دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(100- қисм)

 Ха, аллох таоло фақат мана бундай уммат ва жамоатни тасдиқлайди ва ўзини нусратини хам шундай муттахид  уммат ва жамоат учун юборади, шундай экан қадрли биродар аллох таоло қуйидагича мархамат қилган пайтида:

 وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ(بینه/5)

очиқ-ойдин эълон қилади:

أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُۚ (زمر/3)

ва амр қилади:

   فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ (غافر/14)

ахир сен хар куни бир неча бор ахд бериб айтасанки:

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ(فاتحه/5)

сен ўзингга яна бир бор мурожаъат қилиб кўр, сени жиходингда булғаниш вужудга келишига қандай нафсоний нарса сабаб бўлди? Сен ўзингни ўн марталаб мухокама қил ва ниятингни фақат ва фақат аллохни ризоси учун тартибга келтир, фақат шу .

 مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبْغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ وَمَنَعَ لِلَّهِ فَقَدْ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ

бу қуйидаги оятни тафсири бўлиб уни равшанлаштириб беради:

إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ .

биз ўзимизни қуйидаги айтилган кунга тайёрлашимиз керак:

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ * إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (شعراء/88-89)

У кунда на молу- давлат ва на бола-чақа фойда бермас;** Магар аллох хузурига тоза дил билан келган кишиларгина (фойда берур).

 “Онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг” тўсиқларидан яна бири “ шаръий антропологияни билмаслик”дур.

Хақиқатда эса бу тўсиқ кофир жамиятни  нотўғри танилишига ёки улар хақидаги хато билимларга, махсусан мусулмонларнинг хозирги вазиятини нотўғри танишликка ва мусулмон жамияти борасидаги хато илмларга  ишора қиляпти.

Аллох таолони қуйидаги оятлар билан мархамат қилганини яхши биламиз:

 إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَـئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ (البقرة / 159)

Биз нозил қилган хужжатлар ва хидоятдан иборат (Мухаммаднинг хақ пайғамбар эканлиги хақидаги) нарсаларни одамларга китобда (тавротда) равшан қилиб берганимиздан кейин беркитган кимсаларни шубхасиз аллох лаънатлагай ва лаънатловчи зотлар (фаришталар ва мўъминлар) лаънатлагайлар.

Мана бу холатда очиқ- ойдин кўриниб турганидек, мақсад аллохнинг шариатидаги қонунни энг майда масалаларини пинхон қилиш эмас, балки ундан бўлган мақсад, ла илаха иллаллохни очиқ ва равшан баён қилгандан ва  иймонни таълим бергандан сўнг аллохнинг даъватини жамиятидаги турли-хил табақаларни ўртасида қандай қилиб ақл ва зийраклик билан олдинга юргизса бўлади?

Қуйидаги аллохнинг амрини

  ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَن (نحل/125)

даъватимизда риоят қила оламиз?

Қандай қилиб аллохнинг амри бўлмиш

 وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً (بقره/83)

ни риоят қила оламиз?

Аллохнинг амри бўлмиш қуйидаги оятни

 وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ  (اسراء/53)

халқнинг турли-хил қайси табақаларини устида  фойдаланса бўлади?

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг сийратларини текшириб чиқадиган бўлсак, мана бу шаръий услубларни пиёда қилиш учун у киши шаръий антропология  хақида қанчалик чуқур илмга эга бўлганликларини ва мақсадларига етиш учун бу илмдан фойдаланганликларини  тушуниб етамиз. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам умумий суратда мархамат қиладиларки:

 «الْإِیمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِینَةُ فِی أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِی الْفَدَّادِینَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْوَبَرِ»

“Яманликлар ахли иймондурлар ва куфр хам шарқ тарафидадур ( куфр бош кўтарадиган минтақа) сукунат ва оромиш ахли ғанамни ўртасидадур( чўпонлар ва мол-чорва билан ишлайдиганлар) ва фахрланиш,риё (бир ривоятда) кибр,ўзини катта тутишлик туя ва от эгаларини,хамда сахровий арабларни ўртасидадур.”

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бу орқали асхобларини атрофларидаги улар  муомала қилаётган одамлар билан ошно қилишни хохлагандилар. Хатто ўзларининг рухий жангларини ижрочиси бўлмиш шоир Хассон ибни Собит розиаллоху анхуни қурайш секуляристларини ўзини шеърлари билан хажв ва танқид қилишга буюрган пайтларида, олдинроқ Абу Бакр розиаллоху анхудан Хассон розиаллоху анхуни ўзларининг (маккада) ўтган кунлари ва ахволларидан хабардор қилишни сўраган эдилар.

Ёки Муоз розиаллоху анхуни даъватчи ва лашкарни амири сифатида яман халқини олдига жўнатаётган пайтларида, Муозга аллох билан қандай муносабатда бўлишни,муомала қилишни эслатиб ва ўзини хавойи нафси билан қандай муносабатда бўлишини, муомала қилишни эслатиб, унга яман халқи билан қандай муносабатда бўлишни,муомала қилишни ўргатиб Муозга қараб мархамат қилдиларки: “ сен ахли китоб бўлган қавмни олдига кетяпсан”, у киши Муоз учун қандай қавмга ва қандай ақидага рўбарў келишини мушаххас қилдилар ва уларга қандай муносабатда бўлишни хам баён қилдилар ва улар билан сухбатлашишни Муоз учун даражаларга тақсимлаб бердилар,   ямандаги ахли китоб учун биринчи ўринда айтилиши керак бўлган нарсаларни хам маълум ва ошкор қилдилар ва биринчи бўлиб уларга айтилиши лозим бўлган амрни хам таъйин қилдилар, биринчи ўриндаги ишни қабул қилишгач ва бу иш уларни орасида ўрнашиб  олгач иккинчи ўринни кўндаланг қил, иккинчи ўрин қабул қилиниб ўрнашиб бўлгач, навбат учинчи ўринга келади, учинчи ўрин хам ўрнашиб қабул қилингач эса навбат учинчи ўринни яхшилаб ижро қилишга келади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(99- қисм)

Агар мусулмонлар мана бу уч абзордан бирини канали орқали ўзларини ташкиллаштира олмасалар ва сахобаларни аввалги наслига ўхшаб муттахид бўлган холда мусулмонлар яшайдиган диёрларда хоким бўлиб олган жохилиятни супуриб ташлай олишмаса,орадан узоқ муддат ўтмасдан туриб ироқ, сурия,афғонистон,яман,сумали, ливия, мали, миср,фаластин, миянмор,марказий африка ва кашмирдаги вайронгар жанглардан бир нечтаси бутун жахон босқинчи, кофир секуляристлар ва махаллий муртадлар томонидан мусулмонларни устига мажбурлаб юкланади ва бу жанглар тамом бўлмайди, чунки бизлар динимизни тўрт мафхумидан қўлимизни тортмагунимизгача, ичкаридан бўм-бўш бўлиб уларга ўхшаб  қолмагунмизча  секуляристлар доимо ва хамиша бизлар билан жанг қилишади. 

  وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا (بقره/217)

Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтармагунларича сизлар билан уришаверадилар.

Ха, аллох таоло мана бу мажбурий,хамиша олиб бориладиган жангларни дафъ қилиш ва унга қарши курашиш учун мусулмонларга фақат жамоатни қўйиб қўйган ва мусулмонларнинг жамоати хам фақат уч абзордан бирини канали орқали рўёбга чиқади. Яъни агар нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бор бўлса, исломий бадал хукуматни кераги йўқ, агар исломий бадал хукумат бор бўладиган бўлса, жамотлар ё мужохидлар шўросини кераги бўлмайди, исломий бадал хукумат мавжуд бўлмаган холатдагина жамоатлар ва мужохидларнинг шўроси маънога эга бўлади, нубувват манхажига асосланган исломий хукумат мавжуд бўлмаган пайтдагина исломий бадал хукумат маънога эга бўлади. Иккинчиси аввалги ва учинчини йўқлиги сабабли ва учинчи эса аввалги ва иккинчини йўқлиги сабабли изтирорий холатда маънога эга бўлади. Яъни агар аввалги мавжуд бўлса, шунда иккинчи ва учинчини ташлайсиз ва агар аввалги ,иккинчи мавжуд бўладиган бўлса, учинчисини ташлайсиз ва фақатгина аввал ва иккинчи бўлмаган пайтда учинчидан фойдалана  оласиз, ундан пастроқда эса  бошқа йўл  йўқ.

