Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(91- қисм)
Бир шўро бир қишлоқда йиллар давомида ишлаши ва бундан сўнг ўзини ўлимини эълон қилиши мумкин ва шахардаги каттароқ бир шўрода хал бўлиб кетиши мумкин, мана бу шўро хам бир қанча йиллар ёки ойлар ўтгач ўзини ўлимини эълон қилиб вилоятдаги шўрода хал бўлиб кетиши мумкин, бир қанча муддат ўтгач эса бу шўро хам ўзини ўлимини эълон қилиб минтақадаги бир шўрода хал бўлиши мумкин, энди мана бу минтақавий шўро хам бир вақт ўтгач ўзини ўлимини эълон қилиб бир мамлакатдаги каттароқ шўрода мажбурий ва ғайри инсоний чегаралар билан хал бўлиб кетиши мумкин, худди шу тартибда шўролар ўн марталаб хурсанд холда ифтихор билан ўзларини ўлимини эълон қилишлари мумкин ва нихоят эса аллох ва аллохни шариатидаги қонунлар рози бўладиган бутун жахон улил амр шўросига, вохид умматга ва вохид жамоатга ва вохид ижмоъга етиб келишади.
Бу ердаги мухим нуқта шуки, мана бу янги туғилган чақалоқ ўзининг табиий йўналишини босиб ўтиши керак ва уни ўзи учун назарда тутилган ўлим нуқтасига етиб келгунича бир мархалада тўхтаб қолмаслиги лозим. Бир кичик шўронинг катта бир шўрода хал бўлиб кетиши бу табиий бир холат, бу иш шундай бир андозада олдинга сари харакат қилиши керакки, охир- оқибат каттароқ қудратга айланиши лозим, энг охирида эса нубувват манхажига асосланган исломий хукуматга ва бутун жахон улил амр шўросига айланади.
Энди агар мана шундай хукумат ташкил бўлишидан олдин бизлар исломий изтирорий бадал хукуматлар ёки давлатлар ташкил бўлишига гувох бўладиган бўлсак, буни исломий ва оддий равиши шуки, хамма жамоатлар, ташкилотлар, шўролар унга байъат беришлари керак ва унда хал бўлиб кетишлари ва вохид рахбариятни қўл остида барча мусулмонлар вахдатга амал қилишларига сабаб бўлишлари лозим, агарчи мана бу рахбарият билан шахсий ва фиқхий назарларни бир қисмида кичик ихтилофларга эга бўлишса хам, бу мухим эмас.
Агар мана бу исломий хукумат ёки исломий бадал хукуматдан ташқаридаги диёрда муборазага оид ақл-идрокни бундай даражасига етмаган гурухлар ва шўролар, хизблар мавжуд бўлса ва кибр,хамда забонгароликка ўхшаган касалликлар уларни фариб бериб ўйнатаётган бўлса, яна хеч бўлмаганда улар ўзларининг минтақасида исломий давлат ва хукумат ташкил бўлишидан олдин жиход ва муборазани такомуллашиши ва ўсишини сахих йўлига жойлашишсин ва бошқа диёрдаги мақсадда улардан олдинроқда бўлган бошқа мусулмонлар билан бирга бирлашишсин. Бу бошқа диёрларда кун кечираётган ва нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ёки исломий бадал хукумат ташкил қилишга муваффақ бўлган мусулмонларнинг диёрларида сокин бўлмаган бемор жамоатларга ва шўроларга тегишли.
Бу ерда биз бир жамоат ва бир шўрони олдинга ё орқага харакат қилаётгани ё ортда қолиб кетгани ва мана бу жамоатларни, шўроларни рахбарларининг хидояти ё гумрох бўлгани борасида қадр- қимматли меъёрни қўлга кирита оламиз, мана бундай меъёр орқали осонлик билан бу гурух ё шўро шаръий йўлда жойлашган ва уни қўл остидаги аъзоларини хам шаръий мақсад ва такомуллашиш олиб кетяпти ёки хато йўлдан юряпти ва қўл остидаги аъзоларини хам гумрохлик,залолат, саргардонлик сари хидоят қиляпти,дея оламиз.
Улар такомуллаш йўналишини катта-ю кичигини хар қандай меъзонида бўлсалар ва нихоят эса хукуматнинг хар қандай сатхини қўлга киритган бўлсалар, шу андозада улар хақиқий анбиёлар, солихлар, шахидлар ва сиддиқларни жумласиданми ё йўқми, деб айта оламиз? Агар улар хар меъзонда бўлса хам, каттароқ шўрода хал бўлиш ё хукуматнинг улил амр шўросида хал бўлиш ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш борасида такаббурга, хавойи нафсларига эргашиш ва жохилият тузоқларига тобеъ бўлиш билан қаршилик қилсалар, биз шу андозада уларни жиход ва мубораза бўйича етилмаган, муборазанинг сахих йўлидан адашган ва саргардонлик томонга харакат қилаётган имомлар деб хисоблаймиз.
