دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

1447қамарий/ 1404 шамсий йилни рамазон ойида америка  ва сехюнистлардан иборат босқинчи,секуляр кофирларни, хамда  ички секуляр муртадларни  “жибхаси” томонидан Эрон дорул исломига мажбурий юкланган жангда, дорул исломни “жибхаси”да жойлашдик.

Бисмиллахир рохманир рохим

Аммо баъад:  Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мархамат қиладики:

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Аллох ўзларини яхши кўришини хохлайдиган ” ахли суннат ва ахли жамоат” бўлган мўъминларнинг барчасига хитоб қилган холда, шуни эълон қиламизки:

Бугунги кунда “илонни боши” хисобланган америкалик босқинчи,секуляр кофирлар ва  сехюнистлардан иборат жиноятчи секуляр кофирлар, хамда уларнинг ғарбдаги секуляр шериклари ва ички секуляр муртадларни хаммаси   биргаликда  Эрон дорул исломига бостириб келишди, “ижмоъ”га асосланган холда, барча мўъминлар ўтган тарих давомида ва хозирги даврда хам, хорижий  босқинчи кофирларни баробаридаги дорул исломни химоя қилиш йўлида жиход “фарзи аъйн” бўлганлиги сабабли, “секуляризмга қарши бутун жахон исломий жибхаси” “секуляризмга қарши алқоида жиходи  (бунёнил жиход)” билан хамда Саййид Қутбни ва шайх  Усома бин Лодинни (тақоббалахумаллох)  манхажига эргашганлар ва аллома Крикор (факкалллоху асроху) ва ахли суннат ва жамоат манхажига эргашган бошқа кишилар  билан  биргаликда, ўзларининг Эрон дорул исломини жибхасидаги хорижий, босқинчи секуляр кофирларнинг ва ички секуляр муртадларнинг жибхасига қарши  молий, жоний,забоний жиходларини қуйидагича таърифлаймиз.

 Мўъминлар умумий суратда даъват ва жиход ахли эса хос суратда шуни яхши билсинларки:

Аллох таоло мархамат қилганидек:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Барча мушриклар ( бу хукмга қарамай) сизларга қарши жанг қилгани каби (биринчи бўлиб жанг бошласалар), сизлар хам барчангиз уларга қарши жанг қилингиз! Ва билингизки, аллох тақводорлар билан биргадир.

Бугунги кунда секуляр (мушрик) кофирларни байроғи остидаги ошкор  “куфр” жибхаси ва Эрон дорул исломини байроғи остидаги “иймон” жибхаси бир-бирига қарши туришибди.

Мана бу икки жибха тўлиқ мушаххас кўринишда:

   الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Иймон эгалари аллох йўлида жанг қиладилар, кофир кимсалар эса шайтон йўлида жанг қиладилар.

Аллох таолонинг қуйидаги дастурига итоат қилган холда

(وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً) و (فَقَاتِلُواْ أَوْلِیَاء الشَّیْطَانِ)،

Ва хорижий ва махаллий жангчи секуляр кофирлар томонидан вужудга келтирилган катта хужум ва  “мункар”ни баробарида муносабат билдириш бўйича, ислом ва иймонни иддао қилган кишиларнинг , хар қандай бахоналарга кўра томошабин бўлиб қараб туришликлари, мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасининг ошкор ва кўзга кўринган сифатларидан хисобланади, бу сифат иймонни иддао қилаётган шахсни мўъминларнинг сафидан чиқариб мунофиқларни гурухига тушуриб юборади.

Даъват ва жиход ахли бўлган биродарлар ва опа- сингиллар,

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1]

нинг хар учта бўлимида секуляристларга қарши жиход эшиклари очилди; мана бу жиход майдони мўъминлар билан иймонни  иддао қилаётган ёлғончиларни сафини ажратиб беради ва  секуляр кофирлар,хамда мунофиқлар гурухи йўлга қўйган барча шубхалар ва бақир- чақирларни қаршисида қуйидаги қоида ва аслни назарга олинглар, аллох таоло мархамат қиладики:

  فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Бас (эй Мухаммад), аллох йўлида жанг қилинг. Зотан сиз фақат ўзингиз учун жавобгарсиз. (демак, ёлғиз қолсангиз хам жанг қилинг) ва мўъминларни хам тарғиб қилинг! Шояд аллох кофир бўлган кимсаларнинг шиддатини даф қилса, аллох қуввати ортиқ, азоби қаттиқ зотдир.

Шу асосга кўра:

1- “Қўмондонлик вахдатини” ва “дастур вахдатини” хифз қилиш учун бизларнинг барча жиходий фаолиятларимиз дорул исломнинг  вохид  қўмондонлигини байроғи остида амалга оширилади. 

2- Изтирор ва зарурат холатида ва  шаръий дифоъ қилишни ўзига хос ўринларида, таъриф қилинган хос шароитларда, дорул ислом ўзининг ахолиси ўртасида тақсимлаб берган шароитда, хорижий босқинчи кофирларга ва секуляр ахзобларга ва бу “жибхада” мавжуд қуролланган муртадларга  қарши хар қандай сатхдаги амалиётлар, “Абу Басир курдий розиаллоху анхуни” суннати хасанасига асосланган холда амалга оширилади.

 Мана бу “фарзи аъйнни” бажариш бўйича хеч кимни фатвосига эхтиёж йўқ, қаерда бўлса хам америкаликни ё  сехюнистни ёки уларга шерик бўлганларни ё секуляр ахзобларни ёки хорижий босқинчи кофирларга хамрох бўлган  ички қуролланган муртадларни кўрсангиз, уларга “якка бўрилар кўринишидаги иштишходия амалиёти” сатхида бўлса хам хамла қилинглар.

 Шу нарсани харгиз унутмангларки, “бизлар ўзимиз учун жиход қиламиз”, шундай бўлгач шайтон ва уни ёронлари мана бу “фарзи аъйн”ни бажариш пайтида сизларни иймонингизга, жиходий  иродангизга шак ва шубха ташламасин.  

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий, 12 рамазон 1447 қамарий.

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 мушриклар билан( секуляристлар,ахзоблар) молларингиз,жонларингиз ва забонингиз орқали  жиход қилинглар.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(91- қисм)

Бир шўро бир қишлоқда йиллар давомида ишлаши ва бундан сўнг ўзини ўлимини эълон қилиши мумкин ва шахардаги каттароқ бир шўрода хал бўлиб кетиши мумкин, мана бу шўро хам бир қанча йиллар ёки ойлар ўтгач ўзини ўлимини эълон қилиб вилоятдаги шўрода хал бўлиб кетиши мумкин, бир қанча муддат ўтгач эса бу шўро хам ўзини ўлимини эълон қилиб минтақадаги бир шўрода хал бўлиши мумкин, энди мана бу минтақавий шўро хам бир вақт ўтгач ўзини ўлимини эълон қилиб бир мамлакатдаги каттароқ шўрода мажбурий ва ғайри инсоний чегаралар билан хал бўлиб кетиши мумкин, худди шу тартибда шўролар ўн марталаб хурсанд холда ифтихор билан ўзларини ўлимини эълон қилишлари мумкин ва нихоят  эса аллох ва аллохни шариатидаги қонунлар рози бўладиган  бутун жахон улил амр шўросига, вохид умматга ва вохид жамоатга ва вохид ижмоъга етиб келишади.

Бу ердаги мухим нуқта шуки, мана бу янги туғилган чақалоқ ўзининг табиий йўналишини босиб ўтиши керак ва уни ўзи учун назарда тутилган ўлим нуқтасига етиб келгунича  бир мархалада тўхтаб қолмаслиги лозим. Бир кичик шўронинг катта бир шўрода хал бўлиб кетиши бу табиий бир холат, бу иш шундай бир андозада олдинга сари харакат қилиши керакки, охир- оқибат каттароқ қудратга айланиши лозим, энг охирида эса нубувват манхажига асосланган исломий хукуматга ва бутун жахон улил амр шўросига айланади.

Энди агар мана шундай хукумат ташкил бўлишидан олдин бизлар исломий изтирорий бадал хукуматлар ёки давлатлар ташкил бўлишига гувох бўладиган бўлсак, буни исломий ва оддий равиши шуки, хамма жамоатлар, ташкилотлар, шўролар унга байъат беришлари  керак ва унда хал бўлиб кетишлари ва вохид рахбариятни қўл остида барча мусулмонлар вахдатга амал қилишларига сабаб бўлишлари лозим, агарчи мана бу рахбарият билан  шахсий ва  фиқхий назарларни бир қисмида кичик ихтилофларга эга бўлишса хам, бу мухим эмас.

Агар мана бу исломий хукумат ёки исломий бадал хукуматдан ташқаридаги диёрда  муборазага оид  ақл-идрокни бундай даражасига етмаган гурухлар ва шўролар, хизблар мавжуд бўлса ва кибр,хамда забонгароликка ўхшаган касалликлар уларни фариб бериб ўйнатаётган бўлса, яна хеч бўлмаганда  улар ўзларининг минтақасида исломий давлат ва хукумат ташкил бўлишидан олдин жиход ва муборазани такомуллашиши ва ўсишини сахих йўлига жойлашишсин ва бошқа диёрдаги мақсадда улардан олдинроқда бўлган бошқа мусулмонлар билан бирга бирлашишсин. Бу бошқа диёрларда кун кечираётган ва нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ёки исломий бадал хукумат ташкил қилишга муваффақ бўлган мусулмонларнинг диёрларида сокин бўлмаган бемор жамоатларга ва шўроларга тегишли.