Энди агар бир киши мана бу сахих йўл ва абзор шу эканлигидан хабардор бўлса, аммо огох холида ва ўзини ихтиёри билан бу абзорлардан узоқлашса ва узоқда туриб ўзини созини чаладиган бўлса, бу одам бир ўзига мурожаъат қилсин, уни мана бу йўлга нима тортиб кетгани ва шаръий абзорнинг йўлини нима учун ташлаб кетгани ва бошқа йўлга ва абзорга ёпишиб қолгани  борасида бир фикрласин? Чунки қиёматда мана бу ниятига кўра хисоб-китоб қилинади:

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: “ қиёмат кунида биринчи бўлиб сўроқ- савол қилинадиган киши, шахид бўлган кишидур, уни олиб келишади ва унга неъматларини танитади ва у хам бу неъматларни танийди. Мана бу неъматлар билан нима қилдинг?,- деб сўралади. У айтадики: сени йўлингда жанг қилдим ва шахид бўлдим. Айтиладики:

«كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِأَنْ يُقَالَ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ»

ёлғон айтибсан! Лекин сен қахрамон дейилиши учун жанг қилдинг ва шундай дейилди. Сўнг уни худованд томонидан  буюрилади юзи билан судраб  жаханнамга отиб юборилади.

Илм ўрганган ва уни ўргатган ва қуръон ўқиган бир кишини олиб келинади. Унга айтишадики: сен булар билан нима қилдинг? Айтадики: мен уни сен сабабли  ўргандим ва ўргатдим ва қуръон ўқидим. Шунда унга айтилади:

 «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ عَالِمٌ وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ هُوَ قَارِئٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ»

Ёлғон айтибсан! Сен илмни сенга олим дейилиши учун ўргандинг, ва  сенга қори дейилиши учун қуръон ўқидинг, сенга шундай дейилди. Сўнгра худованд  дастур беради ва уни чехраси билан судраб оловга отиб юборилади;

Бир кишини олиб келишадики, худо унга жуда кўп ризқ берган ва унга жуда кўп мол- дунё ато этган. Қиёмат кунида унга неъматларни танитилади ва у уларни танийди, ундан сўралади: сен булар билан нима қилдинг? Айтадики: мен уларни худони йўлида инфоқ- эхсон қилдим, шунда айтилади:

«كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ فَعَلْتَ لِيُقَالَ هُوَ جَوَادٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَـسُحِبَ عَـلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أُلْقِيَ فِي النَّارِ»

Ёлғон айтибсан! Сенга саховатманд дейишлари учун сен бу ишларни қилдинг ва сени хаққингда бу гаплар айтилди. Сўнгра худованд амр қилади уни чехраси билан судраб оловга ташлаб юборилади. “ .

قَالَ أَعْرَابِيٌّ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهم عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِلْمَغْنَمِ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُذْكَرَ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُرَى مَكَانُهُ، وفي رواية: (الرَّجُلِ يُقَاتِلُ شَجَاعَةً، وَ يُقَاتِلُ حَمِيَّةً) وفي رواية: (وَ يُقَاتِلُ غضباً)  فمَنْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؟، فَقَالَ مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ

Бир сахройи араб росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хузурларига келиб айтдики: эй росулуллох, бир киши мол-мулк учун жанг қилади ва бир киши ном чиқариш учун жанг қилади ва яна бир киши мақомни қўлга киритиш учун жанг майдонига киради. Бошқа бир ривоятда ( шижоат абзори учун ва химояни қўлга киритиш учун жанг қилади) ва бошқа бир ривоятда ( ғазаби сабабли жанг қилади), шундай экан ким худони йўлида  жанг қилади? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдиларки: кимки аллохни калимаси олий бўлиши учун жанг қилса, у худони йўлида  жанг қилибди.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(98- қисм)

Шариат тарафдори бўлган мубориз харакатларнинг “уч абзордан ажралганлар”га нисбатан қаршиликларини иллати, уларнинг бир золимдан якка холда қасос олганликларида эмас, балки бу ердаги хақиқат шуки, хукумат  системасини хаммаси билан хисоб- китоб қилишлик бир маъмур ё хукумат системасига хизмат қиладиган бошқа кишилар билан хисоб- китоб қилишдан кўра мухимроқлигидадур. Ха,

  «فَوَ الله لَنثأرنّ! والله لَنثأرنّ ولو بعد حين»

ва  бизлар бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий муртадлардан уларнинг жиноятлари сабабли қанчалик қасос олишимиз кераклигини фақат аллох яхши билади, мана бу олий мақсадга етишлик хам иймон қудратидан сўнг фақат ва фақат “уч абзорни” канали орқали рўёбга чиқади.

Бизлар шу нарсани ўрганишимиз лозимки, барча зулмлар ва жиноятлар, мўъминларга қарши қилинаётган жисмий  адолатсизликлар, хозирда мавжуд тоғут хукуматларнинг системасини ва қудратини натижасидур. Бутун жахон муттахид, босқинчи секуляристларнинг қудратини химояси остидаги мавжуд тоғут хукуматларнинг қудратини баробарида ўзимизнинг бутун кучимизни,қасосимизни марказлаштиришимиз керак ва улкан душманга қарши улкан хамлаларни ташкиллаштиришимиз лозим , бўлиб хам бу фақат “уч абзор”дан бирини канали орқали амалга оширилиши мумкин  холос.

Бизларнинг озодлик тарафдори бўлган ажралган ва фикрлари чегараланиб қолган, якка-ёлғиз харакатланувчи биродарларимиз, ўзларига гурух ё тўдаларни тузиб олган бўлишлари хам мумкин, улар мана бундай хиссиётга берилган, чекланган,якка тарздаги  харбий амалиётларини фойдали таъсирлари  хақида хаддан ошириб достон таъриф қилишларига рухсат бергайсизлар. Тарихий тажрибалар ва ўтган бир неча ўн йиллик мобайнидаги такрорланган тажрибалар ва манхажий,ақидавий, теорик  мулохазалар ва  пайғамбарларнинг инқилобий илми ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни, хамда хулафойи рошидинни ва уларга яхшилик билан эргашган барча кишиларнинг   сийратлари мана бу ишончларни тескарисини исботлаб турибди, хамма росуллар ва уларга эргашганлар фақат ва фақат онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдат йўлини босиб ўтишган ва сахих йўлда харакат қилиш билангина мана бундай холатларда натижани аллохга топширишган.  

Бизларнинг “ уч абзордан ажралган” биродарларимиз энг яхши холатларда бошқа жохил мухолиф гурухлар билан биргаликда муштарак душманларига зарбалар уришга қодир бўлишган, аммо бошқа аксар холатларда бирорта истисносиз, тўкилган қонларни ва йўқотилган номуслар,молларни, диёрларни  хаммасини фойдаси махаллий муртадларни,мунофиқларни ва махаллий секулярзадаларни ва нихоят эса бутун жахон секуляр кофирларини чўнтагига тушган. Уларнинг барчаси ва хамма шариат тарафдори бўлганлар алданиб қолаверишган, мана бу азиз кишиларнинг  қонини  самараси бир тоғутни ўрнига бошқа бир тоғутни қўйиш ва гохида бу тоғутларнинг бошидаги арбобларини алмаштириш бўлган холос. Шу сабабли хам саййид Қутб рохимахуллох валоъ ва бароъ, жохилий жамият, тоғутлар ва бошқалар хақида берган изохларида фарёд уриб айтганларки, бизлар энди қилган ишларимизнинг  самараси бошқаларни чўнтагига тушишини истамаймиз, балки қилаётган жиходимизни самараси исломий хукуматни ташкил қилиш ва аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишга олиб боришини хохлаймиз. 

