Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (3) (27 қисм)
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(25- қисм)
Хақиқатда эса учталик кучга тақсимланиш ва истиқлолга эга бўлишни оқибатида уларни орасида “зиддият” ижод бўлади ва назарий ва теорик жихатдан хам уларни уччовини ўртасини бирлаштириб турадиган қудратли кучга эхтиёж бор. Энди баъзилар мана бу “зиддиятни” бартараф қиладиган сиёсатчи, бирлаштирувчи,нозирни исмини сенаторлар мажлиси ё сено мажлиси ва бошқа деб қўйган, дорул исломдаги мўъминлар хам уни исмини улил амр шўросини намояндаси сифатида “рахбар, халифа, имом” деб қўйишган.
Аммо гурухлар кофирларни рози қилиш учун албатта бизлар демократ, жумхурият тарафдоримиз ва……..плуролизмни хизбий системасини,кўпайишни қабул қиламиз,дейишади ва англия маликаси ва белгия салтанати, бруний, комбуж,донмарк, малайзия, марокаш, галландия, нарвегия, уммон, арабистон, испания, швеция, тайланд, ватиканга ўхшаган моделларини пиёда қилиш билан мана бу “хоким”нинг дорул исломни рахбарлигидан олиб уни “томошабин” қилишмоқчи бўлишади ва “хокимни” бир четга суриб қўйиш орқали “бошқарув ва дастур бериш” хаққини бошқаларга олиб бермоқчи бўлишади, дорул исломларда мана бу бошқалар “тафарруқ ва бағий ахли” ёки “ички пинхон кофирлар” ва мунофиқлар тўдаси бўлишади,мана бу кимсалар ёки ғайри мустақим равиш билан ошкор “олтиталик кофирларни” мақсадлари бўйича дорул исломни бузиш ва унга зарба уриш билан фаолият олиб боришади, ёки ошкор “олтиталик кофирларнинг” дастурларини мустақим равишда олиб борувчилари бўлишган. Хар қандай холатда хам кўриб турганимиздек, мўъмин киши бўлиб хам дорул исломни энг юқори мақомидаги масъул,исломий услубларни ўрнига ғайри шаръий услубларни қабул қилишни кетидан ва фақатгина кофирларни розилигини топиш билан чегараланиб қолади ёки амалда бир четга суриб қўйилади.
Бу ерда хушёр бўлиш ва дорул исломни ички ва ташқи алоқаларига хоким бўлган асосий усулларни тахдид қилиш, заифлаштириш хатарига дучор бўлишига рухсат бермаслик мўъминларни вазифаси хисобланади. Яъни умумий маънода айтганда мусулмонларни эмас мўъминларни вазифасидир.
Аслда ва нафий сабилни қоидасида жуда хам майда ва мухим нуқта бор бўлиб, агар уни назарга олинмайдиган бўлса, шахсни шубхага,адашишга дучор қилиши мумкин. Аллох таоло мархамат қиладики:
«وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء / 141)
Ва алло харгиз кофирлар учун мўъминлар устига йўл бермагай.
( аллох таоло то абад кофирларнинг мўъминлар устида хукмронлик қилишларига рухсат бермади, аллох таоло кофирлар мўъминларнинг устида хукмронлик қилишлари учун йўл қўйиб бермади,аллох харгиз кофирлар учун мўъминларни устида хукмронлик йўлига рухсат бермади.)
Шунингдек арз қилинганидек “лан” нафий одатларидан хисобланади ва музориъ феълини бошида келади ва уни маъносини келажакда нафий қилишга айлантиради, яъни бу иш келажакда харгиз амалга ошмайди. Аммо баъзиларни айтишича: кофирларнинг мусулмонларни устида хукмронлик қилаётганини кўриб турибмиз, буни далили нимада?
Агар оятга яхшилаб диққат қилсак жавобни жуда хам содда эканини тушуниб оламиз, аллох таоло мархамат қилганидек кофирларнинг “мўъминларни” устида хукмронлик қилишлари учун йўл мавжуд эмас, яъни “мусулмонларни” устида дейилмаган; мана бу иккисини ўртасида катта фарқ бор. Агар “мусулмонлар” ўзларини “мўъминлар” даражасига кўтаришса аллох таоло уларга ёрдам беради, мана бу бутун тарих давомидаги аллох таолонинг мўъминлар хақидаги суннати бўлган:
كَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ (روم/47)
Ва иймон келтирган зотларни ғолиб қилиш бизнинг зиммамизда хақ бўлган.
Мана бу аллохни нусрати ва ёрдами муваффақият абзорларини асосий қисми хисобланади, мана буни кетидан аллох таоло томонидан ёрдам берилган шу “мўъминлар” бир-бирларига ёрдам беришга сабаб бўлишади. Аллох таоло мархамат қиладики:
هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ (انفال/62)
У сизлар ўз ёрдами ва мўъминлар билан қувватлантирган ва уларнинг (мўъминларнинг) дилларини бирлаштирган зотдир. Мана бу ерда умумий маънодаги қувватланишни,химоя қилинишни омили мусулмонлар эмас, балки мўъминлардир; шу сабабли хам аллох таоло мархамат қиладики:
یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ (انفال/64)
Эй пайғамбар, сизга ва сизга эргашган мўъминларга аллохнинг ўзи кифоядир.
(давоми бор……..)