Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?
(матлабни комил матни)
Бисмиллах валхамдулиллах; аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух
Бугунги кунда афғонистон дорул исломи хақида афғон шумул,аёлларни хуқуқи унвони остидаги бутун жахон секуляр кофирлари томонидан қилинаётган талабларга гувох бўлиб турибмиз, хатто саййид Қутбни сўзи билан айтганда “катта шайтон” ёки Усома бин Лодинни сўзи билан айтганда эса “илонни боши” бўлмиш,хамда афғонистонда ва бошқа исломий минтақаларда энг ифлос жиноятларни қилган америка хам ўзига хизмат қилганларни рўйхатини беришга журъат қилган, ва бу иш орқали у уларнинг исломий иморатни хокимиятида ишга жойлашишларини талаб қилган. Натога аъзо бўлган давлатлар хам шундай ахмоқона талабларни қилишган, хатто хоинлар ва мунофиқларни тўдаси ёки ички секулярзадалар хам ўзлари учун шартлар таъйин қилишган. Хозирги пайтгача уч марта катта хиёнатларни қилган хон фартут хирот ва ўзини динига,миллатига,тупроғига бир неча марта хиёнат қилган хоинни болалари ғулом оталари билан бирга шуларни жумласидандир, уларни барчаси ўтган 20 йил орасида америка,нато босқинчиларини ёнида туриб, уларга қарши хеч қандай қаршилик қилмаган холда юришди, хозирги кунда эса шу кимсалар дорул исломга қарши иморатни чегарасидан ташқарида туриб мажозий фазода “бағоват жибхасини” ташкил қилишган; мана бу расво бўлган хоинлар инқилобга қарши бўлганларни сафида туриб ички пинхон мунофиқлар тўдасини қўзғалон қилишга даъват қилишяпти. Улар миллатни орасидан қочиб ошкор бўлган қисматдир, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:
مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا (احزاب/۶۱)
Албатта биз сизни уларга қарши оёқлантирурмиз, сўнгра улар (мадинада) сиз билан бирга тура олмай қолурлар, магар лаънатга дучор бўлган холларида озгина (вақт тура олурлар холос). (у пайтда) улар қаерда топилсалар ушланурлар ва ўлдириб ташланурлар. (Бу) илгари ўтган зотлар хақидаги аллохнинг йўли-қонунидир. Аллохнинг йўлини эса харгиз ўзгартира олмассиз.
Албатта дорул исломдан жудо бўлган мунофиқларни устида мана бу равишни фақат росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўзлари ижро қилганлар холос ,деб тасаввур қилмаслигимиз керак,балки бу ўтган қавмларда хам бўлган суннатдир,
«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»
Инсон яратилгандан буён бу ошкор мунофиқлар хақидаги суннат бўлиб, қиёмат кунигача хам мавжуддир, бу содиқ мўъминлар томонидан ижро қилиниши керак, аллох таоло мархамат қиладики:
«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»
Худони суннатида хеч қандай ўзгариш мавжуд эмас.
Имоми ибни Хазм рохимахуллох айтадики: агар бир киши ўзини ихтиёри билан мажбур бўлмаган холда дорул куфрга ё дорул харбга кирса ва у ерда туриб мусулмонларни ихтиёридаги маконларни ахолисига қарши душманчилик қилса, у мана бу иши билан муртад бўлади ва диндан чиқади, агар у мусулмонларни қўлига тушадиган бўлса, муртадларни ахкомлари уни устида ижро бўлади, уни ўлдиришга ва молини халол бўлишига, аёли билан никохини ботил бўлишига ўхшаш муртадларга хос ахкомлар. Мана бу очиқ хукмлар дорул исломни чегарасидан ташқарида дорул куфрларда дорул исломни қаршисига таблиғ бўйича фаолият олиб бораётган ёки харбий фаолиятлар қилаётган ошкор мунофиқларга тегишлидир. Агарчи улар баъзи бир исломий шиорларни авом халқни алдаш ва дили бемор мусулмонларни мудирият қилиш учун бажариб юришган бўлса хам, бу амалларини уларга фойдаси бўлмайди.[1]
«الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» (احزاب/12)
Аллох таоло дорул исломдан жудо бўлган мана бу ошкор бўлган мунофиқлар хақида мархамат қиладики:
وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا (نساء/89)
Улар ўзлари кофир бўлганлари каби сизлар хам кофир бўлиб, улар билан баробар бўлиб қолишларингизни истайдилар. Бас, сизлар то аллох йўлида хижрат қилмагунларича уларни дўст тутманглар! Агар юз ўгирсалар, уларни топган жойингизда тутиб ўлдирингиз ва улардан на бир дўст ва на бир ёрдамчи олмангиз!
Шундай экан ўзларини дорул исломдан жуда қилиб олган ошкор мунофиқларни таклифи мушаххас, хатто улар худди зирор масжидига ўхшаш ошкор бўлганликларига энг кам аломатларни кўрсатишса хам уларни шариатдаги таклифлари аниқ бўлади. Мунофиқлар тўдасини хавфсизлиги ўзларини мусулмонларни жамиятидан ажрамаган ва мусулмонлар ўртасида махфий қилиб туришган бўлса сақлаб турилади ва улар дорул исломни хукуматини турли-хил органларида масъулларни либосларини кийиб олиб ёки масжидларни минбаридан туриб ёки ахборот воситаларида дорул исломни байроғи остида ўзларини фасодларини ,бузғунчиликларини давом эттира олишади……хақиқий хатар ўзларини мўъминларни жамоати билан бир хил қилиб олган пинхон тўда томонидан келади.
Бизлар рухий жанглар ва ахборот воситаларини бўлимидаги фасодчиларни орасида,либирал қатламга қўшимча равишда муллолар ва мутахажжир мавлавийларни табақасига дуч келамиз, улар хос бир мазхабни либоси остида бошқа мазхаблар ва исломий тафсирларга огох холда,қасддан ва ўзларини ихтиёрлари билан ёлғон тўқиш ва шаръий манбаъларни кесиб олиш, кўз юмиб ўтиб кетса бўладиган фиқхга оид майда ихтилофларни катта қилиб кўрсатиш,тафарруқни ва ички жангларни вужудга келтириш орқали, мусулмонларни ўртасидаги иттиходга ва вужудга келган хавфсизликка зарба уришмоқчи, дорул исломни душманларининг бешинчи устуни сифатида таблиғий озуқаларни, хатто хоинларни,қурбонликларни ишлаб чиқаришади.
Абу Мухаммад Жавиний мана буларга қараганда анча паст даражадаги жиноятларни қилишган ички фасодчиларни тўдаси хақида ривоят қилиб айтадики: исломда бидъат ишлаб чиқарувчилар ва ёлғон гапирувчилар ва хадис ясовчилар,мулхидин яъни динсизлардан кўра бадтарроқдир, чунки мулхидинлар қасддан ташқаридан туриб динни фасод қилишни исташади , мана булар эса ичкаридан туриб худди шу ишни қилишади, бундай кимсалар ўзимизнинг махаллийлардан бўлиб ичкаридан фасод қилишни кетидан юришади, мулхидинлар эса ташқаридан уларни мухосара қилиб туришади, аммо мана бу фасодчилар қалъани дарвозаларини уларга очиб беришади, шундай бўлгач бу кимсалар ислом учун кофирлардан хам кўра бадтарроқдирлар.” [2]
Мана бу фақат мўъминларни ўзига аён бўлган хақиқат эмас,балки ўзларини миллати учун – тўғрими ё ғалатми- мубораза қилган кофирлар хам айтишганки: агар мамлакатингни озод қилишни хохласанг қуролингга ўнта ўқни жойла, уни тўққизтаси хоинлар,одам фурушлар учун,танхо бир донаси душманингга кифоя қилади.
Мусулмонларни орасидаги хоинлар дарвоқеъ мунофиқлар бўлиб, улар секуляристик ақидалар,ишончлар билан ички пинхон душман сифатида ибодатларни баъзи қисматларида мусулмонларни қилганини такрорлашади, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:
«… هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ…» (منافقون/4)
“…….Улар душмандирлар. Бас, улардан эхтиёт бўлинг!”
