Исломий хукуматни ташкил қилинишига хужжат борми? Агар бўлса нимага кўрмаганга олинади? Жиходий ташкилотлар мана бу сўзларга қанчалик хамжихат бўлишган? (9)
Исломий хукуматни ташкил бўлиши лозим экани борасидаги қуръон ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг сийратларидаги хужжатлар:
Қуръонда хукумат мавзусига тегишли жуда кўп калималар ишлатилган, имомат, хилофат, мулк,вилоят, улил амр, хукм,байъатга ўхшаш. Худованд молик ва осмонлар ва ерларни бошқарувчиси бўлиб мўъминларни ягона хожаси,хақиқий хокими хисобланади. у зот мулкни, хокимиятни ўзини иродаси билан таъйинланган кишиларга беради ёки улардан тортиб олади. [1][2][3]
Худо солих мўъминларга ер юзидаги хокимиятни ваъдасини берган. Кўп оятларда мўъминларни,пайғамбарларнинг илохий изн билан хукмронлиги (мулки) хақида айтилган, Иброхим хонадони, Толут,Юсуф,Довуд,Сулаймон буларга мисол бўлади,Довуд алайхиссалом учун набий,халифа сўзлари ишлатилган ва илохий изн билан хилофат худони ўзига хос бандаларига берилган бўлиб, халифа аллохнинг шариатидаги қонунларда мавжуд белгилар билан сифатланган бўлиши тақозо қилинади.
Шунингдек қуръонда бир қанча фиръавнга ўхшаган ситамгар,золим хокимлар ва хукуматларни белгилари хам зикр қилинган, бу оятларда мана бу золимларга итоат қилмаслик, ситамгарларга эътимод қилмаслик ва “тоғутни” хукмронлигини қабул қилмасликка таъкид қилинган. [4].[5]
Пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васалламнинг ижтимоъий сийратлари ва хукуматларини ўзи хам, жамиятдаги исломий муносиб хукуматнинг зарурати,ахамиятига гувох бўла олади.
Пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васаллам мадинадаги қабилаларнинг раислари,намояндалари билан икки марта байъат қилганларидан сўнг, бу шахарга мухожират қиладилар ва у ерда хукумат ташкил қилиш учун шароитни мухайё қилдилар. Пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васалламнинг ўн йил ичида мусулмонлар жамиятида қилган хукмронликлари, кўпроқ қабилавий система асосида идора қилинадиган жамият учун янги услуб бўлган,яъни охирги пайғамбарни шариати асосидаги биринчи исломий хукумат бўлган.
Пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васаллам ўзини давлати тақозо қилган ва хукуматга таъаллуқли бўлган ишлар билан машғул бўлганлар, мушрикларни қаршисида мадинани химоя қилиш, кофирлар ва мунофиқларга қарши жиход, мадина яхудийлари билан ижтимоъий- хуқуқий қарорларни имзолаш, одамларни ўртасида ихтилофларни йўқотиш учун қазоват билан шуғулланиш,закот ва хумсни, ғаниматларни жамлаш ва уларни жамлаш, сарфлаш бўйича қилинган ишларни муъайян ўринларда сабт қилиш шулар жумласидандир. [6][7][8][9]
[1]ابن فراء، الاحکام السلطانیة، چاپ محمد حامد فقی، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.ص 85
[2]خمینی، ولایت فقیه (حکومت اسلامی)، ص 125و خمینی، کتابالبیع، ۱۳۷۹ش. ص 28
[3] محسن امین ، نقضالوشیعة، او، الشیعة بینالحقائق و الأوهام، بیروت ۱۴۰۳، دارالعلم / ۱۹۸۳.ص 185
[4] محمد بن عمر فخررازی ، اصولالدین و هوالکتاب المسمّی معالم اصولالدین، بیروت ،چاپ طه عبدالرؤوف سعد، ۱۴۰۴/ ۱۹۸۴.ص 129/ و نیز ، علی بن محمد ماوردی، الاحکام السلطانیة و الولایات الدینیة، بغداد ۱۴۰۹/۱۹۸۹.ص 149
[5] محمدفؤاد عبدالباقی ، المعجم المفهرس لألفاظ القرآن الکریم، قاهره ۱۳۹۷، چاپ افستتهران ۱۳۶۴ ، ص 218
[6]شارل لوئی دوسکوندا مونتسکیو، روحالقوانین، ترجمه و نگارش علی اکبر مهتدی، تهران، امير كبير ۱۳۶۲ش.ص 128
[7] محمدحسین نائینی ، تنبیه الامة و تنزیةالملة، چاپ جواد ورعی، قم ۱۳۸۲ش.ص 185
[8]مهنا محمدنصروفتحیه نبراوی ، تطور الفکر السیاسی فی الاسلام، قاهره، دارالمعارف ۱۹۸۲ ـ ۱۹۸۴.ص 214
[9] محمد حسن بن باقر نجفی ، جواهرالکلام فی شرح شرائع الاسلام، ص 235