دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(120- қисм)

-Ўринсиз ғазаб:

Инсонлар турли-хил қонунларга эргашишларини яхши биламиз, улар мана бу қонунларда мушаххас хуқуқлар ва таклифларга эгадурлар ва шу нарса хам аниқки, агар фуқаролар бу қонунга хилоф ишни қиладиган бўлсалар, жаримага тортиладилар ва бу ишни оқибатини хам тотишади. Хар қандай жамиятда қонун бузувчи ва бошқаларнинг хаққи ва хуқуқини ўйламайдиган  одамларни мавжуд бўлиши табиий бир холат, шу сабабли хам хар миллатнинг ўзига хос суди,полицияси,зиндони, сургуни ва ўзига хос  жазолари мавжуд, улар ўзларининг жамиятидаги жиноятчиларни жазолашни ўзларининг эхтиёжлари деб хисоблашади, бундан ташқари ташқи душманга қарши курашиш , қудратли лашкарга эга бўлиш ва ташқи душманга қарши  жанг қилиш,қаттиққўллик амалларини хам ўзини хаққи деб билади.  Мана бу холатда мана бу давлатни қонунлари томонидан тасдиқланган қаттиққўллик амаллари бу хукумат билан ақидадош бўлган одамлар томонидан хам тасдиқланади, дунёдаги хар бир давлат ўзини қонуни асосидаги мана бундай  қаттиққўллик амалларини жамиятидаги шахсларни моддий ва маънавий амниятини сақлаш учун ўзини хаққи деб хисоблайди.

Демак ғазаб ўзидаги мана бу белгилар билан бирга инсондаги бошқа кучлар каби мавжуд бўлиб, уни бошқариш ва хидоят қилиш керак бўлади ва инсон қонунлари, ўзи қабул қилган қадр-қийматлар йўлига кўра мана бу ғазабни назорат  ва хидоят қилиши керак ёки бошқачароқ истелох билан айтганда уни мудирият қилиши лозим.

Энди мана бу ғазабни мудирият қилиш ва бошқариш учун қайси қонун ва қаттиққўлликни қайси шеваси тўғри бўлади ва қайси бири нотўғри? Ёки мана бу ғазабни жиноятчи ё мухолиф инсонларни баробарида  сарфлашни меъзони қанча? Бу нарса шахсларни ақидасига бориб тақалади. Бу ерда ишончлар, ақидалар ва қонунлар, рухий ва жисмий қаттиққўлликлар бир-биридан фарқ қилади, масалан:

-Бизни наздимизда жанозани ёндириш, мана бу маййитни хонадонидагилар учун хақорат ва рухий қаттиққўллик хисобланади, аммо будоийларни наздида эса бу хурмат қилишни бир нави саналади.

– Маййитни дафн қилиш пайтида рақсга тушиш ва шодлик қилиш баъзи африкалик қабилаларни наздида  хурмат қилиш саналса, бизларни наздимизда эса бу рухий қаттиққўллик ва хақорат хисобланади.

 – Ёки бир маййитни жасадини қабрдан чиқариб олиш, бизлар учун хақорат ва рухий қаттиққўллик деб саналса, инданезиядаги баъзи қабилаларни наздида эса хар уч йилда бир марта маййитни чиқариш ва унга либос кийдириш, унга нисбатан бир қадр-қиймат деб хисобланади.

– Ёки масалан ислом муртадни хукми уни ўлдиришдур ва бу ўринли  қаттиққўллик хисобланади,деса; аммо секуляризм дини айтадики: йўқ, бу ўринсиз қаттиққўлликдур.

– Исломда  ўғрини хукми уни қўлини кесишдур ва бу ўринли қаттиққўллик,дейди; аммо секуляризм дини йўқ, бу ўринсиз қаттиққўлликдур,деб хисоблайди.

– Ислом шаробхўрликни,зинокорликни, хамжинсбозликни хукми мана булар………ва бу ўринли қаттиққўлликдур,деса, секуляризм дини айтадики: йўқ бу ўринсиз қаттиққўллик.

– Ислом ўринли ё ўринсиз қаттиққўллик қайси эканини аллохни қонуни таъйин қилиши керак,деса, секуляризм дини йўқ, бу хақ меники бўлиши керак,дейди.

– Секуляризм динини айтишича, аллохни шариатидаги қонунларга эргашган кимсани хар бирини қаттиққўллиги ёмон ва ўринсиздур,деса, аллох айтадики: бу яхши ва ўринли эхтиёждур.

Бу ерда мусулмон шахс ла илаха иллаллох ва Мухаммадур росулуллох дейиши билан аллохни шариатидаги қонунларга мухолиф бўлган барча қонунларни рад қилиб оёқ-ости қилган бўлади. Аллох таоло хам ғазаб учун шарт ва қонунларни ўзини шариати орқали инсонларни ихтиёрига бериб қўйган, улар бу қонунларни воситасида мана бу ғазабни,қаттиққўлликни бошқаришади ва уни ўзини сахих йўлига хидоят қилишади.

 Аллох таоло мушаххас қилганидек, қўполлик ва ғазаб, қаттиққўллик ботилни, кофирларни,аллохни ва одамларни душманларини,жиноятчиларни баробарида ишлатилади ва хақга, мўъминларга нисбатан ғазабланиш хато иш хисобланади. Демак бир мўъмин кишини ғазабини аслий илдизи унинг аллохни шариатидаги қонунларига бўлган иймонига ва уни қонунларга,диндаги қадр-қийматларга  нисбатан қанчалик пойбанд эканига бориб тақалади.

Мусулмон инсоннинг ботилни,жиноятчиларни ва уни динидаги қадриятларни оёқ-ости қиладиган кимсаларни баробаридаги ғазабини,қаттиққўллигининг андозасини хам аллох таъйин қилади, масалан агар бир киши тухмат қилган ё ўғирлик қилган ё бегунох инсонни ўлдирган ё қароқчилик қилган ё муртад бўлган ва ……бўлса, мана бу жиноятлар учун худудларни аллох таъйин қилади;  шу сабабли хам ғазабни,қаттиққўлликни аллох таоло таъйин қилган андоза бўйича жиноятчи шахсни устида ишлатилиши керак, бу яъни  жамиятдаги турли-хил жиноятларни навига нисбатан ғазабни,қаттиққўлликни сарфланиши аллох таоло томонидан кўрсатилади деганидур.

Демак аллох таоло ўринли ва сахих ғазабни инсон ва хайвонларни ўртасида мухофизат қилиш учун бир ғаризий куч сифатида берган, инсон бу кучсиз нобуд бўлиш хатарига дучор бўлади. Бундан ташқари ғазабни аллохни шариатидаги қонунлар воситасида бошқариш ва хидоят қилиш орқали, бу ғазаб ва қаттиққўллик инсоннинг дин,жон,номус, ақл, мол,обрў каби хаётий эхтиёжларини мухофизат қилади. Агар бундай ғазаб аллохни шариатидаги қонунлар томонидан хидоят қилинмайдиган бўлса, дунё нобуд бўлиб кетади.

             لَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ‏ (بقره/251)

агар аллох одамларнинг айримларини айримлари билан дафъ қилиб турмас экан, шубхасиз,ер фасодга дучор бўлади. Лекин аллох барча оламлар устида фазлу карам сохибидир.

Демак ўринли ғазаб ер юзини фасод қоплашини олдини олиш  ва жиноятчи инсонларни солих инсонлар томонидан дафъ қилиниши учун  омил хисобланади, бу ғазабни ва қаттиққўлликни бандаларга берилиши хам аллохнинг  лутфи ва эхсонидур.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(119- қисм)  

  Кофир ва муртад секуляристлар мусулмонлар учун вужудга келтирган хозирги вазиятни садрил исломдаги жохилиятга солиштирган холда, бир тарихий нуқтани сизларга айтиб бермоқчиман: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аёллардан зино қилмаслик борасида байъат олган пайтларида, Абу Суфённи аёли айтадики: бошида хўжайини бор араб аёлларини орасида зино қиладиган аёл топиладими? Яъни жохилият замонида хам арабларни ўртасида  хўжайини бор аёллар  зино қилишмасди, худди шунга ўхшаш бизларни миллатимизни ўртасида хам бундай нарса бўлмаган ва “ипдан қон”га ўхшаш калималар кенг тарқалган эди ва белидан пасти бўйича бундай жиноятни қилган кимсалар, хақиқатда ўзини қонини хатарга қўйган бўлардилар, бу ерда аёл ва эркакни ё уйланган шахсни  ва ёлғиз одамни ўртасига фарқ қўйилмаган. Аммо ислом келгач уни тартибга келтирди.

