دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(21- қисмат)

2-Мовриди дигарики дар миёни муслимин тавассути ахзоби секуляри дохилий ва дорудастайи мунофиқини бумий ё секулярзадахо табдил ба жибт ва “илох” шуданд марзхойи астки тавассути сойкис ва пику таррохий шуданд ва парчамхойики бар ин сарзаминхо тахмил шудандки; бониёни жиноят ва тақсими сарзаминхойи муслимин ва хатто ақвоми ек мантақайи мушаххас шуданд. Ақвоми чун курдхо, тожикхо, балучхо ва ……жолиб аст бидонидки намоди аксари парчамхойи ин кишвархо хам нишон аз новъи тутампарастийи жохилият аст. Еки буз ва еки иқоб гузоштанд хамон чизхойики ба унвони тутам мепарастидандки дар жохилияти худишон ба он эхтиром мегузоштанд. Мисли намодики курдхойи секуляри эрон ва ироқ ва ……аломат ва намоди шайтонпарастхойи язидийки бар сардари лолиш истефода мекунандро расман намоди парчами худишон карданд ва ин расман намоди шайтонпарастий аст. Хамон шиклироки ба шикли хуршид дароварданд дақиқан бар сардари лолиш қарор дорадки қиблайи шайтонпарастхойи язидий аст ва хам акнун, муслимини бечора хамонро дар хонаш нигах медорад ва гохи ба он таъзим мекунад ва эхтиром мегузорад ва онро ба унвони намоди хамнажодхо ва ватани худиш ба жойи аллох пазирофта аст.

Мовриди дигар табдил намудани авлиёйи аллох ва солихин ба жибт ва “илох” мебошад. Дар холики инхо аз чанин “илох”созий бехабар буда ва рози ба он нестанд. Мисли Ийсо ибни Марям ва соири пайғамбарон алайхимуссалом ва бисёри аз обидин ва авлиёйи солихи аллох. Инхо ба чанин “илох”созий рози нестанд ва дар рузи қиёмат хам аз чанин касони бароат мекунанд. Аммо касони дар хамин дунё онхоро табдил ба худо ва илох карданд.

2-Хизб ва маромномайи хизбики тавассути иддайи табдил ба илох ва худойи дуруғин шуда аст инхам еки аз “илох”хойи навзухури сарзаминхойи исломий аст, хизбики ба жойи аллох, шариат ва қонун ва барномайи вижа, онхам бар халофи қонуни шариати аллох, барои худиш невишта ва мардумро ба суйи хизб ва маромномайи худ даъват мекунанд. Мардумони хамки ин бахш аз қавонинишро ба жойи қавонини аллох пазирофтанд, ба хамин андоза аз қавонини аллох худишонро дур карданд, ва бидуни таважжух ба қонуни шариати аллох банда ва абди хизб ва маромномайи хизбий шуданд ва дар рохи хизб ва қавонини куфрий ва секуляристийи он хозир хастанд мушкилоти зиёдийро тахаммул кунанд ва хатто худишонро дар рохи хизб хам бидиханд.

Барои мо оддий шудаки хийли аз атрофиёни мо ба хотири фалон хизби секуляр аз мо, аз хохар ва бародаришон ва қовм ва хеши худишон хам мегузоранд, фард аз аллох ва қуръон ва суннати сахих ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва онхамма аимма ва бузургони солих ва ахли фиқх ба нафъи еки аз ахзоби дини секуляризм мегузорад пас гузашт аз мо оддист.
(идома дорад…..)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(20 қисмат)

Диққат кунид, аллох мутаол дар инжо нагуфта яхуд ва насоро пейваста бо шумо межанганд. Магар надидаем дар тули торих баъди аз ислом ва аз замоники ислом омада то кунун секуляристхо бо мо жангиданд? Дар атрофи чин ва хинд ё дар хар жойики буда ва ле, дар марохили дидемки насоро бо мо нажангиданд ва яхуд хам дар марохили нажангида,яъни қитол накарданд на инки дар забони бо мо нажангида бошанд. Аммо, секуляристхо тахти унвонхойи мухталиф,пейваста бо мо жангиданд ва то рузи қиёмат хам бо мо хоханд жангид то мо аз динимон ( хамон мафохими чохоргонайи дин ё кулли ислом) даст бикашем.