Мана бу кимсалар ички пинхон кофирлар бўлиб, хатто росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам уларни чиройли,жозибали,шаръий сўзларидан таъажжуб қилардилар:
«يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …»
(Эй Мухаммад) одамлар орасида шундай кимсалар борки, унинг гапирган гапи хаёти дунёда сизга қизиқ туюлади.
«وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47)
“Хамда ораларингизда уларга қулоқ солгувчилар хам (топилган) бўлур эди. “
Энди бизлар ташхис бера олмайдиган мана бу ички пинхон кофирлар, қалбларида касаллиги бор иймони заъиф мусулмонлар дастасини исломийга ўхшаган турли-хил макр ва хийлалар билан ўзларини атрофларига жамлаб олишади ва ўзларини ботини касал мусулмонлар орасида пинхон қилишади ва натижада ўзларини бузғунчилик ишларини,рухий жангларини мана бу касалланган мусулмонларни канали орқали ривожлантиришади ва мана бу алданган кишилардан хоинларни,қурбонликларни вужудга келтиришади. Мусулмонлар жамиятидаги барча хиёнатлар мана шу мунофиқлар тўдаси томонидан уюштирилади, улар керакли холатда ташқи душманнинг бешинчи устуни хукмини бажаради.
Аллох таоло мархамат қиладики:
وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً (احزاب/12)،
Ўшанда мунофиқлар ва дилларида мараз бўлган ( яъни эътиқодлари заъиф бўлган) кимсалар: “аллох ва унинг пайғамбари бизларга фақат ёлғон ваъда қилган эканлар”,дея бошладилар.
Мана бу сўзлар бугунги кундаги мунофиқлар тўдасининг дорул ислом рахбарлари хақида айтаётган сўзларни худди ўзидир; бундай суратда бу дунёда мунофиқлар тўдаси икки гурухдан иборатдир:
«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»
мана буларни хаммаси дунёда
«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»
бўлган кишиларни жумласидан хисобланади ва буларни орасидаги андак мунофиқлар ё ички пинхон кофирлар бу дунёда ана ўша аксарият мусулмонларни жумласига киради; кофирларга бу дунёда эргашганлар,уларни муридлари,йўлдошлари хам аслий кофирларни жумласига киради.
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (بقره/6)
«خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ ۖ » (بقره/7)
Мана бу муридлар,эргашувчиларнинг танхо иймон келтиришларигина уларни аслий кофирлардан жудо қила олади.
Шуни яхши билишимиз лозимки, аллох таоло мана бу даста инсонлар хақида сухбат қилиб айтадики, агар уларни барча истак-хохишлари амалга оширилса хам, мана бу шахслар аллохни шариатидаги хабарларни қабул қилишмайди,
« وَلَوْ جَاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ (یونس/97)
Гарчи уларга барча оят-мўъжизалар келса-да то аламли азобни кўрмагунларича иймон келтирмайдилар.
Яъни кофирларни махсусан ички пинхон кофирларни орасида шундай кишилар борки, худди аллох таоло мархамат қилганидек:
وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَىٰ وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا…(انعام/111)
Агар биз уларга фаришталарни туширсак ва ўликлар (қабрларидан тирилиб келиб) уларга гапирсалар хамда барча нарсани (халойиқни) уларнинг олдида очиқ-аён тўпласак хам иймон келтиргувчи бўлмайдилар, магар аллох хохласагина (иймон келтирурлар).
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ (حِجْرِ/14)
Агар биз уларга осмондан бир дарвоза очиб қўйсаг-у, ундан (осмонга) кўтарила бошласалар хам,
وَإِنْ يَرَوْا كِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا (طور/44)
Агар улар (устларига уларни халок қилиш учун) осмондан бир бўлак – парча тушаётганини кўрсалар,
وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ (انعام/7)
(Эй Мухаммад), агар сизга қоғозга (ёзилган) бир мактуб туширсак ва уни қўллари билан ушлаб кўрсалар хам,
Улар ислом динига иймон келтирмайдилар,магар аллох таоло хохласагина иймон келтиришади.
إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ.
Ички пинхон кофирлар ё мунофиқлар
«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»
ўзларини садрил исломдаги мўъминлардан, росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан,сахобалардан ақллироқ, бохушроқ, огохроқ, фикри очиқроқ,донороқ,деб билишарди, мана бу мўъминларни эса ахмоқ, нодон дейишган, яъни улар мўъминларга ўхшаб иймон келтиришга харгиз рози бўлишмасди:
«وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ (بقره/۱۳)،
Уларга:”мана бу кишилардек иймон келтиринглар”,дейилса, “шу пасткашларга ўхшаб мўъмин бўламизми?”,-дейдилар. Огох бўлингизким, уларнинг ўзлари тубан кимсалардир,лекин буни билмайдилар.
Секуляр кофирлар пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васалламни шариатлари хақида айтишадики:
إِنْ هَذَا إِلاَّ أَسَاطِیرُ الأَوَّلِینَ (انعام/25)
“бу (қуръон) фақат аввалгилардан қолган афсоналар,холос”, дейдилар.
Мана бундай секуляр мавжудотлар охирги шариатга харгиз иймон келтиришадими? Улар ички пинхон кофирлар ва махаллий секулярзадалар билан бирга росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хабарларига нисбатан мана бундай кўз-қарашга эга бўладиган бўлишса, харгиз мўъминларни жумласидан бўла олишмайди ва аллохни шариатидаги қонунларини олиб борувчиларидан харгиз рози бўлишмайди.
Шундай бўлгач зохирда ислохгарликка ўхшаб кўринган аммо воқеиятда бузғунчиликдан иборат бўлган уларнинг мўъминлардан махсусан дорул исломлардан қилган талаблари,танхо рухий жангларда уларнинг фойдаланадиган абзорлари,бахоналари холос, улар буни воситасида ўзларига эргашганлар ва мусулмонларни орасидаги иймони заъиф мўъминларга,секулярзадаларга хақни ботил қилиб кўрсатишмоқчи ва ер юзида фасодни вужудга келтиришмоқчи.
وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِی الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ (بقره/11)
Уларга: “ер юзида бузғунчилик қилманглар”,дейилса “биз –ислох қилувчилармиз” дейдилар.
أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَکِن لاَّ یَشْعُرُونَ (بقره/12)
Огох бўлингизким, улар албатта бузғунчилардир, лекин ўзлари буни сезмайдилар.
Имоми Шофеъий рохимахуллох имоми Ахмад ибни Ханбал марузийни устози бўлади, шу киши барча ахли илм улардан қарздор бўлган уч шахсни бири хақида айтадики: хамма одамлар тафсир бўйича Муқотил ибни Сулаймондан қарздордурлар. Энди имоми Муқотил ибни Сулаймон балхий рохимахуллох 78 шамсий йилдан то 88 шамсий йилгача қадимги хуросонни шахарларидан бўлмиш балх шахрида туғилган, бу хозирги афғонистондаги минтақадир, у киши айтадики: улар ( кофирлар жумладан секуляристлар) агар уларнинг барча талабларини бажарсангиз хам, харгиз Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам олиб келган нарсага иймон келтиришмайди. [3][4] [5]
Аллох таоло минг нафарлик ватикан шахрида жойлашган ва бугунги кунда ер юзида хеч қандай қудратга эга бўлмаган ахли китобни кофирларига қарата мархамат қиладики:
وَلَن تَرْضَى عَنکَ الْیَهُودُ وَلاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ (بقره/120)
Яхудий ва насронийлар уларнинг динига кирмагунингизча харгиз сиздан рози бўлмайдилар.
Аллох таоло секуляристлар (мушриклар) хақида хам мархамат қиладики:
وَلاَ یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّىَ یَرُدُّوکُمْ عَن دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ (بقره/217)
Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтармагунларича сизлар билан уришаверадилар.
