Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

)

(27- қисм)

Ха, бизлар  худайбия сулхи  секуляризм динини ва унинг навкарларини зиммасига мажбуран юкланган диёрдамиз. Мана бу вазият хозирча мусулмонлар яшайдиган диёрларни хеч қайси бирида секуляр ахзоблар ва гурухларга юклангани йўқ ва хозирда хам соил душман мусулмонларни дастурхонини устида, хатто ироқдаги,суриядаги,туркиядаги мусулмонларни соил душмани  бўлмиш бутун жахон ва минтақадаги мана шу секулярлар, муртад курд секуляристларини химояси остидадур. Уларнинг ироқдаги ва суриядаги ахли суннатни хаққига қилган жиноятлари хеч кимга пинхон эмас.

Мана бу вазиятни дарк қилиш ва уни тафсири,тахлили ва ундан ўрнида ва кунида  фойдаланиш, бу даркдан,тахлилдан,тажзиядан вужудга келадиган натижага боғлиқ, мана бу дарк,тажзия ва тахлил билан  исломий яқин ва узоқ стротегияларни ва тактикаларни таъйин қилишлик, хар қандай исломий  шахсни ва жамоатни ривожланганини ё орқада қолганини янада яхшироқ кўрсатиб беради ва бу жамоатни ва бу шўрони бугунги кунга тегишли эканини ё бугунги кунга,бу жамиятга тегишли  эмаслигини, балки у ўтган ўн йилликка ва хатто ўтган асрларга тегишли эканини, хамда бугунги кунимизни  дардига емаслигини  кўрсатади.

Биз курдистондаги биродарларимизни  ва Салохиддин Айюбийни авлодларини қуйидаги нарсаларга буюрдик, хозирги мавжуд изтирорий вазиятда эронни ғарбидаги минтақаларни баъзи қисматларида, улар секуляризм динининг диктаторлиги ва унинг хилма-хил мазхаблари ва мунофиқлар ва уларни йўлидаги секулярзадалар ва иртидод кўринишларини хаммаси билан “совуқ жанг” олиб боришаётганини тушуниб етишлари керак, худди шу холат билан бирга улар секуляризм динини диктаторлиги ва ранго- ранг ахзоблар  ва махаллий секуярист  муртадлар билан “ қуролланган,иссиқ сулх” ни бошларидан кечиришяпти, эронни мазхабий шиъа хукуматидаги мавжуд вазият бу нарсаларни америкага, махаллий муртадларга,махаллий секулярзадаларга мажбурлаб юклаган. Бу вазиятни улар бутун жахон секуляр кофирларига ва махаллий муртадларга ва мунофиқларга, махаллий секулярзадаларга юклашмаган, балки эронни мазхабий шиъа хукумати юклаган, аммо улар бутун жахондаги хамма курдларни орасида мана бу ўриндан ва истисноъий фурсатдан фойдалана олишади.

 Мана бу икки жумла яъни “совуқ жанг ва қуролли сулх” нинг замонавий холда дарк қилишлик, бу минтақалардаги шариатгаро мусулмонларни барчаси учун худди сувдек кераклидур. Мана бу ерда эроннинг ғарбидаги бизларнинг шариатгаро мусулмонларимиз, нима қилиш керак деган саволни жавобини қўлга киритишди ва жохилий таъассубдан, жохилий кинадан,нафратдан узоқ бўлган холда, бир шариатгаро мусулмон сифатида ўзларини мана бундай изтирорий вазиятда қандай   мухофизат қилишади? Улар рўбарў бўлишган мана бу зарурат ва изтирорий холатда  ўзларида туғилган кундалик эхтиёжлар  ва кундалик саволлар  учун муносиб жавобга эга бўлишлари керак.

 Ха, мусулмонлар жонларини мухофизат қилиш орқали аллохни динини ва аллохни бандаларини икки қимматбаҳо  омонат сифатида хифз қилишлари лозим, ва хатто керак бўлса жонларини ва динларини фидо қилиш орқали динни ва иймонларини ва мусулмонларни мухофизат қилишлари лозим, аммо бу ишларни шаръий каналлар орқали амалга оширилади.  Мана бу холатда мана бу қимматли омонатни мухофизат қилиш учун улар ўзларини эхтиёт қилишлари керак бўлади:

    یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ (مائده/1015)

Эй мўъминлар, ўзингизни билингиз! Бундан ташқари мусулмонлар хаётларини идора қилиш ва душманга қарши мубораза қилиш учун асбобларни мухайё қилишга эхтиёжлари бор, шундай бўлгач мана бу асбобларни огохона мухайё қилишни кетидан аллохга таваккал қилиш  ва қазо-қадар ўзини   маъноси ва мафхумига эга бўлади. “Аллохга таваккал қилиш” билан  “ ишларни аллохга топширишни” ўртасида жуда катта фарқ бор. Туянгни боғлаб сўнгра худога таваккал қил. 

 قَیِّدها و تَوکَّلْ.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аллохга таваккал қилувчиларнинг сарвари бўлганлар, аммо хар бир иш учун керакли асбоблардан етарлича фойдаланганлар, махсусан душманга қарши нусратни,ғалабани нозил бўлиши учун лозим бўлган асбобларни тайёрлаб қўярдилар. Умар розиаллоху анху бир гурухга рўбарў бўлади, бу гурух асбобларни тарк қилишликни таваккал қилишни маъноси деб тушунишган, улар иш ва амал қилишдан узоқда юришарди, натижада эса нотавон ва суст бўлиб қолишади. Умар розиаллоху анху уларга айтадики: сизлар кимлар бўласизлар? Улар : бизлар таваккал ахли бўламиз,деб жавоб беришди. Шунда у киши айтдиларки: ёлғон айтасизлар, сизлар таваккал ахли эмассизлар; таваккал қилган киши аввал уруғни ерга экади,сўнгра худога таваккал қилади.

 Ха, шахс аввал турмуш қуради ва шундан сўнг болали бўлиш учун аллохга таваккал қилади, сизлар хали турмуш қурмагансизлар ва болали бўлиш учун асбобларни мухайё қилмагансизлар, шу холда болали бўлишни орзу қиляпсизларми? Бу холда болали бўлишни орзу қилишлик, ўзингизни масхара қилишдан бошқа нарса эмас.

 (давоми бор…….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(26- қисм)

Шунинг учун хам байбарс ўзини аслий душмани бўлмиш Қутузга нома ёзиб у билан сулх тузишни  ва қасам билан уни талабини қабул қилишни сўрайди. Сайфиддин Қутуз хам уни талабини қабул қилади. Натижада эса байбарс аскарлари билан бирга мисрга бориб Қутузни байроғи остига ўтади. Мана бу иттиходдан сўнг байбарс, мусулмонлар унинг муғулларни ва салибчиларни, арманларни,ички адашган фирқаларни устидан қозонган  ғалабаси билан хурсанд бўладиган қўмондонга айланди. Ва биринчи марта мусулмонлар муғулларнинг муттахид лашкарининг ( ўша замондаги американинг)  хамлаларини олдини олишга қодир бўлишади. Бундан олдин кўриб чиқганимиздек Салохиддин Айюбий хам салибчиларга қарши курашиш учун мисрдаги фотимий шиъаларининг хукумат системасига,тузумига киради ва вахдат томонга харакат қилади ва мана шу вахдат билан қудратга эришади ва аллох унга нусратини нозил қилгач  фатхни қўлга киритади.

Хозирни ўзида хам муғуллар американи қолибида ўзига муттахид бўлганлар билан бирга мусулмонларга хамла қилган ва атомли,урониюмли, химиявий ,бир неча тонналик бомбалар билан ва сунъий йўлдош ахборот воситалари, интернет ва ижтимоъий каналларнинг кенг-кўламли ва қиммат таблиғотлари, фосид дарс китоблари ва бошқа нарсалар орқали хар томонлама мусулмонларни совуқ,иссиқ ва рухий жангларга мажбурлашган. Муғулларни замонидан кўра хатарлироқ нарса шуки, улар хозирда мусулмонларни иймонини нишонга олишган. Ва муртадларни,мунофиқларни,махаллий секулярзадаларни канали орқали мусулмонларни диний ўзлигини алдаб, йўқ қилишмоқда, улар бизларнинг жуда кўп биродарларимизни, опа-сингилларимизни,қариндошларимизни хам булғашган.

