
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(101- қисмат)
Бояд диққат кунемки мо аз хелф ва синдико ва синф ва анжуманхойи хейрия ва таблиғий ва амсолихим сухбат намекунем, балки сухбат аз жамоатхо ва ахзоб ва шўрохойи астки сирфан барои касби қудрати хукуматий тўлид шуданд ва ба дунё омаданд, ва масири такомули мушаххаси дорандки аз жаниний ва кудаки ва новжавони ва жавони ва миёнсоли ва пири шуруъ мешавад то марг мунтахий мешавад, ва мумкин аст ек шўройи кучак то ба шўройи улил амри мантақаий ё жахоний мерасад даххо бор аз жаниний шуруъ кунад ва даххо бор маргро тажруба кунад то ба такомул мерасад.
Ек шўро мумкин аст солхо дар ек русто кор кунад ва баъад марги худишро эълом кунад ва дар ек шўройи бузургтари шахрий хал бишавад, ва мумкин аст ин шўро хам солхо баъад ё хатто моххо баъад марги худишро эълом кунад ва дар шўройи устоний хал бишавад, ва ин шўро хам пас аз чанди марги худишро эълом кунад то дар ек шўройи бузургтари дар ек кишвар бо марзхойи жабрий ва ғейри инсоний хал бишавад, ва ба хамин тартиб мумкин аст даххо бор шўрохо шодмона ва бо ифтихор марги худишонро эълом кунанд то дар нихоят ба шўройи улил амри жахоний ва уммати вохид ва ижмоъи вохид ва жамоати вохиди мерасандки мовриди пасанди аллох ва қонуни шариати аллох аст.
Нуктайи мухим ин астки ин жанини тоза тўлид шуда масири табиий худишро тей кунад ва набояд дар мархалайи таваққуф бишавад то инки ба нуқтайи маргики барояш дар назар гирифта шуда аст бирасад. Табиий ин астки ек шўройи кучак дар шўрохойи бузургтар хал бишавад ва ин кор ба андозайи ба пеш биравад то бо ек қудрати бузурги табдил бишавадки дар нихоят ба хукумати исломий ала минхажин нубувват ва шўройи улил амри жахоний хатм мешавад.
Холо агар қабли аз ташкили чанин хукуматий мо шохиди ташкили довлат ва хукуматхойи бадили изтирорийи исломий будем риволи оддий ва исломий он ин астки хаммайи жамоатхо ва созмонхо ва шўрохо ба он байъат бидиханд, ва дар он хал бишаванд, ва тахти рахбарияти вохид, мусаббаби вахдат амали хаммайи муслимин бишаванд, хар чандки дар порайи аз ороъи фиқхийи шахсий ихтилофоти жузъий хам бо ин рахбарият дошта бошанд.
Агар дар сарзамини хориж аз ин хукумати исломий ё бадили исломий гуруххо ва шўрохо ва ахзоби вужуд дошта бошандки ба ин даража аз фахм ва шуъури муборизотий нарасида бошанд, ва кибр ва беморийхойи жохилий мисли забонгароий ва ғейрих онхоро фариб дода ва ба бози гирифта бошад, боз бояд ба унвони ек хаддиақал дар мантақайи худишон дар масири сахихи рушд ва такомули жиход ва муборизот қабли аз ташкили довлат ва хукумати исломий қарор бигиранд ва дар хадаф бо соири муслиминики дар сарзамини дигари аз онхо жиловтаранд еки бишаванд. Ин марбут ба жамоатхо ва шўрохойи астки маризанд ва дар сарзамини дигари ба сар мебаранд на дар сарзаминики муслимини он диёр муваффақ ба ташкили хукумати исломий ала минхажин нубувват ё хукумати бадили исломий шуда бошанд.
Дар инжо мо метавонем дар пеш ру будан ё пасру будан ва ақаб мондани ек жамоат ва ек шўро ва дар аиммайи хидоят ё гумрохийи рахбарони ин жамоатхо ва шўрохо меъёри арзишмандро ба даст биёварем, ва ба рохати бо чанин меъёри битавонем бигуем ин гурух ё шўро дар масири шаръий қарор гирифтанд ва зери мажмуъа ва аъзойишро ба самти такомул ва хадафи шаръий ба пеш мебурд ё дорад масирро иштибох меравад ва зери мажмуъа ва аъзойишро ба самт ва суйи гумрохий ва залолат ва саргардоний хидоят мекунад.
Ба хар мезоники инон дар масири такомули аз кучак ба бузург қарор гирифта бошанд то дар нихоят ба хукумат дар хар сатхи мунтахий мешаванд ба хамин андоза метавонем бигуемки инон хаммасирони воқеъий анбиё ва солихин ва шухадо ва сиддиқин хастанд ё на? Ба хар мезоники инон бо табаъият аз такаббур ва хавохойи нафсоний ва пейравий аз домхойи жохилият аз хал шудан дар ек шўройи бузургтар ё хал шудан дар шўройи улил амри хукуматий ва ташкили уммати вохид ва жамоати вохиди сарсахти ва муқовимат нишон бидиханд ба хамон андоза мо онхоро дар жиход ва мубориза нопухта ва мунхариф аз масири сахихи мубориза, ва имомони ба самт ва суйи саргардоний медонем.
Дар ин масир мумкин аст дар жавомеъ ва марохили хосси жамоатхо ва шўрохойи огохона бо камтарин хатар ё фидокорий пешраванда бишаванд, ва имкон хам дорад афрод ва жамоатхойи дигар бо тан додан ба хатароти бузург ва фидокорий ва додани хунхойи химоса офарини жохилона дар жо бизананд ва дар ин масир пешрафти насибишон нашавад ва хатто ба ақаб хам баргарданд ва дар нихоят табдил ба сад ва монеъ ва омили асосий барои пасрафт ва дур шудан аз хадафи бузурги муслимин дар хузайи тахти фаолияти худишон бишаванд.
(идома дорад…….)