар заминайи мубориза бо золимин мехохем ихтилофотишонро бигуемки дар ин жомеъа гуруххойи мухталифи бо салоиқи мухталиф вужуд доранд.Дар заминайи мубориза бо золимин мо пеймонхойи зиёдийро ё иқдомоти фарди зиёдийро хам дар асри жохилияти ула ё кунуний дадаем ,ва алъон хам пеймонхойи ин чанини зиёдийро дидаем .Хийли аз ахзоби секуляри кофар ва муртади махаллий хам вужуд дорандки муддаий хастанд мехўханд барои хўндан ба забони модари ,аз бейн бурдани фосилайи табақоти ,озодихойи ақидатий ва шахсий ва ғойрих аз коноли диктаторий секуляризм бо тоғутхойики аз худишон бадтар хастанд мубориза кунанд .Яъни ек тоғут ,золим ва бути кучаки махаллийро жойгузини тоғут ,золим ва бути бузурги ғойри бумий кунанд.Зохиран жойгузини ек тоғут ва шарри кучаки ба жойи ек тоғут ва шарри бузурги чизи хуби аст , жойгузини ек тоғути фосиди кучак ба жойи тоғути фосидтар аз он наметавонад чизи бади бошад .Инро мо ба каррот дар жавомеъи мухталиф дидаем .

Дар воқеайи торихий жанги бейни  Эрон ва Рум хам дидаемки аллохи мутаол дар сураи Рум ба он ишора мекунад , ё дар хинд Ганди ,Африқои жунубий мондало ва ……..дидаемки дар мавориди бадтар ё бехтар аз золими қаблий амал карданд .Мухим ин аст ,тоғути кофарики бовархойиш ба қонуни шариати охарин росулуллох саллаллоху алайхи васаллам наздиктар аст ,мо ба пийрузийи он бар тоғутики бовархойиш аз мо дуртар мебошад хушхол мешавем.

Аммо ,ин жоба жойи барои худи куффор ва жавомеъики бар асоси иймон ба тоғут идора мешавад метавонад муфид бошад ,на барои хокимият бар муслиминки ,иддаи аз амома ба сархо дар хамин референдуми тоғутхойи муртади курд дар Курдистони Ироқ ба нахви аз хокимият ёфтани тоғутхойи жинояткори бар муслимин химоят кардандки фиқхи мазхабийики худишон иддаоишро доранд хеч шакки дар куфр ва иртидоди ин тоғутхо надорад. Замоники аллохи мутаол дар баробари шубухот ва жанги равоний мунофиқин мефармояд :

:«وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرينَ عَلَي الْمُؤْمِنينَ سَبيلاً» (نساء/141)

Эъломи ин асл асосий астки ,аллохи мутаол хеч рохиро қарор надодаки аз ин рохи куффор битавонанд бар муслимин хокимият дошта бошанд . Аммо ,ончи мо аз ин муллохо ва амома ба сархо ва ахзоби ба зохир исломгиройи мунхариф дидаем чизи ғейри аз ин буд.

Инхо мехостанд хамчунин куфристонхойи Ўзбакистон ,Тожикистон ,Туркманистон ,Туркия ,Покистон ,Бангладеш ,Арабистон ,Миср ва …….ба тўлиди ек куфристон дар миёни курдхойи мусалмон мақбулияти жахоний бибахшанд .Инхо доройи сифати хамон касони хастандки аллохи мутаол дар ояи баъди дар мовридишон мефармояд :

«إِنَّ الْمُنافِقينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ»(نساء/142)،

Хамоно мунофиқин бо худо нейранг мекунанд дар холики худостки онхоро фариб медихад .Ин мунофиқсифатон ,хамон касони хастандки мо мажбур хастем ба далили вужуди муслиминики атрофишонро гирифтанд онхоро дар дунё мусалмон хисоб кунем то замоники дар сафи куффор алайхи муслимин қарор нагирифта бошанд. Хар чандки ижтиходоти ғалати мусалмонониро дар ин замина нодида намегирем.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.
 

