Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(90- қисмат)
Танхо аз коноли ин “ се абзор” астки чанон фазойи бози ба вужуд меоядки хам дар он тамаркузи фармондехи ва вахдати дастур вужуд дорад хам шўро, хам инзибот вужуд дорад хам озодий, хам вахдати ирода вужуд дорад хам рохатийи хиёл ва халлоқияти фардий.
Ин хамон вазифайи ошкори астки ислом барои рушди фард ва жамоати муслимин, худишро мутаъаххиди ба пиёда ва заминий кардани он карда аст, ин хам мухри таъйидий аст бар инки ин жомеъайи исломий харгиз сокин ва бетахаррук нест балки хамиша дар харакат ва шукуфоий аст, ва мухимтар инки харгиз гумрох ва саргардон намешавад. Чиро? Чун уммат ва жамоати вохидики аз коноли еки аз ин “ се абзор” шикл гирифта харгиз гумрох намешавад, инро аллох замонат карда ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба сирохат баёниш карда аст:
سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَايَجْمَعَأُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا.
Уммати вохид ва жамоати вохидики аз тариқи шўройи вохиди улил амрики аз коноли еки аз се абзорхо ба вужуд омада аст тамоми тафосири мухталифро бо риояти тасовийи хуқуқ дар худиш жой медихад. Дар ин шўро мазохиби суннатий, ва хатто маосир хам, мисли салафият ва ихвонийгари ва мактаби қуръоний будан ва ғейрих мумкин аст солхойи сол ба хаёти худишон идома бидиханд, хаёти инон тазоди бо ирояйи раъйи вохид ва ижмоъи вохид тавассути шўро ва табаъияти муслимин аз ин раъйи вохид надорад. Вужуди оройи мухталиф дар шўро ва ирояйи оройи мухталиф дар шўро омили харакат ва монеъи сукун ва гандидагийи ин оби хаёт бахш мешавад, ва бо пойбанд будан ба раъйи вохиди шўро ин ороъйи мухталиф дар дохили шўро боис ва омили гуризи аз шўро ва вахдат намешавад балки сабаби тақвият ва истихкоми шўро ва вахдат мешавад.
Бо барои хифзи ин вахдат билижбор рузона чандин бор дар намозимон таъаххуд медихемки тобеъи мутлақи қонуни шариати аллох бишавемки еки аз мухимтарин қавонини шариати аллох вахдат ва пойбанд будан ба у аст. Ийяка наъбуду яъни хаммайи ибодатхоям фақат ва фақат барои аллох бошадки мешавад хамон маъни:
قُلْ إِنَّ صَلاَتِيوَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ* لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ(انعام/162-163)
Илова бар он барои инки қалбимон ором бишавад ва аз харгуна кина ва нафрати нисбат ба хохарон ва бародарони мусалмонимон холи бишавад ва ба жойиш маваддах ва пойбанд будан ба ихва ва азиллах ва …….жо бигирад бароишон дуойи хейр мекунем ва пас аз бозгашт аз гуфтагуйи бо аллох бароишон саломатийи ва осойиш ва амниятро ба армағон меоварем.
Бале, мо хар руз батури вожиб 17 бор мегуем
«اهدنا الصراط المستقيم»
Ва 9 бор
«السلام علينا» و «السلام علي عبادالله الصالحين»
ро бар забон меоварем ва бо такрори хаддиақал 17 бор иқрор ба тўвхид дар 5 новбати мушаххас ва муъайян онхам бо ижбор ба такрор ва амали ба он дар масжид ба хамрохи “ жамъ” ва дури аз тафарруқ ва парокандагий ва такравий, хамин худиш баёнгари зеботарин ва айнийтарин ва гўётарин шикли даъват ба иттиход миёни муслимин ва мўминини жахон, ва таъкиди бар тўвхид ва пейравийи мутлақ аз “ қонуни шариати аллох” аст.
Хадафи мо ризояти аллох аз тариқи табаъият аз қавонини шариати аллох барои бозгардондани хукумати исломий аст, ва ин хадаф бисёр мутаъолий ва арзишманд аст, хамин хадафдор будани мо бузургтарин мухаррики муттахид шудани мост, чун расидан ба ин хадаф сангинтар аз они астки афроди мутафарриқ ё хатто жамоатхойи мутафарриқ аз ухдайи он бароянд. Ва мо барои расидан ба ин хадафи бузург, коромадтарин ва асосийтарин ва мутмаъинтарин васила яъни шўро аз коноли се абзорро дар ихтиёр дорем.
Албатта ижмоъи вохиди шўро аз коноли ин “ се абзор” танхо зери мажмуъахойи ин абзорхоро шомил мешавад. Илова бар ин дар ин масир ва хатто дар замони ташкили бадили изтирорийи хукумати исломий каси наметавонад нақши ижмоъи вохидро бози кунад ва хақ надорад бардошт ва тафсири худишро бар дигарон тахмил кунад. Балки бо риояти услуби сахихи
« أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ»
Ва риояти сахихи
« إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌفَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ »
Ба бехтарин шевайи мумкин танхо ба таблиғи раъйи худиш иқдом кунад, ва ба асли ихтиёр ва озодий ва тасовийи хуқуқи шаръий дигар муслимини ахли қибла эхтиром бигузорад, ва харгиз фаромуш накунадки агар нобуд кардани мункари кучаки боиси жойгузини мункари бузургтари бишавад бояд то замони фарохам шудани асбоб ва лавозими шаръийи он мункар дар хийни мубориза сабр кард.
(идома дорад……..)