Ватан барои секуляристхо табдил ба “жибт” ва илохи шуда, то дар пушти ин “илох”и  оммапасанд, қавонин ва ахдофи еки аз ахзоби дини секуляризмро ба пеш бибаранд. Ин воқеияти астки мо солхост дар куфристони ироқ тавассути дорудастайи муздур ва секуляри борзоний ва хам акнун дар куфристони сурия тавассути муздурони секуляри хизби коргарони ужалон бо он даст ва панжа нарм мекунем. Ек чашм банди ва сахарики иддайи зиёдийро ба коми жохилият ва иймон ба тоғутхо ва жибт ва ибодати “илох” нажод ва пойбандий ба қавонини дини секуляризм кашонда аст ва ин комилан бо ватан дустий тафовути жовхарий дорад.

Ватан дустий ек ихсос аст, аммо мухтавойи ватанпарастийи коммунистхо ек қонун ва барномайи аст дар баробари қонун ва хукми аллох мутаол. Бо инки хар шахси нисбат ба махалли таваллуд ва рушди худ ихсоси хосси дорад аммо, ин ихсос боис намешавадки аз куффори хоким бар он сарзамин химоят кунад. Замоники ин куффор бо диктоторийи секуляристийи худ монеъи зиндагийи исломийи ту мешаванд, ва замоники дастури хижрат содир мешавад, ин хок монеъ намешавадки натавонид онро тарк кунид, балки бо вужуди ихсосики нисбат ба  он дорид, ватани шумо жойи астки қонуни шариати аллох дар он пиёда ва татбиқ мешавад. Ва фарқи намекунад ин қонуни шариат тавассути еки аз фирақ ва мазохиби исломий татбиқ ва ижро мешавад ё тавассути шўройи тамоми фирақ ва мазохиби исломий ва ижмоъи вохиди муслимин. Медонемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чи ихсоси нисбат ба ватаниш, макка дошт бо инки мардуми макка ва мадина араб буданд,аммо, ин боис нашудки аз куффори хоким бар ватани худиш дифоъ кунад. Балки, зиндагий дар дорул исломро дар он шароит пазирофт ва ватанишро рахо кард. Инсонхо ду даста бештар нестанд ё дустони аллох ё душманони аллох; ва ватан ва нажод наметавонад мохияти онхо ва равиши бархурди мо бо онхоро тағйир дихад.

(идома дорад……)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(19- қисмат)  

2-Мовриди дигари ватан парастий ва шоунизм астки ин хам табдил ба “жибт” ва илохи шуда аст.

Сарзамин аз нигохи шаръий ё дорул ислом аст : яъни сарзаминики бар асоси қонуни шариати аллох идора мешавад холо, ин шариати аллох ё бар асоси шўро аст ва тамоми фирақи исломий дар он дахолат доранд ва ижмоъи вохиди муслимин аст ё бар асоси еки аз мазохиби исломий, ва рахбари чанин сарзамини хам бояд мусалмон бошад; ё дорул куфр аст: яъни сарзаминики бар асоси қонуни куфрийи еки аз куффори панжгонайи 1- аллазина хаду, 2- вассоибин,3-ваннасоро,4- валмажус ,5- валлазина ашроку (хаж/ 17) идора мешавад.

Меъёри дорул ислом ва дорул куфр, қонун аст. Дар инжо мухим нестки сокинони дорул ислом хамма мусалмон бошанд ё на. Дорул куфр хам хаминтури аст. Мухим қонуни асосийи хоким бар он жомеъа аст, на афроди он жомеъа, ва хукм шомили сарзамин мешавад на афроди жомеъа. Замоники мегуем дорул куфри туркия, манзур ин нестки мардуми хамма кофар хастанд, дарул куфри курдистони ироқ манзур ин нестки мардуми он кофар хастанд балки, қонуни асосийи он бар асоси дини секуляризм ( мушрикин- ахзоб) ва куфр бано шуда аст.

Холо шумо ватанитро бо тамаркуз бар нажодики аз олати таносули падарит бехит расида ба унвони ек ниқоб бар чехра мезани ва ахзоби секуляр ва дин фурушоники бо секуляристзхо хастанд ва дини секуляризмки дар пушти ин ниқоби худ махфий намуданд нодида бигири, ва валоъйи худро багунайи ба ин ватан олуда мебахшики хозир мешави жон ва мол ва номуси худро қурбониш куни, хатто дини исломи ва қуръон ва суннати сахихро дар рохиш медихи, онро муқаддас медони то онжоки иддайи аз хамин ифротихо ба номи ватан қасам мехуранд. Масалан мегуянд ба курдистон қасам , ё ба хоки фалонжо қасам. Бидуни таважжух ба хақ ва ботил, ислом ва куфр, қонуни шариат ва қонуни дини секуляризм ва ….., аз душманониш бадит биёяд ва аз дустони чанин ватани хушит биёяд; бидуни дар назар гирифтани ислом ва куфр. Қонуни шариати аллох ва қонуни куфр ва секуляризмро дар назар нагирид аз дустони ин ватан хушит биёяд ва аз душманониш бадит биёяд хар чандки дустони ин ватан,мулки товус (шайтон), язидийхо, амрико ва ё еки аз хукуматхойи кофар ва жинояткори мантақаий ё жахоний бошад.

Ба назари шумо ин  мусалмон магар намедонадки секуляристхо душмани шумора еки онхо хастанд. Аллох мутаол ба сирохат дар ин замина мефармояд:

 «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِینَ آمَنُوا الْیَهُودَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَی» (مائده/82)

Бидуни шак ва ба таъкид, яхудиён ва секуляристхо ( мушрикин- ахзоб) ро аз хаммайи мардум дар душманий бо мўъминон сахттар хохи ёфт. Ва хамин секуляристхо ба сурати мусаллахона то рузи қиёмат бо мо межанганд то мо аз “маъоний ва мафохими чохоргона” динимон даст бардорем. Аллох мутаол мефармоянд:

«وَلَا یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّی یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا» (بقره/217)

Ва онхо( секуляристхо) пейваста бо шумо межанганд то агар битавонанд, шуморо аз динитон бозгардонанд.

(идома дорад……)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(18- қисмат)

Абу Довуд аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят мекунадки аллох мутаол муслиминро аз таъассуб ба нажод ва қовмгероий ва ифтихор ба ниёкони мужрим, дур карда ва инсонхо ё мўъмин ба қонуни шариати аллох хастанд ё фожири бадбахтики ба чизхойи дигари дил хуш карданд. Мефармоянд:

  «إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَذْهَبَ عَنْکُمْ عُبِّیَّهَ الْجَاهِلِیَّهِ وَفَخْرَهَا بِالْآبَاءِ، إِنَّمَا هُوَ مُؤْمِنٌ تَقِیٌّ وَفَاجِرٌ شَقِیٌّ، النَّاسُ کُلُّهُمْ بَنُو آدَمَ وَآدَمُ خُلِقَ مِنْ تُرَابٍ»

Аллох таоло таъассуби жохилият ва ифтихор ба падаронро аз шумо дур карда аст;фард ё мўъмин пархезкор аст ; ё фосиқи бадбахт, мардуми хамма аз фарзандони одам хастанд ва одам аз хок офарида шуда аст.

Инсонхо ё мўъмин ба қонуни шариати аллох хастанд ва кофар ба тоғут, ё мўъмин ба тоғут хастанд ва кофар ба қонун ва шариати аллохки садхо “илох” барои худ тўвлид карданд мисли нажодгероийки насаб ва нажоди уро ба жойи намерасонад. Чунончи Муслим аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят кардаки мефармояд:

«مَنْ بَطَّأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ یُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ»

Касики амалиш уро ба ақаб биндозад, насабиш уро ба жойи намерасонад. Қовмиятгероий шуморо ба жойи намерасонад.

Намунайи айнийи ин қонун ва суннати аллохро дар ду аммуйи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мебинем; Хамза саййидиш шухадо ва Абу Лахаби нафрин шуда дар қуръон ва манфур назди тамоми мўъминин ва бандагони аллох дар хамин дунё то рузи қиёматки, дар хамин дунё ваъдайи оташи жаханнам хам ба у дода мешавад.

Насаби хар ду аммуйи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам еки аст, аммо Хамза куфр ба тоғут мекунад ва ба қонуни шариати аллох иймон меоварад аммо, Абу Лахаб ба тоғут иймон меоварад ва ба қонуни шариати аллох кофар мешавад. Насаби Абу Лахаб аммуйи пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам уро ба жойи нарасонд ва нажотиш надод балки хўр ва залилиш намуд аммо, куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ба касони чун Салмон форсий розиаллоху анху ва Жобон курдий розиаллоху анху ва Абу Басир курдий розиаллоху анху иззат ва шарофат дод; хатто Салмон форсийро жузъи ахли байти пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам қарор дод.