Хар қандай холатда хам бу арабларни ва бизларни халқимизни маданияти хисобланган, аммо хозирги пайтдаги секуляр ва муртад арабларга,курдларга бир назар ташланглар, улар бутун дунёдаги кофирлар ва минтақадаги ё махаллий  фасодчилар учун танфурушлик қилинадиган марказларни,мехмонхоналарни дубайда, кувайтда,ливанда , ироқни салмониясида,мисрда қуриб ташлашган ва мусулмонларни номусини сотиб ётишибди, хатто умум мусулмонларни орасида хаёсизликни, номуссизликни, ғайратсизликни маданийлаштириб қўйишган. Шу тарзда бутун жахон кофир секуляристлари ва махаллий муртадлар мунофиқларнинг ва секулярзадаларнинг химояси билан хеч қандай яхшиликка эга бўлмаган  ғайратсиз миллатни вужудга келтиришди:

  “لا خير فيمن لا غيرة له.”

Ғайрати бўлмаган кишида яхшилик хам йўқ. Агар мана бу ғайратсиз, бешараф кимсаларни йиғиштириб ташланмайдиган бўлса ва мусулмон диёрларини андалусий қилиш лойихасини пиёда қилишдан қўлларини тортишмаса, бу ишларни натижаси хозирги кунда фаластинда, миёнморда ва марказий африкада,алжазоирда, ливияда, сурияда ва мусулмонларнинг аксар диёрларида биз кўриб турган натижалар  вужудга келиши аниқ. Мана бу муртад  секуляристларни  ва уларнинг муридларини исломга хеч қандай алоқаси йўқ.

Энди  кишилар  бу динга кириб уни қабул қилсалар, табиий холда  ана ўша ла илаха иллаллох билан бирга ўзлари “самиъна ва атоъна”ни ўрнини тутишади ва аллохнинг барча қонунларига ва дастурларига таслим бўлишади ва хаётларини мана бу қонунлар асосида бошқаришади. Энди агар жиноятчи бир кимса итоат қилмайдиган бўлса, буни аллохни шариатидаги қонунларга алоқаси йўқ. Масалан аллохни шариатида тахорат ва покизалик учун дастурлар мавжуд, энди агар сизни ёнингизга ўтирган  бир киши ўзини тозаламаган  ва уни баданидан ёмон хид келаётган бўлса, буни умуман  исломга алоқаси йўқ. Дунёдаги барча синфлар ва ақидаларда хам шундай бўлади. Европадаги ўрта асрдаги қўзғалонларни ва ақидаларни тафтиш қилинишини саййидимиз Ийсо алайхиссаломга нима алоқаси бор? Сафавий ва қуромита бўлган шох исмоилни исломга нима алоқаси бор? Хозирги пайтдаги мунофиқларни ва секулярзадаларни исломга нима алоқаси бор? Умуман айтганда хар бир ақидадаги жиноятчиларни ўша ақидаларга нима алоқаси бор? Бўлиб хам ўша ақидалар бу кимсаларни жиноятчи деган ва уларга қарши мубораза хам қилади. Ғайратсиз ва бепарво инсонлар хам исломга алоқаси бўлмаган бемор кишилар хисобланади.

Хар қандай холатда хам шу нарса очиқ-ойдин бўлади, яъни аллохни шариатидаги қонунлар билан бошқарилган ғазаб ва қаттиққўллик, ижтимоъий хаётга ва мусулмонларнинг эхтиёжларига керакли нарсадир. Уларнинг ақидаларини, ўзларини, хонадонларини, жамиятларини  мухофизат қилиш ва бошқа дорул куфр диёрларини озод қилиш учун инсонларда  бунга эхтиёж бор, уларни тахдид қилаётган омилларга муносиб равишда ғазабни бошқариб хидоят қилиш керак.

Мана бу “ тахдид қилаётган омилга муносиб бўлиш” нуқтаси нихоятда мухимдур, бу нуқтага бир неча бор ишора қилганман ва эслатганман, яъни агар шахс тахдидни омили бўладиган бўлса, бошқа бир шахс унга қарши кураша олади; агар тахдид қилаётган нарса гурух ё хизб бўлса, унга қарши хизб ва гурух билан курашилади; аммо агар тахдид қилаётган омил хукумат ё муттахид бўлган хукуматлар бўладиган бўлса, фақатгина хукумат ва хукуматларнинг иттифоқи орқали ғазаб ва қаттиққўлликни шаръий йўл билан хидоят қилинади ва бошқарилади ва шаръий натижасини хам қўлга киритилади; агар мусулмонлар мана бу хукуматга  – хох нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бўлсин, хох исломий изтирорий бадал хукумат бўлсин – эга бўлмайдиган бўлсалар, фақатгина мужохидларнинг вохид мажлиси билан ғазабни ўзининг шаръий йўлида босқинчи кофир хукуматларга ва махаллий муртадларга  қарши бошқаришади ва хидоят қилишади, бундан бошқа йўлни ўзи йўқ.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(118- қисм)  

Мана бу изохлар билан шуни айта оламизки: инсонларни хаммасини орасида мавжуд бўлган ғазаб учта шаклда кўриниши мумкин: 1- ўринли ва мўътадил ғазаб бўлиб уни аллохни шариатидаги қонунлар орқали бошқарилади, 2- ўринсиз ғазаб бўлиб у аллохни шариатидаги қонунларга мухолиф бўлган кофирларга ва мунофиқларга тегишли, 3- бостирилган ва узоқ сақлаб туриб айниган ғазаб, бу ғайратсиз инсонларга тегишли.

1-Ўринли ва мўътадил ғазаб, бу ғазаб аллохни шариатидаги қонунларни хукмронлиги остида бўлади. Бу қаттиққўллик,ғазаб аллохнинг шариатидаги қонунларни чорчўпида бўлади ва ўзини ўрнида ва шароитига мос равиш билан татбиқ қилинади ва ижро этилади, яъни исталган  ва ўринли иш хисобланади; аллохни шариатидаги қонунларни чорчўпидан ташқарида бўлган қаттиққўлликларни,ғазабни хаммаси исталмаган хисобланади ва уларни қораланади.

Жиноятчиларни,хаддидан ошганларни,ситам қилганларни устида аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилишдаги қатъият хам ижобий ва ўринли қаттиққўллик бўлиб, ундан  инсонларни шаръий хуқуқларини мухофизат қилиш ва адолатни ижро қилиш ва уч абзорни йўлига кўра аллохни бандаларини мухофизат қилиш учун фойдаланилади.

Мен сизларни иккита намунани зикр қилмоқчиман, буни воситасида сизлар қандай қилиб “уч абзорни” каналига кўра бир хақни олишни ва ўринли ғазабни аслий масалаларда ва мусулмон жамиятидаги аслий ва катта масалаларда уни шаръий йўлига кўра бошқаришни ва хидоят қилишни ва уни шаръий натижасига етишни тушуниб етасизлар, бундан ташқари (Сумайя розиаллоху анхо ва Ёсир ва…….ларни тажрибалари билан) мана бундай ўринларда ўринли ғазабни хидоят қилиш ва бундай хақларни ундириб олиш  учун “уч абзордан” бошқа йўл йўқ эканини,фақатгина мана шу “уч канал” мавжудлигини  билиб оласизлар:

Аллох таолони қуйидагича мархамат қилганини хаммамиз яхши биламиз:

 إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ(حجرات/10)

Фақат мўъминлар бир-бирларига биродардурлар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганларки:

كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ.

