دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(83-қисмат)

Хийли хатарнок аст хийли, инхо дар  зохир нохоста хамон кори Хотибро анжом доданд аммо, дар сатхи бузургтари мисли гурух,хизб ,жамоат ва мазхаб ва бояд дар бархурд бо онхо нахоят диққат сурат бигирад, ва онхоро аз коришон мунсариф кард, ва ахдоф ва қасди онхоро аз  ин коришон ташхис дод, ва онхоро ба жамъи муслимин баргардонад, ва узрхоишонро пазирофт хар чандки дуруғин хам бошад. Узрхоишонро пазирофт хар чандки дуруғин хам бошад, чун ,маъмулан дар ингуна маворид фақат ек бор ба хотири ек журм узри каси пазирофта мешавад ва агар шахс дар ингуна корхо дубора муртакиби он шуд узри у пазирофта намешавад.

Саргузашти Абу Изза Жухамий намунайи хуби метавонад бошад. Ин шахс инсони секуляр,шоир ,ниёзманд ва сохиби чанд духтар буд. Замоники дар жанги бадр асир шуд ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфт: эй росулуллох ! ту медоники ман фарди ниёзманд ва аёлдор хастем ва моли хам надорамки пардохт кунам баробарин ,бар ман эхсон кун ! росулуллох саллаллоху алайхи васаллам узришро қабул кард ва аз у таъаххуд гирифт то дубора алайхи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мовзегири накунад ва аз душманонишро химоят накунад.

Аммо ,Абу Изза ба ахди худиш бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам вафо накард ва секуляристхои қурайш уро фариб доданд, ва дар жанги ухуд, дар хийни ақабкаши лашкар ба далоили аз лашкари қурайш жо монд ва дубора асири муслимин шуд. Ин бор хам аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хост то уро бибахшад ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо қотиъият дархости уро рад кард ва фармуд: ” акнун туро вил намекунамки даст ба рухсорит бикаши ва бигуйи Мухаммадро ду мартаба ,гул задам”. Ба хамин далил,дастур дод то гарданишро бизананд.

Дуруст аст,ин шахс кофар мушрик буд, аммо хамин қоидаро дар мовриди мунофиқин ва секулярзадахо хам метавон риоят кард, ва риоят шуд ва дар журми мушаххаски шахс дар иртидод меофтод, танхо ек бар тўвбаш дар хамон журми мушаххас пазирофта мешуд. Масалайи бози яхудиён чизи дигари аст, инхо аслан мусалмон нашуда буданд то муртад шаванд ва машмули қоидайи тўвба гарданд.

Дар дарси марбут ба мунофиқин ва секулярзадахо ровшан шудки мунофиқин хам ,гох бо жанги равоний худ дар хамин жибхаи куффори ошкор алайхи муслимин қарор мегирифтанд, ва замоники муччишонро мегирифтанд узр ва бахонахойи дуруғини меоворданд, ва узришон хам пазирофта мешуд. Хар чандки рахбари муслимин ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламро инсони сода ва зудбовар фарз мекардандки хар чи инхо бигуянд у гуш медихад ва қабул мекунад:

وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ.

Инхо аслан мухим нест,мухим ин будки зохиран тобеъ хукумати исломий шаванд, мухим ин набудки ташхис дода шавад инхо воқеан рост мегуянд ё на? На,мухим ин будки аз мусалмононики фариби онхоро хурданд дифоъ ва мухофизат шавад.

Умар ибни Хаттоб мегуяд : мардум дар ахди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам вахийро мегирифтанд ва алъон вахий қатъ шуда аст; алъон ман бар мабнойи ончи аз шумо зохир аст бо шумо бархурд мекунам. Хар каси барои мо хейриро ошкор кунад ба у амният медихем ва уро назди худимон мегардонем, дар ботини у мо сахми надорем; худованд ба хисоби у расидаги мекунад. Хар каси барои мо бадиро ошкор кунад ба у амон намедихем ва уро тасдиқ намекунем; хар чанд бигуяд : ботиниш хуб аст мо кори ба ботиниш надорем хар чанд ботиниш хуб бошад.

Хуб,баъди аз ширк чи шарри болотар аз тафарруқ метавонад барои муслимин вужуд дошта бошадки тафарруқ хам еки аз сифоти мушрикин аст?

 وَلا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکينَ * مِنَ الَّذينَ فَرَّقُوا دينَهُمْ.

Ва баъди аз иймон чи хейри болотар аз нажоти хуни ек мусалмон ,вахдат ,қудрат ва хукумати исломий метавонад баро муслимин вужуд дошта бошад? Пас, хар касики вахдати худишро ошкор кунад ва дар тақвияти хукумати исломий ,жомеъайи муслимин ва жамоати муслимин бикушад моро ба бехтарин хейр даъват карда ва бояд бар асоси мавозини шаръий даъватишро ижобат кунем ва нагуем ту мусалмон нести ва дуруғ мегуйи :

وَلاتَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا.

Мо намехохем дучори хамон иштибохи Усома розиаллоху анху шавем.

Дар хар сурат,нигариши мо дар мовриди иймони мусалмон ,мусбат аст ва хусни зон дорем магар инки халофи он собит шавад ва дунболи хар бахона ва узри шаръий ва хатто шубхайи мегардемки шахсро маъзур бидонем ва уро аз иртикоби корики карда ва зохиран журм махсуб мешавад ва мумкин аст хун мусалмони рехта шавад табриъа кунем. Мо ба хар шубхаи барои нажоти шахси мусалмон чанг мезанем.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(82- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам дар мовриди шахси тўвба кунанда мефармояд:

«التائِبُ مِنَ الذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»،

Тўвба кунанда аз гунох хамонанди каси астки хеч гунохи надорад. Аллох таоло дар мовриди чанин ашхоси мефармояд:

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)،

Аллох тўвбакорон ва покизагонро дуст медорад. У тўвба карда ва худро аз куфриёт,ширкиёт ,жахл ва таъвилоти ғалат пок карда аллох мегуяд:

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»،

Аллох тўвбакорон ва покизагонро дуст дорад. Ба хамон шеваики мефармояд:

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)،

Хамоно худованд касониро дуст дорадки дар рохи у муттахидан қитол мекунанд, чанон бо хам муттахид хастанд ингор гуйи банойи бисёр мустахкам сурби хастанд. Пас, аллох хамчунонки мужохидин ва муқотилинро дуст дорад таввабинро хам дуст дорад.

Хуб,ту аз кужо медоники ин мусалмони фариб хурда ,жохил ва хатокорики фариби золиминро хурда ва холоки хақиқатро ба воситаи ту ва аз коноли ту фахмида ва тўвба карда гунохониш бахшида нашуданд? Ва аз кужо медоники аз касони нестки аллох дустишон дорад? Ту харгиз намедони. Пас, ба доди бародари мусалмонит бирас, ва ахкоми таввабинро дар мовриди у пиёда кун, ва уро дармон кун, ва уро ба хамон сафи вохиди даъват кунки аллох дустишон дорад

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»،

Ва мутмаин бош аллох касонироки бо дустониш вориди жанг шаванд ва ё онхоро ба қатл бирасонанд дуст надорад; балки ,аллох бо онхо эълони жанг хам мекунад:

«إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،

Касики бо еки аз дустони ман душмани кунад ман бо у эълони жанг мекунам.

مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ،

Касики бо еки аз дустони ман душмани кунад ман бо у эълони жанг мекунам. Ва бандаи мўъмин бо хеч чиз махбуби назди ман бехтар аз фароиз бо ман наздик намешавад, ва у бо анжоми навофил (ибодатхои ғейри вожиб ) ба ман наздик мешавад то инки ман уро дуст бидорам, хенгомики ман уро дуст дорам ,ман гуши у мешавамки бо он мешнавад, ва чашми у мешавамки бо он  мебинад, ва дастиш мешавамки бо он мегирад, ва похош мешавамки бо он рох меравад, ва агар чизи аз ман бихохад ба у медихам, ва агар панох бихохад панохиш медихам.

Хуб,холо яқин дорики ин шахс мисли Хотиб розиаллоху анху қасди иртидод надошта ва таслими кулли шариати аллох аст аммо , ба далоили комилан ғалат ва вохи дар баробари ту қарор гирифта , ва яқин хам дорики алъон тўвба карда ва яқин хам дорики аллох таоло таввабинро дуст дорад

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ»

Ва яқин хам дорики аллох таоло касоники дар рохиш қитол мекунандро хам дуст дорад

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»

Ва яқин хам дорики агар бо еки аз дустони аллох душмани куни аллох бо ту эълони жанг мекунад

«مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ»

Аммо ,шак дорики ин шахси мусалмон дар мовриди тўвбаш рост мегуяд ё дуруғ? Аммо,хамма медонем шахсики бо яқин вориди ислом шуда бо шак ва шубха аз он хориж намешавад. Пас, ин шахсро бояд машмули таввабин ,мужохидин ва мухиббини аллох фарз куни,

نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا.

Хуб, холо агар журъат дори бо хамин шак ва гумонхоит бо аллох эълони жанг  кун.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(81-қисмат)

Дар ингуна мавоқеъ ва мавориди мушобех, меъёр барои ташхиси қасд ва нияти дуруст ё ғалати афрод қороин ва далоили зохирий ва ошкор аст. Хамин далоил ва мустанодоти ахрамий хастандки қасд ва нияти шахсро ошкор ва аланий мекунанд.

Мо тамоми мунофиқин ва секулярзадахоики дар дарси қаблий ба онхо ишора кардемро жузви муслимин медонем, инхо ба хар далили масофатиро бо муслимин ба жилов омаданд, холоки инхамма масофат ба жилов омаданд дубора ошкора бармегарданд ва дар сафи куффори ошкор ва муртад мешаванд, мо ба хаммаи инхо хукми иртидод медихе ва мегуем хукман муртад хастанд, аммо агар боз иддаи аз муслимин бидуни тағйир ,бидуни инки ақидаи онхо тағйири пейдо карда бошад фариби инхоро хурда бошанд ва дар сафи инхо қарор гирифта бошанд чи? Дар инжо аввалин дарики барои бозгашти ин афрод боз мешавад дари тўвба аст.

Қаблан арз кардемки куффор харгиз иймон намеоваранд,

،«إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون»

Аммо ,муридонишон иймон меоваранд. Ба хамин далил,тамоми асбобхоро фарохам мекунемки ин муртаддиники хукми иртидоди хукмий онхоро  содир кардем онхоро дубора ба ислом баргардонем ва онхоро ба тўвба ташвиқ кунем, ва ё агар мусалмони ба далоили бо забон ё амалан дар жибхаи куффор қарор гирифта бошад, боз хам бояд мисли Хотиб розиаллоху анху , бо дар назар гирифтани савобиқи онхо дар ислом ва далоилики меоваранд, ба қасд ва ният ва хадафи онхо аз ин амалишон пей бибарем, ва рохиро  барои баргаштишон ба ислом боз ва хамвор кунем на инки тамоми роххоро бар руйишон бибандем.

Дар ин замина ,мо хамчун замони рихлати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шохиди қабоил,гуруххо ва ахзоби хастемки бар асари таъвили ғалат мисли Хотиб розиаллоху анху ё ба далили мухолифат бо баъзи аз сиёсатхои мо мумкин аст дар жибхайи қарор бигирандки жибхайи куффор ва муртаддин мебошад. Барои муслимини мухлис аксаран ин иттифоқ ба сурати нохоста сурат мегирад,масалан баъзи авқот куффори ошкоро ба хамрохи муртаддин бо мо дар холи жанг хастанд ва холо мумкин аст ек гурух ва жамоати хам бо хамин куффор ва душманони мухориб қарордодхойи мабний бар адами жанг бибанданд , ё набанданд ва кори ба коришон надошта бошанд ва баъад бидуни хамоханги бо ин куффори ошкори ишғолгари хорижий ва муртаддини махаллий , у хам дар жойи дигари алайхи мо вориди жанг шавад. Дар ин сурат, ин хизб ва гурухи мусалмон ,нохоста дар жибхаи куффор ва муртаддин алайхи муслимин вориди жанг шуда ва ба хамрохи муртаддин жибхаи вохидийро  ташкил доданд ва машмули хукми иртидоди хукмий мешаванд то замоники мо ташхис надихем инхо чи чизи хастанд ва чи мехоханд.

Дастаи аз муслимин хастандки дар хамма чиз мисли шумо хастанд, аммо аз руйи жахолат ,таъвили ғалат ва тахти таблиғоти душманон,шуморо хавориж ,муртад ,муздур ,душмани дин,душмани мардум, баччакуш, жинояткор ва ғейрих медонанд, хуб туки майдони ингуна нести ва  ба ту тухмат заданд, пас уро биёвар ва ба у бифахмонки нести ва узрхоишро қабул кун. Ё аз руйи жахолат ва таблиғоти золимин хиёл мекунад агар ту ба қудрат бираси занони муслиминро каниз мегири ва хамма муслиминро кофар медони ва ин шахс ба хотири дифоъ аз номусиш ва дифоъ аз муслимин бо ту межангад. Хуб, уро биёвар ва ба у бифахмонки ин ек дуруғ аст ва узрхоишро қабул кун. Дар тамоми ин маворид ва мавориди мушобех у ба хотири аллох ,эътиқод ба аллох ва қонуни шариати аллох худишро дар муъаррази кушта шудан ва жанг қарор медихад. Хуб, уро нажот биде ва узрхоишро қабул кун. Ин бародарит,муддати пеш инсонхои кажфахм ва золим асир буда ва мариз шуда ,холо ба дасти ту офтода ,ин ек неъмат аст. Пас, уро дармон кун ва нажотиш биде ва тўвбашро қабул кун.

Аллох таоло ба мўъминин амр мекунадки :

«یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8)،

Эй мўъминон ба даргохи худо баргардид ва тўвбаи холисона кунид.

«وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(تحریم/9)،

Касоники ба даргохи худованд тўвба накунанд аз золимин ва ситамкорон хастанд.

Холо,ин шахс ба воситаи огохики ту ба у доди ва чизхойики аз ту дида мутаважжихи жахл,иштибох ,хато ва таъвили нодурусти худ шуда, ва мутаважжих шудаки ба худиш, ба ту ва ба хамма зулм карда ва иқдом ба тўвба мекунад ва аз сафи золимин берун меояд.

.«وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)

Хар каси кори бади кунад ё бар хувиштан ситам варзад сипас аз аллох мағфират бихохад,аллохро омурзандаи хохад ёфтки рахм мекунад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(80-қисмат)

Хотиб ибни Аби Балтаъа розиаллоху анху мисоли хуби аст. Ин сахоби геромийки дар дарсхои қаблий хам ба у ишора кардем муртакиби кори шудки Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху уро такфир кард ва хукми кофарро бар у итлоқ кард ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мўътаризи ин хукмиш нашуд ва нагуфтки ин хукмики содир карди иштибох аст балки , тахқиқотро лозим донист ва дар зимни ин тахқиқот мушаххас шудки Хотиб ибни Аби Балтаъа розиаллоху анху қасди иртидод надошта ,яъни хадафиш ин набудаки муртад шавад балки , таъвил карда ва чанин шахси бо чанин узрхойи бо онки такфир мешавад; аммо , ин иртидоди хукмий буда ва холоки хақиқат ровшан шуда ва мушаххас шудаки хақиқатан муртад набуда ,пас хукми иртидод аз у бардошта мешавад.

Инжостки мегуем Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху ажала карда, иддаи аз уламо мегуянд ажала карда хукми иртидоди ин шахс иштибох буда аст. Аммо ,вақти қоидайи куллиро нигох мекунем мебинемки иртидоди хукмий ва хукман дода ва мунтазир шудем тахқиқоти нишон додки ишон муртад набуда муртади хақиқий нестанд ишон иртидоди хукмий буда хамон кори шойеъ ва роижи муртаддинро анжом дода аст. Иртидоди хукмий ва иртидоди хақиқий ингуна мушаххас мешавад ва абзори аст барои нажоти муслимин.

Мисли касики дучори қатл мешавад ва ба журми қатл боздошт мешавад, яъни ,пас аз онки шахс ошкоро дучори қатл мешавад ва ба журми қатл хам боздошт мешавад мегуянд ин шахс қотил аст ва бояд қисос шавад, аммо далоил ва мадорикики меоварад мушаххас мекунадки ин шахс  хадаф ва қасди у куштани ин шахс набуда ,балки ба сурати ғейри амд дар чанин журми офтода аст. Пас, хукми қисос аз руйи у бардошта мешавад ва масалан дия медихад. Ташхиси ин мархала хам кори мутахассисин ва қузоти вижа аст ва хар каси наметавонад аз ухдаи он барояд.

Суъолики мумкин аст барои хийлихо пеш биёяд ин астки ,холо мо қасд ва нияти инхороки жойи он дар қалб аст чигуна метавонем бифахмем? Аз руйи қороин ва шавохид. Ва гарна ғейри аз аллох каси намедонад дар қалби инсонхо чи мегузорад ва мо танхо бар асоси зохир ,қороин ва шавохидики мебинем метавонем ба қасди ин афрод пей бибарем, хар чанд мумкин аст дучори иштибох хам шавем. Яъни ,шахси мужрим бо далоилики меоварад битавонад моро фариб дихад аммо ,боз мо бар асоси зохир ва қороин хукм мекунем ва танхо қороин хастандки ба мо нишон медиханд шахс дар қатлики муртакиб шуда ба сурати амдий буда ё ғейри амд.

Шахси гулуларо ба пойи шахси дигари шиллик карда аммо, у ба хотири хамин жарохат ва уфунати он фовт карда , ва шахси дигари мустақиман ва ба амд гулуларо ба сари шахс зада ва уро кушта аст. Хар ду мегеянд мо қасдимон куштан набуда аст. Ту чигуна мефахми кудом еки аз инхо рост гуфта? Ва иддаойи кудом еки дуруст аст ва иддаойи кудом еки дуруғ? Аз руйи шавохид ва қороин.

Ё ду нафар бо хам шўхи мекунанд ва еки аз онхо дигариро дар об хул медихад ва дар об хафа мешавад ва мемирад, еки дигар шахсиро дар об меандозад ва онқадар сари уро дар об нигах медорадки мемирад. Баъад хар ду мегуяндки қасди мо куштани инхо набуда аст. Ту чигуна метавони ташхис дихики кудом еки рост мегуяд ва кудом еки дуруғ мегуяд? Аз тариқи қороин ва шавохид.

Ё чигуна росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахмид Хотиб дар сухбатхоиш рост мегуфт ё дуруғ мегуфт? Рост ва дуруғ сухбатхоишро чигуна ташхис дод? Аз руйи қороин ва шавохид. Ё чигуна мефахмид модар ,падар ,хамсаритон ё хохар,бародар ва атрофиёнитон шуморо дуст доранд? Ё чигуна мефахмидки ек мусалмон аз куффори секуляр бароат карда дар холики жойи хуб ва буғз дар қалб аст? Наметавонем бифахмемки ин мусалмон чигуна аз куффори секуляр бароат карда, жойи хуб ва буғз дар қалб аст. Тамоми ин маворид ва мавориди мушобехроки ба қасд ва даруни инсонхо бармегардад инхоро фақат аз тариқи қороин ва шавохиди зохирий метавон ташхис дод.

Ё масалан шахси мегуяд ман туроки хохони татбиқи қонуни шариати аллох хасти дуст дорам аммо дар баробар бо гуруххои секуляр ва кофари муртадки душмани ошкори аллох ва ту хастанд боз эъломи вало мекунад ва онхоро мисли сарпараст ва сохиби амр нигох мекунад ва орзу мекунадки ек рузи инхо биёянд ва хоким шаванд. Ингуна мефахмики ин дуруғ мегуяд. Магар мумкин аст бо ту хам дуст бошад ва бо душмани ту хам эъломи валоъ кунад? Он хам душманики аллох гуфта харки бо инхо валоъ дошта бошад мисли инхост. Бо ин шавохид мефахмики ин шахс ба ту дуруғ мегуяд ва иддаойи дустиш хам дуруғ аст ва ин хам душмани аст мисли куффори секуляр ё мисли хар кофарики бо у эъломи валоъ карда аст. Мо мегуем ин амали ин шахс бо иддаойики карда жур дар намеояд ва дуруғ мегуяд. Ғейри мумкин астки хам шайтонро ба унвони сарпарасти худит интихоб куни хам аллохро. Хам бо дустони аллох эъломи валоъ бикуни ва хам бо дустони шайтон.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(79- қисмат)

Дар дарси чохорум арз шудки иътойи исломи хукмий барои касони астки вориди доираи муслимин шуданд хар чандки мумкин аст дар миёни онхо мунофиқи кофари хам вужуд дошта бошад ва дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо хам вужуд дошта бошанд. Дар хар сурат, чун наметавонем ташхис дихем кудом еки мунофиқ кофари астки ин васат гум шуда , дар натижа  ба хамма мегуем мусалмон хастанд. Хаммайи онхоро мусалмон меномем. Холо ,дар жибхайи куффори муртад хам ,чун намедонем кудом еки аз онхо мусалмони мухолифи мост ва қудрати ташхиси инхоро надорем, дар натижа ба хамма хукми иртидод медихем то замоники бароимон мушаххас шавад.

Қоидаи куллийки назди ахли илм мовриди пазириш воқеъ шуда ин аст: касироки аз ахволиш бехабарем ва намедонем мусалмон аст ё кофар? Ё одами дурусти аст ё мужрим? Чанин инсонхои мажхулул холиро жузви аксарият хисоб мекунем. Мунофиқинро ба хамин шева жузви аксарият хисоб кардем то замоники бароимон мушаххас  ва ровшан шавад ва  ба хамин шева ,мисолхои зиёдийро метавон зад.

Ба хотир биёваремки Иброхим алайхиссалом ба Соро хонум алайхассалом фармуд :

: يَاسَارَةُ ! لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرَكِ،

Эй Соро! Бар руйи замин ғейри аз ман ва ту хеч мўъмини вужуд надорад. Бар ин мисол диққат кунид, ба ин шева,саййидина Иброхим алайхиссалом тамоми ахли заминро такфир мекунад ва танхо худиш ва Соро алайхассаломро мусалмон медонад. Ин дар холи будки дар хамон замон ,саййидина Лут алайхиссалом хам зинда буда аст. Аллохи мутаол мефармояд:

«وَلَمَّا جَاءتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا إِنَّا مُهْلِکُوا أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْیَةِ إِنَّ أَهْلَهَا کَانُوا ظَالِمِینَ‏* قَالَ إِنَّ فِیهَا لُوطاً قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِیهَا لَنُنَجِّیَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ کَانَتْ مِنَ الْغَابِرِینَ» ‏(عنكبوت/31-32)،

Хенгомики фристодагон (фаришта) мо ба пеши Иброхим омаданд ва навид доданд ва гуфтанд: ки мо ахли ин шахрро халок ва нобуд хохем кард, чироки ахли он ситамгаранд. Иброхим гуфт: Лут дар он шахр аст. Гуфтанд: мо бехтар медонемки чи касони дар он шахр хастанд. Гуфтанд: у ва хонувода ва пейравонишро нажот хохем дод, магар хамсари уроки аз жумла мондагорони ва нобуд шавандагон хохад буд. Ин оя хам баъди аз ин будаки саййидина Иброхим алайхиссалом дар миёни инхамма кофар , вужуди саййидина Лут алайхиссалом ва хамрохониш барояш маълум шуда аст. Чун , қабли аз он хукмро бар аксарият дода буд ва холи саййидина Лут алайхиссалом барояш ошкор ва маълум набуда аст.Диққат кардид дустон, иртидоди хукмийро ингуна мутаважжих шавид. Аввал мушаххас набудаки саййидина Лут алайхиссалом дар миёни онхост хукмиш мисли хамма содир мегардад ва саййидина Иброхим алайхиссалом хаммаро такфир мекунад. Чун,хамма дар зохир хамин буданд аммо , замоники барояш матрах мекунад, ва мо ба хамин равиш он мусалмононро аз миёни муртаддин ва куффор берун мекашем.

Дар ин сурат, хукм бар умум содир мегардад ва истисноъот то замоники мушаххас нашуданд жузви хамон аксарият махсуб мешавандки дар он гум шуданд ва хануз пейдо нашуданд ва ошкор нашуданд,вақтики ошкор шуданд онвақт хукми махсуси онхо хам содир мешавад.

Диққати кунид дустон,ба унвони мисол ,кулли сокинини сарзаминхои исломий жузви дорул ислом махсуб мешаванд ва ахли зиммаи кофар сарзаминхои исломий хам жузви дорул ислом махсуб мегарданд ва машмули қавоиди дорул ислом мешаванд на дорул куфр, ва дар дорул куфр хам муслимини онжо жузви дорул куфр махсуб мешаванд на дорул ислом, ва ба хотири хамин теъдоди андаки мусалмони мовжуд дар онхо хукми дорул куфр аз сарзаминхои тахти хокимияти куффор бардошта намешаванд; аммо замоники муслимини сарзаминхои тахти хокимияти куффор ва дорул куфр мушаххас ва маълум шуданд,онвақт ин муслимини андак хам машмули хукми соири муслимин мешаванд ва мисли соири муслимин бо онхо бархурд мешавад. Дар ин сурат, истисноъот жузви аксарият махсуб мешаванд то замоники мушаххас  шаванд инхо жузви аксарият нестанд ; на инки аксарияти қотиъи ошкор ва шинохта шуда жузви истисноъоти мажхул ва номушаххас махсуб шаванд. Қоида бар акс мешавад.

Дар ин замина,дар масоили фиқхий хам боз мебинемки масоили мисли қоидаи кулли намоз ва руза ва авқоти кулли намоз ва руза тибқи ахволи аксарияти сокинини замин содир шуда аст, холо агар шахси дар қутби шимол зиндагий кард чи? Дар ин манотиқ тақрибан 6 мох ба сурати руз аст ва 6 мох ба сурати шаб.

Пас,мушаххас шудки дар замони судури хукм, истисноъот ва мавориди нодир дар назар гирифта намешаванд ва хукм бар аксарияти қотиъ содир мешавадки шинохта шуда, ошкор ва маъруф хастанд ва ба чанин хукми амал мешавад, ва истисноъот ва мажхулул хол хам замоники мушаххас шуданд машмули хукми хосси худишон мешаванд.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(78- қисмат)  

Судури хукми иртидод аз суйи Оятуллох Хумайний дар мовриди жибхаи миллий ба далили мухолифати сарих бо ” қисос ” ба унвони еки аз ахкоми қатъий дини ислом буд на мазхаб. Холо,агар ек фард,гурух,хизб ва ё хукуматики мункар ва мухолифи тамоми ахкоми қатъий ислом дар  умури ижроий ва хукуматий жомеъа монанди умури хуқуқий,иқтисодий ,омузиш ва парвариш ,сиёсий ,додгустарий ва ғейрих бошад чи жойгохи метавонад назди ахли қибла дошта бошад?! Хеч жойгохи надорад барои касики пойбанд ба хар кудом аз фирақи бошандки худишонро мусалмон медонанд.

Инхо ек тарафи қазия хастанд, тарафи дигар ин астки хамоханг бо инхо мумкин аст иддаи дигар аз муслимин хам бошандки ба далили дигарики қаблан арз кардем таъвил аз фалон оя ё ижтиход нисбат ба фалон хукм ,ғейри аз баргашт аз дин ,инхо мумониъат мекарданд аз закот дар холики инхо мункари он набуданд, таъвилот ва ижтиходоти баро худишон доштанд. Имруза касоники ба далоили ғейри аз баргашт аз дин ва иртидод мумкин аст инхо бо қудрати хукуматий муслимин мухолифатхои дошта бошанд ва хамоханг бо жибхаи муртаддин алайхи хукумат ва қудрати муслимин ва ё соири муслиминики дар гуруххои дигар хастанд даст ба аслаха шаванд ва дар баробари муслимин қарор бигиранд.

Ба хамин далил астки мебинем дар осори муаррихин ва уламойи жахони ислом ин гурухи мухолиф ва мусалмон хамки дар жибхайи муртаддин алайхи хукумати исломий ва соири бародарони мусалмонишон вориди жанг шуданд, инхоро хам жузви хамон жибха хисоб карданд ; яъни жибхайи муртаддин. Чун,аксарият ва ғалаба ва рахбарият бо муртаддин буд ва инхо дар миёни онхо гум ва ночиз буданд. Ба хамин далил жанг бо хар ду даста тахти унвони жангхои ридда ном бурда шуда аст. Онхо гум ва ночиз буданд.

Дар инжо ахли фан саъй карданд ин жибхайи ошуфтароки иддайи аз муслимини мухолиф хам дар он хастанд ва гум шуданд, инхоро ба ду шева тўвзих диханд:

• -Еки инки итлоқи лафзи ридда бар муслимини мухолиф ,танхо бар важхи луғот аст. Яъни аз назари луғавий ба онхо мегуем муртад. Яъни ,инхо фақат аз назари луғавий машмули ин жибха шуданд ва аз назари шаръий муртад аз ислом нестанд; мисли бахши аз монеъини закот ва қабилагироён дар асри Абу Бакр розиаллоху анху . Инхо фақат аз пардохти закот ба хукумати исломий баргашта буданд ; на инки аз фарз будани чанин хукми баргашта бошанд.
• -Инхо мегуфтанд мо ижоза намедихем фалон қабила бар мо хукумат кунадки қурайш бошад. Мо мехохем қабилаи худимон бар мо хукумат кунад, мо хам хоким бошем мисли Абу Бакр розиаллоху анху ва соирин. Инхо миллиятро баржаста карда буданд. Пас ,инхо муртад набуданд хамон чизики Абу Бакр қабул дошт онхо хам қабул доштанд. Инхо бо андишахои миллийгароий ва қабилагароий барои қудрат межангиданд на барои иртидод ва куфр . Инхо ва махсусан монеъини закот чинин таъвили карда буданд ва бар асоси таъвилошон ба ин натижа расида будандки набояд закотро ба муслимин ва хукумати исломий пардохт кунанд ; ё мегуфтанд мо ижоза намедихем фалон қабила бар мо хукм кунад ва ин хаққи қабилаи мостки худимон бар худимонки хеччи бар дигарон хам хукумат дошта бошем. Жонишини росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хаққи мост. Қабилаи мо бештар аст қудратимон хам бештар аст. Хамон қовмиятгароийки куффори ошкори жахоний тойи чанд қарни гузашта дар миёни муслимин онро зинда карданд ва онро абзори барои тафарруқ ва залили муслимин қарор доданд ва қарор доданд ва хам акнун хам руйи он ангушт мегузоранд. Инхо ек даста аз ахли фан будандки ингуна жибхаи муртаддинро анализ мекарданд ва ба нафъи муслимин оройи худро содир мекарданд.
• -дастайи дигар каламоти чун  иртидоди хукмий ва иртидоди хақиқийро тўлид карданд.

Иртидоди хукмий ва иртидоди хақиқий яъни мо наметавонем ва намедонемки ин жибхайи рубаруйи мо кудом даста хастанд? Мо наметавонем инро ташхис дихем ва намедонем кудом даста хастанд. Хамма муртаддин хақиқий хастанд ё муслимини мухолифи хастандки дар сафи инхо бо мо межанганд? Ба хамин далил , мо хукмиро бар аксарияти қотиъ ва ғолибий медихемки бароимон ошкор ва ровшан аст ва хаммаро еки хисоб мекунем ва хукман мегуемки хаммаи инхо муртад хастанд то замоники барои мо хақиқат ва қасди истиснохойи инхо мушаххас шавад.

Хийли жолиб аст, диққат кунид, ин чизи астки хийли аз дустон дар мовриди он иштибох мекунанд, иртидоди  хукмий  ва иртидоди хақиқий ,онро бо чизхои қиёс мекунандки бо асли матлаб тафовути фохиший дорад. Пас , инхо мегуянд мо хаммаро еки хисоб мекунем ва хукман мегуемки хаммаи инхо муртад хастанд то замоники барои мо хақиқат ва қасди истиснохойи инхо мушаххас шавад. Холо ё ин истиснохойи мажхул ва ношнохта ,зинда ба дасти муслимин меофтанд ва мушаххас мешаванд инхо воқеан жузви муртаддин хастанд? Ё мушаххас мешавад инхо жузви муртаддин нестанд балки ,мусалмонони хастандки бо мо дар мавориди дучори ихтилоф шуданд; ё зинда ба дасти мо намерасанд ва дар жанг кушта шуданд ва хақиқати он дар қиёмат маълум мешавад. Пас, инхо ё зинда ба дасти мо меофтанд ва зинда бо онхо сухбат мекунем ва мушаххас мешавад инхо чи хастанд? Ё инки кушта мешаванд ва дар ин сурат худишон ва қиёмати худишон.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(77- қисмат)

Пас,екдаст набуданд; хамчунонки алъон хам нестанд ва танхо дар миёни курдхо садхо гурухи мухталиф ва рангоранги секуляр, секулярзада ,мунофиқ вужуд дорадки танхо душмани бо муслимин ва қонуни шариати аллох онхоро дўври хам жамъ мекунад ва гарна агар ин омили муштарак набошад мисли сагихор ба жони хам меофтанд ва агар натавонанд хамдигарро бидаранд дар ек урдугох хам қарор бигиранд хаминтури тика тика мешаванд ва хизб ва гурухи жадид аз худишон тўлид мекунанд ва берун мезананд. Хамин корики кумалахо ва демократхо дар арзи ин чанд соли урдугохнишини дар Курдистони Ироқ кардандки хаммаи онхо ба сурати ғейри мустақим жийрахур ва хуқуқбигири хукуматхои атроф хастанд аз коноли Толибоний ва Борзоний. Ва ле боз нигох мекунемки тика тика мешаванд.

Афғонистон ва соири сарзаминхойи мусалмоннишин хам хаминтур аст. Дар жибхаи инхо хам касони хастандки бо таъвилотики барои худишон меоваранд дар хамин жибха монанди Сайёф ва амсолихим алайхи муслимин дар холи фаолият хастанд аммо , рабарияти ом дар дасти муртаддин аст ва инхо таъсиргузор нестанд. Бо инки дар хамин жибха хам хастанд ва ле,инхо дар вазъи мовжуд бештар шабихи хушбу кунандаи туолет мемонанд ва еки аз авомили жанги равоний куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий бар алайхи муслимин ва омили жихати басижи умумий фарзандони муслимин жихати харж кардани онхо дар рохи ахдофи куффори секуляри жахоний хастанд.

Ин масалаики сахоба қабли аз куштани муртаддин онхоро ба дини худо даъват карданд ровшан мекунадки муртаддини замони Абу Бакр розиаллоху анху ба сурати ом муртад аз дин буданд, чунончи Абу Бакр розиаллоху анху дар номайики барои қабоили муртад невишт гуфт: ” даъват азон аст ва чун гуфтанд даст аз онхо бардорид”. Нигох кунид,жамиатики дар жибхайи муртаддин хастанд нохамгунанд.

Яъни мумкин буда касони онжо азон медоданд аммо жузви жибхайи муслимин буданд,гуфта даст аз онхо бардорид,кори ба коришон надошта бошид ; хар чандки мумкин аст инхо мухолифини довлати исломий ва муслимин хам буда бошанд ва алайхи муслимин аслаха барнадоштанд аммо,гуфта ” даъват ,азон аст ва чун гуфтанд даст аз онхо бардорид” ё касоники баъдан азон доданд ва даст аз жанги хам кашиданд ва тўвба карданд боз гуфта даст аз онхо хам бардорид.

Дар хар сурат,рахбарияти жибхайи мухоилифи  хукумати исломий бо муртаддин буд; холо чи муртаддиники кулли динро рад карда буданд , чи касоники бахши аз динро рад карда буданд. Чунончи посухи Абу Бакр ба инхо ин будки :

إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟

Дин, комил шуд ва нузули вахий аз осмон мунқатиъ гардид; пас оё дар дин кости ва нақси ба вужуд биёяд ва ман зинда бошам?! Оё имкон дорад дар дин нуқсон биёяд ва ман зинда бошам? Ва Абу Бакр нақси дар динро напазирофт ва мисли соири муртаддин бо онхо бархурд кард. Хам акнун хам ниёз аст дубора ин садо боланд шавад

أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟

Ин бояд нидои тамоми муваххидин бошад дар баробари тамоми секулярхо ва секулярзадахои муртаддики алъон ба жони дин,номус, ватан ,обру ва хаёйи муслимин офтоданд.

Бале,дар замони Абу Бакр ,нафси инкор ва мумониъати онхо аз ижройи шудани еки аз ахкоми қонуни шариати аллох чун закот боиси иртидоди онхо шуд бо инки соири ибодатро хам анжом медоданд. Абу Бакр розиаллоху анху дар хамон бархурди нухуст , бо радди пешниходи онхо ва бо радди тамоми дархостхои сулхжуёнаи муртаддин ва бо бастани тамом дархои созиш ,жангро алайхи муртаддин оғоз кард ва онхоро бейни исломи комил ё жанг ,озод гузошт ва исломи ноқисро аз онхо напазирофт ва қабул накард.

Холо ,агар ек секуляристи кофар ё муртадди махаллийки хеч ек аз қавонини шариатро дар умури иқтисодий,омузиш ва парвариш ,сиёсати дохилий ва хорижий жомеъа, хуқуқи жазоий, қавонини хонувода ва ғейрих қабул надорад ва бо кўмаки куффори секуляри жахоний бо тамоми касоники қасди ижроий кардани ин қавонинро дошта бошанд жанги мусаллахона анжом медиханд, бояд ба инхо чи гуфт ва чигуна бояд бо инхо бархурд кард?! Фирақи исломий, фирақи ахли суннат ,хаммаи мо медонемки мовзеъи инхо возих аст дар баробари касики еки аз ахкоми қонуни шариати аллохро ингуна инкор кунад.

Дар хамин инқилоби 57 Эрон хам мутаважжих мешавем замоники жибхаи миллий аз холати аввалияйи мунофиқин ва секулярзадахо берун меояд ва барои аввалин бор ,ошкора ва сирохатан дар баробари лойихаи ” қисос ” мухолифат мекунад, ва мардумро ба рохпимойи алайхи қонуни қисоски муштараки бейни хаммаи фирақи исломий аст даъват мекунад, танхо ба далили мухолифати ошкориш бо ин қонуни дин ва қуръон табдил мешавад ба муртад ва каси чун Оятуллох Хумайний хукми иртидоди онхоро содир мекунад ва онхоро бо онки соири ибодатро бар асоси мазхаби худишон анжом медоданд боз муртад медонад, чун еки аз ахкоми қатъий динро инкор карда буданд на хукми мухтасси ба шиъа ё еки дигар аз мазохиби исломийро.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(76- қисмат)

Вазияти ин тоза мусалмононро метавон ба вазияти қовми тоза аз банд озод шудаи бани исроил ташбех кардки пас аз ғийбати чанд рузаи Мусо алайхиссалом ва бо вужуди Хорун алайхиссалом фариби хуққабози ба номи Сомирийро хурданд ва гусолапараст шуданд. Ин мумкин аст боз хам такрор шавад ва тажрубаи астки бояд  аз он дарс гирифт ва барояш барнома рехт ва аз такрори мужаддади он жиловгирий кард.

Худи мо хам дар авоили инқилоб саросари 57 Эронки кулли мазохиб ва фирақи мовжуд дар Эрон ,шиъа ,сунний ва …….дар он ширкат доштанд шохиди такрори чанин сенориойи будем. Ек миллати тоза рохо шуда аз дасти хукумати секуляри пахлавий ,ба далили фуқдони қудрати муслимин ба осоний туъмайи анвоъи ахзоби секуляри кофар ва муртади махаллий ва ғейри махаллий чун кумалахо ,демократхо ,рохи коргар ,ранжбарон ,туда ,фидоиёни аксарият ва иқлият ва ғейрих шудем ва ин ахзоби секуляри кофар ба рохати аз миёни муслимини мо ёргирий карданд, онхоро дар рохи ахдофи секуляристи ва куфрий худишон харж намуданд ва хазорон курди тоза рахо шуда аз дасти секуляристхои пахлавийро қурбонийи рохи худишон карданд. Хаммаги инхо қурбонийи рохи куффори секуляри бумий ва ғейри бумий эроний ва хизби секулярист баъси Ироқ ва соири муттахидини онхоки дар он замон Амрико хам бо онхо буд шуданд. Ин такрори торихи муртаддин садрил ислом будки чигуна инхо метавонистанд басижи умумий ба вужуд биёваранд ва таркиби нохамоханг ва мухталиф аз касоники басиж карда буданд ба вужуд биёваранд. Хам акнун хам таркиби жибхаи муртаддин манотиқи курднишин ва соири манотиқ бо хам тафовут дорад.

Дар хар сурат,Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху дар заминаи чанд дастаги жибхаи муртаддин мегуяд:

فَمِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و ادّعى النبوّةَ و مِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و مَنَعَ الزَكاةَ.

Яъни дар миёни муртаддин касони будандки иддаойи пайғамбари мекарданд, дар миёни хамин муртаддин хам касони будандки монеъи закот буданд. Хамчунин Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху дар суханони дигари хитоб ба Умар мегуяд:

وَ اَمَّا مَنْ اِرْتَدَّتْ مِنْ هؤلاء الْعَرَبِ، فَمِنْهُمْ مَنْ لايُصَلّى وَ قَدْ كَفَرَ بالصَّلاةِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يُصَلّي وَ قَدْ مَنَعَ الزّكاةَ.

Яъни дар миёни хамин арабхойики муртад шуданд касони аз онхо хастандки намоз намехонанд ва нисбат ба намоз кофар шуданд ва касони аз онхо хам хастандки намоз мехонанд аммо закотро манъ карданд. Монеъини закот хастанд.

Хамин монеъини закот хам се гурух буданд : дастаи дар асоси мункари  хукми закот шуданд мисли касоники мункари хукми намоз шуда буданд,дастаи дигар аз инхо касони будандки мункари хукми закот набуданд балки онро ба рахбари муслимин пардохт намекарданд ва мехостанд худишон инро бейни худишон тақсим кунанд, ва иддаи хам дар миёни монеъини закот вужуд доштандки бо истидлол, таъвил ва ижтиход аз ояйи :

«خُذْ مِنْ اَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكّيهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَيْهِمْ اِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ»

Мегуфтанд: мо закотро жуз ба касики намози у барои мо сакан бошад, намедихем. Инхо хам дар хар сурат ,дар жибхайи ғолиби муртаддин алайхи хукумати исломий муслимин қарор гирифта буданд ва хамма тахти унвони монеъини закот аз онхо ном мебаранд. Дар хар сурат, монеъини закот буданд.

Дар воқеъ тамоми касоники дар ин бурха муртад шуданд ба нисбатхои мухталифи худишонро ба дини секуляризм часпонданд. Инхо худишонро ба дини секуляризм часпонданд на куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб. Ин хам ба сурати возих нишон медихадки дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо да воқеъ дар орзуйи татбиқи дини секуляризм ба сурати комил ё татбиқ бахши аз дини секуляризм хастандки бо амёли онхо созгор аст. Дар хар сурат, хаммаи ин муртаддинро мунофиқин ва секулярзадахои медонемки ба махзи фарохам шудани заминайи муносиб ва ихсоси заъфи хукумати муслимин ба дини секуляризм мепайванданд.

Жолиб аст бидонемки ,алъон хам ноцианализм ва миллигароий еки аз ахромхои дини секуляризм барои хувият бахши ба муридониш мебошад,дар он замон хам хамин миллигароий ва национализм еки аз ангизахо барои иртидод мешавад.

Тулайха Нумайрий,назди мусайламаи каззоб меравад ва аз у мепурсад: ту мусайламаи? Гуфт : оре. Пурсид: чи каси бар ту нозил мешавад? Гуфт : рохман. Онгох пурсид: дар ровшанойи меояд ё дар торикий? Гуфт: дар торикий,Тулайха гуфт: шаходат медихамки ту дуруғгуйи ва Мухаммад ростгуст, аммо дуруғгуйи Рабиъаро бар ростгуйи Музир таржих медихам. Ин гуфтагу барои шумо ошно нест? Инро даххо бор аз ноцианалистхо ва миллигарохойи секуляр ва муртади курд ,турк ,араб ва форс нашанидаид? Хаммайи мо онро шанидаем.

Дар хар сурат,бо барраси тамоми манобеъи торихий мутаважжих мешавемки жибхаи муртаддин дар авохири умри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва дар замони хилофати Абу Бакр розиаллоху анху бо вужуди иштирокотики доштанд аммо ,на дорои фикри вохиди буданд ва на дорои ангизаи вохид ; ва на дорои фикри вохиди буданд балки , хам афкоришон бо хам фарқи дошт ва хам ангизахоишон.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(75-қисмат)

Хуб,холо бахши ночизи аз ин мўъмининики бародарони мо хастанд:

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»،

Ва бояд ба онхо рахм кунем то аллох ба мо хам рахм кунад:

ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ،

Ва бояд ба жойи жангики интихоб карданд сулхи барқарор кунем то аллох ба мо рахм кунад:

فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ.

Онхо жанг барпо карданд мо бояд сулхи барқарор кунем. Ин еки аз вазоифи мост то чи? То аллох ба мо рахм кунад ва мо бояд нисбат ба онхо ” рухамау байнахум ” бошем, ва нисбат ба онхо ” азиллатин алал мўъминин ” бошем. Ба жойи жангики онхо интихоб карданд.

Холо ,ин дастайи ночизи жохилона ( гох ночиз  хам нестанд ва хийли зиёданд) ва ба далили таъвилоти ғалат дар жибхаи муртаддин қарор гирифтанд ва замоники мо бо онхо сухбат мекунем ( холо чи қабли аз жанг ё  дар хийни жанг ё баъди аз жанг ) инхо худишон огох мешаванд ва тўвба мекунанд ; яъни аз сафи куффор ва муртаддин ба сафи муслимин меоянд на инки дар вазъи мовжуд даст аз мазхаб ё тафсири хосси худишон бардоранд ва тобеъи тафсири фиқхий каси шавандки шумо мегуйид. Замоники инхо сафи худишонро жудо мекунанд ва тўвба мекунанд ва бо муслимин хам масир мешаванд ; малоика хам барои пазириши тўвбаи инхо дуо мекунанд:

: رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ.

Инжо барои хамма дархости тўвба мекунанд, қишри хоссиро мутамойиз накарданд:

فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ.

Бо ин муқаддама ва нигариш ,суроғи дарси имрузимон меравемки равиши бархурд бо ин даста аз мўъмининики ба худишон ва соири муслимин зулм карданд ва мо бояд ба хотири бародаримон дар дин ва самароти қудратбахши ин бародари ва тарс аз қиёматимон ба онхо кўмак кунем. Чи кўмаки ба онхо кўмак бикунем? Кўмак кунемки чизироки қатъ карданд дубора бо кўмаки хам, бо хам ба унвони ек вазифа онро дубора васл кунем чизироки онхо қатъ карданд:

وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ(رعد/ ۲۱)،

Ва касоники барқарор мекунанд пейвандхоироки худо ба хифзи онхо дастур дода аст, ва аз парвардигоришон метарсанд ва аз мухосиба бади ( ки дар қиёмат ба сабаби гунохони дошта бошанд) метарсанд.

Ба хамин далил, мо мехохем чизики онхо жохилона онро қатъ карданд ба хар далили , ба онхо кўмак кунем то бо кўмаки хамдигар онро васл кунем, ва онхоро дубора ба сафи муслимин ва жомеъайи муслимин баргардонем, ва бо кўмаки онхо дубора ба худимон хам қудрат бидихем ва ба онхо хам қудрат бибахшем.