Секуляристхойи қовмиятгеро ва нажодпарасти атрофи мо ба ниёкони хуби худ, чун Салмон форсий ё Жобон курдий ё Салохиддин Айюбий ё солихони қовми худ ифтихор накарда ва намекунанд. Хатто исми аз аз падар ё падарбузурги солихи худ хам намеоваранд. Оё дидаид исми аз падарбузурги худ биёваранд хатто агар инсони солихи буда аст? На, балки, ниёкони инхо куффори мажхули дар торихи бостон ва осори ба жой мондайи пур аз шак ва гумон ва ғейри яқиний жустажу мешавад ва қовмиятийи хиёлий тасаввур мешавадки дар шайтонпарастони язидий ва ғуллоти алиюллохий ва ахзоби муртадди секуляри маъосир хулоса шуда аст. Ин мухтавойи хамон қовмгероий ва нажодпарастий астки тоғутхойи секуляри муртади махаллий ба хамрохи дорудастайи мунофиқин (секулярзадахо) аз тариқи расонахойи мохвораий ва конолхойи ижтимоий вориди халқуми муслимин карданд ва муслиминро вориди доирайи иймон ба чанин жибти, бут ва илохи карданд.

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(17- қисмат)
Ин қовм ва хеши наздики бандаки- аз аллох мутаол хосторам бо ин ақидаш уро накушад ва ба у фурсати тўвба бидихад, ва хидоятиш кунад- дар жавоб гуфт: ман чанин пайғамбариро қабул надорам. Ба хамин рохатий. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламро рад кард, онхам ба нафъи олати таносули падаришки ин нажодро ба у расонда аст.
Чунонки гуфта шуд, шайтон муассиси нажодпарастий буд ва ин пешниход ва сифориши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам паёми ба тамоми нажодпарастон ва пейравони шайтон астки бо зинда намудан ва ёрий расондан ба фарханги жохилият,”илох”и нажодро дар баробари хукми аллох мепарастанд ва олати таносули падаришонро меъёр қарор медиханд, на аллох ва росулуллох ва қонуни шариати аллохро.

Бале, табдил кардани нажод ва қовмият ба жибт ва илох, инсони намозхўн ва хажруро ба чаноно даражайи мерасонадки Мухаммад росулуллох саллаллоху алайхи васалламро рад кунад. Аммо, ин тамоми ончи нестки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди касони гуфтаки нажод ва насабро бартар аз хамма чиз медонанд ва ба он ифтихор хам мекунанд:

Термизий аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди ононки насабро мояйи ифтихор медонанд ривоят мекунадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
«لَیَنْتَهِیَنَّ أَقْوَامٌ یَفْتَخِرُونَ بِآبَائِهِمْ الَّذِینَ مَاتُوا… أَوْ لَیَکُونُنَّ أَهْوَنَ عَلَی اللَّهِ مِنْ الْجُعَلِ الَّذِی یُدَهّدِهُ الْخِرَاءَ بِأَنْفِهِ»
Касоники ба падарон ва ниёкони мурдайи худ ифтихор мекунанд, ба қовмият ва нажоди худишон ифтихор мекунанд, бояд аз ин кор даст бикашанд ва тамомиш кунанд, ва дар суратики даст бардор набошанд, назди аллох таоло аз сускхойики саргин ва касофатро бо бинийи худ меғалтонад, пасттар хоханд буд. Ин харфи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аст.

Бале нажодпарастий ва қовмгероий аз вижагихойи жавомеъи ақабмонда ва аз сифоти инсонхойи жохил ва нодони махсуб мешавадки жойгох ва арзишишон бештар аз ин набудаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба онхо сифориш мекунад ва он корро бо олати таносули падаришон анжом бидиханд, ва онхоро ба суски ташбех мекунадки саргин ва касофатро бо бинийи худ меғалтонанд балки, аз ин суск хам назди аллох пасттар медонад.
(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(16- қисмат)