 Ўзимиз эккан махсулотни хосилини ўриб жамлаш хам ўзимизнинг хаққимиз, бу ишни “уч абзор”дан ва уни уч канали орқали амалга оширамиз. Хозирги пайтда  дунёдаги энг амниятли,фаровон ва фаол хаётга ва қиёматдаги поёнсиз саодатга кўзи очилган энг тажрибаси кам, билимсиз мусулмон хам барча ахзобларни,шариат тарафдори бўлган мужохид жамоатларни ва мусулмонлар яшайдиган диёрларнинг вахдатини ўзини орзулар,тасаввурлар оламида кўра олади ва “уч абзордан ажралганлар”нинг харакатларини  қабул қилмайди.

Мусулмонлар мана бу уч абзордан бирининг йўли орқали секуляр кофирларга ва ташқи босқинчиларга ва махаллий муртадларга халок қилувчи зарбаларни уришади ва аста-секинлик билан мана бу муборак йўлни босиб ўтиш бўйича муқоваматларининг тоқатини кўпайтириб боришади, агарчи улардан кейинги насллар мана бу мухим вазифани охирига етказган тақдирда хам, энг мухими улар сахих йўлга тушиб олганлар, агар улар буни самарасини бу дунёда кўрмасалар ё кўрсалар хам, барибир улар ғолибдурлар. 

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ (توبه/52)

(Эй Мухаммад), айтинг:”сизлар биз учун фақат икки яхшилик ( яъни ё  шахид бўлишимиз ёки ғалаба қилишимиз)дан бирини кутмоқдасизлар.

Ха,мусулмонлар бундан сўнг аллохнинг шариат  қонунларидаги дастурларни қадр- қийматини ва аллохнинг ваъдасига, икки яхшиликдан бирига етишни ўзларининг шахсий тажрибалари билан имтихон қилишни қасд қилишган ва қатъият билан мусулмонларнинг вохид жибхасини ижод қилиш қилиш бўйича, яъни жамоатлардан иборат қудратли блокни ва мусулмонларнинг марказий шўросига асосланган  исломий турли-хил диёрларни ташкил қилишга харакат қилишади. Мана шу тарафдан бу орзуларни ўзи тараққиётнинг қанчалигини кўрсатиб беряпти.

(давоми бор……..)

1447қамарий/ 1404 шамсий йилни рамазон ойида америка  ва сехюнистлардан иборат босқинчи,секуляр кофирларни, хамда  ички секуляр муртадларни  “жибхаси” томонидан Эрон дорул исломига мажбурий юкланган жангда, дорул исломни “жибхаси”да жойлашдик.

(қайта нашр)

Бисмиллахир рохманир рохим

Аммо баъад:  Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мархамат қиладики:

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Аллох ўзларини яхши кўришини хохлайдиган ” ахли суннат ва ахли жамоат” бўлган мўъминларнинг барчасига хитоб қилган холда, шуни эълон қиламизки:

Бугунги кунда “илонни боши” хисобланган америкалик босқинчи,секуляр кофирлар ва  сехюнистлардан иборат жиноятчи секуляр кофирлар, хамда уларнинг ғарбдаги секуляр шериклари ва ички секуляр муртадларни хаммаси   биргаликда  Эрон дорул исломига бостириб келишди, “ижмоъ”га асосланган холда, барча мўъминлар ўтган тарих давомида ва хозирги даврда хам, хорижий  босқинчи кофирларни баробаридаги дорул исломни химоя қилиш йўлида жиход “фарзи аъйн” бўлганлиги сабабли, “секуляризмга қарши бутун жахон исломий жибхаси” “секуляризмга қарши алқоида жиходи  (бунёнил жиход)” билан хамда Саййид Қутбни ва шайх  Усома бин Лодинни (тақоббалахумаллох)  манхажига эргашганлар ва аллома Крикор (факкалллоху асроху) ва ахли суннат ва жамоат манхажига эргашган бошқа кишилар  билан  биргаликда, ўзларининг Эрон дорул исломини жибхасидаги хорижий, босқинчи секуляр кофирларнинг ва ички секуляр муртадларнинг жибхасига қарши  молий, жоний,забоний жиходларини қуйидагича таърифлаймиз.

 Мўъминлар умумий суратда даъват ва жиход ахли эса хос суратда шуни яхши билсинларки:

Аллох таоло мархамат қилганидек:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Барча мушриклар ( бу хукмга қарамай) сизларга қарши жанг қилгани каби (биринчи бўлиб жанг бошласалар), сизлар хам барчангиз уларга қарши жанг қилингиз! Ва билингизки, аллох тақводорлар билан биргадир.

Бугунги кунда секуляр (мушрик) кофирларни байроғи остидаги ошкор  “куфр” жибхаси ва Эрон дорул исломини байроғи остидаги “иймон” жибхаси бир-бирига қарши туришибди.

Мана бу икки жибха тўлиқ мушаххас кўринишда:

   الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Иймон эгалари аллох йўлида жанг қиладилар, кофир кимсалар эса шайтон йўлида жанг қиладилар.

Аллох таолонинг қуйидаги дастурига итоат қилган холда

(وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً) و (فَقَاتِلُواْ أَوْلِیَاء الشَّیْطَانِ)،

Ва хорижий ва махаллий жангчи секуляр кофирлар томонидан вужудга келтирилган катта хужум ва  “мункар”ни баробарида муносабат билдириш бўйича, ислом ва иймонни иддао қилган кишиларнинг , хар қандай бахоналарга кўра томошабин бўлиб қараб туришликлари, мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасининг ошкор ва кўзга кўринган сифатларидан хисобланади, бу сифат иймонни иддао қилаётган шахсни мўъминларнинг сафидан чиқариб мунофиқларни гурухига тушуриб юборади.

Даъват ва жиход ахли бўлган биродарлар ва опа- сингиллар,

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1]

нинг хар учта бўлимида секуляристларга қарши жиход эшиклари очилди; мана бу жиход майдони мўъминлар билан иймонни  иддао қилаётган ёлғончиларни сафини ажратиб беради ва  секуляр кофирлар,хамда мунофиқлар гурухи йўлга қўйган барча шубхалар ва бақир- чақирларни қаршисида қуйидаги қоида ва аслни назарга олинглар, аллох таоло мархамат қиладики:

  فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Бас (эй Мухаммад), аллох йўлида жанг қилинг. Зотан сиз фақат ўзингиз учун жавобгарсиз. (демак, ёлғиз қолсангиз хам жанг қилинг) ва мўъминларни хам тарғиб қилинг! Шояд аллох кофир бўлган кимсаларнинг шиддатини даф қилса, аллох қуввати ортиқ, азоби қаттиқ зотдир.

Шу асосга кўра:

1- “Қўмондонлик вахдатини” ва “дастур вахдатини” хифз қилиш учун бизларнинг барча жиходий фаолиятларимиз дорул исломнинг  вохид  қўмондонлигини байроғи остида амалга оширилади. 

2- Изтирор ва зарурат холатида ва  шаръий дифоъ қилишни ўзига хос ўринларида, таъриф қилинган хос шароитларда, дорул ислом ўзининг ахолиси ўртасида тақсимлаб берган шароитда, хорижий босқинчи кофирларга ва секуляр ахзобларга ва бу “жибхада” мавжуд қуролланган муртадларга  қарши хар қандай сатхдаги амалиётлар, “Абу Басир курдий розиаллоху анхуни” суннати хасанасига асосланган холда амалга оширилади.

 Мана бу “фарзи аъйнни” бажариш бўйича хеч кимни фатвосига эхтиёж йўқ, қаерда бўлса хам америкаликни ё  сехюнистни ёки уларга шерик бўлганларни ё секуляр ахзобларни ёки хорижий босқинчи кофирларга хамрох бўлган  ички қуролланган муртадларни кўрсангиз, уларга “якка бўрилар кўринишидаги иштишходия амалиёти” сатхида бўлса хам хамла қилинглар.

