Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(22- қисмат)
Инжостки аллох таоло зимни нишон додани рохкори берун рафт аз ин чанин доми хатарноки ба мезони хатарнок будани табаъият аз дуруғхойи ин куффор хам ишора карда ва мефармояд:
وَإِذَا جَاءهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِي الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلاَ فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلاَّ قَلِيلاً ( نساء/ 83)
Ва хенгомики ( хабар) корики мужиби натарсидан ё тарсидан аст ба онон мерасад, онро ( миёни мардум) пахш ва пароканда мекунанд. Агар ингуна афрод, сухан гуфтан дар ин бораро ба пайғамбар ва улил амри худ вогузоранд танхо касони аз ин хабари ишон иттилоъ пейдо мекунандки ахли хал ва уқданд ва ончи боисти аз он дарк ва фахм менамоянд. Агар фазл ва рахмати худо шуморо дарбар намегирифт жуз андаки аз шумо хамма аз шайтон пейравий мекардид.
Магар шайтон ба дустони худиш дарс намедихад ва вахий намекунад? Магар табаъият аз куффори секуляри жахоний ба рахбарийи амрико ва русия ва чин ва англис ва фаранса ва герман ва соири куффори жахоний ва тоғутхойи махаллий ва муртадди хоким бар муслимин ва ахзоби секуляр ва муртадди махаллий табаъият аз шайтон нест? Магар жангидан дар кинори ин куффори ишғолгари хорижий ва новкарони махаллийи онхо бар алайхи муслимини шариатгаро ва озодхох табаъият аз шайтон ва жангидан дар рохи тоғут нест хатто агар бо ек калама бошад?
Магар ғейри аз ин даста мо дастайи дигари дорем:
الَّذِينَ آمَنُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُواْ أَوْلِيَاء الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفاً ( نساء/ 76)
Касоники иймон оворданд, дар рохи аллох жангиданд, ва касоники кофар шуданд, дар рохи шайтон межанганд. Пас бо ёрони шайтон бижангид. Бегумон нейранги шайтон хамиша заиф буда аст.
Оё амрико ва муттахидини секуляри жахонийи у дар рохи аллох межанганд ё дар рохи шайтон? Оё новкарони амрико ва муртаддини махаллий дар рохи аллох межанганд ё дар рохи шайтон? Холо шумоки бо нисфи калама хам аз ин куффор ва муртаддини махаллий ва муздурониш дифоъ мекунид бидуни шак шумо хам дар рохи тоғут машғули жанги равоний ва сард ва ё гарм хастид, ва бидуни шак аз шайтон табаъият кардид.
Пас “ мусалласи дуруғсоз” бо тахассус ва имконотики дорад, дар сурати ғафлати муслимин аз мутахассисини шуройи улил амр дар масоили хабаргирий ва хабардехий ва жанги равоний еки аз “ се абзори” бартар, ба хамин содагий шахсро ба табаъият аз шайтон водор мекунад магар иддайи қолилики хамма дорем мебинем.
Инжостки бояд пурсид: вазифайи мо дар баробари ин мусалласи дуруғсозон чистки аллох таоло ба мутахассис ва хатто муваффақ будани онхо дар фариби муслимин гувохий дода аст?
Мо дар мовриди исломи мужмал ва баъзи аз умури шахсий атрофи худ – на хаммайи онхо – метавонем сихат ва суқми онхоро ба он шевайики хастанд бифахмем аммо аз бисёри аз умури шаръий ва бахусус аз ахбор ва рувидодхойи бародар ва хохар ва амму ва дойи ва хола ва амма ва хохарзода ва бародарзода ва дойизода ва аммузода ва атрофиёни даража еки худ хам иттилоъи дурусти дар даст надорем, ва наметавонем ахборики дигарон дар мовриди онхо медихандро сад дар сад дуруст бидонем, бахусус агар аз тарафи душманон ва ё хасудон ва бадхохон бошадки аслан намешавад ба он эътимод кард.
Аз ин доирайи хешовандоники биёем берун боз хар чи доира васиътар мешавад ба хамон андоза доирайи огохихойи шаръий ва мустанади мо тангтар ва махдудтар мешавад, яъни хар чи аз хамсояхо ва хам махаллайихо ва хам рустоийхо ва хамшахрийхо ва хам устонийхо ва хам кишварийхо ва хамминтақаийхо ба самти соири манотиқ ва сарзаминхо меравем ба хамон андоза доирайи иттилоати мо хам ниёз ба тахассуси бештар ва манобеъи мовриди эътимодтари дорад.
Холо агар мо гох дар таъйиди хабари дар мовриди фарзандонимон ё писар амму ва писар дойихоимонки дар кинори мо зиндагий мекунанд дучори сардаргумий ва гижи ва гох инхироф мешавем, дар мовриди ахборики аз мо бисёр дур буда ва аксаран тавассути расонахо ва боландгухойи ин “ мусалласи дуруғпардоз” ба мо расида чикор кунем?
Мо қоидаро бар ин мегузоремки хар чи аз тарафи аллох номида бошад дар он ихтилоф ва таноқиз ва рост ва дуруғ ва олудагий вужуд дорад, ва лозим аст тавассути мутахассисини тасфия ва полуфта бишавад, ва баъад қобили масраф хохад буд чун аллох таоло мефармояд:
: أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا (82)
Оё( ин мунофиқон ва секулярзадахо) дарборайи қуръон меандишанд ва агар аз суйи ғейри худо омада буд дар он таноқизот ва ихтилофоти фаровони пейдо мекарданд.
(идома дорад……..)