Хаминтурики дар дарсхои гузашта арз кардем, мунофиқин ва секуларзадахо бо тамоми жохилият ва сифоти нопасанд ва палидики бо худ доранд танхо дар замони заъфи муслимин ва хукумати исломий ибрози вужуд мекунанд ва ошкор мешаванд, ва ошкоро бо баргашт ва ақабгарди худ исмишонро аваз мекунанд ва мо унвони муртаддин бар онхо итлоқ мекунем. Инхо ошкоро дар баробари муслимин саф оройи мекунанд ва жибхаи ошкориро дар баробари муслимин ташкил медиханд. Аммо, ин афроди ошкор дорои ақидайи вохиди нестанд.

Замони хамки жузви мунофиқин ва секулярзадахо буданд боз доройи ақидайи вохидий набуданд, ва танхо чизики онхоро дўври хам жамъ мекард мухолифат бо қудрати хукумати исломий буд ( бо бахшхои аз хукумати исломий ё кулли хукумати исломий) ва қудрати исломий ижоза намедод инхо ақоиди воқеий худишонро ошкоро кунанд ё ба мейли худишон хар чи хостандро анжом медиханд ва машмули жибхайи муртаддин мешаванд дигар заруроти барои пинхон кардани ақоидишон ва рафторхойи таркибийшон аз ислом ва хостахои нафсонийшон надоранд , ба хамин далил ба чанд дастаи мухталиф тақсим мешаванд.

Дар авохири умри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва ибтидои хилофати Абу Бакр розиаллоху анху иддаи аз инхо мустақиман ба суроғи дини секуляризм баргаштанд ва мушрик шуданд ; иддаи худишон иддаойи пайғамбари карданд мисли Сажоъ ва мусайламаи каззоб ва дигарон ,иддаи хам фақат намозро хазф карданд, иддайи хам фақат закотро хазф намуданд ва иддаи дигар хам ба соири бовархойи секуляристийи худишон баргаштанд ва маъжунхоци таркибий аз ислом ва ғейри ислом дуруст карданд. Дар кул ек даста набуданд.

Хаммайи инхо ,аз тоза мусалмононики пас аз фатхи Макка мусалмон шуда буданд, хануз ошнойи комили бо мабонийи ислом надоштанд, ва ислом бо рухишон маънус нашуда буд ва заъфи иймон доштанд нихояти суистефодаро карданд ва хамчун ек абзор дар пешбурди ахдофишон аз онхо истефода намуданд. Ба хамин шеваики имруза куффори секуляр бо хамкори дин фурушон ва уламои суъ аз муслимини жохил ва заифул иймон истефодайи абзорий мекунанд.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(74- қисмат)

 Нигох кунид дустон,аллох таоло фақат мўъмининро бародари хам номида ва рахми худишро ба чи шарти бароимон мефрестад?

فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ.

Ба хамин далил астки аллох таоло хам масирони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам то рузи қиёматро ингуна тўвсиф мекунад:

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُعَلَى الْكُفَّارِرُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا…» (فتح/29)،

Мухаммад росулуллох фристодаи худост, ва касоники бо у хастанд дар баробари кофарон тунд ва сарсахт

أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ

Ва нисбат ба екдигар мехрабон ва дилсузанд,рахм мекунанд, интахои рахм

رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ

Ишонро дар холи рукуъ ва сужуд мебини, ( дар холи намозанд мушаххас аст) онон хамвора фазли худоро межуянд ва ризойи уро металабанд. Ризойи аллох дар амал кардан ба дастуроти аллох аст ва табияти беқаййид ва шарт ва самиъна ва атоъна дар баробари кулли шариати аллох.

مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ،

Таносуб ва таодул.

Хатто ,замоники иддаи аз хамин мўъминин муртад шаванд боз аллох ,хам масирони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хизби аллохро касони медонадки рафтори омихта бо рахм ва залили бо мўъминин доранд. Чун ,пас аз аллох ва росулиш хамин мўъминин хастандки ” валийи ” онхо махсуб мешаванд.

Бале,хамин мўъминин хастандки валийи мо ва валийи кулли муслимин дар кулли дунё ва ахли қибла буданд ва хастанд. Аммо, дар баробари залили ва рахмики худованд дар баробари мўъминин аз мо мехохад ин гурухики онхоро тўвсиф мекунад бар кофарин сахт ва сифт ва бо иззат хастанд. Яъни медонанд бо мўъминин чигуна рафтори дошта бошанд ва бо куффор хам чигуна бошанд.

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ * إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ *وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ»(مائده/54-56)،

Эй мўъминон ! хар каси аз шумо аз ойини худ муртад шавад ва баргардад худованд жамиатиро хоханд овордки худованд дустишон медорад ва онон хам худоро дуст доранд. Нисбат ба мўъминон нарм ва фурутан ва залил хастанд ва дар баробари кофарон сахт ва нийруманданд, вижаги аввал ,

، يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ،

Вижаги дувум,

، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ

Дар баробари мўъминин фурутан,нарм . Азиллах, залилий; ( хийли сахт аст риоят бикуни ва ле бояд риоят шавадки чигуна ёд бигири дар баробари мўъминин залил боши ва залили худро нишон дихи ва дар баробари кофарон ,сахт ва нийруманд, аъиззатин алал кофирин.)

Ва дар рохи худо жиход мекунанд,вижаги севум, ва меистанд:

: يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ

Ва аз сарзаниши хеч сарзаниш кунандайи хам тарс ва харроси ба худ рох намедиханд. ( ин хамма дуруғики пушти сари муслимин гуфта шуда ва гуфта хам мешавад. Аз ингуна сарзанишхо ва гуфтахо наметарсад. Инхо вижагихои мўъминин хастанд. )

ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ

Ин хам фазли худост ; худованд онро ба хар касики бихохад ато мекунад ва худованд дорои фазли фаровон ва огох аст. Танхо худо ва пайғамбар у ва мўъминини ёвар ва дусти шумояндки хошиъона ва хозиъона намозро ба жой меоваранд ва закот мол ба дар мекунанд. Ва хар касики худо ва пайғамбар у ва мўъминонро ба дусти ва ёри бипазирад аз замраи хизби аллох аст ва бетардид хизби аллох пийруз аст. Вижагихойишонро нигох кунид,

، يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ، يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ.

Аллох таоло хамин мўъмининро баъди аз нусрати худиш боиси қудратманд кардани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маърифий мекунад. Қатъан хамин мўъминин боиси қудратманд кардани мо ва мўъминин хам то рузи қиёмат мешаванд:

«هُوَ الَّذي أَيَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ» (انفال/62)،

У хамон каси астки туро бо ёри худ ва тавассути мўъминон ( мухожир ва ансор ) тақвият ва пуштибоний кард. Бародарон, инхо абзори қудрати мо хастанд. Мўъминин, бародарони шумо,

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»

Бародарони шумо абзори қудрати шумо хастандки худо баъди аз нусрати худиш онро дар ихтиёри шумо ва мо қарор дода аст.

(идома дорад……..)