 Шу нарсани харгиз унутмангларки, “бизлар ўзимиз учун жиход қиламиз”, шундай бўлгач шайтон ва уни ёронлари мана бу “фарзи аъйн”ни бажариш пайтида сизларни иймонингизга, жиходий  иродангизга шак ва шубха ташламасин.  

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий, 12 рамазон 1447 қамарий.

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 мушриклар билан( секуляристлар,ахзоблар) молларингиз,жонларингиз ва забонингиз орқали  жиход қилинглар.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(97- қисм)  

“Уч абзордан ажралганлар”нинг мана бу якка холдаги харакатлари ва кўр- кўрона терорлари ва никоя ниятига кўра қилинадиган бомба ўрнатишлар, мана бу уч манбаъдан содир қилинмайди ва улар умумий сафарбарлик заминасидан хам махрумдурлар, уларни қилган ишларини қабул қилиб бўлмайди, чунки аввало уни фойдаси мана бу уч манбаъга етиб келмайди ва мусулмонларнинг олдинга сари қилган харакатларини кучайтирмайди ва уларга куч-қувват бермайди. Иккинчидан эса энг яхши холатда хозирги даврдаги  жохилиятнинг ўрнига  бошқа бир жохилиятни келишига ва хозирги тоғутнинг ўрнига бошқа бир тоғутни қўйилишига боис бўлади, аксар холатда олдинги тоғутлардан кўра баттарроқ бўлади ва бўлган, учинчидан эса мусулмонларга иймонни таълим берилишини ва мусулмонларнинг манхажга оид билимларини ролини арзимас,ахамиятсиз қилиб кўрсатади ва мусулмонларни қудратсиз,заиф қилиб кўрсатади, улар амалда мусулмонларга қуйидагича қилиб тушунтиришади, гох-гохида бир марта пайдо бўладиган қахрамонлик кўрсатиб уларни душманларини шарридан нажот берадиган қасоскорни умид билан кутишлари  керак.

Аммо муваххид шўродан ё исломий бадал хукуматдан ёки нубувват манхажига асосланган исломий хукуматдан жудо бўлган хиссиётга берилган амалиётларнинг чанг-тўзони хамиша босилади, тоғут хукуматларнинг мудирларини,маъмурларини ва босқинчи секуляристларни қўрқуви, вахимаси хам йўқолади, ўлдирилган маъмур ё харбийни ўрнига бошқаси қўйилади,хаёт худди олдингидек ўзини харакатини давом эттиради ва хукуматни сиёсатлари хам янада кўпроқ эхтиёт ва кўпроқ тайёргарликлар билан ўзини ишини давом эттиради. Буларни муқобилида полициянинг сиқуви ва босими янада кўпаяди ва улар мусулмонларнинг устида ўзларини режаларини зўравонроқ ва бепарвороқ кўринишда амалга оширишади. Буни натижасида эса мусулмонларнинг  ўртасидаги  алангали умидларни ва ўткинчи хиссиётли хаяжонларни ўрнини кўнгил совуши, умидсизлик эгаллайди. Мана бу “уч абзордан ажралганлар”нинг  бундай маст холда қилган харакатларининг  зиёнли натижаларидан бири хисобланади.

Бу ерда жуда кўпчилик учун қуйидаги саволлар туғилиши мумкин, агар тоғут хукуматлар шунчалик кучли бостирувчи абзорга эга  бўлишса ва “уч абзордан ажралганлар”нинг харакатлари хам умум халқ ва вахдат,шариат тарафдори бўлган мужохидлар харакати учун манфий натижаларни келтириб чиқарса, ўртада мусулмонларнинг истакларини рўёбга чиқариш ва мавжуд вазиятни ўзгартириш масаласи нима бўлади? Айтиб ўтилган холатда асосий ўзгаришлар вужудга келиши мумкинми? Ха, албатта мавжуд.

Бизларни ихтиёримизда “уч абзор”нинг энг кучлиси ва қийматлиси бор. Хулафойи рошидин ўртадан кўтарилгач ва ундан кейинги икки асргача бу нарсани бизларнинг буюк кишиларимиз билишган ва унга амал қилишган, булар бизларнинг онгли,мақсадли харакатларимизни танхо абзори хисобланади ва уни хеч қандай шаръий бадали йўқ ва ундан бошқа бадални қидиришни хам кераги йўқ, бизлар нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил қилиш ё вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш сари харакат қиляпмиз деб иддао қилишни хам кераги  йўқ. Мана бу “уч абзордан” фойдаланмаган ва айтиб ўтилган иддаоларни қилган кишилар ё мунофиқлар,хоин ва жинояткор секулярзадалар тўдасидан ёки дармон қилиниб йўллашга эхтиёжи бўлган жохил ва саргардон биродарлардан бири саналади.

Бизлар секуляр кофирлар ва ташқи босқинчилар, махаллий муртадларга қарши қурол ишлатишни ва кескинликни номақбул, хуник деб биладиган, буни қарама-қаршисида эса мужохидларга қарши қилинадиган хар қандай харбий зўравонликларни химоя қилиб хамкорлик қиладиган ва амалда дин ва шариат душманларини ёнида турган ихвонул муфлисин  ( ихвонул муслиминни адашган шохаси) каби ўзини маданиятли, ахлоқли деб хисоблайдиганларни беъмани, бекорчи гапларига хамиша қарши бўлганмиз. Мунофиқ ва секулярзадалар,риёкорлар,дин ва одамларни тижоратчилари нимани хохлашса шуни гапиришсин, қўйиб беринглар, шубхасиз жуда кўп ўринларда жаррохлик амали хаётни қайтириш учун энг зарурий,мухим ва нозик  мархала хисобланади, мусбат қасос олиш туйғуси хам адолатни ва инкор қилиб бўлмайдиган хақни барпо қилиш учун ички абзорлардан биридур.

Қасос мўъмин киши мана бу дунёда бўлиб ўтаётган нарсаларга бепарво эмаслигини кўрсатади ва худди шу туйғу рухияни кучли бўлишига,умидини қувватланишига сабаб бўлади.  Мана бу  қадр- қийматли “уч канал”ни ва бу “уч абзорни” вазифаси мўъминлардаги қасос олиш оловини ўчирмаслик,балки уни янада шўълалантириш ва чуқурлаштиришдан иборат, бу қасос оловини аллохни шариатидаги қонунларнинг йўлланмасига кўра барча адолатсизликларни,тоғутларни,зулмларнинг манбаъсини нобуд қилиш йўлига хидоят қилади ва бошқаради.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(96- қисм)  

 Жохилий ва секуляр жамиятда хам жамиятда чекланган бир синфнинг жуда мўътадил иш ташлаши, синф аъзоларининг ўзига ишончини кучайишига ёки синфлардаги бирдамликни ўсишига ё хоким бўлиб турган исталмаган шароитни ўзгаришига ўхшаган мухим натижаларга сабаб бўлади; ўртада агар хукуматга тегишли бир маъмур ўлдириладиган бўлса, бу фақат назоратни янада кучайишига сабаб бўлади ва уни ўрнига бошқа бир маъмурни таъйинлашади, бу асосий ижтимоъий қадр-қийматлардан холи нарсадур, энг яхши холатда эса фалончи мушрикнинг Саъад ибни Аби Ваққос розиаллоху анхуни томонидан боши узилган пайтида, уни қадр- қийматини қадрлаган холда, уни эвазига шахсий қасос олинади, буни фойдаси ва қиймати хам мусулмонларни чўнтагига тушади, аммо хозирги вазиятда мана бу шахсий қасосни оқибатлари,зиёнлари жамиятдаги жуда кўп мусулмонларнинг хаётини қўлдан бой бериши билан кенгайиб кетади, мана бу муомала юз фоиз зарарлидур, чунки бир мусулмоннинг хаётини қиймати ўлдирилиши  вожиб бўлган минглаб аслий кофирларни хаётига баробар, энди бир кофирни ўлими сабабли бир неча мусулмонни хаёти қурбон бўлиши хақида гапирмаса хам бўлади. Бу яхши тенглама эмас. Агар барча мусулмонларнинг хаёти исломий хукуматни ва вохид улил амр шўросини ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш йўлида сарфланса, бунга арзийди, аммо жиходийга ўхшаган мана бу қасос олишни ё тенгламани  фойдали деб айтиб бўлмайди.