(15- қисмат)

Ё мисли жанги ухуд ,агар қавонини жангро риоят накуни ва вахдати фармондехи ва вахдати дастур надошта боши ; пайғамбари худо хам дар сафи ту бошад боз шикаст мехури ва ғейри муслимин пируз мешаванд . Дар инжо суннати аллох ба далили вужуди росуллуллох саллаллоху алайхи васаллам тағйир намекунад холо чи бирасад ба вужуди шумохо ва амсоли мохо .

Ба хар андоза ек мусалмон бо тафрақа ,ва дурий аз вахдат ,аз қонуни шариати аллох сарпичи мекунад ; ба хамон андоза аз рахмати аллох махрум мешавад , ва мусибат ва залили уро рахо намекунад ,мушрикин ва куффор бар онхо пируз мешаванд .Ва инхо маззаи талхи шикастро дар дунё тахаммул кунанд , ва дар сарзаминхойи чун андалус пас аз қарнхо хукмрони барчида шаванд . Дар баробар ,он даста аз мушрикин ва куффорики дар масалаи вахдат ва касби қудрат ,суннати ла ятағоййир ва собити аллохро риоят карданд ба пирузий дар дунё мерасанд.

Тасаввур кунид хаммайи фирақ медонандки қуръон ,пайғамбар ,қибла ,бехишт ва жаханнам ва ғойрих фирқаи мухолифиш хамон астки у ба онхо эътиқод дорад ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам фристодаи аллох аст ,аммо аз пейравони он фирқаи мухолифки дучори гунох ё журми шуданд ,бештар аз мушрикин ва куффори аслий безор хастанд ва дар пораи маворид инхоро бадтар аз куффори аслий хам медонанд. Оё чанин мурдумони мустахаққи рахмати аллох хастанд ё ғазаб ва мужозоти аллох ? ки аллох дар ояи қаблий хамчунин тўфон ва зилзила аз тафарруқ ёд мекунад . Яъни тафарруқ ,хам балойи аст  мисли зилзила ва тўфон ва шояд бадтар. Зилзила ва тўфон зиёд тул намекашад ва инсонхойиро дар ек замон бо худиш мебарад аммо тафрақа мумкин аст солхо ва балки қарнхо давом дошта бошад ва инсонхойи зиёдийро ба коми фасод ва нобудий ,марги тадрижий ва кушт ва куштор бикашонад.

Куштори муслимин тавассути хамдигар ва шикасти онхо дар хамма жо ва тасаллути куффори секуляр бар онхо ,ек новъи кейфари гунох барои муслимини мужрими астки қадри неъмати вахдат ва қудрат ноши аз он ва қудрати ноши аз амал ба қонуни шариати аллохро намедонанд.

Хукумати исломий ва шўройи улил амр ноши аз онки аз коноли он уммати вохид ва ижмоий вахид ба вужуд меояд абзори арзишманди астки аз дасти мусалмонон рафта ва танхо дар сурати иттиход метавонанд дубора ба он даст ёбанд . Мо бояд бифахмем чи чизи геронбахойиро аз даст додаем то дубора ба фикри ба даст овардани он бошем , ва харгиз  наметавонем ба он даст пейдо кунем магар аз коноли вахдат ва қудратики аз вахдат ноши мешавад.

Аммо дар баробар ,яхуд мўътақидандки пайғамбари насронийхоро куштанд ;дуруғ мегуянд ва ле хаммаи онхо ингуна эътиқод доранд ва насронийхо хам онхоро кофар медонанд . Аммо ,боз мебинем инхо ба хамрохи бисёри аз мусалмонзодахо ,будоийхо ,барахманхо ва язидийхойи шайтонпараст ва ……..тахти парчами секуляристхойи чун амрико алайхи мусалмонони шариатгаро муттахид мешаванд ва ба қудрати даст меёбандки ин қудрат мухтасси муслимин аст аммо онхо сохиби он шуданд.

