Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(141- қисмат)
Хам масир кардани ғейри муслимин бо жараёни вахдатгаройи огохона, хадафманд ва харакатийи муслимин.
Мо, тамоми ончи то алъон дар ин дарсимон гуфтем дар ростойи вахдат бо ахли худимон яъни ахли ислом буд, холо дар баробари жомеъайи рангоранг ва мутанаввиъи куффор чи? Оё мешавад ва имкониш хастки ахли қибла бо дастахойи аз куффор хампеймон бишаванд ва муслимин онхоро дар жибхайи худишон жо бидиханд?
Дар дарси душманшиносий ва даража бандийи душманон нукоти сода ва лозимиро хидмати дустон арз кардемки, бахши аз хунари бархурди бо низоми жохилий ва ақоид ва рафторхойи жохилийро ба мо нишон медод. Дар хамин дарси душманшиносий арз кардемки мо дар миёни ин куффор аз он бади химоят мекунемки бадиш камтар аст ва нафъиш барои муслимин бештар аст; ва ба пирузий у хам хушхол мешавем ва ба шикастиш хам норохат мешавем.
Холо ба сурати ризтар мешавад гуфт: дар ин жомеъайи мутанаввиъи куффор афроди вужуд дорандки дар сифоти инсонхойи шойиста ва дурусткор ва хуби хастанд, ва дунболи хубий ва дурусткорий хастанд.
Вужуди сифат ва нигаришхойи созанда мусбат дар миёни куффор баъзи вақтхо ба хотири табаъият аз масоили фитрий ва новъи дусти ба вужуд меояд,баъзи вақтхо хам ба далили вужуди пас мондахойи таъолими анбиёйи гузашта дар хар қовми астки ба сурати фархангий дар омада аст, мисли хаёки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
إنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الْأُولَى: إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْت”
Баъзи вақтхо хам ин сифати пасандида ба далили пешрафтхойи фархангий ва табодули фархангий ва рафтори бо милали дигар аст. Дар хар сурат ба хар далили ин сифати пасандида дар шахс ба вужуд омада бошад танхо мешавад аз онхо истиқбол кард ва аз онхо нихояти истефодаро кард.
Иддайи аз ин афрод ба махзи инки ислом ба онхо мерасад таслимиш мешаванд, чун мукаммили они астки худишон доранд. Мисли насронийхойики аллох таоло фармуда аз назари маваддах ба муслимин наздиктаранд ва илова бар ин такаббур хам надоранд:
وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ (مائده/83)
ва онон хар замони бишнаванд чизхойироки бар пайғамбар нозил шуда аст бар асари шинохти хақ ва дарёфти хақиқат, чишмонишонро мебиники пур аз ашк мегардад ва мегуянд: парвардигоро! Иймон дорем пас моро аз зумрайи гувохон бинавис. Хуб ин имтиёзи хуби аст ва сифатхойи хуби хастанд.
Инхо хубихойи миёни бадхо хастандки бояд аз онхо химоят бишавад. Дар инжо ек мисолиро хидматитон арз кунамки марбут ба муслимини мухожир ва артеши кофари Нажжоший розиаллоху анху дар хабаша аст.
Медонем Амр ва Ос ба унвони намояндайи секуляристхойи кофари қурайш ба вужуди шикасти сахтики хурда буд, то базри жанги дохилийро дар миёни мардуми хабаша накошт,онжоро тарк накард. Бо сиёсати худиш куффори насронийи хабашаро ба ду жибха табдил кард: жибхайики ба рахбарийи Нажжоший розиаллоху анху будки вужуди мусалмонон дар хабашаро ижоза медод ва жибхайи мухолифики мухолифи вужуди мусалмонон дар хабаша буд ва жанги дохилийро ба вужуд овард. Амр ва Ос намояндайи куффори секуляри қурайш аз ин жибхайики мухолифи мондани муслимин дар хабаша буданд химоят мекард, ва муслимин хам аз куффорики бо Нажжоший буданд ва аз мондани онхо дар хабаша ва озодихойи онхо химоят мекарданд, пуштибоний мекарданд.
Умму Салама розиаллоху анхо мегуяд: “ қасам ба худо мо аз эъломи муборизайи ин мухолифон бо Нажжоший чунон ғамгир ва афсурда шудемки чанин холатиро ба худ надида будем”. Албатта аксил амали мусалмонон аз хадди ғам ва ғусса тажовуз кард, ва бо бедорий ва эхтиёт, марохили жангро зери назар мегирфтанд; Зубайр нувжавоники каси мутаважжихи бачча будани у намешуд масулияти дидбоний ва муроқибатро ба ухда гирифт ва аз дарё гузашт ва дар он суйи марз ахбори қатъийи жангро барои мусалмонон овард, аз баски ба пирузийи сипохи кофари Нажжоший хушхол буд аз дур либос болойишро берун оварда буд ва бо аломати пирузий онро тикон медод, ва пирузийи ек артеш ва жараёни кофарики мусалмони онро рахбари мекард ва озодийи ибодат ва амали онхоро тазмин мекард бар жараёни кофари дигарики ин озодийхоро нобуд мекард, табрик гуфт. Дар инжо ек гурухи мусалмонон аз ек хукумати кофар дар баробари кофари бадтари дар дорул куфр химоят ва пуштибоний мекунанд.
(идома дорад…….)