دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(66- қисмат)

Афкори мухталифи уламойи суъ ,куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо дар миёни иддаи аз муслимин хамчун ек мазхаб дар баробари даъвати ахли тўвхид амал мекунад ва муслиминро ба новъи муқовамат дар баробари ахли тўвхид суқ медихад. Инхо дар баробари даъвати ахли тўвхид муқовамат ва истодаги мекунанд чун чизхойи дигариро ба номи дин ба онхо хуронданд ва инхо воқеан мухлисона хиёл мекунандки ин дини ислом аст.

Хар мулло ,шайх ва мавлавий бо хамон адабиёти арабий ва бо истефода аз оёт ва аходис ,ахкомро ба туруқи мухталифи ба онхо расонданд, ва чанон онхоро ба номи ислом ,дин ,қуръон ва хадис саргардон кардандки ба ин гуфтахойи фарибанда дил хуш карданд, ва дар баробари хар даъватгари вокуниши манфий нишон медиханд, ва муллохойи секулярзадайи инхо хам зимни бархурдори аз пуштивонайи қудрати хукумати тоғутхо ва находхои тоғути аз хамин мардум хамчун ек абзор барои муқобила ва саркуби мухолифин ва ахли тўвхид истефода мекунанд.

Муслиминики ба чанин мовжудоти гирифтор шуданд дар мовқеияти тоза мусалмонон қарор гирифтандки ,мумкин аст хатто баъзи аз фароизро нодида бигиранд , ё дар баробари он муқовамат хам бикунанд , ва мисли тоза мусалмонони хастандки ниёз ба муроқибат ва дилсузи вижайи доранд.

Бале ,ин бахши аз воқеияти жомеъайи мусибатзадаи муслимин дар чанд қарни собиқ аст. Бахусус дар дахахойи гузашта ва ин асрики аксаран сарзаминхойи исломий тахти ишғол ва сайтараи еки аз мазохиби дини секуляризм ва яхуд буда ва мушкилоти музоъафи бар муслимин тахмил шуда , ва ин боис шудаки баданаи даъвати исломий хам шадидан дучори осиб шуда , ва хубихо ва арзишхои исломий ношнохта боқи бимонанд ва чехраи нуроний дин ,маъюб ва махдуш жилвагар шуда аст.Инхо иддаи мулло хастандки вужуд доранд ва жомеъаро ба чанин жойи кашонданд.

Дар баробари ин гурух,мо хануз дар баъзи аз сарзаминхойи мусалмоннишин рустохо ва жохойиро доремки аз вужуди масжид ва чанин имомони хам махрум хастанд, ва бо тарки намоз ,руза ва соири ибодот чанон ошуфта ва саргардон шудандки ингор мовриди хамлайи дуздон қарор гирифтанд ва ғейри аз шаходатайн ва номгузори исломий фарзандонишон чизи аз ислом барои онон боқи намонда аст.

Дар кул , ин муслимин дар дорул куфр ва шароити рушд карданд ва парвариш ёфтандки аз улуми шаръий махрум буданд. Асосийтарин ва мухимтарин омили махрумияти онхо набуди хукумати исломий ва находхойи тахти хокимияти он буда аст. Мухимтарин ва асосийтарин омили махрумияти онхо илова бар ин ,вужуди дорул куфри астки тамоми ин находхоро ба тасхири худ дар овардаки бо қудрати хукуматий ва хазфи ё мунзавий кардани уламойи ахли тўвхид ,аз тариқи маздурониш жанги равоний ижод карда ва монеъи расидан хақоиқ ва огохихои шаръий ба чанин мусалмонони шуда аст. Дар ин сурат ,муслимин дар сарзамини рушд мекунандки дар ин сарзамин жахл ва хурофот ба номи дини ислом ривож пейдо мекунад ва инро ба сурати ирсий аз падаришон ва жомеъа мегиранд.

Замоники дар чанин жомеъайи муслимин дар масожид хузур пейдо мекунанд,хутбахоро гуш медиханд,суханрони шуйух дар мохворахоро мебинанд,суханронихои забт шударо борхо ва борхо мурур мекунанд,дар мадориси диний матолиби тахти унвони улуми шаръийро мехонанд,дар донишгоххои диний чун Мадина ,Азхар ва ғейрих хам идома тахсил медиханд, бо ин вужуд дар бахши ночизи аз шариати дасткори шуда ,лисонс ё фовқи лисонс ё хатто докторойи худро мегиранд ва солхо дар амри даъват ва таблиғ мушорикат доранд аммо ,боз мебинемки ба умури аз  ” ла илаха иллаллох ” куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ва бисёри аз увлавиятхо ,мақосид ва ахкоми шариати аллох жохиланд.

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(65- қисмат)

Агар қудрати хукумати исломий ва находхойи тахти контроли он набошад ,уламои ростин ва доиёни воқеий хам  ё дар миёни мардум бар асари парубол гирифтани уламойи суъ, аррувайбиза ,куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо дар ақалият қарор мегиранд , ё ба кулли дар миёни мардум гум мешаванд . Чун хукуматхои фосид тамоми манобир ,конолхо ва расонахоро аз вужуди инхо поксози карданд ва дар ихтиёри бозигарони даст парвардайи худишон қарор доданд ва садойи ин уламо ва даст ва по заданхойи онхо хам ба жойи намерасад.

قال صلى الله عليه وسلم: «إِنَّ اللَّهَ لا يَنْزِعُ الْعِلْمَ بَعْدَ أَنْ أَعْطَاكُمُوهُ انْتِزَاعًا، وَلَكِنْ يَنْتَزِعُهُ مِنْهُمْ مَعَ قَبْضِ الْعُلَمَاءِ بِعِلْمِهِمْ، فَيَبْقَى نَاسٌ جُهَّالٌ، يُسْتَفْتَوْنَ فَيُفْتُونَ بِرَأْيِهِمْ، فَيُضِلُّونَ وَيَضِلُّونَ»

Хийли жолиб аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд : ” илмироки худованд ба шумо иноят карда аст , аз шумо пас нахохад гирифт . Албатта илм бо қабзи рухи уламо аз бейн хохад рафт . Ва дар ин сурат ,мардуми нодон боқи хохад мондки дигарон аз онон истефтоъ ( талаби фатво ) мекунанд. Ва онон бар асоси раъйи худ ,фатво медиханд ва мардумро гумрох мекунанд

(فَيُضِلُّونَ)

Ва худишон хам гумрох мешаванд

(وَيَضِلُّونَ)

Жузви золлин қарор мегиранд хамонки мо хар руз дар намозхоимон мегуем худованд моро жузви ин гурух қарор надихад.

Замоники хукумати исломий ва находхойи тахти пушиши он набошанд , ва уламои ахли тўвхид бо марги табиий ё бо хафа кардани садойи онхо ва мунзавий кардани онхо аз миёни мардум бардошта шаванд ,уламои гумрох ва гумрохгар , яъни золлун ва музиллун ,яъни саргардон  ва саргардон кунанда боиси олуда кардани ақоид ва бовархои мардум мешаванд ва бо сахих ва хақнишон додани бовархо ва рафторхои ғалат ,мусалмонро дар масири саргардони,золлин ва секулярзадахо қарор медиханд ; ва ба хамин содаги гумрохи ва залолат ва жахлро бар муслимин ва жавомеъи муслимин дар қолиби дин ,тахмил мекунанд.

Замоники хукумати исломий ва находхои тахти пушиши он набошанд муслимин мутафарриқ ва тика –тика мешаванд , ва иддаи зиёдий аз онхо дар манотиқи парт ва дурофтода аз хидматрасоний ақидатий ва фикрий махрум ва хатто фаромуш мешаванд, ва туъма ва луқмаи омода барои куффори пинхони дохилий, секулярзадахо ва ғуллот мешаванд то ба номи дини ислом ва тахти пушиши дини ислом , ва ба сурати тадрижий ва херфаий ,бовархои ширк олуди худишонро ба онхо тазриқ кунанд . Ин муслимини гургзада ба мурури замон тахти омузишхойи ба номи дин қарор гирифтандки на танхо дини ислом аз ин ақоид ва бовархо бари аст ,балки инхирофи ошкори дар масоили ақидатий ва рафтори исломий махсуб мешавад.

Набуди хукумати исломий ,находхо ва созмонхои тахти пушиши он боис шуда ин муслимин аз неъмати шинохт ва илми шаръий хоста шуда махрум шаванд. Жахли инхо ба  сурати ижборий тавассути ба зохири уламоёни фосиди бар онхо тахмил шудаки набуди хукумати исломий ва вазъи мовжуд боиси он шуда аст.

Иллат ва сабаби жахли ин муслимини бало зада , ба далили набуди хукумати исломий ва кутохи дар расондани илм ва огохи шаръий ба онхо аз тариқи уламои ахли тўвхид буда ва хаст, на кух ва биёбон ва жангал. Инхо қишри махруми жомеъандки аз хаддиақал имконоти зиндаги тўвхидий хам махрум шуданд.

Жахли ин муслимин ва мушобихини онхо ижтиноб нопазир аст ,жабрий бар онхо тахмил шуда ва кори онхо ба чунон фожеайи кашида мешавадки Хузайфа розиаллоху анху онро аз забони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чанин тўвсиф мекунад:

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَدْرُسُ الْإِسْلَامُ كَمَا يَدْرُسُ وَشْيُ الثَّوْبِ، حَتَّى لَا يُدْرَى مَا صِيَامٌ، وَلَا صَلَاةٌ، وَلَا نُسُكٌ، وَلَا صَدَقَةٌ، وَلَيُسْرَى عَلَى كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي لَيْلَةٍ، فَلَا يَبْقَى فِي الْأَرْضِ مِنْهُ آيَةٌ، وَتَبْقَى طَوَائِفُ مِنَ النَّاسِ الشَّيْخُ الْكَبِيرُ وَالْعَجُوزُ، يَقُولُونَ: أَدْرَكْنَا آبَاءَنَا عَلَى هَذِهِ الْكَلِمَةِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَنَحْنُ نَقُولُهَا فَقَالَ لَهُ صِلَةُ: مَا تُغْنِي عَنْهُمْ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَهُمْ لَا يَدْرُونَ مَا صَلَاةٌ، وَلَا صِيَامٌ، وَلَا نُسُكٌ، وَلَا صَدَقَةٌ؟ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حُذَيْفَةُ، ثُمَّ رَدَّهَا عَلَيْهِ ثَلَاثًا، كُلَّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ حُذَيْفَةُ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْهِ فِي الثَّالِثَةِ، فَقَالَ: «يَا صِلَةُ، تُنْجِيهِمْ مِنَ النَّارِ»

Саласан,яъни аз ин муслимин танхо калама ва лафзи шаходатайн боқи мемонад ва нисбат ба хамма чиз жохил мешаванд ва хатто мумкин аст мункари хийли аз ахком хам шаванд. Боз инхо муслимини садама дида ва мовриди зулм воқеъ шуда ва бемори хастандки бояд дилсузона бо иқомаи хужжати набавий ба шеваи сахихи он ва дар панохи қудрати хукумати исломий ё хаддиақал ва дар холати зарурат , дар панохи қудрати мардуми дармон шаванд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(64- қисмат)

Алъон ,хамин хокимиятики бар асоси қонунгузори ва хукм кардан бар асоси хамин қонун ва мурожаъа ба хамин қонун шикл гирифта , дар масалайи омузиш чорчуб ва қавониниро вазъ мекунадки бояд бар асоси ин қавонин амал шавад , ва меъёри подош ва мужозот хам хамин қавонин мухтасси парвариш ва омузиш мешавад . Яъни касики ба хуби аз ин қавонин пейравий кунад ба у подош медиханд ва касики аз ин қавонин  сарпичи кунад мужозот мешавад.Ин раванд пазирофта шуда дар хар жомеъайи башарий токунун буда аст.

Хуб ,омузиши еки аз хуқуқи фардий афроди жомеъа барои ғалаба бар жахл аст. Еки аз хуқуқи афроди жомеъа аст. Имруза ,илова бар намозхойи жумъа ва мажолиси суханрони ба шевайи суннати он ,хокимият аз созмонхо ва находхойи дигари хам бархурдор астки аз конолхойи онхо масалаи омузиш ва ғалаба бар жахлро ба пеш мебурд , ва аз тариқи хамин конолхо мехохад арзишхойи худишро находина кунад . Яъни аз он конолхо омузиш ,ғалаба бар жахл ва находина кардани арзишхойи худишро ба пеш мебурд. Конолхойи чун :

Омузиши хамагоний дар мадорис ,донишгоххо ва дигар амокини тахсилий .