Албатта ўзига хос сиёсий шароит остидаги муваффақиятли, харбий харакатларни қўл уриш бир шахарда  ё вилоятда  ва хатто бир давлатда хоким бўлган табақани саросимага солиши мумкин; аммо хоким бўлган системадаги бу чалкашлик,тартибсизлик қисқа муддат давом этади. Жохилий хукумат системаси фақат чегараланган нуқтадаги бир неча маъмурга  ва бир неча вазирни ўрни алмашишига суяниб қолган эмас, бу хукумат улар ўлдирилса йўқолиб кетмайди. Хукумат ўзидаги халқ томонидан қўллаб – қувватланиши ва ихтиёридаги кучлар сабабли, хамиша янги тошларни қўлга киритишга қодир, жуда хам осон уларни ўрнини тўлдиради. Шу шаклда хукумат системаси олдингидек ўзини ишини давом эттиради ва хатто зарар етмайдиган бўлиб қолади. Чунки мана бундай кичик ишлар уни вакцина қилади ва содир бўладиган ходисаларни қаршисида хушёр бўлишга чақиради, мана бу одамлардан ажралган гурухларнинг ана бу  системага кўрсатган хизматларидан бири хисобланади.

  Буни қарама- қаршисида “уч абзордан ажралган”  шахсий ва ё гурухларни,ахзобларни шаклидаги қилинган бундай  якка харакатлар, онгли ва мақсадли равишда кенг-қамровли исломий вахдат ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил қилиш сари харакатланаётган шариат тарафдори бўлган мужохидларни жараёнини поясига жиддий  зарбалар уриб  манфий таъсирлар кўрсатади.

Агар шахс бир енгил аслаха ё қўлда ясалган бомба билан бир миллатни мақсадларига етказадиган бўлса, шўроларни ва шўроларнинг муваххид жамоатини ва мусулмонларни умумий жиходини ташкил қилинишини нима фойдаси бор? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам абу жахлни ё абу лахабни терор қилиш орқали ишни аввал бошиданоқ  асл мақсадларини қўлга кирита  олмасдиларми? Ва  мадинадаги исломий хукуматни ташкил қилиниш пайтигача ана ўшанча қийноқларга,оворагарчиликларга, мушкилотларга сабр- тоқат қилишга мажбур бўлмасдилар-ми?

 Умум мусулмонларнинг онгли ва мақсадли қудрати майдонга келишини ўрнига бир миқдор парох ва бир бўлак қўрғошин билан рақибни майдондан чиқариб ташлашсин ва  исломий хукуматни ташкил қилишсин, шундай экан бу орада одамларни, хижратни ва муваххид шўродаги  сабиқунал аввалунни ташкиллаштиришни ва ана ўшанча мушкилотларни нима кераги бор? Бир неча аскарни ё давлат мақомида ишлаётганларни ўлдириш ёки бир неча бомбани портлатиш орқали, тоғут хукуматларининг кўзга кўринган катта кишилари махсусан бутун жахон секуляристларининг химояси остидаги  ташқи босқинчи секуляристлар ва махаллий секуляр муртадлар, мунофиқлар,секулярзадалар қилган хатоларидан пушаймон бўлсалар ва халқдан узр сўраш билан уларни истакларига таслим бўлсалар ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилиниши учун мусулмонларга рухсат берсалар ёки уларни ўзлари тугунларини елкаларига ортиб мусулмонларнинг диёрларини тарк қилсалар, бу холатда шариат ва вахдат тарафдори бўлган мақсадли мужохидларнинг харакатини ва мужохидларнинг инқилобий ташкилотини кенгайишини нима кераги бор? Ақидавий,манхажий мажлисларни, халқни қўзғатишни ва умумий сафарбарликни мусибатларига сабр – тоқат қилишни ва бошқа нарсаларни нима кераги бор?

 Очиқ ва равшан кўриниб турганидек “уч абзордан ажралган”ларнинг бу харакатлари росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг исломий хукуматлари мухолиф кишиларни терор қилиш учун берган ва унинг хамма қудрати ва самараси мусулмонларнинг чўнтагига тушадиган ва бир киши томонидан амалга ошириладиган  буйруқларига ўхшамайди, хатто бундай харакатлар исломий бадал хукуматлар томонидан хам амалга оширилмайди ёки бундай хукуматлар мавжуд бўлмаган тақдирда хатто мусулмонларнинг муваххид шўроси тарафидан хам амалга оширилмайди. Демак мана бундай харакатларга қиёслаган холда бу биродарларимиз ўзларини амалларини асослай олишмайди.

(давоми бор…….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(95- қисм)

Аммо бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий муртадлар, мунофиқлар ва махаллий секулярзадалар учун катта муваффақиятлардан бири шуки, қуролли шариат тарафдори бўлган мужохидлар хам хушёр бўлмаганликлари сабабли, мана бу ботқоққа тушишяпган, бу хозирда модага айланган, кимга қарасангиз ўзини хизби борлиги ё алохида гурухи борлиги  билан мақтанади, мана бу модага берилишлар баъзилар учун узоқроққа чўзилиши мумкин ва улар уйғонмасликлари хам мумкин, натижада бу улар учун халокатли ботқоққа айланиши  ва аста-секинлик билан шариат тарафдори бўлган мужохидларни фариб бериб тафарруқни,ички жангларни комига тортиб кетиши мумкин, ёки энг камида буйруқ вахдатисиз, амал вахдатисиз қолишларига, хамда ички жанглардан омон қолганлари хам маълум масофадан сўнг кичик ариқчаларга ўхшаб нобуд бўлиб кетишлари , ерга сингиб кетишлари ёки ўзларини сақлаб қолиш учун тоғутлар билан келишишга мажбур бўлишлари ва жохилият ботқоғида яшашга тан беришлари  хам  мумкин.

Қуролли шариат тарафдори бўлган харакатлардаги  якка холда амал қилишдан кўра жамланган,муттахид бир жамоатни кўринишида амал қилиш керак,деган фикрдаги бизларнинг мана бу биродарларимиз,аслида  катта қадамларни ташлашган, лекин аксар биродарларимизнинг кичик жамоатлари хам шўрога тобеъ бўлишмаган, балки бир шахсни  атрофида айланиб юради,  шуни ўзи хам яккалик хисобланади, ёки агарда шўрога эга бўлса хам барибир уни рахбари ўнлаб сайловлар ўтказилгач, ўзгармайди, агар бир оз чарчоғини чиқариш учун кетган бўлса, яна қайтадан аввалги  жойига қайтиб келади ва  уни хизби ва жамоати хам ўша худудда тўхтаб қолиб кетади, у ўзини хизбини  муқаддаслик холатига олиб боради, у мана шу мархалада қолади ва бошқа жамоатларга қўшилиб каттароқ шўро ташкил қилишни хохламайди. Агар исломий бадал хукумат мавжуд бўлса хам, бу хукуматни фойдасига ўзини хал қилишга хозир бўлмайди ва ўзини кучини каттароқ қудратни ихтиёрига бериб каттароқ мақсадга етиш учун диққат-эътиборини жамламайди.