Мана бу йўлда жамият ва хос мархалаларда шўролар онгли холда энг кам хатар ё фидокорлик билан илгари харакат қилишлари хам мумкин ёки бошқа шахслар ва жамоатлар катта хатарларга ва фидокорликка тан бериш, жохилона қон тўкиш билан бир жойда туриб қолишлари ва муваффақиятга эришмасликлари ва хатто орқага қайтишлари ва нихоят эса ўзлари фаолият қилаётган доирадаги мусулмонларнинг буюк мақсадларидан узоқлашишлари ва орқага кетишлари учун асосий монеъ ва омилга айланишлари хам мумкин.
Одатда аксар шахслар кичик гурухларни ва шўроларни ташкил қилиш мархаласида жуда яхши харакат қилишади, аммо кейинги мархалаларда жамоат ва шўрони сахих идора қилиш ва каттароқ шўролар томон янги кунга мувофиқ равишда хидоят қилишдан тортиб сиёсий қудрат касб қилиш, башарий ва тоғутий қонунларни ижро қилувчиларни нобуд қилиш борасида очиқ хатоларга дучор бўлишади ва аксаран
«كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»
касаллигига мубтало бўлишади ва турган жойларида қотиб қолишади.
Мана бундай жамоатларнинг ва жиходий шўроларнинг аксарини хатолари ақида ва манхаж бўйича қилинган ихтилофларда эмас, балки шўронинг такомуллашиш йўналишидаги жахолатда ва янги кунни шароитини ўлчаш бўйича қилаётган хатоларидадур. Бизларнинг баъзи мужохид биродарларимиз жамоатни, шўрони жойгохи ва уни такомуллашиш йўналиши ва уни абзор эканлиги борасида жохил бўлишларидан ташқари, жохилона хизбга муқаддаслик ва барқарорлик жихатини берадилар ва тегишли антитеза орқали диний синтез пайдо бўлишига йўл қўйишмайди, уларнинг яна бир катта хатоларидан бири шуки, янги кунни тахлил қилиш бўйича бошқа биродарлари билан тафарруққа дучор бўлишади. Вохид диёрда якка-ёлғиз харакат қилаётган ва қарама- қарши асбобни чалаётган ва шўроларнинг табиий ва такомуллашиш йўлига жойлашмаган кишилар, жуда осонлик билан аслий йўлдан адашиб кетишади ва барча мубориз ва мужохид гурухларни хукумат қудратини қўлга киритиш йўлида вахдатга хидоят қилиш борасида беқарор бўлиб гохида адашиб кетади.
(давоми бор…….)
(92- қисм)
Мана бу кичик шўролар ўзларининг ўлимини эълон қилишга ва каттароқ шўроларда яшаб кетишга рухсат бермаётган монеъликлардан бири шуки, улар ўзларини аъзоларини қадимий, эски, ўлик бахслар билан машғул қилиб қўйишади, бу иш янги кундаги масалалар бўйича янада кўпроқ тафарруқни кенгайтиради ва кинадан бошқа фойда келтирмайди. Улар ўзларининг янги кундаги масалалари учун жавоб берадиган ишларга суянишлари керак.
Албатта бу ўтмиш ва тарихдаги масалаларни ўртага ташламаслик керак,деган маънода эмас, балки бундан манзур шуки, бир мубориз мужохид худди бир тарихчи ё жомеъ фақихга ўхшаб тарихий майда ўринларни хаммасини ёки хожатхона одоблари, хайз ва нифосга ўхшаган фиқхий масалаларни ва ўтмишда бўлиб ўтган фуқахоларни ўртасидаги бахсларни, уларнинг жуда кўп ихтилофларини текшириб чиқишликка ва бундан сўнг улардан бирига тарафдорлик қилишга эхтиёжи йўқ, балки у тарихдан ва уларнинг фиқхидан бугунги кунига керакли,эхтиёжи бўлган ва ўзини дардига ейдиган ва ўша кундаги масалаларга жавоб бера оладиган нарсани олади, у ўзи учун керакли биринчи даражали нарсаларни ташхис бера олиши лозим, масалан хозир уни манзили ташқи ошкор кофирлар ва махаллий муртадлардан иборат душман томонидан ёқиб юборилган ва у ўша минтқадагиларни хамкорлигида ёнғинни ўчиришга мухтож, бу ерда у шахсни ота-боболарини ўтмишини текшириб чиқишга ёки мазхабларни текширишга ёки хатто қодисия жангида бўлганидек шахсни насронийлигини ё мажусийлигини текшириб ўтиришга эхтиёж йўқ. Ўша даврдаги мусулмонларнинг эхтиёжи эронликларни устида хоким бўлган жохилиятни йўқотиш бўлган, бугун эса бизларнинг мухтож бўлган нарсамиз, барча мусулмонлар яшайдиган диёрларга хоким бўлиб олган ва мусулмонларнинг ақидаларини,рафторларини булғаган секуляризм динидаги жохилиятни йўқотишдан иборат. Фақат шу холос.