Омузиш аз тариқи нашри китоб ,мажаллот ,рузномахо ,тоблухо ва трокетхойи таблиғоти.

Омузиш аз тариқи конолхойи родиоий ,телевизионий ва мохвораий .

Омузиш аз тариқи конолхойи ижтимоий ва интернет.

Омузиш аз тариқи анжуманхо ва гуруххойи мустақили херфаий ( чизи мисли хелфхо ,синдикохо ва ғейрих .

Ва конолхойи мухталифики хар хукумати аз тариқи находхойи мухталифики дар ихтиёр дорад метавонад ин омузиши худишро ба мардум бирасонад .

Возих ва ровшан аст ,замоники хукумат ,исломий бошад тамоми ин конолхо дар хидмати огохи расондани комил ба муслимин мешавад ва қудрати шинохти муслиминро руз ба руз бештар мекунад ,аммо замоники хукумат бар асоси тахким ба қонуни шариати аллох ва хукумати исломий фуру мерезад ва дорул исломи муслимин аз даст меравад ; тамоми ин конолхо ва абзорхо худ ба худ дар ихтиёри душманони ошкор ва пинхони муслимин қарор мегиранд ва мисли гург ба жони ақоид ,бовархо ва арзишхойи муслимин меофтанд , ва бидуни онки рақиби жиддий дошта бошанд боиси олуда кардани ақоид ,нигариши муслимин ва тасбит ва тулонийтар кардани умри мафосиди эътиқодий ва рафторий дар миёни муслимин мешавандки уламойи усул ин прусаро дар бахси ” аворизул ахлийя ” зикр карданд.

Пас , асосийтарин ,мухимтарин ва пейвастатарин равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ва дорудастаики дўври худишон жамъ карданд огохи бахши ва ровшангари дар бахши жанги нарм ва равоний бо онхо ,он хам дар панохи қудрати хукумати исломий аст.Чун дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ,бархалофи куффори ошкор ,ончики ба он эътиқод дорандро ошкор намекунанд ва дар миёни муслимин худишонро гум карданд . Такияйи қуръон ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бар ин астки ибтидо дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо бояд аз тариқи сифот ва вижагихоишон ба бехтарин шевайи мумкин шиносонда шаванд ва бо чанин шинохти дар панохи қудрат ,равиши бархурди муносиби бо онхо дошта бошанд.

Дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо гуфтор ва кордоришон бо ақоид ва дарунишон фарқ дорад , ва танхо замони метавон ин афродро шинохтки дар равобити ижтимоий ва амал ба қонуни шариати аллох хамчун жиход , закот ,намоз ва соири ибодатхо амали онхо бо гуфторишон тазод пейдо мекунад , ва ин замони астки дугона будани онхо барои хамма ошкор мешавад.

Дар ин сурат ,барои мо шинохт, ( шинохтики бояд аз инхо ба даст биёварем ) танхо ба мурури замон ва аз тариқи аъмоли зохирий онхо имкон пазир аст, ва танхо бо чанин шинохти астки ек мусалмон метавонад бархурди муносиб ва бажойи бо онхо дошта бошад ва даруни онхо ба қиёмат ва аллохи мутаол вогузор мешавад.

Дар панохи қудрати хукумати ,огохихо ” комил ” дода мешавад ва аз тарафи муслимин хам ” комил ” гирифта мешавад ва шинохти  ” комил ” касб мешавад на ноқис . Муслимин хам метавонанд дар панохи қудрати хукумати ,вокунишики лойиқ дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахостро нишон диханд . Агар қудрати хукумати набошад илова бар онки огохи ва шинохти ,ноқис ба муслимин мерасад , вокуниши муслимин хам дар баробари дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ноқис мешавад.(идома дорад……….

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(63- қисмат)

Инхо дар тамоми находхо табдил ба мутахассисини хосси хамон херфа шуданд. Муллойи мутахассис шуданд , хофизи қуръони мутахассис шуданд ,хадисдони хибра шуданд ,арабидон ва балоғадони хибраи шуданд , ва дар хар чи марбут ба дин ва косиби кардан бо дин бошад ,хибра шуданд.

Барои хамин ,аввалин иқдом , поксози инхо аз ин ахзоб ва находхост ва ин амри мухим ,танхо ва танхо аз тариқи қудрати хукумати сурат мегирад. Дар ин сурат ,касики қасди мубораза бо ин жараёни махуфро дорадки дар торупуди муслимин риша даванда  ва риша карда аст. Аввалин ва мухимтарин рох ин астки хукумати исломий ташкил дихад ва агар чанин хукумати вужуд дорад ,бояд онро то жойики метавонад қудратманд кунад . Алъон ин хукумат  хатто агар ек хукумати бадили изтирорий исломий хам бошад ва бар асоси хар ек аз мазохиби исломий ташкил шуда бошад бо тамоми айбхойики дорад боз ин танхо рохкор аст. Бояд онро то жойики метавонад қудратманд кунад . Ин қудрати хукумати бузургтарин ва мухимтарин рохкори барои мудирият ва махори бўхрон ва жараёни куффори пинхони дохилий ва секулярзадахои астки шаб ва руз бо онхо сар ва калла мезанем ва аз мафосиди онхо хам огохем.

Равиши дувум дар панохи қудрати хукумати ,огох кардани муслимин ва ошкор кардани абъод ,мавозеъ ва мохияти воқеий дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахост , дар панохи хукумати исломий. Бояд дар панохи қудрати хукумати исломий жихати огох кардани муслимин ва ошкор кардан аз мохияти воқеий ,абъоди густарда ,васиъ ва мавозеъ ( мовзеъгирийхойи ) ин дорудастаи мунофиқин ва секулярзада иқдом шавад .

Медонемки хокимият дар жомеъайи исломий ва дастёбий ба қудрати исломий хам бар се поя устувор аст:

Қонунгузорий ва ташриъ :

«أَمْ لَهُمْ شُرَکاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّینِ ما لَمْ یَأْذَنْ بِهِ اللّهُ وَ لَوْلا کَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِىَ بَیْنَهُمْ وَ إِنَّ الظّالِمِینَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ» (شوری/۲۱)،

Шояд онон шарикон ва маъбудхойи дорандки барои ишон диниро падид овардандки худо бидон ижоза надода аст ( ва аз он бехабар аст ) агар ин сухани қотиъона ва доваронайи ( худо , мабни бар мухлати кофарон ва таъхири қиёмат то вақти муъаййани он ) набуд, миёнишон ( бо халоки кофарон ва боқи гузоштани мўъминин ) довари мегардид . Қатъан ситамгарон азоби дардноки доранд . Пас ,аввали қонунгузори ва ташриъ аст.