Кофир секулярларнинг мўъминлар билан сухбатлашадиган забони қурол-аслаха, қуролли жанг, куч ва зўравонлик, қирғин ва ўлдиришдир; қачонгача? Бизлар динни тўрт мафхуми яъни 1- исломий хукумат қудрати,2- исломий қонун ва дастурлар,3- исломий хукуматни қудратига, уни қонун ва дастурларига итоат қилиш,4- исломий хукуматни қудрати воситасида аллохни шариатидаги қонунларга асосан жазолаш ва мукофот беришдан қўлимизни тортмагунимизча уни секуляр кофирларни қўлига тақдим қилмагунимизча давом этади. Мана бу вақтдагина либирал секуляр кофирлар бизлардан қўлларини тийишади, аммо чап секуляр кофирлар ва коммунистлар ичи бўшаб қолган мана бундай исломни қолдиғига хам рози бўлишмайди,балки ислом динини комил нобуд бўлишини хатто умуман шахсий рафторларни,мўъминларни қалбидаги нарсаларни хам нобуд бўлишини исташади.
Кофирларни , махсусан ички пинхон кофирлар тўдасини комил рози қилишга росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам қодир бўлган эмаслар, мусулмонлар исломий хукуматга эга бўлган холларида секуляр кофирларни рози қилишни имкони йўқ, улар бутунлай охирги элчи томонидан олиб келинган аллохни шариатидаги қонунларга қаршилик қилиб душманчилик қилишади; аммо ички пинхон кофирларнинг ўзларини намоён қилиш мезони, мўъминларнинг харбий қудратини мезонига боғлиқдир, агар оилада, махаллада, жамиятда,давлатда мўъминларни қудрати кўпроқ бўладиган бўлса, мунофиқларни тўдаси ўзини нифоқ қобиғига кўпроқ яширинади ва ўзини яна кўпроқ мўъминларга ўхшатиб олади, ўзини намоён қилишга журъат хам қилмайди. Аммо мўъминларнинг ё дорул исломнинг харбий қудрати заъифлашганини кўрса, улар ана ўша мезон бўйича ўзларини “хиёнат”ларини ошкор намоён қилишади.
Секуляр кофирлар мўъминларнинг хукуматини ё уларни иймоний қудратини нобуд қилиб бўлмайдиган даражада эканини кўришган пайтда, бир мархала орқага чекинишади ва мўъминларни аллохни шариатидаги усулларга нисбатан бепарволик,эътиборсизликка тортишга харакат қилишади, улар бу иш орқали мўъминларни аллохни баъзи дастурларидан кўз юмишларини ёки секуляр кофирлар сабабли аллох таолони баъзи буйруқларидан юз ўгиришларини умид қилишади. Энди агар мана бу секуляр кофирлар мўъминларни махсусан дорул исломни хамма нарсада ўзларига мослаштира олмагандан сўнг, хаддиақал баъзи масалаларда ,баъзи куфр қонунларида мўъминларни ўзлари билан бир хил қилишга умид қилишади.
Росулуллох саллаллоху алайхи васалламга иккинчи бўлиб нозил бўлган қалам сурасида келганки: [6]
وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ (قلم/9)
Улар сизнинг ( ўзларига) кўнгилчанлик- муроса қилишингизни истарлар, шунда улар хам (сизга) кўнгилчанлик қилурлар; яъни аслида мана бу кўнгилчанлик-муроса аллохни шариатидаги қонунларга нисбатан назарда тутилган, шунингдек аллох таоло бошқа бир ўринда мўъминларни аллохни қонунларини,қуръонни, усулларни устида аслий кофирлар ва ички мунофиқлар билан муроса қилишларини ва қуръонни қонунларини жиддий қабул қилмасликни “қуръонга куфр келтириш” ,деб айтган:
أَفَبِهَذَا الْحَدِیثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ (واقعه/81)
Бас, (эй кофирлар), сизлар мана шу сўз- қуръонга бепарволик қилурмисизлар ( яъни сизлар шундай улуғ китобни назарларингизга илмасдан инкор қилмоқдасизларми)?!
Даъватдан сўнг кофирлар билан танхо сўзлашув абзори махсусан хукумат қудратига эга бўлган секуляр кофирлар билан, мўъминларнинг “харбий қудратини мезонидир”,асли қоида бўйича мана бу кофирлар билан харбий қудрат орқали сўзлашув,музокара олиб бориш керак, ички ва ташқи алоқаларда ўзимизнинг ақида усулларида мустахкам туриш билан, мана бу мустахкам туришнинг тўловини турли-хил махрумиятлар, босимлар,иқтисодий ва илмий, дармонга оид бир қанча мушкилотлар орқали тўлаймиз; мана бу мухим ишдан ғофил бўлишлик ва дипломатикани сиёсий, муроса қилинадиган ўйинлари билан машғул бўлиш ва дорул куфр секулярларини рози қилишга харакат қилиш, дархақиқат вақтни бекорга талаф қилиш ва мўъминлар ва дорул исломга қарши хар икки жибха бўлмиш қуролли ва рухий жангда душманларга янада кўпроқ мухлат бериши бўлиб қолади.
Ташқи дипломатика масаласидаги қуръоний воқеият бўлган яна бир бошқа мухим нуқта шуки, секуляристлар (мушриклар) хамиша тафарруқда бўлишган ва хамиша бир-бирлари билан ихтилофга эга бўлишади, мўъминлар секуляристларнинг мана бу ихтилофларидан ўзлари ва дорул исломни фойдасига ишлатиб қолишлари керак.
Агар диққат қилган бўлсангизлар аллох таоло қуръонда мушрик ва секуляристларнинг яна бир номини “ахзоблар” деб келтирган; яъни аллох таоло ахзоб сурасида хижратни бешинчи йилидаги ахзоблар жангида мархамат қиладики:
وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَٰذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ (احزاب/22)
Бу ердаги ахзоблардан бўлган манзур, ғатафон, сулайм, асад, ашжаъ ва ……қабилаларидан иборат секуляр хизблар бўлган, уларни хаммаси қурайш секуляристларининг хокимияти остида дорул ислом бўлмиш мадинага хамла қилган эдилар ва мўъминлар ўзларини рўбарўларида мана бу ахзобларни кўришган эди, аммо аслида мана бу тўпланганларни асл қўзғатувчилари ва жанг пардасини орқасидагилар дорул исломни ичидаги душманни бешинчи устуни бўлмиш яхудийлар ва мунофиқларни тўдаси бўлишган эди. Лекин мана бу лашкар мусулмонларни рўбарўсида эмас эди, балки танхо секулярларни турли- хил ахзоблари турарди.
Мушрикларни ё ахзобларни ё секуляристларни энг кўзга кўринган аломатларидан бири,улардаги хилма-хил хизбларни,тафарруқни мавжудлигидир,шунинг учун хам аллох таоло мусулмонларга секуляристларнинг мана бу сифатларига ўхшамасликларини амр қилади:
مُنِیبِینَ إِلَیْهِ وَاتَّقُوهُ وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَلَا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ * مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ (روم/31-32)
(аллохга) қайтгувчи бўлган холларингизда (унинг динини махкам тутинглар) ва у зотдан қўрқинглар хамда намозни тўкис адо қилинглар! Мушриклардан бўлманглар! Улар (яъни мушриклар) динларини бўлиб,фирқа-фирқа бўлиб олгандирлар. Хар бир фирқа ўз олдиларидаги нарса билан хурсанддирлар.
Фақатгина секуляризм динида намоз усули йўқ, бу усул яхудият,насроният,мажус,собеинда ўзларини равиши билан ўқилади.
Дорул исломни дорул куфр билан иқтисодий дипломатикасини тирик,муваффақ бир намунаси сифатида, секуляр кофирларнинг ўртасидаги рақобатидан,улардаги тарафарруқдан ўзини хадафларини илгари суриш йўлида фойдаланаётган эрон дорул исломини мисол келтира оламиз. Шу кунларда исломий инқилобнинг 43 йили тўлган вақтига яқинлашяпмиз, бу дорул ислом ички хоинлар билан қандай муомала қилиш, ташқи иқтисодий дипломатикани тартибга солиш бўйича бошқа мўъминларга муносиб намуна бўла олади; 2005 милодий йилдан бошлаб то 2021 йилгача жинояткор ва социалист бўлмиш хитой дорул куфри –у хозирда жахонни иккинчи энг катта иқтисодига эга- ўзини энг катта сармоясини либирал ,жинояткор америкада ётқизган; форс кўрфазидаги хитойнинг энг катта сармоя ётқизишлари хам биринчи ўринда оли саъудни режимига тегишли,ундан сўнг иморат ва ироқ туради. Балистик мушакларни қаттиқ ёқилғи билан ясаш хам оли саъуднинг хитой билан хамкорлигида амалга оширилди; бунга қўшимча хитой сехюнистлар режими учун американи ўрнини босадиган аслий импорт манбаъсига айланган, сехюнистлар режимининг 7/1 миллиярд доллорлик портини қуриш хам хитойга топширилган бўлиб, хитой дорул куфри 25 йил давомида бу портни идора қилиш имконига эга. Албатта американи ўрнига аслий импорт қилувчи манбаъ сифатида хитойни ўринбосар қилиш, европа томонидан хам амалга оширилган; мана бу иқтисодий воқеиятлар билан бирга, хитой ва россия дорул куфрларининг америка дорул куфри билан бўлган рақобатларини назарга олган холда бу давлатлар билан алоқалар олиб боришади, хитой ва россияни ўзи хам эрон дорул исломига минтақадаги бир қудрат сифатида эхтиёжи бор, шу сабабли хам эрон дорул исломи мана бу минтақавий дипломатикани,мувозанатни хисобга олган холда хитой ва россия дорул куфрлари билан қарордодларни имзолаган, бу ердаги қилинаётган бахс росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг дорул исломни рахбари сифатида бани замра билан бирга тажовуз қилмаслик ва иқтисодий паймонларни тузганлигида ёки худди шу вазиятда бани замра қурайш дорул куфр билан бирга дорул исломни биринчи даражали душмани сифатида паймон тузганлигида эмас, балки бу ердаги мухим нарса дорул исломни мустақиллиги ва уни исломий усуллар асосида дипломатикани кофирлар ва дорул куфрлар билан барқарор қилаётганида,уни бошқараётганидадир, мана бу ишлар учун биринчидан шаръий манбаъларга нисбатан фақих,огох ва иккинчидан эса хукумат бошқарувида мутахассис ва учинчидан мавжуд вазиятга нисбатан олим ва тўртинчидан дорул исломни ва мусулмонларни кундалик эхтиёжларидан огох бўлган рахбарга эхтиёж бор.
Шайтон мана бу секуляр кофирларни барчасини валийси бўлиши билан бирга,
«وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمْ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنْ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ» (بقره/257)
шунга қарамасдан хамма кофирлар хамиша ўзаро тафарруқда,тарқоқликда,рақобатда бўлишган, махсусан секуляр кофирлар учун тафарруқ,хизб ўйинлари, носоғлом рақобат улардан жудо бўлмайдиган қисматга айланган; агар мўъминлар ва дорул ислом ўзини мустақиллигини сақлаган холда ўзини исломий усулларига асосан секуляр кофирларни
«أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ»(نساء/76)
Ўртасидаги тафарруқдан,тарқоқликдан ўзини исломий хадафларини йўлида фойдаланиши хикматни нишонаси эмасми? Албатта шуни нишонасидир. Аммо агар мана шу секуляр кофирлар махаллий муртадлар ва мунофиқларни тўдаси ё секулярзадалар билан бирга мўъминларни ички ишларига аралашишлари,таъма қилишлари нимани нишонаси бўлади? Шубхасиз – тўғрими ё нотўғрими- мўъминларни дорул исломида ё мўъминларда заъифликни кўришган ва бу заъифликни канали орқали ўзларини фойдасига мувозанатни ўзгартиришмоқчи.
Мўъминларни орасида заъиф бир нуқта сифатида мавжуд бўлган ва душманлар хамиша мана шу канал орқали ўзларини палид хадафларини дорул исломда ва инқилобий жараёнларда пиёда қилишга харакат қилишган абзорлардан бири, мана бу кофирларни ўзларини вужудга келтирган ички ва махаллий хоинлар сифатидаги мунофиқлар тўдасининг канали бўлади .
Бу амонатни баробарида жойлашган хиёнатдир ва луғатда хақ ва паймонга қарши пинхоний мухолифатдир; хақни баробаридаги мухолифат, махфий ва яширин равишда паймонни бузиш йўли орқали қилинади. Аллох таоло қуръонда очиқ-ойдин мархамат қиладики:[7][8]
إِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الْخَائِنِينَ (انفال/ 58)
Шубхасиз аллох хоинларни яхши кўрмайди.
Ёки бошқа бир ўринда дорул ислом уларни авф қилган,аммо ношукрлик билан ўзларини дорул исломга нисбатан хиёнатларини давом эттиришган хоинлар хақида мархамат қиладики:
إِنَّ اللهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ(حج/ 38)
Албатта аллох барча хоин ва куфрони неъмат қилувчиларни суймас.
Шуни яхши билишимиз лозимки, “хиёнат”га дучор бўлаётганлар:
-Биринчидан қилаётган хиёнатларини яхши билишади,яъни қилаётган ишлари “хиёнат” эканини огох холда,қасддан ва ўзларини ихтиёрлари билан қилишади. Аллох таоло мархамат қилидики:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ (انفال/27)
Эй мўъминлар, аллох ва унинг пайғамбарига хиёнат қилмангиз ва билган холингизда сизларга ишониб берилган нарсаларга (яъни динга ва бошқа хар қандай омонатларга) хиёнат қилмангиз!
Мана бу шахс аллох ва росулини хукми мана шу эканини билади, аммо бу хукмдан бош тортган холда, аллох ва росулига “хиёнат” қилади; ёки уни қўлига омонат топширилганини ва унга “хиёнат” қилмаслиги лозимлиги билади,аммо огох холида, қасддан ва ўзини ихтиёри билан унга “хиёнат” қилади.
Иккинчидан бу “хиёнат” ни одамлардан махфий қилади ва хатто уни одамлардан махфий қилишда муваффақ хам бўлиши мумкин:
یَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلاَ یَسْتَخْفُونَ مِنَ اللّهِ (نساء/108)
Улар ( ўзларини жиноятларини) одамлардан яшира оладилар, аммо аллохдан яшира олмайдилар.
-Хозирда хам кўриб турганимиздек,босқинчи кофирлар ва секуляр жинояткорларнинг рухий ва қуролли жангларини жибхаси билан ёнма-ён туриб иш олиб боришяпти, аммо баён қилиш озодлиги,демократия, иқлиятлар хуқуқи,афғон шумул,федеролизм,ёлғон,макр ва найранг билан ўзларини ошкор “хиёнат”ларини одамлардан беркитиб юришмаяптими?
Яна бир ўринда эса шахсни “хиёнати” ўзига нисбатан хам бўлиши мумкин:
الَّذِینَ یَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ (نساء/ 107)
Ё аллохга ва пайғамбар саллаллоху алайхи васалламга ёки молиявий омонатга хиёнат қилган бўлади, аллох таоло мархамат қиладики:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ (انفال/27)
Аби Лубоба розиаллоху анху бани қурайзани хоин яхудлари хақида фақат бир дорул ислом хукуматининг ижтимоъий ва хавфсизлик хабари омонат эди, уни фош бўлмаслиги лозим эди, аммо биргина қўлни ишораси билан амалга оширилди. [9]
Абу Лубоба ансорий дорул исломни пойтахти мадинада бадр ғазоти пайтида, савиқ ғазотида, бани қайнақоъ ғазотида росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўринбосарлари бўлган эди, бани қурайза билан хам хам паймон эди, шу билан бирга уни моли ва фарзандлари уларни минтақасида бўлган. Яхудийлар Абу Лубобани кўришган пайтида яхудийларни эркаклари уни этагига ёпишишади ва аёллар ,гўдаклари эса ўринларидан туриб зор йиғлаб илтимос қилишга тушишади. [10][11][12]
Абу Лубоба уларни холига ачиниб кетади. Яхудлар айтишадики: абу Лубоба! Агар бизлар Мухаммадни хукмига бўйин эгадиган бўлсак, шундай бўлади деб фикрлайсанми…..? шунда абу Лубоба айтдики: ха! Ва қўли билан бўйнига ишора қилади. Уни манзури сизларни хаммангизни бўйнингиз узилади!-деган маънода эди.
