Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(46- қисм)
Хозирда замонавий ва ташкиллашган мазхабларга айланган олдин эса бекор қилинган кичик шўроларни асосчиларининг мақсади, мўъминларни адашган,қийшиқ йўллардан каттароқ шўролар орқали бошқа мусулмонлар билан вахдат томонга олиб борадиган йўлларга кўра вохид уммат ва вохид ижмоъ ва вохид жамоатнинг аслий йўлига сари олиб борувчи шаръий йўлни очишдан ва мутафарриқ ариқчалардан қутулиб исломнинг вохид дарёсига кириш ва хидоят қилишдан иборат; аммо уларнинг муридлари хавойи нафслари ва такаббур билан булғанганликлари ва аллох таолони огохлантиришига эътибор бермаганликлари сабабли,
«وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى أَلَّا تَعْدِلُوا»
кўзланган мақсадга эмас бошқа жойларга бориб қолганлар, хатто баъзи ўринларда уларни шарри мусулмонларни иттиходи учун суннатий мазхаблардан кўра хам кўпроқ бўлган.
Бу ерда бизларнинг баъзи мусулмон биродарларимиз вохид ижмоъни ва вохид жамоатни ташкил қилишдан олдинги мавжуд изтирорий вазиятда диққат билан эътибор бермайдиган нарса, раъйни вахдати эмас балки иймон ва сафдаги вахдат масаласидур, бизлар вохид ижмоъни ва вохид жамоатни қўлга киритгунимизча турли-хил фирқалар ва тафсирлардан муштарак холдаги, хар қандай сатхда бизлар вужудга келтирган шўроларни раъйи орқали, нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни қўлга киритгунимизгача,хамда вохид улил амр шўросини ва вохид умматни, вохид ижмоъни, вохид жамоатни ташкил қилгунимизгача жиходимизни давом эттира оламиз, бу нарса хамма учун мутлақ хужжатдур.
Мана бу шўролар хам бошқа жамоатлар ва хизбларга ўхшаб жамоатларнинг шўроси ташкил бўлишидан олдинги мархалада ўзларининг такомуллашиш йўналишида тўхтаб қолмасликлари ва гохида мазхабга ўхшаган бир нарсага айланиб қолмасликлари керак, балки мақсад бутун жахон бўйича улил амр шўросини ташкил қилиш бўлиши лозим, мана бу мақсадни қўлга киритилгунча каттароқ шўроларни ташкил қилиниши керак, чунки мана бу шўролардаги гурухлар ва жамоатларнинг шўрони раъйидан бош тортишликка хаққи йўқ, барча фаолиятлар шўрони аксарият раъйига асосланган бўлиши ва хар қандай якка холдаги харакат маън қилиниши керак.
Мавжуд вазиятда ана ўшанча тафсирлар, таъвиллар, фирқалар, хизблар ва турли-хил гурухлар мавжуд бўлишига қарамасдан, хамма мусулмонлар шуни таълим олишимиз керакки, бизлар ўзимизни мухолифимиздаги мусулмонларни ўлчови учун бизларга мувофиқ бўлганлар яхши ва мухолиф бўлганлар ёмон бўлиши борасида “меъёр” бўла олмаймиз, бизларни барчамиз бир-биримизни баробаримизда нисбий хужжат бўламиз ва фақатгина вохид шўро ва вохид ижмоъгина ўзини бошқаруви остидаги минтақалар учун мутлақ хужжат бўла олади. Албатта бу фақат уни бошқаруви остидаги минтақаларга тегишли, мана бу вохид шўрони ва вохид ижмоъни бошқарувида бўлмаган минтақалар бундан мустасно. Бутун жахон бўйича улил амр шўроси вохид раъй ва вохид ижмоъ билан шаклланган пайтидагина, бутун дунёдаги барча мусулмонлар учун мутлақ хужжат бўла олади.
Бизларнинг жуда кўп номезон ва мувозанатсиз биродарларимиз одатда шўронинг таркибий қисмларидаги манхажни нопок экани ва хатто шўронинг баъзи аъзоларини мунофиқ ва секулярзадаларга хос бўлган касалликларга чалингани, нопок эканига ўхшаган бахоналар билан бўлиниш ва тафарруққа боис бўлишади. Бу биродарлар рахбариятнинг манхажини пок бўлиши билан уни қўл остидагиларни пок бўлиши, хатто шўро аъзоларини ўртасига фарқ қўйишга қодир эмаслар, уларни хаммаси рахбариятга ўхшаган бўлиши керак ,деб ўйлашади.
Улар росулулох саллаллоху алайхи васалламнинг жангий шўроларида абдуллох ибни убайга ўхшаган кишилар ва ана ўшанча ақидавий ва рафторий касалликлар бўлмаслигини хохлашади, энди агар мана булар мавжуд бўлгач, демак бу рахбариятни сафидан жудо бўлиш учун бир асбоб бўлади ва хатто рахбариятни бизлар гувох бўлиб турган турли-хил тухматлар билан муттахам қилинишларига сабаб бўлади, улар ошкора абдуллох ибни убай ва унинг жамоати ухуд ғазотида қилган ишни қилишади ва натижада гунохга ва тафарруқдек буюк азобга дучор бўлишади ва ўзларини мушрикларни сифатларига шомил қилиб олишади. Аслида эса улар қуйидаги нарсаларни жуда яхши билишади:
1-Тафарруқ зилзила ва чақмоқни хаддидаги азобдур:
قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَىٰ أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّن فَوْقِكُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُم بَأْسَ بَعْضٍ ۗ (انعام/65)
2-Сабр қилмаслик ва ўзларини тафарруқ азобига дучор қилишлик, мусулмонларни сустлашишига ва нотавон бўлишларига сабаб бўлишини, хамда мусулмонларни хайбати ва азамати йўқолишига сабаб бўлишини яхши билишади:
وَأَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ وَاصْبِرُواْ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ (انفال/46)
3-Улар тафрақа солувчилар билан росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўртасида хеч қандай боғлиқлик қолмаслигини яхши билишади:
إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُواْ دِینَهُمْ وَکَانُواْ شِیَعاً لَّسْتَ مِنْهُمْ فِی شَیْءٍ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللّهِ ثُمَّ یُنَبِّئُهُم بِمَا کَانُواْ یَفْعَلُونَ (انعام/159)
4-Шунингдек улар тафарруқ мушриклар ва секуляристларнинг сифатларидан эканини ва аллох таоло мусулмонларни бундай сифатлардан нахий қилганини ва бундай сифатлардан узоқлашишга амр қилганини яхши билишади:
وَلَا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ * مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَکَانُوا شِیَعاً (روم/ 33- 32)
(давоми бор………)