Бу ерда биз бир жамоат ва бир шўрони олдинга ё орқага харакат қилаётгани ё ортда қолиб кетгани ва мана бу жамоатларни, шўроларни рахбарларининг хидояти ё гумрох бўлгани борасида қадр- қимматли меъёрни қўлга кирита оламиз, мана бундай меъёр орқали осонлик билан бу гурух ё шўро шаръий йўлда жойлашган ва уни қўл остидаги аъзоларини хам шаръий мақсад ва  такомуллашиш олиб кетяпти ёки хато йўлдан юряпти ва қўл остидаги аъзоларини хам гумрохлик,залолат, саргардонлик сари хидоят қиляпти,дея оламиз.

Улар такомуллаш йўналишини катта-ю  кичигини хар қандай меъзонида бўлсалар ва нихоят эса хукуматнинг хар қандай сатхини қўлга киритган бўлсалар, шу андозада улар хақиқий  анбиёлар, солихлар, шахидлар ва сиддиқларни жумласиданми ё йўқми, деб айта оламиз? Агар улар хар меъзонда бўлса хам, каттароқ шўрода хал бўлиш ё хукуматнинг улил амр шўросида хал бўлиш ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш борасида  такаббурга, хавойи нафсларига эргашиш ва жохилият тузоқларига тобеъ бўлиш билан қаршилик қилсалар, биз шу андозада уларни жиход ва мубораза бўйича етилмаган, муборазанинг сахих йўлидан адашган ва саргардонлик томонга харакат қилаётган имомлар деб хисоблаймиз.

Мана бу йўлда жамият ва хос  мархалаларда  шўролар онгли холда энг кам хатар ё фидокорлик билан илгари харакат қилишлари хам мумкин ёки  бошқа шахслар ва жамоатлар катта хатарларга ва фидокорликка тан бериш, жохилона қон тўкиш билан бир жойда туриб қолишлари ва муваффақиятга эришмасликлари ва хатто орқага қайтишлари ва нихоят эса ўзлари фаолият қилаётган доирадаги  мусулмонларнинг  буюк мақсадларидан узоқлашишлари ва орқага кетишлари учун асосий монеъ ва омилга айланишлари  хам мумкин.          

Одатда аксар шахслар кичик гурухларни ва шўроларни ташкил қилиш мархаласида жуда яхши харакат қилишади, аммо кейинги мархалаларда жамоат ва шўрони сахих идора қилиш ва  каттароқ шўролар томон янги кунга мувофиқ равишда хидоят қилишдан тортиб  сиёсий қудрат касб қилиш, башарий ва тоғутий қонунларни ижро қилувчиларни нобуд қилиш борасида очиқ хатоларга дучор бўлишади ва аксаран 

«كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»

касаллигига мубтало бўлишади ва турган жойларида қотиб қолишади.

Мана бундай жамоатларнинг ва жиходий шўроларнинг  аксарини хатолари ақида ва манхаж бўйича қилинган ихтилофларда эмас, балки шўронинг такомуллашиш йўналишидаги жахолатда ва янги кунни шароитини ўлчаш  бўйича қилаётган хатоларидадур. Бизларнинг баъзи мужохид биродарларимиз жамоатни, шўрони жойгохи ва уни такомуллашиш йўналиши ва уни абзор эканлиги борасида жохил бўлишларидан ташқари, жохилона хизбга муқаддаслик ва барқарорлик жихатини берадилар ва тегишли антитеза орқали диний синтез пайдо бўлишига йўл қўйишмайди, уларнинг яна бир катта хатоларидан бири шуки, янги кунни тахлил қилиш бўйича бошқа биродарлари билан тафарруққа дучор бўлишади. Вохид диёрда якка-ёлғиз харакат қилаётган ва қарама- қарши асбобни чалаётган ва шўроларнинг табиий ва такомуллашиш йўлига жойлашмаган кишилар, жуда осонлик билан аслий йўлдан адашиб кетишади ва барча мубориз ва мужохид гурухларни хукумат қудратини қўлга киритиш йўлида  вахдатга хидоят қилиш борасида беқарор бўлиб гохида адашиб кетади.

(давоми бор…….)

(92- қисм)

Мана бу кичик шўролар ўзларининг ўлимини эълон қилишга ва каттароқ шўроларда яшаб кетишга  рухсат бермаётган монеъликлардан бири шуки, улар ўзларини аъзоларини қадимий, эски, ўлик  бахслар билан машғул қилиб қўйишади, бу иш  янги кундаги масалалар бўйича   янада кўпроқ тафарруқни кенгайтиради  ва кинадан бошқа фойда келтирмайди. Улар ўзларининг янги кундаги масалалари учун жавоб берадиган ишларга суянишлари керак.

Албатта бу ўтмиш ва тарихдаги масалаларни ўртага ташламаслик керак,деган маънода эмас, балки бундан манзур шуки, бир мубориз мужохид худди бир тарихчи ё жомеъ фақихга ўхшаб тарихий майда ўринларни хаммасини ёки хожатхона одоблари, хайз ва нифосга ўхшаган фиқхий масалаларни ва ўтмишда бўлиб ўтган фуқахоларни ўртасидаги бахсларни, уларнинг жуда кўп ихтилофларини текшириб чиқишликка ва бундан сўнг улардан бирига тарафдорлик қилишга  эхтиёжи йўқ, балки у тарихдан ва уларнинг фиқхидан бугунги кунига керакли,эхтиёжи бўлган ва ўзини дардига ейдиган ва ўша кундаги масалаларга жавоб бера оладиган  нарсани олади, у ўзи учун керакли биринчи даражали нарсаларни ташхис бера олиши лозим, масалан хозир уни манзили ташқи ошкор кофирлар ва махаллий муртадлардан иборат душман томонидан ёқиб юборилган ва у  ўша минтқадагиларни хамкорлигида ёнғинни ўчиришга мухтож, бу ерда у шахсни ота-боболарини  ўтмишини текшириб чиқишга ёки мазхабларни текширишга ёки хатто қодисия жангида бўлганидек шахсни насронийлигини ё мажусийлигини текшириб ўтиришга эхтиёж йўқ. Ўша даврдаги мусулмонларнинг эхтиёжи эронликларни устида хоким бўлган жохилиятни йўқотиш бўлган, бугун эса бизларнинг мухтож бўлган нарсамиз, барча мусулмонлар яшайдиган диёрларга хоким бўлиб олган ва мусулмонларнинг ақидаларини,рафторларини булғаган   секуляризм динидаги жохилиятни йўқотишдан иборат. Фақат шу холос.

Мана шу ўтган бир неча ўн йиллик мобайнида, махсусан ўтган бир неча йиллар орасида шундай харакатларни, жамоатларни ва исломий шўроларни кўрдикки, улар пок сахих, исломий ақидага эга ва ихлосда,муборазада жонини беради, кофир ва муртадлар билан келишишмайди, улар мустақил бўлиб хеч қандай тоғутий қудратга боғлиқ жойлари йўқ, муборазада ўта жиддий, агар бир сўзни айтишган бўлса, албатта уни бахосини хам тўлашади, бу борада шак қилмаймиз. Улар агар тоғни, биёбонни, ўрмонни ё шахарни устидаги муборазада баъзи мархалада тўхтаб туришган бўлсалар хам хам, аммо бир қанча йиллардан буён мағлубиятга учраб золим хукуматларни ва муртад секулярларни баробарида  муваффақиятсизликни мазасини тотиб келаётган жамият, охирги қонигача одамлардан хеч нарсани умид қилмаган холда курашиб ихлос билан мубораза қиладиган гурух пайдо бўлганига гувох бўлиб турибдилар. Мана бу гурухлар бундай шаклда ўзларининг хабарларини етказишяпти ва кўриб турганимиздек жамият хам улар берган хабарни яхши қабул қилишяпти.

  Бу хабар шунчалик тўғри ва титратувчи бўлганки, бир томонда мужохид мусулмонлар ва мусулмон халқ турган бўлса, бошқа бир томонда эса секулярлар,бутун олам кофирлари,махаллий муртадлар ва мунофиқлар турган холда, уларнинг хар бири бу хабарга ўзининг хос муносабатини билдирган. Улар ўлдирилгач онгли мусулмон тарафидан энг кам муносабат шуки, шахс манзилида туриб фақат хафа бўлади. Аммо хар қандай холатда хам жамиятнинг зехнига ва рухиятига ва мубориз,мужохид гурухларга ўзини таъсирини ўтказади. Аммо мана бу азизлар жуда кўп далилларга кўра, шулар жумласидан онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни йўлида харакатланмаганликлари ва бошқа кўз-қарашларга  ва бошқа шўроларни ва бошқа тафсирларни назарига сабр-тоқат қилмаганликлари  сабабли, янада кучлироқ қудратга айлана олишмади ва  улар ана ўшанча шовқин-сурон, тўполон қилганларига ва вақтинчалик олдинга сари харакатлар қилишларига қарамасдан аста-секинлик билан мажбурий холда ортга чекинишди ва бир жойда қотиб қолишди. Бизларнинг чиқарган хукмимиз уларнинг муборазасини давомийлиги борасида жуда мухим нақшни  ўйнайди, биз уларнинг муборазасини давомийлигини замонат қиладиган бир иш қилишимиз керак, бу фақат  мана бу биродарларимизнинг хатолардан пархез қилишлари ва каттароқ шўролар сари қиладиган харакатларимиз  билангина амалга ошади.