Зикри мисолхойи тулоний ба ин далил будки ба шумо азизон бигуем жомеъаи куффор бо онки ” ба сурати мужмал ” ба тоғут иймон доранд , ва ” ба сурати мужмал ” ба ислом иймон надоранд ,ба ин маъни нестки онхо ба сурати мутлақ аз тамоми сифатхойи нику ва арзишхойи хаётий барри бошанд. Дар натижа ,дар миёни пейравони жохилият ва тоғут ,инсонхойи мухталифи бо рафторхойи мухталифи ёфт мешаванд .Ба далили хамин ихтилофоти ғейри қобили инкор астки ,танхо системики метавонад инхоро дўври хам жам кунад системи демокраси ва қабули аксарият мебошад .(идома дорад……

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(14- қисмат)

Яъни ек арзиш ё зидди арзиш мумкин аст хамчунин саломати ё беморий миёни муслимин ва куффор шиновар бошад ,шахс риоят кунад ва солим бимонад ва ё риоят накунад ва мариз шавад ва дар ингуна маворид саломатий ё беморий кори ба мусалмон ё кофар будани шахс надорад .Ек мисоли қуръоний бизанем:

Масалан аллохи мутаол дар мовриди беморийи тафрақа ва хатароти ноши аз он мефармояд :

وَلَا تَکُونُواْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ* مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُواْ دِینَهُمْ وَکَانُواْ شِیَعاً کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ (روم/31-32)،

Ва аз замраи мушрикон нашавид .Аз он касоники дини худро пароканда ва бахш бахш карданд ва ба дастахо ва гуруххойи гуногуни тақсим шуданд .Хар гурухи хам ба ончики наздиш хаст хушхол аст .Нигох кун ,аллохи мутаол дар мовриди ин бемори мегуяд ингуна набошид.

وَ أَطيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُکُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرينَ (انفال/46)،

Ва аз худо ва пайғамбариш итоат намойид ва ( дар миёни худ мунозаа ва ) кишмикиш мекунид (ки агар кишмикиш дармонда ва нотавон мешавид ва шукух ва хайбати шумо аз миён меравад (ва тарс ва харроси аз шумо намеравад ). (хийли мухим аст ,) сабр ва шакибойи кунидки худо бо собирон аст. Хийли аз мусалмонхо сабр ва шакибойи намекунанд хатто худишон омили тафриқа мешаванд ва тафриқа бештар мешавад.

 إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (انعام/159)،

Бегумон касоники дини худро пароканда ва тика –тика мекунанд ва даста-даста ва гурух –гурух мешаванд ту ба хеч важх аз онон нести ва ( хисоби ту аз онон жудо ва )сарукоришон бо худост ва худо ишонро аз ончи мекунанд бохабар месозад ( ва сазойи ононро хохад дод ).

قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلي‏ أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْکُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِکُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِکُمْ أَوْ يَلْبِسَکُمْ شِيَعاً وَ يُذيقَ بَعْضَکُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ کَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ (انعام/65)،

Бигу :худо метавонадки азоби бузурги аз болойи саритон (мисли тўфон ) ва ё аз зери похойитон ( мисли зилзила ) бар шумо бигуморад ва ё даста-даста ва пароканда гардад ва бархи аз шуморо ба жони бархи дигари биндозад. Бинигарки чигуна оётро баён ва ровшан мегардонем то балки бифахманд.

Холо ,ин алоим ва бемори буд ва ин тахдиди аллохи мутаол буд дар мовриди онхо. Холо дастаи аз пейравони тоғут мефахманд ва аз ин қонуни шариати аллох пейравий мекунанд , ва бо тамоми салоиқ ва ихтилофотики бо хам доранд жихати хифзи манофеъи дунёвишон бо хам муттахид мешаванд , ва табиий астки вахдат хам ,яъни қудрат . Дар баробар , муслимин бо онки бу кулли шариат иймон доранд ,аммо дар амал аз ин қонун пейравий намекунанд ва дучори тафрақа ва фашал шуданд , ва чанон убухати муслимин ба далили ин тафрақа аз бейн рафтаки каси аз онхо хисоб намебарад.

