Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(85- қисмат)
Дар чанин шароити мухимтарин вазифа героиши ба ташкили жибхайи вохид бо тамоми ахли қибла ва харакат ба суйи шўройи вохид ва “ иродайи шўроий” аз коноли еки аз абзорхойи шаръийи мажлиси шўройи мужохидин ё хукумати бадили изтирорийи исломий аст, дар чанин шароити чун танхо аз тариқи вахдат ва ташкили шўро мешавад ба тақвияти жибхайи муслимин кўмак кард бояд қавий кардани жибхайи ислом аз коноли еки аз ин абзорхойи шаръийро бар “ хар чизи” бартари бибахшем.
Дар инжо танхо қавий кардани жибхайи ислом астки мухим аст на тамоюлот ва хавохишхойи нафсоний ва такаббур. Замоники Умар ибни Хаттоб Холид ибни Валидро аз рахбари артеши муслимин азл кард бидуни кучактарин мухолифати барои жонишини худиш Абу Убайда бехтарин мушовир ва насихатгар ва мисли ек сарбози мутиъ дар баробари фармондайи жадидиш самъ ва тоах дошт. Холо фақат кофий астки бисёри аз дустон ками дар заъфи иймони худишон шак кунанд ва аз худишон бипурсанд дар баробари нахий аз тафарруқ ва героиши ба вахдат ва касби иззат ва қудрати хукуматий аз коноли еки аз абзорхойи шаръий ва “ иродайи шўроий” то чи хад бо аъмолишон нишон додандки содиқ хастанд ва дар ростойи дастуроти қонуни шариати аллох дар ин замина харакат мекунанд? Лозим аст ба худишон биёянд ва лахзайи дар аъмолишон шак кунанд. Лозим аст агар яқин дорандки қавий кардани жибхайи исломро бар “ хар чизи” бартари мебахшанд ва дар баробари жибхайи муттахид душманони шумора ек ва хатто душманони шумора ду ва се қасди хидмати ба жибхайи муслимин ва “ иродайи шўроий” муслимин аз коноли еки аз се абзори шаръийро доранд:
-бояд дар маворидики ихтилофи хатмий аст ва хануз шўройи барои еки кардани ин ихтилофот ташкил нашуда аст, гузашт ва амр ба маъруф ва нахий аз мункари шаръий дошта бошем, ва сахтгири ва қотиъиятро дар ин масоили ихтилофий ва ижтиходий сирфан дар доирайи вужуди худимон махдуд кунем.
-бояд худимонро дар ёдгири омузишхойи зарурий дар чигунаги бархурд бо мухолифонимон ташвиқ кунем, ва масоили чун тоб овари, мудирияти хашм ва дур рехтани лажбози ва ғейрихро дар коргоххойи хосси омузиши шаръий ба сурати проктик ва амалий ёд бигирем.
-бояд яқин дошта бошемки хам бардоштхойи мо ва хам бардоштхо ва тафосири соирин аз манобеъи шаръий то замони ташкили шўройи улил амри мантақаий ва жахоний хужжати нисбий хастанд на мутлақ, ва хеч шахси ва тафсири қобили парастиш нест. Чун агар хар шахси ё тафсириро мутлақ донистид, ва аз девори анкабутий ва беасоси онхо рахо нашуди, дар воқеъ онхоро ба жойи қонуни шариати аллох парастиш кардид.
-бояд ижоза надихем ек мисқол зарра такаббур ба қалб ва аъмоли мо рох пейдо кунад. Такаббур яъни бастани рохи сулх ва маваддах ва боз кардани роххойи хушунат ва даргирий.
-лозим аст аз суъизон, пеш довари ва бидуни далил ва илм ба дигарон тухмат задан, ғийбат кардан ва тажассус пархез бишавад.
- .يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلا تَجَسَّسُوا وَلا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ (حجرات/12)
-илова бар ин маворид, тамоми амр ба маъруф ва нахий аз мункар мо бояд ба шеваи бошадки мунжар ба мункари бузургтари нашавад. Тамоми нахий аз мункархойи мо бояд дар масири героиш ба вахдат ва пархез аз тафарруқ бошад.
Бо баррасийи мужаддади сенориойи бархурди саййидина Хорун ва Мусо бо қазияи гусола парасти қовми бани исроил ошкоро мутаважжих мешавемки ширки тафарруқ барои жомеъайи муслимин бузуругтарин мункари астки мумкин аст вужуд дошта бошад. бале ширки тафарруқ барои жомеъайи муслимин аз ширки гусола парасти то расидани рахбари мовриди қабули хамма бештар ва хатарноктар аст. Ва намешавад то замони расидани ин рахбарияти мовриди пазириши хамма бо ширки бузургтари ба жанг бо ширки кучактари рафт ва ширки бузургтариро жойгузини ширки кучактари кард. Барои хамин бояд ба хотири мункароти бисёр жузъий ва риз ва ё ихтилофоти фиқхий ва фаръий бо бародар ва хохарони мухолифимон, аз жарихадор кардани авотиф ва ихсоси ононки боис мешавад аз хамсафар шудан бо мо ба самти вахдат ва қудрат ва ташкили шўройи улил амри вохид ва хукумати исломий ва уммати вохид ва ижмоъи вохид ва жамоати вохид мунсариф бишаванд, ва пушаймон бишаванд, ва ё ду дил бишаванд, ва ё ек зарра шак кунанд ва суст бишаванд ва ба “ иродайи шўроийи” мо аз коноли се абзор садамайи ворид бишавад башиддат пархез кунем.
-таважжух ба ин мухимки:
خیرالنَّاسِ أَنْفَعُهُمْ لِلنَّاسِ .
Ва бояд дар сухбат кардан ва даъват ба маъруф ва нахий аз мункар хадаф нафъ расондан бошад ва агар лаззати хаст дар нафъ расондан бошад на дар ғалаба дар хариф ва пуч нишон додани рохи у ва махкум кардани он. Иштибохики хийлихо ба он дучор мешаванд.
(идома дорад…….)