Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(86- қисмат)
Холо дар баробари ин рохкорхо мумкин аст дастайи аз бародарон ва хохарони моки дар жомеъайи жохилий ба баъзи аз сифати мунофиқин ва секулярзадахо олуда шуданд ва хануз натавонистанд худишонро аз ин сифоти фосид ва олуда кунанда пок кунанд, ва бо худишон ин олудагийхо ва вирусхоро ба дохили жунбуши муслимин мунтақил карданд вужуд дошта бошандки мумкин аст муқаддамайи садамоти жиддий ба “ иродайи шўроий” ва вахдати огохона, хадафманд ва харакатийи муслимин бишавад.
Ба унвони мисол назди ин муслимин олуда ва мариз ва заифул иймон ғийбат бисёр ночиз ва беарзиш шуморда мешавад ва ба рохати муртакибиш мешаванд, ва шойеъаро бидуни таважжух ва ба авоқиби он ба хамрохи ғийбат дахан ба дахан мечархонанд, суъизон бо тажассуси бемоврид дар ризтарин харакоти бародарон ва хохарон ба унвони мод бароишон дар меояд, агар тобеъи ек тафсир ё ижтиходи хосси бошанд аслан чашми дидани содиқонайи мухолифони худишон дар ек тафсир ё мазхаб дигарро надоранд ва ба махзи вуқуъи кучактарин ихтилофи назарий ба жойи мудоро ва нишон додани ихва ва азиллах ва рухамо ва бархурди муносиб бо назариёти мухолиф ва хифзи иттиходи амал алайхи жохилият, дар ибтидо барчасб зани ва тухматзанихоро оғоз мекунанд, ва ба мурур душманий ва кина жойи
« إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ»
Ва жойи
« رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ»
« أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ»
ро мегирад, ва нихоятан бо бузург жилва додани ихтилофоти ночиз ва жузъий бо хазфгероий ё тафарруқ тамом мешавад. Анжоми ин қабил аксул амалхо ва олудагийхо бояд тавассути муслимин дур рехта бишаванд ва ба жомеъайи жохилият вогузор бишаванд.
Шакки нестки манбаъ ва сарчишмайи тамоми ин олудагийхо ва инхирофотро бояд дар ду жо жустажу кард:
-еки дар миёни мунофиқин ва секулярзадахоки иддайи аз муслимин хам ба он олуда шуданд ва бо худишон оварданд.
-дигари дар кутохийи шўрохойи жамоатхойи дар фарханги кардани омузишхойи равиши интиқод ва худинтиқодий дар миёни хаммасирони ин шўро.
Худи шўрохойи кучак дар мавориди мисли ахзоб ва гуруххойи жохилий кучактарин эътирозоти мужохидин ва муборизинро бо равишхойи хушунатомиз ва иръобгероёна ва тахдидомиз посух додандки, ағлаб ба дилсардийи мужохид ва кинорагири ва ё тафарруқ ва жудо шудан, тафтиши назар ва ба вужуд омадани марзбандихойи козиб, худи хамин шўрохойи кучак табдил ба улгуйи носуносиби шуданд, ва поягузори суннатхойи ғалати шудандки садамоти азимиро ба “ иродайи шўроий” ва кулли жараён ва тамоми зер мажмуъахойи он шўро дар он мантақа ворид карда, ва хатто соири муслимини хориж аз ин шўроро хам бо фожиа рубару карда, ва дар нахоят тифлики мерафт ба рушди табиий худиш идома бидихад ва табдил ба инсони тавонманд ва қудратманд бишавадро сиқт мекунанд.
Мовриди дигарики ба кутохи шўройи жамоатхойи кучак бармегардад ин астки мусалмоники худишро тобеъи ин шўро ва “ иродайи шўроий” мекунад дар воқеъ мисли кудаки тоза ба дунё омадайи астки ниёз ба муроқибат ва нигахдори ва фарохам кардан асбоби рушд ва тараққи, ва бахусус ниёзманди “ эътимод ба нафс”, ва жиловгири кардан аз асбоби беморий ва заъаф аст, то битавонад ба вазифи асосий амал кунад.” Эътимод ба нафс” пас аз ақида бузургтарин омил ва абзори зохирийи вахдат дар тамоми ашколи рахбарият, танзимот, амал ва зермажмуъахойи шўрост.
Шўро лозим астки барои хифз ва нигахдори аз вахдат ва “ иродайи шўроий” ба сурати жиддий тадорукоти лозимро дар панохи еки аз се абзори шаръий фарохам кунад, ва бо омузишхойи амалий ва коргоххойи омузиший ба сурати проктик зери мажмуъахойи худишро ба зарурати хифзи вахдат ва “ иродайи шўроий” тарғиб ва ташвиқ кунад, ва барои хифзи вахдат ва “ иродайи шўроий” даст ба иқдомоти пешгирона бизанад.
Собиқин ва пештозон ва шўрохойи мухталиф имруза бештар аз хар замони ба иттиход ва амали муштарак ва “ иродайи шўроий” тахти пушиши еки аз се абзори шаръий ниёзманданд, ва лозим аст гушзад бишавадки харгуна кутохийи онхоки мунжар ба харгуна тафарруқ ва чанд дастаги миёни ахли қибла ва хам пеймонони суннатийи онхо бишавад дар воқеъ жибхайи жохилиятро тақвият карда ва кулли муслиминро заиф хохад кард.
(идома дорад……..)