Абу Лубоба шу пайтни ўзидаёқ дорул ислом хукуматини мана бу сирини фош қилиш билан аллох ва росули саллаллоху алайхи васалламга хиёнат қилганини тушунган эди, у келган йўлидан орқага қайтиб кетади, лекин росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларига эмас,балки мадинадаги масжидун набийга боради ва ўзини масжидни устунига боғлаб қўяди, бу устун тавба устуни номи билан машхур бўлган, у росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан бошқа хеч ким қўли билан уни бу ердан ечмаслигига ва хеч қачон бани қурайзани ерларига қадам босмасликка қасам ичган эди. [13][14]
Дорул исломга байъат берган мўъминлар ёки хатто бешталик кофирлардан бири 1- аллазина хаду (яхудийлар) 2-собеин (ўзларини Яхё алайхиссаломни эргашувчилари деб биладиган мандоийлар) 3- насоро,4- мажус,5-валлазина ашроку (мушриклар, ахзоб ва секуляристлар) паймонга асосан ўзини тақдирини дорул исломни тақдири билан боғлаган кишилар: мана буларни баён қилиш озодлиги шу даражадаки, дорул исломни манфаъатларига зарба уришмайди,ишора билан бўладими ёки Абу Лубобага ўхшаш баданни тили билан бўладими ёки Хотиб ибни Балтаъага ўхшаш хабар бериш билан бўладими; уни баён қиладиган нарсаси дорул ислом хохлаган нарса бўлиши лозим, хатто агар мана бу қуролли ва рухий жангларда уни баён қиладиган нарсаси Нуъайм ибни Масъуд Ашжаъийни мисолига ўхшаган бўлса хам; албатта барча давлатларни табақаларга бўлинган ўзига хос маълумотлари мавжуд, мана бу маълумотларни,давлат сирларини таъйин қилинган вақтдан эртароқ фош қилган хар қандай кишини хоин ва хавфсизлик жиноятчиси сифатида жазолашади, хатто шахсларни маънавий ва шахсий хуқуқларини сақлаш учун беморларини сирларини тарқатган табиблар хам қаттиқ жазоланади. [15]
Хар қандай суратда хам, дорул исломга “хиёнат қилиш” баданни бир ишораси билан бошланади ва пинхоний хабарларга ундан сўнг дорул куфр билан қуролли ва рухий жангларга ошкор қўшилишга етиб боради. Албатта бу ердаги хоин билан жосусни фарқи шуки, агар бир мусулмон ё дорул исломни аъзоси дорул исломни хабарларини,маълумотларини душманга етказадиган бўлса, “хиёнатга” дучор бўлган бўлади, аммо агар ташқи душман мана бу хабар,маълумотларни,дорул исломни сирларини ўғирласа уни ишига “жосуслик” дейилади.
Шу билан бирга шахсни “хиёнати” бошқаларни номусига нисбатан хам бўлиши мумкин ёки ўзи тузган ахд ва паймонга нисбатан ёки шахсий ва ижтимоъий доирада бўладиган турли-хил хиёнатлар бўлиши мумкин; аммо бу ердаги бизни назаримиздаги энг катта хиёнат аллох ва росули саллаллоху алайхи васалламга хиёнат қилиниши бўляпти, омонатлар ё номусларга нисбатан бўлган “хиёнатларни” хаммасини шахснинг дорул ислом билан тузган ахд ва паймонига боғлиқ бўлади.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оддий холатда ё хар қандай шароитда дорул исломга “хиёнат” қилган ва дорул куфрни ёнига ўтиб олган кимсаларни кечирмаган; бани назир,бани қайнақоъ, бани қурайза яхудийлари ……..”хиёнат” қилишган пайтида харгиз уларни кечирмадилар,балки жазоладилар. [16]
Бани қайнақоъни яхудийлари сотувчилик қилиб ўтирган мусулмон аёлни босим остига олишади ва ундан ниқобини очишни талаб қилишади, мана бу мўъмин аёл бундан бош тортганлиги боис,бир яхудий уни либосини бир четини бу аёл сезмаган холда бир жойга боғлаб қўяди, мусулмон аёл турмоқчи бўлиб ўрнидан турганда либоси тортилгани сабабли баданини бир қисми очилиб қолади,бу атрофдаги яхудийлар кулишади, лекин бу ерда мана буларни кўрган мусулмон биродаримиз жиноятчи яхудийни ўлдиради ва яхудийлар хам хаммаси жамланган холда мусулмон биродаримизни шахид қилишади; бани қайнақоъ яхудийларини барча тоифаси жамланиб мана бу қотилларни химоя қилишади ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уларни мухосара қиладилар, таслим бўлишгач уларни боғлаб қўйиб кейин ўлдиришга буйруқ берадилар; мунофиқларни рахбари бўлган Абдуллох ибни Убай бу ишга аралашади ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан уларни ўлдирмасликни сўрайди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фақат бир даража енгиллик берадилар ва бутун мол-мулкларини қўйиб фақат аёл ва болаларини олиб мадинадан чиқиб кетишга буюрадилар, яъни уларни “хиёнатлари” сабабли сургунга жўнатиб кечирмайдилар. [17][18]
Шундай бўлгач, агар бир миллат бир мусулмонни ўлимида ё мусулмонларга қарши хиёнатда шерик бўладиган бўлса, мана бу миллатни барчаси бирга жазоланиша лозим, худди бани қурайза миллатини хиёнатига ўхшаб жиноят қилишганидек, улар Саъад ибни Муъоз розиаллоху анхуни хукми билан бани қурайзани барча эркаклари ва болиғ ўғилларини – уларни сони 600 дан 900 нафаргача деб эълон қилинган- боши узилади; хамма одамлар мана бу хиёнатни жазоси нима бўлишини яхши билишарди, бу ерда қози бўлган хар қандай мўъмин киши шу хукмни содир қиларди; бу худди бир неча миллиярд мусулмонга маст қилувчи ичимликни ичганни хукми нима ,дейилишига ўхшайди? Агар мана бу миллиярд мусулмон алохида хукм содир қилган тақдирда хам,уларни хаммаси ягона бир хил хукмни содир қилади. “Хиёнатни” хукми хам худди шунга ўхшайди.
Або изза секуляр бадр жангида асирга олинган пайтида оиласини катталиги,қизлари сабабли озод бўлади ва бундан сўнг мусулмонларга қарши жангга чиқмасликка ахд-паймон қилади, аммо яна мана бу паймонига “хиёнат” қилиб иккинчи марта ухуд жангида хам қатнашади,асирликка тушгач мана бу хоинга бошқа фурсат берилмайди ва ўлдирилади.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “хиёнат”га дучор бўлган шахсларни ё хатто миллатларни харгиз кечирмаганлар; бадр жангида қизлари сабабли озод қилинган або иззатни хам ухуд жангида яна такрорлаган “хиёнати” учун кечирмадилар ва унга машхур хадисни айтиб
«لا يُلْدَغُ المُؤْمِنُ مِن جُحْرٍ واحِدٍ مَرَّتَيْنِ»[19]
“Мўъмин киши бир тешикдан икки марта чақилмайди”,-дедилар ва бошини танасидан жудо қилдилар; бани назирни ,бани қайнақоъни,бани қурайзани яхудийлари хам кечирилгани йўқ, хотиб ибни аби балтаъа розиаллоху анху хам агар уни хиёнати собит бўлганда албатта кечирилмасдан ўлдириларди.
Умар Хотибни иртидодини хукмини содир қилган пайтида; Хотиб мана бу “хиёнат” нинг иртидодга боис бўлишини яхши биларди,шу сабабли хам Умар содир қилган хукмни баробарида ўзини химоя қилиб айтдики: мен муртад бўлганим йўқ, сўнг ўзини далилларини келтирди, Хотибни ўтган ўтмиши хам нозил бўлган оятлар хам Хотибнинг “хиёнат”ни қасд қилмаганини тасдиқлайди. Яъни барча сахобалар дорул исломга агарчи бир ишора ё хабар,сўз билан бўлса хам “хиёнат” қилган хар қандай киши муртад бўлишини жуда яхши билишган.