Ёдам меояд дар ин дидори охари бо еки аз аз наздиконамки худро тарафдори еки аз ахзоби секуляр медонад, ишон ба сирохат мегуфтки барои ман миллият ва нажод матрах аст ва фалон баччайи курдро аз фалон сахобийи пайғамбар бештар дуст дорам, онхам фақат ба хотири нажоди курдияш. Сухбатхойиш дар мовриди мўъминин бисёр хушнав бисёр дур аз воқеиятхо, ва танхо мубтани бар дуруғхойи конолхойи мохворайи секуляристхо ва тоғутхойи махаллий ва жахоний буд, бо шинохтики аз ин банда худо доштам, таржих медодам вориди жадл нашавам, чун тамоми маълумоти амсоли инхо бар асоси дуруғи расонахо ва “нажод” бано шуда ба хамин далил замоники ин банда худо аз сукути банда жихати хамла ба мўъминин ва татхири курдхойи секуляр ба хотири нажодишон суъистефода мекард ва куллан ба терори шахсиятийи мўъминини мужохид ва хамла ба қонуни шариати аллох мепардохт ёди сухани имоми Молик рохимахуллох офтодамки мегуяд: “агар шахси бо ту жидол кард, суннатро барояш  баён кун ва бо у жидал накун,чироки замоники суннатро барояш баён намуди, хужжатро бар алайхи у қарор додайи, пас агар боз жидол кард дигар бо ту жидол намекунад балки бо аллох жидол мекунад; пас суннатро баён кун ва ба василайи суннат жидол накун чироки касики суннат барояш баён шуд бояд  бе жидол  қабул кунад.”

Бар ин асос бар ин лахза ва мутаносиб ба суханони ин қовм ва хеши наздикам лозим буд ривоятхойи Убай ибни Каъаб аз росулуллох саллаллоху алайхи васалламроки имоми Ахмад ва Насоий ва дигарон ривоят карданд, барояш бихонамки амри аст аз росулуллох саллаллоху алайхи васалламки бояд дар марохили хосси ба хар касики чанин ба суйи жохилият даъват мекунад, бидуни киноя ва сарих гуфта шавад:

  « فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا»[1]

“буру олати падаритро гоз бигир,ва ин каломро сарих бигуйид.”

Пайғамбарики аллох мутаол дар мовриди ахлоқи пасандидаш мефармояд:

  وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ (قلم/4)

Ва қабли аз баъсат хам куффор ба ахлоқи никуйи ин пайғамбар гувохий доданд, чигуна мумкин аст чанин каламайиро бар забон биёварад?

Замоники зулми шахс ба худиш ва шумо ва дигар муслимин ба хадди мерасадки намешавад бо мудоро ва нармиш ва қовли лаййин бо у муомала ва бархурд кард, дар марохили лозим мешавадки жихати бедорийи шахс ба у шўки ворид кард ва бадихойишро барояш ба забон биёвари то бифахмадки чи хаст? Ва дар чи жойгохи қарор гирифта аст? Инхам дар воқеъ барои ин ашхоси гуфтамонийи

 «بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»

аст. Аллох мутаол мефармоянд:

لَّا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ ۚ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا(نساء/148)

Худованд дуст надорад( ки афроди башар) забони ба бадгуйи ва гуфтори зишт гушоянд, магар он касики мовриди ситам қарор гирифта бошад ва худо шинавойи огох аст.

(идома дорад…….)

---

[1]قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا»رواه البخاري في (الأدب المفرد) [963/1 بتحقيقي ] ، والنسائي في (السنن الكبرى) (5/272) [8864] و (6/242) [10812] وفي (عمل اليوم والليلة) [976] ، وأحمد في (المسند) (5/136) وابنه في (زوائد المسند) (5/136) ، وابن أبي شيبة في (المصنف) (15/33) [19030] أو (7/456) [37183] ، وأبو عبيد القاسم بن سلام في (غريب الحديث) (3/163) [422] و (3/288) [467] (ط مجمع اللغة العربية) ، والحربي في (الغريب) (3/919) ، والطحاوي في (شرح مشكل الآثار) [3204] و [3207] ، والهيثم بن كليب الشاشي في (مسنده) (3/374) [1499] ، وابن حبان في [3153الإحسان] أو [736 موارد] ، والطبراني في (المعجم الكبير) (1/198-199) [532] ، والقطيعي في (جزء الألف دينار) [209] ، وأبو نعيم في (معرفة الصحابة) [756] ، والبغوي في (شرح السنة) (13/120-121) [3541] ، والضياء المقدسي في (المختارة) [1242] و [1244] ، والمزي في (تهذيب الكمال) (19/339-330) و (19/330) النسائي في ((السنن الكبرى)) (8864) واللفظ له، وأحمد (21234) / آلبانی ، تخريج مشكاة المصابيح 4828/شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند 21236 / الألباني ، السلسلة الصحيحة269 / تخريج صحيح ابن حبان 3153 / ابن حجر العسقلاني: تخريج مشكاة المصابيح 4/404  / الألباني : السلسلة الصحيحة1/538 / محمد الأمين الشنقيطي: أضواء البيان3/527 / السخاوي: الأجوبة المرضية2/623 / شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند21233 / السيوطي: الجامع الصغير629 / الألباني: صحيح الجامع567 / أخرجه أحمد (21271)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (10810)، والطبراني (1/198) (534) باختلاف يسير.ابن تيمية في منهاج السنة:قال أهل العلم: يجوز التصريح باسم العورة للحاجة والمصلحة… كما في حديث أبي بن كعب عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: من تعزى بعزاء الجاهلية فأعضوه بهن أبيه ولا تكنوا.انتهى،