 Бизларнинг баъзи бир меъзонсиз ва мувозанатсиз биродарларимизни каттароқ шўроларга қўшилишдан манъ қилган бўлиши эхтимоли бор нуқталардан бири, амални кўрмасликка олиш ва мухолиф шўролардаги ўлган кишиларнинг айтган сўзлари ё хатто уларнинг хали тирикларини устида айтилган сўзлар бўлади, бўлиб хам бу ўзига хос ўринларда ўзига хос шароитларда айтилган ёки улар  бизлар хабардор бўлмаган бошқа далилларга эга бўлган бўлишлари хам мумкин.

Мисол тариқасида, агар бизлар яхудларнинг қуръондаги ўтмишига назар ташлайдиган бўлсак ва агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мана бу биринчи даражали душманга қилган муносабатларини йўналишига эътибор берадиган бўлсак, ёки агар мунофиқларнинг қора ўтмишларига хам назар ташласак ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг улар устида қўллаган равишларини текширадиган бўлсак, бу ердаги умумий қоида уларнинг ақидаси, сўзларидан ташқари уларнинг “амали” бўлган, мана бу ошкор ва пинхон,ички кофирлар борасидадур,энди ахли қибла бўлган мўъмин мужохидларнинг шўроси хақида қандай?

(давоми бор……….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(90- қисм)  

Шу сабабли хам кўриб турганимиздек, уларнинг хар бири  ўзлари учун “манбаъни” вужудга келтиришган ва шу сабаб мажбурий холда “харакатларининг йўли” хам ўзгарган ва тўғридан- тўғри аллохнинг шариатидаги қонунларнинг  душманларини йўлига тушиб қолишган ва секуляр кофирларнинг, ташқи ишғолгарларнинг, махаллий муртадларнинг йўлида харакат қилишяпти, улар вохид шўро орқали турли-хил тафсирларни ва хилма-хил мазхабларни ўртадан кўтаришни ўрнига амалда ахзобларни ва зиддиятли мазхабларни кўпайтириш йўлига қадам қўйишган ва хар бир гурух ва хизб ўзини алохида йўлидан кетган. 

Мана бу хилма-хил, кўп сонли, зиддиятли ахзоблар ё тушунишни хохлашмайди ёки бўлмасам тушунишса хам сахих йўлда харакат қилишни хохлашмайди, хар қандай холатда хам ўзимизга ва мана бу ранго- ранг, бир-бирига зид бўлган  гурухларга, ахзобларга шу нарсани тушунтиришимиз керакки, рошидин хукуматларнинг салтанат хукуматига ўзгаришлари ва исломий хукуматни қўл остидаги улил амр шўроси, вохид уммат ва вохид ижмоъга ўхшаш ташкилотларни  нобуд бўлиши ,тафарруқни пойдеворини ва турли-хил мазхабларни пайдо бўлишини аслий ва асосий омили хисобланади, хақиқатларни , тарих ва жамиятдаги воқеиятларни қабул қилиш орқали шу нарсани қабул қилишимиз керакки, фақатгина исломий хукуматга қайтиш ва  уни қўл остидаги ташкилотларни яна қайтадан ташкил қилиш билан тафарруқни илдизи қуритилади ва хукумат системаси исломий йўналишга қайтмаса ва шўро хоким бўлмаса тафарруқни дармон қилишни имкони йўқ.

Мана бу холатда бизларнинг асосий масъулиятимиз турли-хил мазхаблар ва турли-хил тафсирлар билан муомала қилиш эмас, балки бизларнинг асосий вазифамиз нубувват манхажига асосланган исломий хукумат сари харакат қилиш ва уни назорати остидаги ташкилотларни тирилтиришдан иборат, бугунги кунгача тафарруққа ва мусулмонларни бошига тушган мусибатларни барчасига боис бўлган илдиз,иллат ва фасодни онаси, исломий хукуматни йўқлигидур. Энди бир шохдан бошқасига сакрашлик бефойда, бехуда бир иш бўлиб жуда хам дахшатли тўсиқ  хисобланади.   

Нубувват манхажига асосланган мана бу исломий хукумат ёки исломий изтирорий бадал хукумат хам шундай ўз-ўзидан вужудга келиб қолмайди, балки мусулмонлар вахдат, шўро ва шўронинг ихтиёридаги худудларни ахамиятини тушуниб етмагунча ва шўро хамда улил амр шўроси томон қилинадиган харакат холис холда ўсиб оқим  хосил қилмагунча ва вохид уммат ташкил бўлмагунча тафарруқ ва мусулмонлардаги залиллик йўқолмайди ва хеч қачон  хукумат хам исломий йўналишга қайтмайди. Вахдат ва исломий хукуматга эга бўлмас эканмиз, вохид уммат ва вохид жамоат хам хаёл,тушга ўхшаган рўё бўлиб қолаверади.

Шу сабабли хам бизларни вахдат ва шўро томонга ва хар қандай сатхдаги  шўрога эргашишга даъват қилган хар қандай нидога исломий шева билан жавоб берамиз:

  ‏وَإِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا ‏(نساء/86)

Қачон сизларга бирон ибора билан салом берилса, сизлар ундан хам чиройлироқ қилиб алик олинглар ёки ( хеч бўлмаса) ўша иборани қайтаринглар.

Барча хелфларнинг, жамоатларнинг ва кичик шўроларнинг қилган харакатлари исломий хукуматни ташкил қилиш ва исломий хукуматни касб қилиш томонга бўлиши керак, тоинки улар  охирида пайғамбар манхажига асосланган исломий бирдам хукуматни  қўлга киритишади.  

« ثُمَّ تَكُونُ خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ. » 

Ва мана бу давлатда қурол орқали  душманни қўрқитишдан иборат бўлган бир  хаётий вазифага амал қилинади, бўлиб хам бу аллохнинг очиқ-ойдин дастури бўлади.

Энди худди бир суннатий мазхабга ўхшаб амал қилишга мойил бўлган ва ўзларини бошқа мусулмонлардан жудо,мустақил деб биладиган ва вохид улил амр шўросини,вохид умматни ва вохид жамоатни  ташкил бўлиши,такоммулашишидаги мусулмонларнинг мақсадли ва шўровий йўлда бўлишни хохламайдиган  жамоатлар ва хизблар, ошкора ва очиқчасига тафарруқни асбобларини вужудга келтиришмоқда ва мусулмонлар харакатининг такомуллашиш йўлида  сахих ўсишига хам тўсқинлик қилишяпти, хатто улар мана бу нихоятда хатарли ва сезгир  вазиятда мусулмонларнинг изтирорий бадал хукуматини ташкил бўлиши ва мустахкамланиши учун хам монеълик қилишмоқда.

Шу нарсага диққатни қаратишимиз керакки, бизлар хелфлар ва синфлар,хайрия ва таблиғот  анжуманлари ёки шунга ўхшаганлар хақида сухбатлашмаяпмиз, балки бу ердаги сухбат фақат хукумат қудратини касб қилиш учун вужудга келган ва туғилган жамоатлар, ахзоблар ва шўролар хақида кетяпти, улар мушаххас такомуллашиш йўлига эга бўлиб, чақалоқликдан,гўдакликдан,ёшликдан, навқиронликдан, ўрта ёшдан, қариликдан ўтиб охири ўлим билан тугайди ва бир кичик шўро минтақавий ёки жахоний  улил амр шўроси даражасига етгунича ўн марталаб чақалоқлик даврини ва ўлимни тажриба қилиши ва нихоят охирида такомуллашиш даврига етиб келиши мумкин.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(89- қисм)   

Энди эронга,афғонистонга, тожикистонга, ўзбекистонга, шарқий туркистонга, ироқга, яманга, сурияга, сумолига, ливияга, мисрга, алжазоирга, молига, туркияга ва бошқаларга ёки бўлмасам курдистонга, балучистонга, туркман сахросига, толишга, хўромонга ўхшаган чегараланган  диёрларда бу таклиф оғирроқ бўлади.

Аллохга қасамки, агар иккита бир-бирига яқин бўлган диёрда географик ва сиёсий монеъликлар мавжуд бўлмаса ва вохид шўрони ва вохид ижмоъни агарчи кичкина бўлган тақдирда хам вохид холатда  ташкил қилишни  имкони бўлса, аммо бу иш амалга оширилмайдиган бўлса, хар қандай шахс ё гурух ё хизбни хар бири алохида ўзини хохшига кўра ва ўзини тушунчаси, назарига асосан мусулмонлар билан сухбатлашса ва илохий хабарларни еткизса ва мусулмонлар хам мана бундай тафарруқни вужудга келтирадиган  фасоддан огох бўлган холларида мана бу ғайри исломий харакатга,равишга рози бўлсалар, роббил аъламинга қасамки уларнинг хаммаси шарманда ва оқибат ба шар бўладилар ва улар  парвардигорларини хузурига хам  бўм-бўш қўл билан қайтиб боришади.

