Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(72-қисм)

Отани фарзандни устидаги вилояти ва эрни аёлни, фарзандларини устидаги вилояти шахсни муртад бўлиши билан ботил бўлгандан сўнг, рахбарият ва хукмронлик хам кофир кишига мунъақид бўлмаслиги шубхасиз ва табиий нарсадир, агар хоким муртад бўладиган бўлса; секулярист кофир ёки ахли китобни ё шибхи ахли китобни кофири бўлиб қолса мансабидан тушурилади, уни рахбарият ва хукмронлик хукми бекор бўлади ва итоат қилинишлик хам ундан олиб ташланади ва мусулмонларга уни мансабидан олиб ташлаш вожиб бўлади. Агар мана бундай кофир ва муртад хокимни олиб ташлашга қодир бўлишмаса, мана бу диёрни аллохни шариатидаги қонунларга амал қилиш учун тарк қилишлари, хижрат қилишлари лозим бўлади. Мана бу мусулмонларга хижрат вожиб бўладиган ўринларни биридир.
Бундан ташқари, муртадларни хукумат тизимида,системасида ихтиёрий, ўз хохиши билан хар қандай хамкорлик,хамрохлик қилиш муртадларни хукмида шерик бўлиш ўрнида хисобланади. Шу сабабли хам ахли қибла мана бу масалада ихтилофга эга эмаслар, яъни хоким муртад бўладиган бўлса бу занжирли суратда харбийларни муртад бўлишига ,хавфсизлик кучларини ва бошқа ходимларни ва мана бу хокимни қўл остидагиларни хам муртад бўлишига боис бўлади, чунки мана бу кишиларни барчаси ўзларини ихтиёрлари билан истак-хохишларига кўра мана бу муртад хокимни қўл остида куфр қонунларини юргизиш учун ишлаганлар. Чунки мана бу кишилар муртад хокимни хукуматини ушлаб туришган ва хукуматни, уни куфр қонунларини давом этишига боис бўлишган ва аллохни шариатидаги қонунлар билан жанг қилишига ёрдам беришган. Шу сабабли хам харбий,хавфсизлик, қазоват ва хукуматни бошқа органларидагилар хам рахбарларини устида чиқарилган хукмга шомил бўлишади.
Шу нарсага диққат қилиниши керакки, мана бу хукм фақат мана бу хокимни фармонини бажарувчи итоаткор мажмуъага тегишли бўлади, оддий одамлар ва мана буларни қўл остидаги кишилар бу хукмга шомил бўлишмайди, магар мана бу одамлар хам бу муртаднинг хукумат бошқарувига ва куфр қонунларига рози бўлишса , хатто биргина сўз билан бўлса хам уни химоя қилишса қўллаб қувватлашса бу бошқа масала.

Иккинчи марта такрорлаб айтаман,диққат қилишингларни сўрайман, улар муртад ва кофир рахбарларини хукмига шомил бўлишади, аммо баъзи ишларини мажбур бўлган холда мана бу системада амалга оширган ва бундай хукумат мавжудиятига рози бўлмайдиган авом халқ буларни жумласига кирмайди. Аллох таоло хам фиръавнни атрофидаги балъам баъурога ўхшаган динфурушларни,харбийларни фиръавнни хукмига шомил қилади ва уларни ёнма-ён бир хилда номлайди:
«إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا خَاطِئِينَ».
Яъни “хаман” вазирларидан бўлиб уни идорий системасида ишлаган, “жунудухума” очиқ-ойдин кўриниб турганидек лашкар ва харбийлар бўлишган, “балъам баъуро” эса динфурушлар ва рухий,фикрий жангларни олиб борувчилари бўлишган. Улар аллохни динига ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши фаолият олиб борган ифлос учбурчакни ташкил қилишган. Хаман бой-бадавлат кишилар,вазирлар тоифаси бўлади. Балъам баъуро эса динфурушлар бўлишган, харбийлар эса очиқ кўриниб турганидек зар ва зур ва тазвирдир.

Албатта росулуллох саллаллоху алайхи васаллам рахбарни хукмини уни қўл остидаги итоаткор кишиларни устида хам ижро қилардилар; энди мана буларга хампаймон бўлганларни хам бир-бирларини жиноятларига шерик қилиб бир хукмга шомил қилганлар. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асхоблари хам муртадларга ва уларни қўл остидаги кучларга ёки уларга муттахид бўлганларга шундай муомала қилишарди. Эрондаги сосонийларга хамла қилинишини сабабларидан бири хам, сосонийларнинг муртадлар билан хамкорлик қилишлари бўлган. Сосонийлар мусулмонларни хукуматига қарши муртадларни химоя қилишган эди, шунинг учун эрондаги сосонийларга хамла қилинган.

Чунки олдин хам айтиб ўтканимиздек, огох холда ўзини ихтиёри билан кофирларни олдига хукм сўраб боришлик ва уларни қонунларига кўра мушкилотларни хал қилишлик, аслида динни тўртталик маъносига зарба уриш хисобланади, буни биринчи дарсимизда ойдинлаштириб берган эдик ,мана бу ошкор куфр бўлиб инсонни ислом динидан чиқаради. Мана бу шундай бир фитна хисобланадики, уни гунохи одам ўлдиришдан кўра буюкроқ ва қаттиқроқдир:

“وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا”(بقره/217)،
Фитна (алдаш) ўлдиришдан-да каттароқ гунохдир. Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтаргунларича сизлар билан урушаверадилар.
Агар сен бир мусулмонни ўлдирадиган бўлсанг аллох таоло хам қиёматда бир мусулмондек муомала қилади ва уни хисоб ва китоби хам мушаххасдир, аммо агар муртад бўлсачи? Муртад бўлиш яхшироқми ё ўлдирилишми? Шу сабабли хам аллох таоло мархамат қиладики:
“وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا”،
Одамларни диндан қайтаришлик уларни ўлдиришдан кўра баттарроқдир. Мушриклар ё ўша секуляристлар сизлар билан тўхтовсиз жанг қилишади то сизларни динингиздан қайтариш учун,
« وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»
Бизларни диндан қайтаришдан бўлган манзур, бизларни биринчи дарсда ишора қилиб ўтканимиз динни тўрт мафхуми бўлиб, бир неча дақиқа олдин хам қисқа суратда уларни номларини айтиб ўтдик.
(давоми бор…….)