دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(101- қисм)

Тўғри, мана бу шахс кофир мушрик бўлган, аммо мана бу қоидани мунофиқлар ва секулярзадалар борасида хам риоя қилса бўлади, бир шахс агар иртидод жиноятини бир марта қиладиган бўлса, ўша аввалги сафар тавбаси қабул қилинади. Энди бу ерда яхудийларнинг ўйинлари бу бошқа масала, улар аслида муртад бўлиб тавба қоидасига шомил бўлишлари учун,  умуман мусулмон бўлишмаган эди.

  Мунофиқлар ва секулярзадаларга алоқадор бўлган дарсларда шу нарса равшан бўлдики, мунофиқлар хам гохида ошкор кофирларнинг мусулмонларга қарши жибхасидаги рухий жангларда қатнашишади ва улар қўлга тушган пайтларида ёлғон  узр ва бахоналар келтиришади ва уларни узрлари қабул қилинади. Албатта улар мусулмонларни рахбари росулуллох салллаллоху алайхи васалламни улар нима дейишса қулоқ солиб қабул қиладиган   ишонувчан, содда инсон деб фарз қилишарди,     

وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ

Улар умуман мухим эмасди, бу ердаги энг мухим нарса уларнинг зохирда исломий хукуматга тобеъ бўлишлари эди. Уларнинг рост ё ёлғон айтаётганликларини ташхис бериш мухим бўлганми? Йўқ, бу ерда улар сабабли алданиб қолаётган мусулмонларни химоя қилиш,дифоъ қилиш мухим бўлган.

Умар ибни Хаттоб айтадики: росулуллох саллаллоху алайхи васалламни даврларида  вахий нозил бўларди, хозир эса вахий узилган; хозир мен сизларда кўриниб турган нарсаларга асосан муносабатда бўламан. Бизларга нисбатан яхшилик қилган кишига амният берамиз ва уни ўзимизни олдимизда ушлаб турамиз, уни ботини билан ишимиз йўқ;  худованд уни хисоб-китоби билан ўзи машғул бўлади. Кимки бизларга ёмонликни ошкор қиладиган бўлса, унга омонлик бермаймиз ва уни тасдиқламаймиз; агарчи у ўзини ботини яхши эканини изхор қилса хам ёки уни ботини яхши бўлса хам, уни ботини билан ишимиз йўқ.

Хўп, энди ширкдан сўнг мусулмонлар учун  тафарруқдан бошқа шарри кўпроқ нима бор? Аслида тафарруқ хам мушрикларни сифатларидан бири хисобланади.

  وَلا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکينَ * مِنَ الَّذينَ فَرَّقُوا دينَهُمْ.

Иймондан сўнг хам мусулмон кишини қонини нажот бериш, вахдат, қудрат, исломий хукуматдан кўра мусулмонлар учун юқорироқ турадиган яхшилик борми? Демак, ўзини вахдатини ошкор қилган ва исломий хукуматни, мусулмонларни жамиятини, мусулмонларни жамоатини  қувватга кириши учун харакат қилган хар қандай киши, бизларни энг  афзал яхшиликка даъват қилибди, албатта шаръий меъзонга кўра уни даъватини қабул қилишимиз керак, унга ёлғон айтяпсан, мусулмон эмассан демаймиз:  

وَلاتَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا

бизлар Усома розиаллоху анхуни хатосига дучор бўлишни хохламаймиз.

Хар қандай суратда,бизни мусулмонни иймони борасидаги назаримиз мусбат бўлиб, у хақида яхши гумон қиламиз, магар инки уни хилофи собит бўладиган бўлса, хар қандай бахона, шаръий узр ва хатто шубха билан бўлса хам шахсни маъзур тутамиз ва зохирда жиноят хисобланган ва ўртада мусулмонни қони тўкилиши хам мумкин бўлган ишдан уни поклаймиз. Биз мусулмон шахсга  нажот бериш учун хар қандай шубхага қўл урамиз.

Шу сабабли хам уламоларни айтишича, агар бир мусулмон кишини кофир экани борасида 99 та далил бўлса, аммо уни мусулмон эканига фақат бир далил мавжуд бўлса, биз ана ўша бир далилни оламиз ва уни ислом доирасидан чиқариб юбормаймиз. Бу яъни мусулмонга нисбатан яхши гумон қилиш қоидасига амал қилиш, мусулмон учун шаръий узр келтириш ва шариат пинхон қилишга буюрган айбларни пинхон қилиш ва мусулмонларни касалликларини  дармон қилиш  хисобланади. Мусулмонлар борасида мана бу ижтимоъий хақиқатни назарга олинади, чунки аксар холатда авом мусулмон халқи куфрга оид сўзларни айтиш ёки куфр амалларини қилишни қасд қилмайди, балки охирги ўринда жаннатга кирадиган кишига ўхшаш куфр сўзларига  ё куфр амалига дучор бўлиб қолади, шаръий монеъликлар эса уларнинг иймонларига зарар етиб қолишига рухсат бермайди.

Айтиб ўтилган нарсаларни хаммаси билан ва бизлар хабардор бўлган ўринлар билан бирга мусулмон шахсни жойгохи каъбадан кўра юқорироқда жойлашган, мусулмонни қонини химоя қилиш ва мусулмонни қони тўкилишига монеълик қилиш учун харакат қилиш, каъбани ва уни бузилишини  химоя қилишдан кўра мухимроқдур. Шу сабабли хам жангдан олдинми ё жангни орасидами яъни хар қандай фурсатда уларга  мухолиф мусулмонлар деб ташхис қўйилиши ва худди ака-укангни, опа-синглингни химоя қилганингдек  уларни химоя қилиниши лозим. Буюк уламоларнинг мана бу истелохотларни вужудга келтиришларидан ва бу фиқхий  истелохотлардан фойдаланишларидан мақсад, жахолат ёки нотўғри таъвил ёки хар қандай шаръий узр сабабли  фитналарга тушиб қолган ё ўзлари хохлаган ва хохламаган холатда тил ва қўллари билан муртадларни жибхасига жойлашиб қолган ва муртадларни жибхасида ўзини биродарларига қарши жанг қилаётган  мусулмонларни химоя қилишдур.

(давоми бор…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(100- қисм)

Хўп, энди мана бу золимлар томонидан  алданган,жохил,хатокор мусулмонларнинг сени воситанг билан хақиқатни фахмлаганини ва тавба қилиб гунохлари кечирилганини қаердан биласан? Уларнинг аллох яхши кўрадиган кишилар жумласидан эканини қаердан биласан? Сен харгиз била олмайсан. Шундай бўлгач мусулмон биродарингга нажот бер ва уни устида тавба қилувчиларни ахкомларини пиёда қил, уни дармон қил ва уни  аллох яхши кўрадиган вохид сафга даъқат қил,

 «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»،

Хотиржам бўл, дўстларига қарши жангга кирадиган ёки уларни ўлдирадиган кишиларни аллох яхши кўрмайди; балки аллох уларга қарши жанг эълон қилади:

«إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،

Кимки мени дўстларимдан бирига душманчилик қилса, мен унга қарши жанг эълон қиламан. Мўъмин банда мени наздимда фарзлардан бошқа нарса билан махбуб бўла олмайди ва у менга нафл (яъни вожиб бўлмаган ибодатлар)ни бажариш билан яқинлашади, хатто натижада мен уни яхши кўраман, мен уни яхши кўрган пайтимда, у билан эшитадиган қулоғига ва у билан кўрадиган кўзига ва у билан ушлайдиган қўлига ва у билан қадам босадиган оёғига  айламан, агар мендан бирор нарсани сўраса унга бераман ва мендан панох сўраса унга панох бераман.

Хўп, энди Хотиб розиаллоху анхуга ўхшаган мана бундай шахслар иртидодни қасд қилмаганларини ва аллохни шариатини хаммасига таслим бўлганини, аммо комилан нотўғри, ғалат далилларга кўра сенга қарши томонга тушиб қолганидан хабардорсан ва уни тавба қилганини, хамда аллох  хам тавба қилгувчиларни яхши кўришини яхши биласан,

  «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ»

аллох таоло ўзини йўлида қитол яъни жанг қилган кишиларни хам яхши кўришидан хабаринг бор,

“إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ”

агар аллохни дўстларидан бирига қарши душманчилик қилсанг хам аллох сенга қарши жанг эълон қилишидан хам яхши хабардорсан,

“مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ”

аммо мана бу мусулмон шахсларнинг тавбаси рост ё ёлғон экани борасида шубхаланасан? Лекин бизларни хаммамиз яхши биламизки, шахс ишонч билан исломга киради ва шак-шубха билан ундан чиқиб кетмайди, демак, бу шахсни албатта тавба қилгувчилар, мужохидлар, аллохни яхши кўрувчилар жумласидан деб фарз қилишинг керак,

 نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا.

Хўп, энди агар журъатинг бўлса, мана шу шак ва гумонларинг билан аллохга қарши жанг эълон қил.

Бу нихоятда хатарли нарса, улар зохирда ўзлари истамаган холда Хотибни ишини қилишади, лекин уларни қилаётган ишларини миқёси катта,кенг бўлиб гурух, жамоат, мазхаб кўринишига эга ва албатта уларга нисбатан муносабат билдирилган вақтда жуда хам диққат қилишини лозим, уларни бу ишларидан қайтариш ва бу ишларидан бўлган мақсадни, хадафни ташхис бериш керак ва уларни мусулмонларни жамоасига қайтариш, хамда агарчи ёлғондан бўлса хам  узрларини қабул қилиш лозим. Одатда бундай ўринларда кишини узри фақат бир марта қабул қилинади ва агар шахс бундай ишларни яна такрорлайдиган бўлса уни узри қабул қилинмайди.

Абу Изза Жумхийни бошидан ўтказган саргузаштлари яхши намуна бўла олади.  Бу шахс секуляр бўлиши билан бирга шоир инсон хам эди, қизлари кўп оилали мухтож одам бўлган. Бадр жангида асир бўлган пайтида росулуллох саллаллоху алайхи васалламга айтадики: эй росулуллох! Сиз мени оиласи катта мухтож киши эканимни яхши биласиз, сизга тўлов бериш учун молим хам йўқ, шунинг учун менга эхсон қилинг!  Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам уни узрини қабул қиладилар. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламга қарши иккинчи марта жангга чиқмаслиги ва у кишини душманларини химоя қилмаслиги борасида пайғамбаримиз ундан ахду- паймон оладилар.

Лекин Абу Изза росулуллох саллаллоху алайхи васалламга берган ахдига вафо қилмайди ва қурайш секуляристлари уни алдашади ва ухуд жангида лашкар орқага чекинаётган пайтида баъзи бир далилларга кўра лашкардан ортда қолади ва иккинчи марта мусулмонларни қўлига  асир тушади. Бу сафар хам росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан уни кечиришларини сўрайди, аммо росулулллох саллаллоху алайхи васаллам хам уни талабини қатъият билан рад қилиб мархамат қиладиларки:” Мухаммадни иккинчи марта алдадим  деб юришинг учун сени қўйиб юбормайман.”  Шу сабабли буюрадилар уни бошини танасидан жудо қилишади.

(давоми бор……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(99- қисм)

Мана бу заминада, бизлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни рихлатлари пайтидек, Хотиб розиаллоху анхуга ўхшаш нотўғри таъвил таъсирида ёки баъзи сиёсатларга мухолиф бўлганликлари сабабли, кофир ва муртадларни жибхасига ўтиб қолган қабилаларга,гурухларга, ахзобларга гувох бўлишимиз мумкин. Мухлис мусулмонлар учун мана бундай ходисалар аксар холатда уларнинг ихтиёрисиз содир бўлади, масалан баъзида ошкор кофирлар муртадлар билан бирга бизларга қарши жанг қилишади, энди бошқа бир гурух ёки жамоат хам мана шу кофир ва жангчи душман билан бирга жанг қилмаслик борасида қарордод тузиши ёки тузмаслиги ва улар билан иши бўлмаслиги мумкин, сўнгра эса  мана бу босқинчи,ташқи кофирлар ва махаллий муртадлар хабардор бўлмаган холда, улар бошқа бир жойда бизларга қарши жангга киради. Мана бу суратда, мусулмонларни бу хизби ва гурухи ўзи истамаган холда кофир ва муртадларни жибхасида туриб мусулмонларга қарши жангга кирган бўлади ва муртадлар билан бирга вохид жибхани ташкил қилади, натижада эса бизлар уларнинг нима эканликларини ва нимани истаётганликларини ташхис бергунимизгача, улар  хукмий иртидод хукмига шомил бўлишади. 

