Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(34- қисмат)

Бале,интури шахси мўъмин бо нияти покики дорад агар бихохад роххойи хейр барояш бисёр зиёданд, ва хамма чизиш дар дунё дар масири қонуни шариати аллох қарор мегирад ва қатъан савоб хам ба у мерасад:

قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ * لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ…(انعام/162-163)[1]

Ошкоро астки овоз хондан ба унвони еки аз абзорхойи шодийи фитрий аст ва жониби аз жавониби мухталифи зиндагийи астки бояд барои аллох таоло қарор дода бишавад, ва шакки нестки қонуни шариати аллох барои саркуби масоили фитрий ва жавониби мовриди ниёзи зиндагийи дунёвий наёмада аст балки омада аст ин ниёзхоро мудирият, созмондехи, контрол ва хидоят кунад. Ибни Таймия мегуяд:

 «اِنَّ الأنْبیاءَ قَدْ بُعِثوُا بِتَکْمیلِ الْفِطْرَةِ و تَقْریرِهـْا لا بِتَبْدِیلِها و تَغْیِیرِها»

Анбиё барои такмили фитрат ва тасбити он мабъус шуданд, на барои табдил ва тағйири он.

Холо агар ин фитрат бо қонуни шариати аллох контрол ва хидоят шуд табдил  мешавад ба амри матлуб ва покизайи халолики аллох таоло дар мовриди ин умури покиза мефармояд:

یَسْألُونَکَ ماذا اَحَلَّ اللهُ لَهُمْ قُلْ اَحَلَّ لکُمْ الطَّیِّباتِ (مائده/4)

Аз ту пурсиданд: чи чиз барои онон халол шуда аст? Бигу чизхойи покиза барои шумо халол гардида аст. Бале мо бо тасфия ва мудирияти умури зиндагиймон метавонем бигуем:

الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُۖ (مائده/5)

Холо ин овоз хонданики бо мудирияти қонуни шариати аллох табдил ба ек тоййиб ва покиза шуда аст, ва ек ниёзи фитрийро ба шикли сахихиш бароварда мекунад, ва инсонро аз овоз хонданхойи ғейри шаръий ва мунхарифин дур мекунад, ва намегузорад шахс ба самт ва суйи ин овозхойи мужримона ва гунох олуд биравад хам мумкин аст тавассути иддайи дучори офат ва олудагий бишавад; ва касони хам хастандки ба ин овозгуш додан ё хондан одат карданд ва танхо хадафишон саргармийи худишон аст ва дигарон, ин дигар меравад жузъи хамон корхойики ба он мегуянд лағв, мисли кори хамин пирамардхойики жилови дари масжид нишастанд ва вақт мекушанд, ё замонироки шумо ба дидани фалон бози ихтисос медихид ва ба он одат кардид ва …… ин вақткуши ва талаф кардани умрики шахс ба он одат карда сифати муслимин нест балки сифати куффор аст ва мисли хамон харфхойи беарзиши астки куффори ахли китоб баъзи вақтхо мезанандки аллох таоло дар мовриди равиши бархурди бо онхо мефармояд:

: وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَکُمْ أَعْمَالُکُمْ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ لَا نَبْتَغِی الْجَاهِلِینَ ‏(قصص/55)

Ва хенгомики суханони лағв ва ёва бишнаванд аз он руй мегардонанд ва мегуянд: аъмоли мо аз он мо, ва аъмоли шумо аз он шумо аст. Салом  алайкум! Мо хохони ( хамнишини бо ) нодонон нестем.

Воқеият хам хамин аст, замоники муслимин ниёз ба даъват ва жиход ва хидмат ба дини аллох ва бандагони аллох доранд, ва онхамма масъулият дар баробари худишон ва соири инсонхойи ситамдидайи дунё доранд, ва онхамма вазифа дар баробари қиёмати худишон доранд онвақт вақти куштани хамишагий сари фалон куча ё дар масжид ва саргарм кардани худ ба чизхойики хеч суди барои қиёматит надорад чи маъни медихад? Ё садхо ва балки хозорон соати умри худитро додан ба нигох кардан ба футбол ва хаёти вахш ва ғейрих чи маъни медихад? Дар холики шахс ек садуми онро намедихад ба хузур ва ё нигох кардан ва гуш додани дарсхо ва барномахойики динишро ба у ёд медиханд.

Ин дустон масири жохилонро мераванд ва ба корхойи худишонро машғул кардандки дар миқёси соати умришон лағв ва беарзиш астки, бояд аз ин суханони беарзишики гуфта мешавад шахси огох худишро дур кунад ва ба онхо бигуяд:

لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَکُمْ أَعْمَالُکُمْ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ لَا نَبْتَغِی الْجَاهِلِینَ.

Ин зиёдаруйи дар овозхўни ё овоз гуш додан ва табдил кардани он ба ек одатки боиси куштани вақт ва нарасидани хейри ба худ ва дигарон бишавад ножоиз аст ва дар ин сифат муслимин худишонро шабих ба куффор карданд.

Пардохтан ба ин корхойи бефойда ва беарзишки танхо вақткуши мешавад ва онро пешайи худ кардан турики шахс ба он машхур ва шинохта бишавад мушаххас астки еки аз беморийхо ва олудагийхойи қалбийки аз сифати куффор аст ва муслимин ба он олуда шуданд,нуктайи дигар инки ин харфхойи лағв, тўвхин ё фаххоший кардан ба дин нестанд. Чун жавоби тўвхини куффор дар хенгоми касби қудрат танхо зур аст ва хиффа кардани тўвхинхо на гуфтани салом алайкум. Хамонтурики дидем росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо амсоли Каъаб ибни Ашроф ва Абу Ифк ва Назр бин Хорис ва дигарон кард. Тўвхин ва фаххоший бо нақд кардан хам хийли фарқ дорад холо чи расид ба лағв.

(идома дорад………)


[1]بگو:نماز و عبادت و زیستن و مردن من از آن خدا است که پروردگار جهانیان است . خدا را هیچ شریکی نیست ، و به همین دستور داده شده‌ام.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *