Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(16-қисм)
Бизлар ўтган тарих давомида исломий изтирорий бадал хукуматларнинг баттарроғини жуда кўп учратганмиз ва хозирда хам улар мавжуд. Сизларга бир намунани таърифлаб берсам қизиқарли бўлса керак: нақл қилинишича, махдий аббосийни даврида сахроий бир киши пайғамбарликни иддао қилиб чиқади. Уни ушлаб халифани олдига олиб келишади. Махдий айтадики: сен пайғамбармисан? Ха,-дейди сахроий киши. Махдий сўрайдики: кимларга жўнатилдинг?! Шунда у киши жавоб берадики: сизлар мени бирор кимса томонга жўнатилишимга қўйдингларми? Эрталаб жўнатилдим асрда эса ушлаб олиб келишди!
Исломий изтирорий бадал хукуматлар бундай равишлар билан жуда кўп мункар ишларни олдини олишга қодир. Аммо секуляризм динига ва махаллий муртадларга ўхшаган кофир хукуматларчи? Агар сиз худоликни иддао қилсангиз хам уларни иши йўқ, балки баён ва ақида озодлиги, шахсий озодликлар ва бошқалар номи остида сизларга йўл очиб беришади. Бир мусулмон киши учун қуйидаги нарсалар нихоятда зарур, у қайси система уни олдинга олиб боришини ва нубувват манхажига асосланган хилофатга, вохид умматга , вохид жамоатга яқинлаштиришини ва қайсиниси эса ундан узоқлаштиришини яхши билиши ва ташхис бера олиши керак.
Мана бу изтирорий холатга тегишли бўлган ва мусулмонларнинг бирдамлигини мухофизат қиладиган нуқталардан яна бири, баъзи бир холатларда заиф аммо солих амир ва рахбар билан кучли, лекин фожир амир ва рахбарни ўртасида мусулмонлар қайсинисини химоя қилиш борасида ўйланиб қолишади? Имоми Ахмад ибни Ханбал рохимахуллохга ўхшаган кишилар кучли, аммо фожир амирга тарафдорлик қилишга буюради ва айтадиларки: “аммо фожир кишини қуввати мусулмонлар учун ва фожирлиги ўзини нафси учундур, солих кишини заифлиги мусулмонлар учун солихлиги эса ўзини нафси учундир, демак фожир аммо кучли амир билан жанг қилинади, пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
«وَإِنَّ اللَّهَ يُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِر»
“ Аллох таоло мана бу динга фожир киши воситасида хам нусрат беради.” Шу ерда Абдуллох ибни Зубайр билан бани умайянинг кучли фожир хокимини ўртасидаги жангда у ерда мавжуд бўлган ана ўшанча буюк сахобалар, мусулмон жамиятининг умумий манфаъати сабабли, нима учун заиф солих Абдулло ибни Зубайрни тарафини олишмаган эди,дейишимиз мумкин? Чунки бу ерда бани умайянинг кучли фожир хокимини манфаъати худди шу изтирорий холатда умум мусулмонлар фойдасига, аммо фожирлиги уни ўзига етади.
Изтирорий холатларда уламолар ишора қилган яна бир масала шуки, агар икки амир ё икки исломий изтирорий бадал хукуматни хар иккови бир хил сатхда бўлса ва уларни ўртасида жанг содир бўлса ва уларни бири иккинчисини устидан куч билан ғолиб бўлса, куч ва аслаха билан ғолиб бўлгани мусулмонларни хокими ва амири бўлишга хақли ва унга қарши жанг қилиш тўғри деб хисобланмайди.
Ха, агар хар икковини кайфияти бир хил бўлса,биз қудрат ва аслаха билан хокимиятни қўлга киритгани хоким бўлади,деймиз, бошқа шахс қиём қилган тақдирда хам ундан кўра яхшироқ бўла олмайди, чунки уларни хар иккови хам бир хил сатхда жойлашган, шунинг учун хам унга қарши бошқасини қиём қилиши нотўғри саналади, агар бир хил бўлган бир қанча гурухларни ўртасида жанг вужудга келадиган бўлса – ўртада мусулмонларни қони бекорга тўкилишини, тафарруқ мусибатини ва ички жангларни олдини олиш учун- хаммани устидан куч ва аслаха ёрдамида қудратни қўлга киритгани ва тартибни барқарор қилгани хокимиятга эга бўлади ва у бошқалардан яхшироқ хисобланади, чунки бошқаларни кайфияти хам у билан бир хил сатхда, бўлиб хам қолганлари ундан мағлуб бўлишди; шу сабабли хам мана бу хокимга қарши жангни ва уни ўрнига бошқасини келтиришни химоя қила олмаймиз.
Ибни Хажар Асқалоний рохимахуллох фатхул борийда айтадики: “ фуқахо мутағаллиб султонга эргашиш ( ғалаба ва қилич билан султон бўлган киши) ва у билан бирга жиход қилиш ва унга итоат қилиш, унга қарши чиқишдан кўра яхшироқдур; зеро бундан бошқа ишни қилинса қон тўкилишига ва фитнага сабаб бўлади.”
Имом Ахмад ибни Ханбал рохматуллохи алайх айтадики: “ агар бир киши қилич билан (куч ва қудрат билан) ғалаба қилган ва халифа бўлса ва амирал мўъминин деб номланса, аллохга иймон келтирган хар қандай киши ана ўша амирал мўъмининни (агарчи қилич билан амирал мўъминин бўлган бўлса хам) – одил ё ситамкор бўлишидан қатъий назар- тан олмасдан бу дунёдан ўтиб кетиши халол эмас.
Имоми Ханбални сўзи орқали росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хадисларини янада яхшироқ тушуниб етишимиз мумкин, у киши мархамат қилганларки:
«مَنْ مَاتَ لا بَيْعَةَ عَلَيْهِ مَاتَ مَوْتَةَ جَاهِلِيَّةٍ » یا «مَنْ خَلَعَ يَدًا مِنْ طَاعَةٍ لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لا حُجَّةَ لَهُ “. قَالَ:” وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مَيْتَةً جَاهِلِيَّةً» .
Бўйсинишдан қўлини тортган кимса ( яъни ўзини байъатини бузган) қиёмат куни худовандга рўбарў бўлган пайтида; амалига далил келтира олмайди ва шунингдек байъат қилмаган холида ўлган кимса; жохилият ўлими билан ўлибди.
(давоми бор……..)