Хукм кардан бар асоси хамин қонун :

«وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ» (مائده/۴۴)

، «وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ»،«وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْظالِمینَ»،

Ва хар каси баробари он чизи хукм накунадки худованд нозил карда аст у ва амсоли у бегумон кофаранд ,

«وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ».

Пас мовзуъи дувум мурожаъа ба хамин қонун дар сурати ниёз ,қонуни ташриъ шуда , бар асоси хамин қонуни астки ташриъ карда аст.

Мурожаъа ба хамин қонун дар сурати ниёз , қонуни ташриъ шуда , бар асоси хамин қонун хукм хам мешавад . Мархалайи севум мурожаъа ба хамин қонун дар сурати ниёз аст  :

«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا» (نساء/60)،

( эй пайғамбар !) оё таажжуб намекуни аз касоники мегуяндки онон бидончи бар ту нозил шуда ва бидончи пеш аз ту нозил шуда иймон доранд аммо , мехоханд довариро ба пеши тоғут бибаранд ( ва хукми уро ба жойи хукми худо бипазиранд ?! ). Ва холи онки бадишон амр дода шуда астки ба тоғут иймон надошта бошанд

«وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ»

Ва шайтон мехохадки ишонро баси гумрох кунад.

«أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا»

Шайтон мехохад онхоро дар масири залолат ,гумрохи ва золлин қарор дихад .Касики бар асоси қонуни шариати аллох хукм намекунад ва худишро мусалмон медонад жузви хамон гурухи золлин ва саргардонон қарор мегирад.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(62- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояндки : дастгирахойи ислом ек ба ек шикаста мешаванд ,харгох ек датсгира нобуд шавад мардум ба ончики наздик аст чанг мезаданд ,аввали онхо ( аввал дастаики шикаста мешавад ) шакастани хукм аст ( хукм бар асоси қонуни худо ва хукумати исломий аз бейн меравад ) ва охари онхо намоз аст ( намозро тарк мекунанд ).Яъни ,замоники хукм кардан бар асоси хукми қуръон ва қонуни шариати аллох аз бейн меравад ва хокимияти дигари жойи онро мегирад , уммул фасоди домангири муслимин мешавадки боиси мубтало шудани муслимин ба хазорон бемори ва фасод мегардад то инки охарин бемори тарки намоз мешавад ,яъни куллан муслимин аз қонуни шариати аллох тухи мешаванд.

Яъни аз тарки хукм кардан бар асоси қонуни шариати аллох ва аз бейн рафтани хукумати исломий то тарки намози фардий ,хар мусибат ва фасодики муслимин ба он дучор шуда ва мешаванд ба далили набуди хукумати исломий ва адами тахким ба шариати аллох ва қонуни аллох аст ва то хукумати ғейри исломийки ба унвони ек уммул фасод бар жомеъа хоким шуда аз бейн наравад ва дубора дубора хукумати исломий ташкил нашавад бақияйи мафосид хам аз бейн намераванд ва жомеъайи муслимин хам ислох намешавад. Чун :

: إنَّ اللهَ یَزَعُ بالسُّلطان ما لا یَزَعُ بالقرآن.

Худованд бо қудрати хукумати ,кориро ба анжом мерасонадки бо қуръон ба анжом намерасонад.

Аллох таоло аз хамон ибтидо қудрати хукумати ва хокимият бар асоси қонуни шариати аллохро еки аз ахдофи зербанойи дини ислом ва рисолати тамоми пайғамбарон маърифий мекунад . Ба унвони мисол меоваремки :

«يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ» (ص/۲۶)،

Эй Довуд ! Мо туро дар замин жонишин сохтаем ( ва ба жойи пайғамбарони пешин нишондаем ) пас , дар миёни мардум ба хақ довари кун 

«فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ»

Ва аз хавойи нафс пейравий макунки туро аз рохи худо саргардон ва гумрох месозад . Бегумон ,касоники аз рохи худо гумрох ва саргардон мешаванд азоби сахти ба хотири фаромуш кардани рузи хисоб ва китоб ( қиёмат ) доранд.

Бале ,хукм накардан бар асоси қонуни шариати аллох ва аз миён рафтани хукумати исломий , муслимини  бечўпонро тобеъи хавойи нафс ва қарор гирифтан дар масири ” золлин ” ва ба ибороти дигар мунофиқин ,куффори пинхони дохилий ,секулярзадахо ва гургхо қарор медихад ,чи бихохем чи нахохем.

Ин куффори дохилий ва дорудастаики барои худишон фарохам карданд ,барои ошкор кардани сифоти даруний худишон дар мовқеийятхойи мухталиф ба суратхойи мухталифи худишонро нишон доданд; замони дар қолиби ек марказ ( чун зирор ) ,гох ба даруни ек мазхаб ва жараёни хазиданд ва бо шуълавар кардани ихтилофот ва амиқ кардани тафарруқи миёни муслимин ба ахдофи худ расиданд ( жангхойи мухталифики дар сарзаминхойи муслимин садхо сол астки жараён дошта ва холо хам жараён дорад ) ва гох барои нобуди мазхаби хосси ва хатто нобудийи дини ислом ,худишон мустақил иқдом ба тўлиди мазхаб ва хатто дини жудогона мувози бо дини ислом карданд мисли тўлиди алиюллохихои ғарби Эрон ё язидийхои шайтонпарасти Ироқ . Инхо душманони доно ва огохи хастандки аз муслимини жохил ва дустони нодон ба унвони абзор ва сипохи лашкар ва манобеъи таъмини манобеъи инсоний ва таъмини манофеъи моддий ва табақотий худишон истефода карданд.

Ба далили набуди  қудрати боздорандаги муслимин ва бахусус набуди қудрати хукумати ва находхои муртабит ба он , дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо қарнхост жомеъаро жавлонгохи худишон карданд , ва хазорон ва балки миллионхо муслиминро ба беморихойи мухтасси худишон олуда карданд. Жомеъайи кунуний мо хам ин рафторхойи олударо ба унвони дин дарёфт карда ва ба ирс бурда аст, ва ба шикли имрузин ва модерни , мовриди хужуми таблиғоти  васиъ олудагихойи дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахойи имрузин дар находхойи хукуматхойи вобаста ва ахзоби рангорангики қиёфайи исломи хам ба худишон гирифтанд ,мо ва жавомеъи моро хам мовриди хужум қарор доданд ва хаммаи мо ба нахви мовриди хужум қарор гирифтаем.

Ин мажмуъаки контроли находхойи диний ,таблиғий ва сиёсий жомеъаро хам дар ихтиёр гирифтанд боиси шуйуъи ва ривожи васиъ ва сариъ анвоъи беморихойи дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо дар тамоми лояхойи жомеъайи муслимин ва монеъи дар ровшангарий ва бедорий шуданд, ва бо пуштувонайи қудрати низомий ва моддий тоғутхо ва қудрати таблиғий худ боиси тасбити ин ахлоқиёти мазмум ва олуда дар миёни муслимин хам шуданд.(идома дорад……

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(61- қисмат)

Қаблан хам арз кардемки дорудастайи куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ё ба забони имрузин ,секулярзадахо ,дар хенгоми қудрати муслимин ба вужуд меоянд , хох қудрати ек шахс дар хонувода бошад, ё чанд нафар дар тоифа , ё гурух ва дорудастаи дар русто , ё қудрати хукумати исломий , ё қудрати афкори умумий муслимин бошад . Дар хар сурат ,нифоқ нишонаи тарс аз қудрат аст. Ба хамин далил , дар Макка мунофиқин набуданд,чун қудрати барои муслимин ва тарси барои куффор вужуд надошт.

Хар чи қудрати муслимин ва хукумати исломий бештар мешавад инхо бештар нифоқи худишонро пинхон мекунанд ва шабихи муслимин мешаванд ,саъй мекунанд бештар худишонро шабихи муслимин кунанд ва саъй мекунанд аломати аз худ нишон надихандки нишон аз нифоқ ва куфри даруни онхо бошад ; ва ба истелох пеши чашми мардум ва дигарон кори накунандки зишт шаванд. Аммо , ба хар мезони аз қудрати муслимин коста мешавад ва кохиш пейдо мекунад ва тарси мунофиқин хам кам мешавад ва ба истелох тарсишон мерезад  ба хамон мезон ,мунофиқин нифоқи худишонро аланийтар мекунанд. Ин ба далили заъфи қудрати боздорандаги муслимин аст ва нишонаи заъфи қудрат дар хонувода ва жомеъа мебошад . Дар мужтамаъи муслимин заъаф ба вужуд омада , заъфи қудрат ба вужуд омада ,халаи қудрат ба вужуд омадаки онхо тавонистанд то ин андоза пешравий кунанд.

Равиши бархурд бо ин куффори дохилий ва пинхон бисёр пичида астки ниёз ба баррасий ва мушкофи дақиқи дорад; ва ин яъни хунари идора ва мудирияти бахши аз афроди мовжуд дар жомеъаи муслиминки душмананд. Ин хийли мухим аст ,хунари идора ва мудирияти бахши аз афроди жомеъаки душмананд .Мубораза бо мунофиқин ва секулярзадахо мушкилтарин мархалаи мубараза ва мудирияти жомеъа астки ғейри аз қудрати хукумати исломий ва шўроийки тахти назорати хамин хукумат бошадки находхойиро сарпарасти мекунад хеч фард ва гурухи ” ба сурати комил ” ,қодир ба анжоми ин вазифаи хассос набуда ва нест. Танхо чанин кори аз ухдайи қудрати хукуматий ва находхои тахти амри он бармеояд.

Ба хамин далил ,саъй мекунем дар ек жамъбанди ва ба сурати мухтасар ва мовридий ба чанд равиши аслий хукумати исломий росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ишора мекунем:

Равиши аввал дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо : касби қудрати хукуматий ,изофа кардан ва афзудан бар қудрати хукуматий ва изофа кардан ва афзудан бар қудрати боздорандаги ижтимоий ба унвони асосийтарин ва мухимтарин рохкор мебошад.

Қудрати хукуматий ва находхойи тахти мудирияти он , шохкилид ва қавийтарин абзори дар контрол ва мудирияти фаолиятхойи мухарриби секулярзадахойи дохилий ба унвони дорудастаи куффори дохилий астки бидуни қудрати хукумати ,соири фаолиятхо ноқис ва ақим мемонанд.Яъни бидуни доштани қудрати хукумати , соири иқдомот ноқис ва хатто ақиманд.

Омили пейдоиши мунофиқин ва секулярзадахо хам хамин қудрати хукумати аст , ва омили хунсо кунанда хам хамин қудрати хукуматий аст. Тамоми фаолиятхои жонибий муслимин алайхи дорудастаи секулярзадахо тахти пушиши қудрати хукуматий маъний пейдо мекунад ва ба хамин натижаи мовриди дилхохи шариат мерасад.

Агар диққат шавад , қудрати дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо мутаносиб бо қудрати хукумати исломий ва шўройи назоратий он ва находхойи тахти мудирияти он дар навасон аст ; ба ин маъники хар чи қудрати хукумати исломий ва шўройи улил амр ва ижмоъи уммат ,қудратманд буда ба хамон мезон қудрати дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо кам шуда ва билакс , ба хар андоза қудрати хукумати исломий ва шўройи назорати он кохиш ёфта ба хамон андоза бар қудрати дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ва тавони моневри онхо дар жомеъаи муслимин изофа шуда аст.Замоники хукумати исломий ва тахким бар асоси қонуни шариати аллох дар миёни муслимин бардошта мешавад ё аз бейн меравад , жомеъа дарбаст жавлонгохи мунофиқин ва секулярзадахо буда ва хар ончики аз фасод хостанд бар сари муслимин оварданд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(60- қисмат)

Шумо тасаввур кунид хамон фитнаики мехостанд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро терор кунанд аллох таоло исми онхоро ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфт аммо натавонист онхоро мухокама кунад . Чиро ? Чун онхо худишон ва чехрахоишонро пушонда буданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам далоил ,мадорик ва истинодоти зохирий надошт . Ба хамин далил астки мо ба далоил ва истинодоти зохирий хукм мекунем ва ба зохири онхо хукм мекунем .Чун , мо харгиз наметавонем ба даруни инсонхо нуфуз кунем . Бо ин вужуд ,иддаи муслимин атрофи мо дар барчасб задан ба инхо рохи иштибохро мераванд:

Замоники таъйин карди фалоний мунофиқ аст ,яъни чи ? яъни фалоний кофар аст . Чиро ? Чун аллох онхоро кофар номида . Метавони бигуйи онхо дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо хастанд ва ле вақти мегуйи фалоний мунофиқ аст яъни фалоний кофар аст, ва ин яъни такфир , ва бояд филтерхойи чохоргона мисли шурут ва мавонеъи такфирро риоят кард ва бо мустанодот пеш рафт ва агар тавонисти бо далоил ва истинодот собит куники ин банда худо кофар аст фабихо ; агар натавонисти собит куни аз ду холат хориж нест :

1 – шахс кофар нест ва куфр ба худит бармегардад ва дар дунё назди ахли илм расво ва беарзиш мешави ва дар қиёмат хам бояд посихгу боши ва натижаи харфи худитро бипазири.

2 – шахс воқеан кофар аст,ту натавонисти онро собит куни. Куфр ба ту барнамегардад ,аммо боз хам дар дунё назди ахли илм расво ва беарзиш мешави. Дуруст астки куфр ба ту барнамегардад аммо боз дар дунё боиси расвоий мешавад.

Дар ин сурат ,замоники далоили шумо яқини нестанд чиро бо иймон ва обруйи худит дар дунё ва қиёмат бози мекуни? Арзиши онро дорад ?Пас ,бо еки ду ё хатто чанд сифот аз сифоти секулярзадахоки шахс ба онхо гирифтор шуда наметавони шахсро бо онхо кофар ва мунофиқ бидони ,касиро ба ин шикл такфир накун . Чун замоники гуфти мунофиқи яъни кофари.

Инхо куффори пинхони дохилий хастанд агар шумо бихохид бо еки ё хатто чандто аз ин сифот касиро мунофиқ бидонид ,масири иштибохро рафтаид. Яъни шумо бо ек гунох ё чанд гунохи кабира касиро кофар гардид бидуни дар назар гирифтани филтерхойи чохоргона мисли шурут ва мавонеъи такфир.

На ман ,на ту ,на хеч сахобаи ғейри аз Хузайфаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам усомиро бу у дода буд, бо хар даражаи аз илм ва ихлос ,тажруба ,мардумшиносий ва ғейрих натавониста ва нахохем тавонист мунофиқ будани касиро собит кунем. Пас ,бехуда чиро худитро хаста ва беэътибор мекуни?

-Агар хиёнат карда мисли хар мусалмони хиёнати уро бо далили шаръ пасанд собит кун ва уро ба маржаъи расидаги кунанда биспор .

-Агар дуруғ гуфта ва тухмати зада бо далоил ва мадорик онро собит кун ва хаққи худитро аз у бигир .

-Агар тўвтиъайи чида ,боз хам бо далоил ва санад тўвтиъашро фош кун ва уро биспор дасти қонуни шариати аллох .

-Дар кул агар хар журми муртакиб шуда мисли ек мусалмони мужрим аз тариқи масирхои қазовати шаръий ва бо далоил ва аснод журми уро собит кун ва уро ба қонуни шариати аллох биспор то ончи мустахаққи уст каффи дастиш бигузоранд.

Равишхойи бархурд бо падидаи мунофиқин ва секулярзадахо дар жомеъаи исломий.

Ислом дар бурхурд бо ек душмани дохилий рохкорхойи амалий ва новинро ироа дода аст; мо маъмулан чанин падида ва эпозосион ,мухолифин ва душманони дохилийро бо чанин густардаги амалий аз назари иқтисодий ,низомий ,фархангий,ақидатий ва ………..ро дар хеч хукумати надидаем. Хамин алъон хам каси наметавонад масалан дар артеши хар ек аз кишвархои мудерн ва пешрафта ё кишвархои секуляри дунё хузур пейдо кунад ва мисли жанги ухуд бахона биёварадки ман дар ин жанг ширкат намекунам! Ё бигуяд ман моли хамин кишварам аммо молиёт намедихам , ё сифоти дигарики баён кардем ,чанин шахси , дар чанин мовқеийяти , дар чанин жавомеъи ин иддаохоро баён кунад ё амалий намояд.

Системи хукумати ислом дар жараёни бархурд бо ин падидайи новзухур ва дар жараёни бархурд бо падидайи мунофиқин ё секулярзадахо пруса ва барномаиро ба пеш мебурдки ба сурати систематик харакати жомеъаро бе хамон жойики аллох мехохад суқ медихад , ба хамон жойики аллох мехохад мекашонад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(59- қисмат)

Мо куллан дар дунё машкук хастемки фалоний мумкин аст мунофиқ бошад ва харгиз мисли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам он теъдоди аз мунофиқинро хам намешносем . Чун худо ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамон чанд нафарро маърифий карда буд ва хатто сахоба хам онхоро намешнохтанд. Пайғамбар исми хамон чанд нафарро ба Хузайфа ибни Ямон дод. Аммо ,аз бақияйи асомий харгиз бохабар нашуд ва танхо аллох аз онон хабар дошт ва онхоро мешнохт.

Барои хамин Умар ибни Хаттоб ба Хузайфа гуфт : ” эй Хузайфа , туро ба худо сўганд медихамки оё росулуллох саллаллоху алайхи васаллам исми  маро ба унвони фарди аз мунофиқин ба ту нагуфта аст? Гуфт : хейр ,аммо дигар ба соири суъолоти ту дар ин замина жавоб намедихам”.

Хийли аз ин сифот мумкин аст дар хар мусалмони бошад . Ин шак , моли касони мисли Умар ибни Хаттоб аст дар жохойи дигар хам гуфтем Ханзала ,Абу Бакр ва дигарон хам чанин шак мекунандки ба далили вужуди чанин сифоти дар миёни муслимин аст ,хатто агар собиқунал аввалун ва шогирдони мустақим росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бошанд ,фарқи намекунад ин шак дар миёни хамма хаст. Каси онхоро намешносад чун ин сифот дар миёни хамма хаст дар миёни муслимин хам хаст дар миёни хийлихо хам пейдо мешавад.

Асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баъди аз вафоти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,хенгомики каси фовт мекард ба Хузайфа ибни Ямон нигох мекарданд ,агар руйи жанозаи намоз мехонд маълум мешудки он шахс жузви мунофиқин нест , ва ле агар руйи жанозаи он маййит намоз намехонд нишон дихандаи ин будки он маййит дар листи мунофиқини Хузайфа буда лизо , аз хондани намоз бар руйи у пархез мекарданд . Дар ин сурат ,хатто наздиктарин шогирдони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам аз инки битавонанд мунофиқинро ташхис диханд ожиз буданд ва танхо он теъдодиро метавонистанд ташхис дихандки росулуллох маърифий карда ё ба сурати ғейри мустиқим аз аъмоли Хузайфа мефахмиданд . Тоза ,теъдоди зиёди хам будандки танхо ва танхо аллох аз онхо хабар дошт ва худи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам аз онон бехабар буд.

Холо ,тасаввур кунид дар жанги ухуд масалан ек севум артеши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баргаштанд ,яъни чизи худуди 300 нафар ; аммо теъдоди мунофиқини дохилий ин 300 нафар ,чанд нафар буданд? Хийли кам ; бақия муслимин фариб хурдаи будандки дар дилхоишон мараз ва бемори вужуд дошт ва ба нафси худишон зулм карда буданд , ё хануз холис нашуда буданд ,ё дар мавориди мухлисини будандки фариб хурда буданд мисли хамон имоми масжиди зирор.

Холо , мо чигуна метавонем бо журмхои ин даста аз муслиминики душмананд ва бояд аз онхо хазр шавад бархурд кунем? Моки наметавонем аз хоинин дифоъ кунем . Аллох таоло мефармояд :

«إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاکَ اللّهُ وَلاَ تَکُن لِّلْخَآئِنِینَ خَصِیماً» (نساء/105)

Мо китобро ба хақ бар ту нозил кардаем то миёни мардумон тибқи ончи худо ба ту нишон дода аст доварий куни , ва мудофеъи хоинин мабош .

.‏«وَلاَ تَکُن لِّلْخَآئِنِینَ خَصِیماً»،

Мудофеъи хоинин мабош .

Яъни бо истинод ба далоил ва мадорик ,замоники хиёнати онхо ошкор шуд мисли хоинин бо онхо бархурд кун ва мудофеъи хоинин мабош .Далоил ва мадорики зохирий барои исботи журмхойи таъриф шуда дар шариатки марбут ба зиндаги зохирий инсонхо мешавад на зиндаги даруний инсонхо .

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(58- қисмат)

Пас , сиёсат ва чигунаги бархурд ва таомули росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо бухронхои дохилий ба вужуд омада тавассути куффори пинхони дохилий ва дорудастаики атрофи худишон ба вужуд оварданд бисёр тахассусий ,пичида ва дақиқ астки мо намунаи онро дар торихи соири хукуматхои ғейри исломий то ба хол суроғ надорем .

Умид аст хамчунонки муслимин саъй мекунанд дар соири одоби шахсий аз одоби тахорат ,намоз ,руза ,хаж ва ғейрих ,суннат ва сийраи росулуллох саллаллоху алайхи васалламро барои худишон улгу қарор медиханд ва умидворамки қарор диханд , умидворем дар соири умури вахдат бахши ва бахусус дар мудирияти мунофиқин ва секулярзадахо ва бухронхойи ба вужуд омада тавассути онхо хам аз хамон улгу ,рафтори худишонро созмондехи ва танзим кунандки аллох таоло фармуда :

:« لَقدْ كان لكم فِي رسُولِ الله اُسْوةٌ حسنةٌ لمن كان يَرجُوا الله واْليوم الآخر»

Дар ин сурат , пайғамбар танхо дар умури риз улгуйи мо нест ,балки дар зиндаги фардий ,ижтимоий ,хукумати ва ғейрих хам улгуйи мо мешавад.

Падидайи куффори пинхони дохилий ё секулярзадахои кунуний ,ба унвони душманони дохилий хукумат ва қудрати муслимин ,бештар аз онки сахт афзори бошад ек падидайи равоний – ижтимоий  ноши аз қудрати муслимин  астки , дар бештар мавоқеъ саъй мешавад бо хазар ва мунзавий кардани онхо таъсиришон кам шавад , ва танхо замони ба сурати низомий ва сахт афзори бо онхо бархурд мешавадки худишонро аз жомеъайи муслимин жудо карда бошанд ва чизи мисли соири секуляристхо ва куффори ошкор шуда бошанд.

Хийли аз муслимин саъй доштанд афроди аз муслиминроки муртакиби еки аз ин журмхои мунофиқин ва секулярзадахо мешаванд дар қолиби фосиқин таъриф кунанд ва жой диханд . Фосиқ миёни муслимин каси астки иймон дорад ,исломро қабул дорад аммо ,зиёд пайбанди баъзи аз қавонини он нест. Чун ,каламаи ” фисқ ” ё фосиқин умумийтар ва фарогиртар аз куфр аст ,яъни кофар хам шомили он мешавад . Ва бо онки дар мовриди хар гунохи ба кор меравад ,чи кам боша чи зиёд ,аммо бештар дар мовриди каси ба кор меравадки гунох ё гунохониро зиёд такрор мекунад.

Барои хамин аллохи мутаол мунофиқинро кофар номида аст. Пейравони куффори ахли китоб ,куффори шибхи ахли китоб ,куффори мушрик ва муртаддинро дар дунё машмули хукми хамон куффор қарор дода ; аммо пейравони куффори пинхони дохилий ва секулярзадахоро бо онки душман маърифий карда , машмули хукми муслимин қарор дода аст. Хам худи куффори пинхони дохилийро машмули хукми муслимин қарор дода ,хам пейравон ва дорудасташонро . Чиро ? Сирфан жихати мухофизат аз муслиминики фарибишонро хурданд ва дар дорудастаи ин қарор гирифтанд ва ин муслимин жузви мужтамаъи муслимин хастанд ва тафрақа миёни муслимин ва бар хам задани вахдат то замоники дар миёни муслимин хастанд нораво ва нопасанд ва жузви сифоти мушрикин аст,

«الذّینَ فَرَّقُوا دینَهُم».

