Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(87-қисм)
Бизларнинг мана бу мувонанатсиз, нодон, жохил биродарларимизни дунёқарашлари шунчалик торки, танқид қилишнинг асосий вазифаси фақат шаръий “уч абзорнинг” шўроси ўзининг жанговар эхтиёжларини биринчи ўринга қўйган доирадаги ташкилотий ва харакатий хатоларни кўрсатишдан иборат эканини дарк қилмайдилар. Мисол тариқасида айтилса,”уч абзорнинг” шўроси ўзининг рахбар ( ё амир ё халифа ё бошқа нарса) деб айтиладиган вакилини канали орқали, хозирги вазиятда мавжуд эхтиёжларни ва имкониятларни эътиборга олган холда, бизларнинг жиход ва мубораза йўлидаги биринчи даражали вазифамиз шуки, майда фиқхий масалаларда ихтилофни ва тафарруқни вужудга келтирмаймиз ва барча мусулмонларни секуляризм динини диктаторлигига, уни махаллий иттифоқдошларига қарши сафарбар қиламиз. Мана бу уч абзорни шўросининг очиқ-ойдин дастури бўлиб, шахс буни дарк қилиб унга амал қилиши лозим.
Мана бу дастур амр ба маъруфни ва нахий аз мункарни таътил қилиш керак деган маънода эмас. Бу мархалада мусулмонларнинг ўртасидаги вахдат ана ўшанча душманни қаршисида сақланиши учун ва мана бу биродарларимизни, опа- сингилларимизни фикрлари бир майда, фиқхий масала сабабли паришон бўлмаслиги учун, улар жуда кўп шахсий айбловларга учрамасликлари керак. Чунки бошқаларнинг тўғри амаллари ва мужохидларга хоким бўлган фазо вақт ўтиши билан жуда кўп айбларни хар қандай кичкина муносабат билдирмасдан туриб ўз- ўзидан ислох қилади. Биз бу нарсаларга нихоятда кўп гувох бўлганмиз, фақатгина фалончи мусулмонни бир назар ташлаши билан шахс бир китобни миқдорича ибрат олиб рафторини ўзгартирган.
Агар мана бундай танқидларни кўлами кенгайиб кетадиган бўлса, хамрохларимизни эътибори фақат кичкина нуқсонларга марказлашиб қолиши мумкин ва барча шахслар эхтиёткор, қўрқоқ бўлиб қолади ва шўронинг, жиходнинг асосий вазифаларини ва асосий устуворликлари унутилади ва шаръий душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратиш хам издан чиқиб кетади.
Мана бу хақиқатда жуда хам хатарли касаллик, америка ва оли саъуд жомий ва мадхалий салафийларини ишлаб чиқариш орқали, уларни мусулмонларни ўртасида ташкиллашган шаклда тарқатишга ва бу билан мусулмонларни булғашга харакат қилишди. Мана бу суратда очиқ ва ошкор кўриниб турганидек “майда масалалар бўйича мутахассислик ва асосий,стротегик масалаларни ташлаб қўйишлик касаллиги” аллохни шариатидаги қонунларнинг аслий душманларини ишлаб чиқарган нарсаси ва мусулмонларга қарши қилинган ошкор фитнадур, бизларнинг баъзи бир биродарларимиз хам мана бу касалликнинг микроби ва вирусига мубтало бўлишган ва ўзлари истамаган холда душман режиссёрлик қилаётган сенарийни ўйинчилари бўлиб қолишяпти , улар ўзлари хохламаган холда душман томонидан чизиб чиқилган ғалат, адашган режа бўйича харакат қилишяпти.
Бизларнинг мана бу мувозанатсиз,алданган биродарларимиз охирги марта ўзларига шу нарсани сингдиришлари керак, агар улар бундай бузғунчиликларни аллох учун қиладиган бўлсалар, шуни яхши билсинларки, аллох дин душманларининг ва бандаларининг фитналарини, сенарийсини эмас, фақат ва фақат шўрони,умматни , мусулмонларни жамоатини раъйини химоя қилади. Демак уларни қилаётган ишларини аллох яхши кўрмайди, балки бу ишлар уларнинг жахолатларини, сабрсизликларини оқибатида вужудга келган ва уларни душманнинг бепул ишчиларига айлантирган ва улар ошкора шариат қонунларига душман бўлган кимсаларнинг хийласига алданиб қолганлар.
“Уч абзордан ажралиб кетганлар” онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг яна бир тўсиқларидан биридур.
Шубхасиз , барча жамоатлар ва ахзобларни хаммасидан ташкил бўлувчи шўрони ташкил бўлишига монеъ бўлган чегарага ўхшаган мажбурий нарса бўлсагина, хилма -хил жамоатларнинг мавжуд бўлишини асослаб бўлади холос, шўроларнинг сонини хам фақат географик мажбурлик бўлган суратдагина асослаб бўлади, агар мана бу мажбурлик бўлмайдиган бўлса,жамоатларни жамоатларнинг шўросига айланмаслигини хам асослаб бўлмайди ва турли- хил шўроларнинг каттароқ шўрога айланмаслигини хам шаръий деб саналмайди.
Шундай бўлса хам, мана бундай муттахид шўролар қуйидаги вақтда шаклланади, масалан шўрога комил итоат қиладиган хелфлар ва сендиколарни мавжуд ва улар ўзига хос ўринларда фаолият қилишни исташади, хақиқатда эса бу қудратни тақсимлашни ва қудратни сарфлашни бир нави бўлиб, шўро ва кейинчалик исломий хукумат томонидан бу шахсларга ва гурухларга берилади.
Масалан баъзилар рухий жанглар орқали душманга қарши фаолият олиб боради ёки аёлларни хуқуқини химоя қилиш ёки етимларни ё ишчиларни, дехқонларни, талабаларни, тиламчиларни, атроф мухитни ва бошқаларни химоя қилиш бўйича фаолият олиб боради. Мана булар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган хелфлар бўлиб, у киши айтган эдиларки, агар кимки мени ислом даврида хам шундай фаолиятларга даъват қилса уни қабул қилардим ва унда иштирок этардим:
لَقَدْ شَهِدْتُ فِي دَارِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُدْعَانَ حِلْفًا مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهِ حُمْرَ النَّعَمِ وَ لَوْ أُدْعَى بِهِ فِي الْإِسْلَامِ لَأَجَبْتُ.
Мана бу равиш билан – бир географик худудни ичида турли-хил гурухлар ва ахзобларни мавжуд бўлиши ёки хатто ана ўша хос географик худудни ичида бир неча шўроларни мавжуд бўлишини ўртасида кўзга кўринарли фарқ бор, чунки гохида улар мазхабга ўхшаган нарсага айланади ва тафарруқни вужудга келиши учун энг катта омилдек амал қилади, натижада вахдатни йўлида ва қудратни касб қилиш, хамда мусулмонларнинг такомуллашиш йўлини босиб ўтишида тўсиқ,монеъ бўлиб амал қилади.
(давоми бор……..)