شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

درس های مقدماتی/ درس پنجم

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

(77- قسمت)

• روش هشتم یا مرحله ی در چگونگی برخورد با دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها این است که،با پشتوانه ی قدرت حکومتی در برابر اعمال تفرقه انگیز آنها که در جمع مسلمین انجام می دهند شدت عمل و قاطعیت نشان داده شود. چون تفرق یکی از خط قرمزهای  مسلمین است.

رسول الله صلی الله علیه وسلم با پشتوانه ی قدرت حکومتی که داشت در مراحلی که منافقین و دارودسته ی سکولارزده ها کمی از جماعت مسلمین فاصله می گرفتند، و می خواستند خودشان رادر قالب دیگری جای دهند، به هر میزانی که خودشان را جدا می کردند به همان میزان خودشان را از نعمت نرمش و مدارای رسول الله صلی الله علیه وسلم و حکومت اسلامی دور می کردند، و خودشان را مستحق قاطعیت و شدت عمل حکومت اسلامی می نمودند. مثل به آتش کشیدن مسجد «ضرار» که با ظاهری مقدس مآبانه قصد داشتندبرای خودشان موجودیتی دست و پا کنند و مسلمین را در برابر هم قراردهند. جالب است بدانید که، امام این مسجد یکی از مسلمین مخلص بود که ازتوطئه ی این کفار پنهان داخلی و سکولارزده هاآگاه نبود و فریب آنها را خورده بود، و ابزار دست این کفار داخلی و سکولارزده ها شده بود. 

در هر صورت، این سکولارزده ها به هر میزانی که خودشان را از جماعت مسلمین جدا می کنند و شناخته تر می شوند به همان اندازه خودشان را مستحق قهر و شدت عمل حکومت اسلامی می کنند. تفرق، خط قرمز مسلمین و حکومت اسلامی است که الله تعالی آن را از صفات سکولاریستها دانسته و امر کرده که مسلمین مثل سکولاریستهای کافر نباشند: «وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا ۖ كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» (روم/31-32).

چون، اگر مسلمین این خط قرمز را رد کردند و دچار تفرقه شدند به نحوی پیوند خودشان را با  بعضی از قانون شریعت الله و بعضی از آنچه رسول الله صلی الله علیه وسلم آورده و حتی به صورت تدریجی پیوند خودشان را با کل شریعت الله و بخصوص رهبریت و حکومت اسلامی قطع می کنند:«إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ» (انعام/159)، بیگمان، کسانی که دین خود را پراکنده می کنند و دسته دسته و گروه گروه می‌شوند تو به هیچ وجه از آنان نیستی و (حساب تو از آنان جدا و) سروکارشان با خدا است و خدا ایشان را از آنچه می‌کنند باخبر می‌سازد (و سزای آنان را خواهد داد).‏

در این صورت، منافقین و سکولارزده هایی که جهت ضربه زدن به کیان مسلمین به این خط قرمز می رسند و خودشان را از جماعت مسلمین جدا می کنند، مستحق شدت عمل می شوند. چیزی که آن ها را از چنین شدت عملی حفظ کرده بود همین گم شدن و مخلوط شدن آن ها با جماعت مسلمین بود، زمانی که کمی خودشان را نشان می دهند به همان اندازه مستحق قوانین کفار آشکار سکولار می شوند. هر چه بیشتر خودشان را جدا می کنند به همان اندازه خودشان رابیشتر مستحق قوانین سکولاریستهای نجس می کنند.

حالا، چه کسی به جای حکومت اسلامی و قدرت حکومتی می تواند این قاعده را درمورد این کفار پنهان و سکولارزده ها عملی کند؟ هیچ کس. تنها با در دست داشتن قدرت حکومتی و تشکیل حکومت اسلامی است که می توان جلو فاجعه ی تفرق را گرفت.تنها شورای اولی الامر و اجماع ناشی از آن است که حتی خود مسلمین را هم جمع می کند. هم شورا و هم امتی که از این شورا تشکیل می شود و هم اجماعی که از این شورا بیرون می زند، کل آن ها در زیر سایه ی حکومت اسلامی درست می شود. حکومت اسلامی وجود نداشته باشد هیچ کدام از آن ها هم وجود نخواهند داشت؛ نه امتی، نه شورایی و نه اجماع واحدی.[1]

زمانی که قدرت حکومتی و نهادهای تحت پوشش آن در اختیار طاغوتها و سکولارزده هاست،  تحت شعارهای گوناگونی چون آزادی مذهب، آزادی شخصی، آزادی فلان چیز و فلان چیز زمینه رابرای تفرق بیشتر فراهم می کنند و هیچ کسی با صرف حرف زدن و نصیحت کردن نتوانسته ونخواهد توانست جلوی این فاجعه ی آشکار را بگیرد. تنها ابزاری که می تواند جلوی این فاجعه ی آشکار و این تفرق را بگیرد حکومت اسلامی و نهادهای تحت پوشش آن است.

(ادامه دارد…….)

[1]در حالت اضطرار حکومت بدیل اضطراری اسلامی به عنوان گزینه ی دوم و در بدترین حالت مجلس واحد شورای واحد مجاهدین به عنوان آخرین گزینه جهت تشکیل شورای اولی الامر و امت و اجماع واحد مورد استفاده قرار می گیرند.