Барои хамин астки , инхо хам бо дорудасташон жузви муслимин хисоб шуданд . Ба хамин далил танхо ба ” хазар ” аз мунофиқин ва секулярзадахо амр мешавад ; хазар :

А) – чигуна агар ба каси машкук бошики дузд аст хавои худ ва амволитро дори ?

Б) –чигуна агар машкук боши фалоний шахси жосусий аст ва хавойи худитро дори ?

В) – ё чигуна агар машкук боши фалони вабо ,тоъун,молориё ,сил ,ё ек бемори вогири дорад мувозиби худит хастики бемориро ба ту мунтақил накунад.

Г)  – ё чигуна агар машкук бошики масалан дар фалон макон ек мори саммий вужуд дорад , ё дузд ва қотил вужуд дорад ё мушкили пеш меояд хавойи худитро дори ва амсоли ин.

(идома дорад)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(57- қисмат)

Дар ин даста аз ривоёт ишколи вужуд надорад ,аммо дар маънойи инхо миёни ахли фан ихтилофи ба вужуд омада аст . Раъйи аксарият ин астки инхо вижагихо ва сифоти нифоқ хастанд ва касики ин сифотро дошта бошад дар ин сифот шабихи мунофиқин мебошад ; масалан мо хар се сифотро дар бародарони Юсуф мушохада мекунем . Хам ба падаришон дуруғ гуфтанд , хам ба ваъдашон вафо накарданд , ва хам ба итминони Яъқуб хиёнат карданд , аммо мунофиқ нашуданд ва аллох таоло дар хеч жойи онхоро ба унвони мунофиқ хитоб қарор намедихад . Хийли аз уламои гузашта хам бисёр медидандки ин сифот дар мусалмони дида мешудки хеч шакки дар мусалмон буданиш вужуд надошт . Алъон хам дида мешавад , мо касониро мебинемки шакки дар мусалмон будани у надорем ,корномайи у хаминро собит карда аммо се чохор сифот дар у вужуд дорад .

Ба хамин далил ,аимма ба ин амр расидандки чунончи каси бо забон ва амал ,садақоти худишро дар мусалмон будан собит кунад ва собит карда бошад ва муртакиби ин аъмол шавад , дар дорудастаи секулярзадахо қарор хам нагирифта бошад , наметавон уро жузви мунофиқин ва секулярзадахо донист ё уро мунофиқ донист ва такфир кард балки ,чанин шахси мусалмони хатокор ва гунохкори аст. Замони хам гуфта мешавад касики хамон чохор хислатро дошта бошад

«كان مُنافِقاً خَالِصاً»،

Яъни ба воситаи ин вижагихо ва сифот ,шадидан шабихи мунофиқин мешавад ,шадидан худишро шабихи мунофиқин карда аст.

Холо ,чиро мо тамоми дорудастаи секулярзадахо ва мунофиқинро бо ек чашм ва мисли хам ба онхо нигох мекунем ?

Аввалан , чун мо намедонем кудом ек аз инхо секуляристи аслий ва кофари аслий аст , сониян ин афрод дар жамъи ва дорудастайи хастандки он сифот дар миёни хамма тақсим шуданд , ва хар ек чанд сифот аз ин сифотро доранд ё баъзихо тамоми ин сифотро доранд . Аммо ,инхо мисли ек гурух ,жараён ва хизб амал мекунанд ва дар баробари дигаронки сифоти нописандтари доранд амалан кори намекунанд ва бо онхо дар тарххоишон ширкат менамоянд . Сукути онхо ва хамрохи кардан бо онон дар жамъ ,яъни ризоят ва жузви жамъ шудан ; яъни жузви хамон жамъ ва гурух шудан аст.

Дар жараёни жарима кардани яхудиёни хоин хам аз хамин қоида истефода шуд. Мушаххас астки теъдоди хоинин дар яхудиён ва теъдоди хоининики тасмим гиранда бисёр ничиз буданд хийли аз мардум дунболи кор ва зиндаги худишон буданд аммо ,хаммаи онхоики ба чанон хиёнати ризоят доштанд ва дар ин хиёнат алайхи муслимин онхоро хамрохи карданд машмули журми хиёнат шуданд.

Бо онки мунофиқ будани афроди барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  ва хатто соири муслимин ровшан шуда буд , ва муртакиби анжоми аъмоли мешудандки чунончи ек кофари ошкори чун яхудиён ва секуляристхойи қурайш ва атрофи онхо муртакиби он амал мешуданд ба қиймати тасхири сарзаминхойи онхо ва хатто жонишон тамом мешуд , аммо ,бархурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин душманони дохилий секулярзада модомики дар миёни муслимин буданд тобеъи асли қахр ва бархурди мусаллахона набуд.

Агар хамин журми онхоро яхудиён ва секулярхои атроф муртакииб мешуданд қатъан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо онхо бархурди жиддий мекард . Сарзаминхоишонро мегирифт ,бароишон нафар мефристодки шарришонро кам кунад.

Тасаввур кунид яхудиёни Мадина чун бани назир ,бани қайнақоъ ,бани қурайза ва хайбар ва амсолихим муртакиби тўвтиъа ва иртибот бо секуляристхои қурайш алайхи пайғамбар шуданд ва ба истелох хиёнат карданд ,натижа бароишон чи шуд ? Аммо ,хамин корро мунофиқин ,хам бо яхудиён ва хам бо секуляристхои қурайш муртакиб шуданд , ва ле харгиз бо бархурди мушобехи яхуд мувожих нашуданд.

Секуляристхо ва яхудиёни атроф бо шеър ва овозхони боиси азияти муслимин ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мешуданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бароишон шахси ё ашхосиро мефристодки уро терор кунад ва шарришро кам кунад .Хамин суханон ва балки бадтар аз онро мунофиқин ва секулярзадахои дохилий мегуфтанд аммо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  бо онхо чанин бархурди накард , ва хатто ба дархости мўъминин ( хатто фарзанди Абдуллох ибни Убай ) дар қатли рахбарони мушаххаси ни афрод мувофиқат накард.

” Ахлоқи мудирияти душманони дохилий “, ва  ” мудирияти бухронхойи ” ки ба вужуд меоваранд ниёз ба тахассус ,мадоро ва хидояти систематики дорадки улгуйи рафтори росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои жомеъайи он рузи араб ва хатто барои соири жахон хам ба новъи тозаги дошт.

(идома дорад……)