Мусулмонлар шу нарса хақида яхшилаб фикрлашлари керакки, улар душман ўзини мақсадларига етишлари учун бир абзорга айланмасликлари лозим. Хизблардан бут ясаш, қабилапарастлик, нажодпарастлик, шахсиятпарастлик ва шайтоннинг бошқа хутувотлари, тафарруққа ва душманнинг суистефода қилишига ва нихоят эса мусулмонларнинг жиходини ақим бўлишига ва жиходнинг  самарасини душманга тақдим қилинишига ва мусулмонларни орасида жиходга бўлган иймон ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил бўлишига нисбатан умидни нобуд бўлишига ва нихоят тафарруқдан келиб чиқадиган азобга мустахақ бўлишига сабаб бўлади, мана булар  зилзилани, чақмоқни хаддидаги балким ундан хам баттарроқ нарсадур, чунки зилзила ва чақмоқни муддати кам бўлиб, фақат ўша наслни ё гурухни ўзи билан олиб кетади, аммо бошқа наслларга зарари тегмайди, лекин тафарруқ азоби гохида йиллар балким ўн йил ё асрлар давомида чўзилади: 

 قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ » (انعام/65)

Айтинг: “ у сизларга устингиздан ё оёқларингиз остидан азоб юборишга, ёки сизларни гурух- гурух қилиб аралаштириб юбориб ( жангу – жадалларда) айримларингизга айримларингизнинг зарарини тоттириб қўйишга қодир бўлган зотдир”. Қаранг, англаб етармикинлар,деб оятларимизни қандай баён қилмоқдамиз.

Мана бундай тафарруқдан ва уни кетидан келадиган мусибатлардан, азоблардан пархез қилиш учун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хатто агар қуръон ўқишлик тафарруққа боис бўладиган бўлса, уни ўқишликдан хам манъ қилганлар, энди мазхабий, нажодий, хизбий, забоний ва бошқа ихтилофларни ўртага ташлаш борасида гапирмаса хам бўлади:

«اقْرَءُوا الْقُرْآنَ مَا ائْتَلَفَتْ علیه قُلُوبُكُمْ فَإِذَا اخْتَلَفْتُمْ فَقُومُوا عَنْهُ»

Дилларингиз бир-бирингизга боғлангунгача қуръон ўқинглар, агар ихтилофга тушиб қолсангизлар ўша ерда тўхтанглар.

Хозиргача шу нарса очиқ-ойдин бўлган бўлиши керакки, фақат  “уч абзорни” химояси остидаги шўро ва вохид ижмоъгина тафарруқни йўқотишга қодир бўлади ва вохид жамоатни ташкил қилади, мана бу мақсадга етишни ўзи бир жараён  бўлиб, ўзига хос даврга  эга ва у аста-секинлик билан бўлиши керак. Суннатий мазхабларга тақлид қилиш шубхасиз аста- секинлик билан ўзини ўрнини вохид шўрога ва вохид ижмоъга тобеъ бўлишга бўшатиб беради,  энди мана бу охирги  мақсадни қўлга киритгунимизча уни одамларга мослаб маданиятлаштириш учун амал пайтида сабр-тоқатли бўлишимиз  керак.

 Мана бу жараённи суннатий мазхаблар билан бирга босиб ўтиш, ўзларининг кўз- қарашларини шахсий ижтиходлар қолибида килолаб содир қиладиган кишилар билан бирга босиб ўтишдан кўра анча осонроқ ва зарарда хам  камроқ  хисобланади. Хозирги пайтда мусулмонларнинг вохид шўроси ташкил бўлишидан олдин шубхасиз “суннатий мазхабларнинг гўдакона ижтиходларга тақлид қилишнинг зиёни” мусулмонлар учун жуда камроқдур.   

  از اجتهاد عالمان كم نظر            اقتدا بر رفتگان محفوظ تر

Мана бу гўдакона ижтиходлар хал қилса бўладиган мушкилотлар жумласидан саналади ва вохид шўро ва вохид ижмоъ ва вохид жамоат сари харакат қилиш йўлида мана бу гўдакона ижтиходлар бизлар учун тўсиқ, монеъ бўлишига рухсат бермасликни иложи бор. Аммо агар мана бу мушкилотларни ўзини ўрнида дармон қилинмайдиган бўлса, мана шу гўдакона ижтиходлар хам душманнинг суистефода қилиши учун ва мусулмонлардан фойдаланиш бўйича душманнинг таъма қилишига абзор бўлиб хизмат қилиши мумкин.

Бу ерда диққат қилиниши керак бўлган асосий нуқта шуки, ахзоблар ва жамоатлар ва жамоатларни шўроси фақат хукумат қудратини касб қилиш учун вужудга келади, улар масалан хайрли ё тарбиявий ишларни амалга ошириш учун вужудга келган  хелфларга ёки сендиколарга, синфларга  ўхшашмайди. Жамиятлардаги  мана бу ахзобларни, жамоатларни, жамоатлар  шўросини, мужохидлар шўросининг мажлисини ташкил қилишни ёки изтирорий бадал хукуматни ташкил қилишни ё нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни қўлга киритгунча  қилган  харакат ва фаолиятларни натижаси,роиж бўлган мазхаблардан кўра анча  яхшироқ бўлиши лозим, уларнинг ихтилофлари пойдеворда, склетда эмас, балки жуда майда,жузъий масалаларда бўлиши керак.

Чунки агар улар склетда бир-бирлари билан ихтилофга тушиб қолсалар орқага кетишга, чекинишга ва бидъатларни йўлга қўйишга дучор бўлишади,бу холат  роиж мазхаблардан кўра хам баттароқ саналади, бундан ташқари исломий бирдам хукуматни ташкил қилиш сари қилинаётган харакатнинг жараёнига ва мусулмонларга иззатни қайтишига  қатъий  ва инкор қилиб бўлмайдиган зарбалар келтиради, хамиша илохий тарихда юзлари қора бўлиб қолади ва обрўлари кетади. Нима учун? чунки улар мана бу мазхабларни вохид шўрода жамлаш ва мазхабларнинг  нихоятда жузъий, шахсий ихтилофларини шўронинг вохид раъйини асосида йўқотиш ва нихоят эса вохид ижмоъни қўлга киритиш ва яна қайтадан турли-хил, кўп сонли, бир-бирига  зиддиятли  жамоатларни ўрнига вохид жамоатни келтириш  учун келган эдилар,лекин улар буни ўрнига ижтимоъий, маданий, ақидавий, пойдевордаги ишлар бўйича ихтилофларни, тафарруқни вужудга келтиришди, уни натижаси суннатий мазхабларнинг майда,жузъий ихтилофларидан кўра  баттарроқ, вайронгарроқ, афсусланарлироқ бўлади ,улар ўзларини ноқис, адашган, парчаланган мазхаблардек кўрсатдилар ва амал қилдилар, улар ақидага оид ишларда нотўғри ва ижтиходга ўрин бўлмаган  ижтиходларни ва таъвилотларни ишлатдилар.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(88- қисм)  

Нажод, забон, лахжа,қавм ва бошқаларни бахона қилган холда турли – хил ахзобларни ташкил қилишлик, ўзини назаридаги демократияни татбиқ қилиш учун секуляризм динининг  мақсадларидан бири хисобланади. Турли- туман ахзобларсиз унинг демократияси маъно англатмайди, шунинг учун хам тавхид секуляризм динини ва уни демократиясини энг катта душмани саналади, тафарруқ ва хизбларга бўлиниш эса унинг энг катта  орзуси бўлиб  унга хизмат қилишликни ифодалайди.  Аллох таоло буни олдини олиш учун биз мусулмонлар мушрикларга ва секуляристларга ўхшаб динимизни фирқа- фирқа қилишликка хаққимиз йўқ эканини амр қилади: 

وَلَا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ ‏* مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَکَانُوا شِیَعاً کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ‏(روم/31-32)

Мушриклардан бўлманглар! ** улар (яъни мушриклар) динларини бўлиб, фирқа- фирқа бўлиб олгандирлар. Хар бир фирқа ўз олдиларидаги нарса билан хурсандирлар.

Хозир балоғат ёшига етмаган жохил мусулмонларни баъзиси ўзларининг ақидаларидаги ва рафторларидаги жохилият сабабли, турли-хил ахзобларни,тафарруқни  вужудга келтириш орқали секуляристларнинг демократиясини шаклланиши ва у учун жон бериш шароитини мухайё қилишади. Баъзи бир жойларни истисно қилинмаса, тафарруқ ва турли-хил ахзоблар мавжуд бўлган хар қандай жойда секуляризм динини мазхабларидан бири албатта хоким бўлган, энди секуляризм динидаги мана бу мазхаб ё коммунистик ва социалистик хукуматларга ўхшаб ўзидан бошқа барча ахзобларни қудратни қўлга киритгач хазф қилиб ташлаган ёки сахнани ортида бир ширкатни ва мафияни вужудга келтириб ахзоблар қолибида одамларни назари ва ақли,онги  билан ўйнашган ва нихоят эса мана бу ширкат ўзининг лойихаларини ижро қилиниши учун талаб қилган пудратчи ишни бошига келади, хар қандай суратда хам, мана бу шўро сенаторлар мажлисини қолибида ёки ташкил қилувчилар мажлисини ё оқсоқоллар мажлисини қолибида ўзларининг режаларини ижро қилиш учун танланган ва қўғирчоқ театрига ўхшаган сайлов ўйинида одамлар томонидан сайланган, хамда ишни аслий эгаларисиз бир қадам хам боса олмайдиган  мана бу пудратчини назорат қилади.

