Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(17- қисм)
Чунки араб жохилиятида самъ ва тоах қилинадиган вохид рахбарга эга бўлишган эмас, кимки одил ё ситамкор имомга байъат бермаган холда ўлса, итоат қилмаслик ва буйруқ вахдати асосида харакат қилишда ва дастур вахдатида жохил арабларга ўхшаб қолган хисобланади.
Бу ердаги қизиқарли бир нуқта шуки, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баён қиладиларки, агар сизлар мусулмон султондан сизларни наздингизда ёмон бўлган нарсани кўрсангиз, бу унга берилган байъатдан узоқлашишингизга ва ундан жудо бўлишингизга боис бўлмаслиги керак:
مَنْ كَرِهَ مِنْ أَمِيرِهِ شَيْئًا فَلْيَصْبِرْ عَلَيْهِ ، فَإِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ خَرَجَ مِنَ السُّلْطَانِ شِبْرًا ، فَمَاتَ عَلَيْهِ إِلَّا مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً
Худди шу ерда нима учун Хасан ва Хусайн розиаллоху анхумога ўхшаган буюк кишилар муовиядек шохга байъат берганликларини тушуниб етамиз, аслида эса муовияни ўзи на Алига байъат берган эди ва на Хасан ибни Алига, бўлиб хам уларни хар иккови мусулмонларни хақ халифаси хисобланган ва у боғий бўлган. Бу ерда Хасан ва Хусайн розиаллоху анхумо муовияни ва уни атрофидаги минглаб кишиларни жиноятлари билан ишлари бўлган эмас, балки улар учун уларнинг ўзлари тўғри йўлда харакат қилишлари мухим бўлган эди.
Мана бу ривоятларни хаммаси жамоат мавжуд бўлган ва бу жамоат вохид амирга эга бўлган замонга тегишлидур, энди агар шундай жамоат ва шундай амир мавжуд бўлмайдиган бўлса ва тафарруқ хоким бўлиб олган тақдирда, Хузайфани ривояти бўйича:
تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ قُلْتُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلَا إِمَامٌ قَالَ فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ.
бундай вазиятда энг яхши танлов барча тарқоқ фирқалардан четланиш бўлиши мумкин, одатда фирқайи ножия мавжудлиги сабабли,
«لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ”.»
و « “لَنْ يَبْرَحَ هَذَا الدِّينُ قَائِمًا يُقَاتِلُ عَلَيْهِ عِصَابَةٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ»
ва секуляристларнинг мусулмонлар устига юклаб қўйган доимий жангларини баробарида:
وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا(بقره/217)
Мана бундай ўрин ер юзида шахс фирқайи ножия томонга хижрат қилишга қодир бўлмайдиган ва турли-хил фирқаларни орасида қолиб кетган баъзи маконларгагина тегишли бўлиши мумкин. Чунки секуляристлар қиёмат кунигача бизлар билан бирга жанг қилишади, лекин мусулмонларнинг тоифаси хам қиёмат кунигача ошкора уларга қарши жанг қилишади ва уларни хамма танийди ва улар хақни устида бўлишади.
Нубувват манхажига асосланган хилофатни қўлдан бой берилгани сабабли вужудга келган исломий изтирорий бадал хукуматларга нисбатан қандай муносабатда бўлиш борасида ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишларига биноан олиб бориладиган мана бу хукумат қайтадан қўлга киритилгунича,
«ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»
исломий изтирорий бадал хукуматни мавжудлигидан четланиб бўлмайдиган нарса, шунинг учун хам хаммага таниш бўлган тарихий намуналарни маълум миқдорда кўриб чиқишимиз лозим бўлади; бизларнинг баъзи бир мувозанатсиз, меъзонсиз, жохил биродарларимиз ўзлари ва хамрохлари учун ўйлаб топишган ва мусулмонларнинг душманлари хам уни янада ёйиб тарқатаётган чекловлардан ва муваффақиятсизликка боис бўладиган тангликдан ва ноумид бўлишдан, тафарруқдан аллох бизларни олиб чиқиб кетишини умид қиламиз. Иншааалох.
Бизларнинг баъзи биродарларимиз ўзларининг шариатни мақсадларидан ва хадафларидан огох бўлмаганликлари ва мусулмонларни тарихидан огох эмасликлари сабабли, ўзлари учун ўйлаб топишган чекловлар боис, ўзларини фикрлаш доираларини нихоятда чегаралаб,тор қилиб олишган, бошқа бир томондан эса улар тафарруқни янада кўпайишига ва ахли қиблани яна кўпроқ сустлашишига ва мусулмонларни ўртасида ноумидликни тарқалишига сабаб бўлишган.
Шунингдек айтиб ўтилганидек, мана бу мувозанатсиз биродарларнинг очиқ хатоларидан яна бири, нубувват манхажига асосланган хилофатни қулашидан сўнг изтирорий холатда вужудга келган исломий изтирорий бадал хукуматлар билан қандай муносабатда бўлишдур. Бизларнинг мана бу меъзонсиз биродарларимиз, ислом тарихидаги солих буюк кишиларга қарама-қарши равишда, нубувват манхажига асосланган хилофатни қўлга киритгунларича исломий изтирорий бадал хукуматлардан бир фурсат сифатида фойдаланишни ўрнига, кина ва нафрат, хамда адолатни бир четга суриб қўйиш сабабли, бу хукуматларга нисбатан бир тахдид,хатар деб қарашади ва мусулмонларнинг душманлари хам динфурушларни ва уламойи суъ варрувайбизани турли- хил каналлари орқали бу кинани янада кенгайтиришади ва натижада эса мана бу мувозанатсиз биродарларимизни хохлаган жойларига тортиб олиб кетишади.
Исломий изтирорий бадал хукуматларга қандай муносабатда бўлиш борасидаги бахсимизни янада тушунарлироқ бўлиши учун барча мусулмон тарихчилари ва хатто кофирлар бу воқеаларни сихати борасида шубха қилмайдиган ва барча тарихчилар иттифоқли назарга эга бўлган мисолларни зикр қилиб ўтишни лозим топдим. Салохиддин ва Мисрдаги исмоилийларни хукумати ва оли бувайб ва аббосийлар хақида сўз бошлаймиз ва аста-секинлик билан усмонийларга хам етиб борамиз.
(давоми бор……..)