Мана бу мусибат ва ошкор балони хаммамиз кўриб турибмиз, агар хозирни ўзида ва ўз вақтида чора кўрилмаса, эртага кеч бўлиши турган гап. Нима учун? Чунки бизлар ўтган асрларда  андалусни,ироқдаги язидийларни, хўромондаги алиюллохийларни, туркиядаги алавийларни, исмоилийларни, дарузни,нусайрияни, қожорияни,сафавияни ва қарматияни  ва бошқа юзлаб мусибатларни ва охирги бир-икки аср мобайнида эса коммунизм, либирализм, социал демократияга ўхшаш секуляризм динидаги мазхабларни бирига қилинган умумий иртидодни тажриба қилиб кўрганмиз.

Бизлар афғонистонда аксари диюбандий бўлган мотрудий маслак ханафий хукуматига эга бўлган толибон хукуматига гувох бўлдик, уларнинг  халқини орасида юзлаб ақидавий ва рафторий булғанишлар мавжуд эди. Бизга ўхшаган баъзилар Салохиддин Айюбийга ўхшаб амал қилдик ва бошқа бир даста эса оли саъуднинг салтанат салафийларини алдовларига алданиб қолишди ва пуч бахоналар билан биродарларини аслий кофирларни ва муртадларни қаршисида ёлғиз ташлаб кетишди, бошқа бир хоинлар дастаси  эса шимолий иттифоқни вужудга келтиришди ва хозирги замонни муғуллари бўлмиш америка,нато ва россия, хитойни тарафдорига айланишди, улар шундай жиноятларга,фожеаларга сабаб бўлишдики, анча йиллардан буён бу жиноятлар давом этяпти ва хали-хануз одамлар қурбон бериляпти.

Ўша аввалги вақтларда хам бизлар ўзимизнинг курдистондаги мусулмонларга шу нарсани изох берган эдикки, уларнинг қилаётган жиходлари          

«الجبهة الإسلامية العالمية للجهاد ضد اليهود والصليبيين»

қоидасига ёки секуляризмга қарши жиходнинг асосига ва унинг турли-хил мазхабларига эргашмайди. Бизларнинг ошкор душманимизни рахбарияти бутун жахон секуляристларининг ва махаллий секуляр муртадларнинг, махаллий секулярзада мунофиқларнинг қўлидадур. Жахондаги ва махаллий мана бу  секуляристлар қўлларидан келганча яхудлар, насоролар ва барча исломий фирқалар ва мазхаблардан мусулмонларга қарши бир абзор сифатида фойдаланишади ва бутун жахондаги мусулмон жамиятига нисбатан хисобланадиган бўлса, мусулмонлар яшайдиган диёрларда мана бу бутун жахон секуляр кофирларини ва махаллий муртадларни ихтиёридаги кишиларнинг  энг кўпини шубхасиз ахли суннат деб маъруф бўлган фирқалар ва уни кетидан шиъа фирқалари ташкил қилади.

Хозирги пайтда бизлар курдларни орасида гувох бўлиб турган нарса шуки,секуляр ва муртад  ахзоблар бутун жахон секуляр кофирларнинг ва махаллий тоғутларнинг химояси остида, умумий иртидод жараёнини бир неча ўн йиллар яъни сталинни, қози мухаммад муртадни замонидан буён то хозирги кунгача, биринчи иртидодий хизбни вужудга келтириш орқали йўлга қўйишган. Худди шу махаллий секуляр муртадлар бизларнинг мусулмон миллатимизни мунофиқ ва секулярзадаларнинг захарли таблиғотлари билан хор қилиб  душманларимизни қўлидаги абзорга,навкарга айлантиришди, бу хақиқатни хеч ким инкор қила олмайди, чунки хозирни ўзида бу навкарлик давом этиб келяпган ва буни хамма кўриб турибди. Секуляризм динига томон умумий иртидод бизларнинг аксар хонадонларимизни қамраб олган мана бундай вазиятда, бизлар эронда ироқ ва сурияга хилоф равишда шиъаларнинг 12 имомлик мазхабий хукуматига эгамиз, бу хукумат бизларни миллатимиз учун  бир қалқон ва изтирорий бадал сифатида амал қила олади, бу Салохиддин Айюбий салибчиларга қарши жангларга рўбарў бўлишда фойдаланган мисрдаги исмоилийларни 6 имомлик шиъа фотимийларини тузумидан кўра анча исломийроқ нарса хисобланади.

Бизлар мана шундай вазият ва холатда, толибон афғонистонда хокимият юритаётган  даврда Салохиддин Айюбийни авлодларига қуйидагича таклиф берган эдик, эрондаги шиъа мазхабидаги бу хукумат, атрофимиздаги барча диёрларга нисбатан олганда улар учун бир неъмат, башорат, муносиб бир фурсат бўлиб, шариатгаро  мусулмонлар учун ички ва моддий жихозланиш учун “худайбия сулхини” хукмига ўтади ва дархақиқат бутун жахон ошкор кофирларини ва махаллий муртадларни ва мунофиқларни, махаллий секулярзадаларни рахбарлигидаги секуляристик босқинчи диктатурани қаршисида “қуролланган,иссиқ сулх” вазифасини ўтайди; улар  ўзларининг хозирги вазиятларини тушуниб етиш борасида  ноўрин нафрат сабабли хато қилишга хақлари йўқ ва махсусан оли саъуднинг салтанат салафийларини ва уларнинг ахборот воситаларига алданиб қолмасликлари ва адолатдан узоқлашиб кетмасликлари керак.       

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُونُواْ قَوَّامِینَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏(مائده/8)     

Эй мўъминлар, аллохнинг ўзи учун хақ йўлни тутгувчи, адолат билан шаходат – гувохлик бергувчи бўлингиз! Бирон қавмни ёмон кўришингиз сизларни адолат қилмасликка тортмасин! Адолат қилингиз! Шу тақвога яқинроқдур. аллохдан қўрқингиз! албатта аллох қилаётган амалларингиздан хабардордир.

(давоми бор………)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(25- қисм)

Масалан, бизларнинг баъзи мувозанатсиз биродарларимиз Салохиддин Айюбий мана бу хукуматга кириши билан кофир бўлган дейишади, бошқа бир даста эса аслини олганда у олдин хам кофир бўлган дейишади, нима учун? Чунки сўфийларни ақидасига эга бўлган. Ёки баъзиларни айтишича, йўқ у кофир бўлмаган, чунки уни нияти исмоилийларнинг шиъа хукуматини йўқотмоқчи бўлган ва шу сабабли уларни хукуматига кириб келган. Бўлиб хам хужжатларни хаммаси мана бу нарсаларни  аксини кўрсатади.

Мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз дўстларимиз хеч қандай далилга эга бўлмаганликлари сабабли, Салохиддинни ниятига ишора қилишади, бўлиб хам хеч қайси бир ақлли инсон ўзини  бундай усулда хақорат қилмайди ва шахсни ниятини,қалбини меъёр деб кўрсатмайди,аслида эса барча хужжатлар, санадлар буни тескарисини собит қилади. Улар ўзларининг бундай муносабатлари билан ё бизларнинг мувозанатсиз, меъзонсиз дўстларимиз ёки бўлмасам огох ва режага асосан иш олиб борадиган душманимиз хисобланишади.

Бизлар мана бу исломий изтирорий бадал хукуматлар эга бўлган нотўғри,ғалат ақидаларни ва рафторларни баъзисини химоя қилмаймиз, балки биз шу фикрдамизки, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишлари бўйича ва кичик мункарни йўқотишга харакат қилиш  каттароқ мункарни вужудга келишига  сабаб бўлмаслигини ёки катта мункарни йўқотишга харакат қилиш янада каттароқ мункарни вужудга келишига сабаб бўлмаслигини хисобга олишимиз керак. Набавий хужжатни  мана бу шахсларга ё гурухларга ёки исломий изтирорий бадал хукуматларга етказишимиз ва амр ба маъруф ва нахий аз мункар бўйича вазифамизни бажаришимиз керак .

Чунки мусулмонлар мана бу хукуматларни ва амирларни фармони остида бўлишганини  ва мусулмонлар кофирларга қарши жанг қилишганини яхши биламиз, ахли қибла билан кофирларни ўртасидаги мана бу жанг , фақат икки дастани ўртасида бўлади.          

 الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ.

