Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(45- қисм)
Буни баробарида аллох ва росулига итоат қиладиган кишиларга ваъда берадики:
وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا .( النساء/ 70-69)
Кимда- ким аллох ва пайғамбарга итоат этса, ана ўшалар аллох инъомларига сазовор бўлган зотлар- пайғамбарлар хақ-рост иймон эгалари, шахидлар ва фақат яхши амаллар билан ўтган кишилар билан бирга бўлурлар. Улар эса энг яхши хамрохлардир.
Демак бу хазил эмас, сен ўзингни қарорингни қабул қилишинг керак, яъни сен аллох таолони даъватига манфий жавоб бериш ва итоат қилмаслик билан ўзингни “шадидул иқоб”ларни жумласига қўшасанми ёки итоат қилиб ўзингни “анъамаллоху алайхим”га ва аллох уларга неъмат берган хамда сен хар куни намозларингда “аллазина анъамта алайхим” бўлганларни йўлига ва қаторига қўшишлиги дуо қилиб сўраётган кишиларга шомил қиласанми?
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ»
ни жумласига шомил бўлиб қолмаслик учун айтаётган сўзинг билан қилаётган ишингда содиқ бўл ва ўзингни таклифингни равшан қилиб қўй.
Сен ошкор шаръий далиллар билан очиқ-ойдин шу нарсани яхши биласанки, аллох таоло оддий холатда шўро томонидан ироя берилган қуръон ва суннат,хамда кундалик масалалардаги ижтиходни,истинботни қабул қилади, шахсларнинг ё турли-хил,тарқоқ ахзоблар ва гурухларнинг якка холдаги ижтиходларини қабул қилмайди, агарчи мана бу шахслар ўзини замонасининг энг донишманд ва энг олим шахслари бўлган тақдирда хам бу мухим эмас, сен ишонч билан шуни яхши биласанки, аллох таоло биз ва сизларни вохид шўрога ва вохид ижмоъга ва вохид умматга ва вохид жамоатга даъват қилган, мана бу холатда сен ўзингни ўрнингни аниқ ва равшан қилиб қўйишинг керак, шўро ва вахдат, вохид уммат ва вохид жамоат сари қилинган харакат билансанми? Ёки тахким қилиш ва унда давом этиш ва хатто фирқа ясаш ширки ва тафарруқни, фақирликни давом этиши, очлик ва душманларнинг мусулмонлардан устун келишини, мусулмонларнинг хукуматсиз қолишини вужудга келтирадиган бошқа йўлда бутун жахон мусулмонларининг харакатига кўнгил боғламаган холда, шахслар ва гурухлар ва тарқоқ ахзобларнинг якка ижтиходларига кўнгил боғлаб харакат қиляпсанми?
Шу ерда ишора қилиниши лозим бўлган нуқталардан бири шуки, бизларни баъзи бародарларимиз бир хизбни,жамоатни хаддидаги бошқарувчан шўроларни вужудга келтиришга муваффақ бўлишди ва мана шу мархалада туришибди ва уларнинг ўзлари замонавий мазхабга айланишди ва бугунги кундаги ўнлаб балки юзлаб худди шундай вужудга келган замонавий мазхабларни қаторидан жой олишди. Мана бу замонавий юзлаб мазхабларнинг ахли суннат деб маъруф бўлган 4 мазхабдан ва ташайъюнинг машхур уч мазхабидан фарқи шундаки, улар гохида шўро равиши ва аксаран тартиб билан идора қилинади ва мана бу суннатий чегараланган бир неча мазхаб марказлаштирилмаган холда ўз хаётларини давом эттиришади, аксар холларда мана бу суннатий мазхабларнинг ихтилофлари хам жузъий ва шахсий фиқхий ишларда бўлади, аммо ана бу замонавий мазхабларнинг ихтилофлари эса аксаран ақидавий ва манхажга оид бўлади.
Бизлар вохид улил амр шўросини ва вохид ижмоъни қўлга киритгунимизгача барча суннатий ва замонавий мазхаблардаги идора қилувчи хайъатларининг гурухларни ичидаги майда масалалар борасидаги қарорларини ва гурухни ичидаги истиқлолини қаршисида риоят қилган холда,келишув билан муносабатда бўламиз ва бугунги забон билан айтганда улар хақида исломий “конфедеролизмни аслига” кўра амал қиламиз, аммо мана шу босқичда тўхтаб қолишни ва қарорларни буюкроқ шўро сари ва нихоят эса мусулмонларнинг бутун жахон улил амр шўроси томонга хидоят қилмасликни ғайри шаръий деб хисоблаймиз ва мана бу вахдат, хамда буюкроқ ижмоъни вужудга келтириш йўлида бўлмаган хар қандай қарорни мусулмонларнинг хаммасига урилган зарба деб биламиз.
Бир жойда тўхтаб қоладиган ва ўзларини шўроларини замонавий мазхабларга ўхшатиб оладиган ва каттароқ шўроларни ичида хал бўлиб кетишларига рухсат бермайдиган кишилар, энг камида янги шевадаги фирқагаролик ва мазхаб ясашлик ва тафарруқ ширкига дучор бўлишади ва аста-секинлик билан ўзларининг шўролари,жамоатлари,хизблари, ташкилотларини жуда хам буюк ва кенг- кўламли жохилиятни, бутун жахон ва минтақадаги тоғутларни, ўзларига мухолиф бўлган мусулмонларни қаршисида бепанох ва танхо бўлиб қолишларига боис бўлишади, ахир улар уни шу даражага олиб келгунларича қанча захмат чекишган эди.
Улар харгиз керакли ва зарур ўринларда мустақил ва замонавий мазхабларни шаклига ўтган,хамда хар бири тарқоқ холда ўзини йўлини давом эттираётган бошқа шўроларнинг кучидан фойдалана олмайди ва улардан ёрдам олишга хам қодир бўлмайди. Мана бу ана ўша етилмаган шўроларнинг комил бўлмасдан туриб нобуд бўлиш замонидур, улар мавжуд жохилиятни ва хоким бўлиб турган тоғутларни баробарида ана ўшанча имтиёзлар беришга мажбур бўлишади, бу нарса уларнинг жохилиятга ва тоғутларга таслим бўлган деган маънони билдиради. Мана бу ўша болиғ бўлмаган шўроларнинг инкор қилиб бўлмайдиган ошкора ўлими ва адашиши хисобланади, бир томондан ана ўшанча мутаъаххид,фидокор аъзоларнинг талаф бўлишларига сабаб бўлса, бошқа томондан тоғутларга таслим бўлишларига ва мусулмонларнинг кенг-қамровли вахдати,хамда каттароқ шўроларни ташкил бўлиши ва нихоят аллох таолонинг амри ва даъвати бўлган улил амр шўросини ташкил бўлиши йўлида тўсиқ,монеъ бўлишларига боис бўлишади. Бу мусибатларни хаммаси уларнинг хавойи нафсга ё қалбга тобеъ бўлишлари сабабли бошланган ва уларни мана шу мархалага етказган.
(давоми бор…….)