Бизларнинг мана бундай “уч абзордан ажралган” биродарларимиз, турли-хил ахзобларда ва хилма- хил жамоатларда қайта- қайта кўриниб қолишади, агар уларнинг сақланиб қолишлари учун жохилиятни ва секуляризм динининг навкарларини канализация сувлари жорий бўлмаса – одатда бундай сувлар албатта оқиб туради- улар ўткинчи хаяжонларга, хиссиётларга тобеъ бўлишади ва “тамкин” билан эмас, фақат “никоя” билан кўнгилларини  хуш қилиб юришади, кўпинча улар талон- тарож қилиш,босқинчилик, бузғунчиликни қидириш  билан машғул бўлишади, мана бу ишларни амалга ошириш учун хам,вахдат орқали умум мусулмонларни сафарбар қилиш орқали  вохид умматни ва вохид жамоатни қайтаришга ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни қайтаришга ўхшаган орзуларга эхтиёжлари хам йўқ. Чунки мана бу “уч абзордан ажралган” биродарларнинг харакат ва амал қилиш йўли айтиб ўтилган йўлга бутунлай  қарама- қарши жойлашган. Агар улар сухбатларида вахдатни ва вохид уммат ва вохид жамоат ва исломий хукумат томонга қилинган харакатни иддао қилсалар хам, бу шариат тарафдори бўлган мужохидни ваъдасидан кўра кўпроқ сайлов пайтидаги жохилий мажлиснинг вакилларини ичи бўм- бўш шиорига ўхшайди. Уларнинг айтган сўзлари билан қилган амалларини ўртасидаги зиддиятни осонлик билан ташхис берса бўлади, улар қандай қилиб ўзларини

لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ

га шомил қилган ва ўзларини

کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ

Аллохни ғазабига, кинасига шомил қилган бўлсалар,ўзларини ошкора аллох уларни яхши кўрадиган ва бир вохид қўрғошиндек сафдаги кишилардан жудо қилишади, чунки:

   إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفّاً کَأَنَّهُم بُنیَانٌ مَّرْصُوصٌ .‏

Янада очиқроқ,майдалаб сизларга арз қиладиган бўлсам: хозирги пайтда харбий ё идорий бир мақомдаги кишини ўлдириш учун вахдатга, ташкиллашишга ва ташкиллашган одамларга эхтиёж қолмаган. Аслаха хам, портловчи моддалар хам, ундан фойдаланиш равиши хам хаммани ихтиёрида мавжуд нарса, бу фақат бир жисмоний реакция бўлиб, бутун жахон бўйича собит шаклга эга, уни зохирдаги шакли жуда хам хаёжонли, аммо хақиқатда эса бу амал хоким бўлиб турган система учун комилан зиёнсиз. Нима учун? Хозир шуни сизларга изохлаб бераман иншааллох.

Мусулмонлар Умар ибни Хаттоб исломга киргандан сўнг, яхлит холда  ва кўпчилик бўлиб юрган холда  каъба томонга келишади, мана бу қудратни абзори хисобланади. Абу Басир розиаллоху анху худайбия паймонига кўра қурайш секуляристларига топширилган  ва асирликдан  қочиб кетган пайтида, денгизни сохилида аслий, муштарак  душманга қарши мустақил жангни йўлга қўяди, мадинага ёнма- ён маккадаги  ситам кўрган мусулмонлар учун изтирорий бадал базани вужудга келтиради, бу хам қурайш секуляристларини ортга чекинишга мажбур қиладиган  қудратлардан бири хисобланади, бундан сўнг қурайш секуляристлари қуйидагича эълон қилишга мажбур бўлишади, бизлар қочиб кетган мусулмонларни қайтариш шартини бекор қиламиз, мадинага кетишни хохлайдиган хар бир мусулмон кетаверсин, бизни улар билан ишимиз йўқ. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мана бу партизан базани, гурухни мадинага даъват қиладилар, изтирорий холат ўртадан кўтарилгач, мана бу гурух хам бошқа мусулмонларни орасида  хал бўлиб кетади, мана бу ошкор қудрат бўлиб аслий мақсадни  йўлида ва аслий душманга қарши ўзини вазифасини бажаради.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(94- қисм)  

Мана бу исломий хукумат ташкил бўлган пайтда жамоат ва жамоатларни шўроси ўз-ўзидан ўзининг самарасини қўлдан бой беради, чунки улар бу даврга келиб мавжуд бўлган нарсани қўлга киритиш учун вужудга келтирилган эдилар, жамоатларни ва жамоатлардаги кичик шўроларни сақлаб қолиш бўйича оёқ тираб туриб олишлик, бир нав ортга қайтиш бўлиб вахдат учун тўсиқ хисобланади. Хар бир шахс мана бундай фазода турли-хил ахзобларда ё хилма-хил жамоатларда эмас, балки  хелфларда, синфларда, сендиколарда ва шунга ўхшашларда фаолият қила олади, чунки турли-хил ахзобларда  фаолият қилиш, бу мусулмонларнинг даркини хақорат қилиш ва янгидан тафрақа томонга харакат қилиш демакдир.

Шахс ва кичик шўрони жамоати аста-секинлик ва каттароқ шўроларда  хал бўлиш орқали, уларнинг амаллари исломий хукуматни ташкил қилишга ва жамиятдаги ижроий қудратни касб қилишга ва нихоят бутун жахон улил амр шўросини ва вохид ижмоъни ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилишга сабаб бўладими ёки ундан узоқлашишадими? Мана буларни меъзонига кўра жахондаги  барча ситам кўрган мустазъафинларни олий мақсади учун фойдали бўлишади ё зарар келтиришади. Шу нарсани унутмаслик керакки, келажак онгли ва мақсадли равиш билан уни истиқболига харакат қиладиган кишиларга тегишли, хаддан ташқари эхтиёт бўлиш, фурсатларни  қўлдан бой берилишига сабаб бўлади, ўзимизнинг амалларимиз билан бу дунёда фарзандларимиз ва невараларимиз биз билан фахрланадиган оталар ва оналар бўлишга харакат қилайлик ва қиёматда аллохни розилигини қўлга киритайлик.

Жамиятдаги асосий қудрат жамиятда мавжуд бўлган энг кичик шўролардан келиб чиқади ва аста- секинлик билан каттароқ шўроларда ва нихоят мусулмонларнинг вохид улил амр шўросига айланади. Бизлар кичик шўроларни ижод қилиш ва эхтиёт қилиб сақлаб туришга жуда хам кўп ахамият берамиз, лекин бу шу шарт билан бўлиши керакки, мана бу шўролар худди кичик ариқчалар сингари бир-бирига қўшилиб кетиши ва  бир йўлда бир-бирини қудратидан фойдаланган холда харакатларини давом эттиришлари лозим.

Агар мана бу кичик шўролар онгли ва мақсадли равишда ўзаро муттахид бўлмас эканлар, худди кичик ариқчаларга ўхшаб маълум масофадан сўнг ерга сингиб кетишади ва йўқолиб нобуд бўлишади. Кичик шўроларнинг онгли ва мақсадли равишда муттахид бўлиши орқали каттароқ шўролар ва катта қудрат ва буюк ғалаба қўлга киритилади.

Шубхасиз муттахид холдаги  жохилият билан мубораза қилиш ва жиходда фақат онгли ва мақсадли, харакатланувчи иттиходгина- бўлиб хам у “уч канал”ни йўли орқали бўлиши керак- мусулмонларни натижага яқинлаштира олади, агар нубувват манхажига асосланган исломий хукумат мавжуд бўладиган бўлса, бу энг яхши, соғлом канал хисобланади ва агар у мавжуд бўлмаса, исломий бадал хукумат энг яхши ўринбосар бўлади, агар у хам мавжуд бўлмаса, фақат барча гурухлар ва мужохидларнинг жамоатини вохид шўросини мажлисидаги  онгли ва мақсадли вахдатгина учинчи ўринни эгаллайди, бизлар мана бу “уч канални” “уч абзор” сифатида тилга оламиз, мана бу “уч абзор”дан ташқаридаги хар қандай шаклда,қолибда фаолият олиб борган  кишилар,”уч абзордан ажралганлар” деб номланади, ўтган тарих шуни кўрсатадики, мана бу уч каналдан бошқа каналларда харакат қилган кишилар харгиз жиходни шаръий натижасини қўлга киритган эмаслар.