Хўп, энди мана булар кофир бўлишганми ё мусулмонми? Улар фатх қилган минтақалардаги одамларни мусулмон қилишганми ё кофир қилишганми? Агар мусулмон бўлишган бўлса, уларни хокимияти  остидаги диёрлар хам дорул ислом бўлади ва агар кофир бўлишган бўлса, уларни хокимияти остидаги диёрлар хам дорул куфр бўлади.

Демак мана бу хукуматларни ва мана бу амирларни,қўмондонларни фармони остида жанг қилган  мусулмонлар тоғутни лашкари эмаслар, агарчи мана бу “ахли таъвил” мусулмонлар ўзлари эга бўлган шаръий узрлари билан бирга иртидодгача етиб бормайдиган  тоғутларни сифатларига  эга бўлишган бўлса хам, мана бу фожир амирларни фармони остида жиходни  бир сафда уйғунлашган холда муттахид душманга қарши олиб боришимиз лозим бўлади.

  Биз шуни яхши биламизки, нубувват манхажига асосланган исломий хукумат қулагач, мана бу катта мусибатни кетидан вохид уммат ва вохид жамоат хам нобуд бўлгач, турли-хил умматлар ва хилма- хил жамоатлар уни ўрнига келди. Мана бу катта мусибатни баробарида исломий изтирорий бадал хукуматлар вужудга келишди, улар вохид  улил амр шўроси ва вохид уммат ва вохид жамоат бўлмагани учун турли-хил фирқалар,мазхабларни вужудга келишига шароитни мухайё қилишди ва мусулмонлар вужудга келган  тафарруқ саратонини  ўзини вақтида қатъият билан дармон қилишга қодир бўлишмади. Буюк уламоларнинг саъй харакатлари натижасида хам мана бу саратон  ва тарқалган касаллик учун муносиб дармон йўли топилмади. Шу сабабли хам бизлар жамиятда аллохни шариатидаги қонунларни комил ишлатилиш неъматидан махрум бўлганимиздан сўнг, турли-хил ақидавий ва ички касалликларнинг  хамласига дучор бўлдик, тафарруқ ва ички жангларни вужудга келиши, хамда жуда кўп мусулмон диёрларидаги  умумий иртидод хам, мана бу мусибатни кўзга кўринган намунаси хисобланади.

 Мана шу холатда хам исломий изтирорий бадал хукуматлар бутун тарих давомида ташқи ошкор кофирларни ва махаллий муртадларни қаршисидаги мусулмонларни химоя қилишга қодир бўлишди, хатто ташқи ошкор бир кофир мусулмонларга хамла қиладиган бўлса, бу ишни кетидан ўзларига мухолиф бўлган хукуматлар билан хам муттахид бўлишга харакат қилишган. Мана бу мусулмонлар тарихидаги ажойиботлардан хисобланиб, бу борада юзлаб намуналарни келтирса бўлади, муғулларни хамласи давридаги ибни Таймияни ёки Зохир байбарс Baibars ва Сайфиддин Қутузни муғулларга қарши  иттиходи хам  бунга мисол бўлади. Бу борада бир оз изох бериб ўтмоқчиман, бу фойдали бўлиши мумкин:

Зохир байбарс билан  Сайфиддин Қутузни орасида  мисрда қонли жанглар бўлиб ўтган, аммо уни қўмондони оқтой жамдор ўлдирилгач, 652 хижрий йилда 4000 нафар аскарлари билан бирга мисрдан шомга қочиб кетади. Байбарс ва унинг аскарлари бу диёрда айюбийлар билан хам,Сайфиддин Қутузни лашкари билан хам  қонли жангларни бошларидан кечиришади. Аммо 656 хижрий йилда боғдоднинг муғулларни қўлига ўтгани уни қулоғига етиб боргач, ташқи ошкор кофирлар ва уларнинг махаллий навкарлари мусулмонларни хаммасини тахдид қилаётганини тушуниб етади. Шу сабабли хам 657 хижрий йилда халабни хокими малак носир юсуфга нома ёзади ва унга 4000 нафар аскар билан ёрдам беришини сўрайди, улар билан бирга фурот дарёсига қўриқчилик қилишларини ва муғуллар, уларга муттахид бўлган махаллий сотқинларни шомга ўтишлари учун кўприк қуришларига рухсат бермаслигини айтади, аммо малик носир уни талабини қабул қилмайди.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(24-қисм)

Шахс ва жамоатдан ва жамоатни шўросидан ва исломий бадал хукуматдан бошланиб ва нихоят нубувват манхажига асосланган хилофатда нихоясига етадиган ва бутун жахон  улил амр шўроси ва вохид уммат ва вохид ижмоъ ва мусулмонларни вохид жамоатида хатм бўладиган   мана бу онгли ва мақсадли харакатда, бизлар юқорига ва олдинга сари қилинган хар қандай  харакатни, вахдатни мусулмонларни фойдасига, тараққиётига деб билсак, пастга ё орқага ва тафарруққа томон қилинган харакатни эса мусулмонларни зарарига қилинган ошкор зулм деб хисоблаймиз.

  Кўрганимиздек исломий бадал хукуматларни ўзи хам хилма- хил даражаларга тақсим бўлади, уларни хаммаси бир хил сатхда эмас. Энди агар заифроқ бир исломий бадал хукумат, кучлироқ исломий бадал хукуматга айланадиган бўлса, албатта бу мусулмонларни фойдасигадур. Салохиддин мана бу ишни қилган эди. Аббосийлар хам заиф бўлиб қолган умавийларга нисбатан шу ишни қилишган ва усмонийлар хам худди шу ишни заифлашиб қолган тарқоқ хукуматларни устида амалга оширишган. Изтирорий бадал хукуматларда  ва хатто жамоатларда, шўроларда иштирок этишлик, агар мусулмонларни бир қадам олдинга олиб борадиган бўлса, қонуний хисобланади, аммо агар мусулмонларни бир қадам ортга қайтарадиган бўлса ўзининг қонунийлигини қўлдан бой беради.

  Бу ердаги мухим нарса шуки, мусулмонлар олдинга сари харакат қилишлари керак, лекин бу харакатни  икки томонни тақвосидаги  мезон  таъйин қилмайди.  Худди шу меъёрни бани умайяни фармони остидаги лашкар Абдуллох ибни Зубайрга нисбатан назарда тутган эдилар. улар Абдуллох ибни Зубайр розиаллоху анхунинг тақвосини меъзонига шубха қилишган эмас, аммо мана бу шахс мусулмонларни исталган вахдатга олиб бормаслигига ва уларни энг камида исломий изтирорий бадал хукумат томонидан таъмин қилиниши керак бўлган шариатни мақсадларига, хадафларига етказмаслигига  уларнинг ишончлари комил бўлган. Шу сабабли хам Абдуллох ибни Зубайрни тақвосидаги  меъзонни назарга олмаган холда, бани умайянинг булғанган лашкарида иштирок этишади ва макка,мадинадаги  ва бошқа шахарлардаги ахолини бошига тушган мусибатларни мусулмонларнинг қамраб олувчи вахдатини ва тафарруқдан пархез қилишни,дастур вахдатини, қўмондонлик вахдатини эвазига  қабул қилишади. Чунки улар фожир хокимни байроғи остидаги кенг қамровли вахдатнинг фойдаси тақволи амирни байроғи остидаги тафарруқдан кўра мусулмонлар учун манфаъатлироқ  деб фикрлашган. Абдуллох ибни Зубайр розиаллоху анхумонинг хукуматини бостириш жараёни ва 19 ёшли Салохиддин Айюбий рохимахуллохни мисрдаги исмоилий шиъаларининг хукуматини вазирлигида иштирок этиши ва шунга ўхшаган мисоллар, баъзи бир ноогох ва хатто мувозанатсиз,меъзонсиз биродарларимизни мусулмонларни сахих манхажига тўғри келмайдиган  ошириб юборишларга,ғулу қилинишига ,такфир қилишларга тортиб кетган.

Ер юзида аллохни дини етиб келган инсонлар икки жамиятга ё икки дастага бўлинган бўлиб, учинчи даста мавжуд эмас, ё мусулмон жамияти ё кофирларни жамияти. Аллох таоло мархамат қиладики:         

 قُلْنَا اهْبِطُواْ مِنْهَا جَمِیعاً فَإِمَّا یَأْتِیَنَّکُم مِّنِّی هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدَایَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ* وَالَّذِینَ کَفَرواْ وَکَذَّبُواْ بِآیَاتِنَا أُولَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ ‏ (بقره/38-39)

“У жойдан (жаннатдан) хаммангиз тушинг”, дедик. “Бас, сизларга мен тарафимдан хидоят келганида, шу хақ йўлга эргашган кишилар  ғамгин бўлмайдилар”. *** Оятларимизни инкор қилиб, ёлғон деган кимсалар эса дўзах эгалари бўлиб, унда абадий қолажаклар.

Аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилиш ё қилмаслик бўйича хам минтақалар ё диёрлар дорул исломга ва дорул куфрга тақсим бўлади ва мана бу икковини ўртасидаги жангда иштирок этадиган шахслар хам қуйидаги икки холатда бўлишади:

 الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ ۖ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا (نساء/76)

Иймон эгалари аллох йўлида жанг қиладилар, кофир кимсалар эса шайтон йўлида жанг қиладилар. Бас,шайтоннинг дўстларига қарши жанг қилингиз! Шубхасиз, шайтоннинг макри заиф бўлгувчидир.

Мусулмонларни барчасини устида бир хил хукм чиқарамиз ва уларни хаммасини мусулмон деб биламиз, уларнинг хар бирини иймони қандай даражада экани билан ишимиз йўқ, худди шу тартибда барча кофирларни хам уларнинг рахбари билан қўл остидагиларни орасини ажратмаган холда,  хаммасини кофир деб хисоблаймиз, яъни тоғутни хукми аскарни хукми билан бир хил бўлади.

” إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا خَاطِئِينَ “

чунки улар хам кофирдурлар ва хам шайтонни авлиёлари бўлишади ва хам тоғутни йўлида жанг қилишади.

Азиз дўстлар, мана бундай тоғутга лашкар бўлишлик мусулмонларга ё ахли қиблага  эмас, балки кофирларга хос нарса. Бу жуда хам содда нарса, мусулмонларнинг амири ё рахбари гунох қилган ё баъзи худудларни бузган ё ошириб юборган пайтида туғён қилган бўлади, аммо уни туғёни куфр ва иртидод даражасига етмаган, унга фожир тоғут дейилади, у тоғутни хукмига эмас фожирни хукмига шомил бўлади. Энди мисрдаги исмоилий шиъаларининг хукуматига ўхшаган ахли таъвил ва ахли ижтиход ва ахли қибла бўлган бир фирқанинг сафида ё мўътазила бўлган  ва қуръонни халқига эътиқод қилган  маъмунга ўхшаш аббосийларнинг  сафида ёки ўзиникидан бошқа бир райъга,ижтиходга,тафсирга, таъвилга эга бўлган нақшбандий сўфий усмонийларнинг  сафида жанг қилган мусулмон хам тоғутни лашкари хисобланадими ё йўқми? Салохиддин хам тоғутий  ва кофир хукуматни таркибига кириб 19 йил мобайнида кофир ва тоғут хокимнинг вазири, хамда тоғутни лашкари  бўлганми ё йўқми? У вазир бўлиб ўтказган 19 йил мобайнида уни хукмини  хомонга ўхшатиб тоғутни лашкари жумласидан хисоблашимиз инсофданми?

 Аббосийлар хам Ахмад ибни Ханбални замонидаги маъмунни хукуматига ўхшаб қуръонни халқ бўлганига қоил эдилар, ёки нақшбандий сўфий усмонийлар ёки босқинчи ва секуляр италия лашкарини қаршисидаги сўфий Умар Мухторни лашкаричи? Ёки курдистон ва кермоншохдаги социалист совет босқинчиларининг лашкарини қаршисида жанг қилган Санжархон қўмондонлиги остидаги нақшбандий шайх Хисомиддинни лашкаричи? Ёки босқинчи секуляр кофир англияликларга қарши хинд ярим оролида қиём қилган  Султон Типу    ва вилоятлардаги толибонни аксар қўмондонлари мотрудий сўфий маслагида бўлишган, лекин улар ақидавий ва рафторий булғанишларга эга бўлишларига қарамасдан америка рахбарлигидаги ташқи секуляр кофирларга қарши жанг  қилишган, бунга ўхшаш бошқа мисоллар хам мавжуд.  Мана буларнинг  хаммасини тоғут ва кофирлар ва хамда тоғутларни лашкари бўлган дейишимиз инсофдан бўладими  ва ақлга тўғри келадиган иш хисобланадими?

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(23- қисм)

Диққат билан эътибор беринглар, мусулмонлар нубувват манхажига асосланган хилофат неъматини қўлдан бой бериш билан ўзларини қаердан пастликка,залилликка томон  етаклаб кетишди? Ва ўзларининг бечора бўлиб нобуд бўлишлари учун  асбобларни қандай қилиб ўз қўллари билан вужудга келтиришди? Ва  аллохни бандаларини орасида энг хақир ва энг қадрсиз бўлган ташқи секуляр кофирлар ва махаллий муртадлар,мунофиқларни олдида, ўзларини хақир,хор ва қадрсиз қилиб қўйишди? Бу ерда секуляристларнинг қўл остида залил бўлган яхудлар,насоролар, мажуслар хам мусулмонларнинг динларига,молларига,ерларига, номусларига, фарзандларига тама қилишди; мана шунча душманни қаршисида мусулмонлар ўзларини химоясиз бир  холга келтириб қўйишмадими?      

Жуда кўп панохсиз мусулмонлар тушиб қолган мана бундай комилан изтирорий ва оғир  вазият, аксарият мусулмонларни жуда хам танқидий ва ачинарли холатга солиб қўяди, баъзилар ўзларини хабашадаги мусулмонларни холатига тушиб қолгандек фикр қилишади, улар  дорул куфрга айланган ватанларини ташлаб чиқишган ва ундан кўра заифроқ дорул куфрга хижрат қилишган, бошқалари эса ўзларини хижратга хам қодир бўлмайдиган кишиларни жумласидан деб ўйлашади; яна бир даста мусулмонлар  хам мавжуд бўлиб, улар турли-хил тарқоқ ахзобларда,жамоатларда ўзларининг диёрларини ва бошқа мусулмонларни диёрларини дорул исломга қайтариш ва босқинчи кофирларни,ташқи секулярларни, секуляр муртадларни, улар томонидан тайинланган  махаллий сотқинларни  қувиб чиқариш ва яна қайтадан аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилиш фикридадурлар. Улар ана ўша ғариблар ва фирқайи ножия бўлиб, улар турли-хил гурухларда хилма-хил диёрларга тақсим бўлиб кетишган ва хатто  уларни баъзиси чегараланган диёрларни дорул исломга айлантиришган ва ўзларининг хос фиқхларига асосан кичик изтирорий бадал хукуматни ташкил қилишга муваффақ бўлишган.

 Уларнинг вазифалари мушаххасдур, бизлар мана бу дарсимизда ва хаётимизда иншааллох бу фирқа билан хамрох ва йўлдош бўламиз, аммо бу ерда ана ўша оғир ва ночор вазиятда ишора қилиниши керак бўлган ва мунофиқлар ,секулярзадалар хам ундан жуда кўп суистефода қилган  нуқта шуки: агар кичик ё катта исломий изтирорий бадал хукумат мавжуд бўлмаса ва мусулмонлар дорул ислом неъматидан махрум бўлишса ва агар бир мусулмон нажжошийга ўхшаб ўзини иймонини эълон қилишга қодир бўлмаса ва  шароит топа олмаса, у бориб мусулмонларни жамоатини ва мусулмонларни манфаъатини сақлайдиган бир гурухни ё бир жамоатни ё хукуматни раислигини қўлга олса, мана бундай комилан изтирорий ва охирги мархалада қандай муносабат билдириш керак?

Мана бу мусулмон  шахс бизларнинг учинчи даражали душманимиз бўлмиш насронийларнинг ошкор куфрларини тасдиқлаш учун бу ишни қилганми? Бундай ишлар насронийларнинг ошкор куфрларини тасдиқлаш маъносини билдирадими? Бу ишларни хаммаси агар мусулмонларни манфаъати учун бўладиган бўлса ва кофирларни қаршисидаги мусулмонларни химоя қилинса ва мусулмонларни манфаъати ва жамоатига қарши бўлмаса, қабул қилиниши керак бўлган ягона  яхши иш хисобланади. Ва бизлар хам хабашадаги мухожир мусулмонлар нажжоший рохимахуллохнинг  кофир лашкарини қаршисида кўрсатган муносабатини билдиришимиз керак.

