دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(93- қисмат)

Тасаввур кунидки дар миёни мухожирини хабаша Абдуллох бин Убай, у ва касоники мисли у буданд, дар Мадина мушаххас будки инхо ибтидо изхори ислом карданд ва баъадхо кофар буданишон тавассути аллох мушаххас шуда буд. Муртад шуда буданд ин новъи иртидод аст. Ё теъдоди аз яхудиён барои тазъиф ва мубораза бо муслимин ибтидо иймон меоворданд ва дубора муртад мешуданд аммо , боз мебинем хукми иртидод бар хеч кудом аз онхо ижро намешавад. Хар чандки хукумати исломий ,рахбарияти муваххид ва қотиъи хам вужуд дорад. Аммо, дар баробар мебинемки дастури қатли Усамо духтари Марвон зани шоир ва яхудий сокини Мадина будро содир мекунад ва еки аз муслимин уро мекушад. Ба хамин шева , дастури қатли чанд мовриди дигар хам содир мешавад.

Ё дар жараёни фатхи Макка бо онки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хукми қатли теъдоди аз секуляристхо ва муртаддинро бо исм ва ановини мушаххас содир мекунад, ва онхоро махдуруд дам эълом менамояд хар чандки  хатто зери пардаи каъба хам пейдо шаванд, аммо мебинемки еки аз ин махдуруд дамхо ба номи Абдуллох бин Саъад бин Аби Сурахки қаблан аз мухожирин ва котибони вахий буд аммо муртад шуда ва ба Макка баргашта буд ва онхамма жанги равоний алайхи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва қуръон рох андохта буд ва онхамма ба тахқири дини аллох ва муслимин пардохта буд аммо,  Усмон ибни Аффон розиаллоху анху аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барояш омон хост ва тавассути рахбарият бахшида шуд. Нигох кунид, мехохад чи чизиро ба мо бигуяд? Ва ривоятхои машхур дигарики вужуд доранд.

Мехохад бигуяд бо онки худудро имом ё намояндагони рахбари хукумати исломийки маъмулан дастгохи қазоий исломий аст бо тейи марохили хосси қазоий ба мархалайи ижро дармеоваранд, диққат кунид, аммо вазъи мовжуди замоний ва маконий довлати исломий ва ташхиси рахбарият харфи аввалро мезанад. Ин хийли мухим аст. Медонемки худудро имом ё намояндагони рахбари хукумати исломийки маъмулан дастгохи қазоий хастанд бо он марохили хосси қазоий ба ижро дар меоваранд аммо ,вазъи мовжуди замоний ва маконий довлати исломий ва ташхиси рахбарият харфи аввалро мезанад.

Дар жараёни фатхи Макка ва баъди аз афви умумий, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дастури қатли чохор нафарроки ба журми иртидод тахти таъқиб буданд содир мекунад:

«اقْتُلُوهُمْ، وَإِنْ وَجَدْتُمُوهُمْ مُتَعَلِّقِينَ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ»،

Ин чохор нафарро бикушид, ва лавки худишонро ба пардаи каъба овизон карда бошанд.

Возих аст,хийли возих аст, дар инжо фақат росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва пас аз у танхо рахбариятики аз тариқи шўрои хал ва ақди он махал,интихоб шуда шойистаги дастури тахкими шариати аллохро дорад. Чун, у бештар аз так так афроди жомеъа ва хатто гуруххо,аз тариқи конолхои мухталиф бо вазъи мовжуди жомеъа ва фазои атроф ва фазои бейнал милалий ошнойи ва шинохт дорад ва масолих ва мафосидро бехтар ва мутмаинтар ташхис медихад. Ба чанин холати дар истелох мегуянд даъватро бо басират ба пеш мебарад. Хийли мухим аст, даъватро бо басират ба пеш мебарад.

Рахбарий марказий ба унвони пойгохи устувор ,зарурати гуриз нопазири жомеъайи исломий барои харакат ба жилов ва эъмоли қудрати қонуни шариати аллох дар жомеъа астки екпорчаги сиёсий муслимин ва харакати озодбахши исломро тазмин мекунад. Бале, рахбарияти марказий чанин пойгохи устувор ва бузургиро дорад ва зарурати гуриз нопазир жомеъайи исломий аст, зарурати гуриз нопазир жомеъайи исломий барои харакат ба жилов аст, зарурати гуриз нопазир жомеъайи исломий барои эъмоли  қудрати қонуни шариати аллох дар жомеъа аст. Чанин рахбарияти астки екпорчаги сиёсий муслимин ва харакати озодбахши исломро тазмин мекунад.

Дар ин сурат, ин қоида хоким мешавадки

«أن الحدود لا يقيمها إلا الإمام أو نائبه»

Яъни, худуд танхо аз тарафи имом ё ноиб ва жонишини у барпо мешаванд. Имоми Шофеъий рохимахуллох хам мегуяд:

«لا يقيم الحدود على الأحرار إلا الإمام ومن فوض إليه الإمام، لأنه لم يُقَم حدٌّ على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم، إلا بإذنه، ولا في أيام الخلفاء إلا بإذنهم، لأنه حق الله يفتقر إلى الاجتهاد، ولا يؤمن في استيفائه الحيف، فلم يجز بغير إذن الإمام».

Холо,агар рахбарият ташхис додки дар баробари муртад шудан касони чун Абдуллох бин Жахш ,яхудиёни Мадина ва куфргуйи мунофиқин ва секулярзадахоики мунофиқ будан холис онхо тавассути аллох таоло хам ровшан ва возих шуда бояд сабр кард ва кори анжом надод дар ин сурат, хукм барои так таки афроди жомеъа хамин аст; аммо , агар дар мархалаи бо таъйини шурути амр ба дафъ ва терори тўвхин кунандагон ва куштани муртаддини хос ва мушаххас мешавад, хукм барои так таки муслимин самъ ва тоъат ва ижрои худуд аст. Ба хамин далил мебинемки дар бейни муслимин барои ижрои ин худуд ба сурати фардий ва жамъий мусобақа гузошта мешавад. Дар хар ду холат, асл, ташхиси рахбарияти исломий жомеъа аст.

Дар хар хол,ташхиси замон, макон ва чигунаги ижрои хукми муртаддин бар ухдаи хукумати исломий ва амири муслимин аст. Ин хамма руйи он таъкид мешавад ба далили ахамияти астки вужуд дорад, ва хийли аз дустон чанин каламоти, чанин ахкоми ва чанин мовқеиятхоиро надида мегиранд, ва мутаъассифона сахл ангори мекунанд ва дучори иштибохоти бузург мешаванд ва садамахои зиёдиро ,хам ба жунбуши исломий ва хам ба худишон мезананд.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(92-қисмат)

Ғейри мумкин аст хаддиақал касониро надида бошидки мумкин аст намоз хам бихонанд аммо , бо камтарин иттифоқ ва асабонияти ,ошкоро ва бидуни тарс ба аллох ва росулиш саллаллоху алайхи васаллам , дин ва хар чи муқаддасоти дини ислом аст фўш медиханд, ва ё мумкин аст инсонхойи зиёдиро дида бошидки намоз хам мехонанд аммо , аз ахзоби секуляр ва муртади кумалахо, демократхо , пикакахо ,соири ахзоби секуляр ва кофар,куффори ишғолгари секуляри жахоний ва новкарони секуляри махаллийи онхо алайхи муслимин химоят ва тарафдори мекунанд. Хатто агар бо нисфи калама хам бошадки росулуллох саллалоху алайхи васаллам мефармояд: агар бо нисфи калама хам бошад, боз дар оташи жаханнам аст. Дар ин моврид хийлихоро мушахада кардем.

Мовриди дувумики ба доираи фаолияти муслимин бармегардад ин астки , ( мархалаи болотар ва пешрафтатар ин астки ) дар жанги нарм ва равоний таблиғий ва забони ин шахс бояд алайхи муртаддин ба андозаи тавоноий худиш мушорикат кунад, ин хийли мухим аст ба андозаи тавоноий худиш. Каси бештар аз ин аз у намехохад,

، لایُکَلِّفُ اللهُ نَفسَاً إلّا وُسعَهَا؛

Ба андозаи тавоноий худиш дар ин жанги нарм ва равоний таблиғий ва забоний алайхи муртаддин мушоракат кунад ва хар замон ,дастур ба бархурди физикий ва жанги мусаллахона алайхи онхо шуд фармони рахбарияти хукумати исломийро ба андозаи тавоноий худ ижобат кунад ва дар хадди тавоноий худ бо даст ё забон ё қалбиш жиход намояд. Ба хамон андозаики рахбарияти 3 абзор 22 қудратро тўвзиъ карда ба хамон андоза қудратро масраф кунад.

Дар ин сурат, боз бармегардем ба ин нуктайи асосийки мужозот кардан ва татбиқи хукми марг бар муртаддин танхо хаққи хукумати исломий аст. Ба ибороти дигар, метавон гуфтки вазифаи фарди мусалмон дар умури фардий дар баробари муртаддин дар доираи жанги нарм ва равоний ва муборазайи манфий жо мегирад. Хийли мухим аст, ин истелохотро хуб мутаважжих шавид: еки жанги нарм ва равоний ва дувум муборазаи манфий дар ин ду моврид жо мегирад. Яъни вазифаи фардий муслимин дар баробари муртаддин дар доираи жанги нарм ва равоний ва муборазаи манфий жо мегирад. Руйи ин ду калама хийли диққат кунид, ва тамоми ончизики марбут ба фатовои ноши аз ижмоъ,қазоват ,ижро ва жанги гарм мешавад марбут ба хукумати исломий аст.

Аммо ,агар рахбарияти хукумати исломий чанин хақ ва қудратиро бо таъйини ” шурути хос” ва таъйин ва мушаххас кардан ” мавориди хос” дар жанги гарм ба каси дода бошад, чанин қудратиро ба каси дода бошад, ё хатто ба тамоми муслимин дода бошад, ва қудратиро ингуна бейни онхо тўвзиъ карда бошад; дар ин сурат ,он шахс ё тамоми муслимин метавонанд ба намояндаги аз қудрати хокимият ва ба дастури рахбарияти исломий чанин қудратиро танфиз кунанд ва ба ижро дарбиёваранд ва онро масраф кунанд ё шахс дар зимни жанги гарм ба жанги равоний алайхи муртаддин хам идома дихад хатто, агар дар хонуводаи худиш бошад. Ин амр хийли кучаки нест, хамин жанги нарм,жанги таблиғий,жанги равоний ,мубаразаи манфий хийли мухим аст. Ба унвони аввалин қадам дар ин бахши дувум вазифаи мусалмон. Хатто бахши аввалро хам шомил мешавад. Тақрибан кулли он хам хаст.

Нақши даъватгарон дар хомуш кардани фитнаи иртидод дар Яман дар рузхои поёни умри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва авоили хилофати Абу Бакр қобили таважжух буд. Наметавон онро нодиди гирифт дар қабоили дигар хам хамин тури буд. Афроди чун : Марон ибни зи Умайр, хамдоний буд ва аз қабилаи хамдон ва Абдуллох бин Молик архалий розиаллоху анхума бо суханон ва даъвати худишон нақши басазойи дар хомуш кардани фитнаи иртидод доштанд.

Қаблан ишора кардемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тойи номахои муслимини собит қадамики боқий монад будандро жойики куффор дар он хукм мекардандро ба нафири ом ва жиходи хамма жониба ва дафъи фитнаи муртаддин даъват карда буд. Абу Бакр розиаллоху анху хам ба табаъияти ва ба равиши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чанин номахоиро ба муслимини боқий монда дар ин қабоил фристод ва дастури жиходи хамма жониба дод. Хукмишро содир карда буд ровшан,мушаххас. Ва дастур дод хар касики тавоноий дорад бояд анжом дихад. Абу Бакр розиаллоху анху хатто рахбарониро хам таъйин карда будки рахбарон дар Яман эронийхо будандки хатто арабхо хам тахти рахбарияти онхо буданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба арабхо ва мусалмонон онжо дастур дода будки тахти фармондехи эрониёники собит қадам монда буданд битавонанд фитнаи  муртаддинро аз бейн бибаранд. Дар ин сурат, боз ба ин нуктаи килидий ва асосий бармегардемки тамоми харакоти муслимин дар хар амри хукумати, на шахси махз,тобеъ фармони рахбарият ва тобеъ фармони хукумати исломий аст. Чун ,аллох таоло ин қудратиро аз хамин конол дар ихтиёри шумо қарор дода ва ин конол астки мезони ин қудрат ва чигунаги масрафи ин қудрат ва шароити масрафи ин қудратро таъйин мекунад.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(91- қисмат)

Ин ек амр аст барои хаммайи муслимин ва мухтасси ба босавод ва бесавод ,пир ва жавон ,ва зан ва мард надорад. Балки амри астки хар мусалмониро шомил мешавад ва хар мусалмони бояд онро анжом дихад. Саййидина Иброхим алайхиссалом хам барои хаммаи муслимин дар масала улгу мебошад на барои табақайи хосси аз муслимин. Босавод ва бесавод надорад барои хамма дар ин моврид улгу аст.

Хаммаи муслимин бояд душманро душман бидонанд ва бояд дар баробари душман вокуниш нишон диханд. Холо, ин вокуниш ба андозаи тавоноий ашхос аст. Аммо ,дар хар сурат, ек хукм аст барои касики тавоноий вокуниш дорад. Ту агар натавонисти куфр ба тоғутро ба забон биёвари дар баъзи аз маворид ,дар дилитки метавони? Тавоноийи ту дар ин андоза хаст тамом шуд, ек вазифа аст. Дар хар сурат ек хукм астки бояд анжом шавад. Дар ин сурат, мешавад итоат аз еки аз дастуроти аллох ва ба ин шева ек вазифа ва ек ибодат мешавад, чун еки аз дастуроти аллохро итоат кардаи.

Дустон ба ман ек жури нигох мекунанд, дар мовриди хамин мовзуъ ками бештар тўвзих медихам чун муъзали бузурги шуда аст. Тасаввур кунид, агар ек доктори мутахассис бо анжоми тамоми озмоишот ,ташхис дода бошадки фалоний ийдиз ё сил ,вабо ,молориё,тоъун ва ё еки дигар аз беморихойи вогир ва кушандаро дорад ва шумо ин беморийхоро инкор куни, ё аз эъломи он сарпичи намойи ва онро бипушони , дар холики метавони онро эълом куни ва онро напушони,хуб холо чи натижаи ба даст меояд? Аввалин натижаи он ин  астки доктори мутахассисро дуруғгу шумордайи ва ё ташхиси уро дасти кам гирифтайи, ва натижайи баъди хам ин астки ,заминаро барои ибтило ба ин бемори вогир фарохам кардаи  ва ба хар  андозаки мардум ба ин бемори вогир гирифтор мешаванд ту хам гунохкор ва шарики журм мешави. Ин барои саломати жисм ва бадани фард ва афроди жомеъа аст.

