Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(98- қисмат)

Масалан иддайи дар замина жанги равоний бар алайхи душманон фаолият мекунанд, ё дар заминайи химоят аз хуқуқи занхо, ё ятимон,коргарон,кишоварзон, донишжуён ва соилин , хифзи мухити зист ва ғейрих фаолият мекунанд. Ин хамон хелфи астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд агар каси ишонро дар дўврайи ислом хам ба чанин фаолиятхойи даъват кунад қабулиш мекунам ва дар он ширкат мекунам:

:لَقَدْ شَهِدْتُفِيدَارِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُدْعَانَ حِلْفًا مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهِ حُمْرَ النَّعَمِ وَ لَوْ أُدْعَى بِهِ فِي الْإِسْلَامِلَأَجَبْتُ.

Ин равиш тафовути асосий бо вужуди гуруххо ва ахзоби мухталиф дар ек махдудайи жуғрофиёий ва ё хатто вужуди чандин шўро дар хамон махдудайи жуғрофиёий хосси дорадки гох табдил ба чизи шабихи мазхаб мешавад ва еки аз авомили бузурги тўлиди тафарруқ амал мекунадки ба унвони ек сад ва монеъ дар рохи вахдат ва касби қудрат ва тей кардани масири такомули муслимин амал мекунад.

Ташкили ахзоби мухталиф ба бахонахойи нажодий ва забоний ва лахжаий ва қовмий ва ғейрих аз ахдофи дини секуляризм барои татбиқи демокрасий мовриди назариш аст. Бидуни ахзоби мухталиф, демокрасий он маъни пейдо намекунад, барои хамин, тўвхид бузургтарин душмани дини секуляризм ва демокрасийи он аст ва тафарруқ ва хизб хизб шудан бузургтарин орзу ва хидмат ба он аст. Ва аллох таоло ба унвони пешгирий амр мекунадки мо муслимин мисли мушрикин ва секуляристхо хақ надорем динимонро фирқа фирқа кунем:

: وَلَا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ ‏* مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَکَانُوا شِیَعاً کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ‏(روم/31-32)

Ва аз замра мушрикон нагардид, аз он касоники дини худро пароканда ва бахш бахш карданд ва ба дастахо ва гуруххойи гуногуни тақсим шуданд. Хар гурухи хам аз ончики наздиш хаст хурсанд ва хушхол аст.

Холо иддайи аз муслимини ба булуғ нарасида ва жохил ба далили вужуди жохилиятхойики дар бовархо ва рафторхойишон доранд худишон бо тўлиди чанин ахзоби мухталифи ва бо чанин тафарруқи заминахойи шиклгири ва жон додан ба демокрасий секуляристхоро фарохам мекунанд. Бидуни истисноъ хар жой тафарруқ вужуд дошта ва ахзоби мухталифи вужуд доштанд еки аз мазохиби дини секуляризм хоким шуда, холо ин мазхаби хосси дини секуляризм баъди аз ба қудрат расидани тамоми ахзоби дигарро ғейри аз худиш хазф карда мисли хукуматхойи коммунистий ва социалистий ,ё ширкат ва ё мофиёийро пушти парда ба вужуд оварданд ва дар қолиби ахзоб бо раъйи мардум ва ақли мардум ва шуъури мардум бози карданд ва дар нихоят он пеймонкорики ин ширкат барои ижройи пружахойиш хоста сарикор омада аст, ва дар хар сурат ин шўро дар қолиби мажлиси сенотурхо, ё мажлиси муассисон ё риш сафидон ва ғейрих бар кори ин пеймонкорики барои ижройи шудани нақшахойишон интихоб шуда аст ва дар хейма шаббози интихобот хам машруъияти мардумий гирифта назорат мекунад ва наметавонад қадами бар халофи раъйи сохиби корхойи аслий бардорад.

Ин хамон чизи астки тоғутхойи секуляри феълий барои муслимини мутафарриқ ва чанд даста шудайи мо мехоханд, ва муслимин хам бо теъдоди ахзоб ва ё шўрохойи мухталиф ва мутаъаддиди асбоби мешавандки душманон барои пиёда кардани пружайи демокрасий худишон дар муслимин тамаъ кунанд.

Дар сийрайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мебинемки: дар ғазвайи табук се нафар аз сахоба нофармоний карданд ва ба хамрохи мунофиқин ва секулярзадахо ширкат накарданд, муслимин хам онхоро тахрим карданд. Еки аз онхо “ Каъаб ибни Молик” буд, подшохи кофари “ Ғассон” зуд номайиро барояш менависад ва мегуяд: шанидам дустит пайғамбари ислом бо ту бевафоий карда аст. Худо қарор надода ту дар мамлакати бошики, мовриди тўвхин ва сарзаниш қарор бигири, ман аз ту мехохамки ба мо мулхақ шави. Вақти Каъаб ибни Молик розиаллоху анху  номайи ин кофарро хонд гуфт: “ ин хам мусибати изофа бар мусибатхойи дигар, ин бозтоб ва самарайи тахаллуф ва адами хузурам дар жанг ва жиход астки мушрики дар мовриди ман ба тамаъ меофтад. Сипас ба суйи танур рафт ва коғозро дар он андохт.

Ин сиёсати куллийи куффор дар амиқтар кардани шикоф бейни муслимин  дар масири ахдофишон буда ва хохад буд, ва абзори барои ба таъхир офтодани ваъдайи аллох:

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ

Ва абзори аст барои идомайи гурснагий ва фақр ва тасаллути душманон бар муслимин.

(идома дорад……..)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *