Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(33- қисмат)
Энди вохид умматдаги ислом фуқахоларининг улил амр шўроси вохид ижмоъси билан вохид раъйни даъват ва таблиғ қилиш учун ташкил қилади:
وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (آل عمران/ 104)
Яъни умматни хаммаси одамларга бир раъйни етказишади, бир мубаллиғни раъйи бошқасиникидан фарқи бўлмайди, мана бу масжидда ё махаллада ё бу шахарда ё вилоятда ё давлатда бир нарсани етказиб, бошқа бир масжидда ё махаллада,шахарда,қишлоқда, минтақада бошқа бир нарсани етказилмайди. Хамма бир хил нарсани етказади ва одамлар хам турли-хил раъйлар сабабли саргардон,тарқоқ бўлиб кетишмайди.
Албатта бу вахдат ва шўро шундай бир воситаки, хамма ундан фойдалана олади. Масалан машина, тайёралар, танклар ва бошқа нарсаларга ўхшайди. Хар қандай киши вахдатга етиш ва қудратни кучайтириш ва қудратни сақлаб туриш учун бу шўродан фойдаланишга ва уни ўзини мақсадлари йўлида ишлатишга қодир. Фақат мусулмонлар ва мустазъафин кишиларгина бу машинадан фойдана олади, тоғутлар ва золимлар бу хақдан махрумдурлар ва улар эшакни минишлари керак,деган нарса ботил тасаввур ва нотўғри ишдур. Аллох таоло машина хайдашликни мусулмонларни,мазлумларни хаққи қилиб бериб, бошқаларни ундан махрум қилган эмас. Шўро ва вахдат хам ананавий тарзда ўзгармас илохий суннатлардан ва қимматли,хал қилувчи абзорлардан бўлиб, мазлумлар махсусан ахли қибланинг мустазъафинлари хаммадан кўра хақлироқдурлар, асбобларини мухайё қилиш ва вахдатни касб қилиш хам мусулмонлар учун вожиброқ деб саналади.
Мана бу холатда вахдат ва муттахид бўлишлик, кучли ва буюк, ва фаол қудратни вужудга келишига боис бўлади, хар қандай замон ва маконда агар ўша замон ва маконни ривожланишига муносиб холда мана бу вахдатдан фойдаланиладиган бўлса, мусбат ё манфий бўлган буюк ўзларишларни вужудга келтиришга қодир.
-Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни лашкари ё Абу Бакр Сиддиқни лашкари ё Умар ибни Хаттобни лашкари ё Салохиддин Айюбийни лашкари ё Юсуф ибни Тошфинни ё Сайфиддин Қутузни лашкарига ўхшаш ижобий ўзгаришлар бунга мисол бўлади.
-Манфий ўзгаришларга хам чангизхон муғулни лашкари ё бугунги кундаги америка рахбарлигидаги бутун жахон секуляристларини иттифоқи, россия ва хитой,нато ва бошқалар мисол бўлади.
Хар қандай холатда хам, агар вахдат фикрий,ақидавий, ташкилотий,рахбарий иттиход учун шароитни мухайё қилса, у хамиша ўзгаришни манбаъси бўлиб қолади; чунки у қудратни манбаъсидур. У қудрат ва имконият қўли бўлиб, ундан ошкор ва пинхон кофир хам ва мусулмон хам фойдалана олади.
Хўп энди агар ахли қибла бўлган шахс ё гурух ва жамоат, вахдатни ахамияти ва жойгохи хақида шу даражадаги шаръий даркни,билимни қўлга киритган бўлса ва تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ و از دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ
га ўхшаган булғанишлардан узоқлашган бўлса, вахдатни мафхуми, мохияти ва вазифасида тадаббур ва чуқур фикрлаш билан шунчалик тушуниб етиши, дарк қилиши лозимки, баданга вахдатни мохиятини киргизиш орқали мўъмин, муваххид шахсни қонида, хўжайраларида у жорий бўлиши ва ўзини таъсирини унинг шахсият ва рафторида кўрсатиши керак. Ўзининг жиходий хаётида ва муборазасида вахдатни намойиш қилиб уни амалда кўрсатиб берган кишигина вахдатни иддао қила олади.
Шахсларни ва жамоатларни ва гурухларни,ахзобларни ва кичик шўроларни исломий вахдатни қаршисидаги муносабати ва мана бу муборак вахдатни юракдан,калом билан амалий химоя қилиш меъзони, шахс бу билан ўзини жанохларни ва жибхаларни бирига яқинлаштирадиган меъёр хисобланади. Ё аллохни йўлидаги мужохидлар жанохи ва жибхаси ёки бўлмасам тоғутни йўлидаги жангчиларни жибхаси ва жанохи бўлади, мана бу икковидан бошқа учинчи жанох мавжуд эмас:
الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ (نساء/76)
шахснинг вахдатни баробаридаги амалий,забоний ва қалбий учталик муносабати, бу шахсда шундай бир сифатни вужудга келтира оладики, уни жанохлардан бирига тегишли эканини ёки аъмоли билан жанох ва жибхаларни бирига хизмат қилишини кўрсатиб беради.
Албатта аллохни шариатида қудратни ва ғалабани хифз қилиш замонатини бера оладиган вахдат, иймоний ва огохона,мақсадли вахдатдур. Исломий хукумат қудратини касб қилиш ва вохид улил амр шўросини,вохид ижмоъни,вохид умматни,вохид жамоатни касб қилишга ўхшаган мана бу вахдатни ташкил қилиш мақсадлари йўлида харакат қилишни хохламайдиган ва харакат қила олмайдиган манфаъатлари турли- хил бўлган шахслар ва гурухларнинг бир жойда жамланиши хато хисобланади.
Чунки улар мунофиқ ва секулярзадалар бўлиб, агар сиёсий вазият уларни муродларига кўра давом этса, улар мужохидларни ёнида қолишади ва сиёсий об-хаво, хамда тоғутий хокимни хавоси ўзгаргач ёки бошқа бир жойда уларга яхшироқ имтиёз берадиганлар пайдо бўлса, тезлик билан мужохидларни сафидан чиқиб кетишади ва хатто уларни бир дастаси ислох талаб кишиларни қолибида ана ўша тоғутий тузумга киришади, яхшироқ имтиёзга эга бўлган бошқа бир даста эса мужохидларга қарши тоғутларни фойдасига ишлайдиган жибхаларга жойлашиб олишади. Улар томонидан алданиб қолган,сўнгра эса буни тушуниб етган содиқ мусулмонлар дастаси ё яна қайтадан мужохидларни сафига қайтишади ё аксар холатда бошқалардан узилган, ноумид шахсларга айланишади.
(давоми бор……..)