Мусулмоннинг хамма нарсаси, қони ва моли,обрўси бошқа мусулмонга харомдур. Энди агар бир мусулмонни обрўси бир кофир кимса томонидан хатарга солинган бўлса, жамиятдаги хар бир шахсдан тортиб то исломий хукуматгача бўлганлар бу мусибатни қаршисида қандай муносабатда бўлишлари керак бўлади:

Бир куни мусулмон аёл бани қайнақоъдаги яхудийларни бозорига боради ва тилла ё кумуш ясовчига тақинчоқ ясатиш учун  мурожаъат қилади. Яхудий ундан юзини очишини талаб қилади, аммо мана бу мусулмон аёл бу ишни қилмайди. Чунки бу пайтда мусулмонларга хижоб ва юзни,кўкракни ва бошқаларни беркитиш хукми нозил бўлган эди. Хозирги даврда шунга ўхшаган ишларни европадаги секуляр кофирлар қилишяпган, улар ниқобни тақиқлаш бўйича қонун ишлаб чиқишган ва ниқобдан фойдаланган аёлларга жазоларни хам таъйин қилишган. Энди мана бу холатда,  бу мусулмон аёл қаршилик қилган пайтида, яхудийлардан бири аёлнинг ўзи бехабар холида,  қасддан бу аёлни либосини орқа томондан елкасига боғлаб қўяди, аёл ўрнидан турмоқчи бўлган пайтида баданини орқа томони очилиб қолади,чунки у пайтларда хозиргига ўхшаб хижобни остидан бир неча қаватлаб  либослар кийилмасди. Фақат бир либосни кийишган холос. Мана бу мусулмон аёлни обрўси бу равиш билан тўкилган пайтида, у ердагиларни хаммаси кулади ва яхудийлар уни масхара қилишади.

Шу ерда хозир бўлган мусулмон биродар ғазабланиб кетади ва жиноятчи шахсни қилични зарбалари билан ўлдиради, яхудийлар эса хаммалари жамланган холда унга хамла қилиб уни шаходатга етказишади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам исломий рахбар ва хоким сифатида бу хабарни эшитган пайтларида, ғазабландилар ва ислом лашкарини хаммасини мана бу кофирларга қарши жангга олиб бордилар ва уларни 15 кун мухосара қилгач таслим бўлишга мажбур қилдилар, у киши уларни хаммасини ўлдиришни қасд қилган эдилар, лекин абдуллох ибни убай – мадинадаги мунофиқлар дастасини бошлиғи – ўртачилик қилгани сабаб уларни жонларидан  кечадилар. Аммо мол- мулкларини мусодара қилиб уларни ўзларини шомга яқин жойларга сургун қилиб юборадилар.

 Бу ходиса бизлар нубувват манхажига асосланган исломий хукуматга эга бўлган даврда содир бўлган эди, лекин ундан кейин исломий изтирорий бадал хукуматга эга бўлган пайтимизда хам шунга ўхшаган сахналарга гувох бўламиз ва қандай қилиб имомнинг қалқон бўлганини кўрамиз, хатто бу ерда  исломий изтирорий бадал хукуматни устидаги хар қандай мазхабга эга бўлган имом бўлиши мумкин ёки мужохидлар шўросидаги мажлисни имоми бўлиши хам мумкин.

   Ўзини замонидаги имом Мўътасим Аббосийга шундай бир хабар етиб келадики, рим императорлигидаги бир аскар мусулмон аёлни азият қилгани ва уни зиндонга қамаб қўйгани ва бу аёл қуйидагича фарёд ургани айтилади:

«وامعتصماه»،

хой Мўътасим мени додимга етгин. Мўътасим буни эшитган пайтида, тезлик билан тахтидан туриб мана бу мусулмон аёлга жавоб беради ва фарёд уриб айтадики, “лаббай,лаббай” ва мол- давлатини тақсимлаш борасида васиятдан сўнг,тезлик билан  лашкарни хамла қилишга тайёрлайди, у хамла қилинишидан олдин римни императорлигига қуйидаги мазмунда нома юборади: “мусулмонларнинг амири Мўътасим биллахдан римни итига, мени фуқароларимдан бири сени хукмронлигинг остида зулмга учрабди ва зиндонга ташланибди. Мени фуқаройимни зиндондан озод қил ва уни азият қилган аскарни мени қўлимга топшир, бўлмасам аввали сени олдингда ва охири мени хузуримда бўлган лашкарни хамрохлигида  сенга хамла қиламан.”

Аммо римни имрераторлиги бу гапни жиддий қабул қилмайди ва ўша замондаги мусулмонларни қалқони бўлган имом лашкар тортиб боради, юзлаб мухлис мужохидлар ўлдирилгач ва минглаб ифлос римликлар қириб ташлангач, уларни устидан ғалаба қозонади ва римликларни қўлидан учта нозик минтақани озод қилиб мусулмон аёлни хам озодликка чиқаради, жиноят содир қилган кофир аскарни эса ўлдиради, мана бу мусулмон синглисини додига кечроқ етиб келгани сабабли, ундан шахсан кечирим сўрайди. 

 Ғайратли мусулмонлар шу тарзда – бир шахсдан тортиб лашкаргача – мусулмон опа-синглисини обрўсини дифоъ қилиш учун аллохни шариатидаги қонунлари бўйича ахкомларни амалда ижро қилишарди, чунки улар бир-бирларини баробарида бажарадиган  вазифалардан ташқари, аллохни шариатидаги қонунларга нисбатан бепарво ва ғайратсиз бўлишни ва эътиборсизлик қилишни оқибатларидан хам,у ишлар учун жавоб беришлари кераклигидан хам  хабардор бўлган эдилар. Шундай равиш билан бир мусулмонни обрўсини хифз қилишар эди, энди динни ва бир мусулмонни қонини, номусини ва молини дифоъ қилиш хақида гапирмаса хам бўлади. Аммо хозирги пайтдаги ғайратсиз ва бешараф мусулмонларга ,секуляр ва муртад,қўғирчоқ  хокимларга бир назар ташланглар, улар нималарни вужудга келтирганини бир кўринглар?

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(117- қисм)  

Сон- саноқсиз ақидавий- рухий ва рафторий ва хатто атроф мухитга оид фасодлардан ташқари, агар мусулмонлар мана бу шаръий қаттиққўлликлардан фойдаланишмаса, аллохга ибодат қилинадиган маконлар хам чорва хайвонларидан хам пастроқ бўлган мана бу кимсалар томонидан нобуд қилиб ташланади, европада мушрик ва секуляристларнинг қудратни қўлга киритиши йўлида биринчи бўлиб нобуд бўлган маконлар черковлар ва синагогалар бўлди. Мана бу хам ғазабдан аллохни шариатидаги қонунларга мувофиқ равишда фойдаланиш керак бўлган зарурий нарсалардан бири хисобланади, бу ерда ғазаб бир эхтиёж ва зарурий нарса сифатида ўзини кўрсатади.

 أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ *‏ الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِن دِیَارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِیَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ یُذْکَرُ فِیهَا اسْمُ اللَّهِ کَثِیراً وَلَیَنصُرَنَّاللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ ‏(حج/39-40)

Хужумга учраётган зотларга мазлум бўлганлари сабабли (жанг қилиш) изни берилди. Албатта аллох уларни ғолиб қилишга қодирдир. ** Улар ўз диёрларидан фақатгина “бизнинг парвардигоримиз (ягона) аллохдир”, деганлари учун нохақ қувилган зотлардир. Агар аллох одамларнинг айримларини айримлари билан дафъ қилиб турмас экан, шубхасиз аллохни номи кўп зикр қилинадиган (рохибларнинг) узлатгохлари, (насронийларнинг) бутхоналари, (яхудийларнинг) ибодатхоналари ва (мусулмонларнинг) масжидлари вайрон қилинган бўлур эди. Албатта аллох ўзига ( яъни динига) ёрдам берадиган зотларни ғолиб қилур. Шубхасиз, аллох кучли,қудратлидир.

Ха, кўриб турганимиздек, аллохни шариатидаги қонунлар томонидан бошқариладиган мана бу ғазаб, бутун жахон учун аллохни эхсони ва лутфи хисобланади,

 وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ .

Бутун жахондагиларга аллохнинг лутфи ва фазли бўлмиш мана бу ғазабдан фойдаланиш бўйича зарурий нарсалардан яна бири, аллохни шариатидаги қонунлар билан бошқарилган бу ғазабни мусулмонларнинг орасидаги кофир ва мунофиқларнинг сифатларига дучор бўлиб қолган ва баъзи бир жиноятларни қилиб қўяётган ва устиларида аллохнинг худудлари татбиқ қилиниши керак бўлган  жиноятчилар томонга қаратишдан иборат. Чунки бу хадлар аллохнинг шариатидаги қонунлар томонидан ижро қилиниши керак деб дастур берилган хадлардан хисобланади, бу хадлар ижтимоъий тартибга боғлиқ бўлиб, тартибсизликлар вужудга келмаслиги ва зулм қилинмаслиги ва

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ»

хам сахих шаклига кўра мусулмонларнинг жамиятида пиёда қилиниши ва

«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ»

учун шароит мухайё бўлиши  учун хам қонунларни риоят қилинади. Энди агар бир киши огохона ва ўзини ихтиёри билан аллохни шариатидаги қонунларни оёқ-ости қиладиган бўлса, аллох томонидан танзим қилинган ғазабга кўра муносабат билдирилиши керак.