Дар инжо қонун еки аст ,вахдат дошта бош то қудратманд боши ; тафрақа дошта бош то залил ва нобуд шави . Ин еки аз суннатхойи аллох дар дунёст .Мисли ронандаги ,қавонини барои ронандаги ижод шуда ва роххойи барои ёдгирийи ронандагий хам вужуд дорад. Холо агар мусалмон боши ва ронандагий балад набоши ва аз қавониниш пейравий накуни ,хам худро нобуд мекуни хам тамоми сарнишинонро , ва агар фард ғейри мусалмон бошад ,аммо ронандагийро ёд гирифта бошад ва қавонинишро риоят кунад худиш ва соиринро ба мақсад мерасонад.

Мусалмон асбоби залилий ва нобудий ва дурий аз рахмати аллохро барои худиш фарохам мекунад , ва дар ин маворид худишро шабихи мушрикин мекунад ; аммо дар баробар ,мушрик кофар асбоби вахдат ,қудрат ва сурурий дар дунёро барои худиш фарохам мекунад ва дар ин рох аз қонуни шариати аллох пейравий карда аст. Равиши инқилоби октябр тавассути ленин дар русия ва вокуниши муслимин дар ин дўвра  дақиқан нишон медихадки ленин бештар ба равиши инқилоби исломий наздиктар буда то муслимини тахти султайи русия , дар натижа ленин ба қудрати дунёвий мерасад ва муслимин залил мешавандки то алъон хам залиланд дар хамон қисматхойи русия.(идома дорад……

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(13- қисмат)

Аллохи мутаол қудрати ташхиси касоники бо куффор хастанд аммо мумкин аст мусалмон шаванд , ё ононики дар миёни мусалмонон хастанд аммо мумкин аст мунофиқ бошандро ба инсон надода ,танхо метавонад мисли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дуо кунад ва умидвор бошад фалон шахс кофарики дорои сифати никуйи аст мусалмон шавад .Дар натижа ва тибқи зохир ,мо танхо ду гурухро мешносем : 1 – мусалмон .2 – кофар . Ва гурухи севуми вужуд надорад.

Бале ,инсонхойи вужуд дорандки ” ба сурати мужмал ” ба тоғут иймон оварданд ва хозир нестанд аз қавонини аллохки аз коноли охарин пайғамбариш фристода шуда итоат кунанд ва мажмуъайи ошифта ва нохамгун дар ақоид ва хатто рафторхойи шахсийро ташкил медихандки ; мо тибқи зохир ,онхоро жузви куффор хисоб мекунем.

Холо ,мумкин аст касони аз хамин жомеъайи куффор хам вужуд дошта бошандки баъзи аз вижагихойи дини ислом дар мубориза бо тоғутхоро ижро кунанд ,ё мумкин аст аз миёни хазорон мовридики дар қонуни шариати аллох жо мегиранд ,ва ё урфхойики дар назари ислом мутлубият доранд ,мисли зери бори зур нарафтан ,хақталабий ,тавозеъ ,ғейрат ва шахомат ,дилсузий ,новъи дусти ,эхтиром ба волидейн ,хифзи силайи рахм ,дифоъ аз мазлумин ва мавориди инчанинро риоят кунанд ва ба унвони хуб миёни бадхо шинохта шуда бошанд,аммо дар хар сурат жузви куффор хисоб мешаванд.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :

:«تَجِدُونَ النَّاسَ مَعَادِنَ خِيَارُهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ خِيَارُهُمْ فِي الْإِسْلَامِ إِذَا فَقِهُوا، وَتَجِدُونَ خَيْرَ النَّاسِ فِي هَذَا الشَّأْنِ أَشَدَّهُمْ لَهُ كَرَاهِيَةً، وَتَجِدُونَ شَرَّ النَّاسِ ذَا الْوَجْهَيْنِ الَّذِي يَأْتِي هَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ وَيَأْتِي هَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ».[1]