Энди бу ерда хамма нарсаси сизларга ўхшаган  мусулмонларнинг  бир дастаси бўлиши мумкин, аммо жахолат, нотўғри таъвил сабабли ва душманнинг таблиғотини таъсирида сизларни хавориж, муртад,сотқин, дин душмани, халқ душмани, болаларни қотили, жинояткор ва бошқа деб хисоблайди, хўп сен ўзингни бундай эмаслигингни яхши биласан, сенга тухмат қилишган, энди сен у билан сухбатлаш ва бундай эмаслигингни тушунтир ва узрини қабул қил. Ёки жахолати ва золимларни таблиғоти сабабли, агар сен қудратни қўлга киритсанг, мусулмон аёлларини каниз қилиб оласан ва барча мусулмонларни кофир  хисоблайсан,деган фикрда бўлади, бу шахс ўзини номусини ва мусулмонларни химоя қилиш учун сенга қарши жанг қилади. Хўп у билан хам сухбатлаш ва унга бу нарсаларни ёлғон эканини тушунтир ва узрини қабул қил.  Мана бу ўринларда ёки шунга ўхшаш ўринларни хаммасида бу шахс аллох учун ёки аллохга, аллохни шариатидаги қонунларга  эътиқод қилганлиги боис ўзини ўлим билан рўбарў қилади ва уришади. Хўп, шундай экан унга нажот бер ва узрини қабул қил. Мана бу биродаринг бир муддат олдин золим ва қинғир фахмли инсонларни хузурида асир бўлган ва  шуни таъсирида бемор эди, энди у сени қўлингга тушди, бу хам бир неъмат. Демак уни дармон қилиб нажот бер ва тавбасини қабул қил.

Аллох таоло мўъминларга амр қиладики:

   «یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8

Эй мўъминлар, аллохга холис тавба қилинглар,

   وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(حجرات/ 11)

Ким тавба қилмаса бас, ана ўшалар золим кимсаларнинг ўзидирлар.

Энди мана бу шахс сен унга таълим берган илм ва сен орқали топган нарсалари сабабли ўзининг нотўғри жахлини,хатосини, ноўрин таъвилини тушуниб етади ва ўзига, сенга ва хаммага нисбатан зулм қилганини фахмлайди ва тавба қилади ва золимларни сафидан чиқади:

«وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)،

Ким бирон бир ёмон иш қилса ёки ўз жонига жабр қилса, сўнгра аллохдан мағфират сўраса, аллохни мағфират қилгувчи ва мехрибон эканини топар- кўрар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам тавба қилувчи шахс хақида мархамат қиладиларки:

 «التائِبُ مِنَالذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»،

Гунохдан тавба қилган кишини хеч қандай гунохи бўлмайди. Аллох таоло бундай шахслар хақида мархамат қиладики:

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)،

Албатта аллох тавба қилгувчиларни ва ўзларини мудом пок тутгувчиларни севади.

Бу шахс ўзини ширклардан, куфрдан, жахлдан ва нотўғри таъвиллардан поклагани сабабли аллох таоло қуйидаги оят билан мархамат қиляпти:

 «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»،

Албатта аллох тавба қилгувчиларни ва ўзларини мудом пок тутгувчиларни севади. Худди шу шева билан қуйидагича мархамат қилади:

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)،

Албатта аллох ўзининг йўлида гўё туташ бинолардек бир сафга тизилган холларида жиход қиладиган зотларни севар.

Демак, аллох худди мужохидларни, жангчиларни яхши кўрганидек тавба қилгувчиларни хам яхши кўради.

(давоми бор……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(98- қисм)

Ёки бўлмасам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хотибнинг сўзлари рост ё ёлғон эканини қандай қилиб фахмлаганлар? Унинг рост ва ёлғон сўзларини қандай ташхис берганлар? Далиллар ва гувохлар орқали ташхис берганлар. Ёки сизни ота-онангиз, турмуш ўртоғингиз,опа-синглингиз, ака-укаларингиз,атрофингиздаги яқинларингиз сизни яхши кўришларини қандай фахмлаган эдилар? Ёки бир мусулмоннинг секуляр кофирлардан бароат қилганини қандай қилиб фахмлаган эдилар, бўлиб хам мухаббат ва ғазабни жойи қалбда-ку?  Бир мусулмоннинг секуляр кофирлардан бароат қилганлигини фахмлашга қодир эмасмиз, чунки мухаббат ва ғазабни ўрни қалбдадир. Мана бу ва бунга ўхшаган инсонларни ботинларига,қасдларига тегишли бўлган ўринларни фақат далиллар ва гувохлар воситасида ташхис берса бўлади.

  Ёки масалан бир шахс айтадики, мен сени аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишни истагида бўлганлигинг учун яхши кўраман, аммо буни баробарида аллохни ва сени ошкор душманинг бўлган секуляр кофир муртад гурухлар билан дўстлик эълон қилади ва уларга нисбатан бошлиқ, хоким сифатида қарайди ва бир кун келиб мана бу кимсалар хоким бўлишларини орзу қилади. Мана бундай тарзда уларни ёлғон айтаётганликларини билиб оласан. Яъни хам сен билан ва хам сени душманинг билан дўст бўлиши мумкинми? Бўлиб хам мана булар хақида аллох таоло кимки булар билан дўст бўлса уларни жумласидан бўлади,деб мархамат қилган. Мана бу гувохларни воситасида бу шахснинг ёлғон айтаётганини фахмлаб оласан, уни қилаётган дўстлик иддаъолари хам ёлғон эканини, хамда бу секуляр кофирларга ёки у дўстлигини эълон қилган кофирларга ўхшаш бир душман эканини  билиб оласан. Мана бу шахсни қилган амали иддаъоларига мувофиқ келмайди,шу сабабли у ёлғон айтяпти,деймиз.  Бир вақтни ўзида хам шайтонни ва хам аллохни ўзингга бошлиқ қилиб олишингни имкони йўқ. Хам аллохни дўстлари билан ва хам шайтонни дўстлари билан дўстлик эълон қилиш мумкин эмас.

Мана бу ва бунга ўхшаш ўринларда, шахсларни  тўғри ё нотўғри,ғалат  ниятини,қасдини ташхис бериш учун меъёр, ошкор ва зохирий далиллар ва хужжатлар бўлади. Мана шу далиллар,мустанадотлар шахснинг қасдини,ниятини ошкор қилиб беради.  