Хозирги пайтдаги секуляр тоғутлар худди шу нарсани тарқоқ ва бир неча дастага бўлинган бизларнинг мусулмонларимиз учун хохлашяпти ва мусулмонлар хам ахзобларнинг сони ва турли-хил,кўп сонли  шўролар орқали душман ўзининг демократик лойихаларини пиёда қилиш учун мусулмонларга таъма қилишига сабаб бўлишяпти.

Росулуллох саллаллоху алахйи васалламни сийратларида кўрганимиздек: табук ғазотида уч нафар сахоба фармонга итоат қилмайди ва мунофиқлар, секулярзадалар билан бирга ғазотда иштирок этишмайди, мусулмонлар хам уларни чеклаб қўйишади. Бу сахобаларни бири “Каъаб ибни Молик” бўлган эди, “Ғассоннинг” кофир подшохи унга тезлик билан нома ёзиб айтадики: эшитишимга қараганда дўстинг ислом пайғамбари сенга вафосизлик қилибди. Сени тахқирлаб, маломат қилинадиган мамлакатда қолишингга худо қўйиб қўймайди, мен сендан бизга тобеъ бўлишингни хохлардим. Каъаб ибни Молик розиаллоху анху бу кофирни номасини ўқиган пайтида айтадики: “ бу хам бошқа мусибатларга қўшимча бир мусибат, мана бу менинг жангда, жиходда иштирок этмаганимни самараси бўлади, бир мушрик хам менга таъма қилиб турибди. Сўнг тандир томонга борди ва қоғозни унга ташлади.”

Мана бу барча кофирларнинг мусулмонларни ўртасидаги ёриқни чуқурлаштириш ва мусулмонларни ўзларининг мақсадлари йўлида абзорга айлантириш бўйича сиёсати бўлган ва бундан сўнг хам шундай бўлади, улар бу билан аллохнинг  ваъдаси  кечикиши учун абзор бўлишимизни  исташади:

 وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ .

Бундан ташқари бу очликни, фақирликни ва мусулмонларни устида душманнинг хукмрон бўлишига хам абзор хам хисобланади.

Шунинг учун хам шаръий кўз – қараш билан тафарруқдан келиб чиқадиган мана бу бадбахтликлар хақида бир матлабни чиройли шева билан баён қилишни хохлаган пайтимизда қуйидагича баён қилишимиз керак: бутун жахон бўйича иккита харакат мавжуд бўлмаслиги керак, бу назардан бошқасига рози бўлишлик,  исломга қарши қилинган  гунох  хисобланади ва  тафарруқ азобига ва тафарруқ ширкига рози бўлиш саналади.

(давоми бор…….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(87-қисм)

Бизларнинг мана бу мувонанатсиз, нодон, жохил биродарларимизни дунёқарашлари шунчалик торки, танқид қилишнинг асосий вазифаси фақат  шаръий “уч абзорнинг” шўроси ўзининг жанговар эхтиёжларини биринчи ўринга қўйган доирадаги  ташкилотий ва харакатий хатоларни кўрсатишдан иборат эканини дарк қилмайдилар. Мисол тариқасида айтилса,”уч абзорнинг” шўроси ўзининг рахбар ( ё амир ё халифа ё бошқа нарса) деб айтиладиган  вакилини канали орқали, хозирги вазиятда мавжуд эхтиёжларни ва  имкониятларни эътиборга олган холда, бизларнинг жиход ва мубораза йўлидаги биринчи даражали вазифамиз шуки, майда фиқхий масалаларда ихтилофни ва тафарруқни вужудга келтирмаймиз ва барча мусулмонларни секуляризм динини диктаторлигига, уни махаллий иттифоқдошларига қарши сафарбар қиламиз. Мана бу уч абзорни шўросининг очиқ-ойдин дастури бўлиб, шахс буни дарк қилиб унга амал қилиши лозим.

Мана бу дастур амр ба маъруфни ва нахий аз мункарни таътил қилиш керак деган маънода эмас. Бу мархалада мусулмонларнинг ўртасидаги вахдат ана ўшанча душманни қаршисида сақланиши учун ва мана бу биродарларимизни, опа- сингилларимизни фикрлари бир майда, фиқхий масала сабабли паришон бўлмаслиги учун, улар жуда кўп  шахсий айбловларга учрамасликлари керак. Чунки бошқаларнинг тўғри амаллари ва мужохидларга хоким бўлган фазо вақт ўтиши билан жуда кўп айбларни хар  қандай кичкина муносабат билдирмасдан туриб  ўз- ўзидан ислох қилади. Биз бу нарсаларга нихоятда кўп гувох бўлганмиз, фақатгина фалончи мусулмонни бир назар ташлаши билан шахс бир китобни  миқдорича ибрат олиб рафторини ўзгартирган.

Агар мана бундай танқидларни кўлами кенгайиб кетадиган бўлса, хамрохларимизни эътибори фақат кичкина нуқсонларга марказлашиб қолиши мумкин ва барча шахслар эхтиёткор, қўрқоқ бўлиб қолади ва шўронинг, жиходнинг асосий вазифаларини ва асосий устуворликлари унутилади ва шаръий душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратиш хам издан чиқиб  кетади.

Мана бу хақиқатда жуда хам хатарли касаллик, америка ва оли саъуд жомий ва мадхалий салафийларини ишлаб чиқариш  орқали, уларни мусулмонларни ўртасида ташкиллашган шаклда тарқатишга ва бу билан мусулмонларни булғашга  харакат қилишди. Мана бу суратда очиқ ва ошкор кўриниб турганидек “майда масалалар бўйича мутахассислик ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйишлик касаллиги” аллохни шариатидаги қонунларнинг аслий душманларини ишлаб чиқарган нарсаси ва мусулмонларга қарши қилинган ошкор фитнадур, бизларнинг баъзи бир биродарларимиз хам мана бу касалликнинг микроби ва вирусига мубтало бўлишган ва ўзлари истамаган холда душман режиссёрлик қилаётган сенарийни ўйинчилари бўлиб қолишяпти , улар ўзлари хохламаган холда душман томонидан чизиб чиқилган ғалат, адашган режа бўйича харакат қилишяпти.  

Бизларнинг мана бу мувозанатсиз,алданган биродарларимиз охирги марта ўзларига шу нарсани сингдиришлари керак, агар улар бундай бузғунчиликларни аллох учун қиладиган бўлсалар, шуни яхши билсинларки, аллох дин душманларининг  ва бандаларининг  фитналарини, сенарийсини эмас, фақат ва фақат шўрони,умматни , мусулмонларни жамоатини раъйини химоя қилади. Демак уларни қилаётган ишларини аллох яхши кўрмайди, балки бу ишлар уларнинг жахолатларини, сабрсизликларини оқибатида вужудга келган ва уларни душманнинг бепул ишчиларига айлантирган ва улар ошкора шариат қонунларига  душман бўлган кимсаларнинг хийласига алданиб қолганлар.

“Уч абзордан ажралиб кетганлар” онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг яна бир тўсиқларидан биридур.

 Шубхасиз , барча жамоатлар ва ахзобларни хаммасидан ташкил бўлувчи  шўрони ташкил бўлишига монеъ бўлган чегарага ўхшаган мажбурий нарса бўлсагина, хилма -хил жамоатларнинг мавжуд бўлишини асослаб бўлади холос, шўроларнинг  сонини  хам фақат географик мажбурлик бўлган суратдагина асослаб бўлади, агар мана бу мажбурлик бўлмайдиган бўлса,жамоатларни жамоатларнинг шўросига айланмаслигини хам  асослаб бўлмайди ва турли- хил шўроларнинг каттароқ шўрога айланмаслигини хам шаръий деб саналмайди.  

Шундай бўлса хам, мана  бундай муттахид шўролар қуйидаги  вақтда шаклланади, масалан шўрога комил итоат қиладиган хелфлар ва сендиколарни мавжуд ва улар ўзига хос ўринларда фаолият қилишни исташади, хақиқатда эса бу қудратни тақсимлашни ва қудратни сарфлашни бир нави бўлиб, шўро ва кейинчалик исломий хукумат томонидан бу  шахсларга ва гурухларга берилади.

Масалан баъзилар рухий жанглар орқали  душманга қарши  фаолият олиб боради ёки аёлларни хуқуқини химоя қилиш ёки етимларни ё ишчиларни, дехқонларни, талабаларни, тиламчиларни, атроф мухитни ва бошқаларни химоя қилиш бўйича фаолият олиб боради. Мана булар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган хелфлар бўлиб, у киши айтган эдиларки, агар кимки мени ислом даврида хам  шундай фаолиятларга даъват қилса уни қабул қилардим ва унда иштирок этардим:

 لَقَدْ شَهِدْتُ فِي دَارِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُدْعَانَ حِلْفًا مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهِ حُمْرَ النَّعَمِ وَ لَوْ أُدْعَى بِهِ فِي الْإِسْلَامِ لَأَجَبْتُ.