Хамон касики дар замони жохилият бехтарин буд ( аз назари ахлоқ ва дигар авсофи писандида ) дар ислом хам бехтар аст.Инхо бар асари жахолат ва тақлид ,”ба сурати мужмал ” зимни адами эътиқод ба дини ислом ,ба сурати мужмал ба тоғут иймон оварданд .Монанди Абул Бахтарий дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ё тамоми сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар замони жохилият,ғейри аз Али ибн Аби Толиб карамуллохи важхах . Дар ин сурат ва дар ин гирудор на пейрвони дини ислом ва на пейравони куффор мажмуъайи ек дастиро ташкил намедиханд. Хамчунинки мумкин аст ек мусалмон дар иймон ба аллох дар даражоти мухталифи қарор бигирад,ва хатто муртакиби аъмоли шавадки сифати мушрикин аст.Ва холати табиий он чанин будки аз онхо пархез кунад ,аммо пархез намекунад ва худишро олуда мекунад.Ек ғейри мусалмон хам мумкин аст ба далили инки тоғутхо бисёр мутаъаддид ва мухталиф хастанд ,ба ек тоғути иймон оварда бошадки аз тоғутхойи дигар бадтар ё бехтар бошад, ё жихати тақвияти тоғутики ба он иймон оварда аз баъзи аз қавонини шариати аллох ва суннатхойи ла ятағайяри аллох суд жуста бошад ,ё инки ба воситайи фитрати хақ талабики дар хар инсони қарор дорад ба арзишхойи никуйи ораста шуда бошад ,хаммаги ин маворид ба мо мегуяндки афроди мовжуд дар жомеъайи куффор хам ек даста нестанд тамоми инхо ин нуқтаро ба мо мегуянд : тамоми касоники дар жомеъайи куффор хастанд ек даста нестанд.

(идома дорад……)

---

[1]– المعجم الأوسط، باب الألف/ صحيح البخاري؛ المناقب/ صحيح مسلم؛ فضائل الصحابة/مسند الإمام أحمد/باقی مسند المكثرين

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(12-қисмат)

Издивож бо хайвонотки дар қонуни миллий Амрико ба он ишора шуда ва дар артеши он расмийят пейдо карда ва ба сурати озодона дар жомеъа ва артеши он анжом мешавад ,хатто барои касоники бо хайвоноти чун саг ,алоғ ,маймун ва ……..издивож мекунанд шиноснома хам содир мешавад.Бемори ийдиз хам аз тариқи робитаи жинсий ек зан бо ек маймун ба вужуд омада ва иртиботи номахдудики ин дини секуляризм барои ин зан ва амсоли у фарохам кард боиси фарогир шудани ин бемори дар кулли жомеъайи башарият шуд.

Ба аллох қасам ,дини жохилияти секуляристхо ,ин жохилиятики секуляристхо оварданд ин диникии секуляристхо дар жомеъа парвариш медиханд ин жохилиятики онхо дар холи густариши он хастанд аз жохилияти қабли аз баъсат хам қабихтар ва палидтар аст. Ин чи дини астки инсон ,еки аз шарифтарин ва бартарин махлуқоти аллохро то ин андоза залил ва беарзиш ва паст мекунадки хозир мешавад бо жонувари чун саг  ва алоғ издивож кунад ва барои худиш хам маросими арусий бигирад .Ва худишро дар ихтиёри саг,алоғ,бабр ва инхо қарор дихад ва қонун ва қудрати хукуматий хам аз у химоят кунад ва каси хақ надошта бошад жилови атрофиёнишро бигирад ; чун ин озодийи шахсий аст ?!

Инхо бахши аз тўлидоти дини секуляризм дар асри мостки ба он ишора кардам ,аммо касониро мебинемки намоз мехонанд ,руза мегиранд ,покдамон хастанд ,хатто хаж мераванд ,аз машрубхури ,дуруғгуйи ,тухматзани ,мардумозорий ,моли мардумхури ,ғил ва ғаш дар муомила ва хийли сифати зишти дигари ба дур ва аз хийли сифати ник бархурдор хастанд ; аммо бо ин вужуд ,аз дини секуляризм ва ташкили жомеъайи секуляр химоят мекунандки тамоми ин корхо дар он анжом мешавад.