Мана буни тахминан хамма “улил албаб” ва жиходни, инқилобни  мутахассис уламолари қабул қилишган, аммо жуда кўпчилик қасддан ёки истамаган холда хато йўлдан юришади, мана бу хатолар икки йўл билан ўзини кўрсатиши мумкин: бири қасддан хато йўлдан юрадиган  мунофиқлар,секулярзадалар тўдаси тарафидан, улар шу бахоналар ва исломийга ўхшаган шубхалар билан турли-хил,ранго- ранг  ахзобларни ясашади ва  секуляристик қонунларга биноан, хамда мусулмонларнинг бир қисмини сафарбар қилиш билан ташқи босқинчи кофир секуляристларнинг, махаллий муртадларнинг, махаллий тоғутларнинг ўйинларида иштирок этишни қасд қилишади, уларни яна бири шариатгаро мужохидлар бўлиб, улар тарқоқ жамоатларни вужудга келтириш билан якка ва жамиятдан, шаръий “уч абзордан”  ажралган холда, одамлардан  ва бошқа шариатгаро жамоатлардан, шаръий “уч абзордан”  жудо йўлни танлашади, мана бу хам ошкор тафарруқ саналади, аммо бошқа бир равиш билан амалга оширилган.

Мусулмонларни ўртасидаги мана бу тафарруқ ва  дасталарга бўлиниш , хох секулярзадалар ва мунофиқлар томонидан амалга оширилсин, хох шариатгаро мужохидлар томонидан амалга  оширилсин, хар қандай суратда бу секуляризм динига ва унинг махаллий навкарларига қилинган хизмат хисобланади. Чунки ташқи секуляр босқинчилар ва уларнинг махаллий навкарлари ўзларининг сақланиб қолишлари ва мусулмонларнинг тавхиди ва бирдамлиги билан мубораза қилиш ва вахдатга,мақсадга эга шариат тарафдорларига диққатни жамлаш учун фариб берувчи озодликни баён қилишга  ёки демократия шиорлари остида  бир неча дасталикка, турли-хил ахзобларга ва ранго- ранг жамоатларга эхтиёжи бор. Лекин бундай вайронгар программани ўзлари тўғридан – тўғри ижро қилишга қодир бўлмаганликлари сабабли, мусулмонларни ўртасида мавжуд мунофиқлар ва секулярзадаларнинг адашган харакатларига майдон бериш орқали антитезани вужудга келтиришади ва буни натижасида ўзларининг  назарларидаги тафарруққа боис бўлишади, ўзларини хокимиятларини остидаги мусулмонларни мана бу йўналишга  хидоят қилиш хам   улар учун  бир томондан жуда катта муваффақият хисобланади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганларки:   

 إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ : إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ.

Одамларга ўтган пайғамбарлардан қолган сўзлардан бири шуки: агар хаёга эга бўлмасанг,нимани хохласанг шуни қил. Бизларни хам мана бу бехаё секулярзадалар учун бундан бошқа сўзимиз йўқ, улар бутун жахон кофирларини ва махаллий муртадларни қўлида асбоб бўлиб қолишган.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(93- қисм)  

Бугунги кунда барча мусулмонлар дучор бўлган  мана бу изтирорий холатда, баъзи бир тахсил олган равшанфикрли кишилар ва спутник каналларига тобеъ бўлган одамлар, хамда ўзимизнинг  мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизни баъзиси хам айтилган нарсаларни ва сўзларни меъёр қилиб олишган. Уларнинг айтишича, фалон киши ё жамоат ё хизб ё мазхаб ёмон. Улардан нима учун,деб  сўрасанг? Айтишадики, улар фалон асрда ва фалон китобларида нима деганларини кўрмаганмисан? Нима дейишганини эшитмаганмисан? У ерда нима деб ёзилганини ўқиб кўрмадингми? Улар мусулмон киши учун мана бу изтирорий холатда хеч қандай узр келтиришмайди. Чунки бўлиб хам мисол тариқасида айтадиган бўлсак,  жуда кўп айтилган сўзлар,сухбатлар Нуъайм ибни Масъуд розиаллоху анхуга ўхшаб ахзоблар жангидаги шароитга тушган кишилар томонидан айтилган бўлиши мумкин ёки бўлмасам бизлар хабардор бўлмаган бошқа ўнлаб далилларга эга бўлишлари мумкин.

Душманларимиз бизларга қарши олиб бораётган рухий,совуқ, юмшоқ жанглар учун миллиярдлаб доллор харж қилаётган бир даврда, бизларнинг уларга қарши рухий жанг ижод қилишимиз ажиб,хайрон қоларли иш бўла олмайди; бу ердаги ажиб,хайрон қоларли нарса, бир мусулмоннинг нима учун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Нуъайм ибни Масъуд розиаллоху анхуга қараб : “алхарбу худъатун” жанг фарибдур,деб мархамат қилганларини билмаслигидур, агар бир мусулмон бундан фойдаланадиган бўлса, тезлик билан турли-хил унвонлар, лақаблар  билан муттахам қилинади.

  Бу ердаги қоида шуки, бизлар 

«أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»

га кўра  хукм чиқариш ё йўл кўрсатиш бўйича дучор бўлишимиз мумкин бўлган барча касалликлардан узоқлашган холда, шаръий манбаъларимизни салохият эгаси бўлмиш шўро фахмига кўра ироя беришимиз керак, агар шахс чиқараётган хукмларида хато қиладиган бўлса, шўрони вохид раъйи уни қайтаришга қодир, аммо агар мана бу кичик шўрони ўзи хато қиладиган бўлса, бир жойда туриб қолади ва ортга қайтади ёки такомуллашиши керак бўлган хомила нобуд бўлади ва аста- секинлик билан ўзини шаръий вазифасини қўлдан бой беради. Кичик шўроларнинг аксарини хатолари хам кибр ва хавойи нафсга тобеъ бўлишликка ўхшаган касалликларга, ўсиш ва такомуллашиш  мархаласини дарк қилмасликка, шўроларнинг бир неча ўлимига бориб тақалади.

Бизларнинг ўлчов меъёримизни , уларнинг  каттароқ шўроларни ташкил қилишга ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчи хукуматни ташкил қилишга яқинлашиш борасидаги рағбатлари ёки аллох рози бўлган вохид сафдан узоқлашишлари, муборазадаги  яшил чироғ қилиб белгиланади ва барча жамоатларни худо яхши кўрадиган муттахид ва муваххид жамоатларни ташкил қилишга яқинлашиши ё узоқлашиши меъзони бўйича: 

 إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيانٌ مَرصوصٌ.

мана бу шахс ё жамоат ё шўро тўғри йўлда жойлашганми ёки йўқ хато йўлда кетаяптими собит қила оламиз? Ёки ундан олдинги оятга диққат қилган холда мана бу гурух ва жамоат ўзини иддаосида ростгўйми ёки бошқаларни вахдатга даъват қилиб ўзи тафарруқ ва залиллик йўлидан юрадиганлар жумласиданми, яъни аллох таоло улар хақида мархамат қилган кишиларни жумласиданми, эканини айта оламиз?

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ.

Эй иймон келтирган кишилар нима учун қилмайдиган нарсаларни сўзлайсизлар?

Яъни уларнинг  шахсдан жамоат ва кичик шўрога ва жамоатдан,кичик шўродан каттароқ шўролар ва каттароқ жамоатларга ва нихоят мужохидларнинг шўро мажлисига ё хукуматга, вохид шўрога, вохид жамоатга ва вохид умматга томон узилмаган холда харакатланиш андозасига қараб уларни мақсад учун манфаъатли бўлганини билиб оламиз. Ёки бўлмасам мақсад учун зарарли бўлган,деб таъйинлаймиз ва улар мақсадга зарба уришади ва тафарруқни,мусулмонларни кучини бекорга кетказиш, хамда мусулмонларни саргардон қилиш йўлида юришибди,дея оламиз,  бундан ташқари уларнинг  сўзлари қилаётган амалларига қарама- қарши бўлиб, уларнинг сўзларига ишониб бўлмайди.

