س: در منطقه ما حزبی به نام …. وجود دارد که طرفدارانش از احزاب سکولار حمایت می کنند و به شدت با مجاهدین سراسر دنیا و با دارالاسلام با هر مذهبی که باشند دشمنی و مخالفت می کنند و در خواب و خیال برای خود حکومتی را اسلامی می دانند که در عصر نبوت و خلفای راشد هم پیدا نمی شود و جهادی را قبول دارند که هیچ وقت شرایطش فراهم نمی شود البته خودم از یکی از آنها شنیدم که قسم خورد که اگر مراحل تزکیه را طی کردند به جهاد اصلی می روند اما نسلی از آنها پیر شده و مرد و هرگز موفق به این جهاداصلی که می خواهند نشدند و نسلهای بعدی هم از صفر شروع کرده اند و دارند همان مسیر نسل قبلی را طی می کنند البته از خیلی از صفات خوب نسل قبلی هم تهی شده اند و کلاً با شعارهای ملی گرایانه به سمت و سوی سکولاریسم و احزاب سکولار کشیده شده اند، با این حزب و افرادی از این دست چگونه باید برخورد کرد؟

س: در منطقه ما حزبی به نام …. وجود دارد که طرفدارانش از احزاب سکولار حمایت می کنند و به شدت با مجاهدین سراسر دنیا و با دارالاسلام با هر مذهبی که باشند دشمنی و مخالفت می کنند و در خواب و خیال برای خود حکومتی را اسلامی می دانند که در عصر نبوت و خلفای راشد هم پیدا نمی شود و جهادی را قبول دارند که هیچ وقت شرایطش فراهم نمی شود البته خودم از یکی از آنها شنیدم که قسم خورد که اگر مراحل تزکیه را طی کردند به جهاد اصلی می روند اما نسلی از آنها پیر شده و مرد و هرگز موفق به این جهاداصلی که می خواهند نشدند و نسلهای بعدی هم از صفر شروع کرده اند و دارند همان مسیر نسل قبلی را طی می کنند البته از خیلی از صفات خوب نسل قبلی هم تهی شده اند و کلاً با شعارهای ملی گرایانه به سمت و سوی سکولاریسم و احزاب سکولار کشیده شده اند، با این حزب و افرادی از این دست چگونه باید برخورد کرد؟

( 2 –قسمت)

این ها که خودشان را  از رسول الله صلی الله علیه وسلم و مومنین صدر اسلام پاکدامنتر و باعفت تر و اهل تزکیه تر می دانند همان کسانی هستند که همین الان هم به بهانه های تو خالی و عوام فریبانه ی تزکیه ی نفس و پرهیز از فتنه های دنیا و غیره از جهاد فی سبیل الله طفره می روند؛ در حالی که میدانهای جهاد درهای ورود به طبقه ی مومنین و آزمایشگاههای تزکیه و تصفیه هستند و کسی که وارد میدانهای جهاد می شود یعنی از زن و فرزند و ثروت و منزل و دنیا و جانش دست کشیده و در معامله ی با الله شرکت کرده که الله تعالی در مورد این معامله می فرماید: إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ(توبه/111) بیگمان خداوند (کالای) جان و مال مؤمنان را به (بهای) بهشت خریداری می‌کند. (آنان باید) در راه الله بجنگند و بکشند و کشته شوند. این وعده‌ای است که الله آن را در (کتابهای آسمانی) تورات و انجیل و قرآن وعده راستین آن را داده است، و چه کسی از خدا به عهد خود وفاکننده‌تر است‌؟ پس به معامله‌ای که کرده‌اید شاد باشید، و این پیروزی و رستگاری بزرگی است.‏

راجع به جهاد و جایگاه آن بسیار صحبت شده است اما در اینجا نسبت به این افرادی که خودشان را مومن معرفی می کنند اما از اهل جهاد نیستند این واقعه را بیان می کنم که الله تعالی می فرماید: قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئاً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ‏(حجرات/14) اعراب می‌گویند: ایمان آورده‌ایم . بگو: شما ایمان نیاورده‌اید، بلکه بگوئید: تسلیم (ظاهری رسالت تو) شده‌ایم (و مسلمان شده ایم) . چرا که ایمان هنوز به دلهایتان راه نیافته است. اگر از الله و پیغمبرش فرمانبرداری کنید، الله از کارهایتان چیزی کم نمی کند. بی‌گمان خداوند آمرزگار و مهربان است .‏

‏ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ‏‏(حجرات/15) مؤمنان تنها کسانی هستند که به 1- الله و پیغمبرش ایمان آورده‌اند ، 2- سپس هرگز شکّ و تردیدی به خود راه نداده‌اند، 3- و با مال و جان خویش در راه الله جهاد می کنند. آنها صادق و راستگو هستند.‏

 مومن بودن یعنی شنیدن و اطاعت کردن: سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ (بقره/285) از تمام آنچه که الله نازل کرده نه بهانه گیری و کل کل کردن با آیات و احکام الله و قانون شریعت الله و کنار زدن هر آنچه به میل شخص نبود. وَمَا کَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْراً أَن یَکُونَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَن یَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالاً مُّبِیناً ‏(احزاب/36) هیچ مرد و زن مؤمنی ، در کاری که الله و پیغمبرش داوری کرده باشند (و آن را مقرّر نموده باشند) اختیاری از خود در آن ندارند (و اراده ایشان باید تابع اراده الله و رسول باشد). هر کس هم از دستور الله و پیغمبرش سرپیچی کند، گرفتار گمراهی کاملاً آشکاری می‌گردد.‏

(ادامه دارد……)