Бизлар олдинги дарсларимизда ишора қилиб ўтган барча мунофиқлар ва секулярзадаларни мусулмонларни жумласидан деб биламиз, улар хар қандай далилга кўра маълум масофани мусулмонлар билан бирга босиб ўтишган, энди улар мана шунча масофани босиб ўтишгандан сўнг,яна қайтадан ошкора ортга қайтишади ва ошкор,муртад кофирларни сафидан жой олишади, бизлар мана буларни хаммасига иртидод хукмини берамиз ва улар хукмий муртад бўлишган ,деймиз, аммо агар бир гурух мусулмонлар хеч қандай ўзгаришсиз, яъни ақидаларида ўзгариш бўлмаган холда уларни найрангларига алданишган бўлсалар ва уларни сафларига ўтиб олишган бўлсачи?  Бу ерда уларга биринчи бўлиб очиладиган эшик тавба эшигидир.

Аввал хам айтиб ўтганимиздек, кофирлар харгиз иймон келтиришмайди,

  «إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون»

аммо уларни муридлари иймон келтиришади. Шу сабабли хам, биз уларни устида хукмий иртидод хукмини содир қилган муртадларга улар яна қайтадан исломга қайтишлари учун барча сабабларни мухайё қиламиз ва уларни тавба қилишга тарғиб қиламиз, ёки агар бир мусулмон баъзи бир далилларга кўра тил ё амал билан кофирларни жибхасига ўтиб қолган бўлса, Хотиб розиаллоху анхуга ўхшаб, уларнинг исломдаги ўтмишларини ва келтирган далилларини назарга олган холда, уларнинг қасдларини,ниятларини, мақсадларини амалларидан билиб оламиз ва уларнинг исломга қайтишлари учун йўлни текислаб чиқамиз, уларни юзига барча йўлларни ёпиб қўймаймиз.

(давоми бор……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(97- қисм)

Демак, мушаххас бўлдики, хукм содир бўлган замонда, истисно ва нодир ўринлар хисобга олинмайди ва хукм танилган,ошкор ва маъруф бўлган  аксариятга нисбатан содир бўлади ва мана шу хукмга амал қилинади. Холати мажхул истиснолар хам ахволлари мушаххас бўлган пайтида ўзига хос хукмларга шомил бўлишади.

Хотиб ибни Балтаъа розиаллоху анху яхши мисол бўлади. Ўтган дарсларимизда хам ишора қилганимиздек, мана бу хурматли сахоба Умар розиаллоху анху уни такфир қилишгача борадиган ишни қилиб қўяди, Умар розиаллоху анху уни устида кофир хукмини чиқаради  ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бу хукмга эътироз билдирмайдилар ва мана бу содир қилган хукминг хато демайдилар,балки бу хақида тахқиқ қилишни,текширишни лозим деб биладилар ва мана бу тахқиқотларни натижасида мушаххас бўладики, Хотиб розиаллоху анху иртидодни қасд қилган эмасди, яъни мақсади муртад бўлиш бўлган эмас, балки таъвил қилган ва мана бундай шахс бу узрлари билан бирга такфир қилинган бўлса хам; аммо мана бу хукмий иртидод бўлган эди ва энди хақиқат равшан ва мушаххас бўлгач уни муртад эмаслиги маълум бўлгач, уни устидаги иртидод хукми ундан олиб ташланади.

 Мана бу ерда Умар ибни Хаттоб розиаллоху анхуни шошилган деб айта  оламиз, баъзи бир уламоларни  айтишича, шошилган ва мана бу шахсни устидаги иртидод хукми хато бўлган. Аммо умумий қоидага қараган пайтимизда шуни кўрамизки, уни устида  хукмий иртидодни берганлигини кўрамиз, бу орада биз  кутдик ва текширувларни натижасида у кишини хақиқий  муртад эмаслиги ва бу хукм хукмий иртидод экани ва муртадларни орасида роиж бўлган ишни қилганлиги  мушаххас бўлди.  Хукмий иртидод ва хақиқий иртидод мана шундай мушаххас бўлади ва бу мусулмонларни нажоти учун бир абзордир.

 Бу худди қотиллик қилган ва қотиллик жинояти бўйича қўлга олинган кишига ўхшайди, яъни шахс ошкора қотиллик қилгандан ва бу жиноят бўйича қўлга олингандан сўнг, мана бу шахс қотил ва ундан қасос олиниши керак ,дейилади, аммо келтирилган далил ва хужжатлар шуни кўрсатадики, мана бу шахс ўлдиришни қасд қилмаган ,балки бу жиноятни ўзи истамаган холда қилиб қўйган экан. Демак, уни устидаги қотиллик жинояти олиб ташланади ва  масалан дия беради. Мана бу мархалани ташхис бериш хам мутахассисларга ва алохида қозиларга тегишли иш бўлиб, хар қандай одам бу ишни бажаришга қодир эмас.

Мана бу савол жуда кўпчиликни ўйлантириши мумкин, энди мана бу кишиларни қалбидаги уларни қасдини,ниятини қандай қилиб фахмлай оламиз?  Далиллар ва гувохларга қаралади. Бўлмасам инсонларни қалбида нима бўлаётганини аллохдан бошқа хеч ким билмайди ва бизлар фақат кўриб турганимиз  зохирига,далилларга ва гувохларга қараб мана бу шахсларни қасдини била оламиз, албатта хатога дучор бўлишимиз эхтимоли хам мавжуд. Яъни жиноятчи шахс келтирадиган далиллари билан бизларни алдаши хам мумкин, аммо биз барибир зохирга,далилларга кўра хукм чиқарамиз ва фақатгина бу  ердаги далиллар бизларга шахснинг қотилликни қасддан қилганми ё қасддан бўлмаганини кўрсатади.

 Бир шахс бошқа бир шахсни оёғига ўқ отади, аммо у мана шу жарохат сабабли яллиғланиб вафот топади ва бошқа бир шахс қасддан ўқни олдинги шахсни бошига отиб ўлдиради. Уларни хар иккиси бизларни қасдимиз ўлдириш эмасди,дейди. Мана буларни қайси бири рост айтганини сен қаердан фахмлайсан?  Уларни қайси бирининг  қилган иддаъоси тўғри ва қайсинисики  ёлғон эканини қаердан биласан? Гувохлар ва далилларга асосан фахмлайсан.

 Ёки икки нафар бир-бири билан хазиллашади ва уларни бири иккинчисини сувга итариб юборади,натижада сувда бўғилиб ўлади, бошқа бир киши эса бир нафарни бошини сувга тиқиб олиб ўлгунича ушлаб туради. Мана буларни хар иккиси ўлдиришни қасд қилмаганликларини иддаъо қилишади. Сен уларнинг  қайси бири рост айяпти ва қайсиниси  ёлғон айтаётганини қаердан  биласан? Албатта далиллар ва гувохлар орқали.

(давоми бор……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(96- қисм)

Ахли илмни наздида қабул қилинган умумий қоида шуки: уни ахволидан бизлар бехабар бўлган яъни мусулмон ё кофирлиги аниқ бўлмаган кишилар? Ёки яхши одамми ё жиноятчими? Мана бундай ахволи мажхул бўлган инсонларни аксариятни жумласидан деб хисоблаймиз. Мунофиқларни хам мана шу шева билан то маълум бўлгунларига қадар  аксариятга шомил қилдик. Ўғриларни орасидаги тўғри одамни хам у бизларга маълум бўлгунига қадар ўғрилар жумласидан деб хисоблаймиз, мана шу шева билан жуда кўп мисолларни келтирсак бўлади.

Иброхим алайхиссаломнинг Сора алайхиссаломга мархамат қилганларини эслайлик:

يَاسَارَةُ! لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرَكِ،

Эй Сора! Ер юзида мен ва сендан бошқа хеч қандай мўъмин мавжуд эмас. Мана бу мисолга диққат қилинглар, саййидимиз Иброхим алайхиссалом мана шу шева билан ер юзидаги барчани такфир қиладилар ва фақат ўзлари ва Сора алайхиссаломни мусулмон деб биладилар. Бўлиб хам мана шу замонда саййидимиз Лут алайхиссалом хам тирик бўлганлар. Аллох таоло мархамат қиладики:

 «وَلَمَّا جَاءتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا إِنَّا مُهْلِکُوا أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْیَةِ إِنَّ أَهْلَهَا کَانُوا ظَالِمِینَ‏* قَالَ إِنَّ فِیهَا لُوطاً قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِیهَا لَنُنَجِّیَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ کَانَتْ مِنَ الْغَابِرِینَ» ‏(عنكبوت/31-32)،

Қачонки бизнинг элчиларимиз (яъни фаришталар) Иброхимга (фарзанд кўриш хақидаги) хушхабарни келтиришгач, айтдилар: “албатта бизлар мана шу қишлоқ ахлини халок қилгувчидирмиз. Чунки унинг ахли золим- кофир бўлдилар”. ** (Иброхим): “Ахир у жойда Лут бор-ку!”-деди. Улар айтдилар: “бизлар у жойда кимлар борлигини яхши билгувчидирмиз. Албатта бизлар (Лутни) ва уни ахли- оиласини қутқарурмиз. Магар унинг хотини (нажот топмас, чунки у) қолиб халок бўлгувчилардан эди.

Мана бу оят хам аввалги оятдан кейин нозил бўлган бўлиб, Иброхим алайхиссаломга  мана шунча кофирни орасида  Лут алайхиссаломи ва у кишини хамрохларини  холи ошкор ва маълум бўлмаган эди.

Дўстлар диққат қилдингларми, хукмий иртидодни мана бундай равиш билан тушуниб олсангиз бўлади. Аввал бошида саййидимиз Лут алайхиссалом уларни орасида борликлари хам мушаххас эмас эди, уни хукмини хам хаммага ўхшаш содир қилади ва саййидимиз Иброхим алайхиссалом  хаммани такфир қилади. Чунки зохирда хамма шундай холатда бўлган, аммо у кишига Лут алайхиссаломни тирик эканликлари маълум бўлган пайтида , айтиб ўтилган сухбатни ўртага ташлайдилар, бизлар хам мана шу равиш билан мусулмонларни муртад ва кофирларни орасидан ажратиб оламиз.

Мана бу холатда, хукм умумга нисбатланган холда содир қилинади ва  ўртадаги истиснолар хам мушаххас бўлмаган пайтгача аксариятни жумласидан деб хисобланади,чунки улар кўпчиликни орасида хали маълум бўлмаган,ошкор бўлмаган, энди ошкор бўлган вақтларида уларга нисбатан махсус хукм хам содир қилинади.

Дўстлар диққат қилинглар, мисол тариқасида келтирилса, исломий диёрлардаги сокин бўлганларни хаммаси дорул исломни жумласидан хисобланишади ва исломий диёрдаги кофир бўлган  ахли зимма хам дорул исломни жумласидан бўлишади ва дорул куфрга эмас  дорул исломни қоидасига шомил бўлишади, энди дорул куфрда хам у ердаги мусулмонлар дорул исломни эмас, дорул куфрни жумласидан хисобланади, шу сабабли хам у ердаги андак ададдаги мавжуд мусулмонларни устида, кофирлар хокимияти остидаги диёрларда бўладиган  дорул куфрни жумласидан бўлишлик  хукми олиб ташланмайди; аммо энди кофирлар хокимияти ва дорул куфрни диёрларидаги мусулмонлар мушаххас ва маълум бўлган пайтда, мана бу андак мусулмонлар хам  бошқа мусулмонларни хукмига шомил бўлишади ва уларга нисбатан бошқа мусулмонлардек муомала қилинади. Мана бу холатда, истиснолар хам аксариятни жумласидан эмаслиги мушаххас бўлмагунича  аксариятни жумласидан деб хисобланади; яъни ошкор қатъий бўлган, танилган  аксарият мажхул, мушаххас бўлмаган истисноларни жумласидан хисобланмайди. Чунки қоида бу ерда тескари бўлиб қолади.

Мана бу борада, фиқхий масалаларда хам кўриб турганимиздек, умумий қоидага биноан, намоз ва рўза , намоз ва рўзани умумий вақтлари ердаги сокин бўлганларни аксарият ахволига кўра содир қилинади, энди агар шахс шимолий қутбда яшаса, нима бўлади? Мана бу минтақаларда тахминан 6 ой кундузи  ва 6 ой хам кечаси бўлади.(давоми бор…….

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(95- қисм)

 Уларни айтишича, бизлар ўзимизни устимизда фалон қабила қурайш хукмронлик қилишини истамаймиз. Бизлар ўзимизнинг қабиламиз хукмрон бўлишини хохлаймиз, бизлар хам Абу Бакр ва бошқаларга ўхшаб хоким бўлишни истаймиз. Улар миллатни бўрттириб кўрсатишган эди. Демак, улар муртад бўлишмаган, Абу Бакр қабул қилган нарсани улар хам қабул қилишарди. Улар иртидод ва куфр учун эмас, миллатпарастлик,қабилапарастлик ғоялари билан қудрат учун жанг қилишади. Мана бу кишилар махсусан закотдан маън қилувчилар шундай таъвил қилиб,ўзларини таъвилларини асосида шундай натижага етган эдиларки, закотни мусулмонларга ва исломий хукуматга топширмасликлари лозим эди; ёки айтишардики, бизларни устимизда фалон қабила хукмронлик қилишига рухсат бермаймиз ва ўзимизни устимизда ўзимиз балки бошқаларни устида хам ўзимиз хукмронлик қилишимиз бизларни хаққимиздир. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўринбосарлари бўлиш бизларни хаққимиз. Бизларни қабиламиз кўпроқ ва шунга яраша қудратимиз хам кўпроқдир. Бу ўтган бир неча аср давомида бутун жахон ошкор кофирлари  мусулмонларни ўртасида тирилтирган қавмпарастлик бўлиб, уни мусулмонларнинг тафарруқи,зиллати учун бир абзор сифатида ишлатишган ва хозирги пайтда хам шу нуқтага диққат қилишади.  Мана булар ахли фанни бир дастаси бўлиб муртадлар жибхасини мана шундай анализ қилишган эди ва мусулмонларнинг  фойдасига ўзларини раъйларини содир қилишган.

-Бошқа бир даста хукмий иртидод ва хақиқий иртидод деган калималарни вужудга келтиришади.  

  Хукмий иртидод ва хақиқий иртидод, яъни бизларни рўбарўйимиздаги жибха қайси даста эканини билмаймиз ва билишга хам қодир эмасмиз? Биз уларни ташхис бера олмаймиз ва уларни қайси даста эканини билмаймиз.  Уларни хаммаси мана буларни сафида  бизлар билан жанг қилаётган  ё  хақиқий муртадларми  ёки мухолиф мусулмонларми? Шу сабабли хам, бизлар хукмни аксарият,кўпчиликка қараб берамиз, бизлар учун ошкор ва равшандир, уларни хаммасини бир хил хисоблаймиз ва хукм бўйича бизларга хақиқат ошкор бўлгунича,улардан мустасно бўлганларни қасди маълум бўлгунича  уларни хаммасини муртад деймиз.

Нихоятда ажойиб,бир эътибор беринглар, мана бу нарса хақида жуда кўп дўстлар хато қилиб қўйишади, хукмий иртидод ва хақиқий иртидод, уларни асли матлабдан нихоятда  фарқ қиладиган нарсаларга қиёс қилишади. Демак, уларни айтишича, бизлар хаммани бир хил хисоблаймиз ва хукм бўйича улардан мустасно бўлганларни қасди,хақиқати мушаххас бўлгунича  уларни хаммасини муртад деймиз. Энди мана бу мажхул, ноаниқ  бўлган мустаснолар ёки мусулмонларни қўлига тушишади ва уларни хақиқатда муртадларни жумласидан эканлиги мушаххас бўлади. Ёки бўлмасам уларни муртад эмас,балки баъзи ўринларда бизларга мухолиф бўлган мусулмонлар эканлиги мушаххас бўлади; ёки бўлмасам бизларни қўлимизга тирик асир тушишмайди ва жангда ўлдирилишади ва уларни хақиқати қиёматда маълум бўлади. Демак, улар ё бизларни қўлимизга тирик тушишади ва тирик холларида улар билан сухбат қиламиз  ва натижада уларни нима эканликлари аниқ бўлади. Ёки ўлдирилишади ва бу холатда уларни ўзлари қиёматда аниқ бўлишади.

Тўртинчи дарсда айтиб ўтилганидек, хукмий  исломни беришлик,агарчи уларни орасида мунофиқ кофирлар,мунофиқлар ва секулярзадалар тўдаси  мавжуд бўлишса хам, мусулмонларни доирасига кирган  кишиларга берилади. Хар қандай холатда хам, уларни орасидаги маълум бўлмай турган мунофиқ кофир қайси эканини ташхис беришга қодир бўлмаганлимиз учун, уларни хаммасига мусулмон деймиз. Уларни хаммасини мусулмон деб хисоблаймиз. Энди, муртад кофирларни жибхасида хам, уларни қайси бири мухолиф мусулмон эканини билмаганлигимиз сабабли ва буни ташхис бериш қудратига эга бўлмаганимиз учун, бизларга  маълум бўлгунича уларни хаммасига иртидод хукмини берамиз.

(давоми бор……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(94-қисм)

Энди, агар бир кофир секулярист ёки махаллий муртад иқтисодий, таълим-тарбия, жамиятдаги ички ва ташқи сиёсат, жазолаш хуқуқлари, оилага оид қонунлар бўйича шариат қонунларини бирортасини қабул қилмаса ,бутун жахон секуляр кофирларини ёрдами билан мана бу қонунларни ижро қилишни қасд қилган кишиларни барчасига қарши қуролли жанг қилади, мана буларга нима дейиш керак ва уларни нисбатан қандай муносабатда бўлиш лозим?! Исломий фирқалар,ахли суннат фирқалари хаммамиз аллохни шариатидаги қонунларни ахкомларидан бирини бўлса хам мана бундай равишда  инкор қилган кишиларга қарши тутадиган ўрни қандай эканини яхши биламиз.

Эрондаги 57 йилдаги инқилобда хам, миллий жибха мунофиқ ва секулярзадаларни аввалги холатидан чиқиб биринчи марта ошкор ва очиқ холатда “қасос” лойихасини баробарида қаршилик қилишганини кўрганмиз, улар одамларни барча фирқаларни ўртасида муштарак бўлган қасос қонунига қарши кўча  намойишларига даъват қилишади, фақатгина дин ва қуръондаги  мана бу қонунга ошкор мухолифат қилганлиги боис муртадга айланишади ва оятуллох Хумайний уларни иртидодини устида  хукмни содир қилади ва агарчи улар ўзларини мазхаблари бўйича бошқа ибодатларни бажараётган бўлишса хам, барибир уларни муртад деб билади, чунки улар шиъаларга хос ёки исломий мазхаблардан бириги тегишли хукмни эмас,балки  динни қатъий ахкомларидан бирини инкор қилишган эди.