Арабистон ярим оролидаги секуляристларнинг дорул куфрини пойтахти бўлган маккани фатх бўлиши хам, қурайш дорул куфрини муттахидларидан бўлмиш бани бакрни дорул исломнинг муттахидларидан бўлган бани хузоъага хамла қилгани натижасида вужудга келган эди,дарвоқеъ худайбия сулхига қилинган хиёнат бўлган. Яъни агар дорул ислом бошқа бир дорул куфрга қарши бир дорул куфр билан паймон тузган бўлса, аввалги дорул куфр дорул исломга муттахид бўлган дорул куфрга хамла қиладиган бўлса, дорул ислом тузилган паймонга биноан хамла қилган дорул куфрга қарши ўзидаги бор кучлари билан хамла қилиши лозим. Мана бу ерда баъзи бир жохил ва калта фикрли инсонларни назарларига хилоф равишда, дорул ислом куфрни ва ўзига муттахид бўлган дорул куфрни жиноятларини химоя қилган эмас, балки аллохни дастурига биноан ахд-паймонга кўра амал қилган бўлади. [20][21]
وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْؤُولاً (اسراء/34)
Ахдга вафо қилинглар. Зеро, ахд-паймон (қиёмат куни) масъул бўлинадиган ишдир.
Макка фатх бўлган пайтида хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қуйидаги хабарга кўра:
اَلْیَومَ یَومُ الْمَرحَمَه
Бугун рахмат ва кечириш кунидир,
اليومَ يَوْمُ المَلْحَمَةِ [22]
Қўли мусулмонларни қонига беланган ва мусулмонларни азоблаган ва мусулмонларни иқтисодий мухосара қилган,бундан бошқа юзлаб жиноятларни амалга оширган асл кофирларни кечиради,аммо уларни орасидаги икки гурух агарда каъбани пардасига осилиб олган тақдирда хам ўлдиришга буюради:
1-Асл кофирларни орасида шеър,оханг, қўшиқни қолибида мўъминларга ва дорул исломга қарши фаолият қилиб рухий жангларни олиб борган кимсалар, агар мана бу кимсалар аёллар,канизлар бўлган тақдирда хам ўлдиришга буюрилади. [23]
2-Аввал мусулмон бўлиб сўнг исломга ва дорул исломга хиёнат қилиб муртад бўлган кимсалар, Абдуллох ибни Сарахга ўхшаш, у аввал мусулмон бўлади, хатто вахийни котиби бўлган,аммо ундан сўнг исломдан чиқиб яна қайтадан секуляр мушрик бўлади. Бунга ўхшаш кимсалар дорул исломни ташлаб дорул куфрдан панох топишади, улар мўъминлар маккани фатх қилмасларидан илгари тавба хам қилишмайди, дорул куфрга қўшилиш билан ўзларини сафларини мўъминлардан жудо қилиб олишади. [24]
Каъбани пардасига осилиб олган ибни Хатал росулуллох саллаллоху алайхи васалламни буйруқларига кўра ўлдирилади, абдуллох ибни сарах эса унга уч марта байъат бериш талаб қилингандан сўнг хам қабул қилмайди, аммо баъзи бир маслахатларга кўра ва Усмон ибни Афвон ўртага тушганлиги боис байъатни қабул қилишга мажбур бўлади, аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ёронларига ошкора айтадиларки:[25]
أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ، يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ [26]
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уч марта бу сўзни айтиб кутиб турганликларини сабаби, асхоблардан бири туриб абдуллох ибни сарахни ўлдиришини умид қилган эдилар. Шуниси нихоятда қизиқки, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни кечирим пайтидаги кутиб туришларини ўзига яраша далили бор эди. Абдуллох ибни сарах Усмон ибни Афвонни ўртага тушганлиги сабабли кечирилган бўлса хам ва Усмон ибни Афвонни эмишган биродари бўлганига ва Усмонни хилофати пайтида у мисрни хокими хам бўлганига қарамасдан, аммо Усмонни ўлдирилиши масаласида бетараф бўлиб турган ва дорул исломни рахбари уни эмишган биродари бўлиб туриб уни душманларини баробарида ташлаб қўяди ва уни ўлимидан сўнг кейинги халифа Али ибни Абу Толибга хам байъат хам бермайди. Шаръий дорул ислом рахбарияти мавжуд бўлганига қарамасдан уни қабул қилишдан бош тортди ва ўзини қуйидаги сўзларга лойиқ қилиб олади: [27]
«مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً»[28]
Бу ердаги дорул исломда мавжуд бутун жахон секуляр кофирларининг ахборот воситаларини қўзғатишлари ва турли-хил хабарларини хатаридан қочиб юрган мунофиқларни,мунофиқларни тўдасини,иймони заъиф мўъминларни хоинлар ва муртадлар доирасига кирмасларидан олдин тавба қилишга даъват қилайлик, албатта аллох таоло мана буларга таъйин қилган тавбаси хақида мархамат қиладики:
« إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا *
Албатта, мунофиқлар дўзахнинг энг тубан жойида бўлурлар. Ва улар учун бирон мададкор топа олмайсиз.
إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا(نساء/146-145)
Магар тавба қилиб ўзларини ўнглаган ва аллохга боғланиб, динларини аллох учун холис қилган зотлар- ана ўшаларгина мўъминлар билан бирга бўлурлар. Яқинда аллох мўъминларга улуғ ажр ато этажак!
Асл кофирлар танхо тавба қилиш ва исломга кириш билангина пок бўлишади, мана бу оят очиқ-ойдин мархамат қилиб турганидек, мунофиқлар ва секулярзадалар учун тавба қилиш имкони мавжуд, аммо танхо тавбани ўзи кифоя қилмайди, чунки улар муфсид бўлишган ва тавбадан сўнг “ислох” бўлишлари лозим ва қилган фасодларини ювишлари керак ,учинчи мархалада эса таваккуллари,умидлари америкага,англияга, россияга,хитойга ё жахондаги бошқа тоғутларга ё туркиядаги, покистондаги,ўзбекистондаги, тожикистондаги, иморатдаги, қатардаги, оли саъуддаги махаллий тоғутларга эмас, балки аллохни ўзига бўлиши шарт. Кейинги мархалада эса
«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»،
яъни динни тўрт мафхумини 1- хукумат қудрати, 2- қонун ва дастурлар, 3- итоат қилиш, 4- жазолаш ва мукофот беришни фақат аллохни ўзи учун холис қилиши ва барча секуляристик сифатлардан ўзини поклаши керак.
У мана бу мархалада қудрат ва хокимиятни танхо аллохни ўзиники ,деб билиши керак, қонун ва дастурларни хам танхо аллохники,дейиши лозим, итоат қилишни хам танхо аллохга тегишли дейиши ва итоатни исломий хукуматга ва аллохни шариатидаги қонунларга махсус қилиши керак, ва нихоят мукофот беришни жазолашни хам танхо аллохни динига хослаши лозим. Мана бу равиш билан дин холис аллохники бўлади. Шу шаклда 1- тавба қилиб,2- ўзларини ислох қилиб, 3- фақат аллохни ўзига боғланиб , 4- динларини аллох учун холис қилишлари керак.
Энди рухий жангларни олиб борувчилари,мунофиқлар тўдаси, муртадлар секуляр босқинчилар бўлмиш америка ва натони афғонистонда тупроғидаги охирги лахзаларигача мужохидларга қарши жанг қилишди, америка ва бошқа босқинчилар томонидан ташлаб кетилгандан сўнг,таслим бўлишга мажбур бўлишди; афғонистон исломий иморати хам афв эълон қилди ва хатто мана бу муртадлар,мунофиқлар тўдасини,рухий жангларни олиб борувчиларни хукуматни турли-хил ташкилотларига махсусан харбий қўшинга ишга олди ва таслим бўлганларни йўлини очиқ холда қўйиб қўйди, аслини олганда афви умумий ахли бағий бўлган мусулмонларга ва асл кофирларга тегишли бўлади, муртадларга ва рухий жангларни олиб борувчиларга эса тегишли эмас, мана бу таслим бўлганлар ночор бўлганликлари боис таслим бўлишган эди.