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(15- қисмат)
Дар сунани Довуд омадаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
لَیسَ مِنّا مَن دَعا إلی عَصَبِیةٍ، و لَیسَ مِنّا مَن قاتَلَ (عَلی) عَصَبِیةٍ، و لَیسَ مِنّا مَن ماتَ عَلی عَصَبِیةٍ ،
Аз мо нест касики ба қовмгероий даъват кунад, ва ё дар ин рох бижангад ва ё бо чанин тафаккури бимирад ва аз дунё биравад. Ин каломи рохматул лилаъламин аст барои чанин касоники “илохи” ба номи нажодгероийро барои худ тарошиданд.
Замоники бейни ду нафар аз мусалмонон, ек мухожир ва ек ансор мушожарайи дар гирифт ва хар кудом қовми худишро ба кўмак талабид, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:
«أَبِدَعْوَی الجَاهِلیةِ وأنا بَیْنَ أَظْهُرِکُمْ »
Оё дар холики ман бейни шумо хастам фарёди жохилона сар медихид?
Мо аз қовми худ дифоъ мекунем то замоники дар масири шариати аллох бошанд ва гунохкор набошанд ва худимон бо ин дифоъ гунохкор нашавем. Дар хамин сунани Абу Довуд омадаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
«خَیرُکمُ المُدافِعُ عَن عَشیرَتِهِ ما لَم یأثَمْ» ،
Бехтарини шумо каси астки аз аширайи худ дифоъ кунад, ба шарти онки бо ин кор муртакиби гунохи нашавад.

Оё шумоки аз куффор ва муртаддини секуляри чун туркия (узви ното) ба бахонайи турк буданиш химоят мекуни муртакиби гунохи нашуди? Оё шумоки аз ахзоби кофар ва муртадди секуляри чун кумалахо, демократхо, пас мондахойи толибоний ва гурухи борзоний ва коммунистхойи хизби коргарони ужалон ва соири ахзоби хоин химоят мекуни, дучори бузургтарин гунох дар шариат нашуди? Оё медоники хеч гунохи дар шариат ба пойи ин гунохи химоят аз куффори секуляр ва муртаддини махаллий намерасад?

Бечора,агар дуст дори гунох бикуни буру гунохи бикунки дар дунё суди бароят дошта бошад ва бо он кофар нашави, тамоми гунохони кабира мисли: нушидани шароб, дуздий ва моли мардум хурдан, рибо хурий, инхирофоти жинсий ва …….ро анжом бидихи модомики онхоро халол надони кофар намешави ва дар нихояти амр, иншааллох, ахли бехишт хохи буд; аммо агар 1- огохона, 2- амдан,3- ба мейли худит ва ихтиёрий муртакиби ин гунох ва журми химоят аз куффори жахоний ва муртаддини секуляри махаллий шавики хаммагий бар алайхи қонуни шариати аллох ва мўъминин межанганд, аз доирайи ислом хориж мешави. Ками фикр кун ,бибин арзиши онро дорад? Арзиши онро дорадки дунё ва қиёмати худро ба хотири иймон ба “илохи” миллийгероий ва ноцианализм бибози? Арзиши онро дорадки дар кинори касони қарор бигирики олати таносулийи падаронишонро жойгузини қуръон ва суннати сахих ва соири манобеъи исломий карданд?
(идома дорад……..)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.
 

14- қисмат)

Паёми қуръон ин астки дустий бо дустони аллох ( мўъминин) ва душманий бо душманони аллох (кофарон) дар холики, ноцианализм мубтаний бар қовмият ва нажодпарастий мухолиф бо дастури парвардигор аст, алъон бояд ба ин тарафдорони жохилият ва “илох”тарошон бигуем:
قُلْ أَأَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ(بقره/140)
Бигу оё шумо донотар хастид ё аллох?
Чун аллох таоло бидуни дар назар гирифтани нажод ва қовм ва хеши мефармояд:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَاتَتَّخِذُوا عَدُوِّی وَعَدُوَّکُمْ أَوْلِیَاءَ تُلْقُونَ إِلَیْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ»(ممتحنه/1)
Эй касоники иймон овардаид! Душмани ман ва душмани худитонро сарпараст нагиридки нисбат ба онхо изхори маваддат кунид.