  Оятуллох Хумайний томонидан мазхабни эмас,балки ислом динини қатъий ахкомларидан бири бўлмиш “қасос”га очиқ қаршилик қилганликлари сабабли миллий жибхани устида  иртидод хукмини содир қилади. Энди, агар бир шахс,гурух, хизб ё хукумат жамиятни хукуматга оид ёки ижроий ишлари бўйича хуқуқий,иқтисодий, таълим ва тарбия, сиёсат, жазолаш тизими ва бошқа ишларга мухолиф бўлса, ахли қиблани наздида қандай жойгохга эга бўлади?!  Ўзини мусулмон деб биладиган фирқаларни хар бирига пойбанд бўлган кишилар учун хеч қандай жойгохга эга бўлишмайди.

 Мана булар жараённи бир тарафи бўлса, уни бошқа бир тарафи шуки, мана булар билан хамоханг равишда баъзи бири мусулмонлар олдин хам айтиб ўтганимиздек бошқа далилларга кўра, фалон хукмга нисбатан ижтиход қилиш ё фалон оятдан таъвил қилиш бўйича , диндан қайтмаган холда закотга қаршилик қилишади, бўлиб хам улар закотни инкор қилишмасди, улар ўзлари учун таъвилотларга,ижтиходларга эга эдилар.  Бугунги кунда шундай кишилар борки, улар диндан ва иртидоддан  қайтмаган холда мусулмонларнинг хукумат қудратига қарши мухолиф бўлишлари мумкин ва муртадлар жибхаси билан хамоханг равишда мусулмонларнинг хукуматига,қудратига қарши ёки бошқа гурухлардаги мусулмонларга қарши қўлларига қурол олишади ва мусулмонларни қаршисидан жой олишади.

Шу сабабли хам тарихчиларни ва ислом жахонидаги уламоларни асарларида исломий хукуматга ва бошқа мусулмон биродарларига қарши муртадларни жибхасида   жангга кирадиган мухолиф мусулмонлар гурухини, ана ўша жибхани жумласидан хисоблашган; яъни муртадлар жибхасидан. Чунки уларни аксарияти,ғолиби ва рахбарияти муртадларни қўлида бўлган ва мана булар уларни орасида озчиликни ташкил қилишарди;  шу сабабли хам хар икки дастага қарши қилинган жанглар ридда жанглари деб номланган. Улар кўпчиликни орасида бир озгина қисмни ташкил қилишарди.

Бу ерда ахли фан уларни орасида мухолиф мусулмонлар хам мавжуд бўлган саросимадаги жибхани  икки шева билан изохлаб беришади:

-Биринчисида мухолиф мусулмонларга ридда лафзини қўйилади, фақат луғат юзасидан қўйилган. Яъни луғавий назардан уларга муртад деймиз. Яъни улар фақат луғавий жихатдан мана бу жибхага шомил бўлишган ва шаръий назардан эса исломда муртад бўлишмаган; худди Абу Бакр розиаллоху анхуни асридаги закотдан маън қилувчилар ва қабилапарастларни бир қисмига ўхшайди. Улар фақат закотни исломий хукуматга топширишдан қайтишган эди; мана бу хукмни фарз эканини инкор қилишмасди.

(давоми бор…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(93- қисм)

Демак, уларни хаммаси бирдам  бўлишмаган; шунингдек хозирда хам улар бирдам  эмаслар, фақат курдларни ўзини  орасида юзлаб хилма-хил,ранго-ранг секуляр, секулярзада,мунофиқ гурухлар мавжуд бўлиб, фақатгина мусулмонларга ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши бўлганликлари уларни бир жойга жамлаган холос, мана бу кимсалар агар муштарак омилларга эга бўлишмаганда худди қутурган итларга ўхшаб бир-бирларига хамла қилишган бўларди, улар бир-бирларини пора-пора қилишмаган тақдирда хам, агар бир лагерда бўлиб қолишса ўз-ўзидан майдаланиб кетишади ва ўзларини орасидан янги гурух,хизбларни вужудга келтиришади ва ажраб чиқиб кетишади. Кумала ва демократлар ўтган бир неча йилни орасида ироқни курдистонида лагерларда ўтиришган пайтида худди шу ишни қилишди, уларни барчаси ғайри мустақим суратда толибоний ва борзонийни канали орқали  атрофларидаги хукуматлардан маош олиб яшашади. Лекин диққат билан қарасангиз бўлакларга бўлиниб кетишган.

Афғонистон ва бошқа мусулмонлар яшайдиган диёрларда хам вазият худди шундай. Мана буларни жибхасида хам шундай кишилар борки, улар ўзларига таъвилотларни келтириб шу жибхаларда сайёфга ва ундан бошқаларга ўхшаб мусулмонларга қарши фаолият олиб боришяпган, аммо умумий рахбарият муртадларни қўлида, мана бу кимсалар таъсир ўтказа олишмайди. Улар мана бу жибхаларда мавжуд эканликларига қарамасдан хозирги вазиятда улар кўпроқ туолетларни хидини алмаштириб турувчи спрей вазифасини ўташади ва бутун жахон секуляр кофирларининг ва махаллий муртадларнинг мусулмонларга қарши рухий жангларидаги омил  ва мусулмонларни фарзандларини бутун жахон секуляр кофирларнинг мақсадлари йўлида харж қилиш учун умумий сафарбар қилиш бўйича омилларни бири хисобланишади.

Сахобалар муртадларни ўлдиришдан олдин худони динига даъват қилишлари лозимлиги  борасидаги масала шуни равшан қиладики, Абу Бакр розиаллоху анхуни замонидаги муртадлар умумий суратда диндан муртад бўлишган эди, шунингдек Абу Бакр розиаллоху анху муртад қабилаларга ёзган номасида айтадики: ” давъат азондир, агар уни айтишса улардан қўлингизни тортинглар.” Эътибор беринглар. Муртадларни жибхасида жамиятни хаммаси бир хил бўлган эмас.

 Яъни у ерда азон айтаётган кишилар мусулмонларни жибхасидан бўлишлари мумкин, мана шулардан қўлингизни  тортинглар ва улар билан ишларингиз бўлмасин,деб айтган; албатта мана бу кишилар исломий давлатга ва мусулмонларга қарши,мухолиф бўлишлари мумкин, улар мусулмон бўлиб туриб мусулмонларга қарши аслаха кўтаришган, аммо “даъват азондир, агар уни айтишса қўлингизни улардан тортинглар”,дейилган ёки кейинчалик азон айтиб қўлларини жангдан тортган ва тавба қилган кишилар борасида хам улардан қўлингизни тортинглар,дейилган.