Холо , аллохи мутаол ба унвони олимтарин ва хакимтарин зот ,мефармоядки фалоний ба чанин бемори хатарноки иймоний ва даруний мубтало шудаки вогир хам хаст ва шумо бояд барои мухофизат ва дифоъи машруъ аз иймони худитон ва дигарон ин инсонхои бечораи фосиди торих гузаштаро шиносоий куни ва ба дигарон хам бишносони, ва бо ростгу шумордани ман ,инхоро аз жомеъайи худитон жору кунид. Аллох инро ба унвони олимтарин ва хакимтарин зот гуфта аст. Аммо ,каси биёяд ва аз руйи илм, огохи,амдан ва бо ихтиёри худиш- наузу биллах – бигуяд ман ин нусхаики аллох барои саломати иймоний ва ақидатийи ман ва муслимин ирсол кардаро қабул надорам, ва ё инки аз эъломи ошкори он сарпичи кунад дар холики метавонад онро эълом кунад, ва онро бипушонад дар холики метавонад онро напушонад ; дар ин сурат, чи натижаи ба даст меояд?

Аввалин натижаи он ин астки ,ташхиси аллохи мутаолро қабул надошта ва онро дасти кам гирифта ва ё амалан – наузу биллах – аллох ва росулиш саллаллоху алайхи васалламро дуруғгу фарз карда, ва илова бар ин ,бо инки медонадки чанон шахси кофар ва ба тоғут табдил шуда ва бояд ба тоғут куфр кунад ва чанин тоғутиро кофар бидонад аммо ,куфр ба тоғут намекунад ва ин хам ба қисмати аввали

 «لا اله – الا الله»

У зарба ворид мекунад. Хар чандки бо қабул накардани ташхис ва хукми аллох ва росулиш саллаллоху алайхи васаллам ва дуруғ фарз кардани хукми аллох ва росулиш, амалан ба бахши дувум

«لا اله – الا الله»

Яъни ба ” иллаллох ” худиш боз садама зада аст. Дар ин сурат, чанин шахси бо хамин кор ,худиш хам кофар мешавад ва ба дунболи он , бо адами инкори ин бемори ва пушондани он аз мардум боиси шуйуъи он бемори мегардад.

Тамоми ин корхо барои мухофизат аз саломати иймон ва ақидаи фард ва жомеъа аст аммо ,шахс бо инкори ин хукми шариат хам саломати жомеъаро дар муаррази хатар қарор медихад. Диққат кунид,агар ек кофарро ба унвони кофар маърифий накуни:

-Боис мешавики руз ба руз ин бемори густариш бештари пейдо кунад.

-Боис мешавики руз ба руз қавонини шариати аллох бештар зери по гузошта шаванд.

-Боис мешавики руз ба руз куфргуйи оддийтар шавад.

-боис мешавики руз ба руз дигар куфрхои ошкор дар жомеъа густариши бештари пейдо кунанд ва қабхи ин куфрхо шикаста шавад.

-боис мешавики куффори ахли китоб,шибхи ахли китоб ва бахусус куффори секуляр ва муртад ба рохати дар миёни мардум бо шуорхои фарибанда жойи по боз кунанд.

-боис мешавики ахзоби секуляр ва муртад хам ба рохати дар миёни мардум ёргирий кунанд ва мардумро тарафдори худ намуда ва онхоро муртад кунанд ва умри нангишон тулонийтар хам шавад.

Тамоми ин мусибатхо ва мусибатхои дигар ,натижа ва самараи сахл ангорий ва кутохий касони астки ек кофариро кофар намедонанд ва боиси онхамма олудаги ақидатий ва иймоний дар миёни муслимин ва ворид шудани онхамма садама ба муслимин мешаванд.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(90-қисмат)

Холо ,агар каси хам аз тариқи озмоишгохи дақиқ ва пичидаи шариат ( қуръон ва суннат) тавассути мутахассисин ,ба яқин ,кофар ва муртад ташхис дода шуда бошад ва шакки дар муртад будани у набошад ва ту уро мусалмон биноми камтарин хатари у ин астки еки аз ахкоми қонуни шариати аллохро инкор кардаи ва дур андохтаи ва ин журми бузурги аст. Илова бар он,ин шахс ва ашхоси мушобехро дар тўвхин ва зери по гузоштани дин ва қонуни аллох пуррутар ва жаритар кардаи ва заминаро барои иртидоди бештари мардум фарохам намудаи ,чиро? Чун , ба саломати иймоний ва даруний худит ва соири муслимин зулм карда ва хиёнат намудаи. Ту ек шахси олуда ба ийдиз ва силро дар жомеъа ба унвони инсони солим маърифий кардаи, дар холики тамоми озмоишот нишон додандки ин шахс мариз аст.

Ту бояд тибқи ла илаха ва куфр ба тоғут дар хамон ибтидои амр уро кофар бидони, чанин шахсироки дар ин озмоишот рад шуда ва гуфта шудаки у кофар аст бояд уро кофар бидони то аввалин пиллаи ла илаха – иллаллохро ба пеш ва жилов бирави:

:«فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ  وَ یُؤمِن بِاللهِ فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی»‌.

 Бале,бояд инро анжом дихи он мовқеъ астки тавонисти дар масирики кулли анбиё рафтанд харакат куни.

ولَقَد بَعَثنَا فِی کُلِّ أمَّةٍ أنِ اعبُدُوا اللهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغُوت،

Хамин жостки бояд аз тоғут дури куни

«یَکفُر بِالطّاغوتِ»

Ба тоғут куфр куни, уро кофар бидони ва баъад ба сирохат ба ин кофар битавони бигуйи:

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ.

Инхоро хитоб қарор биде: эй кофархо.

Ин мухотоб қарор додани куффор ба лафзи кофар хам амр аст, ва амри хам нестки мухтасси росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошад,балки ,амри астки хар мусалмони бояд ба андозайи вусъат ва тавоноияш онро анжом дихад. Мушаххас ва ровшан шуда ту чигуна метавони ба офтоб бигуйи офтоб, хаминтури хам ровшан шудаки кофар,яхудий , насроний ва мушрикин ва мажус ва собеин ва муртад аст, пас бояд онхо кофар бидони ва бигуйи:

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ

Баъзи чизхо хастандки мусалмон метавонад онро ташхис дихад ва аллох ташхиси онро ба хамма дода ва аслан ниёзи ба далил ва истидлол надорад. Масалан хамма медонандки яхуд,насоро ,мажус ,соибин ва мушрикин ё хамин секуляристхо ,кофар хастанд. Холо,мумкин аст каси надонадки секуляристхо хамон мушрикин  хастанд ва исмишон аваз шуда ва гарна мохият ва коркардишон еки аст, аммо яқин дорадки мушрикин ба хамрохи куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ,кофар хастанд ва инро хар мусалмони медонад. Яъни чигуна метавонад масалан бейни ек инсон бо ек дарахт фарқ бигузорад ва инхоро ба рохати ташхис дихад ба хамин тартиб, ба рохати метавонад бейни ек мусалмон бо ек кофар фарқ бигузорад ва ек мусалмонро аз ек кофар ташхис дихад ва ниёзи ба далил,савод, пиру жавон , зан ва мард будан надорад.

Хар каси метавонад ташхис дихад ин инсон аст ва ин дарахт; ба хамин далил, ба инсон бояд бигуяд инсон ва ба дарахт хам бигуяд дарахт, ба кофар бигуяд кофар ва ба мусалмон бигуяд мусалмон. То замоники ингуна барояш ровшан нашуда набояд харфи аз дахониш берун равад. Чигуна барояш ровшан шудаки ин дарахт аст ва ин инсон. Он замон астки бояд харф бизанад.