«وَمَنْ یَفْعَلْهُ مِنْکُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِیلِ» (ممتحنه/1)
Ва хар каси аз шумо чанин кунад, қатъан рохи ростро гум карда аст.
Чун аллох мутаол ба сирохат фармуда:
لَا تَجِدُ قَوْمًا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ کَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ(مجادله/22)
Хеч қовмиро намеёбики ба аллох ва рузи қиёмат иймон оварда бошанд дар холики бо касоники бо аллох ва росулиш мухолифат карданд дустий кунанд, хар чанд онхо падарон ё писарон ё бародарон ё хувишонишон бошанд.

Валоъ бо куффори секуляр дар нихоят боиси пейравий кардан ва итоат кардан аз ахзоб ва хукуматхойи секуляр ва кофар ва тоғути махаллий шуда, ва инхамма мусибатики ақвоми мухталиф чун курдхо ва балучхо ва аъроб ва туркхо ва ғейрих онро мушохада намуданд натижайи хамин валоъ ва дар нихоят итоат аст. Аллох мутаол мефармояд:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تُطِیعُوا الَّذِینَ کَفَرُوا یَرُدُّوکُمْ عَلَی أَعْقَابِکُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِینَ (آل عمران/149)
Эй мўъминон! Агар аз кофарон пейравий кунид, шуморо ба ақаб бармегардонанд ва онгох хисоратзада бозмегардид.

«بَلِ اللَّهُ مَوْلَاکُمْ وَهُوَ خَیْرُ النَّاصِرِینَ» (آل عمران/150)
Балки, фақат аллох мавло ва сарпарасти шумост ва хам у бехтарин ёрий кунандагон аст.
(идома дорад……)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(13- қисмат)
3-Еки дигар аз илоххо ва худоёни дуруғиники тавассути секуляристхо чанди аст дар миёни миллатхойи мухталифи исломий ба унвони хувият жихати зарба задан ба хувияти исломий роиж шуда, ақидайи миллийгероий ва ноцианализм астки бар нажод ва ончики аз олати таносили падарон ба онхо мунтақил шуда бано шуда аст. Он хам худойи дигари астки бисёри аз мардум онро мепарастанд. Хамчун курдийгарий, арабийгарий, туркийгарий, хўромийгарий, паштугарий, тожикийгарий ва омозиғийгарий ва тавориқгарий ва банголийгарий ва моловиёийгарий ва ………
Аввалин касики иддаойи бартарийи нажодий карда шайтон буд дар баробари одам, яъни муъассиси нажод парастий дар баробари хукми аллох шайтон буд:
قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ (اعراف/12)
(Аллох таоло ба шайтон)гуфт: чи чизи туро боздошт ва монеъ аз он шудки сужда бибари, вақтики ман ба у дастур додам? (шайтон) гуфт: ман аз у бехтарам. Чироки маро аз оташ офаридайи ва уро аз хок.
Ба ин шикл аввалин жарақахойи жойгузин кардани қонун ва хукми ба жойи қонуни шариати аллох ё хамон дини секуляризм тавассути шайтон зада шуд онхам бо бахона кардани масоили нажодий. Дақиқан хамон корики имруза нажодгероён ва миллий герохойи миёни муслимин жихати муқобила бо қавонини шариати аллох ва бо пас заминайи еки аз ахзоби мутаъаддиди дини секуляризм анжомиш медиханд. Жихати пархез аз ин жохилият ва тоғутхойики иддайи ба жойи қонуни аллох онро табдил ба илох карданд ва онро мепарастанд, аллох мутаол мефармоянд:
یا أیُّهَا النّاسُ إِنَّا خَلَقناکُم مَن ذَکَرٍ وَ أُنثَی وَ جَعَنَاکُم شُعُوباً وقَبَائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکرَمَکُم عِندَاللّهِ أَتقَاکُم إِنَّ اللهَ عَلیم خبیر(حجرات/ 13)
Геромитарини шумо назди худо пархезкортарини шумост. Аммо иддайи бо пушт кардан ба ин асли мухим, тоғут ва “илох”и қовмият ва нажодро жойгузин мекунанд, ва меъёри хамма чи мешавад қовмият ва нажод.
Барои намуна, чун шумо курд хастид бар ту вожиб кардандки бояд курдро дуст дошта боши! Чиро?Чун курд аст, хамин. Холо ин курд мусалмон аст ё кофар ва муртад, аллох параст аст ё язидийи шайтон параст, покдоман аст ё бебанду бор, золим аст ё одил; ин сифат мухим нестанд, модомики курд аст аз тамоми хуқуқ бархурдор мешавад ва бояд пуштибоний шавад ва ту хам бояд барои пийрузиш талош куни, холо агар касики дар муқобили ин курд қарор гирифта, ситамдидайи ғейри курд ё муваххиди ектопарасти бошадки дар баробари ек муртадди секуляри курд ё куффори секуляри жахоний қарор гирифта ва хохони татбиқи қонуни шариат дар жомеъа бошад, боз бояд аз ин курди секуляр ва муртад химоят куни, чиро? Чун ба жойи қуръон ва суннати сахих ва онхамма фиқхи пуёйи мазохиби мухталифи исломий меъёр шуда аст “ олати таносули” падаронишонки нажодро ба онхо расонда аст. Воқеан барои инсон ва қовми нанг ва мояйи хижолат астки ба жойи қуръон ва суннати сахих ва онхамма фиқхи пуёйи исломий чанин чизиро жойгузин мекунад. Шумо интизор дорид аллох ба чанин инсон ё қовми мужрими иззат бидихад? Харгиз. Ва шумо руз ба руз залилийи бештари ин секуляристхойи курдро ба унвони ек ибрат ва мисол мебинид мисли секуляристхо афғон ва балуч ва турк ва араб ва ғейрих.
(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(12- қисмат)