Шахс мусулмон биродарининг қонини нохақ тўкмаслик кераклигини ёки аёлини калтакламаслик кераклигини ё жосуслик қилмаслиги кераклигини ёки биродарига куфр,иртидод, ўғирлик  тухматини  қилмаслик кераклигини ёки шахар кўчаларида катта тезлик билан машина хайдамаслик ва ……………кераклигини   жуда яхши билади, аммо у буларни қилаверади.

Ёки бир болага ёниб турган иситиш асбобига, иссиқ чойга, ховузга бормасликни айтсанг хам, индамасдан билганини қилаверса; ёки бошини машинани ойнасидан ташқарига чиқарса ёки уйни томига чиқиб уни қирғоғига келса ёки етти ёшга етканида намоз ўқимаса? Мана бу ерда шариат рухсат берган нисбатга кўра етадиган зарарларни ва содир бўладиган ёмон ходисаларни олдини қаттиққўллик,ғазаб билан олдини олса бўладими? Мана бу қаттиққўллик,ғазаб шахсларнинг жисмий ва рухий  саломатлигини сақлаш учун бир нав олдини олиш хисобланади; масалан қасосга ўхшайди, у бир мусулмоннинг бошқа бир мусулмонга нисбатан ғазабини,қаттиққўлигини энг юқори чўққиси  бўлади, аллох таоло бу хақида мархамат қиладики:

  وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاةٌ یَاْ أُولِیْ الأَلْبَابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (بقره/179)

Сизлар учун қасосда хаёт бор, эй ахли донишлар!

Бу ерда мана бу зарар ва фасодларни олдини олиш учун ғазабдан,қаттиққўлликдан фойдаланишга эхтиёж бор, одатда нақд суратда жарима тўлаш ва зиндон, узоқ муддатга махбус бўлиш ва бошқалар кўринишида бўлади, хатто сургун ва ўлим жазолари хам қўлланиши мумкин. Очиқ-ойдин кўриниб турганидек, қаттиққўлликни ижро қилмасдан туриб хукмронлик қилишни ўзи  жамиятни фойдасига ишламайди. Шу сабабли хам сиз инсонларнинг тарихида мутлақо қаттиққўлликдан холи бўлган жамиятни тасаввур хам қила олмайсиз.

Бундай холатда ғазабдан,қаттиққўлликдан фойдаланиш жисм ва жонни – бу нарса инсон ва хайвонни ўртасида муштарак хисобланади-  хифз қилишдан ташқари, динига бериладиган нусрат орқали (хатто агар бу динлар ўзгартирилган динлар бўлса хам,масалан ибодатгохларни, ибодат қилинадиган жойлар, масжидлар каби)  ва аллохни шариатидаги қонунларга, аллохни бандаларига  нусрат бериш – бир зарурат, эхтиёж  сифатида ўзини кўрсатади; аллох таоло аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилиш ва аллохнинг ситам кўрган бандаларига ёрдам бериш йўлида ғазабдан фойдаланмайдиган кишиларга қарата мархамат қиладики: 

 وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً (نساء/75) ‏

 (Эй мўъминлар), сизларга нима бўлдики, аллох йўлида ва “парвардигоро, бизни эгалари золим бўлган бу шахардан озод қил ва бизга ўз хузурингдан бир дўст бергин,бизга ўз хузурингдан ёрдамчи қилгин”, деяётган эркаклар,аёллар хамда болалардан иборат бўлган бечоралар(ни озод қилиш) йўлида жанг қилмаяпсизлар?!

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(116- қисм)

Мана бу залиллик мусулмонлар яна қайтадан жиход  ва аслаха билан динларига қайтмагунларича давом этади, чунки кофирлар махсусан секуляр кофирлар биринчи бўлиб мусулмонларни динларининг тўрт мафхумидан махрум қилишади ва мусулмонлар қуролли жанг ва жиход билан динларининг тўрт мафхумини ўзларига қайтармас эканлар ва динларидан узоқлашиб унга қайтмас эканлар, мана бу залиллик давом этаверади:

  إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ،وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ،وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ.

Сизлар ийъна муомаласини қилган ( бу шундай бир муомалаки, киши бир матони бошқа бир кишидан юқори бахога сотиб олади ва қарздор бўлганлиги сабаб шу матони ўша кишини ўзига сотади) ва  молни думини ушлаган ва дехқончилик билан хурсанд бўлган ва аллох йўлидаги жиходни тарк қилган пайтингизда, аллох сизларни устингизга залилликни, пастликни хукмрон қилиб қўяди ва уни сизлардан то динингизга қайтмагунингизча  узоқлаштирмайди.

Бошқа бир хадисда эса шаръий қуролли жангни тарк қилиш ва жиходдаги қаттиққўлликни кўрсатмаслик ва мунофиқларни сафига қўшилиш жумлалари  келтирилган:

 “مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ

Ва хатто жиходни тарк қилиш ёки мана шу қаттиққўлликни,ғазабни шаръий йўл билан харж қилишни истаётган бир мужохидни таъминламаслик ё бир мужохидни оиласини шаръий йўл билан сақлаб турмаслик хам, шахсга бирданига тушадиган чақмоқ,бало, қаттиқ ва халок қилувчи  мусибатлар қиёмат бўлишидан олдин  нозил бўлишига сабаб бўлади: 

مَنْ لَمْ يَغْزُ،أَوْ يُجَهِّزْ غَازِيًا،أَوْ يَخْلُفْ غَازِيًا فِي أَهْلِهِ بِخَيْرٍ، أَصَابَهُ اللَّهُ بِقَارِعَةٍ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ .

Аллох таоло мана шу азоб хақида мархамат қилади:

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمْ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنْ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلا قَلِيلٌ *إِلا تَنفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئًا وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ(توبة/38-39(

Эй мўъминлар, сизларга нима бўлдики, аллох йўлида (жиходга) чиқинглар, дейилса, ўз ерингизга ( яъни юртингизга) ёпишиб олдингиз?! Охират (неъматлари)дан юз ўгириб, хаёти дунё (лаззатлари) га рози бўлурмисиз?! Охират олдида бу дунё матоси жуда оз нарса- ку?! Охират олдида бу дунё матоси жуда оз нарса-ку?! ** Агар жиходга чиқмасангизлар, ( аллох) сизларни аламли азоб билан азоблар ва ўрнингизга бошқа бир қавмни келтирур. Сизлар эса у зотга бирон зиён етказа олмайсизлар. Аллох хамма нарсага қодирдир.

Яъни аллохни шариатидаги қонунларга мувофиқ бўлган қаттиққўлликни, ғазабни тарк қилиш аллохни ва ўзимизни душманларимизни қаршисидаги залилликка тан бериш ва бу дунёдаги, қиёматдаги азобни сотиб олиш ва мунофиқларни,секулярзадаларни сафига қўшилиш ва хатто ўзимизни нобуд қилиш  билан баробардур, худди шу нарсаларга мусулмонлар асрлардан буён то  хозирги кунгача  хам  гирифтор бўлиб юришибди.

Мана  энди бир мўъмин мусулмондан қуйидагиларни сўраса хам бўлади: кофирларнинг махсусан секуляр кофирларнинг мажбурий қаттиққўлликларидан иборат бўлган мусулмонларга қарши доимий жанг қилишларига қарши ва турли-хил вахшийлик билан мусулмонларнинг диёрларини нобуд қилиш йўлида, ўзларини қонунларини ва хукуматларини қабул қилдириш учун  қилаётган қирғинларига қарши нима қилиш керак? Нималарни таклиф қилган бўлардингиз? Ё андалусга ўхшаш   ва  ўтган бир,икки аср олдинги кофирларнинг қонунларини махсусан секуляр қонунларни бизларни устимизга мажбурлаб юкланса ва ана ўшанча фақирликлар,амниятсизликлар бошимизга келса хам  қўл қовуштириб ўтираверамизми? Ва ташқи босқинчи кофирларни ва махаллий секуляр муртадларни  қулига айланиб зиллатга, секуляризм динини қонунларига  таслим бўламизми? Иззатни фақатгина аллохга ва росулига ва мўъминларга хос деб биладиган ислом динидан нимани кутамиз?

  وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ(منافقون/8)

Холбуки, куч-қудрат аллохники, унинг пайғамбариники ва мўъминларникидир. лекин мунофиқлар (буни) билмаслар.

Ха, аллох таоло шаръий дифоъдан ташқари шариат қонунларига мувофиқ бўлган  озод қилувчи қуролли жангга ва қаттиққўлликка рухсат берган ва бу борада керакли интизомни вужудга келтирган, бу хақида  душманшуносий дарсимизда ишора қилиб ўтганмиз. Яъни кофирларга қарши қилинадиган қаттиққўллик,ғазаб  хам ўзига яраша интизомга эга.

Агар мусулмонлар аллох уларга фойдаланиш учун берган қаттиққўлликдан, ғазабдан фойдаланишмаса ва жиноятчиларни,кофирларни дафъ қилишмаса, шубхасиз чорва хайвонларидан хам пастроқ бўлган мана шу кимсаларни қўли билан бутун ер юзини фасод эгаллаб олади, лекин аллох таоло жахондагиларга нисбатан лутф-мархамат қилган  ва мусулмонларни ихтиёрига қаттиққўлликни,ғазабни бериб қўйган, мана шу қаттиққўллик ва ғазаб ер юзида фасодни тарқалиб кетишига тўсиқ бўлади:

  وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَکِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ‏(بقره/251)

Агар аллох одамларнинг айримларини айримлари билан дафъ қилиб турмас экан, шубхасиз, ер фасодга дучор бўлади. лекин аллох барча оламлар устида фазлу карам сохибидир.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(115- қисм)

Ха, шунингдек юмшоқлик ва “линта лахум” ва исломий биродарлик системасини барқарор қилиш,

 «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»

ва мўъминларни баробарида тавозеъли бўлиш

 «وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ»

ва хатто мўъминларни баробарида залилликни кўрсатиш

«أَذِلَّةٍ عَلَى المُؤمِنينَ»

Буларни хаммаси  бир эхтиёждур, худди шу шева билан жиноятчи мусулмонларни қаршисида ғазабдан фойдаланиш ва жиноятчиларни  устида худудларни ижро қилиш борасида  мехрибон бўлмаслик хам бир эхтиёж хисобланади, масалан аллох таоло мархамат қиладики:

 الزَّانِیَةُ وَالزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْکُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ (نور/2)

Зинокор аёл ва зинокор эркак- улардан хар бирини юз даррадан уринглар. Агар сизлар аллохга ва охират кунига иймон келтиргувчи бўлсангизлар аллохнинг (бу) хукмида (яъни зинокорларни дарралашда) сизларни уларга нисбатан рахм-шафқат (туйғулари) тутмасин! Уларнинг азобланишига бир тоифа мўъминлар гувох бўлсинлар!

Мана бу шарт жуда хам хатарли, шу сабабли мусулмон жиноятчиларни устида худудларни ижро қилиш пайтида, хатто Усома ибни Зайд розиаллоху анхумага ўхшаб шафоат ва ўртачилик хам қила олмайди, агар бундай хатога йўл қўйган бўлса, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг кескин жавобларига рўбарў бўлади:

 أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ؟!،

Аллохнинг худуди ва қароридаги хадни ижро қилишни баробарида ўртачилик ва шафоат қиласанми?

ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ، أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا.

Аллохга қасамки, агар Мухаммадни қизи Фотима ўғрилик қилса,албатта қўлини кесардим.

Шу шева билан жиноятчи мусулмонларни баробарида хад ижро қилинганда  ғазабни ишлатишлик ва мехрибон бўлмаслик, жамиятдаги бир эхтиёж ва шариат дастури бўлиб, у тўғридан – тўғри аллохга ва қиёмат кунига  бўлган иймонга  боғлиқдур, энди кофирларни баробарида амр қилинган

  «أَعِزَّةٍ عَلَى الكافِرينَ»،

ғазабни ишлатишлик ва кофирларнинг зўравонлиги,қўполлигини қаршисида муносабат билдириш – махсусан секуляр кофирлар ва муртадларни қаршисида- бир зарурат ва эхтиёждур.

Чунки аллох таоло чорва хайвонларидан хам пастроқ бўлган инсонлар хақида гапирган, бундай инсонлар бошқа инсонларнинг амниятини,фаровонлигини ва аллох учун ибодатларини хам хатарга солиши мумкин. Худудларни ижро қилишлик, жиход ва қувватни,аслахани тайёрлаб қўйишлик аллохни шариатидаги қонунларни бир қисми ва мана бундай жинояткор инсонларни, хамда жиноятчи мусулмонларни зарбаларига монеълик қилувчи омил  сифатида ишлатилади, чунки мехрибонлик,келишув ва ақл билан сухбатлашишлик уларга таъсир қилмайди, фақат ушлаб қолувчи қонунлар,қўполлик ва аслахани тилигина уларни олдини олади холос. 

 وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ کَثِیراً مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ یَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لاَّ یُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ یَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِکَ کَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ (اعراف/179)‏

Биз жин ва инсдан кўпларини жаханнам учун яратганимиз мухаққақдир. Уларнинг диллари бору англай олмайдилар, кўзлари бору кўра олмайдилар, қулоқлари бору эшитмайдилар. Улар (беақл, бефахмликда) чорва хайвонларидан хам баттардирлар. Ана ўшалар ғафлатда қолган кимсалардир.

Аллох таоло, мана бундай инсонларни баробарида ғазабни бир ушлаб қолувчи ва хидоят қилувчи омил сифатида амр қиладики, қўлингиздан  келганича харбий қудратни тайёрланглар :

 وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60)

(Эй мўъминлар), улар учун имконингиз борича куч ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйингизки, бу билан аллохнинг ва ўзларингизнинг душманларингизни хамда улардан ташқари сизлар билмайдиган – аллох биладиган бошқа бировларни хам қўрқувга солурсизлар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу қувватни тафсирида мархамат қиладиларки:

 اَلا اِنَّالقُوَّةَ الرَّميُ،اَلا اِنَّ القُوَّةَالرَّميُ.

Огох бўлингиз! “қувват” у ўқ отишдир, огох бўлингиз! “қувват” у ўқ отишдир.

Бу ердаги мавзу мана бу қувватни ахли китобни ва шибхи ахли китобни кофирларига исломий ақидани мажбурлаб юклаш борасида фойдаланишдан иборат дегани эмас. Жойи қалбда бўлган ақидани мажбурлаб секуляристлар ва мушриклардан бошқаларга юклаб бўлмайди, нима учун секуляристларга? Чунки аввало улар ўзларини ўз қўллари билан аллохни шариатидаги қонунларни бир четга суриб қўйиш орқали, аллох таоло у хақида мархамат қилган бир инсоний қадр-қийматга  эга бўлишдан кўра беарзишроқ қилиб қўйишган.

«وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»،

Бундан ташқари уларни ўзлари хам – узоқ ўтмишдан тортиб то қиёмат кунигача – хамиша аслахани кучи билан секуляризм динини ва хукуматини ва секуляристик қонунларни ва секуляризм динига итоат қилишни бизларга мажбурлаб юклаб келишяпти, улар мана бу мархалага  етмагунларича бизлар билан жанг қилишади, яъни қуролли жанг олиб боришади:

 وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا.

Демак улар ўзларини хукуматини,динини, қонунларини мажбурлаб юклагунларича  фақат аслахани зўри билан бизларга гапиришади, бизлар хам улар билан  секуляристларни ўзини тили билан гаплашамиз ва секуляристлар бошқа кофирларга хилоф равишда ё аллохни шариатидаги қонунларга таслим бўлишлари керак ё бўлмасам ўлишлари керак, улар учун учинчи йўлни ўзи йўқ, бошқа кофирлар учун эса учинчи йўл мавжуд.