Пас, хар мусалмони метавонад бигуяд инхо кофар хастанд ва ман онхоро қабул надорам:

:«قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ»

( рафтор ва кордори) Иброхим ва касоники хамрохи у буданд, улгуйи хуби барои шумост, замоники ба қовми худ гуфтанд: мо аз шумо ва аз чизхоики ба ғейри аз худо мепарастид ,безор ва гуризонем ва шуморо қабул надорем ва дар хаққи шумо беэътиноем,ва душмани ва кинатузи хамишаги миёни мо ва шумо ба вужуд омада аст, шуморо қабул надорем ( кафарна бикум , ин хийли мухим аст,бояд нисбат ба онхо кофар боши онхоро кофар бидони ва куфр ба тоғут яъни хамин кафарна бикум ) ва душмани ва кинатузи хамишаги миёни мо ва шумо ба вужуд омада аст то замоники ба худойи ягона иймон меоварид ва уро ба ягонаги мепарастид

حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ

То замоники секуляристхои муртад ва кофар ба тамоми ончики аллох нозил карда иймон наёваранд бейни мо ва онхо душмани ва кинатузи хамишаги ба вужуд омада то замоники ба худойи ягона иймон меоваранд.

. بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَداً،

Хамиша,

حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ.

Ин қабул надоштани куффор яъни куфр ба инхо; яъни вақти инхоро қабул надошти ва кофар донисти дар воқеъ ақоиди онхоро хам қабул надори. Баъди аз ин,мусалмон бояд битавонад масалан ба онхо бигуяд: эй кофархойи яхудий, ё эй кофархойи насроний, ё эй кофархойи мажус, ё эй кофархойи секуляр ва собеий. Ба ин шева бояд

«قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ»

 ро ба забон биёварад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(89- қисмат)

Дар инжо шумо бояд аз дин,номус,обру, мол ва ахли худит дифоъ куни хатто ,агар дар ин рох хам кушта шави ё мужрим ва мухожимро хам ба қатл бирасони. Холо,тасаввур кунид касики дар айни огохи ,амдан ва ба мейли худиш ва бо илм ба авоқиби журмиш ба аллох жалла жалалаху ва ё росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахш бидихад, фаххоши кунад ва хокимияти исломий хам вужуд надошта бошадки чанин муртадиро ба дарак восил кунад онвақт чи бояд кард? Ё ишғолгарони кофари секуляри хорижий тавониста бошанд муртаддинро ба хоки муслимин хоким кунанд дар ин сурат, бо чанин ишғолгарон ва муртаддини чи бояд кард? Вақтики вокуниши мо ингуна аст дар баробари мусалмонки ба хаққи мо тажовуз карда ва бехтарин марг ,марги астки дар рохи ахқоқи хақ мебошад, мо дар мовриди касоники ба дини мо, ба аллох,ба росулишки аз номус ,мол ва аз жони мо мухимтар аст бояд чи бархурди бо ин муртаддини фаххош бикунем? Инжостки бояд баргардем ба бахси муртаддин:

Хамонтурики дар дарсхои гузашта ва бо фазоёйики дуруст кардем то алъон мутаважжих шудем,муртад шудан шикли такомул ёфтаи мажмуъаи аз ба зохир мусалмонони астки қаблан дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо таъриф шудандки мумкин аст иддаи аз муслимини заифул иймонро хам бо худишон олуда ва хамрох карда бошанд. Хаммаи инхо ба нисбатхойи мухталифи беморийики доштанд ба истелох дар ек бемористон жамъ шуданд, он дастаки худишонро мудово карданд тавонистанд бо тўвба ,дубора ба жамъи инсонхойи солим баргарданд ва он даста аз онхоки аз мудово ва дармон худдори карданд, ё ба хамин тартиб дар миёни муслимин мемонанд; иддаи аз онхо руз ба руз ба бемористон изофа мешавад то инки дар нихояти даво ва доктор бороишон фойдаи надорад ва муртад мешаванд. Вақтики даво ва доктар бароишон фойдайи надорад мегуем муртад шуданд.

Муртад шудан ек журми фардий махз нест, ек журми ижтимоий аст. Руйи ин диққат кунид дустон,журми фардий махз нест, ек журми ижтимоий аст. Ба хамин далил, фард наметавонад шахси муртадро жарима кунад ва уро мужозот намояд, балки ин хақ намоянда ва рахбари ижтимоъи муслимин аст. Ровшан шуд? Чун ,журм ижтимоий аст ва ту барои ин ижтимоъ рахбариро интихоб кардаи ва қудрат ва ихтиёри худро ба у тахвил додаи ; пас ,танхо рахбари ижтимоъи муслимин хаққи мужозоти ин мужрими ижтимоийро дорад. Шахси мусалмон фақат метавонад то замоники қудрати бештари жихати ижро ба у дода нашуда ( яъни хамон қудрати тўвзиъ нашуда ва ба дасти у нарасида) то замоники ин қудрат ба у дода нашуда дар мавориди жузъийки марбут ба худиш хаст вокуниш нишон дихад. Масалан аз инхо бароат кунад , ба онхо зан надихад, аз онхо зан нагирад, дар қабристони муслимин онхоро дафн накунад, бароишон дуойи хейр накунад ва соири умурики марбут ба хийтаи шахси мусалмон мешавад.

Пас,ек шахси мусалмон то замоники хукумати исломий ба у қудрати ижрои бештари надода, хукумати исломий қудратро тўвзиъ накарда ва ба дастиш нарасида, дар хийтаи шахсий худиш дар бархурд бо муртаддин ихтиёротиш махдуд аст, ихтиёроти махдудийро дорад ва метавон ба сурати куллий ,дираи фаолияти онро дар ду нукта баён карда ва онро дар ду нукта хулоса намуд:

Ин шахс бояд эълом кунад дастаи аз муртаддиники сафишон ошкор шуда ва дастаики аз чохор мархала ва филтери асосий ва пичида тавассути қуззоти мутахассис убур дода шуданд, чанин шахси бояд эълом кунадки инхо кофар , он хам кофари мушрик ва секуляр хастанд ва мисли куффори секуляр бо онхо бархурд кунад на мисли ек кофари ахли китоб ва шибхи ахли китоб. Ин аввалин вазифаи уст ва еки аз мухимтарин вазифаш мебошад. Яъни,барои мушаххас кардани суфуф ва жиловгири ва мумониъат аз ба вужуд омадани олудагий ва саргардони худиш,атрофиён ва жомеъа,бояд муртаддинроки ба ин шева мушаххас шуданд кофар бидонад ва мисли куффори секуляр бо онхо бархурд кунад. Ин аввалин вазифаи уст.

Яъни аввалин қадам ин астки шахсироки тамоми озмоишоти тахассуси нишон додандки ин шахс ийдиз ё сил дорад, ва ташхиси мутахассис хам ин озмоишотро таъйид мекунад, ва хеч шакки дар мариз будани у вужуд надорад; ту хам бояд чанин шахсиро мариз бидони ва уро ба унвони ек мариз ба атрофиёниш маърифий куни. Ин маърифи кардан хийли мухим аст.

Замоники бо риояти тамоми озмоишоти пичида ва тахассусий ,мушаххас шуда фалони кофар ва муртад шуда, ва муртад шудани у мисли офтоб дар васати осмон беабри бароят ровшан шуда, ва хукми қатъий дар мовриди у аз тарафи марожиъи за салох содир шуда аст; агар туро кофар ва муртад надони ва уро мусалмон бидони мисли ин мемонадки касироки ийдиз дорад ё сил,вабо ,молориё ,тоъун ва жузом дорадро дар жомеъа рахо куни ва мисли ек одами солим бо у бархурд намойи. Ин зулми ошкор ва хиёнати ошкори ба саломати жисми худит ва дигарон астки каси дар он шак надорад.(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(88-қисмат)

Ба дунболи чанин тўвзихоти мутаъаддид, ва ровшангарихои возих ва ошкори мебинемки росулулллох саллаллоху алайхи васаллам ба унвони ек қонуни хукумати ба хамма эълом мекунадки:

«مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دَمِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ»

Ё дар жойи дигари фармуда:

:«من قتل دون مظلمته فهو شهيد».