Исломий иморат ички махфий хизматини ва хавфсизлик хизматини хамкорлигида муфсид омилларни тозалов ишларини хам йўлга қўйган эди, бу йилни бахман ойигача 4100 нафар чиқинди одамларни чиқариб юборди, аммо шунга қарамасдан “харбий қудратни меъзони” га ўхшаш мухим масалалар ундан сўнг иқтисодий қудрат ва мунофиқлар тўдасини кириб бориши ва душманларни кириб келиш омилларига ўхшаш масалалар билан бирга, булар кофирларни сурбет бўлиб кетишларига ва кофирларнинг мусулмонларга ва дорул исломга тама қилишларига сабаб бўлди, мана бу кириб келганларни хатари бу давлатни тарк қилиб чиқиб кетган ошкор аслий бешталик кофирлардан кўра кўпроқдир.
Шарқий туркистондаги хўжаниёзни ва эрон дорул исломидаги ражавийни тўдасини, афғонистондаги ахмад шох масъуд ва дўстим ва раббонийни, сумолидаги шариф шайх ахмадни ва ……мана бу хоинларни канали орқали мўъминларга қарши қандай жиноятларни қилганини кўрмадикми? “Илонни боши” ва босқинчи секуляристларни бугунги кундаги байроқдори бўлмиш американинг исломий иморатда ишга жойлашиши учун хоинларни,ўзига хизмат қилган муртадларни рўйхатини беришга журъат қилганини кўрмаяпмизми? Ёки афғон шумул бўлиш бахонаси билан бошқа душманлар хамрохлигида ўзига хизмат қилган сотқинларни қудратни бошига қўймоқчи бўляпти,қадимги истеморга ва мустақим ишғол қилишга имкон топмагандан сўнг янгича истемордан фойдаланяпти?!
Афғонистон исломий иморати паштун, ўзбек, тожик, хазора ва бошқа инқилобчи мусулмонлар томонидан идора қилиняпган пайтда, секуляр кофирларнинг афғон шумул дейишларини маъноси нима? Яъни исломий мазхабларни бирига асосан харбий қудратни воситасида хукуматга келган инқилобий хукуматга ўзига хизмат қилган сотқинларни,хоинларни мажбурлаб жойламоқчи. Инқилобий хукумат учун эса мана бу тархни ўзини баён қилиниши хақоратдан бошқа нарса эмас.
Буни шунга ўхшатса бўладики, сиз франция ё американи секуляр хукуматига шариатгаро мўъминларни рўйхатини бериб уларни хокимият ишларига жойлашликни талаб қиласиз, агар бундай қилмайдиган бўлсанглар ундоқ ва бундоқ қилиб юборамиз,дейишингизга ўхшайди. Секуляристлар мана бу хақоратларни қабул қилишадими? Шундай экан нима учун ошкора афғонистон исломий иморатини ва аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ бўлиши ва дорул ислом ташкил бўлиши ва ташқи босқинчиларни қувиб чиқариш йўлида қонини фидо қилган ундаги минглаб мужохидларни, ана ўшанча бева аёллар ва етим болаларни,ғайратли мўъминларни хақорат қилишади? Албатта уларни мана бундай қилишларига сабаб ўзларини харбий қудратда устун деб билишларидир, улар аллох суннатини собит деб кўрсатишяпти ва мўъминлар билан зўравонлик,куч-қудрат,қуролли жанг тили билан сўзлашишни исташяпти, худди аллох таоло мархамат қилганидек:
وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ (بقره/217)
Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтармагунларича сизлар билан урушаверадилар.
Шундай бўлгач зўравонлик,куч,қуролли жангни баробаридаги ягона қудрат
« وَأَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ وَمِن رِباطِ الخَيلِ تُرهِبونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُم وَآخَرينَ مِن دونِهِم لا تَعلَمونَهُمُ اللَّهُ يَعلَمُهُم ۚ » (انفال/60)
(эй мўъминлар), улар учун имконингиз борича куч ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйингизки, бу билан аллохнинг ва ўзларингизнинг душманларингизни хамда улардан ташқари сизлар билмайдиган – аллох биладиган бошқа бировларни хам қўрқувга солурсизлар.
Махсусан харбий қудрат билан
«أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ»[29]
Исломий усулларга асосланган ва бугунги дунёда дорул исломни “мавжуд вазиятига” ва “кундалик эхтиёжларига” биноан бўлган олиб борилган шаръий дипломатика, секуляр кофирларнинг ва махаллий хоинларни, сотқинларни ортиқча хохиш-истакларини, аралашишларини,хақоратларини олдини олишга қодир.
Мўъминларни қудратманд бўлишларини заминаларидан бири, мусулмонларни ўртасида “исломий вахдатни” ижод қилишдир, ёки бўлмасам энг бадтар холатда “исломий иттиходни” ижод қилиш ва мусулмонлардан ва секуляристларга мухолиф бўлганлардан иборат “ягона исломий жибхани” ташкил қилишдир, бу йўлда “илонни боши” бўлмиш аслий душманга мухолиф бўлган секуляристлардан хам хар қандай замонда ва хар қандай маконда фойдаланса бўлади. Шундай бўлгач эрон дорул исломидан 40 йилдан ошиқ тажрибага эга бўлган давлат сифатида, янги ташкил бўлган фақат 6 ойлик бўлган афғонистон дорул исломидан бизлар интизор бўлган нарса шуки, мўъминлар дорул ислом хукуматини масъулларидан аслий фиқх манбаъларидаги барча мазхаблар яъни жаъфарий, ханбалий,шофеъий,ханафий,зайдий, моликий мазхабидагилар интизор бўлган нарса холос.
Мана исломий мазхабларни барчасидаги аиммаларни фиқхи асосида бизларнинг интизоримиз шуки, мўъминлар вохид бир дорул исломни гувохи бўлсак. Мана бу вохид дорул исломда исломий мазхабларнинг фиқх мутахассисларидан ташкил топган вохид шўрони кўришни истардик, натижада эса мана бу вохид шўро ўзини жамланган фатвоси,вохид ижмоъси билан мусулмонларнинг вохид жамоатини аста-секинлик билан вужудга келтиради. Буни оқибатида тафарруқ йўқотилади ва бизлар “нубувват манхажига” эга исломий хукуматга яқинроқ бўламиз, аммо агар мана бундай шаръий амрга етишга хали эрта ,деб ўйлашса, мана бу икки дорул ислом исломий иттиходга асосланган аслий душманларни баробаридаги вохид жибхани ва вохид лашкарни ташкил қилишини кутамиз. [30]
Бугунги кунда хам худди садрил исломдаги замонга ўхшаш,
«لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا» (مائده/82)
Бутун жахон ва махаллий секуляр кофирлар ўзларини сехюнист хамрохлари билан бирга мўъминларни ва дорул исломни биринчи даражали душманлари хисобланишади, улар эрон дорул исломи ва афғонистон исломий иморатига ва бошқа исломий жамоатларга қарши ахзоб жангига ўхшаш хавфсизлик,иқтисодий жангларни жиход майдонларида вужудга келтиришган, шундай экан росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ахзоб жангида секуляристларни баробарида қилган дуосини қиламиз:
اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، اللَّهُمَّ اهْزِمِ الْأَحْزَابَ، اللَّهُمَّ اهْزِمْهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ.
Қисқа муддатли танаффусдан сўнг бугунги маслисимизни бахсимизга алоқаси бўлган саволларга жавоб бериш билан тугатамиз,иншааллох.
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ .
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
[1] المحلی: ج 13 ص 138-139 / ” من لحق بدار الکفر والحرب مختارا محاربا لمن یلیه من المسلمین فهو بهذا الفعل مرتد له أحکام المرتد کلها من وجوب القتل علیه متی قدر علیه ، ومن إباحة ماله، وانفساخ نکاحه وغیر ذلك”.
[2] الصارم المسلول على شاتم الرسول (2/328 – 339)
[3] امام احمد بن حنبل رحمه الله نیز که از پدر و مادری اهل مرو خراسان در سال 164 هجری به دنیا آمده است.
[4] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسرین، ج۲، ص۳۳۰، شماره۶۴۲. / الناس کلهم عیال علی مقاتل بن سلیمان فی التفسیر
[5] تفسیر مقاتل جلد 2 صفحه 259
[6] ابن عاشور، التحرير والتنوير، صفحة 58
[7] مفردات راغب، ج۱، ص۱۶۳
[8] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق، داودی، صفوان عدنان، ص 305، دمشق، بیروت، دارالقلم، الدار الشامیة، چاپ اول، 1412ق.
