Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(26- қисмат)
Чиро? Чун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз аллох таоло замонат гирифта астки уммат бар саргардоний ва гумрохий хамрай намешаванд. Дар ин сурат шўройи улил амр ва умматики аз ин шўро ба вужуд омада аст харгиз гумрох намешавад ва бо ижмоъи вохидиш жамоати вохидиро ташкил медихадки химоят ва пуштибонийи аллох таолоро нез ба даст оварда аст.
Пас бахона наёварид ва худитонро ба ин уммат ва жамоати вохид онки аз коноли қудрати низомийи еки аз “ се абзори” бартар ба вужуд омада муттасил кунид ва ба жойи ин хамма ошуфтагий ва саргардоний энержийи худитонро бар ниёзхойи зарурийи дунё ва қиёматитон мутамаркиз кунид.
Бародарони ва хохарони геромий: мо танхо замони метавонем бигуемки дар баробари жанги равонийи душманони ошкор ва пинхон истодаем ва таблиғоти омма фарибонайи ин мусайламайи каззобики- ба сурати рузий аъмоли жинояткоронайи онхоро дар шабакахойи мохвораий ва соири расонахойи ижтимоий ва хатто атрофи худ мебинем – наметавонад моро фариб дихадки тобеъи еки аз “ се абзори” бартар бошем.
Замоники ахбор еки аз “ се абзори” бартар ба хотири пешрафтихойи текноложикий ин андоза ба мо наздик шуда ва дар дастрасийи хамма аст дигар узри надоридки савод надошта ва соири бахонахойики мухтасси дорудастайи мунофиқин аст; ба худ биёйид ба рости вақт танг аст ва хар он имкони тарки дунё ва хузур дар боргохи аллох таоло ва хисоб ва китоб меравад. Мувозиб бошидки ба хотири саргардонийи худ ва сипордани худ ба таблиғот ва ахбори куффори секуляри жахоний ва муртаддини секуляри махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахойи ба зохири исломгаро ва дурий аз “ се абзори” бартар зарарманд, пушаймон ва оқибат ба шар нагардид.
Бо вужуди чанин хажми васиъ аз жанги равонийи душманон ва ахбори мутанаввиъ ва рангорангики ироя медиханд чорайи жуз дил сипордан ба еки аз “ се абзори” бартар ва ёрийи он надорем, агар хохони оромиш ва саодат дар дунё ва қиёмат хастем.
Бузургтарин абзори жанги равоний ё жанги нарм :”soft war “ ё қудрати нарм “soft power” хамин хабаргирий ва хабаррасоний аз конолхойи мухталифи расонаий мисли мохворахо ва фазойи мажозий ва шойеъот ва ғейрих аст. Шахс бо бахрагирийи аз расонахо метавонад барои таъсиргузорийи бар тарафи муқобил,ба аъмоли қудрат бипардозад. Ва медонемки мудирияти аксарияти ин расонахо ва бахусус конолхойи мохвораий хам дар дасти куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий ва баъад дар ихтиёри мунофиқин ё секулярзадахост.
Мунофиқин ё секулярзадахойики бо хабаргирий ва чирагий дар суханварий ба шевайи исломий хатто мумкин аст шахси мисли росулуллох саллаллоху алайхи васалламро дар умури марбут ба иттифоқоти руз хам дучори шак ва тардид кунанд.
Холо дар миёни ин хамма душман ва ин хамма жанги равоний ва нарм чи бояд кард? Бояд ба қонуни шариати аллох мурожаъа кард ва дили худро бо хабаргирий аз хамон жохойики аллох таоло фармуда оромиш дод ва мутмаъин кард.
Бале замоники аллох таоло мефармояд:
الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد/28)
Он касоники иймон меоваранд ва дилхойишон бо зикр ва ёди худо сукун ва оромиш пейдо мекунад. Огох бошид! Дилхо бо ёд ва зикри худо ором мегиранд; дар ин заминайи хос хам – мисли тамоми маворид – дилхо танхо бо ёд ва зикри қонуни шариати аллох ва пейравий кардан азз он оромиш ва итминон пейдо мекунад. Ба хамин далил астки пас аз ин оя аллох таоло фовран аз амали солих сухбат ба миён меоварадки хамон табаъият аз қонуни шариатиш аст ва мефармояд:
: الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ (رعد/29)
Он касоники иймон меоваранд ва корхойи шойиста мекунанд, хушо ба холи ишон, ва чи жойгохи зебойи доранд!
Ин вазиъати касони астки баъди аз иймон ба аллох амали солих мутаносиб бо дастуроти аллох таолоро анжом медиханд, аммо агар ба унвони мисол дар ин заминайи хосси хабаргирий ва хабардехий аз қонуни шариати аллох пейравий накарданд дар воқеъ аз амали солих дурий карданд ва муртакиби амали носолих шуданд. Манбаъи амали носолих хам кужост? Шайтон. Ба хамин далил аллох таоло мефармояд:
: وَلَوْلاَ فَضْلُ اللّهِ عَلَیْکُمْ وَرَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّیْطَانَ إِلاَّ قَلِیلاً (نساء/83)
Иштибох дар хабаргирий ва хабардехий ва фариби жанги равонийи душманро хурдан пас аз бахам хурдани оромиши дарун ва итминони қалбий, аввалин садамайи зохириш бар хам хурдани вахдати дастур ва вахдати фармондехийи муслимин ва ошуфтагий ва саргардоний ва ижоди тафарруқ ва чанд дастагий дар миёни муслимин астки агар ба ширки тафарруқ мунтахий бишавад бидуни шак муслиминро тобеъи барномахо ва ахдофи шайтон ва ёрониш мекунад.
Ду қонун ва барнома бештар надорем ё моли аллох таоло астки ба оромиш ва қудрати даруний ва зохирийи муслимин хатм мешавад ва ё моли шайтон астки ба дилхира ва истерес ва ошуфтагий ва саргардоний ва тафарруқ ва дар нихоят жанги дохилий миёни муслимин ва сустий ва фашл ва аз бейн рафтани убухати муслимин ва залилийи жанохи муслимин ва қудрат бахшидан ба жанохи шайтон ва ёрониш хатм мешавад.
(идома дорад……..)