Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(102- қисмат)
Маъмулан аксари афрод то марохили ташкили гурух ва шўройи кучак хуб пеш мераванд аммо дар марохили баъдий, идорайи сахихи жамоат ва шўро ва хидояти имрузий он ба самти шўрохойи бузургтар то касби қудрати сиёсий ва инхидоми мужриёни қавонини башарий ва тавоғит, дучори иштибохоти фохиший мешаванд ва аксаран ба беморийи
«كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»
Мубтало мешаванд ва дар жо мезананд.
Иштибохоти аксарияти ингуна жамоатхо ва шўрохойи жиходий бар асари ихтилоф дар ақида ва манхаж нест, балки жахолат ба сейри такомули шўро ва иштибохи дар арзёбий аз шароити руз аст. Баъзи аз бародарони мужохиди мо илова бар онки ба жойгохи жамоат ва шўро ва сейри такомули он ва абзорий будани он жохил ва ноогох хастанд ва жохилона ба хизб жанбайи тақаддус ва субут медиханд ва ижоза намедиханд тейи онтитези муносиб сантези шаръий ба вужуд биёяд, иштибохи бузурги дигаришон ин астки дар тахлил ва арзёбийи шароити руз бо дигар бародаронишон дучори тафарруқ мешаванд. Қатъан оники дар сарзамини вохид такравий мекунад ва сози мухолиф мезанад ва дар масири табиий ва такомули шўрохо қарор намегирад ба хамин содаги аз масири аслий мунхариф мешавад ва хидояти вахдати тамомийи гуруххойи мужохид ва мубориз ба суйи тасхири қудрати хукуматийро дучори тазалзул ва гох инхироф мекунад.
Еки аз мавонеъики намегузорад ин шўрохойи кучак марги худишонро эълом кунанд ва дар шўройи бузургтар зиндаги кунанд ин астки аъзойи худишонро вориди бахсхойи қадимий мекунанд ва ба ин бахсхойи мурда машғулишон мекунандки ғейри аз кина ва доман задан ба тафарруқи бештар хеч фойдайи барои масоили рузи онхо надорад. Инхо бояд ба умури такия кунандки барои масоили рузи онхор посухи дошта бошанд.
Албатта ин ба ин маъни нестки набояд ба масоили гузашта ва торих пардохт, балки манзур ин астки ек мужохиди мубориз хамчун ек муаррих ва торихнигор ва ё фақихи жомеъа ниёз надорадки хатман бояд тамомий маворид ва жузъиёти торихий ва ё масоили фиқхий чун одоби туолет ва хайз ва нифос ва дигар мужодалоти миёни фуқахойи гузашта ва ихтилофоти бисёр зиёди онхоро мовриди баррасий ва бахс қарор бидихад ва баъад жониби еки аз онхоро бигирад, балки аз торих ва фиқх танхо он чизиро мегирадки имруз ба он ниёз дорад, ва имруз ба дардиш бухурад, ва барои масоили руз посух дошта бошад, бояд увлавияти худишро ташхис бидихад, алъон хонаш тавассути душманони кофари ошкори хорижий ва муртаддини махаллий оташ гирифта ва ниёз хастки бо хамкорийи ахли махал ин оташ хомуш бишавад ва ниёзи ба баррасий корномайи аждоди ин шахс ё баррасий мазхаб ва хатто дар мавориди чун жанги қодисия ниёзи ба баррасий насроният ё мажусияти шахс нест. Ниёзи рузи муслимини он замон хомуш кардани жохилияти астки бар эрониён хоким аст, ва ниёзи имрузи мо хомуш кардани жохилияти дини секуляризми астки бар аксари қотиъ сарзаминхойи мусалмоннишин хоким аст ва ақоид ва рафтори муслиминро олуда карда аст. Хамин.
Мо дар хамин чанд дахайи гузашта ва бахусус дар хамин чанд соли гузашта шохиди жараёнот ва жамоатхо ва шўрохойи исломий зиёдий будемки дар ақидайи пок ва сахихи исломийи онхо, ва дар ихлос ва мубориза онхо то пойи жон, ва адами созиш бо куффор ва муртаддин ва истиқлол ва адами вобастагийи онхо ба хеч қудрати тоғутий, ва жиддият дар мубориза, ва инки харфироки мезананд бахояшро хам мепардохтанд, шакки надорем. Онхо бо онки дар муборизоти кух, биёбон, жангал ё шахрий дар марохили аз мубориза мутаваққиф шуданд, аммо жомеъайики солхостки хаммаш шикаст мехурад ва таъми шикаст дар баробари хукуматхойи золим ва секулярхойи муртадро мечашад, мебинадки гурухи пейдо шудандки то пойи жон ва бидуни хеч чашмдошти аз мардум, муқовамат ва муборизайи мусаллахона мекунад. Ин гуруххо ба ин шикл паёми худишонро мерасонанд, ва мебинемки жомеъа хам ба хуби паёмишро мегирад.
Ин паём бисёр расо ва тикон диханда будаки мусалмонони мужохид ва мардуми мусалмон аз ек тараф, ва секулярхо ва олами куффор ва муртаддин ва мунофиқини махаллий аз тарафи дигар, хар ек вокуниши хосси ба он нишон доданд. Ва камтарини он аз жониби мусалмонони огох, пас аз кушта шудани онхо, ин астки шахс дар хона фақат норохат мешавад. Аммо дар хар сурат дар зехният ва равоншиносийи жомеъа ва гуруххойи мужохиди мубориз, таъсири худишро гузошта аст. Аммо ин азизон ба далоили зиёд ва минжумла ба далили адами харакат дар масири вахдати огохона, хадафманд ва харакатий ва адами тахаммули дидгоххо ва шўрохойи дигар ва тафосири дигар дар нихоят натавонистанд табдил бишаванд ба қудрати бартар, ва бо тамоми сарусадойики ба рох андохта буданд ва бо тамоми пешруйихойи муваққатики карданд ба сурати тадрижий мажбур ба пасравий ва ақабгард ва жумуд шуданд. Қазовати мо дар тадовуми мубориза онон нақши ба сазойи дорад, мо бояд кори кунемки тадовуми мубориза онхоро тазмин кунад, ва ин хам танхо бо пархез аз иштибохоти ин бародаронимон аст, ва харакатимон аст ба самти шўрохойи бузургтар.
(идома дорад……….)
