Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(5- қисмат)
Бар ин асос ибни Обидин ханафий рохимахуллох фатво медихадки Жабал даруз дар Сурия боз дорул ислом аст хар чандки ахкоми к
уфрий даруз ба он жорий мешавад ва хокимият хам дар дасти худишон аст чун еки аз ин шурут яъни шарти дувумки муттасил шудан ба дорул куфр аст тахаққуқ пейдо накарда ва инхо тахти хокимияти рахбарони мо хастанд ва сарзаминхойи ислом аз хар тараф сарзамини онхоро ихота карда ва хар замонки рахбарият бихохад метавон ахкоми шариати аллохро бар онхо пиёда кунад. .[1]
Тамартоший ханафий мазхаб хам дар ” танвирул абсор” зимни ишора ба ин се шарт замоники дар мовриди шарти севум ва масалайи амниятий
« مسلمٌ أو ذميٌّ آمنًا بالأمانِ الأوّلِ »
сухбат мекунад дақиқан дар инжо ба амнияти хосси ишора мекунадки дар сояйи қонуни шариати аллох ижод шуда ва ин амнияти хос хам еки аз нишонахойи тахкими қонуни шариати аллох ва хокимият ва ғалаба ва қудрати муслимин буда аст. Ба хамин далил мебинемки Сархасий ханафий рохимахуллох дар ” шархи сайри кабир” мегуяд: [2]
“«فَإِنَّ دَارَ الْإِسْلَامِ اسْمٌ لِلْمَوْضِعِ الَّذِي یکونُ تَحْتَ یدِ الْمُسْلِمِینَ، وَ عَلَامَةُ ذَلِك أَنْ یأْمَنَ فِیهِ الْمُسْلِمُونَ».[3]
дорул ислом исми макони астки тахти сайтарайи мусалмонон бошад, ва аломати он ин астки муслимин дар он дар амният бошанд.
Пас агар мебинемки пас аз инъиқоди пеймони сулхи худайбияйи муслимин дар Макка дар умури шахсий доройи амнияти комил мешаванд ё дар хабаша муслимини мухожир дар умури ибодийи шахсий доройи амнияти комил мешаванд ин амният ба танхоий боиси додани сифати дорул ислом ба Маккайи қабли аз фатх ва хабаша намегардад, балки ин сарзаминхо хамчунон бо вужуди чанин амнияти дорул куфр боқий монданд, ва ин амният ба танхоий ин сарзаминхоро табдил ба дорул ислом накард, чун дар ин сарзаминхо қонун ва қудрати хокимият ва ғалаба бо куффор буд на муслимин.
Имоми Сархасий ханафий рохимахуллох аз Аб Юсуф шогирди Абу Ханифа ва Мухаммад ибни Хасан шайбоний аз бузургони мазхаби ханафий ривоят мекунадки ба мужарради бартарий ёфтани ахкоми куффор бар сарзамини ва ғалаба ва хокимияти куффор бар он чанин сарзамини табдил ба дорул куфр мегардад . Косоний дар [4]
” бадоиъус саноиъ” еки дигар аз бузургони мазхаби ханафий ба хамрохи соирин хам чанин дидгохиро нақл мекунанд. .[5]
Дар ин сурат имом Мухаммад ибни Хасан шайбоний ва имом Абу Юсуф наздиктарин шогирдони имоми Абу Ханифа рохимахуллох, ва соири бузургони мазхаби ханафий чун ” Косоний” ва …….бидуни дар [6]
назар гирифтани шурути сегона, манот ва меъёр ва маллоки хукмдор ва сарзаминро новъи ” қонун ва хукм” и донистандки бар он сарзамин ижро мешавад ва фатво додандки: “дорул ислом бо зухури ахкоми куфр дар он табдил ба дорул куфр мешавад” . Хукмдори (сарзамин) тобеъи ахкоми астки бар он хоким аст ва тасаллут дорад, пас агар ахкомики бар он мусаллат аст ахкоми куфр бошад он сарзамин дорул куфр аст. . [7]
(идома дорад……..)
[1] وبهذا ظهر أن ما في الشام من جبل تيم الله المسمى بجبل الدروز وبعض البلاد التابعة ، كلها دار إسلام ، لأنها وإن كانت لها حكام دروز أو نصارى ، ولهم قضاة على دينهم ، وبعضهم يعلنون بشتم الإسلام والمسلمين ، لكنهم تحت حكم ولاة أمورنا ، وبلاد الإسلام محيطة ببلادهم من كل جانب ، وإذا أراد ولي الأمر تنفيذ أحكامنا فيهم نفذها
[2] تنوير الأبصار المطبوع مع الحاشية (4/174)./ “لا تصيرُ دارُ الإسلامِ دارَ حربٍ إلا: بإجراء أحكام أهلِ الشّركِ، وباتّصالها بدارِ الحرب، وبأنْ لا يبقى فيها مسلمٌ أو ذميٌّ آمنًا بالأمانِ الأوّلِ
[3] سرخسی، محمد، شرح سیر الکبیر، ج1، ص1253.
[4] المبسوط) للسرخسي، جـ 10 صـ 114، ط دار المعرفة. فجعل الصاحبان المناط: هو الغلبة والأحكام./”. وقال أبو يوسف ومحمد بن حسن شیبانی رحمهما الله: إنَّها تصيرُ دارَ الكفر بِظهورِ أحكامِ الكفرِ فيها… فإذا ظهرَ أحكامُ الكفر في دارٍ فقد صارت دارَ كفر”.
[5] بدائع الصنائع (7/130). دار الإسلام تتحول إلى دار كفر إذا استولى عليها الكفّارُ، وأظهروا أحكامَ الكفر فيها. قال الكاساني: “وقال أبو يوسف ومحمد رحمهما الله: إنَّها تصيرُ دارَ الكفر بِظهورِ أحكامِ الكفرِ فيها… فإذا ظهرَ أحكامُ الكفر في دارٍ فقد صارت دارَ كفر/ ( بدائع الصنائع ) للكاساني : 9/4375 ، وانظر : ( أحكام الديار ) ، د عابد محمد السفياني ، ص 15 وما بعدها .
[6] (بدائع الصنائع) للكاساني، 9/ 4375، ط زكريا علي يوسف / إن كل دار مضافة إما إلى الإسلام وإما إلى الكفر، وإنما تضاف الدار إلى الإسلام إذا طُبقت فيها أحكامه، وتضاف إلى الكفر إذا طبقت فيها أحكامه، كما تقول الجنة دار السلام والنار دار البوار، لوجود السلامة في الجنة والبوار في النار، ولأن ظهور الإسلام أو الكفر بظهور أحكامهما)
[7] بدائع الصنائع الکاساني ج8ص454 هفت جلدی دار الکتب العلمیة.