   У ерда хозир бўлишлик мусулмонларга зарба урилишига ё мусулмонга  қарши турган  ошкор кофирни химоя қилинишига боис бўладиган бўлса, мана бу навдаги изтирорий холат мусулмонлар учун ғайри шаръий ва харом хисобланади, агар огох бўлган бўлса ва ўзини ихтиёри билан қилса иртидод ва исломдан чиқиш саналади, хатто агар бир калима билан бўлса хам, энди уларга хизмат қилиш ё мусулмонларга зарба уришда уларга  хамрох бўлиш ё мусулмонларга қарши жанг қилиш хақида гапириб ўтирмаса хам бўлади.

Ха, мана бу нубувват манхажига асосланган хилофатни шохигарликка, мулукиятга айлантирган учқунни самарасидур. Агар бизларнинг мужохид уламоларимизни буюк кишиларни орзуси ва харакатлари   умавийларни,аббосийларни,усмонийларни давридаги мусулмонларнинг  яхлит хукуматини яна қайтадан нубувват манхажига асосланган хилофатга айлантириш бўлган бўлса, бугунги кундаги аксарият мусулмонларнинг орзуси ва харакатлари ўзларининг диёрларида ташқи секуляр  босқинчиларни  ва махаллий муртадларни қувиб чиқариш ва секулярзадаларни бир четга суриб  жойларига ўтирғизиб қўйиш  учун вохид жамоатга эга бўлишдан иборат, улар агар қўлларидан келса жуда кўп нуқсонларга эга бўлса хам исломий бадал хукуматни қўлга киритишни хохлашади. Улар бу хукуматни бутун жахон секуляр кофирларини ва махаллий муртадларни ва мунофиқларни ва махаллий секуляристларни, махсусан мунофиқ ва секулярзадаларни шубхаларини  баробарида химоя қилишга қўлларидан келганча харакат қилишади.

Мана бундай  изтирорий холатда, бир шахснинг кичик жамоат томонга ё кичик жамоатларнинг  вохид шўроси  томон ё мужохидларнинг шўро мажлисини ва исломий хукуматни нубувват манхажи томонга ё хатто исломий бадал хукумат томонга бошланган харакати, бошқа диёрларда хам шу тарзда шаклланиши керак, шу равиш билан хатто мусулмонлар ўзларининг исломий яхлит хукуматларини иншааллох нубувват манхажига асосланган хилофатни қўлга киритишади.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(22- қисм)

Мана бу юмшоқ жанглардан сўнг ички тортишувларни,тафарруқни,сустликни,залилликни ижод қилишди, 

 «فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُکُمْ»

ва нихоят эса иссиқ жангларни ва мусулмонларни хукуматини нобуд қилишни бошлашди, улар хатто мусулмонларни ўзини нобуд қилишни андалусда муваффақият билан тажрибадан ўтказишган эди. Улар андалус тажрибасига эга эдилар, шунинг учун хам усмонийлар хукуматини андалусий қилиш режасини ўзларига мақсад қилиб қўйишади ва биринчи бўлиб юмшоқ,совуқ,рухий жанглар орқали ишларини бошлашади,масалан:

1-Мусулмонларни ўртасида мазхабий таъассубликларни кенгайтириш. шиъа- сунний, салафий- сўфий, салафий – ханафийга ўхшаган ихтилофларни чуқурлаштириш.

2-Мусулмонларни ўртасида забоний ва нажодий таъассубликларни тарқатиш ва кенгайтириш, чунки баъзи жойларда бу мазхабий таъассубликларга аралашиб кетади.

 3-Европада секуляристларнинг қудратга келганларидан сўнг секуляризм динини таблиғ қилишлик.

 Парижда “тараққиёт ва сулх иттифоқини комитаси” номи остида секулярист турк ёшларини тарбия қилишга ўхшайди, уларга таълим берилгандан сўнг усмонийларни хукуматини орасига жўнатилар эди, 1908 йилда бутун жахон секуляристлари усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматини нобуд қилиш учун  худди шу муртад секуляристларни химоят қилишди.

Буни баробарида англиялик ва франциялик секулярлар хам араб миллатчилиги шиори остида ва уларни арабларни вохид хукуматини ташкил қилишга тарғиб қилиб ўзларининг секуляристик таълимларини ахмад жамол пошога ўхшаган шахслар орқали ўргата бошлашди, ахмад жамол пошони келиб чиқиши турк бўлган, лекин бу ерда арабларнинг секуляристик нацианализмини химоя қилиб чиқади. Худди шунга ўхшаб туркияда хам келиб чиқиши араб бўлганлар  туркларнинг секуляристик нацианализмини химоя қилиб чиқишади.

Мана бу мархалада мусулмонларнинг учинчи даражали душманлари насронийлар, мусулмонларнинг биринчи даражали душмани секуляристларга хамрох бўлишади, бундан олдин яхудийлар хам секуляр муртадлар билан бирга муттахид бўлишган эди. Насронийларнинг мубаллиғларидан бири волмуиз вимер 1935 йилда насронийларнинг байтул муқаддасдаги  конференциясида айтадики: бизларнинг мақсадимиз мусулмонларни ийсовий қилиш эмас, бу улар учун харом хисобланади, балки бизни мақсадимиз уларни исломдан узоқлаштириш, улар аллох билан алоқа қилмайдиган кимсаларга айланиши керак ва сизлар мана бу иш орқали ислом жахонини мустамлака қилиш учун йўлни тайёрлайсизлар ва улар сизлар тайёрлаган йўлда харакат қилишади. Нима бўлганини тушундингларми? Агар керак бўлса мусулмонларнинг душманини  юмшоқ ва совуқ уруши борасидаги бу режани ўн марталаб бўлса хам такрорлашимиз лозим, балким шуни таъсирида аллох бизларга рахм қилиб уйғонсак ва иззатимизни қўлга киритсак ва мана бу хорликлардан қутилсак.

Хар қандай холатда хам секуляризм дини мана бу совуқ ва юмшоқ,рухий жангда муртадлар ва мунофиқлар,секулярзадалардан фойдаланган холда исломий бадал хукуматни тафарруқ ижод қилиш ва мусулмонларнинг иймон ва вахдат қудратини йўқотиш билан  заифлашиши учун шароитни мухайё қилгач, уларнинг харбий жанглари ва хамлалари бошланди. Франция ва россия 17 асрни ярмида усмонийларни қўл остидаги баъзи минтақаларни ишғол қилади. Секуляр франция кейинчалик жазоирни, тунисни,марокашни хам ишғол қилади. Секуляр италияликлар эса ливияга кириб келишди ва секуляр англия хам бундан олдинроқ хинд қитъасини бутунлай мусулмонларни хукмронлигидан чиқариб олиб аданга кириб келади ва яманни жанубигача ишғол қилади.

Усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати босқинчиларни қувиб чиқариш учун ўзига қайтишни ўрнига германияга ўхшаган  бошқа бир секуляр давлатга алданади ва биринчи жахон урушида социалист  германияни фойдасига жангда иштирок этади, мустафо камол пошо ( отатурк деб машхур бўлган) бу жангларда машхур бўлади ва шубхали тарзда энг юқори харбий даражани қўлга киритади.

Мана бу вазиятда усмонийларни давлати ўзидаги заифликка қарамасдан ташқи душман билан жанг қилишга қудрати етган, шу сабабли хам секуляр англияликлар ер ва озодлик каби  ёлғон ваъдалар билан арабларнинг миллатчилик хиссиётларидан ва арабларнинг усмоний нақшбандий ханафийлар билан ихтилофидан  фойдаланишди ва шох файсал ва ашраф хусайнга ўхшаганларни истиқлолга ва тафарруқ ижод қилишга тарғиб қилиш орқали усмонийларга энг катта зарбаларни уришади.      

Мана бу вазиятда усмонийларни давлати араб миллатчиларига қарши ва ички мазхабчиларга қарши жангдан ожиз бўлиб қолди ва нихоят отатурк номли бир секулярни қўзғалони билан ва хилофатни қонуний эканини инкор қилиб уни орадан йўқотиш бўйича отатуркни қувватлантирган  абдурраззоқга ўхшаган мунофиқ ва секулярзадаларни химояти остида 57 рахбарга ва 57 байроққа ва 57 давлатга тақсимланди, мусулмонларнинг вохид исломий бадал хукумати 6 асрга яқин ўзидаги  барча айблари билан бирга мусулмонларнинг дорул исломини мухофизат қилиб келган эди, балким бу давлатларни бир ё иккитаси истисно бўлиши мумкин, лекин бошқа қолган хаммаси хозирги пайтгача бутун жахон секуляр кофирлари ва секуляр муртадлар томонидан қўйиб қўйилган сотқинларни қўлида секуляризм динининг куфр қонунларига кўра идора қилинади.    