Энди агар хар қандай мусулмон қавми мана қаттиққўлликни ва душманларни қўрқитишни ва жиходни тарк қилар экан, шубхасиз чорва хайвонларидан баттар бўлган мана бу инсонларни қўлида залил бўлади, улар аслаха,қудрат,зулм, фасод ва аллохни шариатидаги қонунларни нобуд қилиш ва шариатгар мусулмонларни қиришдан бошқа нарсани тушунишмайди. Абу Бакр Сиддиқ ўзини хутбасида айтишича, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган эдилар:

” مَا تَرَكَ قَوْمٌ الْجِهَادَ، إِلَّا ذَلُّوا” یا ” إِلا عَمَّهُمُ اللَّهُ بِالْعَذَابِ ” ،

Бу жуда хам табиий нарса, мусулмонлар аслахани,эъдодни ва жиходни тарк қилишлари сабабли залилликка ва азобга дучор бўлишади. Энг камида мушрик ва секуляристлар ўлакса қушларига ўхшаб мусулмонлар билан жанг қилишади, улар кичкина бир фурсатни қўлга киритишлари билан аслаха ва зўравонлик йўли орқали мусулмонларни бошига қўлларидан келган хар қандай залилликни ва азобни келтиришади, биз хозирда кўриб турган нарса шу, энди яхуд,насоро, муртадлар ва бошқа  кофирларни жанглари хақида гапирмаса хам бўлади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(114- қисм)

Бу ла илаха ( тоғутга куфр келтириш) ва иллаллох ( аллохга иймон келтириш) маъноларининг қисқача изохи бўлиб, жохилият қонунларига ва уларнинг ғайри шаръий қонунларига эргашувчиларга нисбатан қандайдир кина,нафрат ва зўравонлик кўрсатилган. Яна хам соддароқ тил билан айтганда худди шу ла илаха ( тоғутга куфр келтиришлик); шундай ақидани,фикрни, назарни бизларга етказадики, унда мана бу дастадаги жиноятчи инсонларни яхши кўрмаслик ва аллохни шариатидаги қонунлар асосида уларни салбий бахолаш хосил бўлади. Албатта бизлар қандай қилиб уларга куфр келтириб, уларни қонунларини қабул қилмасак, буни баробарида улар хам бизларни бир мўъмин сифатида  ва бизларни шариатимиздаги қонунларни хам  қабул қилишмайди.

Худди шу “адоват ва буғз” яъни  душманчилик ва кина ўз-ўзидан хар  икки томон тарафидан зўравонликни манбаъсига,булоғига айланади. Олдин хам айтиб ўтганимиздек, секуляристлар рухий ва совуқ жангдан ташқари, ўзларининг зўравонликларини хамиша то қиёмат кунигача қуролли жанг суратида кўрсатишади ва бу жангни мусулмонларга мажбурлаб юклашади.  

وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا.

Демак мусулмон ва кофир  инсондаги ғазабни борлиги хам, худди очликка, чанқоққа ва бошқа эхтиёжларга ўхшаган нарса. Очиқ-ойдин кўриниб турганидек аллох таоло мана бу ғазаб кучини инсонларга хаётни бир эхтиёжи сифатида берган, ва аллох таоло инсонларга берган мана бу нарса агар шариат қонунлари  йўлида сарфланса, хеч қачон бу ёмон иш бўлмайди. Аммо баъзи кишилар нима учун аллох таоло Мана бу ғазаб кучини инсонларга берган ,деб сўраши мумкин? Ёки мана бу ғазаб кучини хаётда фойдали, таъсирли бир куч сифатида фойдаланса бўладими? Аллох икки далилга кўра инсонни вужудига  ғазаб кучини жойлаштирган:

1-Биринчиси, инсон ўзининг шаръий жисмоний ва нафсоний истакларини дифоъ қилиши учун берилган. Масалан у ўзини ғазаби сабабли илон уни чақишига рухсат бермайди, ёки бир ит унга хамла қилишига ёки бир киши унга жарохат етказишига ёки бир киши уни манзилини ёқиб юборишига ё манзилидаги деразани ойналарини синдиришига ё машинасини балонини тешиб кетишига ё боласини азият қилишига ё аёлини хақорат қилишига рухсат бермайди.

2-Ғазабни мавжудлигига яна бир далиллардан бири шуки, бу ғазабни шариат мақсадларини рўёбга чиқариш ва шариат қонунларидаги арзишларни татбиқ қилиш йўлида, аллохни шариатидаги қонуннинг душманларига қарши фойдаланишдан иборат.

Бу ерда аниқ бўлган нарса, ғазаб ички бир куч-қувват бўлиб инсонни жисмини,ақидаларини, манфаъатларини, арзишларини, керакли нарсаларини дифоъ қилиш яратилган, шахс мана бу ғазабни воситасида уни жисмига,арзишларига тахдид соладиган нарсаларни қаршисида хужум қилувчига,хамла қилувчига айланади.

Очиқ-ойдин кўриниб турганидек,дифоъ ва хатто хамла инсонни хаётидаги зарурий нарсалардан бири саналади, бундан ташқари у инсон ва хайвонотни ўртасидаги муштарак соғлом ғариза хам хисобланади. Хайвонотлар учун аллох таоло собит бир дастурни берган, улар хам географик шароитларга муносиб равишда ва эхтиёжларига кўра мавжуд вазиятга таслим бўлишади ва мажбуран ундан фойдаланишади, аммо аллох таоло инсонга ихтиёр сифатини берган,мушаххас ва муайян қонунлар ва дастурлар билан мана бу “ғазабни”- хаётдаги  очликка,чанқоққа,шодликка ва жинсий эхтиёларга ўхшаш  бошқа зарурий нарсаларидек- хаётнинг зарурий бир нарсаси сифатида уни хидоят қилади ва  мана бу ғазабни қандай қилиб бошқариш ва хидоят қилиш бўйича инсонларга дастур беради.

 Албатта қуръонда “қўполлик” деган калима мавжуд эмас, аммо буни ўрнига худди шу маънони англатадиган “ғилзатун” ва “шиддатун”га ўхшаган

 сўзлар бор, уларнинг хар иккови хам қўполликни синонимлари хисобланади. “Ғилзатун” сўзи хам яъни: қўполлик, шиддат, қаттиққўллик,берахмлик маъносида бўлиб юмшоқлик,риққатни муқобилида ишлайди. Аллох таоло мархамат қиладики:   

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ قَاتِلُواْ الَّذِینَ یَلُونَکُم مِّنَ الْکُفَّارِ وَلْیَجِدُواْ فِیکُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ (توبه/123)

Эй мўъминлар, ёнларингиздаги кофирларга қарши жанг қилинглар ва улар сизлардаги куч- қувватни кўрсинлар! Билингларки, албатта аллох тақводорлар билан биргадир. 

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ وَاغْلُظْ عَلَیْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ‏(توبه/73)

Эй пайғамбар, кофир ва мунофиқларга қарши курашинг ва уларга қаттиққўл бўлинг. Уларнинг жойлари жаханнамдир. нақадар ёмон оқибат бу!

Бу ерда мунофиқларга ва секулярзадаларга нисбатан  қўполлик ва шиддат, кўпроқ рухий ва равоний ва совуқ жанг кўринишида бўлади, аммо ахли китобни кофирларга нисбатан маълум мархалаларда хамма томонлама бўлиши мумкин, яъни хам совуқ жанг ва хам иссиқ жанг, баъзи мархалаларда эса рухий ва юмшоқ жанг бўлиши хам мумкин, аммо барча холатларда мушрикларга ва кофир секуляристларга,муртадларга қарши жанглар хам юмшоқ жанг ва хам иссиқ жанг  ва хам хамма томонлама жанг олиб борилади.

“Шиддат” яъни: қаттиққўллик, салобат,қахр  бўлиб юмшоқлик,рахмни муқобилида ишлатилади. мана бу холатда “қўполлик”ни маъноси: шиддат,қаттиқлик, дағалликдур, у юмшоқликни муқобилида ишлатилади, мана бу қахрда  рахм мавжуд эмас. 

«مَحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ، رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ…» (فتح/29)

Мухаммад аллохнинг пайғамбаридир. У билан бирга бўлган (мўъмин)лар кофирларга қахрли,ўз ораларида (мўъминлар билан) эса рахм- шафқатлидирлар.

