Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(35- қисм)
Хўп, энди вохид шўрони нобуд бўлиши билан вохид ижмоъ хам йўқолгач, мажбурий холатда вохид жамоат хам нобуд бўлди ва уни ўрнига кичик ва катта юзлаб жамоатлар вужудга келди.
Очиқ кўриниб турганидек вохид жамоатни инқирози вохид ижмоъни инқирозига боғланади ва вохид ижмоъни нобуд бўлиш илдизи эса вохид умматни нобуд бўлишига етиб боради ва вохид умматни илдизи хам вохид улил амр шўросини инқирозига боғланади ва вохид улил амр шўросининг инқирози хам нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни инқирозига боғлиқдур.
Мана бу холатда очиқ ва равшан кўриниб турган нарса шуки, нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ва мусулмонларнинг вохид улил амр шўросининг инқирози, ана ўшанча тафарруқни,залилликни, қолоқликни, бир жойда қотиб қолишни, умум мусулмонларнинг моддий ва маънавий сустлигини ,ақидавий-ахлоқий ва рафторий фасодларнинг ривожланишини асосий иллати ва омили бўлади:
لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ، عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ..
ислом дастаглари бирма-бир синдирилади, бу дастаглардан бири нобуд бўлган пайтида, одамлар уларни энг яқинига чанг солади, уларнинг аввали хукмни синдирилиши бўлиб ( нубувват манхажига асосланган хукмни бир четга суриб қўйишади) ва уларни охири намоздур. ( яъни намозни тарк қилишади.)
Очиқ ва ойдин кўриниб турганидек, нубувват манхажига асосланган мана бундай исломий хукуматга ва унга боғланган ташкилотларга янгидан қайтиш билангина, яна бир бор вохид уммат ва вохид жамоат ташкил бўлади ва мусулмонлар мана шунча фасодларни дастидан нажот топишади ва аллох таоло улар учун таъйинлаб қўйган йўлга тушиб олишади ва
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنّاسِ
сифатига шомил бўлишади.
Исломий хукуматни ва уни қўл остидаги ташкилотларни қўлга киритмасдан туриб 100 йиллар давомида исломий хукуматни қўлга киритиш йўлидан бошқа йўлдаги ахлоқ дарслари,тазкия бериш, одамларни парвариши шариатда талаб қилинган асосий таъсирни бермайди. Биз бу нарсаларни асрлар давомида тажриба қилиб ўтдик, уни янгидан тажриба қилишга эхтиёжимиз йўқ, албатта бизлар шу даражада тушунчага эга бўлсак керак,деб ўйлайман, яъни агарчи ахли суннат мавжуд бўлса хам – у тахминан барча ахли қибла фирқаларини ўз ичига олади- аммо у вохид шўросиз ва вохид умматсиз ва вохид ижмоъсиз ва вохид жамоатсиз хеч нарса эмас, на ахли жамоатлар мавжуд ва на ахли жамоат.
Вохид шўро эса турли-хил таъвилот ва тафсирларни, хилма-хил тарқоқ ахзобларни ва гурухларни ўрнида нақш ўйнайди ва барча мусулмонларни устида вохид раъйни ироя беришни ва қарор қабул қилиш қудратини зиммасига олади.
Шўро қандай сатхда ташкил бўлишидан қатъий назар барча мусулмонларнинг иродасини кўрсатиб баён қилади ва уларни ўзини химояси остига олади, бундан сўнг ахзоблар ва тафсирлар ва турли-хил таъвилотларни сўзи биринчи ўринда турмайди, улар аста-секин ўзларини жойгохларини шўрога беришади ва улил амр шўроси ижтиход қилса бўладиган масалалар борасида ўзини вохид ижтиходини ироя беради ва уни вохид ижмоъси ва вохид раъйи қуръон ва сахих суннатни қаторидан жой олади:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا (نساء/59).
Эй мўминлар, аллохга итоат қилингиз ва пайғамбарга хамда ўзларингиздан бўлган ( яъни мусулмон) хокимларга бўйинсинингиз! Бордию бирон нарса хақида талашиб қолсангиз, – агар хақиқатан аллохга ва охират кунига ишонсангиз – у нарсани аллохга ва пайғамбарига қайтарингиз! Мана шу яхшироқ ва чиройлироқ ечимдир.
Аллохга итоат қилишлик, яъни хукмни қуръондан олишлик ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга итоат қилишлик, яъни хукмни сахих суннатдан олишлик ва улил амрга итоат қилишлик, яъни хукмни улил амр шўросини вохид ижмоъсидан олишлик демакдир. Мана шу шаклда улил амр шўросининг вохид ижмоъсига итоат қилишлик хам, аллохга ва росулига итоат қилишни қаторидан жой олади ва вожиб бўлади. Чунки аллохни ва росулини хукмини ижро қилиш ва татбиқ қилиш кайфияти, бутун жахондаги ва минтақадаги ички мавжуд вазиятга муносиб равишда мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига кўра, мана шу вохид шўрони канали ва уни вохид ижмоъсини йўли орқали, муносиб ва мувофиқ шева, хос шароит билан баён қилинади.
Худди шу ерда вохид ижмоъдан келиб чиққан мана бу вохид хукм барча мусулмонлар учун охирги хужжат бўлади ва хамма мусулмонлар вохид раъйдан фойдаланган ва бахра олган холда тафарруқдан ва бир неча даста бўлишдан нажот топишади ва яна янгидан вохид уммат ва вохид жамоат шаклланади, аллох таоло у хақида мархамат қиладики:
کُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ (ال عمران /110)
шу пайтда мана бу вохид уммат бошқа одамлар учун намуна бўлади:
وَکَذَلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِّتَکُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَیَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهِیداً(بقره /143)
бу вохид уммат аллохни ваъдаларини ўзига шомил қилиб олади:
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضَى لَهُمْ وَلَیُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً (نور/55)
Аллох сизлардан иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган ( иймон- эътиқодли) зотларни ( ер юзига) халифа- хукмрон қилганидек, уларни хам ер юзида халифа қилишни ва улар учун ўзи рози бўлган (ислом) динини ғолиб- мустахкам қилишни хамда уларнинг (ахволини маккада кўрган) хавфу хатарларидан сўнг ( мадинада) тинчлик- хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди.
Ха,улил амр шўроси хар қандай замонда хос шароитларда мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига кўра, аллохни шариатидаги қонунларни қандай татбиқ қилишни ва уни кайфиятини вохид раъй билан баён қилади. Мисол тариқасида келтирадиган бўлсак, жамиятни идора қилиш шеваси шўро асосида бўлиши кераклигини яхши биламиз, энди мана бу шўролар сақифадан тортиб хозирги кунгача мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига кўра мураккаблашиб келган ва ўша замонга боғлиқ ўзига хос ташкиллаштиришларга, тузатишларга эхтиёж пайдо бўлади, бўлмасам мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига жавоб бера олмай қолади.
(давоми бор…….)