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(21- қисм)

Исмоилийлар хам  Салохиддин Айюбийни замонидаги мисрлик  исмоилийларни сиёсатига хилоф равишда, биринчи даражали душман секуляр  муғулларни хамласига қарши жанг қилиш учун, мусулмонларнинг учинчи даражали душмани бўлмиш насроний кофирларга юзланади. 637 қамарий йилда рукниддин хуршох исмоилий бир хайъатни европага жўнатади, аммо рад жавоби олади. Худди шу шахс бошқа бир хайъатни  худди шу мақсад билан англияни подшохи хенри  (Henry) учинчини салтанатига юборади; аммо винжестер  (Winchester) епископи исмоилий элчини кириб келгани хақидаги хабарни эшитгач айтадики, мана бу итларни ўз холига қўйиб қўйинглар, улар бир-бирларини қирғин қилиб йўқотиб ташлашсин, шундан сўнг бизлар уларни харобага айланган шахарларини устига католик динимизни қурамиз; ана ўша холатда дунё бир чўпонга ва бир қўйга эга бўлади.    

Бундан ташқари 40000 атрофидаги муттахид муғулларга грузинлар ва 12000 арманлар, орасида мусулмонзодалар хам мавжуд бўлган хитойликларни 1000 та тўпхонаси ва турк,форс ва бошқалардан иборат минглаб ханафий, шофеъий мусулмонлари қўшилиб ибни Касирни сўзига кўра  200000 нафар атрофидаги муттахид лашкарни ташкил қилишади.  У замонларда шиъалар ё исмоилий бўлишган ё 12 имомлик, исмоилийлар муғулларга қарши жанг қилишган ва муғуллар томонидан хам нобуд бўлишади, 12 имомлик иккинчи дастадаги шиъаларни сони бу диёрларда кўзга ташланадиган даражада бўлган эмас, аммо муғулларни лашкарини орасида хўжа насириддин тусийга ўхшаган илмли кишилар хам мавжуд бўлган эди, лекин улар  суннийзодаларга нисбатан нихоятда кам сонли бўлишган.  Хар қандай холатда хам уларни хаммаси биргаликда мусулмонларга қарши муғулларни жибхасини  қувватлаб келишган.  

Ибни Касирни айтишича, муғулларнинг мана бу муттахид жибхасини қарама- қаршисида халифанинг аскарларини сони 20000 нафардан кўп бўлган эмас. Шу сондаги лашкарни ўзи хам жуда хам оғир ва хор холатда кун кечиришарди, улар хатто кўчаларда ва масжидларни эшикларида тиламчилик қилишган. Тарихчиларни айтишича, муғулларнинг босқинчи қавми бағдод дарвозаларига етиб келган пайтида, халифа ўзини қасрида канизлари ва аёллари билан бирга қўшиқ эшитиб вақтини хушлаш билан машғул бўлган.  Бу ўша замондаги мусулмон хукуматини пойтахти хақида ибни Касирни берган хабарлари эди. Мана шу тарзда муғулларнинг бирлашган,муттахид лашкари мусулмонларнинг ана ўша холатдаги аскарлари билан рўбарў бўлади ва нихоят қамарий 656 йилда муғулларни лашкари бағдодга кириб келади. Энди ўша замондан бошлаб усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати   қудратга келгунича мусулмонларнинг бошига қандай мусибатлар тушганини фақат аллох билади.  

Бошқа ўнлаб тарихий  воқеаларни орасида бизларни аксаримиз учун мана бу икки воқеа яхшироқ танишдур, лекин хар икки воқеани натижаси исломий изтирорий бадал хукуматга муносабат билдириш бўйича  бир-биридан бутунлай фарқ қилади.

Бизларни янада олдинги даврга олиб борадиган намуналардан бири, усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати бўлади:

Усмонийларнинг исломий бадал хукумати “абадий хилофат” шиори билан ва ханафий мазхабига, хамда нақшбандийликни  суфийликка мойил равишига асосланган холда яқин 6 аср хукмронлик қилишган, илдурум боязидни замонида мусулмонларни қўл остидаги минтақалар европагача кенгайди ва балгария,греция,сербия, албания,босния,руминия фатх қилинди, мусулмонлар  сулаймон қонунийни замонида эса хозирги австрияни пойхахти венагача етиб боришди, албатта мухаммад фотихни даврида константиполни хам фатх қилинди ва шарқий римдаги насронийларнинг императорлигини умрига поён берилди.

Мусулмонларнинг учинчи даражали душманлари бўлмиш кофир насронийлар иссиқ жанг орқали муттахид,бирдам  усмонийларга қарши кураша олмасликларини тушуниб етишади, салибий жанглари ва усмонийларнинг олиб борган жанглари буни исбот қилган эди. Мусулмонлар бир-бирлари билан муттахид бўлар эканлар, насронийлар хатто ўзларини хам мухофизат қила олмасликларини яхши тушуниб етишган эди, энди уларнинг олдинга харакат қилишлари хақида гапирмаса хам бўларди. Шу сабабли хам бир қанча асрлардан буён юмшоқ ва рухий, совуқ жангни аввалги ва мухим қадам сифатида мусулмонларни вахдатига зарба уриш учун бошлашади.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(20-қисм)

Шу ерда жуда хам ажойиб бир тенглама содир бўлади, бир томонда шофеъийлар,ханафийлар ва хатто ханбалийлардан иборат ахли суннатнинг ширкух ва Салохиддин бошчилигидаги лашкари, салибий ошкор кофирларни ва махаллий муртадларни баробаридаги фотимий исмоилий шиъаларининг хукуматини химоя қилишган бўлса, бошқа бир томонда бир қанча йиллардан сўнг худди шу исмоилий шиъалари салибий кофирлар ва мусулмонларни учинчи даражали душманини ва тавошийга ўхшаган сотқин,махаллий муртадларни баробаридаги Салохиддин Айюбийнинг шофеъий мазхабидаги хукуматни химоя қилади, кейинчалик эса улар биргаликда шундай бир қудратни ташкил қилишадики, байтул муқаддасни фатхига ва исломий диёрларни озод бўлишига ва босқинчи кофирларни қувиб чиқарилишига сабаб бўлади, бу ишларни аббосийларни сунний маслагидаги ёки мисрни шиъа маслагидаги қудратларни хеч қайси бири бундан олдин амалга оширишга  қодир бўлган эмасди.

  Энди мисрдаги фотимий шиъаларини хукуматини устидаги Салохиддиннинг  хукмронлиги самараси борасидаги намунани қарама- қаршисида бизлар бошқа бир намуна билан танишиб чиқамиз: оли буя шиъаларини аббосийларни устидаги хукмронлигига  – аббосийлар ўша даврдаги исломий изтирорий яхлит хукумат бўлган – ишора қилиб ўтмоқчимиз, бу орқали  уларни қайси бирини қадами бизларни олдинга иззат сари етаклаганини ва қайси бири эса бизларни ортга,залилликка тортиб кетганини тушуниб етамиз.

Абу Райхон Беруний оли буянинг аббосийларни устида хукмронлик қилиши асосий ўзгаришларга боис бўлган деб билади ва айтадики: “ салтанат Муттақийни охирги кунларида ва Мустакфийнинг аввалги кунида оли аббосдан оли буяни қўлига ўтди.” Ибни Холдун айтадики: тўғриси хилофатни асоси бутунлай вайрон бўла бошлаган эди.” .

Оли буя барча маънавий ва дунёвий кучларни  аббосий халифалардан олишади, бу зарбалар шу даражада чуқур ва илдизли бўлган эдики, хатто оли буя нобуд бўлгандан сўнг хам аббосийларни хокимлари оли буядан олдинги яхлит ва қудратли жойгохни қўлга кирита олишмади.

Румлик салибий кофирларнинг хамла қилиш воқеалари ва уларнинг муселни бир қисмидаги илгарилашлари, мана бу яхлит ва исломий изтирорий бадал хукуматни бошига тушган нарсалар билан бизларни янада яхшироқ таништира олади. Иззуд довла диламий сиёсий бир ўйинда қамарий 360 йилда румликлар билан жанг қилиш учун уни ўзига суянган аббосий хукмдордан нома орқали  моддий ёрдам сўрайди ва насроний кофир билан жанг қилишни аббосий хокимни вазифаси деб хисоблайди. Аббосий шох уни номасини жавобига ёзадики: “ қўмондонлик мени қўлимда бўлган тақдирдагина менга жанг қилиш вожиб бўлади. Яъни агар мол- мулк ва лашкар мени ихтиёримда бўлса. Хозирда эса мени қўлимда ўлмагудай миқдор бор холос, уларни хаммаси сиз ва давлатни бошқа қўмондонларини қўлида, жанг қилиш хам ва хаж хам,бошқа етакчи вазифалар хам менга вожиб эмас. Мен сизлар учун фақат шу нарса учун керакманки, сизларни имом хатибларингиз минбардан туриб мени номимни одамларни оромишда ушлаб туриш учун айтишади холос. Мана бу нарсадан хам четланишимни хохлаган пайтингизда ўзимни четга оламан ва  хамма ишларни сизларга топшираман.”  Аммо иззуд довла жуда хам кўп тахдидлар остида  аббосий хукмдордан маълум маблағни олишга муваффақ бўлади, лекин босқинчи насроний кофирларга қарши хеч қандай жиход қилинмайди.    

Оли буя мана шу тарзда аббосийларнинг яхлит хукуматини шундай заиф даражага олиб боради ва хатто мисрдаги исмоилий шиъаларини хукуматидан қўрққанликлари сабабли ва ўзларини қудратларини сақлаб қолиш учун хам аббосийларнинг ўтирғизиб қўйилган қўғирчоқларини хам бир четга суриб ташлай олишмас ва шиъа хукуматини эълон қилишга журъат қилишмасди. Албатта улар бу ишга қодир эдилар, чунки уларни эътиқоди бўйича, агар улар мана бу қўғирчоқларни осонлик олиб ташлаб йўқотиб ташлашса ва шиъа хукуматини эълон қилишса, ўзлари бир қўмондонга ва бир аскарга айланиб қолишар ва хозирда эга бўлиб турган хукмронликларини қўлдан бой беришарди.

Оли буя жуда хам соддалик билан шундай яхлит хукуматни хуросон ва мовароуннахрдаги  сомонийларга ва табаристон ва гургондаги  алавийларга ва форсдаги,марказий шахарлардаги оли буяга ва кейинчалик салжуқийларга ва хоразмшохга ўхшаган   бир неча кичик ва тарқоқ  хукуматларга, ундан ташқари ўнлаб кичик,аммо тахминан мустақил,махаллий  хукуматларга бўлиб  ташлашади, лекин уларни хаммаси аксаран бир-бирлари билан жанг қилишарди.

Аммо муттахид муғуллар 616 қамарий йилда исломий шарқдаги мусулмонларга ва эронга хамла қилади ва 656 йилгача яъни 50 йил мобайнида мана бу мусулмонлар муғуллар томонидан қирғин қилинишади, заифлашиб қолган ва  фасодга тўлган аббосийлар хукумати эса  фақат томошабин бўлиб туради ва хатто ханафий мазхабидаги хоразмшохлар ва исмоилий шиъаларига ўхшаган қудратманд хукуматлар нобуд бўлиб, уларни ўрнини кофир ийлихонон хукумати эгаллаган пайтида хурсанд хам бўлади, хатто ибни Усайр комил номли китобини икки жойида шу нарсага ишора қилиб ўтадики, аббосий хукмрон “носир лидиниллах” кофир муғулларга ёзган номасида ўзининг мусулмон рақибларига қарши муғулларни тарғиб хам қилади. Шу сабабли хам муғуллар томонидан яқин 50 йил давомида мусулмон қатли ом қилинган пайтида аббосийларни лашкари муғулларни қаршисида  хеч қандай муносабат билдирмаганини кўрамиз, хатто муғуллар бағдодни дарвозаларига етиб келишади, лекин бу вақтга келиб жуда хам кеч бўлган эди.

(давоми бор…….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(19-қисм)

Насронийлар хам салибий жангларини давом эттириш бўйича қохирани қўлга киритишни ва шиъалар, фотимийлар ва аббосийлар мазхабидаги хокимиятдан ташқаридагилар ва бошқа мусулмонлар  тассарруфидаги мисрни ишғол қилишни қасд қилишган эди, уларнинг  биз мусулмонларни орамиздаги  мазхабий ихтилофларимиздан жуда хам яхши хабарлари бор, шунинг учун хам хар қандай йўл билан бўлса хам мана бу тафарруқдан ўзларини фойдасига суистефода қилишга харакат қилишади. Шу сабабли ўша замонда қохира томонга хамла қилишади ва йўл- йўлакай катта Балбис шахрини ишғол қилишади, улар мусулмонларни шахрини талон-тарож қилгач хаммани қатли ом қилишади ва қохирани атрофига етиб келишгач, шу ерда қохирадаги халқни қаршилигига дуч келишади.

Мана бу салибий кофирлар ишни шу даражага етказишадики, ўша даврдаги  фотимий хоким аъзид нуриддин махмуддан ўзи билан аёлларини салибий кофирларни қўлидан нажот беришини сўрайди.  Шу ерда сунний мазхабидаги нуриддин ўзини рўбарўсида иккита душманни кўради, бири ички тўртинчи даражали душманни химояси остидаги учинчи даражали душман бўлмиш  ошкор кофирлар  ва иккинчиси уни мазхабдошларига қарши асрлардан буён жанг олиб бораётган ва минглаб мусулмонларни ўлимига сабаб бўлган ахли қиблани бир фирқаси, лекин хар қандай холатда хам улар ахли қибла ва бу вазиятда бир мусулмон аслий кофирни қаршисида турибди; шу сабабли 548 йилда асадиддин ширкух ва уни акасини ўғли салохиддинни   қўмондонлиги остидаги  лашкарни мисрдаги  шиъа мазхабидаги фотимий хукуматига ёрдам бериш учун жўнатади.

Салибий кофирлар учун кутилмаган холда шофеъийлар билан ханафийларни лашкари мисрдаги исмоилий ва фотимий шиъаларига ёрдам бериш учун қохирага яқинлашган пайтида, салибий кофирлар қохирани атрофидан қочиб кетишади ва ўзларини назорати остидаги шахарларга қайтишади.

Ширкух қохирага етиб келиши билан мисрдаги фотимий исмоилий ва шиъа мазхабидаги хоким “аъзид лидиниллах”,мусулмонларга нисбатан қилинган хиёнатни масъули ва салибий кофирларни миср томонга  ва қохирани атрофига  хидоят қилган “шофарни” ўлдиришга тарғиб қилади.  Ширкух хам уни ўлдиради. Мисрни шиъа ва исмоилий хокими хам уни ўзини вазири деб тайинлайди, у хам бу мансабни қабул қилади, лекин икки ойдан сўнг ширкух вафот топади; ширкухни ўлимидан сўнг уни ёронларини ўртасида ўринбосарлик борасида ихтилоф вужудга келади, аммо “аъзид лидиниллах” салохиддинга тарафдорлик қилади ва вазирлик мансабини Салохиддин Айюбийга беради , Салохиддин хам исмоилий шиъаларининг хукуматидаги вазирлик мақомини қабул қилади. 

Салохиддин Айюбийни вазирлигидан 19 йил ўтгач, ўша даврдаги хоким ўлим соатини яқинлашган ва умрини охирги кунларини ўтказаётган пайтида, уни ўринбосарлигини устида қудрат талабида жанг вужудга келади, жангни бир томонида тавошия исмли бир шахс бўлиб, у европадаги салибий кофирлари билан алоқада бўлади ва уларнинг қудрати ёрдамида хукуматни қўлга киритишни ва яна мусулмонларни аслий кофирларни қўл остига қўйишни қасд қилади. Бошқа бир томонда эса бундай хақоратга рози бўлмайдиган  шиъа ва ахли суннат мусулмонлари туришади.

Ха, мана бу ўзгаришларни бир томонида шофеъий мазхабини ақидасига эга бўлган Салохиддин Айюбий ва аббосийларни яхлит хукумати бўлса, иккинчи томонда европадаги салибийларга нома ёзиб улардан мусулмонларни қувиб чиқариш бўйича ёрдам сўраган “фотимийлар хилофатини мутаваллийси” тавоший исмли шахс туради. Оқибатда эса номани олиб кетаётган киши қўлга тушади ва тавоший хам ўлдирилади. Суданлик қуллардан ташқари қасрдаги шиъа мазхабидаги ва мисрлик  исмоилий бўлган одамлар хоин тавошийни ва салибий кофирларни ва мусулмонларни учинчи даражали душманини аббосийларнинг яхлит хукуматини тарафдори бўлган ахли суннат мазхабидаги мусулмонларга қарши химоя қилмайди.          

Ва нихоят қамарий  567 йилни мухаррам ойида Салохиддин Айюбий қохирада аббосийларнинг исломий изтирорий бадал яхлит хукуматини номига хутба ўқийди. Шу тарзда нечанчи даражадаги изтирорий бадал хукумат 271 йилдан сўнг яна қайтадан каттароқ ва қудратлироқ изтирорий бадал хукуматга айланди. Бу ерда бир неча даража пастдаги исломий изтирорий бадал хукумат, юқорироқдаги исломий изтирорий бадал хукуматга айланади, у бизларни “нубувват манхажига асосланган хилофат” га, амал вахдатига, буйруқ вахдатига, буйруқ бериш вахдатига яқинлаштиради.

Бу ерда шу нарса мушаххаски, мисрни исмоилий хокимини талаби сабабли сунний мазхабидаги  ширкух ва Салохиддин Айюбий мисрга кириб келишади ва Салохиддин аслий кофирларни дафъ қилиш нияти билан мисрдаги исмоилий шиъаларга ёрдам беради, мана бу хукуматни ўзини ўринбосари мавжуд бўлиб, у ўша даврдаги хокимни умрини охирги кунларигача тирик бўлган, лекин хиёнати ва салибий кофирларга нома ёзганлиги сабабли мансабини қўлдан бой беради ва ўлдирилади,натижада ўлими яқинлашиб қолган хокимга ўринбосар бўла олмайди.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(18- қисм)

  Шиъа мазхабидаги исмоилийлар шиъа ғуллотларини бир тоифаси эканини яхши биламиз, уларни ўзлари холиса ва муборакага тақсим бўлишади, булар хам яна қайтадан асосий  уч шоха назорий ва дарузий ва мустаълога, хозирда эса оғожония ва бухрага бўлинади, айтиб ўтилганларни хар бири бир қанча турли-хил фирқаларга тақсим бўлишади, қуромитадан тортиб  бизлар хозирги кунда афғонистонда, эронда кўриб турган гурухлар ва африкани шимолидаги исмоилийлар, махсусан мисрдаги  мавжуд хукуматни умрини охирларида хатто ўзларининг хос фиқхларига ,азхарга ўхшаган олий ўқув юртларига, фиқхларини таълим берадиган мадрасаларга  эга бўлган гурухлар хам шуларни жумласидан хисобланади.

Исмоилийлар Жаъфар Содиқгача бўлганларни қабул қилишади,у кишидан сўнг исмоилни қабул қилишади. Шу сабабли хам уларга олти имомликлар дейилади. Уларнинг ғолийларга ўхшаган ақидалари хам шаръий манбаълар бўйича  ботинийгарликка, ботиний таъвилга ва 7 та рукнга асосланган.

1-Вилоят. Худо билан ва пайғамбарлар, имомлар,мубаллиғлар билан етакчиликни,дўстликни қабул қилишлик. Уларни айтишича худо пайғамбарларда, имомларда тажаллий қила олади.

2-Тахорат. Аммо дарузийлар буни дин рукни деб санашмайди.

3-Намоз. Уни шеваси ва равишини таъйинлаш хозирги пайтдаги имомни зиммасидадур. Улар бошқа мусулмонларни равишига кўра намоз ўқишни жохилларни шеваси деб хисоблашади. Шунинг учун хам хасан сабох ўзига эргашганларни бўйнидан намоз ва рўзани олиб ташлайди.

4-Закот. Улар ўзларининг бир ойлик даромадларини 12 фоизини хозирги пайтдаги имомларига беришади. Албатта дарузийлардан ташқари бошқа гурухлар.

5-Рўза. Улар рамазондаги рўзага пойбанд эмаслар.

6-Хаж. Маккадаги хажга қоил эмаслар ва ўзларини имомлари ва доийлари билан дийдорлашишни хаждан кўра юқорироқ деб хисоблашади.

 7-Жиход. Буни нафс билан мубораза қилиш деб билишади.

 Мана бу ўринлардан ташқари жисмоний  жаннат ва дўзахга эътиқод қилишмайди ва амр ба маъруф ва нахий аз мункар бахонаси билан ўзларини мухолифларини терор қилишарди, бу борада хўжа низомулмулкнинг  терор қилиниши  машхурдир. Албатта ғолий  исмоилийларининг хар бири хиндийларни ё маздакийларни ё насронийларни ва бошқаларни ақидаларини таъсирига тушишган, баъзи бир нисбатларга кўра бир-бирларидан фарқ қилишади. Уларни аксарияти 12 имомлик шиъалар ва ахли суннат деб машхур бўлган фирқалар томонидан такфир қилинган. Аммо мисрга ўхшаган мусулмон ва илдизли миллатни устида хукмронлик қилган дасталар намозга ва рўзага ва бошқаларга ўхшаган зохирий одобларни бир даврларда бажариб келишган ва яъни зохирда бажаришган- баъзиларни айтишича бу туқия сабабли қилинган – улар бу билан  ўзларини бошқа исмоилий ғолийлардан жудо қилиб олишган. Хар қандай далилга кўра бўлганда хам уларни бир қисми мисрдаги фотимийлар давлатини охирларида ўзларининг зохирий фиқхий китобларига эга бўлишган,зохирда эса  улардаги мавжуд булғанишларга қарамасдан уларни устида ахли қибла хукми содир қилинади.

Мана бу исмоилийлар шундай булғанган  ақида ва рафторлар билан бирга африкани шимолида абидийлар ё фотимийюн номи остида исмоилий фиқхига асосан  хукумат ташкил қилишган. Мана бу дастадаги фотимийларни даврида бугунги кунда биз кўриб турган маросимлар исмоилий шиъаларини таблиғ қилишда фойдаланилган, ошуро ва ийди ғодир ва ийди вилояти аимма ва Фотима захро розиаллоху анхо,мавлуд ва шаъбонни ярми маросимлари шулар жумласига киради.

Биринчи марта ошуро азадорлик маросими 363 йилда муъизиддин фотимийни хокимияти даврида ўтказилди ва бошқа хокимларни даврида хам давом этиб хозирги кунгача етиб келди. Мақризийни сўзига кўра, фотимийлар ошуро кунидан уч кун олдин нонвойхоналардан ташқари  бозорларни,дўконларни хаммасини таътил қилишар эди ва одамлар мансабдорлар билан бирга азхар олий ўқув юртида азадорлик маросимларини амалга оширишарди, бундан сўнг машхади росул хусайн номли жойга бориб у ерда хам шеър ва марсиялар айтиш билан азадорликларини давом эттиришарди. Худди шу куни одамлар гулсум ва саййида нафисага ўхшаган имомзодаларни зиёратига хам боришар ва у ерда хам шеър ва марсия ўқиш билан азодорлик қилишарди. Хукуматни қасрида хам хокимни хузурида махсус  азадорлик маросими ўтказилган. Бундан ташқари худди шу хукуматни даврида “хайя ала хойрул амал” ибораси азонга қўшилди.          

Энди исмоилий шиъаларининг шундай хукумати айтиб ўтилган ақидалар ва дастурлар билан мисрда хукмронлик қилишган эди, хофизни замонидан бошлаб фотимийлар тафарруқга,заифликка ва қаттиқ ички курашларга дучор бўлишди, ўша замондан сўнг турли-хил минтақаларни хокимлари ва вазирлари  қўзғалон қилишар, хамда  хокимларни тайинлаш ва ишдан олиб ташлашда нақш ўйнашган. Худди шу вазирлар ўзаро ички рақобат пайтида   ва ўзларини атрофларидаги  моликий, шофеъий хукуматлари билан бўлган   рақобатда ,ўша замонда фарангийлар деб номланган кофир насроний европаликлар учун  диёрларига киришга рухсат беришади, мисрдаги шовар номли  фотимий вазир қохирани атрофидан уларни  харбий базасига ер ажратади.

(давоми бор…….)