Мана бу равиш билан –  бир географик худудни ичида турли-хил гурухлар ва ахзобларни мавжуд бўлиши ёки хатто ана ўша хос географик  худудни ичида бир неча  шўроларни мавжуд бўлишини ўртасида кўзга кўринарли фарқ бор, чунки гохида улар мазхабга ўхшаган нарсага айланади ва тафарруқни вужудга келиши учун энг катта омилдек амал қилади, натижада вахдатни йўлида ва қудратни касб қилиш, хамда мусулмонларнинг такомуллашиш  йўлини босиб ўтишида тўсиқ,монеъ бўлиб амал қилади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(86-қисм)

Бизларнинг баъзи мухлис ва содиқ биродарларимиз бунчалик сабр-тоқатга эга эмаслар ва уларнинг зехнида “ шариатнинг иккинчи ўриндаги  мархаласини вақтидан олдин хукмрон қилиш”лик чуқур илдиз отиб кетган ва ўзини вақтида шўро томонидан бериладиган раъйга самъ ва тоах қилишмайди, улар мана бу бесабрлиликнинг энг кам кўринишини қуйидагича ифодалайдилар, яъни мавжуд вазиятдаги шўронинг қарорларини сустлик ва рағбатсизлик билан амалга оширишади ёки бемор, қийшиқ кишилардек амал қилишади ва хатто тартиб-интизомни, эшитиб итоат қилишни баробарида бир нав безорлик билан муносабат билдиришади ва ўзини катта тутиш, такаббурлик  қилишади, такаббур билан бирга хеч қачон сулх ва оромиш барқарор бўлмайди, аксар холатда бизларнинг мана бу мувозанатсиз дўстларимиз бўлиниб кетишади ёки ўзлари учун бошқа тўда тузишади, аммо бу ишлар тарих кўрсатиб турганидек хамиша муваффақиятсизликка , кўнгилни қолишига,пушаймонга сабаб бўлади ёки бир четга чиқиб олиб жавраб айблаб ўтиришади.

Аммо бир четга чиқиб олмаган   ёки янги тўда тузмаган кишилар ошкора узоқ ва яқин стротегияларнинг бузилишига ва хатто шўро томонидан таъйин қилинган тактикаларни бостирилишига ва шўронинг турли-хил ташкилотларини ишида жиддий мушкилотлар ижод бўлишига ва хатто уларнинг комил суратда парчаланиб кетишига боис бўлишади, шўрони орасидаги бирдамлик, жангаварлик рухини сустлаштиради ва хатто уни нобуд хам қилади, балиқлар (мужохид) учун сувни вазифасини бажарадиган ва ақидавий, рафторий адашишларга нисбатан анбиёларни равишига кўра эхтиёт билан систематик равишда муомала қилиниши керак бўлган одамларни шўродан жудо қилишади, шўрони ва унга боғланган ташкилотларни таъйин қилинган жиходий  вазифаларидан адаштиришади ва натижада мужохидлар харакатини мағлубият томонга тортиб кетишади.

“Шариатдаги иккинчи ўриндаги мархаланинг вақтидан олдин хукмрон қилиш”лик касаллигини вужудга келишининг сабабларидан бири шуки, бу азизлар олдинроқ “майда масалалар бўйича мутахассислик касаллигига ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйиш беморлигига” қаттиқ  мубтало бўлишган.

Мана бу “майда масалалар бўйича мутахассислик ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйиш касаллиги” мавжуд умумий вазиятни тахлил қилиш ва ишларни хидоят қилиш бўйича катта монеъликларни ижод қилади. Чунки мана бундай касалликларга дучор бўлиш бўлиниш ва майдаланишга сабаб бўлади ёки умидсизликка гохида эса ички кўр-кўрона терорларга боис бўлади.  Жамоатдаги аъзоларнинг мана бундай “майда масалалар бўйича мутахассислик ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйишлик касаллигига” дучор бўлишлари одатда асоссий кўп гапиришларга ёки бир-бирига нисбатан ёмон гумон қилишга ё кўпинча ғайри усулий ихтилофларга,курашларга ва шўро ташкилотини, жамоатни парчаланиб кетишига  олиб келади.

“Майда масалалар бўйича мутахассислик ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйишлик касаллигига” мубтало бўлган кишилар ўзларининг танқидларида жиходга ва жамоатга ва шўрога ва хатто хукуматга, “уч абзорга”  тегишли бўлган   аслий, пойдеворий, биринчи даражали  масалаларни кўрмасликка олишади, ўзларини эътиборларини нечанчи даражадаги фаръий, майда масалаларга чегаралаб қўйишади, агар улар масалаларни тахлил қилишга қўл уришса, уларнинг қилган тахлиллари кўпроқ кўчанинг  беарзиш равишга ўхшайди, нима учун? Чунки мана бу сохада мутахассисликка эга эмаслар ва уларнинг мутахассисликлари мусулмонларнинг янги кунини эхтиёжига тўғри келмайдиган  майда,жузъий нечанчи даражали масалалар бўйича бўлиб, хозирда мусулмонлар учун биринчи  даражали эмас ва хозирги даврда  мусулмонларни дардига емайди ва мусулмонларнинг хозирги кундаги саволларига жавоб бера олмайди хам.

Хозирги даврдаги мусулмонлар : ташқи кофир босқинчиларни ва махаллий муртадларни қувиб чиқариш учун сизда қандай чоралар бор,- деб сўрасалар? Улар буни жавобига айтишадики, ўтган асрдаги Нававийга,ибни Хажарга ва бошқаларга ўхшаган  фалончи олимни хукмини биласанми? Ёки ўтган асрдаги фалончи шахсни нима учун кофир демайсан? Ёки бўлмасам мусулмонлар қуйидагича савол беришса: нима учун шунчалик тафарруқни вужудга келтирдингиз ва нима учун бир-бирингиз билан муттахид бўлмайсизлар? Бўлиб хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мадина яхудийлари, мунофиқлар, хузоъага ўхшаган мушриклар билан қурайш мушрикларига қарши муттахид бўлган эдиларку?  Улар буни жавобига айтишадики, бизлар сафимизни хар қандай булғанишлардан пок бўлишини хохлаймиз , бу биродарларни назарида сиёсатни ё хаммаси бўлиши керак ё умуман бўлмаслиги керак, улар ўзлари хохламаган холда росулуллохнинг қуръоний равишларини айблаяптилар.

Гўё охир замон хақидаги ривоятлар уларни хатога, хаёлларга дучор қилган кўринади, унда иккита жибха мавжуд :

   حَتَّى يَصِيرَ النَّاسُ إِلَى فُسْطَاطَيْنِ فُسْطَاطِ إِيمَانٍ لَا نِفَاقَ فِيهِ وَ فُسْطَاطِ نِفَاقٍ لَا إِيمَانَ فِيهِ.

Иш шу даражага бориб қоладики, иккита дастага бўлинасизлар, биринчиси иймон дастаси бўлиб унда хеч қандай нифоқ мавжуд эмас, кейингиси нифоқ гурухи бўлиб унда хеч қандай иймон мавжуд эмас.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(85- қисм)

Масалан бизларни атрофимиздаги аксаран бемор, оч,мувозанатсиз, меъзонсиз эркаклар  мусулмон аёллар билан бирга соғлом жинсий алоқа қила олади, дея олмаймиз. Улар хозирда жинсий томондан оч ва бу очликдан азият чекишяпган, жуда қаттиқ оч бўлган инсон озуқаларга қандай кўз билан қарайди? Бу озуқаларни хидини қандай хис қилади? Озуқаларга  ўхшайдиган нарсаларни шаклини ва хайбатини қандай холатда кўради? Сиз қорнингиз оч бўлган пайтида хамбергерни ўзини аслий  андозасидан кўра анча кичикроқ холда кўрасиз, бир коса шўрвани хам уни аслий миқдоридан кўра камроқ холда кўрасиз, аммо агар сизни қорнингиз тўйган бўлса, мана бу хамбергер ё шўрвани андозаси сизни назарингизда каттароқ ё кўпроқ бўлиб туюлади, хатто бир неча кичкина луқма хам сизни назарингизда  кўп бўлиб кўриниши мумкин.

Ха, хозирда аксар  мусулмон кишилар хам жуда қаттиқ жинсий очлик холатидадурлар, ва то мана бу шиддатли очлик холати бартараф қилинмас экан аёл ва эркакни ўртасидаги исломий алоқа равишини татбиқ қилиб бўлмайди, аёллар мана бундай оч, мувозанатсиз, меъзонсиз кишиларни орасида бўлган холларида, Умар ибни Хаттобни замонидаги мусулмонларни пойтахтидаги бозорда бўлгани каби   бозор раиси бўлишни орзу қилмасликлари керак, ёки  эркак сахобалар сахоба аёлларга қандай муносабатда бўлган бўлсалар, хозирги эркаклар хам уларга шундай муносабатда бўлишларини кутмасликлари керак. Йўқ, баъзи бир мустасно холатларни хисобга олмаганда бундай ишларни орзу қилишликни ўзи бир хаёлпарастликдур. Нима учун? Чунки сахоба ва тобеъинларни хатто ундан кейинги асрлардаги кишилардан фарқли равишда бугунги эркаклар жуда хам қаттиқ оч ва бемордурлар, аввало эркаклар шаръий канал орқали ўзларини қондиришлари керак ва мана бу жинсий мархаладан ўтишлари лозим, мана бундан сўнг худди  соғлом ва мутаодил инсондек муносабатда бўлишларини кутсак хам бўлади.

