
Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(66- қисм)
Бизларнинг меъзонсиз, мувозанатсиз, калта фикрли инқилобчи биродарларимиз гурухларнинг,шахсларнинг,турли-хил мазхаблар ва ахзоблар, тафсирлардаги ўзгаришларга ахамият беришмайди, улар мавжуд вазиятни ва ўзларини хамда бошқа мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларини эътиборга олишмайди, шунинг учун хам тошдек қотиб қолган,ўжар таъассуб билан хеч қандай мўътабар шаръий далилсиз, ўтган асрларга тегишли бўлган яъни ўзини замонидаги бир олимнинг тўғри раъйини ёки ўша буюк кишиларнинг ижтиходларини мавжуд вазиятга юклашга харакат қилишади, мавжуд вазиятга мос тушмайдиган бундай ижтиходларни такрорлаш ва ғайри шаръий чораларни ироя бериш билан қисқа муддатни орасида мусулмонларни олдинга сари қилаётган харакатларига учта мусибатни етказишади:
-Улар ўзларига хамфикр бўлган кишиларни хаддан ошган,мусибатли қадам ташлашларига мажбур қилишади ва мана бу буюк даромадларнинг кучини бекорга кетказишади.
-Иккинчи мусибат шуки, улар мужохидлар харакатини улкан мусулмонлардан ажратишади ва мужохидни сувсиз бир балиққа айлантиришади.
-Мана бу мувозанатсиз, меъзонсиз дўстларимиз ахли қиблага мажбурлаб юклайдиган мусибатлардан бири, мужохидларни ва озодлик талаб қилувчиларни кучини майдалаб бўлакларга бўлиб ташлашади ва уни нобуд қилишади, натижада эса умум душманга бериладиган марказлаштирилган зарбани берилишини хам барбод қилишади.
Кўриб турганимиздек, бизларнинг муттахид душманларимиз мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимиз вужудга келтирган ёриқлардан хаммага зарба уриш учун қўлларидан келганча суистефода қилишади, ва мусулмонларнинг мана бу ёриқлари ва майдаланишлари орқали ахли қиблани устида ўзларининг тажовузларини ва қароқчилик амалиётларини янада шиддат билан харакатлантиришади.
Булар мувозанатсиз ва лаёқатсиз биродарларимизнинг келтириб чиқарган самараларини бир қисми бўлади, аммо бизлар лаёқатсиз кимсаларга қарши мубораза қилишни рўкач қилган холда, уларнинг хатоларини такрорлашга ва бирдамликни инкор қилишга хаққимиз йўқ, ва шунингдек бирдамликни дифоъ қилиш йўлида, ўзларини калта фикрли,лаёқатсиз кимсаларга қарши мубораза қилишдан юз ўгиргандек қилиб кўрсатадиган хўжа кўрсин ва авомни алдайдиган йўлга тушиб олишимиз керак эмас. Улил амр шўросини ташкил қилиш сари харакатланаётган исломий жараён даъват усулларини хаммасини риоят қилиш ва кичик мункарни ўрнига каттароқ мункарни қўйишдан пархез қилиш билан, хар иккала гурухга қарши омонсиз, келишилмайдиган муборазани амалга оширади ва ахли қиблани вахдатини,исломий харакатни бирдамлигини дифоъ қилиш учун ва кичик шўроларни бутун жахон улил амр вохид шўроси сари такомуллаштириш бўйича хеч қандай харакатдан юз ўгирмайди.
Биз душман билан хатога йўл қўйган дўстларимизни ўртасига фарқ қўйишимиз керак : душманни янчиш керак ва хатога йўл қўйган фирқайи ножияни мужохидларини эса “исломий равиш билан танқид қилишни” ёрдами билан тўғри йўлга хидоят қилиш лозим. Мана бу равишни йўлга қўйиш орқали мўъминларнинг барча кучлари билан муттахид бўлиш ва умум душманга қарши мубораза қилиш учун йирик шўроларда йирик иттиходни вужудга келтириш керак.
Ахли қибла вужудга келтирадиган мана бу йирик иттиход, шубхасиз турли- хил мазхаблар ва тафсирлар, назарларни жамланмасидур, уларнинг турли-хил масалаларга нисбатан тутган ўрни хам хилма –хил бўлиши мумкин, аммо улар хар қандай холатда хам мавжуддурлар ва мусулмонларнинг катта миқёсдаги жамиятига таъсир қилишади, аллохни шариатидаги қонунларни хукм қилиш ва исломий хукуматни канали орқали вохид умматни,вохид жамоатни, хамда мусулмонларнинг вохид улил амр шўросини ижод қилиш йўлидаги жиходга янада кўпроқ жамоатларни олиб кириш учун, мана бу жамиятлар билан хар қандай сатхдаги вохид шўрони рахбарини ва исломий хукуматни қўл остидаги муштарак иттиходни рад қилмаслик керак. Аллохнинг нусратидан сўнг бир-бирларини танхо қўллаб – қўвватловчи бўлган мўъминларга махсусан фирқайи ножиядаги мужохид мўъминларга ўрталаридаги ихтилофли ўринларга кўз тикиб ўтиришлари шойиста бўлмайди, балки тафсирлардаги нихоятда таъсир кўрсатувчи, кучли муштарак нуқталарга кўз тикишлари ва эътибор беришлари керак бўлади.
Агар мўъминлар ўзларини бир четга тортадиган бўлишса, исломий инқилобни давомийлиги ва вохид улил амр шўроси ва вохид ижмоъ ва вохид жамоат сари харакатланиш мумкин бўлмай қолади. Бизлар исломий турли – хил тафсирлар билан муштарак шўролар ва иттиходлардан фойдаланган холда, уларнинг хидоятлари остидаги одамларга яқинлаша оламиз ва уларга таъсир ўтказишга қодир бўламиз ва уларни муштарак душманга қарши жиход ва муштарак мубораза учун, хамда муштарак истакларимизни,мақсадларимизни таъминлаш учун сафарбар қила оламиз. Хар қандай сатхдаги вохид шўрони ё исломий хукуматни назорати остидаги мана бундай муштарак иттиходни рад қилишлик, одамлардан узилиб қолишни ва якка,жудо холдаги йўлга қадам қўйишни англатади, хақиқатда эса бундай ишлар мусулмонларнинг жиходини ва мусулмонларнинг олдинга сари харакатини заифлаштирадиган ва фақирлик,очликни хамда мусулмонларни устида душманни устунлигини давом эттирадиган ва аллох мўъминларга ваъда берган аллохни нусрати ва ғалабасини, хилофатни, мусулмонларнинг ер юзида хукмронлигини кечиктирадиган жуда вахимали натижаларга сабаб бўлади:
وَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ (نور/55)
Агар аллохнинг мана бу ваъдасини рўёбга чиқишини хохлар эканмиз ва фақирликни,очликни, душманнинг мусулмонларни устида хукмрон бўлишини давомий бўлишига сабаб бўладиган мана бу ваъдаларни янада кўпроқ муддатга кечикишини хохламайдиган бўлсак, аллохнинг нусрати ва ваъдасини рўёбга чиқиши учун шароитларни, асбобларни, заминани мухайё қилишимиз керак.
(давоми бор………)