Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
- Қисмат)
Бисмиллах валхамдулиллах.
“ барости хамд ва сипос танхо лойиқи худо аст уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем, ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон , хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худованд уро гумрох кунад хеч каси наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илох бар хаққи бажуз аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи у аст”.
“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.
“ эй инсонхо аз ( хашми) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон халқ кард ва ( сипас) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафари мардон ва занони фаровони мунташир сохт. Ва аз ( хашми) худойи бипархезидки хамдигарро ба у сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро қатъ кунид бегумон худованд муроқиби шумо аст”.
“эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид. Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшад. Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад, қатъан ба пирузий ва комёби бузурги даст меёбад”.
“ Аммо баъад: росттарин сухан китоби худо, ва бехтарин равиш, равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововари дар дин аст, ва хар тоза пейдо шудайи дар дин, бидъат; ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст”.
Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.
Алхамдулиллах имруз хам расидем ба дарси хаштуми муқаддамотимонки охарин дарс аз силсила дарсхойи муқаддамотимонро ташкил медихадки ба баррасийи” шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он” ихтисос дорад.
Дарсимонро бо муқаддамайи лозим дар мовриди худшиносий, умури фитрий ва жойгохи қонуни шариати аллох ба унвони еки аз мухтавохо ва мафохими чохоргонаий дини ислом ба пеш мебаремки барои вуруди мо ба бахси аслийи шодий метавонад нақши килидиро дошта бошад. Хар чанд иртиботи мустақими шодийи муслимин бо хар чохор мухтаво ва мафхуми дин яъни : 1- хокимият ва султайи бартар, 2- қавонин ва ахком , 3- итоат кардан аз ин қавонин ва хокимият, 4- подош додан ва мужозот кардан бар асоси ин қавонин ва ахком тавассути хокимият ва султайи бартарро намешавад нодида гирифтки мешавад холис кардани дин барои аллох
«أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ».
Дар ин масир аввалин қадам ва истортики хар инсони мутаодили лозим аст бардорад ин астки бар новъи худшиносий бирасад. Ин шинохтро хам метавонад аз роххойи мушаххаси ба даст биёварад мисли :
-шинохти ахдоф : замоники шахс ба ин даража аз шинохт мерасад боис мешавадки аз ахдофи тахлилий ва ғейри воқеий дури кунад. Чун ахдофи ғейри воқеий хамиша боиси шикаст, нокомий, ноумидий ва хашми нобажо мешаванд. Шахс медонадки хадафи бузургиш танхо мухтас кардани ибодат ва қавонин барои аллох аллох ва бас:
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56)
Ва тамоми ахдофи дигариш хам бояд дар хидмат ба ин хадафи аслий бошад.
– Ва рохи дигарики мешавад ба ин худшиносий расид шинохти арзишхойи воқеий аст: шинохти арзишхойи воқеий ва дуруст боиси пархези аз арзишхойи козиб ва дар натижа расидани ба ризоят аз зиндагий мешавад. Мажмуъайи ин ақоид, бовархо ва арзишхо хастандки моро мосозанд ва ба мо хувият медиханд. Инхо чорчуб ва сохтори дарунийи моро шикл медиханд ва мо хам бар асоси хамин ақоид, бовархо ва арзишхойимон иттилоат ва рафторхойи дарёфти аз мухит, атроф ва пиромуни худимонро тасфия ва пардозиш мекунем, ва бар мабнойи хамин ба дунё ва хар ончи аз инсон, хайвон, гиёх,дарё ва ……..хаст нигох мекунем, ва бар хамин асос дар мовриди худ ва дигарон қазоват мекунем. Аввалин суъолики матрах мешавад ин астки худшиносий инсон аз чи рохи ва аз чи коноли бояд анжом бишавад? Аз коноли созанда ва холиқи инсон? Ё аз тариқи зехн ва хостахойи нафсоний худи инсон?
(идома дорад……..)
