Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(108- қисм)
Натони Европа иттифоқидаги кофир секулярист лашкарини туркия секуляр хукуматини канали орқали ужалонни – курдларнинг хозирги мусайламайи каззоби- ишчилар хизбидаги муртад секуляристларига қарши олиб борган жангида, Ифринда курдистоннинг секуляр муртадлари мусулмонларнинг қуръонини қандай ёндирганини ва аллохни,росулуллох саллаллоху алайхи васалламни,ислом динини номусий хақоратлар билан хақорат қилишганини кўрдик.
Мана бу курд муртад секуляристлар аввало ўзлари европа иттифоқини тупроғида яшаётганини яхши билишади, ва улар яшаб турган жойдаги натони европа иттифоқидаги лашкари натодаги иттифоқдошларидан бири бўлмиш туркияни канали орқали ужалонни муртад секуляристларига қарши жанг қилишяпганини хам яхши билишади, иккинчидан мана бу курд муртад секуляристлари ужалоннинг муртад секуляристларининг россияни собиқ навкарлари ва американи хозирги хизматкорлари эканини ва бу икки давлат уларни натога сотиб юборганини жуда хам яхши билишади. Мана бу холатда иккита кофир секуляр,муртад гурух бир-бири билан жанг қилаётганини хам яхши билишади, энди мана бу ўртада уларнинг қуръон ёндиришлари ва аллохни,росулуллох саллаллоху алайхи васалламни, ислом динини хақорат қилишлари қандай маънони билдиради? Валлохи ва биллахи ва таллохи бизлар аллохга,қуръонга ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга ва ўзимизга нисбатан қилинган хақоратлар учун, агар мана бу ўжар,муртад секуляристлар тавба қилмаган бўлсалар, қасос оламиз,бу қасос олиш бир муддатга кечикиши мумкин.
فَوَ الله لَنثأرنّ! والله لَنثأرنّ ولو بعد حين.
Бизлар мана бу кунни кутяпмиз, сизлар ўжар секуляр муртадлар хам бу нарсани кутиб туринглар.
Шундай бўлгач мана бу қадр-қийматсиз,фасодчи,жинояткор нацианалистларни ўзини қиймати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган даражада холос яъни “бориб оталарини жинсий олатини тишлаб олишсин” – чунки уларнинг нажоди ва фахри мана бу канал орқали уларга меърос бўлиб қолган – улар хамиша тафарруқни,бузғунчиликни,рақобатчилар ясашни,фитналаштиришни омили ва ўзларини хамда бошқаларни сулхини,осойишини йўқолишини,вахдатни нобуд қилинишини сабабчисидурлар.
Агарчи ўзимизни орамиздаги мана бу кофир секуляр ва муртад нацианалистлар – ўзларининг миллатларини орасида хар қандай жиноятни курдоятий унвони остида амалга оширишган – аммо гитлерга,мусилинига,отатуркка, саддам хусайнга ва бошқаларга ўхшаган ишларни қилмаган мана бу кимсалар, гитлер бўлишни ё саддам хусайн ё отатурк бўлиш учун қобилиятга эга эмаслар деган маънони англатмайди. Балки замон ва макондаги ўринлари уларга мана бу рухсатни бермайди, бўлмасам улар қилиб ўтган ишларини картасига назар ташласангиз, улар очиқ-ойдин гитлерга, саддам хусайнга,отатуркка айланиш қобилиятига эга эканини кўрасиз.
Мана бу миллатчилик ва қавмпарастлик такаббурнинг оқибатларидан бири бўлиб, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам такаббур хақида мархамат қиладиларки:
لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ» قَالَ رَجُلٌ: إِنَّ الرَّجُلَ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ ثَوْبُهُ حَسَنًا وَنَعْلُهُ حَسَنَةً، قَالَ: «إِنَّ اللهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ، الْكِبْرُ بَطَرُ الْحَقِّ، وَغَمْطُ النَّاسِ»
Кимнинг қалбида заррача кибр мавжуд бўлса жаннатдан махрум бўлади. Кибр яъни: хақдан юз ўгириш ва поймол қилиш ва одамларни хақир санашлик.
Энди фосид ва бе арзиш миллатчиликдан ташқари,мусулмонларнинг онгли ва мақсадли,харакатланувчи вахдатига монеълик қиладиган нарсалардан бири,такаббурдан келиб чиқадиган ўжарлик ва қайсарлик хисобланади. Ўжарлик яъни: аллохни шариатидаги қонунлар қайтарган ва нахий қилган ишларни давом эттириш ва бу борада душманчиликни охиригича олиб бориш демакдур. Шахс хақиқатда нахий қилинганини билади ва бундан огох,аммо ўзини хохши билан мана бу хақга қарши душманчилик қилади. Бу ерда ботилни устида оёқ тириб олишни бир нави бор. Масалан мусулмонлар хам хақни устида махкам туриб олишади ва бунга сабр дейилади. Сабрда қатъият ва махкам туриш мавжуд, ўжарлик ва қайсарликда эса ботилни устида оёқ тираб олинади. Сабр ва қатъият бир арзиши бор нарсани устида оёқ тираб олиш бўлса, ўжарлик эса арзиши бор нарсани зиддига оёқ тириб олишдан иборат.
Мана бу арзиш ва арзишни зиддини ким томонидан таъйин қилиниши хам жуда мухим. Гохида арзишлар ақидаларни хилма-хиллигига қараб хар-хил бўлади, мана бу хам шубха ва мушкилотни вужудга келтиради. Секулярист бир нарсани арзиши бор деб билса, аммо аллох ўзини шариатида худди шу нарсани арзишни зидди деб хисоблайди.
Мусулмон шахс исломга кириб келган қадамини аввалида “йўқ” “ла” билан кириб келади. “ла илаха” ва тоғутга куфр келтириш билан биринчи эшикни очади. У биринчи навбатда ишни бошида аллохни шариатидаги қонунларга мухолиф бўлган қонунларни,дастурларни,керак ва кераксиз нарсаларни, нахий қилинган нарсаларни хаммасини бир четга улоқтириб рад қилади; мана бу ишни қилгач эшикни очиб исломни манзилига киради ва “иллаллох”ни аллохга иймон келтиришни тилга олади ва аллохни шариатидаги қонунларни қаршисида “эшитдик ва итоат қилдик” ўрнини махкам ушлайди, у хар куни бир неча бор “ийяка наъбуду ва ийяка настаъин “ жумласи билан аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлишга ахд қилади.
Бу ерда шу нарсани қабул қилиш керакки, нима яхши ва нима ёмон эканини аллох таъйин қилади? Қайси нарса қонуний экани ва қайси бири эса ноқонуний эканини? Қайси нарса озод ва қайси бири мамнуъ эканини? Аллохнинг ўзига хос бўлган мана бу хақларни ўжарлик ва такаббур билан ё хавойи нафсингга берасан ёки аллохни энг ёмон махлуқотларига берасан?
(давоми бор………)