Бир шахс гиёхванд моддага нихоятда қаттиқ боғланиб қолган ва у мана бу булғанишдан қутулмагунича, сиз мана бу шахсдан худди бир соғлом инсондек бир вазифани бажаришини талаб қила олмайсиз, аввало биринчи ўринда мана бу гиёхвандликни тарк қилиши учун унга шароитни мухайё қилишингиз ва у поклангач ундан соғлом инсондек вазифаларни бажаришини талаб қила оласиз. Хозирда мусулмонлар жамияти турли-хил ақидавий ва рафторий булғанишлар билан гиёхванд бўлиб қолган, бутун жахон секуляр кофирларининг, махаллий муртадларнинг, мунофиқларнинг ва махаллий секулярзадаларнинг турли-хил  қуролли ва таблиғий хужумлари даврида, улар   мана бу гиёхвандликни тарк қилишликлари, гиёхванд моддаларга ўрганиб қолган  кишининг бу моддаларни тарк қилишидан кўра мушкилроқдур, уларни  узоқ муддатли   замонга эхтиёжлари  бор, албатта қадам – бақадам олдинга харакат қилиниши керак.

 Ёки шахс тушкинликка тушган ёки қўрқоқ ё бадгумон қилувчи ё васвасага тушган ёки гўдак бола бўлиб кечалари жойини хўл қилиб қўяди ёки бундан бошқа ўринлар бўлиб, буларни ислох қилишлик учун замонга эхтиёж бор, ва ушбу босқич аста-секинлик  ва  керакли тайёргарлик билан ўтиши керак. Мана бу мушкилотларнинг “замонга” эхтиёжи борлигини ва аста-секинлик билан хал қилиниши кераклигини қабул қилмайдиган кишилар, фақатгина ўзларини азият қилиб қолмасдан, балки атрофларидаги кишиларни хаётларини оғирлаштириб юборишади ва шахс ўзини такомуллашиш мархаласини босиб ўтишига рухсат беришмайди ва сут эмадиган гўдакни тагини хўллаб қўймасликка мажбур қилишади ва сут берилишини эвазига ўзини хўллаб қўймасликни шарт қилишади.

Шўроларни, жамоатларни ва хукуматларни орасидаги мана бу тўхтатувчи,бузғунчи холат “шариатдаги иккинчи даражали  мархалаларни вақтидан олдин хукмрон қилиш” сифатида танилган. Исломий жамиятни ташкил қилиш бўйича асосий ва шошилинч мақсад, 

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

ни пиёда қилиш яъни очликни йўқотиш ва бешта асосий эхтиёжни яъни озиқ- овқатни, кийим- кечакни, масканни, тозаликни, таълим- тарбияни  таъминлаш орқали  умумий фаровонликни мухайё қилиш ва қўрқувни йўқотиб амниятни ижод қилиш ва жамиятнинг асосий устунларини ( дин, жон, насл, обрў, ақл, мол ва бошқалар) барча мусулмон инсонлар, хатто мусулмонларнинг жамиятида сокин бўлган кофирлар учун хам  мухайё қилиниши керак. Шариатдаги бошқа ўринларни хукмрон қилишлик инсонларнинг мавжуд вазиятига, даражасига эхтиёж бўлган ўринлар жумласидан хисобланади, улар вақт ўтгани сари исломий хукуматни қўл остидаги ташкилотлар ва улил амр шўроси  томонидан ижро қилиш учун керакли тайёргарликлар мухайё бўлгач ижро қилинади.

Масалан қабрларни зиёрат қилишга ўхшайди, бу ишни амалга оширилиши учун муқаддамотлар, шароит мухайё бўлмаганлиги боис аввалги даврларда бундан нахий қилинган , сўнгра эса рухсат берилди,

     كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيارَة القُبُورِ فَزُوروها”

мана бу рухсатни берилишини сабабини баён қилиб мархамат қиладики:

«فَإِنَّ فِيهَا عِبْرَةً»    «فَإِنَّهُ يَرِقُّ الْقَلْبَ، وَتَدْمَعُ الْعَيْنَ، وَتُذَكِّرُ الآخِرَةَ، وَلا تَقُولُوا هَجْرًا»

Кўриб турганимиздек,қабрларни зиёрат қилишда шунча фойдалар бўлишига қарамасдан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам унинг муқаддамотлари мухайё бўлгунича сабр қиладилар ва унинг ақидавий,рухий шароитларини мухайё қилгач мана бу хайрли ишда иштирок этишликка рухсат берадилар.

Дархақиқат бу жамиятда ислохгарликнинг даражама- даража олиб бориладиган равишидур. Мана бу ислохотлар агарчи ўзини вақтида хар бир мужохид мусулмоннинг орзуси бўлса хам; аммо уни ўзини вақтидан олдин бу ишларни амалга оширишлик, мужохидларнинг жиходий ва мубораза борасидаги вазифаларига мувофиқ келмайди,балки бу холатда  тўсқинчилик, бузғунчилик хукмига ўтиб қолади.

(давоми бор…….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(84- қисм)

 Одамлар махаллий муртад секуляристлардан ташқари ироқдаги курдистон исломий жамоатига ёки ироқдаги курдистон исломий иттиходиясига ё ироқ исломий хизбига, афғонистондаги  Раббонийни жамоатига, сайёфни тўдасига, Хикматёрни гурухига ёки тожикистондаги Абдуллох Нурийни тўдасига ва суриядаги, ямандаги, сумалидаги бошқа гурухларга ўхшаган зохирда исломгаро ахзобларни кўришди, мана бу ахзоблар ана ўшанча захматларни, поймол бўлган қонларни самарасини охирида икки қўллаб секуляризм динини диктаторлигига ва махаллий муртадларга тақдим қилишганини, хамда улар  бир ажойиб ўзгариш билан  секуляризм динининг диктаторлиги учун дўстга ва шариатгаро мужохидлар учун эса душманга  айланиб қолганликларини ва босиб олинган миллатларини ва диёрларини  хақиқий шаръий истакларини, орзуларини хаммасини оёқ –ости қилганликларини одамлар яхши билишади.      

Мана бу дастадаги мусулмонларнинг бундай шубхалари ва иккиланишларига анча йиллардан буён вахдатгаро шўро рахбарлигидаги исломий уйғониш харакати амалда турли-хил ўринларда турли-туман муносабатлар  орқали жавоб бериб келяпган, аммо бундан ташқари мана бу дастадаги мусулмонлар бу харакатнинг пойбандлигини меъзони хақида огох бўлишлари учун одамларнинг бархақ истакларини пойдеворининг усулларини, тоғутга куфр келтиришни, валоъ ва бароъни, шўронинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдати сари вохид раъйига огохона тобеъ бўлишни амалда ўша кунни луғати билан баён қилишсин, ва бу ишдан бош тортишмасин ва мана бу шаръий равишга ўрганишсин ва шариатга амал қилувчи мусулмонларнинг кенг- қамровли харакатини жохилият ва хужумчи секуляристик диктаторлигини устидаги муқаррар ғалабасига ёрдам берсин ва унинг хар кунги шавкатини кўпайтиришсин. Бизлар кундалик эхтиёжларимизга муносиб холда ва экин учун тайёрлаб қўйилган ерларимизга муносиб равишда – ёки тайёр холдаги – доналаримизни экамиз ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга эргашган холда сўзларимиз ва амалларимизни хукумат қудратини касб қилишимиздан олдин ва кейин тартибга соламиз ва бу борада қарор қабул қилишни вохид шўрони ижтиходига ва уни вохид ижмоъсига топширамиз.

Кимки шошилса ва янги кунга муносиб холда харакат қилмаса ва хар бир даврни ўзига боғлиқ бўлган ишларни аралаштириб вақтидан олдин тақдим қилиш ё кечикишларни хосил қилса, ўзидан бир озгина бўлса хам шубхаланмаса, шуни яхши билсинки, у жиходни ва вохид мақсад сари қилинадиган онгли харакатни сахих йўлидан тойилибди ва бошқа йўлга ўтиб қолибди, бундай киши  ўзини ислох қилишга ва назарини ўзгартиришга эхтиёжи бор.

 Биродарлармиз ва опа- сингилларимиздаги ихтилофларни ва хатто ақидавий, рафторий булғанишларни хал қилишни даражама- даража бўлиши хақида қуйидаги нуқтага ишора қилиниши керак, бу мушкилотларни мархалама- мархала хал қилинади ва ихтилофларни хал қилиш хам мархалаларга кўра амалга оширилади ва бундан ташқари ислохотларни, тарбияни  ижро қилиш хам мархалама – мархала олиб борилади. Агар ихтилоф мавжуд бўлган катта ё кичик бир масалага дучор бўладиган бўлсак, мана бу мушкил ё ихтилофни хал қилишни уни хал қилиниши учун бизлар  мухайё қилган ёки уни хал қилиниши учун мухайё қилинган  замонга топширишимиз керак, бу яъни ихтилофларни хал қилиш ва ислохотларни  амалга ошириш  учун мархалама- мархала харакат қилишлик деганидур.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам саййидимиз Иброхим қурганларига ўхшаб  каъбани қурилиши ва уни қайта таъмирланиш замони хали етиб келмаганлиги сабабли, бу ишни амалга оширишдан пархез қиладилар. Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо бу борада росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қиладиларки:

 «أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ قَوْمَكِ حِينَ بَنَوْا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ» فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَفَلَا تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَفَعَلْتُ»      

Қавминг каъбани бино қилган пайтларида Иброхимни биносини қисқа қилиб қўйганликларини кўрмадингми? Шунда айтдимки: Иброхим бино қилган чорчўп бўйича худони уйини бино қилишни хохламайсизми? Мархамат қилдилар: агар сени қавминг куфрдан янги чиқмаганларида бу ишни қилган бўлардим.  