Аз қонуни химоят мекунадки фардо худи ин бадбахт агар баччаш гар духтариш гар писариш хост еки аз ин корхоро анжом дихад наметавонад жилови уро бигирад ; чун ин қонуни қудрати хукуматий пуштивонайи он аст.Ва мо мажбурем тибқи дастури шариати аллохи мутаол онхоро дар дунё жузви хамон секуляристхо ба хисоб биёварем . Чун инхо худишон худишонро дар чанин куффори жо доданд ,на инки мо онхоро зураки жо дода бошем .Мо воқеан намедонем алъонки хунуз секуляристхо бар мо натавонистанд хукумат пейдо кунанд ва инхо танхо тарафдори хастанд ва худишонро жо доданд воқеан хезсифат ,фохишагар ва фасоди ахлоқий хастандки фелан бо намоз ,руза ,хаж ва ……дар жомеъайи муслимин онро пинхон карданд? Ё на нестанд ? Мо дар хар сурат ,онхоро жузви хамон фосидхойи хисоб мекунемки қавонини дини секуляризм ба вужуд меоваранд то замоники ин шахс худишро аз секуляризм ва ахзоби секуляр бари кунад ва ба онхо куфр биварзад.Хар чанд тамоми талоши мо ин астки бо кашфи сифати никуйики доранд дар жихати хидояти онхо нихоят истефодаро бибарем.Хийли дуст дорам онхоро алак кунем ва барои онхойики қобили хидоят хастанд дуо кунем.

Бале ,мумкин аст дастаи аз инсонхойики худишонро шабихи куффор карданд ,аз куффор аз руйи жахолат тақлид кунанд ва шабихи онхо амал кунанд ; дар ин сурат, жузви куффор махсуб мешаванд ва иддаи аз инсонхо хам мумкин аст мисли мунофиқин худишонро шабихи муслимин кунанд ; боз инхо хам жузви муслимин махсуб мешаванд ,хар чандки хар он мумкин аст бо фарохам  шудани заминахойи аз доирайи муслимин худишонро хориж кунанд .Ба хамин тартиб ,мумкин аст бо фарохам шудани заминахойи ,хамон афродики худишонро дар доирайи куффор қарор доданд жахлишон бартараф шавад ва даст аз тақлид бардоранд ва аз доирайи куффор хориж шуда ва мусалмон шаванд.

Достони ислом овардани ” Адий ибни Хотам ” намунайи машхур мусалмон шудани касони астки пас аз парастиши ахбор ,рохибон ва Масих ибни Марям алайхиссалом ва ширк ба аллох ,аз жомеъайи куффор худишонро жудо карданд ва мусалмон шуданд .Алъон хам мо афроди зиёдиро мебинемки аз жомеъайи куффори яхуд ва насоро ва хатто куффори секулярист худишонро жудо мекунанд ва мусалмон мешаванд.

Дар оёти қуръон хам замоники дар мовриди секуляристхойи ахд шикан сухбат мешавад қитол бо аиммайи куфр ( ё хамон ташобехики ба шумо гуфтам ,мужтахидини онхо ) дар дастури кор қарор мегирад на сиёхи лашкари ин аиммайи куфр .Ибтидо қитол ва жанги мусаллахона алайхи ин мужтахидин ва рахбарони куфр аст.Аллохи мутаол мефармоянд :

«وَإِن نَّكَثُوا أَيْمَانَهُم مِّن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِۙ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ» (توبه/12)،

Ва агар пеймонхойироки бастанд шикастанд ,ва дини шуморо мовриди таъна ва тамасхар қарор доданд бо сардастагони куфр бижангид ,чироки пеймонхойи ийшон камтарин арзиши надорад.Шояд ( бо нобудийи аимма ва бузургони онхо ) даст бардоранд. Дар инжо бо истиноди ба ин оя эхтимол меравадки бо хазфи аиммаил куфр ин зери дастон хам даст бардоранд.

(идома дорад…….)