Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(95- қисм)
Дар ин заминаи тахияйи муқаддамот ва фарохам шудани замина муносиб ва расидани замони муносибиш мисолхо зиёданд, масалан намоз хондани ек зан ниёзи ба муқаддамоти дорад, мисли мардхо дар холати табиияш бояд вузуъ бигирад, ба самти қибла боистад ва дар шароити вижа зан дар холати қарор мегирадки наметавонад намоз бихонад чи расид ба соири маворидиш ва танхо бояд сабр кунад то замони муносибиш бирасад. Ин холати жабрие ва дасти худи шахс нест, аммо мавориди хам пеш меоядки боз бояд то рафъ шудани холати изтирорийки пеш омада аст сабр кард.
Масалан намешавад интизор дошта бошемки мардхойи аксаран бемор ва гурсна ва номутаодил ва номезон аз назари жинсийи атрофи мо, робитайи солим бо занхойи мусалмон дошта бошанд. Инхо хануз аз лахози жинсий гурснанд ва аз гурснагийи жинсий ранж мебаранд, ек инсон ба шиддат гурсна чигуна бо маводди хўроки нигох мекунад? Буйи маводди хўрокиро читури хис мекунад? Шикл ва хайбати чизхоики шабихи хўрок хастандро читури мебинад? Замоники шумо гурсна хастид ек хамбургерро бисёр кучактар аз андозайи воқеиш мебинид, ек коса обгуштро бисёр камтар аз андозайи воқеияш мебинид, аммо замоники сир бошид хамон хамбургер ё хамон коса хийли бузург ба назаритон мерасад, хатто мумкин аст чанд луқмайи кучак хам барои шумо бузург ба назар бирасад.
Бале, хам акнун аксаран мардхойи мусалмон дар ин холат гурснагийи шадиди жинсий хастанд, ва то замоники ин холати гурснагийи шадид бартараф нашавад намешавад равиши иртиботи исломий миёни зан ва мардро татбиқ дод, занхо наметавонанд дар миёни чанин гурснагон ва номутаодилхо ва номезонхойи интизор дошта бошандки мисли бозори пойтахти муслимин дар замони Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху раиси бозор бишаванд, ё мардони сахоба читури бо занони сахоба бархурд мекарданд мардони алъон хам хамонтури бо онон бархурд кунанд. На, бидуни дар назар гирифтани истиснооти чанин интизори аз чанин мардони ек таваххум аст чиро? Чун бархалофи сахоба ва тобеин ва хатто қарнхойи баъад мардхойи имрузий мариз ва ба шиддат гурсна хастанд, ибтидо бояд мардхо аз коноли шаръий он сир бишаванд, ва аз ин мархалайи жинсий абур кунанд, баъад интизор дошта бошемки мисли ек инсони солим ва мутаодил бархурд кунанд.
Тараф ба шиддат ба маводди мухаддир мўътод аст то замони бартараф шудани ин олудаги наметавонид аз у интизор дошта бошидки ек вазифаро мисли инсонхойи солим анжом бидихад, бояд ибтидо заминахойи тарки эътиёдишро фарохам кунид баъадки пок шуд онвақт астки мисли ек инсони солим аз у интизор дорид. Жомеъайи муслимин ба анвоъи олудагихойи ақидатий ва рафторий мўътод шуда ва тарки эътиёди инон дар замоники мовриди анвоъи тахожумоти мусаллахона ва таблиғоти куффори муттахиди секуляри жахоний ва муртаддини махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахойи бумий қарор гирифтанд бисёр мушкилтар ва бисёр замонбартар аз тарки эътиёди ек шахс ба маводди мухаддир аст ва бояд ба тадриж ва қадам ба қадам ба жилов рафт.
Ё тараф афсурда аст ё тарсу аст ё бадгумон аст ё васвос аст ё бачча аст ва шабхо жойишро хис мекунад ё соири маворидики ислохи онхо ниёз ба замон дорад ва бояд ба сурати тадрижий ва бо фарохам шудани муқаддамоти аз ин мархала гузашт. Касоники “ замонбар” будан ва “ тадрижий “ рад кардани ин ихтилолотро намепазиранд танхо худишонро ранж намедиханд балки зиндагиро барои атрофиёнишон хам сахт ва гох ғейри қобили тахаммул мекунанд ва ижоза намедиханд шахс марохили такомулишро тей кунад ва қасд доранд ек бачча ширхўрро мажбур кунандки худишро касиф накунад ва шир додани бу уро машрут кунанд ба инки худишро касиф накунад.
Ин холати боздоранда ва мухарриб дар миёни шўрохо ва жамоатхо ва хукуматхо ба “ тахкими зудхенгоми марохили санавия шариат” машхур аст. Хадафи аввалия ва фоврийи ташкили жомеъайи исломий пиёда кардани
«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»
Яъни аз бейн бурдани гурснагий ва фарохам кардани рифохи умумий бо тахияйи 5 ниёзи асосий яъни хўрок ва пўшок ва маскан ва бехдошт ва омузиш барои хамма ва аз бейн бурдани тарс ва ижоди амният ва хифзи сутунхойи асосийи жомеъа ( дин, жон , насл , обру,ақл ва мол ва ғейрих) барои тамоми инсонхойи мусалмон ва хатто кофаристки дар ин жомеъайи муслимин ба сар мебаранд, ва тахкими бақияйи мавориди шариат, жузви мавориди хастандки ниёз ба тадриж ва вазъи мовжуд инсонхойи дорадки ба мурури замон тавассути находхойи тахти пушиши хукуматийи исломий ва шўройи улил амри он омадагихойи лозимро барои ижроий кардани ин ахком пейдо карданд.
(идома дорад……..)