Барномахо ва қавонини созмони милал назди иддайи аз тоғутхойи махаллий сарзаминхойи мусалмон нишин ба чанон жойгохи расидки хозир хастанд ба нафъи он, қавонин ва барномахойи шариати аллохро нез кинор бигузоранд, хатто кутуби дарсийи худишонро ба нафъи тоғути созмони милал тағйир диханд. Агар ним нигохий ба чигунагийи татбиқи мавориди 2030 дар кутуби дарсийи режими фосиди оли саъуд биндозид, метавонид ба умқи нуфузи тоғути созмони милал дар еки аз аслийтарин сарзаминхойи ишғол шудайи муслимин, сарзамини вахий, сарзамини харамайни шарифайн, сарзамини росулуллох саллаллоху алайхи васалламки тахти ишғоли даст нишондахойи амрико ва режими сехюнийтий даромада пей бибарид. 

…………….

2-Мовриди дигарики тавассути иддайи табдил ба “илох” ва худойи дуруғин шуда нажод ва равобити хешовандий аст. Назди иддайи аз мардум нажод ва қовм ва хеши хам табдил ба бути шудаки парастида мешавад ва барои худиш илохи шуда аст. Бадин маъники чун фалоний  қовм ва хеши ман аст ва аз фомил ва тоифайи ман аст, ба хамин далил ман аз у хушам меояд ва талош мекунам пийруз шавад, хар чандки кофар ва муртад хам бошад,кофар ё муртад буданиш мухим нест ва таъсири дар равобит надорад ва харгиз уро ба нафъи шахси дигари хатто агар он шахс мусалмон буда ва хақ хам бо у бошад рахо намекунанд ва агар ба ин хеши золим ё кофар ё муртад чизики мустахаққи уст гуфта шавад норохат ва дилтанг мешаванд ва вокунишхойи дигариро нишон медихандки мо дидаем. Дар холики аллох мутаол ба таъкид баён мекунад:

  إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(حجرات/10)

Ба дурусти ва ба таъкид ва дар хақиқат, танхо мўъминон бо хам хохар ва бародаранд, пас миёни бародаронишонро созиш дихид ва аз аллох пархез кунид шояд мовриди рахмат қарор гирид.

Дар рузи қиёмат хам хеч қовм ва хеши дар дарди каси намехурад ва сахнахойи қиёмат гўёйи чанин воқеияти аст ва чизи дигариро ба мо нишон намедихад, аллох мутаол мефармоянд:

  يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ * وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ * وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ * لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ *

Рузики одами аз бародариш ва аз модариш ва падариш ва хамсариш ва писариш фарор мекунад, дар он руз хар каси аз он кори астки уро ба худиш машғул карда аст. ( абаса 34-37)  ин вазъи астки дар қиёмат мо дар он меофтем. Оё шойиста нестки мувозиби худимон бошем?

(идома дорад…….)