Хар қандай холатда, исломий хукуматга мухолиф жибхани рахбарияти муртадларни қўлида эди; энди уларни орасида динни хаммасини инкор қилганлар хам, динни бир қисмини инкор қилганлар хам бор эди. Абу Бакр розиаллоху анхуни уларга берган жавоби қуйидагича бўлган:

  إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟

Дин комил бўлди ва осмондан вахийни нозил бўлиши хам узилди; мен тирик бўлиб туриб  динда камчилик,нуқсон вужудга келиши мумкинми?! Яъни мен тирик бўлиб туриб динда нуқсон вужудга келишини имкони борми? Абу Бакр диндаги нуқсонни қабул қилмаган ва уларга бошқа муртадларга муомала қилгандек муомала қилади. Хозирги пайтда хам мана бу  овоз яна қайтадан янграшига эхтиёж бор,  

أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟

Мана бу хозирда мусулмонларни  динига, номусига, ватанига, обрўсига , хаёсига хамла қилишган секулярларга ва муртад секулярзадаларни қаршисидаги   барча муваххидларни нидоси бўлиши керак.

Ха,Абу Бакрни замонида аллохни шариатидаги қонундаги ахкомларни бири бўлмиш закотни  ижро қилинишига тўсқинлик қилишлари,инкор қилишлари, агарчи бошқа ибодатларни бажаришса хам, уларнинг иртидодларига боис бўлди. Абу Бакр розиаллоху анху биринчи муомала вақтидаёқ уларни таклифларини рад қилиб муртадларни сулхталабона талабларини хаммасини қабул қилмайди ва келишувни барча эшикларини ёпиш билан муртадларга қарши жангни бошлайди ва уларга комил ислом ва жангни ўртасида ихтиёрни бериб қўйди ва улардан ноқис исломни қабул қилмади.

(давоми бор…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(92- қисм)

  Хар қандай холатда,Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху муртадларнинг жибхасини бир неча  дастага бўлингани борасида айтадики:

  فَمِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و ادّعى النبوّةَ و مِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و مَنَعَ الزَكاةَ.

яъни муртадларни орасида пайғамбарликни  иддао қилган кишилар хам бор эди, мана шу муртадларни ўртасида закотга монеъ бўлган кишилар хам бўлган. Шунингдек Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху бошқа бир сўзида Умарга хитоб қилиб айтадики:

 وَ اَمَّا مَنْ اِرْتَدَّتْ مِنْ هؤلاء الْعَرَبِ، فَمِنْهُمْ مَنْ لايُصَلّى وَ قَدْ كَفَرَ بالصَّلاةِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يُصَلّي وَ قَدْ مَنَعَ الزّكاةَ.

Яъни муртад бўлган арабларни орасида намоз ўқимайдиган ва намозга нисбатан кофир бўлган кишилар бор эди ва уларни ўртасида намоз ўқишади-ю, аммо закотни маън қиладиган кишилар хам бўлган. Улар закотга монеълик қилувчилар эдилар.

Мана шу закотга монеълик қилувчилар хам уч гурухга бўлинишган эди: улардан бир дастаси закот хукмини инкор қилишган, бошқа бир даста эса намозни хукмини инкор қилишган, яна бир бошқа даста эса закотни хукмини инкор қилишмасди, аммо улар бу закотни мусулмонларни рахбарига топширишни ўрнига  ўзларини ораларида тақсимланишини хохлашар  эди, закотга монеълик қилувчиларни орасида шундай кишилар хам бор эдики, улар қуйидаги оятни истидлол, таъвил,ижтиход қилиш  билан

 «خُذْ مِنْ اَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكّيهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَيْهِمْ اِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ»

айтишардики: бизлар закотни намозлари бизлар учун сакан бўлган кишиларга бермаймиз. Мана бу кишилар хар қандай холатда, мусулмонларни исломий хукуматига қарши муртадларнинг ғолиб жибхасида жойлашган эдилар ва хамма улар закотга монеълик қилувчилар номи остида номларди. Хар қандай суратда улар закотдан маън қилувчилар хисобланишган.

 Хақиқатда мана бу даврда муртад бўлган кимсалар баъзи бир нисбатларга кўра ўзларини секуляризм динига ёпиштириб олганлар. Улар ўзларини ахли китобни ва шибхи ахли китобни кофирларини динига эмас, балки секуляризм динига ёпиштирган эдилар.  Мана бу нарсадан очиқ-ойдин кўриниб турганидек, мунофиқлар ва секулярзадалар тўдаси хақиқатда секуляризм динини комил суратда ёки бу динни бир қисмини татбиқ қилиш орзусида юришади, чунки бу уларни истакларига мувофиқ келади. Хар қандай холатда хам, муртадларни хаммасини шароит мухайё бўлиши билан ёки мусулмонлардаги хукумат қудрати заифлашганини сезишлари билан секуляризм динига қўшилиб оладиган мунофиқлар ва секулярзадалар ташкил қилади. 

Бу ерда шуниси қизиқки, хозирда хам нацианализм ва миллатпарастлик секуляризм динининг ўзини муридларига шахсият бериш учун фойдаланадиган дастаклари хисобланади, ўша замонларда хам миллатпарастлик ва нацианализм иртидод учун туртки бўлган эди.

Тулайха Намирий мусайламайи каззобни олдига боради ва ундан сўрайдики: сен мусаламамисан? Айтдики: ха. Шунда сенга ким нозил бўлади?-деб сўради. Рахмон,-деди. Унга савол бердики: кун очиқ  пайтида келадими ё қоронғидами? Қоронғида,-деб жавоб берди. Тулайха айтдики: гувохлик бераманки сен ёлғончи ва Мухаммад ростгуйдир, аммо робиъани ёлғончисини  музирни ростгўйидан афзал кўраман. Мана бу сўзлашув сизларга таниш эмасми? Мана буни турк,курд,араб,форсни секуляр муртад миллатпарастларидан, нацианалистларидан ўн марталаб эшитмаганмизми? Албатта хаммамиз буни этишганмиз.  

Хар қандай холатда хам, барча тарихий манбаъларни текшириб чиқилса шу нарса ойдин бўладики, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни умрларини охиридаги ва Абу Бакр розиаллоху анхуни хилофатини бошидаги муртадлар жибхаси, вохид фикрга хам ва вохид турткига, сабабга хам эга бўлишмаган; улар вохид бир фикрга эга бўлишган эмас, балки хам уларни фикрлари фарқ қиларди ва хам уларни сабаблари фарқ қиларди.

(давоми бор……)