Меъёр, мусулмонлар шахснинг каттароқ шўроларга ва нихоят нубувват манхажидаги исломий хукуматга ёки исломий изтирорий бадал хукуматга ва улил амр шўросига ва вохид умматга ва вохид жамоатга узоқ ва яқинлигини, хамда мойиллигини меъзони бўйича ўлчанади.

Биринчи мархалада, тавхидга эга бўлган шахсни мақсадга нисбатан фойдали бўлган ё бўлмаганини  унинг жамоатга ё исломий шўрога қўшилиши ва ташкил қилинишига нисбатан яқин ё узоқ бўлишини меъзонига кўра ўлчаймиз, жамоат ва яхлит шўро ташкил бўлгач эса, унинг фойдали ё бефойда бўлганини меъзонини янада каттароқ шўроларни ташкил қилиниши  ва нихоят шаръий ахкомларни ижро қилувчи исломий хукуматни ташкил қилиниши ва вохид улил амр шўросини, вохид жамоатни,вохид умматни  ташкил қилиниши  учун уни қилган харакатлари ва амалига кўра ўлчаймиз.

Мана бу жамоатни ё шўрони амаллари охирида шариат ахкомларини ижро қилувчи исломий хукуматни ва вохид умматни ва  вохид жамоатни  ташкил қилишга яқинлашадими ёки жохилият йўлига юриб кетиб буюк мақсаддан узоқлашадими? Шунга кўра бахо берамиз.

Мана шу шаклда мусулмон шахс учун аслий мақсадга етиш яъни бир шўровий жамоатни ташкил қилиниши ёки агар мавжуд бўладиган бўлса бир шўровий жамоатга тобеъ бўлиш биринчи ўриндаги абзор хисобланади. Унинг кичик шўролардан вужудга келган каттароқ шўроларга (бошқача истелох билан айтганда уларга шўро мажлиси хам дейилади)  эргашиши ва хал бўлиши иккинчи абзор саналади, вужудга келган мана бу шўровий мажлисдаги  унинг охирги мақсади хам исломий хукуматни ташкил қилиш ва жамиятдаги ижроий қудратни касб қилиш ва нихоят бутун жахон улил амр шўросини, вохид ижмоъни ва вохид умматни ва вохид жамоатни  ташкил қилинишидан иборат.

(давоми бор………)

Дар жанги тахмилийи рамазони 1447қамарий/ 1404 шамсий “жибхайи” куффори мухориби секуляр ва ишғолгари амрикоий – сехюний ва муртаддини секуляри дохилий бар алайхи дорул исломи Эрон, дар “жибхайи” дорул исломи Эрон истодаем.

Бисмиллах валхамдулиллах

Аммо баъад: Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мефармояд:  

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Хитоб ба тамоми мўъминини “ахли суннат ва ахли жамоат”ики дуст доранд аллох онхоро дуст дошта бошад эълон мешавад:

Хам акнунки куффори секуляр ва мухориби амрикоий “сариафъий”, ба хамрохи куффори мухориби секуляр ва жинояткори сехюнистий ва шуракойи секуляри ғарбийи онхо ва муртадди секуляри дохилий ба дорул исломи Эрон юриш оварданд, бар асоси “ижмоъи” тамоми мўъминин дар тули қуруни гузашта ва хол мабний бар “фарзи аъйн” шудани жиход дар химоят аз дорул ислом дар баробари куффори мухориб ва ишғолгари хорижий, “жибхайи жахоний исломий бар секуляризм” ба хамрохи “алқоидатул жиход (бунёни  жиход) зидди секуляризм” ва тамоми хам масирони хам манхажийи саййид Қутб ва шайх Усома бин Лодин (тақаббалахумаллох)  ва Аллома Крикор (факкаллоху асроху) ва соири хам масирони манхажи сахихи ахли суннат ва жамоат, жиходи молий, жоний ва забонийи худро дар жибхайи дорул исломи Эрон бар алайхи жибхайи куффори секуляри мухориб ва ишғолгари хорижий ва муртаддини секуляри дохилий таъриф мекунем.

Мўъминин ба сурати ом ва ахли даъват ва жиход ба сурати хос бояд бидонанд:

– Хамчунонки аллох таоло амр мекунад:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Бо хамма секуляристхойи (мухориб) бижангид хамон гунаки онон хаммашон бо шумо межанганд ва бидонидки аллох бо пархезгорон аст.

– Ва хам акнунки ду жибхайи мушаххас жибхайи “куфр”, ба парчамдорийи куффори секуляри (мушрик), ва жибхайи “ислом”, ба парчамдорийи дорул исломи Эрон дар баробари хам қарор гирифтанд.

– Ва дар ин ду жибхайи комилан мушаххас:

الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Касоники иймон оварданд, дар рохи аллох межанганд, ва касоники куфр мешаанд, дар рохи тоғут межанганд.

Дар итоат аз ин дастури сарих ва ошкори аллох ва “ижмоъи” уммати исломий, ва дар вокуниши шаръий нишон додан дар баробари ин тахожум ва “мункар”и бузурги тўвлид шуда тавассути куффори секуляри мухориби хорижий ва дохилий, дар миёни муддаъиёни ислом ва иймон, тамошочий ва назорагар шудан ба хар бахонайи, вижагий ва сифоти бориз ва ошкори дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахостки шахси муддаъийи иймонро аз сафи мўъминин хориж карда ва вориди гурухи мунофиқин мекунад.

Бародарони ва хохарони ахли даъват ва жиход, дархойи жиход бо секуляристхо дар хар се бахш

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1]

боз шуда аст; дар ин майдони жиходики сафи мўъминин ва дуруғгуёни муддаъийи иймонро мушаххас мекунад, ва дар баробари тамоми шубхот ва ғовғосолорийи куффори секуляр ва гурухи мунофиқин, ин қоида ва аслро дар назар бигиридки аллох таоло мефармояд:  

 فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Дар рохи аллох бижангид (хатто агар хам танхо боши) ту жуз масъуди (аъмоли) худ нести. Ва мўъминонро ( хам ба жанг даъват ва ) ташвиқ ва тахрик кун, то инки аллох қудрати кофаронро бозгирад ва қудрати аллох бештар ва мужозоти у сахттар аст.

Бар ин асос:

 1-Жихати хифзи ” вахдати фармондехий” ва “вахдати дастур”, тамоми фаолиятхойи жиходийи мо зери парчами вохиди фармондехони дорул ислом сурат мегирад.

2-Дар холати зарурат ва изтирор, ва дар мовқеъиятхойи хосси дифоъи машруъ бо шароити таъриф шуда ва хосси он, ва ба меъзони қудратики дорул ислом дар ин шароит бейни шахривандони худ товзиъ карда аст, амалиёт дар хар сатхи бар алайхи куффори мухориби ишғолгари хорижий ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллах мовжуд дар ин “жибха”, бар асосий суннати хасанайи” Абул Басири курдий розиаллоху анху” сурат мегирад.

Анжоми ин “фарзи аъйн”, ниёзи ба фатвойи хеч бандайи нест, хар жо амрикоийхо ва сехюнистхо ва шуракойи онхо ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллахи дохилий хамсу бо ин куффори мухориби секуляр ва ишғолгари хорижийро дидид, онхоро то сатхи “амалиёти иштишходийи гургхойи танхо”  мовриди хамла қарор дихид.

Харгиз фаромуш накунидки ” мо барои худимон жиход мекунем”, пас ижоза надихид шайтон ва ёрониш, дар анжоми ин “фарзи аъйн”, дар иймон ва иродайи жиходийи шумо шак ва тардид ба вужуд биёваранд.  

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Бародаронитон: Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий / 12 рамазон 1447 қамарий.

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 бо мушрикон( секуляристхо- ахзоб) жиход кунид ба василайи амволитон ва жонхо ва забонхойитон.