  یا ام المومنین می فرماید: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ، وَلَجَعَلْتُهَا عَلَى أَسَاسِ إِبْرَاهِيمَ، فَإِنَّ قُرَيْشًا حِينَ بَنَتِ الْبَيْتَ اسْتَقْصَرَتْ، وَلَجَعَلْتُ لَهَا خَلْفًا»

Мана бу мазмундаги ривоятлар жуда кўп. Хар қандай холатда хам росулуллох саллаллоху алахйи васаллам мана бу ислохот учун шароит ва муқаддамотлар хали мухайё бўлмаганлиги сабабли ва уни вақти етиб келмаганлиги ва бу ислохотларни амалга оширишлик баттарроқ оқибатларни вужудга келтириши мумкинлиги  ва бу мункарни йўқотишлик унданда каттароқ мункарга сабаб бўлгани учун, унга керакли шароит мухайё бўлмагунича бу ишни амалга оширишдан бош тортганлар ва кўриб турганимиздек бутун умрлари давомида хам бу ислохотларни қилишга муваффақ бўлмаганлар.

Мана бу борада муқаддамотларни тайёрлашга ва муносиб шароитни мухайё қилиниши ва муносиб замонга етиш лозимлигига жуда кўп мисоллар мавжуд, масалан бир аёл кишини намоз ўқиши хам ўзига хос муқаддамотларга эга, улар хам эркак кишиларга ўхшаб табиий холатда тахорат олишлари ва қиблага юзланишлари керак, алохида шароитда эса у шундай холатга тушиб қоладики, уни ўзини муносиб  вақти етиб келмагунча сабр қилишга хам мажбур бўлади. Мана бу мажбурий холат шахсни ўзини қўлида эмас, аммо орада шундай холатлар хам учрайдики, бундай изтирорий холатлар ўртадан кўтарилмагунча сабр қилишга тўғри келади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(83- қисм)  

     Мана бу холатда очиқ-ойдин кўриниб турганидек, биз айтаётган “йўқ” ана ўша одамлар айтаётган “йўқ”ни худди ўзидир. Бизларнинг “иллаллохимиз” ва аллохнинг барча ахкомларига иймон келтиришимиз ва бизларнинг “лаббайимиз” хам, ана ўша мўъминларнинг “лаббай”лари билан бир хил бўлади, аммо ижтиходий ишларда вохид улил амр шўроси ташкил бўлмагунича – энди бу вохид диёрда бўладими ёки бир неча диёрдан ташкил топган минтақада бўладими ё бутун жахон бўйича бўладими фарқи йўқ – бизлар ўзимизнинг шахсий раъйимизни ёки ўзимизнинг кичик  тўдамизни раъйини умумий шўронинг вохид раъйини ва вохид ижмоъсини ўрнига ироя беришга хаққимиз йўқ, чунки агар бундай қилсак,  зарарли ишқаланиш кучини вужудга келишига, хамда биз рахбарият вазифасини бажараётган  мусулмонларнинг  орасида  тафарруқни, тажзияни вужудга келишига боис бўламиз.

Бу ердаги масала келишув, савобдан пастроққа тушиш ё тавхидни, валоъ ва бароъни, тоғутга куфр келтиришни, аллохга иймон келтиришни  усулига зарар етишида эмас, балки буни аксидур, яъни тоғутлар билан келишувни, бўлинишни  ва уларга мойил бўлишни ёки бизларнинг қудратимизни, шавкатимизни янада кучайтирадиган ва барча мусулмонларнинг хужумчи душманга қарши жиходини ва буюк мақсадга етиш  ёқилғисини таъминлайдиган  кучларнинг бир четга чиқишларини олдини олишдур.

Агар бизлар мана бу вахдатбахш йўлда онгли харакат билан одамларни шаръий ва муштарак мақсадларимиз томон олиб бориш бўйича  рахбарият вазифасини бўйнимизга олган эканмиз ва ўзимиз тоғутлар билан келишувларни ё адашишларни вужудга келтирмасликни бўйнимизга олган эканмиз ва буни муқобилида эса ақл ва хушёрлик билан бутун жахондаги кофир секулярларга ва махаллий муртадларга кўнгил боғлаган кишиларни хаммасини нажот беришга ва уларни мусулмонларни сафига тортишга  бел боғлаган эканмиз, хар қандай ижтиходий ишларда шаръий манбаъларимизни вохид шўрони канали ва вохид ижтиходни йўли орқали олишимиз керак бўлади ва “уч абзорни” каналидаги  вохид шўромиз билан  вахдатимизни мухофизат қилишимиз лозим бўлади. 

  Фақат мана шундан суратдагина, мунофиқлар ва секулярзадалар ва адашган хамда хоким бўлиб олган  секуляризм ва жохилият  билан  келишувчан  ахзоблар, одамларни жиходдан,вахдатдан кўнгилларини совутишга ва уларни фариб беришга имкон топишмайди  ва мусулмонларни “уч абзорни” каналидаги  онгли, мақсадли вахдатдан жудо қилишга қодир бўлишмайди. Бизларнинг хамрохларимизни ақл- идроклари сабабли, мана бу тузоқлар даврида бутун жахон секуляристлари ва махаллий муртад секуляристлар билан бирга бўлган ана ўша мунофиқлар ва секулярзадалар харгиз секулярларга қарши бўлмаганлиги ва улар аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишни тарафдори хам бўлмаганликлари, балки улар  куфр қонунларини мажбурлаб юклаш, хамда фақирликни, қўрқувни, нотинчликни,фахш ва қирғинни,вайронгарчиликни ва душманнинг одамларни устида хукмронлигини тарафдори бўлганлиги  хаммага  очиқ-ойдин маълум бўлади.

  Тезкор исломийга ўхшаган шиорлар билан  вахдатгароликка, исломий вохид шўрога мойил бўлишни ўрнига хизбгароликка сиғинаётган ва охир-оқибат махаллий муртад секуляристларга ўхшаш босқинчи кофирларни ва ташқи секулярларни мақсадлари йўлига жойлашган  мана бундай мунофиқларни, секулярзадаларни мавжудлиги, қараб турган мусулмонларни ўртасида маълум  бир кўринишдаги  эътимодсизликни, ишончсизликни вужудга келтирди.

Бу дастадаги мусулмонлар ана ўша музлаб қолган ва вахдатгаро бўлмаган  ахзобларга хам,  ислом ва уни ахкомларига хам  ишонишмайди, шу сабабли улар аллохни шариатидаги қонунларга нисбатан комил эътиқод ва эътимод хосил қилиш учун фақат томошабин бўлиб олишган. Албатта мана бу жараённи орасида мутлақгаро, тажрибаси кам баъзи жамоатлар ва бизларнинг мувозанатсиз, меъзонсиз биродарларимиз хам, мусулмонларнинг мана бу четланишларини, томошабин бўлишларини янада  кенгайтиришга сабаб бўлишди, бундан ташқари ёлғончи ва ёлғон ясовчи ахборот воситалари хам бу касалликни янада бўрттириб кўрсатиш орқали мана бу ишончсизликни, четланишни кенгроқ тарқалишига сабаб бўлишди. 

Бутун жахон секуляр кофирларини ва махаллий муртад секулярларни ва махаллий мунофиқларни тарғиботларини тузоғига тушиб қолган мусулмонлар бизларнинг онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатгаро харакатимизнинг асл хақиқатини  кўришга қодир бўлишмайди, улар бизларнинг мана бу мубораза сайрига рахбарлик қила олмаслигимиздан чўчишади,  улар хужумчи секулярист диктаторлик қулагач ва махаллий муртадларни қувиб чиқарилгач ва мунофиқларнинг харакатлари бостирилгач, бизлар қудрат ва хукуматни исломий йўналишга хидоят қила олмаслигимиздан ва аллохни шариатидаги ахкомларни ижро эта олмаслигимиздан қўрқишади.

 Мана бу дастадаги мусулмонлар хам  садоқатда, ихлосда ва жонини бериб мубораза қилиш даражасида худди бошқа мусулмон биродарларимизга ўхшашади, бу борада хеч қандай шубха йўқ. Аммо улар иккиланиб қолишган,  яъни улар айтишадики, бизлар хақиқатда шўрони ва вохид ижмоъни йўлида харакат қиляпмизми?  Қудратни қўлга киритганимиздан сўнг шўрони бир четга ташлаб уларнинг ижтиходини ва мазхабини ўрнига  ўзимизнинг хос ижтиходимизни юклаб қўймаймизми? Бундан ташқари бу дастадаги мусулмонлар қуйидаги шубхаларга эгадурлар, бизлар секуляр кофирлар ва ташқи босқинчилар билан бирга келишувни имзолаган ва одамларни барча захматларини бекорга йўққа чиқарган  ихвонул муслиминнинг адашган шохасидан бўлмиш ихвонул муфсидинга нисбатланган ахзоблардан ёки оли саъуднинг фосид салафийларидан бўлиб қолмаймизми?  Яна қайтадан секуляризм динини тор диктаторлигини доирасига тушиб қолиб, илохий ахкомларни ижро қилинишига бўлган умид  ва фақирликни, қўрқувни орадан йўқотиш ва фаровонликни, амниятни ижод қилишлик рўёбга чиқмайдиган орзуга айланиб қолмайдими? Ва бундан бошқа яна кўплаб шубхаларга эгадурлар.

(давоми бор……..)