Ва мавориди дигарики ба хамин шева онро баён карда  аст. Касики дар рохи молиш кушта шавад шахид аст. Нигох кунид, дифоъи машруъро ба ту мегуяд ва ижозаро ба ту медихад.

وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ،

Касики дар рохи диниш кушта шавад шахид аст, касики дар рохи хуники рехта шуда қисос бигирад шахид аст, касики дар рохи ахлиш кушта шавад шахид аст, касики дар рохи зулмики ба у шуда кушта шавад шахид аст. Нигох кунид, қонуний мешавад, хад ва худуд таъйин мешавад. Ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои шахс ,бехтарин маргро медонадки  дар рохи хаққиш буда бошад:

نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْ يَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ

Бехтарин марг, марги астки шахс дар рохи хаққиш мурда ва кушта шуда бошад. Ин бехтарин новъи марг аст дар рохи диниш бошад, дар рохи молиш бошад, дар рохи хар чизи дигари бошад, барои хаққиш бошад. Хақ кудом аст? Хақ,хамон астки аллох таоло таъйин карда.

То инжо, бахси куллий ва фазои кулли бахси мо дар мовриди дифоъи машруъ дар баробари мужримхо ва душманони соилий астки мумкин аст мусалмон бошанд ё ғейри мусалмон, қовм ва хеши наздики шумо ё хам мазхаби ва хам забони шумо бошанд ё аз қовм ва нажод ва мазхаби дигари бошанд фарқи намекунад. Шояд каси бигуяд

مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ

Мумкин аст касики ба моли шумо тажовуз мекунад қовм ва хеши шумо бошад, писар аммуйи шумо бошад ё каси дигари бошад, ё касики дар мовриди хуни шумо гуфта

وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دَمِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ

Мумкин аст аз қовм ва хешхо ва хам мазхабхои шумо бошад ё набошад, мусалмон бошад ё набошад,

مَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ

Мумкин аст мазхаби дигар ва фикри дигари бошадки ба сарзамин ва миллати шумо зулм кунад, дузди,қатл ,ғорот ,одамкуши анжом дихад, ба шумо зулм мекунад хаққироки худо ба шумо дода дорад аз шумо мегирад, дорад ба шумо зулм мекунад

من قتل دون مظلمته فهو شهيد،

Дорад ба шумо зулм мекунад мушкили нест касики ба шумо зулм мекунад чи каси бошад. Мусалмон бошад ё ғейри мусалмон бошад, чи каси бошад мухим нест. Қовм ва хеши шумо бошад дур бошад ё наздик; дар хар сурати, касики дар ин рох кушта шавад:

: نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْ يَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ،

Бехтарин маргро дошта аст, инжо душман соил аст. Иштибохики хийли аз дустони мо инжо муртакиб мешаванд ин астки хиёл мекунанд хар каси барои мол ,ахл ва чанин чизхои бо онхо вориди жанг шуд хатман кофар аст. Ингуна нест. Ту метавони бо у бижанги ба журми зулмики ба ту карда, ба журми хаққики аз ту гирифта ин хақ мушкили нестки чи чизи бошад. Хаққи астки аллох ба ту дода у дорад аз ту мегирад. Дигар вақти ингуна хаст қарор нестки хатман кофар бошад, мусалмони аст аз мазхаби дигар,таъвили дигар ва равиши дигари астки ба шумо зулмиро раво дониста ва шумо хам бо у межангид. Дигар бештар аз ин шумо хам дучор зулм нашавид.

Дар ин сурат,қонуни шариати аллох ва хукумати исломий ин хаққи зотий ва машруъро ба шахси мусалмон додаки замони шахси қасди таъарруз ба номус ё моли шуморо дорад ва қудрати хукуматий хам вужуд надорадки ин балоро аз шумо дур кунад, шумо ба хукми зарурат ва бар асоси шурути хосси, мужрийи қудрати хукуматий мешавид ва мутаносиб ва ба андозайи тахожумики ба шумо шуда вокунишхоиро аз худитон нишон медихид, хамон қудратики ба шумо тўвзиъ шуда дар жомеъа ба хамон андозаики ба шумо тўвзиъ шуда ба хамон андоза онро масраф мекунид то ин хатар дафъ шавад. Ин хийли мухим аст, чун мумкин аст ба каси қудрати бештари дода шуда бошад ба каси қудрати камтари, дар мавориди қудрати бештари ; ба хамон андозаики тўвзиъ шуда ба хамон андоза масраф мекунад.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(87-қисмат)

Пас, ин қудрат хамин тури ва килоий ба каси вогузор намешавадки жомеъаро дучори беадолати ва харж ва марж кунад,балки ,бо шурути ва завобити ба шахс вогузор мешавадки ба унвони ек омили боздоранда амал кунад ва аз беадолати ва ижоди харж ва марж жиловгирий намояд, чи ба сурати фардий ё жамъий сурат бигирад боз хам омили боздоранда дар иртикоби журм махсуб мешавад ва муқаддама ва абзори барои таъмини амнияти моддий ва равоний умуми муслимин ва умуми мардуми жомеъа ба хисоб меояд агар дар хамон масир бошад.

Дар жомеъаики бо шурут ва завобитики ин қудратро ба шахси вогузор карданд чанин чизи ба унвони ек омили боздоранда ва омили жихати ижоди адолат ,жиловгири аз беадолати ва харж ва марж ва абзори барои таъмини амнияти моддий ва равоний умуми мардуми жомеъа махсуб мешавад. Дар чанин жомеъайи хаммайи афроди жомеъа артеши хукумати исломий ва намоди қудрати хукумати исломий махсуб мешаванд, хамчунонки дар садрил ислом ва дар хукумати исломий садрил ислом чанин чизиро мушохада кардем.

Ба хамин далил,замоники хукумати исломий тамоми заминахои шинохтиро фарохам карда ,хийли мухим аст тамоми заминахои шинохтиро фарохам карда , ва ба хамма дар ин мовриди мушаххас огохихои лозимро расонда ва новъи ва мохиятишро таъйин ,ровшан ва тасрих карда, ( ин хийли мухим аст) ва ба истелох бар хамма иқомаи хужжати набавий карда, холо вақти ин корхоро анжом дода ва ин муқаддамотро чидаки хийли мухим хастанд ; холо мегуяд хукми ман дар ин замина ин аст ва агар каси бо ин шароити хос дар ин мовриди хос дучори журм шуд хар каси метавонад бо риояти шурут ва адами тажовуз аз хадди лозими он ,хукми манро бар он ижро кунад ва хатарро аз худиш ва дигарон дафъ намояд.

Дар воқе,шахси мужрийи хукми мешавадки қаблан тавассути қуззоти мутахассис дар мовриди мужримин содир шуда ва ин шахс бо пейдо шудани мужримин чанин хукмиро ба ижро дар меоварад. Яъни худиш қози нест ва худиш хукмро содир накарда ,балки танхо мужри хукми астки тавассути марожиъи зи салох содир шуда, марожиъики шойистаги судури чанин хукмиро доранд. Мисли номахоики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба собит қадамони қабоил дар дафъи муртаддин невишт ва дастури ижрои хукми аллох бар онхоро содир кард. Он муслимин худишон хукмро содир накарданд балки мужри хукми будандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро содир карда буд.

Дар хар сурат,ин тўвзиъи қудрати хукумати танхо тавассути худи хукумат анжом мешавад ва агар хукумати исломий хам надошта бошем ( ин хам нуктаи астки хийли аз дустон нодида мегиранд ) агар хукумати исломий бар асоси шўрои исломий ва меъёрхои комили исломий надошта бошем ва ба хукми зарурат бадали хукумати исломий хам дошта бошем, тибқи қоидаи :

«ما لا يُدرَكُ كُلُّه، لا يُترَكُ جُلُّه»،

Чизики хаммаи онро наметавонем ба даст биёварем хамонки ровшан кардем ва дорем онро тарк намекунем. Боз ин тўвзиъи қудрат дар хайтаи хамин бадали хукумати исломий боқий мемонад. Мисли ончики мо дар баъзи аз манотиқи тахти сайтараи хукумати толибон қабли аз хамлаи Амрико шохиди он будем дар холати изтирорий.

