Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(83- қисмат)
Бо ин вужуд, бо қарнхо тажруба ва бечорагий барои куллия муслимин, имруз хам, дар миёни баъзи аз жамоатхойи исломий сарзаминхойи мусалмоннишин, дар бисёри аз нуқот, хануз падидахойи вужуд дорадки нишон медихад бархи аз фирақ ва тафосир қасд доранд бинишхо ва хатмаши даруний худишон руба тафосир ва героишоти дигар тахмил кунанд, ва бар онон фишор меоваранд, ва дар умури фардий ва шахсийи онон хам дахолат мекунанд. Чиро? Чун ин тафосир намехоханд бинишхо ва хатмашихойи фардий ва даруний онхороки хийли жузъий хам хастанд ё иртиботи ба масоили муштараки руз ахли қибла надорандро бипазиранд.
Албатта миллати мусалмони мо хам аз ин қоида мустасно набуда ва тажрубиёти талхи дошта аст. Аммо жунбуши харакат ба самти шўройи улил амри мо ва жунбуши харакат ба самти хукумати исломий ала минхажин нубуввати моки дар кинори еки аз се абзорхо ва бо риояти пеш заминахойи вахдати огохона, хадафманд ва огохона чун “ иродайи шўроий” , зомини ташкили шўройи улил амри жахоний ва зомини тўлиди дуборайи уммати вохид ва жамоати вохид аст, лагади жононайи бар аносири фирқасоз фирқапараст ва зидди вахдат зада аст, ва тафаккур ва андишахойи масмум ва номутаодил ва номезонишонро аз худиш дур карда ва берун рехта аст. Чун дар ин замони дигар бо вужуди тажрубиёти мутаъаддиди талх ва вахшатноки гузашта ва замони хозир тахаммулиш барои жунбуши бедорийи исломий ва шўройи муслимин душвор аст.
Тафосир, мазохиб, жамоатхо ва героишоти исломий мухталиф бояд муштаракан дар панохи еки аз “ се абзор” дар мовриди масоили мухиммики мовриди таважжухи хамма онхост бар асоси арзёбий ва натижагирихойи муштаракики бо хам дар шўройи вохид ба тавофуқ расиданд, тасмим бигиранд ва амал кунанд, фақат интури вахдати ирода ва вахдати амал тазмин мешавад.
Хеч жамоат ва гурух ва тафосир ва бардошти тобеъи шўройи хақ надорадки дар муносаботиш бо героишоти бародар ба зехнигарий мубтало бишавад ва сабуксарона дар мовриди геройишоти исломий бародар қазоват кунад, ва бахотири инки тафсири дар умури фардий худиш ба харфи онхо гуш намедихад ва тафсир ва таъвил ва назархойи дигари аз дини ислом дорад нисбат ба у бо пеш довари бархурд кунад ва ба “ иродайи шўроийи” ахли қибла садама бизанад.
Хеч жамоат ва гурух ва тафсир ва бардошти тобеъи шўро мужоз нест рафтор ва кордори тафосири бародарро фақат аз ин ру чун масалан бо назари онхо тавофуқ надорад бо ислом муттазод талақий кунад. Хамчун хечкас хақ надорад ва мужоз нестки бар тафосир ва героишоти бародарики дар порайи аз масоили жузъийи фардий мовзеъи мустақилли доранд аз руйи хаво ва хавас барчасб бизанад. Бархи ба жараёни вахдатталаби жунбуши шўройи муслимин ва ба бархи аз тафосир итикатхойи мисли хавориж, такфирий, рофизий, муржиъа, суфийгарий ва ғейрих мезанандки, инхо лоиттилоат ва арожифи пеш нестандки, дар дарси қаблимон дар мовриди даража банди душманон ба иллати ва чироийи пешдоиши ин барчасбхо ишороти кардем.
Дар ин сурат жунбуши харакат ба самти вахдат ва харакат ба самти такомули шўрохи то шўройи улил амри жахоний ва ижмоъи вохид ва уммати вохид ва жамоати вохиди исломий қотиъона танхо аз “ ислом” ва “ иродайи шўроийи” тахти пушиши абзорхойи шаръийи хукумати бадили изтирорийи исломий ё абзори мажлиси шўройи мужохидин дифоъ мекунад, аз ин ру мо муслимин алайхи тамоми нигаришхо ва дидгоххойи мунхариф кунанда ва рангоранг бапо хостаем ва алайхи онхо жиход ва мубориза мекунем.
Хеч жамоат ва гурух ва тафсир ва бардошти тобеъи шўро набояд иғроқ кунанд ва тамоми он чизики худишон анжом медихандро дуруст бидонанд ва ончи дигарон анжом медихандро нодуруст бидонанд. Бейни мужохидиники барои амри муштараки жиход ва мубориза мекунанд набояд чанин намудхо ва нишонахойи бисёр носолимро тахмил кард. Рохнамойи куллияи муслимини жахон қуръон, суннати сахих ва шўройи улил амри вохиди жахоний аст.
Бо вужуди ин, бадалили адами вужуди шўройи улил амри жахонийи ислом ва бадалили набуди ижмоъи вохид ноши аз ин шўро, онон метавонанд кам ва пеш тафосири мухталифи дар мовриди ин ё он масалайи жузъий дошта бошанд. Ва ле дар ин маворид хам боз лозим астки нисбат ба хам бо хусни тафохум рубару бишаванд, ва содиқона масоилро муштаракан матрах кунанд ва барои екпорчаги талош кунанд. Чанин рафтори ек вазифа диний астки куллияи муслимин бояд нисбат ба хамдигар ва посдорий аз “ иродайи шўроий” тахти пушиши еки аз “ се абзор” хойи шаръий риоятиш кунанд.
(идома дорад……)