Мана шу ўтган бир неча ўн йиллик мобайнида, махсусан ўтган бир неча йиллар орасида шундай харакатларни, жамоатларни ва исломий шўроларни кўрдикки, улар пок сахих, исломий ақидага эга ва ихлосда,муборазада жонини беради, кофир ва муртадлар билан келишишмайди, улар мустақил бўлиб хеч қандай тоғутий қудратга боғлиқ жойлари йўқ, муборазада ўта жиддий, агар бир сўзни айтишган бўлса, албатта уни бахосини хам тўлашади, бу борада шак қилмаймиз. Улар агар тоғни, биёбонни, ўрмонни ё шахарни устидаги муборазада баъзи мархалада тўхтаб туришган бўлсалар хам хам, аммо бир қанча йиллардан буён мағлубиятга учраб золим хукуматларни ва муртад секулярларни баробарида муваффақиятсизликни мазасини тотиб келаётган жамият, охирги қонигача одамлардан хеч нарсани умид қилмаган холда курашиб ихлос билан мубораза қиладиган гурух пайдо бўлганига гувох бўлиб турибдилар. Мана бу гурухлар бундай шаклда ўзларининг хабарларини етказишяпти ва кўриб турганимиздек жамият хам улар берган хабарни яхши қабул қилишяпти.
Бу хабар шунчалик тўғри ва титратувчи бўлганки, бир томонда мужохид мусулмонлар ва мусулмон халқ турган бўлса, бошқа бир томонда эса секулярлар,бутун олам кофирлари,махаллий муртадлар ва мунофиқлар турган холда, уларнинг хар бири бу хабарга ўзининг хос муносабатини билдирган. Улар ўлдирилгач онгли мусулмон тарафидан энг кам муносабат шуки, шахс манзилида туриб фақат хафа бўлади. Аммо хар қандай холатда хам жамиятнинг зехнига ва рухиятига ва мубориз,мужохид гурухларга ўзини таъсирини ўтказади. Аммо мана бу азизлар жуда кўп далилларга кўра, шулар жумласидан онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни йўлида харакатланмаганликлари ва бошқа кўз-қарашларга ва бошқа шўроларни ва бошқа тафсирларни назарига сабр-тоқат қилмаганликлари сабабли, янада кучлироқ қудратга айлана олишмади ва улар ана ўшанча шовқин-сурон, тўполон қилганларига ва вақтинчалик олдинга сари харакатлар қилишларига қарамасдан аста-секинлик билан мажбурий холда ортга чекинишди ва бир жойда қотиб қолишди. Бизларнинг чиқарган хукмимиз уларнинг муборазасини давомийлиги борасида жуда мухим нақшни ўйнайди, биз уларнинг муборазасини давомийлигини замонат қиладиган бир иш қилишимиз керак, бу фақат мана бу биродарларимизнинг хатолардан пархез қилишлари ва каттароқ шўролар сари қиладиган харакатларимиз билангина амалга ошади.
Бизларнинг баъзи бир меъзонсиз ва мувозанатсиз биродарларимизни каттароқ шўроларга қўшилишдан манъ қилган бўлиши эхтимоли бор нуқталардан бири, амални кўрмасликка олиш ва мухолиф шўролардаги ўлган кишиларнинг айтган сўзлари ё хатто уларнинг хали тирикларини устида айтилган сўзлар бўлади, бўлиб хам бу ўзига хос ўринларда ўзига хос шароитларда айтилган ёки улар бизлар хабардор бўлмаган бошқа далилларга эга бўлган бўлишлари хам мумкин.
Мисол тариқасида, агар бизлар яхудларнинг қуръондаги ўтмишига назар ташлайдиган бўлсак ва агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мана бу биринчи даражали душманга қилган муносабатларини йўналишига эътибор берадиган бўлсак, ёки агар мунофиқларнинг қора ўтмишларига хам назар ташласак ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг улар устида қўллаган равишларини текширадиган бўлсак, бу ердаги умумий қоида уларнинг ақидаси, сўзларидан ташқари уларнинг “амали” бўлган, мана бу ошкор ва пинхон,ички кофирлар борасидадур,энди ахли қибла бўлган мўъмин мужохидларнинг шўроси хақида қандай?
(давоми бор……….)