Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(45-қисмат)
Хамчунин агар “ уммат” бошад душман бар муслимин чира намешаванд, аммо агар набуд чи? Магар душман бар Андалус чийра нашуд ва пас аз 781 сол сулатайи муслимин бар онжо нобуд накард? Магар бештар аз ек қарн аст куффори секуляри жахоний ва куффори муртад ва секуляри махаллий то кунун бар муслимин тасаллут пейдо накарданд? Хамин алъон магар куффор бар муслимин чийра нашуданд?
Илова бар он агар “ уммат” бошад муслимин гурсна намемонанд. Аммо агар “ уммат” аз бейн биравад чи мисли алъон? Гурснагий ва фақр дар миёни муслимин ба вужуд намеояд? Робитайи вужуди “ уммат” бо гурснагий маъкус аст, яъни агар “ уммат” вужуд дошта бошад гурснагий вужуд надорад, аммо агар “ уммат” вужуд надошта бошад гурснагий хам хаст хамчунонки тасаллути душманон бар муслимин хам хаст. Агар гурснаги хаст пас “ уммати” вужуд надорад, ва кулли ин ваъдахо моли “ уммати” вохид аст ва агар каси мехохад гурснагий ва фақрро аз бейн бибарад ва
«الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»
ро дар хаммаи муслимин бибинад бояд дубора “ уммати” вохидро ба вужуд биёварад.
Холо барои инки ин ваъдаики аллох ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дода аст тахаққуқ пейдо кунад ва гурснагий ва фақр ва тафарруқ ва ноамний ва тасаллути душманон ва залилий намонад бояд афрод хамиша ба самт ва суйи “ уммати” вохид ва “ жамоати” вохид ба пеш бираванд то шойистагийи нузули ваъдахойи аллохро дошта бошанд.
فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ ،
Агар шахс дар ин масири “ жамоат” харакат накунад дар воқеъ дар масири азоб харакат карда астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
«الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ ، وَالْفُرْقَةُ عَذَابٌ».
Бале жамоат рахмат аст ва тафарруқ азоб. Ба назари шумо тасаллути душманон бар муслимин ва инхамма кушт ва куштор ва вайрони ва аз бейн рафтани зан ва фарзанд ва пиру жавон ва номус ва сарзаминхойи муслимин тавассути душманон ва инхамма тафарруқ ва жанги дохилий ва кушт ва куштори муслимин тавассути хамдигар ва инхамма гурснагий ва фақр ва инхамма гумрохий ва олудаги ақидатий ва рафторий дар миёни муслимин азоб нестки тамоми инхо ба далили аз бейн рафтани уммати вохид аст?
Умар ибни Хаттоб дар хутбаш ба сирохат мегуяд:
يَا أَيُّهَا النَّاسُ …. عَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ مَعَ الْوَاحِدِ وَهُوَ مِنْ الِاثْنَيْنِ أَبْعَدُ مَنْ أَرَادَ بُحْبُوحَةَ الْجَنَّةِ فَلْيَلْزَمْ الْجَمَاعَةَ»[1]
Касики дуст дорад худишро васати бехишт бибинад бояд аз тафарруқ дури кунад ва ба жамоат мутавассил бишавад.
Холо агар ек раиси хизб ё гурухи нахост дар ин масири жамоат ва ташкили шўройи бузургтар қадам бардорад жузви рахбарони мешавадки боиси саргардоний ва гумрохий мешаванд, ва билижбор тасаллути душманон бар муслимин ва фақр ва тафарруқ ва азобро бар муслимин тахмил мекунандки, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам илова бар дажжол аз инхо бар уммати худиш харрос дошт: Абу Зар ғаффорий мегуяд:
كُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي قَالَهَا ثَلَاثًا . قَالَ : قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، مَا هَذَا الَّذِي غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُكَ عَلَى أُمَّتِكَ؟ قَالَ: أَئِمَّةً مُضِلِّينَ.[2]
Дар дохили муслимин танхо ду даста вужуд дорандки ду рохи мухталифро мераванд, ва ду натижайи мухталиф доранд, ва бояд таклифи худитро ровшан куники қасд дори дар кудом даста қарор бигирид, ва дар кудом рох ва масир харакат кунид? Қасд дорид бо итоат аз аллох ва росулиш дар даста ва масири :
:«صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ»
қарор бигиридки ба “ уммат” ва “ жамоати” вохид мунтахий мешавад ва химояти аллохро шомил мешавад ва онхамма баракат дар он хаст:
وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا(نساء/69)
Ва касики аз худо ва пайғамбар итоат кунад, у хамнишини касони хохад будки худованд бадишон неъмат дода аст аз пайғамбарон ва ростравон ва шахидон ва солихин, ва онон чи андоза дустони хуби хастанд!
Дуст дорид хам масири ин чохор даста бишавид ё дуст дори дар даста ва масири “ золлин” ва мунофиқин ва секулярзадахо қарор бигирид ва хам масири “ аимматул музиллин” бишавидки ба тафарруқ ва фақр ва гурснагий ва залилий ва тасаллути душманон бар муслимин ва хашми аллох мунтахий мешавад?
(идома дорад…….)
[1] الترمذي، ابن ماجه، أحمد
[2] الألباني : ( صحيح ) انظر حديث رقم : 4165 في صحيح الجامع