Холо тасаввур кунид,агар чанин бадали хам вужуд надошта бошад, боз ба хукми зарурат ин тўвзиъи қудрат ба жамоат ва хизби исломий мерасид ва агар шўрои мужохидин ташкил шуд ин имтиёз аз жамоатхо ва ахзоби мухталиф гирифта мешавад ва ба шўрои муваххид дода мешавад ва замоники хукумати исломий дубора ташкил шуд ва муслимин сохиби қудрати хукуматий шуданд,хатто агар бадали хукумати исломий хам бошад ва муслимин сохиби чанини қудрати шуданд кулли ин имтиёз ,равиш,чигунаги,мезон ва равиши тўвзиъи ин қудрат ва мезони қудратики ба қабоил ,хонуводахо ,сарпарасти хонуводахо ва кулли ашхоси жомеъа дода мешавад боз танхо мухтасси хукумати исломий аст ва хукумати исломий метавонад андоза ,мезон ва чигунаги тўвзиъи ин қудратро таъйин кунад ва дар солохияти худиш мебошад.

Дар ин мархала ва ба сурати тадрижий,хукумати исломий заминахойи лозим ва зарурий тўвзиъи чанин қудратиро ибтидо фарохам карда, ва баъад ба ташхиси худиш дар мавориди хосси ба мезони хосси ,дар мавориди вижа ба мезони вижа ижозайи истефода аз қудрати хукуматийро содир мекунад ва ба ин шева ,бахши мушаххас,вижа ва маълум аз қудрати хукуматий худишро боз ба сабки исломий он дар миёни ақшори мухталифи жомеъа тўвзиъ ва пахш мекунад. Барои ижрои ин қудрат хам онро ба сурати мушаххас ва маълум қонуний менамояд ва ба кори шахс шахсики онро анжом медихад ва ин қудратро масраф мекунад расмият мебахшад. Чи каси онро тўвзиъ карда? Худи хукумат ,хамон находхоики шаръий хастанд . агар масраф кунанда хам онро масраф кард хукумат ба у ( ба кори шахс ва ба масраф кунанда) машруъият медихад ва онро дар сурати ижрои хукм ва масраф кардани ин қудрат,тахти химояти қонун ва қудрати хукуматий қарор медихад ва шахс бидуни тарс аз мужозот ё жуброни хисорат ва ба унвони ек вазифа иқдом ба дифоъи машруъ ва ижрои хад мекунад. Қудратики тўвзиъ шуда ба хамон андозаики ба у доданд масраф мекунад. Шахси назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омад ва гуфт:

:يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ إِنْ جَاءَ رَجُلٌ يُرِيدُ أَخْذَ مَالِي؟ قَالَ: فَلَا تُعْطِهِ مَالَكَ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَاتَلَنِي؟ قَالَ: قَاتِلْهُ؟ قَالَأَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلَنِي؟ قَالَ: فَأَنْتَ شَهِيدٌ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلْتُهُ؟ قَالَ: هُوَ فِي النَّارِ

Назарит чист дар мовриди инки каси омад моламро бигирад? Гуфт: ба у наде. Гуфт: агар хост бо ман бижангад? Гуфт: ту хам бо у бижанг. Гуфт: агар у маро кушт? Гуфт : ту шахиди, фаанта шахидун. Гуфт: агар ман уро куштам? Гуфт: у дар оташ аст.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(86-қисмат)

Дар хар сурат,мушаххас ва возих астки меъёри машруъ ва ғейри машруъ дар ақоиди мухталиф бо хам мутафовутанд, ва илова бар ин баъзи умур хастандки дифоъ аз онхо барои хукуматхо машруъ мешавад ва мумкин аст харгуна иқдоми фардий мунжар ба бахам хурдани назми умумий ва ижоди харж ва марж шавад ва холати номашруъ ба худ бигирад чи дар сатхи жомеъа бошад, чи дар равобит бо соири жавомеъ бошад.

Дар хар сурат,шахс дар дифоъи машруъ ,аз хаққи дифоъ мекунадки ин хақ дар фитрати у вужуд дорад ва гох ғаризий аст ; ва илова бар ин, дар умурики ғаризий ва маштарак бейни инсонхо нестанд хақхои вужуд дорандки бар асоси ақоиди инсонхо таъриф мешаванд ва ин хақро қонун ва бовархои он кишвар ,бовархои он шахс ба шахс медихад ва ин шахс замоники аз ин хаққиш дифоъ кард тахти химояти он қонун қарор мегирад. Дар ин сурат, дифоъ еки аз абзорхо ва васоили хифзи хақ аст. Еки аз абзорхо ва васоили хифзи хақ ,дифоъи машруъ аст.

Холо ,дар мавориди шароити пеш меоядки хукумати исломий ва рахбарияти он тахти шароити хосси ва вижа , заминахоиро фарохам мекунадки гуруххо холо дар қолиби хелф ва синдико бошанд ё қабоил ё ашхос ба сурати инфиродий бошанд,шароитиро фарохам кардаки инхо битавонанд дар мовзуъи бо мавориди таъриф шуда ва мушаххас ба дифоъ аз дин ,жон ,номус ,обру ,моли худ ва наздикониш ва дигар афроди жомеъайи муслимин бипардозад.

Хукумат дар ингуна маворид дар воқеъ ,бахши аз қудрати худро ба ин гуруххо ва афрод медихад ва дар ин маворид тўвзиъи қудрат мекунад. Ё мавориди пеш биёядки имкони ёри гирифтан аз нийрухои хукумати исломий бидуни фовти вақт имкониш набошад ва шароити  пеш биёядки шахси машмул дифоъи машруъ шавад. Ё аслан чанин хукумати хам вужуд надошта бошад ва шахс ба хукми зарурат ” аззарурот табихул махзурот ” бидуни зери по гузоштан соири мухаррамот ва чизхои харом шуда мажбур ба дифоъ бар асоси қонуни шариати аллох аз дин ,жон ,номус ,мол ,сарзамин , ва дорул исломий шавадки хукумати исломий нестки аз он дифоъ кунад ; дар тамоми ин маворид ,харгуна дифоъи холати машруъият ба худ мегирадки , илова бар онки шахс аз мужозот ва хисоротики ба бор оварда муъоф мешавад балки дар хийли аз маворид мустахаққи жоиза ва подош хам мегардад. Бахусус подоши ухравий чун ек вазифа ва таклифро анжом дода аст.

Албатта ,тўвзиъи қудрат,сирфан марбут ба хукумати исломий нест. Хамин алъон нигох кунид дар кишвархои мисли Амрико вақтики ба дигарон ижозаи хамли аслаха медиханд ба онхо омузиш доданки чигуна аз он истефода кунанд. Дар воқеъ,қудратиро ба шахс сипорданд. Вақти аслаха ба у доданд яъни қудрат дасти уст. Яъни хукумат ба у қудрат дода ва тўвзиъи қудрат карда аст. Шароит ва чохорчубхоиро муқаррар кардаки дар зимни ин чохорчубхо ва доро будани ин шароит ,фард метавонад аз он истефода намояд. Замони хамки дар он шароит ва чохорчуб ,аз ин қудрат истефода кард он хукумат , уро агар хисороти ворид карда буд ё журмиро муртакиб шуда ё ба истелох касиро кушта ва захмий карда буд дигар мужозот намекунад ва аз у хисороти намегиранд.

