Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(46-қисмат)
Умар ибни Абдулазиз рохимахуллох ба хамнишинониш гуфт: ба ман бигуйид ахмақтарин мардум кист? Гуфтанд: касики охиратишро ба дунёйиш бифрушад…. Умар ибни Абдулазиз гуфт: оё дар мовриди ахмақтарин мардум ба шумо хабар надихам? Гуфтанд: бале…..вай гуфт: касики охиратишро ба дунёйи дигари мефрушад……
Бале, шумо медонидки жамоати кучаки шумо, уммати кучаки шумо, шўройи кучаки шумо дар миёни инхамма жамоатхо ва умматхо ва шўрохойи мутаъаддид бояд ба чи самти харакат кунад, дар ин сурат набояд дунё ва қиёмати худро ба дунёйи рахбарон ва амирон ва “ аимматул музиллин” и бифрушидки бо пейравий аз анвоъи шубхот ва хутувотиш шайтон шуморо аз масири аслий мунхариф мекунанд ва дар масирхойи инхирофий мебаранд.
Бояд тасмими худитонро бигирид, агар тасмим дорид хам масири дустони хубики ба онхо неъмат дода шуда аст қарор бигирид
« النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ»
Ва дар масири:
:«صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ»
Қарор бигирид бояд хаминтури ба тамоми ончики нозил шуда аст иймон биёваридки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам иймон оварданд:
:فَإِنْ آَمَنُوا بِمِثْلِ مَا آَمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ (بقرة/ 137)
Агар онон иймон биёваранд, ба он шеваики шумо иймон овардаид, ва бидон чизхоики шумо иймон дорид, бегумон рохнамуд гаштанд, ва агар пушт кунанд ( ва сарпичи кунан) пас рохи ихтилоф ва душманонагиро дар пеш гирифтанд, ва худо туро басанда хохад буд.
Ва замоники ба харакат дар масири
«صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ»
Ва харакат дар масири ташкили уммати вохид ва жамоати вохидки еки аз дастуроти сарихи аллох ва росулиш аст даъват мешавид, агар ростгу бошид бидуни чак ва чуна танхо ек мовзеъ мегирид: “ самиъна ва атоъна” хамин ва бас.
إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (نور/51)
Мўъминон хенгомики ба суйи худо ва пайғамбариш фаро хонда шаванд то миёни онон довари кунад, суханонишон танхо ин астки мегуянд: шанидем ва итоат кардем! Ва ростгорони воқеий ишонанд.
Холо агар аллохро дуст дорид бояд аз тамоми ончи росулиш аз тарафи аллох оварда аст табаъият кунид:
قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ(آل عمران : 31 )
Бале бояд аз тамомиш пейравий кунид ва самъ ва тоах дошта бошид на бахши аз он:
وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا . (آل عمران/7)
Аз имоми Шофеъий рохимахуллох пурсида шуд: зеботарин амалики инсонро ба парвардигор наздик мекунад чист? Дар холики ашк аз чишмониш сарозир буд фармуд: “ ин астки вақти худованд ба қалби бандаш нигох мекунад бибинадки дар дунё ва охират хеч чиз ғейри аз худоро намехохад”.
Пас ижоза надихид танаффур ва кина
«وَلا يَجرِمَنَّكُم شَنَآنُ قَومٍ عَلىٰ أَلّا تَعدِلُواۚ»
Боис бишавад адолатро кинор бигузорид ва боиси дур рехтани еки аз қавонини бунёдини ислом дар қалб бишавад ва аъмолитро олуда кунад ва туро аз уммат вохид ва жамоати вохиди муслимин дур кунад ва туро абзори барои тасаллути душманон бар муслимин ва туро асбоби барои фақр ва гурснагий қарор бидихад.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам замоники сухбат аз тафарруқи умматиш ба 73 фирқа мекунад ониро нажот ёфта медонадки мисли замони худиш бар жамоат бошанд.
أَلَا إِنَّ مَنْ قَبْلَكُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ افْتَرَقُوا عَلَى ثِنْتَيْنِ وَسَبْعِينَ مِلَّةً، وَإِنَّ هَذِهِ الْمِلَّةَ سَتَفْتَرِقُ عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ، ثِنْتَانِ وَسَبْعُونَ فِي النَّارِ، وَوَاحِدَةٌ فِي الْجَنَّةِ، وَهِيَ الْجَمَاعَةُ[1]
Хамоно яхуд ва носоро дар динишон хафтод ва ду гурух ва уммат шуданд, ва уммати ман ба хафтод ва се гурух ва уммат тақсим мешаванд, тамоми инхо дар оташи жаханнам хастанд магар ек гурух, ва он жамоат аст. Пас оники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва асхобиш бар он буданд:
«مَا أَنَا عَلَيْهِ وَأَصْحَابِي»
чи буда?
«وَهِيَ الْجَمَاعَةُ».
Дар инжо нуктаики ёдам омад арз кунам ин астки аллох таоло мефармояд:
:«وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ * إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ» (هود/119)
“ агар парвардигорит мехост мардумонро миллати вохиди мегардонид ва лекин доим бо хам дар ихтилоф хоханд буд. Магар он касики худойи ту бар у рахм овард ва худованд барои хамин( ихтилоф ва тахаққуқ ирода ва рахмат) ишонро офарида аст, ва сухани парвардигори ту бар ин рафта астки: дўзахро аз жумлаги жинхо ва инсонхо пур мекунам”.
(идома дорад…….)
[1] )
رواه أبو داود ( 4597 ) والحاكم (443) وصححه ، وحسنه ابن حجر في ” تخريج الكشاف ” ( ص : 63 ) ، وصححه ابن تيمية في ” مجموع الفتاوى ” ( 3 / 345 ) ، والشاطبي في ” الاعتصام ” ( 1 / 430 ) ، والعراقي في ” تخريج الإحياء ” ( 3 / 199 ) وقد ورد عن جماعة من الصحابة بطرق كثيرة .
وورد بلفظ : ( … وَتَفْتَرِقُ أُمَّتِي عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ مِلَّةً كُلُّهُمْ فِي النَّارِ إِلَّا مِلَّةً وَاحِدَةً ، قَالُوا : وَمَنْ هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ؟ قَالَ : مَا أَنَا عَلَيْهِ وَأَصْحَابِي ) ، رواه الترمذي ( 2641 ) وحسَّنه ابن العربي في ” أحكام القرآن ” ( 3 / 432 ) ، والعراقي في ” تخريج الإحياء ” ( 3 / 284 ) ، والألباني في ” صحيح الترمذي “