[9] ابن کثیر، تفسير ابن كثير، ج4ص41، تفسير سورة الأنفال، تفسير قوله تعالى ” يا أيها الذين آمنوا لا تخونوا الله والرسول وتخونوا أماناتكم “
[10] ابن سعد، محمد بن سعد، طبقات الکبری، ج۳، ص۴۵۷ / طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۴۷۸ / ابو نعیم اصفهانی، احمد بن عبد الله، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۴/ ابو نعیم اصفهانی، احمد بن عبد الله، معرفه الصحابه، ج۱، ص۴۰۳/ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۰۹
[11] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱۰
[12] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۴۸۱
[13] ابن خُزَیمه نیشابوری، ابو بکر محمد بن اسحاق، صحیح ابن خزیمه، ج۲، ص۱۰۶۷/ ابو بکر بیهقی، احمد بن حسین بن علی، السنن الکبری، ج۵، ص۴۰۵
[14] واقدی، محمدبن عمر، المغازی، به کوشش مارسدن جونز، لندن، ۱۹۶۶م. ج ۲، ص ۵۰۹؛ ابن هشام، سیرة النبویة، داراحیاء التراث العربی٬ ج۳، ص۲۴۸- ۲۴۹ (در منابع شیعیان جعفری نیز: بحار الانوار، ج 22، ص 67، 93 و 94، و ج 21، ص201 ; تفسیر على بن ابراهیم قمى، ج 1، ص 303 و 304)
[15] واقدی، المغازی، ۱۹۶۶م، ج۲، ص۴۸۰ـ۴۸۲؛ ابن هشام، سیرة النبویة ؛ ج۳، ص۲۴۱ـ۲۴۲؛/ الطبري٬ أبو جعفر محمد بن جرير٬ تاريخ الأمم و الملوك ، تحقيق محمد أبو الفضل ابراهيم ، بيروت، دار التراث ، ط الثانية، ۱۳۷۸ق. ص۵۷۸ـ۵۷۹.
[16] طبری، ج۲، ص۵۵۱؛ /واقدی، ج۱، ص۳۶۴/ابن هشام، ج۳، ص۱۹۹ـ۲۰۰/یعقوبی، تاریخ یعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۴۹؛/ حلبی، ج۲، ۲۶۶؛/ واقدی، ج۱، ص۳۷۲
[17] واقدی، مغازی، دکتر مارسدن جونس (تحقیق)، بیروت، عالم الکتب، ۱۴۰۴ق، چاپ سوم، ج ۱، ص ۱۷۶و۱۷۷/ ابناثیر، علی بن ابیالکرم؛ الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق، ج۲، ص۱۳۸./ طبقات الکبرى، ج ۱، ص ۲۹؛/ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۰۹
[18] ابنهشام،سیره النبویه ، ج ۱، ص ۴۷-۴۸٫/ ابن هشام، سیرة النبی، ج۲، ص۶۳۲./ واقدی، کتاب المغازی، ج۱، ص۱۲۷.
[19] بخاری6133/ مسلم2998 / کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 241، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق./ مفید، اختصاص، ص 245، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، 1413ق.
[20] واقدی، المغازی، ج۲، ص۶۱۲؛ /ابن هشام، السیرة النبویة، ج۳، ص۳۳۲، ج۴، ص۳۱ـ۳۲؛/ بلاذری، فتوح البلدان، ص۳۵؛ /طبری، ج۲، ص۶۳۵
[21] واقدی، المغازی، ج۲، ص۷۸۰ـ۷۸۹؛/ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۴، ص۳۱ـ۳۳، ۳۶ـ۳۷؛/ طبری، ج۳، ص۴۴ـ۴۵/ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۴، ص۳۶؛ / ابن سعد، ج۴، ص۲۹۵؛ / مسعودی، التنبیه، ص۲۶۶
[22] صحيح البخاري4280 / أسد الغابة، ج ۲، ص ۲۸۴،/ فتح الباري شرح صحيح البخاري،كتاب المغازي، باب أين ركز النبي صلى الله عليه وسلم الراية يوم الفتح ، ج 7، ص 597
[23] ابن كثير، اسيرة النبويّة، ج 3، ص 563 به بعد.
[24] النسائي 4069 وأبو داود 4358 / عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِى سَرْحٍ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
[25] صحيح أبي داود 2685 أخرجه البخاري (1846)، ومسلم (1357) باختلاف يسير./ أنَّ رَسولَ اللَّهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ دَخَلَ عَامَ الفَتْحِ وعلَى رَأْسِهِ المِغْفَرُ، فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَ رَجُلٌ فَقالَ: إنَّ ابْنَ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بأَسْتَارِ الكَعْبَةِ، فَقالَ: اقْتُلُوهُ.
[26] صحيح أبي داود 4359/ ابن الملقن ، البدر المنير 7/450
[27] مغازی واقدی ص۶۳۱ / تاریخ طبری، ج ۳، ص ۱۱۸۷/ فتح الباری، ج ۸، ص ۱۱-۱۲٫ / خورشید نبوت؛ ترجمهٔ فارسی «الرحیق المختوم» تالیف: شیخ صفی الرحمن مبارکفوری، ترجمه: محمد علی لسانی فشارکی، نشر احسان ۱۳۸۸
[28] مسلم1848 / مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً، ومَن قاتَلَ تَحْتَ رايَةٍ عُمِّيَّةٍ يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ، أوْ يَدْعُو إلى عَصَبَةٍ، أوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً، فَقُتِلَ، فقِتْلَةٌ جاهِلِيَّةٌ، ومَن خَرَجَ علَى أُمَّتِي، يَضْرِبُ بَرَّها وفاجِرَها، ولا يَتَحاشَى مِن مُؤْمِنِها، ولا يَفِي لِذِي عَهْدٍ عَهْدَهُ، فليسَ مِنِّي ولَسْتُ منه. وفي رواية : لا يَتَحاشَ مِن مُؤْمِنِها.
[29] صحیح مسلم1917 / صحيح أبي داود 2514 / سَمِعْتُ رَسولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عليه وَسَلَّمَ وَهو علَى المِنْبَرِ يقولُ: {وَأَعِدُّوا لهمْ ما اسْتَطَعْتُمْ مِن قُوَّةٍ}، أَلَا إنَّ القُوَّةَ الرَّمْيُ، أَلَا إنَّ القُوَّةَ الرَّمْيُ، أَلَا إنَّ القُوَّةَ الرَّمْيُ./ از عقبة بن عامر رضی الله عنه روایت است که می گويد: از رسول الله صلى الله عليه وسلم شنيدم که بالای منبر می فرمود: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ» [انفال: 60] «آنچه از نيرو در توان تان است، برای پيکار با آنان آماده سازيد». و افزود: «أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ، أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ، أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ»: «بدانيد که نيرو همان تيراندازی است؛ بدانيد که نيرو همان تيراندازی است؛ بدانيد که نيرو همان تيراندازی است».
[30] فقد روى الإمام أحمد عن النعمان بن بشير رضي الله عنه / وروى الحديث أيضًا الطيالسي والبيهقي في منهاج النبوة، والطبري ، وحسنه الأرناؤوط/ الألباني، تخريج مشكاة المصابيح 5306 / تكونُ النُّبُوَّةُ فيكم ما شاء اللهُ أن تكونَ، ثم يَرْفَعُها اللهُ – تعالى -، ثم تكونُ خلافةٌ على مِنهاجِ النُّبُوَّةِ ما شاء اللهُ أن تكونَ، ثم يَرْفَعُها اللهُ – تعالى -، ثم تكونُ مُلْكًا عاضًّا، فتكونُ ما شاء اللهُ أن تكونَ، ثم يَرْفَعُها اللهُ – تعالى -، ثم تكونُ مُلْكًا جَبْرِيَّةً فيكونُ ما شاء اللهُ أن يكونَ، ثم يَرْفَعُها اللهُ – تعالى -، ثم تكونُ خلافةً على مِنهاجِ نُبُوَّةٍ . ثم سكت…