Масалан дар мавориди хастки хукумати исломий дар сарзаминхойи вужуд надорадки тўвзиъи қудратро анжом дихад. Дар ин сурат ,шахс ба сурати худжуш ва инфиродий ва бар асоси ижтиход ва таъвили худ иқдом ба дифоъи машруъ мекунад ва ба тадриж ба самти жамоат ,шўрои жамоатхо ва дар нихоят ба қудрати хукуматий даст пейдо мекунад. Вақтики ба ин мархала мерасад,қудрати хукуматийро ба даст меоваранд, хукумати исломий тахти шароитики худиш ташхис дода,иқдом ба тўвзиъи қудрат мекунадки ин тўвзиъи қудрат хам мухтасси худиш мебошад. Масалан ижрои худуди қатл,дузди ,шаробхури,ихтилос ва амсолихим ва бахусус ижрои хадди риддаки дар мавориди ташхис ва қазоват дар мовриди он аз хаммаи худуд ,пичидатар ва ниёз ба муқаддамот,шурут ва мавонеъи хосси худиш аст аз ихтиёроти хукумат мебошад.

Холо ,хукумати исломий дар мавориди хосси ва вижа ,заминасозихои карда ва огохихои лозимро ба хамма дода ва мисли хуршид дар осмони соф барои хос ва ом мушаххас кардаки масалан агар касиро дидидки дорад мусаллахона ба фалон мадраса хамла мекунад шумо ижоза дорид уро бикушид, монеъи у шавид хатто агар ба қимати кушта шудани у тамом шавад ; ё агар секуляри кофар ё муртади мусаллахи аз хизби коргарони ужалон ё кумалахо ё демократхо ва соири секуляристхои мусаллахро дидид метавонид уро бикушид ,ё бигуйид феълан мо ба хотири манофеъи бузургтари кори ба инхо надорем шумо хам феълан кори ба кори онхо надошта бошид. Ё бигуйид агар касиро дидидки қуръониро жойи гузошта ва дорад ба он тирандози мекунад шумо хақ дорид дар дифоъ аз динитон уро бикушид ва ин хаққи машруъи шумост.

Дар тамоми ин маворид ва мавориди мушобех ,хукумати исломий барои инки монеъи суъистефодаи дорудастайи мунофиқин ,секулярзадахо ва муслимини заифул иймон шавад ва ижоза надихад каси суъистефода кунад ва хар каси бо иқдоми ба бахонаи дифоъи машруъ ё ижройи фалон хад худиш ба ек мужрим табдил шавад ва муртакиби зиёда руйи гардад, хукумати исломий анжоми ин аъмолро тобеъ шароити хосси карда, ва агар шахс ин шурутро риоят накунад ва ё натавонад бо қороин ,далоил ва мустанадоти зохирий ва ошкори шаръий кори худишро ба равиши шаръий тўвжих кунад ва шахс натавонад машруъияти коришро бо гузарондани марохили пичида ва тахассуси додгохи исломий собит намояд, хамин кориш боис мешавад ба унвони ек мужрим бо у бархурд шавад ва бояд посухгуйи кориш бошад ва масъулияти кори худро бипазирад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(85- қисмат)

Хуб,инхо ва амсоли инхоки дар қонуни шариати аллох таъриф ва сифориш мешаванд дифоъи машруъанд. Дар баробар, харгуна дифоъ ва муқобила бо ончи аллох машруъ надониста дар қолиби дифоъи номашруъ жой мегирад. Мисли дифоъ аз золимин, дифоъ аз дини секуляризм ,дифоъ аз куффори ишғолгари хорижий ,дуздхо, жинояткорхо ,муртаддини махаллий чун кумалахо,демократхо ,муздурони ужалон масайламаи каззоби феълий курдхо ,хамжинсбозхо ,бебандубори жинсий,машрубхурхо ,фохишахо ва хар ончи мухолифи қонуни шариати аллох бошад; чанин дифоъи,дифоъи номашруъ аст.  Дар холики мумкин аст куффори секуляри ва соири куффор дифоъ аз ин мафосидро дифоъи машруъ бидонанд. Масалан дифоъ аз қонуни шариати аллох дар ислом дифоъи машруъ аст аммо ,дар дини секуляризм дифоъ аз қонуни шариати аллох дифоъи ғейри машруъ мебошад. Дар дини секуляризм дифоъ аз хамжинсбозхо ,машрубхурхо ,фохишахо , ва куштори озодхохоники монеъи вахшийгари онхо хастанд дифоъи машруъ аст ва дифоъ аз озодхохони назди онхо дифоъи ғейри машруъ ба хисоб меояд. Дар ин сурат,дифоъи машруъ ва ғейри машруъ назди хар ақидаи таърифи хосси худро дорад ва хар ақидаи барои дифоъи машруъ ва  ғейри машруъ таърифиро ироа дода аст. Чизхои барояш машруъанд ва чизхои ғейри машруъ. Дар кул, дифоъи машруъ ба маъни машруъият бахшидан ба талоши инсон барои дифоъ аз чизхои астки барояш боарзиш хастанд. Мисли : дин, жон ,номус ,обру ,мол, хонувода ва хар чизики аллох таоло гуфта бо арзиш аст, сарзаминики қонуни хукумати аллох дар он ижро мешавад ин хам бо арзиш аст.

Хар чи инхо ва амсоли инхоро тахдид кунад ё дар замони хол ё қарибул вуқуъ хатари бароишон бошад, дифоъи машруъ ин ижозаро ба шахс медихадки бидуни нигарони аз мужозот ва пардохти хисорат аз инхо дифоъ кунад ; хатто ,агар мунтахи ва мунжар ба иртикоби садама ва хисороти хам ба каси шавадки садама ворид мекунад, ба шартики ин садама ва хисоротики дар зимни дифоъ бар касики хатарро ижод карда ворид мекунем мутаносиб бо дифоъ бошад.

Масалан машруъ будаки шахси мухожимро бикушад аммо ,ғейри машруъ будаки пас аз дифоъ мошинишро оташ бизанад. Дар ин сурат, барои қатли мухожим мужозот намешавад аммо ,бояд посухгуйи хисороти бошадки ба мошин ва амволиш зада аст.

 «فَمَنِ اعْتَدى عَلَیْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَیْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ»

Ба тури куллий харки рохи таъадди ва тажовуз бар шуморо дар пеш гирифт ,бар у хамонанди он ,мисли хамонки ба шумо таъадди ва тажовуз карда шумо хам ба хамин шева ба у таъадди ва тажовуз кунид.

Куштани ин душмани соил, жуброни бади бо бади аст ва садама задан ба дигарон аст аммо ,бади ва садамаи астки дар  қонуни шариати аллох қобили мужозот нест, ва аллох таоло аз конолхои мушаххас ва бо шароити мушаххаси ба анжоми чанин аъмоли машруъият бахшида, ва шахс бо таважжух ба қороин ,далоил ва мустанадоти шаръий хаққиро ижро карда ва таклифиро дар ростои адли илохий адо намуда аст. Яъни таклифишро барои ижро шудани адли илохий адо карда ва вазифаиро анжом дода аст.

Дар инжо,амри бисёр мухим ин астки , ин машруъият бахши аз тарафи чи манбаъи содир мешавад? Аз тарафи аллох содир мешавад ё аз тарафи махлуқоти мухталиф? Аллох,шаръ ва машруъро таъйин мекунад ё башархои мухталифки аллох чанин ижозаиро ба онхо надода аммо ,онро анжом медиханд ва мехоханд дар қонунгузорий,шаръ ва машруъ будани жойи аллохро бигиранд?

«أمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ».

( аллох ин ижозаро надода) қонуни шариати ин ижозаро надода ва ле инхо ин корро мекунанд. Бояд мушаххас шавадки ин кист? Хукумати исломий ва находхойи тахти амри он ин хаққи дифоъи машруъро ба шахси медиханд ва ба он машруъият мебахшанд ё хукуматхои тоғутий ва қавонини куфрий ва секуляристий онхо ? ё ахзоби куфрий ва қавонини куфрий ва секуляристий онхо?