Ха,улар мўъминларни қаршисида:

  «فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظّاً غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ» (آل‏عمران/ 159)

(Эй Мухаммад), аллох томонидан бўлган бир мархамат сабабли уларга (сахобаларингизга) юмшоқ сўзли бўлдингиз. Агар қўпол, қаттиқ дил бўлганингизда эди, албатта атрофингиздан тарқалиб кетган бўлар эдилар.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(113- қисм)

Бу ердаги ажабланадиган ва афсусланадиган нуқта шуки, зохирда мужохид бўлган мусулмонларнинг бир дастаси хам худди шу йўлдан юришади ва бу шахслар хам мана бу сифатда ўзларини мунофиқларга ва кофирларга ўхшатиб олишади. Мана шу тарзда бу шахслар ошкора ўзларини ўжарликлари билан мусулмонларнинг онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатига зарба уришади ва уни қарама- қаршисига жойлашиб олишади ва мусулмонларнинг залил бўлиши,тафарруқ учун сабабларни мухайё қилишади, уч шаръий абзорни канали орқали муттахид холда мусулмонларнинг вохид мақсади сари харакат қилинишига харгиз рози бўлишмайди.

Фақатгина уларни ўзлари ўзлари учун бир иш қилишлари мумкин бўлган ва кофирларни,мунофиқларни мана бу хуник сифатларидан фақат уларнинг  ўзлари ўзларини  нажот беришлари мумкин бўлган  мана бу ўжар шахсларга,мужохидларга қуйидаги аллохнинг каломини етказаман, у зот мархамат қиладики: 

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَوَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ * ‏وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ(حشر/18-19)

Эй мўъминлар, аллохдан қўрқинглар ва (хар бир) жон эрта (қиёмат куни) учун нимани ( яъни қандай эзгу амални) тақдим этганига қарасин! Аллохдан қўрқинглар! Албатта аллох қилаётган амалларингиздан хабардордир. Сизлар аллохни унутиб қўйган ( яъни у зотнинг амр- фармонларига итоат этмаган), бас, (шундан кейин аллох) уларни ўзларини хам унуттириб қўйган ( яъни ўзларига охиратда фойда берадиган амаллар қилишдан юз ўгиртириб қўйган) кимсалар каби бўлмангиз! ана ўшалар фосиқ – итоатсиз кимсалардир!

Сизлар ўзингизнинг ла илаха ва куфр ба тоғутга эга бўлган биродарларингиз ва опа-сингилларингизга, иллаллохни ва аллохга иймон келтиришни эълон қилиш орқали аллохнинг шариатидаги қонунларнинг хаммасини баробарида “эшитдик ва итоат этдик” стротегиясига эргашишингизни эълон қилгансиз ва хар куни мажбурий холда бир неча бор “ийяка наъбуду ва ийяка настаъин”га ахд берасиз ва аллох таолодан мана бу ишлар ва ахдни баробарида сизни “сиротол мустақим”га хидоят қилишини сўрайсиз, у зотдан саргардон бўлган ва ғазаб қилинган  кимсаларни йўлига эмас, балки уларга неъмат берилган “сиротоллазина анъамта алайхим”ни йўлини сўрайсиз.

Уларга неъмат берилган кишилар қуйидагилар:

 وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَوَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفيقاً .

Улар аллох ва росулига итоат қилишади ва шубхасиз улар ўжар ва

 «لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ»

бўлган кимсалардан эмаслар. Ўжарлик ва такаббур мўъминларни эмас, ғазаб қилинган (кофирларни) саргардонларни,золлинларни,мунофиқларни ва секулярзадаларни сифатларидан хисобланади. Бир ўзингизга келиб мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатини қаршисида тўсиқ ва монеъ бўлиб олманглар.

“ Ғазабни шаръий равиш билан контрол ва бошқара олмаслик, хидоят қила олмаслик” хам онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни монеъликларидан хисобланади. 

 Аллох таоло мархамат қиладики:

 قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ (ممتحنه/4)

Сизлар учун Иброхим ва у билан бирга бўлган кишиларда (уларнинг кофирларга қилган муносабатларида) гўзал намуна бордир. Эслангиз, улар ўз қавмларига : “дархақиқат бизлар сизлардан ва сизлар аллохни қўйиб ибодат қилаётган бутларингиздан безормиз. Бизлар сизлар (ишониб,ибодат қилаётган бут- санамлар)ни инкор этдик. Токи, сизлар ёлғиз аллохга иймон келтиргунларингизча сизлар билан бизнинг ўртамизда мангу адоват ва ёмон кўриш зохирдир”, дедилар.

Чунки шахсни ўзидан бароат қилишлик ўз-ўзидан уни ақидаларидан хам бароат қилинишига сабаб  бўлади. Аммо кўриб турганимиздек, баъзи бир кишилар муқобил тарафнинг ақидаларидан бароат қилади,лекин амалда ўша шахснинг,гурухнинг, жамоатнинг,хукуматнинг ўзидан бароат қилмайди,балки улар билан бирга бўлади, мана бу ахли қиблани фариб бериш бўйича мунофиқ ва секулярзадаларнинг яна бир равишларидан биридур. Биз сизларни қабул қилмаймиз ва сизларга кофир бўламиз, сизлар ягона аллохга иймон келтирмагунингизча ва уни якка ўзига ибодат қилмагунингизча, сиз билан бизларни ўртамизда доимий душманчилик, кина вужудга келган.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(112- қисм)  

Афсуски мана бу муъонид мусулмонлар ўзларини шундай бир нарсада кофирларга ўхшатиб олишганки, улар учун хеч нарса  қилиб бўлмайди, фақатгина уларни ўз холларига ташлаб қўя оламиз холос: “зар хум”, ташлаб қўй. Аллох таоло мунофиқларни ва секулярзадаларни тўдасига жойлашиб олган ва кофирларга ўхшаб қолган  мусулмонларнинг мана бу дастасига қарата мархамат қиладики:

  فَأَعْرِضُواْ عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاء بِمَا کَانُواْ یَکْسِبُونَ ‏(توبه/95)

Бас,улардан юз ўгиринглар! Чунки улар нопокдурлар ва қилиб ўтган нарсаларини ( яъни мунофиқликлари) жазосига жойлари жаханнамдир.

Мана бу сифатларда ўзларини кофирларга ва мунофиқларга ўхшатиб олган мана бу ўжар мусулмонларни нима учун ўз холига ташлаб қўйишимиз керак? Ва нима учун улардан юз ўгиришимиз керак? Чунки аввало мана бу ўжар шахсларни ўзи бу ишни  сабабларини мухайё қилишган ва хохлаган ё хохламаган холда гунохга ботишган, гохида тафарруққа ўхшаган бир гунох ва ширкда ўзларини ғарқ қилишган ва унда оёқ тираб туриб олишган, уларни тортиб чиқаришни имкони хам йўқ. Тафарруқ ширки бузоққа сиғиниш ширкидан кўра хам баттарроқдур, чунки бузоққа сиғиниш ширки ва унга ўхшаганлар фақат ва фақат хамма қабул қиладиган рахбар келгач йўқолади, аммо мана бу ўжар мусулмонлар ўзларини бузоққа сиғинишдан баттарроқ бўлган ширкни ботқоғига ўзларини ташлашади ва унда оёқ тираб туриб хам олишади.

Биз унга уни ўзи хам яхши огох бўлган хақни айтишни истаяпмиз, аммо у ўжарлик билан буни тескарисини қиляпти. Аллох таоло қуйидагича мархамат қилган пайтида:

 «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ»

яъни булар фирқайи ножиядан ва мансура тоифадан бўлган “мўъминлар”дурлар ва буни ундан кейинги оят равшанлаштириб беради,

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ»

демак бу ердаги мухотоб мунофиқ ва секулярзадалар эмас, балки мўъминлардур; аммо бу мўъминлар хақни яхши билишади ва хатто уни таблиғ хам қилишади, аммо ўзларидаги билимга,илмга,ишончга қарамасдан буни тескарисидаги амални қилишади. Мана бу сифатларда ўзини кофирларга ўхшатиб олган мана бу бечораларга қарата қуйидагиларни айтсак:

وَإِذَا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ (بقره/206)‏

Қачон унга: “аллохдан қўрққин”,дейилса, уни кибру хавоси гунохга тортади – етаклайди. Унга жаханнам бас келар. Нақадар ёмон жой-а! 

