Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(13- қисмат)
Замоники аллох таоло мефармояд :
«وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوکَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّاباً رَّحِیماً» (نساء/64)،
Ва хеч пайғамбариро нафристодаем магар бадин манзурки ба фармони худо аз у итоат шавад . Ва агар онон бидон хангомки ба худ ситам мекарданд ,ба назди ту меомаданд ва аз худо талаби омурзиш менамуданд ва пайғамбар хам барои онон дархости бахшиш мекард ,бегумон худоро бас тўвба пазир ва мехрабон меёфтанд. Аз чи касони сухбат мекунад ? Аз касоники
«إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ»
Бу худишон зулм карданд.
Ин оя хам ба касони ишора дорадки дар сафи мунофиқин қарор гирифтанд ва қонуни шариати аллохро дар мавориди зери по гузоштанд аммо ,замоники мутаважжих мешавандки ба худишон ва рахбарияти жомеъа зулм карданд пушаймон мешаванд ва аз аллох ва сипас рахбарияти жомеъа тақозойи бахшиш доранд.
Инхо хамон фариб хурдахойи хастандки куффори пинхони дохилий онхоро фариб доданд ва имкони бозгашти онон хаст,махсусан замоники мутаважжих шаванд ба худишон ,жомеъа ,рахбарият ва охирати худишон зулм карданд.
Аллохи мутаол тасрих дорадки хар каси қавонини шариати уро зери по бигузорад ,ба худиш ва жомеъайи муслимин зулм карда ва хар вақт бихохад жуброн кунад ,аввал бояд аз аллох талаби бахшиш кунад:
«فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ»،
Ва инки мефармояд :
«وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ»،
Манзур рахбар ва фармондаи муслимин астки бо зери по гузоштан дастуротиш ,боиси озор ,садама ,тўвхин ба у ва зери мажмуъайи шудандки у намояндагишро бар ухда дорад ;
«کُلُّکُم راعٍ و کُلُّکُم مَسئولٌ عَن رَعِیَتِه»
Бо зери по гузоштани дастуротиш ба кулли зери мажмуъахойи у тўвхин карданд .Чун рахбар ,фармонда ва амири муслимин ,онхоро ба пейравий аз қонуни шариати аллох даъват карда аммо ,онхо ба ин дастурот гуш намедоданд ,ва дунболи хаво ва хаваси худишон бар асоси дини секуляризм буданд.
Дар ростойи хамин адабиёт астки аллох таоло кулли дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро дар жамъи фосиқин жой медихад ва мефармояд :
«الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنکَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (توبه/67)،
мардони мунофиқ ва занони мунофиқ хамма ек гурух ( ва ек қимош ) хастанд.Онон хамдигарро ба кори зишт фаро мехонанд ва аз кори хуб бозмедоранд ва ( аз базли ва бахшиш дар рохи хейр ) даст мекашанд .Худоро фаромуш карданд ( ва аз парастиши у руйигардон шуданд ) ,худо хам ишонро фаромуш карда аст. Воқеан мунофиқон фармоннопазир ( ва саркаш ва гунохкор ) ва фосиқ хастанд. Аз каламайи ” фосиқ ” истефода карда, яъни каламайиро ба кор бурдаки ом аст хам мусалмонро дар бар мегирад хам кофарро .
фосиқ барои шахси хам ба кор меравадки дар дарун ба аллох иймон дорад аммо ,дар амал дучори гунох ё олудаги ва бемори шуда аст .Барои мунофиқин хам ба кор меравад . Аммо мунофиқ дар асос ,иймон ба аллох ва рузи қиёмат надорад . Дар ин сурат ,фосиқ хам мусалмони мужрим ,гунохкор ва маризро шомил мешавад ва хам кофарро шомил мешавадки табъан дучори анвоъи гунохон ва зулмхо мешавад.
(идома дорад…….)