Чун арз кардемки хар дини чизиро машруъ медонадки мумкин аст дини дигари онро машруъ надонад. Ё хатто дар дини секуляризм мумкин аст дар ек мантақаи чизиро машруъ бидонанд ва дар мантақаи дигари чизи дигариро машруъ бидонанд ва хамон чиз дар манотиқи дигар номашруъ бошад. Мисли тағйири баъзи аз қавониники дар иёлатхои мухталифи Амрико вужуд дорад хийли аз иёлатхо хастандки қавонини онхо бо хам фарқ  мекунад. Бо тағйиротики дар мазхаби коммунизм бо мазхаби либиролизм ва буржувази дар дини секуляризм вужуд дорад. Хар кудом аз инхо таърифишон аз машруъ ва ғейри машруъ мутафовут аст; хар чанд муштаракоти хам бо хам доранд ва бахусус дар асли дини секуляризм ва мубориза бо дин ва қонуни шариати аллох бо хам муштараканд ва танхо мазхабишон астки бо хам мутафовут аст. Машруъ ва ғейри машруъи онхо дар мазхабишон аст, социалистхо ва коммунистхо ек сари чизхоро машруъ ва хуб медонанд,мазхаби копитализм ва буржуазиахо чизи дигариро машруъ медонанд. Дар буржуазиа хам ба хамин шева,шаръхо ва машруъхо бо екдигар мутафовут хастанд. Социализм хам, социал демокраси ,ноцианал социализм ,коммунизм ва ………инхо хам тағйироти бо екдигар доранд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(84-қисмат)  

Ба хамин далил будки уламо мегуфтанд агар 99 далил барои кофар будани ек мусалмон вужуд дошта бошад ва танхо ек далил барои мусалмон буданиш вужуд дошта бошад мо хамон ек далилро мегирем ва уро аз доираи ислом хориж намекунем. Ин яъни амалий кардани қоидаи хусни зон ба мусалмон,узри шаръий овардан барои мусалмон ва пушида нигах доштани уйубики шаръ фармуда бояд пушида бимонанд, ва талош жихати ислох ва дармони бемори муслимин ва дар назар гирифтани ин воқеияти ижтимоий дар мовриди муслиминки аксаран аъвоми муслимин қасди куфргуйи ва анжоми амали куфрий надоранд балки , ба далоили мисли хамон охарин нафарики вориди бехишт мешавад дар гуфтаи куфрий ё амали куфрий меофтанд ва мавонеъи шаръий хастандки ижоза намедиханд ба иймони онхо садамаи ворид шавад.

Бо тамоми ин ахвол ва ончики гуфта шуд ва бо тамоми маворидики медонем,жойгохи шахси мусалмон бисёр болотар аз каъба аст ва мухофизат аз хуни мусалмон ва талош жихати мумониъат аз рехта шудани хуни мусалмон мухимтар аз мухофизат аз каъба ва тахриби каъба аст. Ба хамин далил,бояд қабли аз жанг ва дар аснои жанг, ва дар хар фурсати талош шавадки ин муслимини мухолиф ташхис дода шаванд ва аз онхо мухофизат шавад, хамчунонки аз хохар ва бародарит мухофизат мекуни. Талоши уламои бузургвор хамки ин истилохотро тўлид карданд ва ин истилохоти фиқхийро ба кор бурданд ин будаки аз муслимини мухофизат шавадки бо жахолат ё таъвили ғалат ё хар далилики узри шаръий махсуб мешавад дар ин ошуб офтоданд ва хоста ё нохоста бо забон ё даст дар жибхаи муртаддин қарор гирифтанд ва дар жибхаи муртаддин алайхи бародарони худ межанганд.

Чи каси метавонад хукми қатъий муртадиро ба ижро дар биёварад?

Чи каси метавонад хукми қатъий муртадиро ба ижро дар биёварадки сейри қазоий пичидаий у аз филтерхо ва марохили чохоргона гузашта ва ба яқин ва бидуни шак,иртидоди у мушаххас шуда ва аз тарафи марожеъи зи салох хукми қатъий дар мовриди у содир шуда аст?

Чун ижрои хукми муртад новъи дифоъи машруъ аз қонуни шариати аллох ва мубораза бо жанги равоний душманон ва мухофизат аз иймон ва саломати ақидатий ва равоний муслимин махсуб мешавад лозим медонем бо тўвзихоти дар мовриди дифоъи машруъ ба суроғи бахсимон биравем. Ибтидо бифахмемки дифоъи машруъ чист? Дифоъ чист? Ва машруъ кудом аст?

Дифоъи машруъ ,яъни хар новъи дифоъи аз худ ё дигаронки мунтабиқ бо қонуни шариати аллох бошад. Дифоъ аз худ мисли дифоъ аз жони худ, ё дифоъ аз фарзандон ,ахл ва хонувода ,ё аз хона ва моли худ ё мавориди аз ин қабил омки умури фитрий ,зотий ва умумий хастандки бейни тамоми инсонхо муштарак аст, ва хамма дифоъ аз инхоро хаққи машруъи худишон медонанд ; хатто бейни инсон ва хайвон хам муштарак аст. Чун умури фитрий ва ғаризий ва васоил ва абзори жихати хифзи жон ,хифзи хаёт, идомаи хаёт ва мовжудият хастанд ва ришаи дар зот ва табиати махлуқоти аллох ва бахусус дар зот ва табиати инсонхо дорад ва хар инсони солими барои хифзи жойгохи инсоний худ, чанин дифоъиро хаққи худиш медонад.

Ин хақ,аз бадихиёти ақл ва нишонаи эхтиром ба каромати инсон астки дар низомхои хуқуқий ва қавонини тамоми кишвархои кунуний хам ба он ишора шуда аст. Хатто моддаи 51 маншури секуляристи милали муттахид ( мулхида ) хам ошкоро чанин хаққиро барои куллияйи аъзойи худ раво ва машруъ медонад. Ин аз бидихиёти ақл аст. Қонуни шариати аллох хам аз аввалин пайғамбар то охарини онхо ,зимни таъйиди он ва мухим донистани хайсият ва каромати зотий новъи башар

«وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»

Ба он самт ва су дода ва онро хидоят карда аст, ва касики тавоноий дафъи хатар ва тахдидро дошта бошад аммо , онро анжом надихад хамчун ек инсони номезон  ва номутаодил мовриди сарзаниш қарор гирифта аст.

Дифоъ аз дигарон хам ,яъни аллох таоло вазифа ва таклифи дифоъ аз онхоро бар ухдаи мо гузошта бошад ва аллох таоло дар қонуни шариатиш ба чанин кори рози бошад. Мисли хар новъи дифоъ аз қонуни шариати аллох, ё дафъи хар тажовузики дар қонуни шариати аллох номашруъ бошад ( яъни гуфта бошад ин тажовузи номашруъ аст ва ту бояд онро дафъ куни ), ё хар новъи дифоъ аз низдиконимон ё касоники моро масъули дифоъ аз онхо карданд,ё дифоъ аз хун,номус ва моли соири муслимин,ё дифоъ аз мустазъафиники дархости кўмак карданд ва ………….

 «وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً» ‏(نساء/75)،

Чиро бояд дар рохи худо ва ( нажоти ) мардон ва занон ва кудакони дармонда ва бечораи нажангидки мегуянд: парвардигоро ! моро аз ин шахр ва диёрики сокинони он ситамкоранд хориж соз, ва аз жониби худ сарпарасти ва химоятгари барои мо падид овар ва аз суйи худ ёвари бароимон қарор биде.

(идома дорад……..)