Аллох таоло ўзларини мунофиқларга ё секулярзадаларга ўхшатиб олган мана бу мўъминларга худди мунофиқлардек мухлат беради, бу билан улар ана бу ботқоққа яна хам кўпроқ ботишади. Чунки улар нажотни барча йўлларини ўзлари учун ёпиб қўйишган:

 « وَیَمُدُّهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ»(بقره/15)

Аллох таоло уларни ўзларининг исёнкорликларини кўр-кўрона давом эттиришлари учун ўз холларига ташлаб қўяди. Аллох таоло ўзлари учун барча нажот йўлларини ёпиб қўйган кофирлар хақида мархамат қиладики:

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (حجر/3)

(Эй Мухаммад), уларни қўяверинг, еб- ичиб,фойдаланиб қолсинлар, орзу- хавасларига машғул бўлаверсинлар. Бас яқинда (бу қилмишларининг оқибати нима бўлишини) билиб олурлар.

ёки бошқа бир жойда мушриклар ва кофир  секуляристлар хақида мархамат қиладики:

  «وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ» (انعام/110)

Ва худди аввал бошда иймон келтирмаганлари каби дил ва кўзларини айлантириб қуюрмиз ва ўз туғёнларида адашиб – улоқиб юрган холларида тарк қилурмиз.

Ха, ўжар инсонга нисбатан  қилиниши керак бўлган танхо иш, уни ташлаб қўйиш холос. Хох у булғанган мусулмон бўлиб мунофиқларни тўдасида жойлашган бўладими ё кофир бўладими фарқий йўқ. Лекин мана бундай четга чиқиш ва бу шахсларни ўз холига ташлаб қўйиш билан улар томонидан бериладиган зарбалардан омонда қолиб бўлмайди, нима учун?  чунки хақни ва унга эргашганларни қаршисидаги  хандаққа жойлашиб олишган ва жуда кўп холларда мусулмонларни юмшоқ ва қуролли жангга мажбур қилишади, мусулмонларнинг сафларида қолганлари хам бир томондан  мусулмонларни жангга мажбур қилишса, ошкор кофирлар хам бошқа бир томондан мусулмонларни бу жангга мажбур қилишади. Мана бу холатда мунофиқлар билан ўзига хос муносабатда бўлиш лозим бўлса, 1,2,3 чи даражадаги кофирларни хар қайси бири билан хам ўзига муносиб равишда муносабатда бўлиш лозим бўлади, аммо қайси восита билан бу ишни амалга  оширилади? Уларни ушлаб турувчи омил қувват хисобланади, аллох таоло бу хақида мархамат қиладики:

  وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّکُمْ(انفال/60)

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни мархамат қилишларича бу қувватдан манзур аслахадур. Агар бизлар бундай қудратни тайёрламасак, ночор холда ўжар инсонлар бошлаган икки томонни мағлубиятига сабаб бўладиган  ўйинга кириб қоламиз ва ночор холда изтирорий вазиятда ботқоққа ботиб қолмаслик учун бу қувватдан юқорироқдаги қудратни вужудга келтиришимиз лозим бўлади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(111- қисм)  

Мана бу ўринларни барчасида  ва бунга ўхшаш ўринларда мусулмон шахс  хақ қайси эканини ишонч билан жуда яхши билади, аммо қасддан ва ўзини ихтиёри билан ғайри шаръий далилларга кўра уни тескарисини қилади. Баъзи вақтларда шахс такаббур ва ўжарлик сабабидан ўзини назари ва ўзини тафсири ва хизби ва тўдасидан бошқасини қабул қилмаслиги  мумкин, лекин бу хатодур, ёки ўзини назаридан ё хизбидан ва жамоатидан қўлини тортди ва ўзини назарини рад қилди, дейишларини хохламаслиги мумкин, ёки осонлик билан фикри ва ақидасини алмаштирди ё мағлубиятга учради деганликлари ёки жохилларни розилиги учун ёлғончи ғурурга ва ёлғончи иззатга дучор бўлди ва ўзини ё гурухини хатоларини ва тафсирини қабул қилмайди ва хақга таслим бўлмайди, натижада у мана бу хақ йўлдаги  мавжуд яхшиликдан ўзини огохона ва қасддан махрум қилади.

Хатто агар бир шахс хақни устида бўлса ва ўзидаги хақга сабр қилса ва мустахкам бўлиб турса ва сўзида махкам бўлса ва аллохни шариатидаги қонунларни қаршисида “самиъна ва атоъна” деса, ва мана бу ўжар ва хақга қарши жанг қилаётган киши билан мувофиқ бўлмаса, мана бу ўжар ва хақдан қочиб юрувчи киши шундай деб хаёл қиладики, мана бу хақни айтаётган киши унинг заиф ва хурофотли,беасос  фикрларини кўрсатган холда уни шахсиятига зарба урган ва натижада у қадр-қийматини йўқотган.

Шунинг учун хам мана бу ўжар ва қайсар шахсни фикрлашича, хақда махкам турган киши хақни баён қилиши ва унда махкам туриши орқали унга қарши душманчилик қилишни қасд қилган, шу тарзда уни осонлик билан душманини жойгохига қўйиб олади, мана бу шахс аллохни шариатидаги қонунларга қарши душманчилик қилган пайтида, бу шариатни тарафдорлари ва бу хақни таблиғчиларига қарши душманчилик қилиши жуда хам табиий нарса, у мана усул билан у “хақни ва хақ ахлига қарши жанг қилувчи” деган сифатни ўзида вужудга келтиради ва хар қандай равиш билан бўлса хам бу душманчиликка қарши жавоб беришга харакат қилади.

Шу сабабли хам кўр- кўрона қасос олиш ва хақдан, хақ ахлидан  нафратланиш, ана ўша қасос олишни олдинги таркибий қисмларидан бири  хисобланади, хатто агар мусулмонларга қарши кофирларни мана бундай химоя қилиш, у шахсни ўзини иймонига зарба урилишига ва уни шахсиятини, обрўсини,жонини, номусини,молини ва уни муқобилидаги мусулмонларни  нобуд бўлишига ёки уни ўзига ва муқобилидаги томонга зарба урилишига сабаб бўлса хам, бу унга мухим эмас. Мана буни икки томондан мағлубиятга учрайдиган ўйин дейилади. Яъни бу ўйин бошланиши билан уни охири шубхасиз  хар икки томон учун  мағлубият билан тугашини айта оласан.  Бизлар мана бу нарсани жуда кўп марта мусулмонларни ўртасида кўрганмиз. Андалусдаги ва муғулларни, бутун жахон секулярист босқинчиларни  хамласидаги  намуналар ва ўтган бир-икки аср мобайнида  уларни баробаридаги  мусулмонларнинг  муносабати, ва хатто хозирни ўзида сурияда,ироқда, афғонистонда, яманда,сумалида,ливияда ва бошқа жойлардаги очиқ,ошкор намуналар хар қандай мусулмон шахс учун кўриниб турибди, мусулмонларни ўртасида  хақдан қочувчи ўжар кимсалар бошлаган мана бу икки томонлама  охири мағлубият билан тугайдиган ўйинлар, бизларнинг хаммамизни бошимизга шундай мусибат ва балоларни олиб келди.

Бу ерда хар икки томонлама охири  мағлубият билан тугайдиган бундай ўйинни бошлаган мана бу шахс, ўжарлик беморлигига ва кофир,мунофиқларга хос бўлган ўжарликка мубтало бўлган ва бу сифатда ўзини кофирларга, мунофиқларга ўхшатиб олган, бундай кимсага муъонид дейилади. Аллох таоло мархамат қиладики:

    «ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻳُﺠَﺎﺩِﻟُﻮﻥَ ﻓِﻲ ﺁﻳَﺎﺕِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﺳُﻠْﻄَﺎﻥٍ ﺃَﺗَﺎﻫُﻢْ ﻛَﺒُﺮَ ﻣَﻘْﺘًﺎ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺁﻣَﻨُﻮﺍ ﻛَﺬَﻟِﻚَ ﻳَﻄْﺒَﻊُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﻰ ﻛُﻞِّ ﻗَﻠْﺐِ ﻣُﺘَﻜَﺒِّﺮٍ ﺟَﺒَّﺎﺭٍ» ‏(ﻏﺎﻓﺮ: 35 ‏).

Аллохнинг оятлари хақида ўзларига келган бирон хужжат- далилсиз талашиб – тортишадиган кимсалар аллох наздида хам, иймон келтирган зотлар наздида хам катта нафратга дучор бўлурлар. Аллох хар бир мутакаббир ва зўравоннинг қалбини мана шундай мухрлаб қўюр.

(давоми бор……..)